มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 355 : บทที่ 355 มหานิกายหมื่นมายาอมตะ ตอน ของที่ฝากมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    5 ก.พ. 63

บทที่ 355 มหานิกายหมื่นมายาอมตะ ตอน ของที่ฝากมา

 

หลังจากที่บรรดาชนพื้นเมืองผู้คนดั้งเดิมอย่างเหล่า NPC รวมไปถึงพวกผู้เล่นจำนวนมาก ได้รับรู้ถึงกฎและเงื่อนไขที่ถูกปรับเปลี่ยนใหม่ ก็ได้มีบ้างส่วนที่ไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง

 

โดยเฉพาะกับพวกคนเลว ๆ ที่ก่อกรรมทำระยำมาเยอะ ต่างก็ต่อต้านและแสดงออกอย่างไม่พอใจ 

 

แต่กระนั้นสำหรับเหล่า NPC และผู้เล่นที่มิได้ชั่วร้ายจนเกินไป ต่างก็รับได้และเห็นว่ากฎและเงื่อนไขใหม่ทั้งหมด ที่ถูกปรับแก้ให้ดีขึ้นเป็นกลางมากขึ้น จะสามารถช่วยคัดกรองและปิดหนทางเจริญของพวกเลว ๆ ได้มากเลยทีเดียว

 

".. ไม่คิดเลยว่าจะมีภูเขาสมบัติแสนวิเศษแบบนี้ ปรากฏขึ้นมาในทุก ๆ ทวีปหลักทั้งเก้า ดีจริง ๆ ข้าและครอบครัวจะได้ไม่ต้องเดินทางไกลหลายล้านลี้ เพื่อมาแสวงโชคถึงทวีปชั้นต่ำบ้านนอกคอกนาแบบนี้อีกเป็นครั้งที่สอง .." ผู้ฝึกตนรายหนึ่งแสดงออกอย่างดีใจ ก่อนที่จะไม่วายเหยีบดหยามทวีปเริ่มต้นเล็กน้อยก่อนจะจากไป

 

".. ตอนแรกตระกูลของข้ากับกลุ่มพันธมิตร หลายสิบตระกูลระดับ 8 - 9 เมฆาชั้นนำ ไม่คิดจะยอมรับในตัวผู้ชนะมากเมฆอะไรนั่นแม้แต่น้อย และคิดที่จะก่อสงครามกับราชวงศ์บัลลังก์เมฆมันเสียเลยให้รู้เรื่องกันไป เพื่อที่จะได้ยึดเมืองกิเลนทองแห่งนี้เอาไว้เพื่อหาผลประโยชน์ แต่ดูเหมือนจะไม่ต้องกระทำเช่นนั้นแล้ว และสมควรกลับไปยังทวีปหลักที่จากมา .."

 

".. เพื่อครอบครองเขตเมืองและภูเขาเทียบฟ้าไร้นามในอาณาเขตของตน แม้มิได้ยึดครองแบบสิบส่วนเต็มทั้งหมด แต่หากจะหาผลประโยชน์จากการเก็บค่าเข้าภูเขาเทียบฟ้าไร้นาม คนละไม่กี่ร้อยศิลาเซียนสวรรค์ ขั้นที่ 3 ก็มิใช่เรื่องที่จะทำมิได้จริงมั้ยสหายข้า .." กลุ่มตระกูลต่าง ๆ ที่มักจะเห็นแกผลประโยชน์ เริ่มที่จะมีความคิดเห็นที่คล้าย ๆ กัน ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับไปยังตระกูลหลักของตนในเวลาต่อมา

 

".. ผู้ชนะที่เป็นนักเดินทางมากเมฆอะไรนั่น ข้าล่ะอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วงหมดปากเสียจริง ๆ จากภาพฉากสุดท้ายที่ทุก ๆ คนได้เห็นเต็มสองตา เจ้าโง่นั่นดันใช้อาวุธลับร้ายแรงอะไรบางอย่าง และน่าจะเป็นสิ่งประดิษฐ์ท้าทายสวรรค์ชั้นสูง จนเกิดการระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงและมีพลังทำลายล้างเป็นวงกว้างจนควบคุมไม่ได้ และดูเหมือนจะส่งผลให้ถุงผ้าวิเศษทั้งสามใบเหล่านั้น น่าจะถูกทำลายไปด้วยเป็นแน่ จากเหตุการณ์สุดท้ายที่พลังระเบิดนั่นปรากฏขึ้น และเคลื่อนผ่านทำลายทุก ๆ สรรพสิ่งอย่างรวดเร็ว .."

