มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 354 : บทที่ 354 มหานิกายหมื่นมายาอมตะ ตอน ภูเขาเทียบฟ้าทั้ง 10 ในทุกทวีป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 154 ครั้ง
    3 ก.พ. 63

 

 

นักพรตเฒ่ากับแม่เล้าศรีผู้ชั่วร้าย ทั้งสองคนในเวลานี้กับรู้สึกเสียใจเหลือเกินจริง ๆ 

 

และไม่คาดคิดเลยว่าบิดาของแม่หนูน้อยที่ดูเหมือนมนุษย์ปกติทั่ว ๆ ไปทั้งสามคน 

 

จะเป็นตัวตนสูงชั้นเทียบฟ้าเหนือสวรรค์อะไรแบบนี้มาก่อน

 

ทั้งสองเสียใจอยากตายไปให้เสียพ้น ๆ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ต่อให้อยากจะตายยังไงทั้งสองก็ตายไม่ได้ 

 

แถมยังต้องมาทนดูทนเห็นบรรดาญาติพี่น้อง คนสนิท คนรู้จักและคนรักที่ตนเองจำนวนมาก

 

จำต้องถูกลากมาเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปด้วยถึง 9 ชั่วโคตร เจ็บปวดทรมานทางกายก็หนักหนาพออยู่แล้ว นี่ยังจะต้องมาทนทรมาน เจ็บปวดทั้งความรู้สึกและสภาพจิตใจที่ถูกทำร้ายไปด้วยแบบนี้อีก จำต้องถูกบรรดาญาติ ๆ บรรดาคนรัก คนสนิทด่าว่าอย่างไม่ขาดสาย ถูกสาปแช่งจากคนที่ตัวเองรักอยู่เรื่อย ๆ แบบนี้ กลายเป็นที่ระบายของทุก ๆ คนนับตั้งแต่ถูกลากลงมายังมหานรกยมโลกอย่างไม่ยินยอม

 

ทั้งสองคนรู้สึกเสียใจ เสียใจจริง ๆ แต่ก็อย่างว่าโลกหล้าเหนือสวรรค์ใด ๆ ไม่มีหรอกยาชนิดใดที่จะสามารถ รักษาอาการความเสียใจใด ๆ ได้ นอกจากจะต้องชดใช้กรรมที่ก่อขึ้นแล้ว ยังต้องชดใช้ไปชนิดที่ว่าตลอดกาล กาลเวลาแห่งนิรันดร์อันยาวนานที่ไม่รู้จะไปจบลงเมื่อใดอีกต่างหาก

 

หลังจากที่มากเมฆเริ่มที่จะสงบลง และใจเย็นลงมาบ้างแล้วเล็กน้อย เขาจึงได้ส่งพวกสารเลวเหล่านี้ลงไปยังขุมนรกชั้นที่ลึกที่สุดของมหานรกยมโลก เพื่อให้เหล่าผู้คุมและวิญญาณปีศาจร้ายต่าง ๆ คอยลงทัณฑ์และทรมานพวกมันต่อไปเรื่อย ๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุดต่อไปและตลอดกาลจนกว่าจะสาสม

 

ก่อนที่จะระงับพลังพระเจ้าที่กำลังคลุ้มคลั่ง จากความโกรธแค้นของตนลงมาอย่างช้า ๆ 

 

และแน่นอนว่าในเวลานี้โลกแห่งเทพเซียนได้พินาศไปแล้วกว่า 30 - 40% ทวีปต่าง ๆ มากมายได้รับความเสียหาย ผู้คนจำนวนมากได้รับความเดือดร้อนและล้มตาย แต่กระนั้นมากเมฆก็มิได้คิดที่จะแก้ไข หรือทำการย้อนเวลาคืนกลับ ให้กับโลกแห่งเทพเซียนแต่อย่างใด

 

