มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 350 : บทที่ 350 ผู้ชนะ ตอนกลาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    22 ม.ค. 63

ไม่มีใครรู้เลยว่าเมฆหมอกเหล่านี้มันมาจากไหน

 

สภาพอากาศบนเกาะลับแห่งนี้ ที่เก็บซ่อนถุงผ้าวิเศษใบที่สามในปัจจุบันเอาไว้ 

 

ไม่ว่าจะมองไปยังทิศทางใด ในระยะสายตาของผู้มีพลังเซียนอสูรแท้ ๆ ก็มักจะเต็มไปด้วยเมฆหมอกสีขาวอันแปลกตา

 

ราวกับเป็นหมอกวิญญาณที่มีชีวิต ทำให้ยากที่จะมองเห็นและรับรู้ได้ถึงสิ่งต่าง ๆ โดยรอบ 

 

ก่อนที่ในระยะหลัง ๆ มานี้ตลอดสามวันที่ผ่ามมา เมฆหมอกสีขาวที่ว่าได้ค่อย ๆ เปลี่ยนสีเป็นเทาอย่างช้า ๆ 

 

พร้อมกับอันตรายบางอย่างที่หลาย ๆ คนสัมผัสได้ 

 

แต่มันก็สายไปแล้วสำหรับใครก็ตาม ที่อยู่บนเกาะลับแห่งนี้ตั้งแต่หลายวันที่ผ่านมา

 

".. ข้าไม่ไหวแล้ว ในหมอกนั้นไม่มีพิษ แต่ แต่เหมือนจะมี ... .." ยอดฝีมือท่านหนึ่งพูดยังไม่ทันจบ 

 

แต่กับสลายกลายเป็นไอน้ำหายไป ต่อหน้าต่อตากลุ่มพันธมิตรของตน

 

".. ไม่มีพิษบ้าอะไร ทำไมข้าถึงถูกพิษได้ ท่านผู้นำ ข้า....... .." ผู้ติดตามอีกคนขาดใจตาย 

 

ก่อนที่ร่างกายที่เหลือของเขา จะกลายเป็นบ่อเลือดสีม่วง ที่เต็มไปด้วยพิษร้ายจำนวนมาก

 

".. หมอกประหลาด บางคนถูกพิษ บางคนถูกพลังบางอย่างทำร้าย พวกเราไม่อาจจะอยู่ที่นี่ต่อไปได้แล้ว .."

 

".. ข้าเห็นหลายร้อยตระกูล คนจำนวนมาก ต่างก็มีอาการแปลก ๆ แตกต่างกันไป บางคนโดนคำสาปกลายเป็นบ้าก็มี .."

 

".. ข้ามาจากแผ่นดินใหญ่ใกล้ ๆ กับเกาะลับแห่งนี้ ตอนนี้บนแผ่นดินใหญ่ต่างก็เต็มไปด้วยหมอกสีเทาพวกนี้ .."

 

".. นี่มันเกิดอะไรขึ้น สิ่งเหล่านี้มิควรเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ มันจะต้องเป็นฝีมือของใครบางคน .."

 

".. ทำไมมันยากเย็นแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่เทพอสูรทั้งสอง ได้ถูกฆ่าตายโดยสิ่งประดิษฐ์ท้าทายสวรรค์จำนวนมากของกลุ่มพันธมิตรต่าง ๆ ไปแล้วสามวันก่อน แต่ทำไมอยู่ ๆ กับเกิดเมฆหมอกประหลาดเหล่านี้ขึ้นมาได้ หลงทิศหลงทางไม่พอ ยังต้องมาตายไปเปล่า ๆ โดยไม่รู้อะไรเลย .."

 

".. ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย เมฆหมอกเหล่านี้มันกลืนกินพลังวิญญาณ พลังชีวิตของข้าด้วย ได้โปรด ช่ว.. .." แม้จะร้องขอให้คนช่วย แต่ยังมิทันไรหญิงงามผู้นี้จากตระกูลชั้นสูงของที่ใดสักแห่ง อยู่ ๆ ก็กลายเป็นยายแก่ร่างกายแห้งเหี่ยว ไร้พลังชีวิตใด ๆ อีกต่อไป ตกตายอย่างทรมานในสภาพที่เหล่าหญิงสาวมักจะหวาดกลัว

 

".. หลังจากสังหารเทพอสูรทั้งสองที่คอยนอนเฝ้าปากทางเข้าถ้ำสมบัตินั่นได้แล้ว ทำไมอยู่ ๆ เหล่าผู้นำระดับสูงที่ใช้สิ่งประดิษฐ์ท้าทายสวรรค์ ถึงหายตัวกันไปหมด นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ .."

