มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 349 : บทที่ 349 ผู้ชนะ ตอนต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 637
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    21 ม.ค. 63

บทที่ 349 ผู้ชนะ ตอนต้น

 

สามวันต่อมาตามเวลาของโลกวิเศษ

 

เกรย์ที่หมดสติไปนาน จากความเหนื่อยล้าสะสม จากการทดสอบหลอมรวมกับสิ่งประดิษฐ์ท้าทายสวรรค์

 

จึงได้สติและกลับมาแข็งแรงเป็นปกติอีกครั้ง อย่างกับเกิดใหม่พร้อมสกิลพิเศษ ไปพร้อม ๆ กับได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะดาวคนสวยหญิงสาวที่ตนเองตกหลุมรัก ก่อนที่จะลุกเดินออกมาจากภายในถ้ำอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่คนอื่น ๆ กำลังนอนหลับ

 

เพื่อมาพบกับลูกพี่มากเมฆที่กำลังนั่งย่างไก่หอม ๆ ที่ปากถ้ำอย่างสบายอารมณ์ ด้วยทักษะการควบคุมเวทมนตร์ที่ไม่รู้จะเทพไปไหน

 

".. หมดสติไปนาน จนคิดว่าตายไปแล้วนะเนี่ยเกรย์ .." มากเมฆกล่าวถามแบบขำ ๆ ก่อนที่จะส่งเก้าอี้ไม้เล็ก ๆ ตัวนึงไปให้นั่งรอบกองไฟ

 

".. โธ่ลูกพี่ ผมโดนทั้งสายฟ้า ทั้งมังกรวารี ก้องน้ำแข็งยักษ์ และยังอุกกาบาตลูกไฟตกใส่ขนาดนั้น นี่รอดมาได้ก็ต้องขอบคุณไพ่ตายที่ลูกพี่มอบให้ผมล้วน ๆ เลย.."

 

".. แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า ยิ่งใช้การ์ดพิบัติมนตราระดับมหาเวทมากเท่าไร กับยิ่งเหนื่อยล้าทั้งกายทั้งใจแบบสุด ๆ.."

 

".. มากถึงขนาดนั้น จนเกือบจะไม่รอดแล้วนะลูกพี่ น่าจะบอกกันก่อนว่าการ์ดพิบัติมนตรา มันมีผลกระทบต่อผู้ใช้ด้วย .."

 

เกรย์พูดบ่นอย่างน้อยใจนิด ๆ เพราะลูกพี่มากเมฆไม่ยอมบอกถึงผลกระทบ ของการใช้การ์ดพิบัติมนตราเหล่านี้มาก่อนเลยสักครั้ง และเกือบจะทำให้ตัวมันเองวางแผนผิดพลาด และพ่ายแพ้ให้กับความอ่อนล้าสะสมที่มี

 

จนเกือบจะสิ้นสติไประหว่างการทดสอบ จากการใช้เวทมนตร์ระดับมหาเวทติดต่อกันหลายครั้งเสียแล้ว

 

มากเมฆยิ้มน้อย ๆ หัวเราะเบา ๆ อย่างกับพวกโรคจิตชอบแกล้งคน

 

ก่อนตอบออกไปว่า ".. ตอนนายรับการ์ดพิบัติมนตราไปจำนวนหลายใบ นายเองก็ไม่ได้ถาม เอาแต่ดีใจอยู่ได้อย่างกับพวกเด็ก ๆ ตัวเล็กได้ของเล่นใหม่ แถมที่สำคัญนายไม่สังเกตเลยหรือไง ทำไมลูกพี่คนนี้ถึงได้ให้การ์ดเวทมนตร์ระดับมหาเวทกับนายไปตั้งหลายใบแบบนั้น ทำไมกัน ทั้ง ๆ ที่เป็นเวทมนตร์ที่ซ้ำ ๆ กันอย่างน้อยก็ 3-4 ใบ.."

 

".. ไม่ใช่เพื่อให้นาย ได้ลองใช้มันดูสักครั้งก่อนหรือไง.."

 

".. แต่ด้วยความขี้งกของนายเอง และเชื่อในคำอธิบายแบบง่าย ๆ หลังจากตรวจสอบไอเท็มแต่ไม่ลองใช้งานจริง ๆ เลยสักครั้ง จึงเกือบทำให้นายวางแผนและตัดสินใจผิดพลาด เพราะไม่รอบคอบให้มากพอกับชีวิต นี่ละน้า เขาถึงได้บอกไว้ว่า ฟังหูไว้หู อย่าได้เชื่ออะไรง่าย ๆ เชื่ออะไรก็ได้ไปทั้งหมด แต่ก็อย่าได้เชื่อทั้งหมดแม้ว่าจะเห็นกับตา บางสิ่งบางอย่าง มันก็ต้องลองเองเรียนรู้เอง ไตร่ตรองเอง ถึงจะรู้ถึงจะเข้าใจ พูดง่าย ๆ หาคำตอบด้วยตัวเองเป็นมั้ย!?.."