 

".. เพราะหากไม่เป็นอย่างนั้นแล้ว ทำไมเจตจํานงสวรรค์ 16 ชั้นฟ้า จนถึงเดี๋ยวนี้ตลอดทั้งวันที่ผ่านมา ถึงมิได้ประกาศหรือแจ้งบอกอะไรเลยถึงรางวัลของผู้ชนะเลิศกลุ่มสุดท้ายนั่นออกไป และจากที่รู้กันตั้งแต่แรก ผู้ชนะจะได้ครอบครองทุก ๆ สิ่ง แต่ทว่าเจ้าโง่นั่นดันทำลายทุก ๆ อย่างเสียได้ไปจนหมด .."

 

".. สุดท้ายไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง ดีไม่ดีอาจจะทำให้สวรรค์พิโรธไปแล้วก็เป็นได้ แม้แต่สิทธิพิเศษในการเข้าร่วมกับมหานิกายลึกลับอะไรนั่น ก็ไม่แน่ว่าจะได้รับไปด้วย ฮ่า ฮ่า ฮ่า!! เรื่องตลกที่หาชมได้ยากในรอบพันปี ข้าและเหล่าสหายที่ติดตามเหตุการณ์ทุก ๆ อย่างมาตั้งแต่แรก ๆ หัวเราะและขบขันจนไม่เป็นอันทำอะไรมาเลยตลอดทั้งวันที่ผ่านมา ฮ่า ฮ่า ฮ่า .." 

 

เหล่าผู้ฝึกตนที่สังเกตเห็นถึงความผิดปกติบางอย่าง นับตั้งแต่ที่เจตจํานงสวรรค์ ได้ประกาศให้รู้ถึงกลุ่มผู้ชนะกลุ่มสุดท้าย แต่ไม่เห็นบอกอะไรเลยเกี่ยวกับสิ่งที่ได้รับเป็นรางวัล เพื่อให้ทุก ๆ คนได้อิจฉาตาร้อนแม้แต่น้อยอย่างที่ผ่านมา 

 

ราวกับว่าผู้ที่ชนะก็แค่ชนะไปเฉย ๆ และได้รับรางวัลเป็นความว่างเปล่ามาแทน

 

แน่นอนว่าระบบหลักเองก็อยากจะที่จะประกาศออกไป ถึงจำนวนของรางวัลและสิ่งของต่าง ๆ ที่ได้รับมาทั้งหมดอยู่เช่นกัน 

 

แต่มากเมฆเลือกที่จะไม่ให้ประกาศออกไป เพราะอย่างไรก็ดี โลกวิเศษแห่งการประลองแห่งนี้ มันก็เป็นแค่กิจกรรมฆ่าเวลาที่เจ้าตัวสร้างขึ้นมาทดสอบแบบมีนัยสำคัญ เกี่ยวกับม่านพลังตรวจสอบและเฝ้าติดตามอันเป็นความลับระดับสูง และยังใช้โลกวิเศษในการดำเนินการในสิ่งต่าง ๆ ที่ดูออกจะหลายวัตถุประสงค์อย่างมาก เช่น การคัดคนเข้ามหานิกายที่สร้างขึ้น ล่อเหยื่อเหล่าเทพที่ทรยศ ทดสอบสิ่งประดิษฐ์ หาเรื่องอู้งานและพักผ่อนบนชายหาด รอเวลาให้พวกลูก ๆ มาถึงเป็นต้น และอื่น ๆ อีกมากที่มิได้กล่าวถึง

 