 

ผู้คนมากมายเต็มไปด้วยความสับสนโกลาหลในจิตใจ แต่ละคนต่างก็มีคำถามที่หาคำตอบใด ๆ ไม่ได้ที่อยากจะรู้ ..

 

ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร เหล่าผู้คนที่อยู่ในอาณาเขตของเมฆหมอกประหลาดเหล่านี้ ต่างก็คอย ๆ เสียชีวิตลงไปทีละคนสองคน แถมสาเหตุการตายยังเป็นอะไรที่แตกต่างกันมาก บางตายเร็วบางก็ตายทรมาน แต่สุดท้ายแล้วเมฆหมอกเหล่านี้ได้กลืนกินชีวิตของผู้คนอย่างช้า ๆ 

 

และต่อให้พยายามจะหลบหนี จะบินขึ้นไปบนฟ้าให้สูงมากเพียงใด สุดท้ายก็ไม่สามารถหนีออกไปจากอาณาเขตของเมฆหมอกสีเทาเหล่านี้ได้ แถมยิ่งพยายามนี้มากเท่าไรก็มักจะยิ่งหลงทิศหลงทางมากกว่าเดิม มิตรสหายที่ติดตามกันมา ต่างก็เริ่มกระจัดกระจายหายไป

 

ห่างออกไปทางทิศตะวันออกของเกาะลับ .. กลางท้องฟ้าสีครามที่ปลอดโปร่งโล่งสบาย

 

ได้มี “เรือเหาะเซียนนิรันดร์สงคราม” สีดำออกแดงดุจเปลวเพลิงลำหนึ่ง ลอยเด่นอยู่กลางท้องนภาอย่างโดดเดี่ยว กลางหมู่เมฆสีขาวอย่างสง่างาม สมกับเป็นหนึ่งในสิ่งประดิษฐ์ที่ท้าทายสวรรค์อย่างยิ่งยวดและทรงพลังมากที่สุด เรือเหาะลำนี้เต็มไปด้วยอาวุธสงครามระดับใช้ในยุทธวิธียุทธศาสตร์จำนวนมาก แถมยังได้ถูกติดตั้งปืนใหญ่ไว้รอบ ๆ ลำเรือ ตัวเรือเหาะมีขนาดใหญ่โตจนสามารถที่จะบรรจุและบรรทุกผู้คนได้เป็นหมื่น ๆ คน

 

".. ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดูพวกสวะพวกนั้นสิ พยายามให้ตายก็หนีออกมาไม่ได้หลอก ตาย ๆ ไปให้หมดนั่นละ เหมือนกับพวกผู้นำตระกูลและเหล่าจ้าวนิกายทั้งหลายก่อนหน้านี้ไง ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่สินะตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกขมิ้นอยู่ด้านหลัง .." เสียงหัวเราะชอบใจของชายหนุ่มรูปงามดังขึ้น คนผู้นี้หาใช่ใครอื่น แต่เป็นนายน้อยผู้ทรงอำนาจอย่างมาก จากมหาตระกูลอสรพิษสายฟ้าโบราณ นายน้อย “พิษสายส่ง” ผู้มีพรสวรรค์ระดับสูงล้ำที่สามารถหลอมรวม เข้ากับแก่นแท้อสูรบรรพกาลได้ถึง 10 สายเลือดด้วยกัน

 

แม้ก่อนหน้านี้จะพ่ายแพ้และยังถูกหลอกโดยพวกสาว ๆ ทั้ง 5 คนของกลุ่มพันธมิตรของมากเมฆ

 

แต่ใครจะไปคาดคิดละว่า !?

 

นายน้อยผู้นี้จะมีโชคชะตาอันไม่ธรรมดารอคอยอยู่ หลังจากพ่ายแพ้และพยายามหลบหนีออกมาได้ในครานั้น ตัวมันเองพิษสายส่งได้ไปพบเข้ากับพระราชวังต้องห้ามโบราณแห่งหนึ่งเข้า ก่อนที่จะได้ไปพบกับเรือเหาะเซียนสงครามลำนี้ภายในคลังสมบัติลับที่ถูกปกปิดไว้เป็นอย่างดี และได้กลายมาเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวหลังจากผ่านการทดสอบ

 

พร้อมกับได้ครอบครองสมบัติอื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก ภายในคลังสมบัติของพระราชวังต้องห้ามแห่งนี้ทั้งหมด