เนื่องจากอีกไม่กี่วันหลังจากนี้ ตามแผนการเดิมของเขาและเหล่าร่างแยกพลังทั้งหลาย โลกแห่งเทพเซียนใกล้ที่จะสำเร็จภารกิจลับปลดผนึกทวีปทั้ง 10 พร้อม ๆ กันแล้วนั่นเอง และหลังจากที่ปลดผนึกทวีปแล้ว ทุก ๆ สิ่งที่เคยพังเคยเสียหายจน หรือผู้คนจำนวนมากที่ล้มตาย ก็จะถูกกู้คืนกลับมาเอง พร้อม ๆ กับการยกระดับองค์ความรู้และความก้าวหน้าของทุก ๆ อย่าง พร้อมกับการขยายใหญ่ขึ้นของโลกแห่งเทพเซียนอีกไม่รู้กี่เท่า รวมไปถึงกฎเกณฑ์และความเร้นลับต่าง ๆ ที่มีมากยิ่งขึ้นอีกด้วย

 

ณ มิติลับเมฆมายา บริเวณสวนหน้าคฤหาสน์ที่ถูกตกแต่งและออกแบบไว้อย่างสวยงาม 

 

รากไม้กับ ZERO ต่างก็กำลังพยายามคอยปลอบใจพวกเด็ก ๆ กันอยู่ 

 

แต่พวกเด็ก ๆ กับไม่สนใจและไม่ฟังเลยสักนิด เอาแต่ร้องเรียกหาป๊ะป๋าอยู่ตลอดเวลานับตั้งแต่ที่มาถึง

 

".. ไม่ร้อง ๆ นะ คนเก่ง อีกเดี๋ยวคุณป๊ะป๋าก็จะมาแล้ว .." รากไม้พยายามพูดปลอบใจ และในเวลานี้เจ้าตัวยังได้สวมใส่ชุดพ่อบ้านแบบที่เคยสวมมาตลอดอีกด้วย

 

".. จะร้องไห้ทำไม ไม่ใช่ว่าเป็นความผิดของพวกหนู ๆ เองหรอกเหรอ ก็บอกแล้วว่าให้ไปตรงตามเวลานัด นี่เล่นไปก่อนเวลาตั้ง 1 ชั่วโมง ไปเจอพวกแปลก ๆ นิสัยแย่พวกนั้นมันก็ช่วยไม่ได้ แถมพวกหนู ๆ ยังมาให้เล่นเกมแปลก ๆ นั่นอีก เป็นไง!! สุดท้ายโดนใครก็ไม่รู้มาตีมาทำร้าย เกือบถูกจับไปขายแล้วมั้ยล่ะ จำไว้นะทีหลังอย่าเอาแต่ใจมากเกินไป แม้จะมีพลังอันยิ่งใหญ่ มีพ่อแม่ที่ทรงพลังอำนาจ แต่ก็ใช่ว่าทุก ๆ อย่างจะเป็นไปตามที่ต้องการทั้งหมดนะรู้มั้ย .." ZERO ผู้เป็นน้าพูดบอกคุณหลาน ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ออกจะดุดันไปเล็กน้อย แต่ก็อย่างว่าเจ้าตัวก็เป็นห่วงเอามาก ๆ เหมือนกัน และไม่นิยมใช้ไม้อ่อนเอามาสอนพวกเด็ก ๆ ดังนั้นจึงได้พูดบอกออกไปตรง ๆ มันเสียเลย เพื่อให้เป็นบทเรียนและหวังว่าพวกเด็ก ๆ จะเข้าใจ

 

พวกเด็ก ๆ พอได้ยินและรู้ว่าถูกดุ ทั้งสามคนก็ยิ่งร้องไห้ออกมามากกว่าเดิม

 

".. ไม่มีใครรักพวกหนูเลย ป๊ะป๋าก็ไม่รัก น้า ZERO ก็ไม่รัก คุณน้ารากไม้ก็ไม่รัก แง แง แง แง .."

 

รากไม้กับ ZERO ถึงกับหน้าเสีย หัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้

 

ตั้งแต่แรกพวกเด็ก ๆ เพียงแค่อยากจะมาเซอร์ไพรส์ เพื่อให้คุณป๊ะป๋าประหลาดใจนิดหน่อยเท่านั้นเอง เพราะทั้งสามคนต่างก็อยากจะเจอคุณป๊ะป๋าไวไว อยากจะกอด อยากจะหอมแก้มให้หายคิดถึง ไม่ได้อยากจะมาสร้างปัญหา หรือทำให้ใครต่อใครเดือดร้อนสักหน่อย

 