 

".. แถมการ์ดพิบัติมนตราที่ให้ไปซ้ำ ๆ กันตั้งหลายใบ อย่างลมหายใจมหาเทพ มันก็ไม่ใช่เวทมนตร์ที่จะทำลายล้างสร้างความเดือดร้อนอะไร หรือเป็นอันตรายกับใครแม้แต่น้อย.."

 

".. แต่นายก็ไม่ยอมทดลองใช้ก่อนเลยสักใบตั้งแต่ได้มา ทั้ง ๆ ที่ลูกพี่คนนี้ตั้งใจให้นายลองเอาไปทดลองใช้ก่อนแท้ ๆ แบบไม่เสียดายถึง 3 ใบด้วยกัน จะได้รู้ จะได้เข้าใจด้วยตัวเองหลังใช้งาน .." มากเมฆกล่าวบอกพร้อมกับถอนหายใจเบา ๆ หวังดีแท้ ๆ แต่อีกฝ่ายไม่เข้าใจเลยไอ้เวร

 

เกรย์นั้นเป็นคนเข้าใจอะไรง่าย ๆ ตามแบบฉบับความคิดของคนสมัยใหม่ที่เปิดกว้างอยู่แล้ว

 

ดังนั้นพอได้ฟังที่ลูกพี่พูดบอก จึงรู้ได้ถึงความผิดพลาดของตนเอง ก่อนที่จะยอมรับทั้งหมดเป็นความผิดของตัวเองจริง ๆ

 

หากก่อนหน้าตนเองได้ลองใช้การ์ดพิบัติมนตรามหาเวทสักใบแบบไม่นึกเสียดาย

 

เขาก็คงจะเตรียมตัวเตรียมพร้อมได้มากกว่านี้

 

ผิดเป็นครู เมื่อรู้ก็จดจำใส่ใจ .. เพื่อที่จะได้ ไม่ผิดพลาดซ้ำอีกต่อไปในอนาคต

 

แต่นี่ก็ดีเหมือนกันที่ทำให้เกรย์ ได้รู้ถึงขีดจำกัดของตนเอง ว่าสามารถใช้บทเวทมนตร์ระดับสูง

 

อย่างมหาเวทได้เพียง 2-3 ครั้งเท่านั้นก็เต็มที่แล้ว ต่อไปเวลาทำอะไร จะได้เตรียมการเตรียมพร้อมและรู้จักประมาณตนให้มากกว่านี้ และที่สำคัญกว่านั้น มากเมฆได้ผู้ช่วยที่เก่งกาจมากขึ้นอีกคนที่เป็นผู้เล่น และแน่นอนว่าบทบาทของเกรย์หลังจากนี้จะกลายเป็นตัวช่วยชั้นดีให้กับมากเมฆในหลาย ๆ เรื่องเลยทีเดียว

 

".. แล้วตอนนี้ เราจะเอายังไงกันต่อครับลูกพี่ .." เกรย์กล่าวถามด้วยความกังวล

 

เพราะหลังจากนี้เกรย์จะต้องห้ามตายโดยเด็ดขาด โดยเฉพาะภายในโลกวิเศษแห่งนี้

 

ไม่อย่างงั้นจะต้องสูญเสียหัวใจอมตะกลับไปตามกฎของโลกทางนี้ หากเป็นแบบนั้นไอดีคลื่นสมองของเขา

 

หรือตัวตนที่มีชื่อว่า “เกรย์ อินฟิไนท์” ก็จะถูกลบหายไปด้วยตลอดกาลหลังจากพ่ายแพ้

 

ในระหว่างนี้เองพวกสาว ๆ ที่ตื่นเช้าหลังจากที่ล้างหน้าล้างตาเสร็จ ต่างก็เดินออกมาจากภายในถ้ำ

 

".. หอมจังเลย แถมดูอลังการแบบสุด ๆ อีกด้วย .." องค์หญิงเซ่อเซ่อมองไปยังภาพที่เห็นตรงหน้า ตะลึงพรึงเพริดไปเล็กน้อย

 