ทว่าแม้จะมีข่าวลือแย่ ๆ เกิดขึ้นเกี่ยวกับมากเมฆและหมู่คณะผู้ชนะ รวมไปถึงเรื่องที่ว่าเป็นไอ้โง่ที่มิได้รับรางวัลใด ๆ เลย 

 

แม้จะเป็นผู้ชนะกลุ่มสุดท้ายก็ตาม

 

แต่มันกับไม่ได้ส่งผลเสียอันใดเลยกับเจ้าตัวแม้แต่น้อย กับสถานการณ์แปลก ๆ ที่เกิดขึ้นภายในเมืองกิเลนทองแห่งนี้ 

 

จากที่เหล่าผู้เล่นและ NPC จำนวนมากคิดไปเอง สรุปไปเองตลอดทั้งวันที่ผ่านมา 

 

เพราะตลอดทั้งวันมานี้ สิ่งต่าง ๆ ที่ทุกคนได้เห็นภายในเมืองกิเลนทอง และได้ยินมาตลอดแบบปากต่อปาก 

 

ล้วนแต่เป็นเรื่องราวกับเกี่ยวมากเมฆผู้ชนะเลิศ ที่ได้พาพวกเด็ก ๆ ที่คาดว่าน่าจะเป็นบุตรธิดา พากันไปเที่ยวเล่นต่างสถานที่ต่าง ๆ ทั่วทั้งเมืองกิเลนทองตลอดช่วงบ่าย ด้วยกันอย่างเปิดเผยและมีความสุข เป็นคุณพ่อที่ตามใจบุตรธิดาตนเองแบบสุด ๆ และหวงลูกสาวเป็นอย่างมาก ใครจะมาเข้าใกล้หรือจะมาจับมากอดมาหอมก็ไม่ได้ 

 

และแน่นอนว่าเพียงเวลาไม่นาน ข่าวคราวเกี่ยวกับผู้ชนะการประลองโลกวิเศษอย่างมากเมฆ 

 

ผู้ชนะน่าโง่ที่มีบุตรสาวที่น่ารักเอามาก ๆ ถึงสามคนด้วยกัน ได้กลายมาเป็นที่รู้จักเป็นวงกว้างเอาดื้อ ๆ 

 

ไม่ว่าจะเป็นทางฝั่งของ NPC และทางฝั่งของเหล่าผู้เล่นด้วยกันก็ตาม 

 

พร้อมกับเกิดความคิดเห็นแตกต่างกันออกไป ต่าง ๆ นา ๆ ว่าเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ทั้งสามคน 

 

สมควรจะเป็น NPC ของจักรวาลสามพิภพหรือเปล่า หรืออาจจะเป็นรางวัลที่ได้รับมาหรือไม่

 

และด้วยเหตุนี้เองที่หลาย ๆ กลุ่มผู้เล่นและหลายสิบกลุ่มตระกูล NPC มากฝีมือ ต่างก็คิดว่าบุตรธิดาผู้น่ารักทั้งสามของมากเมฆ น่าจะเป็น NPC ผู้อ่อนแอและง่ายต่อการลักพาตัวหรือเข้าทำร้าย จึงได้มีกลุ่มคนจำนวนมากที่ไม่กลัวตาย ที่คิดจะหาผลประโยชน์จากเด็กสาวเหล่านี้ เพื่อเอามาต่อรองกับมากเมฆที่ดูเหมือนจะเห่อและรักบุตรธิดาปลอม ๆ NPC เหล่านี้เอามาก ๆ จากที่เห็นด้วยตาตนเองของใครหลาย ๆ คน

 

แต่ผลที่ได้ !! และปรากฏ

 

ใครก็ตามที่กล้าเข้าไปใกล้ หรือคิดร้ายหวังจะหาเรื่อง หากเป็น NPC ชนพื้นเมืองมักจะสลายหายกลายเป็นฝุ่นผง

 