มากเมฆที่เพิ่งจะกลับมาจากมหานรกยมโลก พอมาถึงกับยังเห็นพวกลูก ๆ ร้องไห้อยู่เลย เขาจึงอดไม่ได้ที่จะส่งสายตาพิฆาตและกล่าวโทษ ไปยังสองแสบที่ดูเหมือนจะไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย หากจะฝากให้ดูแลพวกเด็ก ๆ ดังนั้นมากเมฆจึงใช้ทักษะก้าวพริบตา คุกเข่าลงไปกอดพวกเด็ก ๆ เอาไว้

 

พวกเด็ก ๆ หลังจากที่ได้เข้าสู่อ้อมกอดของคุณป๊ะป๋าแล้วนั้น ในตอนแรก ๆ ก็ดูเหมือนจะดิ้นไม่ยอมให้กอดอยู่เหมือนกัน แต่ทว่าหลังจากที่ทั้งสามคนถูกกอดถูกหอมแก้ม และสัมผัสได้ถึงความรักความเป็นห่วงของผู้เป็นบิดาเอามาก ๆ จึงทำให้พวกเด็ก ๆ เลิกน้อยใจ เลิกที่จะหวาดกลัว และหอมแก้มผู้เป็นบิดาอยู่หลายครั้ง จนแก้มของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยน้ำลายและน้ำตา ก่อนที่จะเลิกร้องไห้และกลับมาเป็นเด็กน้อยแสนน่ารัก ที่ร่าเริงสดใสอีกครั้งในเวลาต่อมาเพียงไม่กี่นาที

 

".. ป๊ะป๋าอ่ะนะ รักและคิดถึงพวกลูก ๆ มากเลยรู้มั้ย .."

 

".. และหากจะมีใครสักคนมาถามป๊ะป๋าว่า รักพวกหนูทั้งสามคนมากแค่ไหน .."

 

".. ป๊ะป๋าคงจะตอบไม่ได้แน่ ๆ เพราะความรักของป๊ะป๋าที่มีให้ เรอัส เนเน่ และยาย่า ลูกสาวทั้งสามคนที่น่ารักของป๊ะป๋าแล้วละก็ มันช่างมากมายมหาศาล กว่าจำนวนของดวงดาว ในจักรวาลนี้ทั้งหมดรวมกันอีกนะรู้มั้ย ดังนั้นจะบอกว่าไม่มีใครรักไม่ได้แล้วนะ หรือพวกหนูไม่รักป๊ะป๋าแล้วหรือเปล่าเอ่ย .." มากเมฆคุกเข่าสวมกอดพวกเด็ก ๆ เอาไว้ในอ้อมกอดอย่างอบอุ่น 

 

".. รักมาก คิดถึงมาก ๆ เลยด้วย .." เรอัสพูดบอก ก่อนจะเอาหน้าซบอกของคุณป๊ะป๋า

 

".. รักป๊ะป๋า ๆ อยากอยู่กับป๊ะป๋า .." เนเน่กระโดดพูด ก่อนที่จะซบอกเข้าสู่อ้อมกอดด้วยอีกคน

 

".. รัก รักที่สุดเลย มั๊วะ มั๊วะ .." ยาย่าพูดไปหอมแก้มคุณป๊ะป๋าไปด้วย 

 

พอเห็นพวกเด็ก ๆ ไม่ร้องไห้ไม่งอแงแล้ว คนเป็นป๊ะป๋าจึงยิ้มและมีความสุขไปด้วย 

 

ก่อนที่จะพาพวกเด็ก ๆ อุ้มเดินออกมาจากภายในบ้าน ตรงไปยังป่าภูติบนเกาะสวรรค์รังสรรค์ใกล้ ๆ เพื่อไปบอกให้เหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์และพริสซิลลาซึ่งเป็นธิดาเทพองค์ปัจจุบัน ช่วยมาเป็นพี่เลี้ยงให้กับพวกเด็ก ๆ หน่อยบางช่วงเวลา และได้ถือโอกาสพาพวกเด็ก ๆ มาแนะนำให้กับเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์เหล่านี้ได้รู้จัก

 