".. น่ากินสุด ๆ เลย ไก่ย่างบินได้ตั้ง 30 กว่าตัว ลอยไปลอยมาในอากาศท่ามกลางลูกบอลไฟขนาดใหม่ ราวกับดวงอาทิตย์สีแดง แถมถูกย่างด้วยทักษะเวทมนตร์ปรุงอาหารสารพัดเครื่องปรุง หากินไม่ได้ง่าย ๆ หรอกนะ แม้แต่ในโลกเวทมนตร์ในปัจจุบัน จะหานักเวทปรุงอาหารยังไม่มีเลย .." หลิ่งหลินกล่าวชมเจ้านายตัวเอง พร้อมกับเข้ามายืนอยู่ใกล้ ๆ กับจุดที่มากเมฆกำลังย่างไก่สามสิบกว่าตัวด้วยทักษะสุดเทพของตน

 

".. ใครที่ได้มากเมฆเป็นแฟน คงจะโชคดีมาก ๆ เลยนะคะเนี่ย .."

 

จางซินอวี่เหมือนจะชอบคนทำอาหารเก่ง ๆ แถมระยะหลัง ๆ มานี้ ดูเหมือนคุณเธอจะอ้วนขึ้นนิดหน่อยอีกด้วย

 

เหล่าสาว ๆ คนอื่นก็เช่นกัน เหมือนตลอดหลายวันมานี้ จะกินดีอยู่ดีแบบสุด ๆ กันทุกคนเลย

 

".. พวกแม่หนูอย่าได้คิดไปจีบเจ้ามากเมฆเลยดีกว่า ไม่งั้นเดี๋ยวแฟนสาวของเจ้าหนูนี่รู้เข้า พวกหนู ๆ หลานรักของปู่มารกระบี่คนนี้จะซวยเอานะ .." อาจารย์มารกระบี่ที่เดินกลับออกมาจากภายในป่าลึก พร้อมกับสหายรักไป๋หลง หลังจากออกไปล่าสัตว์อสูรออกกำลังกายยามเช้าได้พูดบอก

 

เพราะจากประสบการณ์ผ่านร้อน ผ่านหนาวมานานหลายร้อยปี แม้ว่าจะได้พบกันเพียงครั้งเดียวกับเซเลเน่ก็ตามในอดีต

 

แต่มารกระบี่ก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นตัวอันตรายสุด ๆ และทั้งรักทั้งหวงแฟนหนุ่มของตนเองมากขนาดไหน

 

พอพวกสาว ๆ ทั้ง 5 คนได้ฟังถึงกับยืนตัวแข็งจิตหลุดไปตาม ๆ กัน ...

 

หรือว่ามากเมฆที่เคยพูดบอกเอาไว้มาตลอด ว่าตนเองมีแฟนมีภรรยาแล้วจะเป็นเรื่องจริง!?

 

จริง ๆ หญิงสาวทั้ง 5 คนก็มิได้จะรัก หรือจะชอบใครได้ง่าย ๆ แบบนี้ แม้ว่าอีกฝ่ายจะหล่อจะรวยและนิสัยดี

 

เพราะยังไงทั้ง 5 คนก็เป็นคนสวยและมากด้วยความสามารถ ระดับสูงกันทั้งนั้น และมากเมฆเองก็รู้ดีว่าพวกสาว ๆ หาใช่ผู้หญิงใจง่ายอะไรแบบนั้นอีกด้วย แต่เป็นเพราะพลังจากวงแหวนพระเจ้าเสน่หาหมื่นเอกภพต่างหาก ที่เป็นตัวปัญหาของเขา แรก ๆ ที่พวกผู้หญิงมาชอบเขา อาจจะเพราะหน้าตาดี ของแปลก พูดไม่เก่ง ทำเป็นนิ่งจึงแลดูเร้นลับน่าค้นหาอะไรแบบนั้น

 

แต่ระยะหลัง ๆ มานี่ ด้วยวงแหวนพระเจ้าเสน่หาหมื่นเอกภพของเขา ที่หลุดจากการควบคุมในบางครั้ง กับทำให้มากเมฆมีผลกระทบต่อความรักและความรู้สึกของคนอื่น ๆ เป็นอันมากโดยรอบอย่างไม่รู้ตัว เพราะไม่อาจจะควบคุมพลังวงแหวนพระเจ้าได้แบบ 100% โดยสมบูรณ์

 

ดังนั้นมากเมฆจึงพยายามเว้นระยะห่าง จากพวกผู้หญิงในระดับหนึ่งไว้เสมอ ราวกับมีกำแพงล่องหน

 

และมักจะบอกใครต่อใครว่าผมมีแฟน มีภรรยาแล้วอยู่บ่อย ๆ อีกต่างหาก

 

แต่ก็อย่างว่า ... ไม่มีใครเชื่อเลยสักคน พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทองชะอย่างงั้น

 

".. อาจารย์ครับกลับมาพอดีเลย แถมทุก ๆ คนก็มากันครบ เช้านี้พวกเรามากินไก่ย่างกัน .."