 

และด้วยพรสวรรค์ที่มีรวมไปถึงโอสถวิเศษและของล้ำค่าอื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก เพียงเวลาไม่กี่วันนับตั้งแต่เก็บตัว พิษสายส่งพัฒนาขอบเขตพลังของตัวเองอย่างก้าวกระโดด จนกลายมาเป็นเซียนสงคราม 6 วงแหวนได้ราวกับฝันที่เป็นจริง และทำให้ตนเองมีพลังมากพอที่จะควบคุมและใช้งาน “เรือเหาะเซียนนิรันดร์สงคราม” ได้แบบ 100% เข้าถึงทุก ๆ คุณสมบัติอันท้าทายสวรรค์เฉกเช่นในตอนนี้

 

หลังจากที่เหล่าผู้นำตระกูลคนอื่น ๆ และจ้าวนิกายจำนวนมาก ได้ร่วมมือกันสังหารเทพอสูรทั้งสองจนถึงแก่ความตาย ด้วยสมบัติต่าง ๆ และรวมไปถึงสิ่งประดิษฐ์ ท้าทายสวรรค์ที่หามาได้จนสำเร็จ และในระหว่างที่ทุก ๆ คนกำลังจะหาลือและตกลงถึงวิธีการ ในการแข่งขั้นอย่างเป็นธรรมหลังจากนี้กันอยู่นั้น

 

เหล่าผู้นำและจ้าวนิกายทั้งหมดซึ่งเป็นตัวแทนจากกองกำลังของตนเอง ไม่เว้นแม้แต่จ้าวมหานิกายอย่าง “มังกรดาบ”ผู้เป็นจ้าวมหานิกายจักรพรรดิเทพมังกรคนปัจจุบัน และเป็นผู้นำของเหล่ากลุ่มพันธมิตรขนาดใหญ่มากที่สุด ทุก ๆ คนต่างก็ถูกสังหาร ถูกฆ่าให้ตายในพริบตาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

 

แม้ว่าคนอื่น ๆ จะพัฒนาระดับพลังสูงจนถึงระดับ เซียนนิรันดร์ 3 วงแหวน และเซียนสงคราม 6 วงแหวนแล้วก็ตามจำนวนหลายคน ทว่าทุกคนกับยังต้องมาตายโดยไม่รู้ตัว และถูกฆ่าโดยอาวุธสงครามระดับยุทธศาสตร์กลยุทธ์ขั้นสูง ที่ถูกยิงออกมาจากเรือเหาะเซียนนิรันดร์สงครามเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

 

".. หากสามารถยิงปืนใหญ่ “ระเบิดมิติหยุดเวลา หมายเลขยุทธศาสตร์กลยุทธ์ที่ 777” ได้อีกครั้งเร็ว ๆ นายน้อยพิษสายส่งก็จะกลายเป็นผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวอย่างแท้จริง ข้าน้อยผู้ชราแล้ว “เพลิงลม” จากตระกูลพิรุณอัคคี ขอแสดงความยินดีกับนายน้อยล่วงหน้าด้วย .." ผู้เฒ่าเพลิงลม ผู้อาวุโสระดับสูงคนตระกูลเดียวกับดาว ได้กล่าวพูดประจบเอาใจพิษสายส่งอย่างออกนอกหน้าโดยไม่อายใด ๆ เพราะหลังจากที่ได้เห็นอานุภาพของปืนใหญ่ที่ว่านั่นเข้าเต็มสองตา ตัวมันเองก็อดไม่ได้ที่จะหวาดกลัวต่อพลังของเรือลำนี้ พลังห้วงมิติที่สามารถหยุดเวลาและผนึกทุก ๆ คนเอาไว้ภายในเขตแดนของัมน ก่อนที่จะระเบิดมิติโดยรอบจากภายในอย่างไร้เสียง เป็นการสังหารที่หมดจดงดงามอย่างแท้จริง จนผู้ที่ถูกฆ่าตาย ตายไปแล้วก็ยังไม่รู้ว่าตนเองเสียชีวิตได้ยังไงเลยด้วยซ้ำ

 

".. พูดได้ดี ตบรางวัล ฮ่า ฮ่า ฮ่า .." พิษสายส่งที่ในเวลานี้ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา

 

ถึงกับโยนโอสถบ่มเพาะพลังระดับสูงนับสิบ ๆ เม็ด ให้อย่างง่าย ๆ ราวกับขยะ แก่ชายชราที่พยายามเอาอกเอาใจตนเอง และแน่นอนว่าพิษสายส่ง ชอบให้ใครต่อใครมาเอาอกเอาใจตนเองเช่นนี้เอามาก ๆ