แน่นอนว่าคุณป๊ะป๋าที่เห่อคุณลูกเอามาก ๆ อย่างมากเมฆ ตลอดหลายชั่วโมงหลังจากนี้จนไม่เป็นอันทำอะไร 

 

เจ้าตัวได้พาพวกเด็ก ๆ ออกไปเที่ยวเล่น และแนะนำพวกเด็ก ๆ บุตรสาวทั้งสามคนให้เป็นที่รู้จัก กับเหล่าผู้ติดตามของตน ไม่ว่าจะเป็นกองกำลังจอมเทพหมื่นมนตรา กองกำลังนักรบนางฟ้า เหล่าสมาชิกระดับหัวหน้ากลุ่มการค้าทั้ง 12 เมฆมายา และเหล่าบรรดาผู้ติดตามคนสำคัญ ๆ อย่างเทพลิโป้ เตียวเสี้ยน เจ้ามังกรใหญ่ สามมังกรน้อย หยางซินหลิน เทพสงครามโลเวอร์ คาอิน เหล่าสมาชิกโลกมืดที่ออนไลน์อยู่ และบรรดาผู้ติดตามอีกจำนวนมากของโลกสุริยาโบราณพงพนา 

 

พอได้เที่ยวเล่นไปยังสถานที่ต่าง ๆ เกือบตลอดทั้งวัน และได้ทานอาหารอร่อย ๆ ได้ตลอดหากต้องการ 

 

ยิ่งทำให้พวกเด็ก ๆ มีความสุขเอามาก ๆ ลืมเหตุการณ์เลวร้ายที่เคยเกิดขึ้นไปจนหมด 

 

ในขณะเดียวกันทุก ๆ คนที่เข้าร่วมการประลองโลกวิเศษ ต่างก็ถูกส่งกลับยังโลกภายนอก ยกเว้นก็แต่เหล่าผู้ที่ผ่านการคัดเลือก และได้มีโอกาสเข้าสู่มหานิกายหมื่นมายาอมตะเท่านั้น ที่มิได้กลับมาเหมือนคนอื่น ๆ เขาในตอนแรก ยกเว้นก็แต่คนที่จำเป็นจริง ๆ ให้มีเหตุต้องกลับออกมายังโลกภายนอก แม้ว่าจะผ่านการคัดเลือกแล้วก็ตาม แต่ทุกคนที่ผ่านการคัดเลือกแล้วนั้น จะได้รับป้ายหยกที่ทำให้สามารถกลับมายังมหานิกายหมื่นมายาได้ตลอดเวลาคนล่ะ 1 อัน เฉพาะผู้ที่จำเป็นจะต้องกลับไปบอกลาหรือชี้แจงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเพื่อให้คนทางบ้านเข้าใจ

 

มิติลับของเหล่าโลกมืดและองค์กรต่าง ๆ ของโลกใต้ดิน

 

".. ได้ข่าวหรือยัง องค์จักรพรรดิมากเมฆของพวกเรา มีบุตรธิดาน้อย ๆ แล้วถึงสามคนแล้วนะ .." 

 

".. ได้ข่าวอะไรกัน เห็นมากับตาเลยต่างหาก เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนนี่เอง องค์หญิงน้อยทั้งสามน่ารักเอามาก ๆ เลย แถมยังพูดคุยกับพวกเราอย่างเป็นกันเองอีกด้วย ไม่ถือตัว ไม่วางอำนาจ ไม่เอาแต่ใจ ใครเห็นใครก็รัก .."

 

".. เห็นคนเขาว่า มีคนคิดจะเข้าไปกอดไปหอมแก้มองค์หญิงน้อยอยู่หลายคนเหมือนกัน แต่กับถูกองค์จักรพรรดิสาปให้เป็นไส้เดือนทะเลไปแล้วนับสิบ ๆ คน ก่อนที่จะถูกจับเผาไฟ ให้ตายทั้งเป็นอยู่นานสองนานเหมือนกัน ก่อนจะถูกแตะออกจากเกมไป .."

 

".. ลูกใครใครก็รักใครก็หวง เจ้าพวกนั้นทนความน่ารักเอามาก ๆ ขององค์หญิงน้อยไม่ไหว เลยไปหาที่ตายให้ทรมานเล่นนะสิ ยังดีนะที่นี่มันเป็นโลกเสมือนจริง ไม่อย่างงั้นไม่อยากจะคิดเลยว่าเจ้าพวกนั้นจะเป็นยังไง หากไปแสดงกิริยาแบบนี้ในโลกแห่งความจริงเข้า .."