ถูกลบการมีตัวตนทุก ๆ อย่างที่ดำรงอยู่ รวมไปถึงความทรงจำที่เกี่ยวข้องโดยสมบูรณ์ ไม่ว่าจะทางตรงหรือทางอ้อม ยกตัวอย่างเช่น หากเป็นบุตรชาย ผู้เป็นบิดาจะลืมเลือนบุตรชายของตนที่สลายหายไปทั้งหมด 100% และไม่สามารถที่จะจดจำหรือมีความทรงจำใด ๆ ร่วมกันหลงเหลืออยู่เลย แม้แต่อย่างเดียวให้นึกถึง รวมไปถึงสิ่งของต่าง ๆ ของบุคคลนั้น ๆ เองก็จะสลายและหายไปเช่นกัน

 

ราวกับว่าไม่เคยมีตัวตนหรือมีอยู่ตั้งแต่แรก ... เป็นการถูกลบทิ้งโดยสมบูรณ์

 

แต่ทว่าหากเป็นผู้เล่นด้วยกัน คนเหล่านี้จะถูกสาปให้กลายเป็นสรรพชีวิตชั้นต่ำ ไม่เว้นแม้แต่แมลงนานาชนิดที่ถูกบดขยี้

 

ก่อนที่จะถูกศัตรูทางธรรมชาติของสายพันธุ์นั้น ๆ ปรากฏตัวออกมา และทำการกัดกินเป็นอาหารในเวลาต่อมา วนซ้ำหลายร้อยหลายพันครั้ง ให้ได้รับความเจ็บปวดส่งตรงถึงคลื่นสมอง 100% ทำให้เหล่าผู้เล่นจำนวนไม่น้อย ได้รับประสบการณ์อันแปลกใหม่และสยดสยอง ไปตาม ๆ กัน จนไม่กล้าล็อกอินเข้าเกมเป็นอาทิตย์ ๆ เลยทีเดียว

 

จนผู้เล่นบางกลุ่มที่อยู่ ๆ คิดว่าตัวเองถูกสาป ให้ได้รับประสบการณ์ที่ยากจะลืมเลือน จนมีผลต่อสภาพจิตใจและการทำงานในปัจจุบัน รวมไปถึงการใช้ชีวิตหลังจากนั้น กล่าวหาว่าตนเองและพรรคพวก ถูก Bugประหลาดภายในเกมเล่นงานอย่างไม่มีเหตุผล และต้องการเรียกร้องให้ทีมผู้สร้าง GOD รวมไปถึงกลุ่มสามมหาอำนาจ ต้องออกมารับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้นและเรียนร้องให้จ่ายค่าเสียหายอีกด้วย

 

แต่ภายหลังที่ทีมงานได้ตรวจสอบ เหล่าผู้เล่นถูกเล่นงานโดยทักษะเวทมนตร์ของผู้เล่น 

 

มิได้เกิดจากผิดพลาดแต่อย่างใด

 

ผลสุดท้ายพวกผู้เล่นที่คิดว่าตัวเองหัวหมอ ฉลาดและคิดว่าจะได้ใช้เงินแน่ ๆ ต่างก็ถูกปรับเงินและถูกลงโทษอย่างสาสม

 

อย่างไรก็ตามนับตั้งแต่ที่มากเมฆ มีพลังพระเจ้าของชาติภพที่แล้วมากขึ้นทุกขณะจิต 

 

และหากมีใครก็ตามที่เอ่ยถึงชื่อของเขา หรือมีจิตคิดร้ายใด ๆ อย่างจิตสังหาร คำด่าว่า คำสาปแช่ง 

 

มากเมฆจะรู้ตัวและสัมผัสถึงอีกฝ่ายได้ในทันทีด้วยเช่นกัน ไม่ว่าคนคนนั้นจะอยู่ที่ดาวดวงใด กาแล็กซีที่ไหน สถานที่อันห่างไกลมากเพียงใด 

 

มากเมฆจะรู้และสัมผัสได้เสมอหากเป็นจักรวาลสามพิภพแห่งนี้ โดยเฉพาะกับพวกอริศัตรูอย่าง พระเจ้าจอมปลอมและเหล่าผู้ติดตามทั้งหลายของพระเจ้าลี้ลับบรรพกาล แต่กระนั้นมากเมฆกยังใจเย็น รอเวลาให้สุกงอมก่อนที่จะได้จัดการรวบหัวรวบหาง กำจัดทุก ๆ ปัญหาให้หมดไปเมื่อถึงเวลา