 

".. เสียดายจริง ๆ หากหลานสาวของข้าน้อยยังอยู่ที่นี่ด้วย คงได้เห็นถึงความสำเร็จของนายน้อย และจะต้องตกหลุมรักนายน้อยอย่างหมดจิตหมดใจเป็นแน่ .." เพลิงลมยังไม่ลืมเอ่ยถึงหลานสาวห่าง ๆ ของตน ที่มักจะถูกนำมาใช้ราวกับเป็นสิ่งของอยู่บ่อย ๆ หากเกิดประโยชน์แก่ตนเอง

 

".. ดาวไพลิน หากเจ้าไม่พูดถึง ข้าเองก็เกือบจะลืมไปแล้ว หลังจากนี้หากนางทำตัวดี ๆ ว่าง่าย ๆ เป็นของเล่นให้ข้าได้ในเวลาที่เบื่อ หลังจากออกจากโลกวิเศษทางนี้ ข้าจะดูแลตระกูลพิรุณอัคคีของเจ้าเป็นอย่างดี .." พิษสายส่งกล่าวบอก ราวกับดาวไพลินมิได้มีความสำคัญใด ๆ เป็นเพียงสิ่งของที่จะใช้ก็ใช้ จะทิ้งก็ทิ้งเมื่อไรก็ตามเสียอย่างงั้น

 

".. หากนายน้อยสนใจ ทางตระกูลของข้าเองก็มีสาวงาม เป็นหลานแท้ ๆ ของข้า .."

 

".. ตระกูลดอกไม้งามของข้าเอง ก็มีสาวงามหากนายน้อยสนใจ อยากเชิญท่านไปยังตระกูลของเราสักครั้ง .."

 

ผู้ติดตามที่เข้าพรรคเข้าพวกกับพิษสายส่ง ต่างก็เริ่มที่จะประจบเอาใจ และต่างก็คิดที่จะมอบลูกหลานของตนให้แก่อีกฝ่าย เพื่อใช้เป็นบันไดเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างกันเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน 

 

เพราะจากความสำเร็จที่ได้รับในเวลานี้ของพิษสายส่ง และหากกลายมาเป็นผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวอย่างแท้จริง 

 

ไม่ต้องคาดเดาเลยแม้แต่น้อย ว่านายน้อยพิษสายส่งจะต้องกลายมาเป็นมหาจักรพรรดิ 

 

ตามคำทำนายโบราณที่เล่าลือกันมาอย่างยาวนานเป็นแน่

 

".. ดี ดี พวกเจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังเลยจริง ๆ .."

 

".. ขอเพียงงดงามและถูกใช้ข้า พวกเจ้าทั้งหมดจะได้อยู่ใต้ปีกของเรานายน้อย ผู้นี้ตลอดไปอย่างสงบสุขทั้งชีวิต .."

 

พิษสายส่งนั้นมีนิสัยที่หื่นกระหายและบ้าตัณหาอย่างที่สุด ขอเพียงเป็นหญิงงามและมีความสามารถโดดเด่น หรือเป็นที่หมายปองของใคร ๆ และมีชื่อเสียงสักหน่อยให้เป็นที่รู้จัก และยังคงความบริสุทธิ์เอาไว้ พิษสายส่งจะพยายามทุกวิถีทางและแย่งชิงมาให้จนได้ 

 

ด้วยเหตุนี้และข่าวลือต่าง ๆ มากมายบนทวีปอสรพิษทองคำ จึงทำให้บรรดาผู้อาวุโสหรือผู้มีอำนาจในตระกูลต่าง ๆ ที่อยากจะผูกมิตรกับตระกูลอสรพิษสายฟ้าของพิษสายส่ง จึงมักจะส่งตัวหญิงสาวหรือลูกหลานที่มีใบหน้างดงามไม่ธรรมดา และมีความสามารถโดดเด่น ให้มาเป็นนางสนมของนายน้อยผู้นี้อยู่บ่อย ๆ นั่นเอง

 

".. นายน้อย ดูเหมือน “เมฆหมอกมรณะ หมายเลขยุทธศาสตร์กลยุทธ์ที่ 444” ใกล้จะหมดพลังลงแล้วขอรับ .." ผู้ติดตามนามว่า “พิษม่วง”ซึ่งเป็นคนสนิทของพิษสายส่ง ได้เข้ามาแจ้งความคืบหน้าให้ผู้เป็นเจ้านายได้รับฟัง พร้อมกับอาการกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูก อยากจะพูดบอกบางอย่างแต่ก็พูดไม่ได้ 