 

ณ โลกสุริยาโบราณพงพนา บริเวณรอบ ๆ ของที่ตั้งมหานิกายหมื่นมายาอมตะ

 

".. บุตรธิดาของท่านประมุขน่ารักและงดงามมาก ๆ เลย เติบโตขึ้นมาจะต้องเป็นสาวงามเป็นแน่ .."

 

".. แต่ก็แปลก ๆ นะ ทำไมบุตรธิดาของท่านประมุข ถึงได้เรียกแม่นางหยางว่าแม่กันล่ะเนี่ย .."

 

".. เห็นเรียกหม่าม๊า ๆ เรียกคุณแม่เสียงดังเลยทีเดียว ไปแอบมีลูกกันตอนไหน ไม่ใช่เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่ถึง 3 เดือนไม่ใช่รึไง แต่บุตรธิดาของท่านประมุข มองยังไงก็อายุได้ 3-4 ขวบแล้วนี่นา .."

 

".. เอาน่า ๆ เรื่องพวกนี้พวกเรามิควรจะไปยุ่งเกี่ยว แค่ได้เห็นท่านประมุขอารมณ์ดี แม่นางหยางยิ้มจนหน้าแดง แค่นี้พวกเราก็มีความสุขไปด้วยแล้วพวกเจ้าว่าจริงมั้ย ได้เวลาพอดี พวกเราไปรำกระบี่ฝึกวิชาที่หลังเขากันดีกว่า .."

 

พร้อมกันนั้นช่วงเวลาที่ใกล้จะพระอาทิตย์ตกดิน ของโลกแห่งเทพเซียนอยู่นั้นเอง 

 

อยู่ ๆ กับมีประกาศสำคัญเกี่ยวกับกฎและเงื่อนไข ซึ่งถูกตั้งขึ้นมาใหม่แจ้งให้ทุก ๆ คนได้รับรู้ 

 

เกี่ยวกับกฎและเงื่อนไขของ < ภูเขาเทียบฟ้าไร้นาม > หลังจากนี้และตลอดไป

 

1.หากเป็นชาวพื้นเมืองโดยกำเนิด จะสามารถเข้าไปได้ 6 เดือนต่อ 1 ครั้ง แบบจำกัดเวลา 6 ชั่วยาม

2.หากเป็นผู้มาเยือนจากต่างแดนคนละทวีป จะสามารถเข้าได้ 1 ครั้งต่อ 1 ปี แบบจำกัดเวลา 12 ชั่วยาม

3.กฎในการเก็บสมุนไพรและของวิเศษต้องทำตาม พบสมุนไพร 3 ต้น เก็บได้เพียง 1 ต้น พบ 5 ต้นเก็บได้ 2 ต้น ...

13.ภูเขาเทียบฟ้าไร้นาม จะปรากฏเพิ่มขึ้นมาอีก 9 ขุนเขาด้วยกัน กระจายกันไปยังทวีปหลักต่าง ๆ อย่างเท่าเทียม

14.ผู้ที่ค้าทาส จับเด็ก ลักพาตัวผู้เยาว์ไปขาย พวกค้ามนุษย์ ไม่อนุญาตให้เข้าภูเขาเทียบฟ้าไร้นาม

15.ผู้ที่เคยข่มขืนหรือกระทำการที่ฟ้าไม่อาจให้อภัย ไม่อนุญาตให้เข้าไปยังภูเขาเทียบฟ้าไร้นาม

16...

17....

18.ผู้ที่สังหารบิดามารดาตนเอง ไม่อนุญาตให้เข้าไปยังภูเขาเทียบฟ้าไร้นาม

19....

20....

21.....