 

ภายในถ้ำลับใกล้เมืองกิเลนทอง

 

ได้มีชายหนุ่มผู้หนึ่งซึ่งกำลังคำรามอย่างโกรธแค้นบ้าคลั่งอยู่ภายในถ้ำ

 

คนผู้นี้แต่งกายด้วยชุดผ้าคลุมและเสื้อผ้าแบบเรียบง่ายสีดำ และยังสวมหน้ากากเหล็กปกปิดใบหน้าเอาไว้โดยสมบูรณ์

 

แต่ทว่าดวงตาทั้งสองกับแดงก่ำดุจมารปีศาจ รับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากเหตุการณ์ที่ผ่านมา

 

คนผู้นี้มิใช่ใครอื่น แต่เป็นนายท่านผู้เป็นเจ้านายเหนือหัว ของเหล่าหุ่นไม้อมตะทั้งหลายที่ทรงพลัง ภายในโลกวิเศษก่อนหน้านี้

 

".. สารเลวตระกูลเมฆาเทพอีกแล้ว ไอ้ตระกูลต้องสาป อยากจะได้ศัตรูนักใช่มั้ย ได้ มึงได้เจอกูแน่ ไอ้ระยำสัตว์ปีก .."

 

".. มึงกล้าดียังไง ถึงมาทำให้กูต้องสูญเสียหุ่นไม้อมตะทั้งหมดไป กล้าดียังไง กล้าดียังไง แถมพลังบ้านั่นมันอะไรอีก เอาอาวุธทำลายล้างระดับสูงมาใช้ในเกมได้ยังไง กฎหมายการควบคุมอาวุธของสหพันธรัฐสุริยะกับรัฐบาลโลก มันหายไปไหนกันหมด พวกนักการเมืองที่เห็นแก่ได้ตายห่าไปแล้วหรือไง กับไอ้พวกเช้าชาม เย็นชาม ฝ่ายตรวจสอบมันตาบอดไปหมดแล้วใช่มั้ย โกง มันต้องโกง มันต้องจ่ายเงินและติดสินบนคนจำนวนมาก ไอ้ขยะ ใช้อำนาจของตระกูล ทั้งโกงทั้งเอาเปรียบขนาดนั้นแท้ ๆ แต่ทำไมถึงไม่มีใครทำอะไรมันเลย .."

 

".. เหล่าหุ่นเชิดอมตะของข้า ของของข้า ฝากไว้ก่อน ฝากไว้ก่อนเถอะมึงไอ้มากเมฆ ไอ้ลูกพ่อแม่ไม่รัก ไอ้ขยะที่ถูกทิ้ง ความแค้นในครั้งนี้ ข้าจะทบต้นทบดวงเอาคืนเป็นสิบ ๆ เท่าเลยคอยดู .." หลังจากที่ระบายโทสะออกมาบ้างแล้ว คนผู้นี้ก็ล็อกเอาท์ออกจากเกมไปเพื่อสงบสติอารมณ์ในทันที 

 

มากเมฆที่อยู่ไกลออกไป

 

ถึงกับต้องหันกลับมามองยังทิศทางของปากถ้ำที่ไกลจากตัวเมืองเป็นอันมาก หลังจากที่อีกฝ่ายออกจากเกมไปแล้ว

 

พร้อมกับเอ่ยพูดขึ้นมาว่า ".. คนของตระกูลสยบฟ้าสินะ ผู้เล่นเพียงคนเดียวนอกจากเราที่เข้าเงื่อนไขขั้นต่ำสุด ของคำทำนายบรรพกาล ของการกลับมาของมหาจักรพรรดิที่ถูกสร้างขึ้นมาเล่น ๆ ของภรรยารักทั้งสามในอดีต ภารกิจลับที่เป็นไปไม่ได้ ไม่คิดเลยว่าจะมีโชคดี ถึงกับได้รับมรดกเป็นศาสตร์ลับหุ่นไม้อัญเชิญอมตะ หุ่นเชิดที่ยากแก่การทำลาย .." มากเมฆพูดพึมพําเบา ๆ อยู่คนเดียว 