 

".. เอาล่ะใกล้ถึงเวลางานของพวกเจ้าแล้ว ใครที่สังหารได้มากที่สุด ข้านายน้อยผู้นี้ จะมอบรางวัลให้อย่างงาม ไปได้แล้วเหล่าผู้ติดตามที่ภักดีของข้า .." พิษสายส่งกล่าวออกคำสั่ง หลังจากที่หยุดคิดวางแผนขั้นต่อไปอยู่เล็กน้อย

 

ดูเหมือนอะไร ๆ ก็เป็นใจให้นายน้อยผู้นี้เสียจริง ๆ.. พิษสายส่งยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปากอย่างพอใจในสถานการณ์ปัจจุบัน

 

เพราะก่อนหน้านี้พิษสายส่งได้กระจายหมอกมรณะ 444 ออกไปทั่วทั้งโลกวิเศษแห่งการประลอง 

 

และได้สังหารผู้คนไปเป็นจำนวนมากอย่างต่อเนื่อง และภายในเมฆหมอกที่ว่าก็ยังมีความสามารถพิเศษ ในการตรวจสอบและตรวจนับจำนวนสิ่งมีชีวิตอีกด้วย และเพียงเวลาไม่นานนับตั้งแต่ปลดปล่อย เมฆหมอกมรณะออกไปจนถึงตอนนี้ 

 

เหล่าผู้เหลือรอดที่เป็นมนุษย์ เหล่าผู้เข้าร่วมชิงชัยในครั้งนี้ มีเหลือไม่ถึง 1 หมื่นคนแล้วนั่นเอง

 

หลังจากที่คนอื่น ๆ ออกไปจากภายในห้องบัญชาการจนหมดในเวลาอันสั้น 

 

พิษสายส่งจึงได้กล่าวถามผู้ติดตามคนสนิทเป็นการส่วนตัวขึ้นมาว่า

 

".. พิษม่วง คนของตระกูลเราที่ส่งออกไป เพื่อให้ไปตามเก็บถุงผ้าวิเศษอีกสองใบไปถึงไหนแล้ว .." 

 

น้ำเสียงที่ใช้กล่าวถาม หาได้ดูเจ้าสำราญหรือขี้เล่นเหมือนก่อนหน้านี้แม้แต่น้อย

 

".. เรียนนายน้อย คนของตระกูลเราที่รับภารกิจของนายน้อยออกไปทำ ในเวลานี้ไม่มีใครติดต่อกลับมาเลยสักคน .."

 

".. และเมื่อเช้านี้ ตำแหน่งสัญญาณของถุงผ้าวิเศษทั้งสองใบ ที่เราใช้ความสามารถพิเศษของเรือเหาะลำนี้ ทำการตรวจสอบครั้งล่าสุด .."

 

".. ปรากฏว่าทั้งสองใบได้ไปอยู่ในจุดที่ตั้งเดียวกัน ก่อนที่จะหายไป บางทีถุงผ้าทั้งสองอาจจะถูกใช้ และได้นำสมบัติวิเศษบางส่วนออกไปแล้วก็เป็นได้ เพราะการที่อยู่ ๆ หายไปแบบนี้ สรุปผลเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลยจริง ๆ นายน้อย .." พิษม่วงกล่าวตอบเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว 

 

".. หายไปในจุดที่ตั้งเดียวกัน มันคือที่ไหน .." พิษสายส่งเริ่มสงสัย

 

ทว่าสีหน้าของพิษม่วงกับเป็นกังวลมากขึ้นไปอีก

 

ก่อนที่จะกล่าวตอบไปว่า ".. นายน้อยรีบ..... !! .." พิษม่วงกล่าวพูดยังไม่ทันจบ

 

************

เรื่อย ๆ  เขียนไปรีไรท์ไป หุหุ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4740 pnipni1999 (จากตอนที่ 350)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 21:01
    พ่อมาเยือนแล้วเด็กน้อย55555
    #4,740
    0
  2. #4739 joelamtan (จากตอนที่ 350)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 18:57
    ขอบคุงงับ
    #4,739
    0
  3. #4738 นานๆมาที (จากตอนที่ 350)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 17:54
    ค้างเลย​

    55555
    #4,738
    0
  4. #4737 Ar_kens (จากตอนที่ 350)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 17:51
    อุว๊า แย่จริงเจ้าของเขามาเอาของคืน
    #4,737
    0