 

ยังมีกฎและเงื่อนไขต่าง ๆ ปรากฏขึ้นมาอีกมากมายให้ได้เห็น ซึ่งแต่ละข้อล้วนแล้วแต่เป็นตัวกำหนดข้อบังคับตายตัว และทำให้ใครหลาย ๆ คนถึงกับหัวเสียไปตาม ๆ กัน ไม่ว่าจะพวกผู้เล่นและเหล่า NPC โดยเฉพาะกับพวกคนเลว ๆ ที่เลวระยำชั่วร้ายเกินกว่าที่จะให้อภัยได้นั่นเอง

 

แน่นอนว่ากฎต่าง ๆ เหล่านี้มากเมฆเป็นคนกำหนดขึ้นมาใหม่ เพื่อให้สมดุลหลังจากที่ภูเขาเทียบฟ้าไร้นาม จะต้องไปปรากฏขึ้นบนทวีปหลักต่าง ๆ หลังจากนี้ 9 ทวีปด้วยกัน ซึ่งในตอนแรกกฎต่าง ๆ ล้วนถูกสร้างขึ้นมาเพื่อชาวพื้นเมืองกิเลนทอง และเพื่อให้สมดุลและเป็นกลางมากที่สุด 

 

มากเมฆจึงได้แก้ไขและปรับแก้ให้ลงตัว บวกกับเจ้าตัวยังคงโกรธและอารมณ์เสียกับพวกเลว ๆ ที่มักจะจับเด็กไปขาย พวกสารเลวที่ไร้มนุษยธรรม หรืออะไรแบบนั้นอยู่เช่นกันมากเลยทีเดียว ดังนั้นในกฎและเงื่อนไขในหลาย ๆ ข้อ จึงมักจะปิดหนทางรวย ปิดกั้นพวกคนเลว ๆ ไม่ให้สามารถเข้ามายังภูเขาเทียบฟ้าไร้นามได้นั่นเอง

 

*****

สั้นไปหน่อยเอาตามกำลังที่มี หุหุ..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 154 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4766 Ar_kens (จากตอนที่ 354)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:01
    อิ่มแล้ว????????สนุกมากครับ
    #4,766
    1
    • #4766-1 (จากตอนที่ 354)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:33
      ขอบคุณครับ
      #4766-1
  2. #4765 joelamtan (จากตอนที่ 354)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:11
    ขอบคุงงับ
    #4,765
    1
    • #4765-1 (จากตอนที่ 354)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:34
      เช่นกันครับ
      #4765-1
  3. #4764 หนุ่มยาคู้ (จากตอนที่ 354)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:53
    หายไวไวเขียนนิยายเยอะๆนะครับ
    #4,764
    1
    • #4764-1 (จากตอนที่ 354)
      6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:34
      อยากอัพทุกวัน อิอิ แต่เอาเท่าที่ไหว
      #4764-1
  4. #4763 Ar_kens (จากตอนที่ 354)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 22:29
    หายไว้ครับ แล้วลองเล่นดูเพื่อทำให้สุขดีขึ้น
    #4,763
    2
    • #4763-1 Ar_kens(จากตอนที่ 354)
      30 มกราคม 2563 / 22:29
      เล่นกล้าม
      #4763-1
    • #4763-2 (จากตอนที่ 354)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:25
      ออกกำลังกายอยู่เรื่อย ๆ อยู่นะ ^_^
      #4763-2
  5. #4762 d-tan (จากตอนที่ 354)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 20:21
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png หายไวๆนะครับไรท์
    #4,762
    1
    • #4762-1 (จากตอนที่ 354)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:25
      ขอบคุณครับ
      #4762-1
  6. #4761 zaalah5931 (จากตอนที่ 354)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 19:48

    รอๆๆๆๆ
    #4,761
    1
    • #4761-1 (จากตอนที่ 354)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:25
      อัพแล้วนะ บทที่ 354
      #4761-1
  7. #4760 joelamtan (จากตอนที่ 354)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 16:55
    หายไวๆๆๆ ปล. ไวรัสตัวใหม่ ไม่ต้องเอามานะ
    #4,760
    1
    • #4760-1 (จากตอนที่ 354)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:26
      ไม่ได้เข้าไปในเมือง ไม่น่าจะมีปัญหา อิอิ
      #4760-1
  8. #4759 Lucky_777 (จากตอนที่ 354)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 16:47

    หายไวๆนะครับไรท์
    #4,759
    1
    • #4759-1 (จากตอนที่ 354)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:26
      ขอบคุณครับ
      #4759-1