 

ก่อนที่จะมีเสียงเรียกสดใส ดังไพเราะเสนาะหูของเหล่าเด็กหญิงตัวน้อยเรียกหา

 

".. ป๊ะป๋า พวกหนูเกือบลืมเอาอันนี้ให้ อยู่ไหนน๊าหาก่อนนะคะ .. .." เรอัสก้มลงไปเปิดกระเป๋าคุณกระต่าย

 

".. หม่าม๊าฝากมาให้ป๊ะป๋าค่ะ แต่พวกหนูลืมแล้วว่าเก็บไว้ที่ไหน หาก่อนนะ .." เนเน่เองก็ก้มลงเปิดกระเป๋าคุณกระต่าย

 

".. นี่ไง ๆ เจอแล้ว เย้ ยาย่าเก่งที่สุดหาเจอก่อนพวกพี่ ๆ อีกค่ะ .." ยาย่าที่เปิดกระเป๋าคุณกระต่าย นำบางสิ่งออกมาถือไว้ในมือ

 

เพียงแค่มอง ... ดวงตาทั้งสองถึงกับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4773 pnipni1999 (จากตอนที่ 355)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:48
    ขอร้องละจะตัดจบให้ค้างอีกนานแค่ไหนกัน
    #4,773
    3
    • #4773-1 (จากตอนที่ 355)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:31
      ขออีกร้อยกว่าตอนครับ อิอิ นิยายเราใกล้แล้ว
      #4773-1
    • #4773-3 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 355)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:13
      จำได้ด้วย 555+
      #4773-3
  2. #4772 loliz (จากตอนที่ 355)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:49
    ง่ะ

    สาปแช่งงี้ต้องโดนซักฟอก
    #4,772
    1
    • #4772-1 (จากตอนที่ 355)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:31
      นินทาไม่ได้นะรู้ตัว 555+
      #4772-1
  3. #4771 RazeLosT (จากตอนที่ 355)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:53
    ...มันคือบิลค่าเครื่องสำอาง
    #4,771
    1
    • #4771-1 (จากตอนที่ 355)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:32
      อยากเล่นมุขนี้เหมือนกัน อิอิ
      #4771-1
  4. #4770 คนชอบอ่านนิยาย (จากตอนที่ 355)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:16

    คนอ่านน้อยลงเหรอครับ

    #4,770
    1
    • #4770-1 (จากตอนที่ 355)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:32
      น้อยลงตามกำลังอัพของไรท์นะครับ พอดีช่วงนี้ป่วยและไม่สบายบ่อย ๆ
      #4770-1
  5. #4769 joelamtan (จากตอนที่ 355)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:04
    ขอบคุงงับ มันคือ..... ใบเสร็จค่าอ่างที่ไปมามะคืน.....
    #4,769
    1
    • #4769-1 (จากตอนที่ 355)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:33
      เป็นไปไม่ได้ ....
      #4769-1
  6. #4768 Ar_kens (จากตอนที่ 355)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:43
    ว้าว เห่อลูกสุดโต่ง
    #4,768
    1
    • #4768-1 (จากตอนที่ 355)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:33
      ลูกใครใครก็รัก อิอิ
      #4768-1
  7. #4767 จอมมารในคราบคนดี (จากตอนที่ 355)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:46
    ถึงกับ..อึ้งงง เพราะมันคือ ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ ค่ารูดบัตรเครดิต

    แพ่มๆๆ
    #4,767
    2
    • #4767-1 (จากตอนที่ 355)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:33
      555+ ดีนะมากเมฆรวย
      #4767-1
    • #4767-2 จอมมารในคราบคนดี(จากตอนที่ 355)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:19
      ระดับ 3 แม่ คงไม่ใช่ บัตรเครดิตธรรมดา มันระดับ มหาพระเจ้าเลยนะ
      #4767-2