 

มากเมฆใช้พลังเวทมนตร์ ตัดแบ่งไก่ย่างจำนวนหนึ่งออกเป็นชิ้น ๆ แถมยังเอากระดูกออกให้พร้อมในทุก ๆ จาน

 

เพื่อให้ทานได้ง่ายสำหรับทุก ๆ คนที่กำลังหิว

 

ก่อนที่จะจัดแต่งจานและโต๊ะอาหารทรงกลม ด้วยผลไม้ พร้อมเครื่องดื่มเย็น ๆ ไว้แล้วราวกับพ่อครัวมืออาชีพ

 

พร้อมกับเสิร์ฟไก่ย่างเวทมนตร์ร้อน ๆ หอมอร่อยน่ากินแบบสุด ๆ ให้ทุกคนได้ลิ้มลองกันอย่างเต็มที่

 

ระหว่างที่ทานไก่ไปด้วยและคุยไปด้วยอยู่นั้น ..

 

".. ลูกพี่ยังไม่ตอบคำถามผมเลย จากนี้เราจะทำยังไงกันต่อครับ ไม่ใช่ว่าโลกวิเศษแห่งการประลอง มีผู้ชนะได้เพียงหนึ่งเดียว ไม่หนึ่งกลุ่มปาร์ตี้ก็หนึ่งคนที่เหลือรอด .." เกรย์กล่าวถามขึ้น และคนอื่น ๆ โดยเฉพาะทั้งหกสาวต่างก็สนใจเหมือน ๆ กัน

 

".. จริง ๆ ก็ว่าจะบอกทุก ๆ คนอยู่เหมือนกัน ว่าหลังจากนี้จะเอายังไงต่อไป เพราะมันถึงเวลาแล้ว .."

 

มากเมฆที่ทานไม่มาก และดื่มน้ำผลไม้เพื่อสุขภาพปิดท้ายได้กล่าวตอบ

 

ก่อนที่จะพูดต่อไปว่า ".. ตอนนี้ผมได้ให้หายนะสีเงิน ช่วยออกไปเก็บกวาดทุก ๆ คนที่เข้าร่วมให้แล้ว และเป้าหมายของผมก็คือทั้งกลุ่มจะเป็นผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว ส่วนกลุ่มอื่น ๆ เป็นศัตรูทั้งหมดและจะต้องถูกกำจัด ดังนั้นกลุ่มของหลิ่งหลินเอง หลังจากนี้เราอาจจะต้องสู้กันก็เป็นได้ หากไม่ยอมแพ้ในท้ายที่สุด และดาวเองก็อาจจะต้องมาสู้กับหายนะสีเงินหรือไม่ก็ผม หากคิดจะแย่งชิงถุงผ้าวิเศษมหาสมบัติไป ทางผมต้องการทั้ง 3 เบาด้วยเหตุผลบางอย่าง .." มากเมฆมิได้กล่าวบอกตามความจริงว่าทำแบบนี้ไปเพราะอะไร

 

มากเมฆในเวลานี้ เขาได้ปลดปล่อยออร่าและกลิ่นอายอันน่ากลัวออกมาอยู่ตลอดเวลา

 

เล่นทำเอาคนอื่น ๆ หนาวสั่นหลาดกลัวไปตาม ๆ กันเลยทีเดียว โดยเฉพาะเกรย์และพวกสาว ๆ

 

".. พวกเรายอมรับความพ่ายแพ้แล้วค่ะ ไม่อย่างงั้นจะยอมส่งถุงผ้าวิเศษให้หายนะสีเงินไปทำไม และพวกเราที่รอดมาถึงตอนนี้ได้ ก็เพราะได้รับการปกป้องจากกลุ่มของบอสมากเมฆ ดังนั้นพวกเราไม่ขออะไรแล้วค่ะ ขอแค่ให้พวกเราได้สิทธิ์ในการถอนตัว ด้วยตัวของพวกเราเองก็พอแล้วในท้ายที่สุด และให้พวกเราทั้ง 6 คน ได้เป็นกำลังรบให้กับกลุ่มของบอสมากเมฆก็พอแล้ว .." หลิ่งหลินกล่าวตอบแทนเพื่อน ๆ ทุกคน เพราะเรื่องนี้พวกเธอทั้ง 6 คนได้ปรึกษาพูดคุยกันมาก่อนแล้ว

 

".. ตกลงตามนั้นครับ งั้นหลังจากนี้ไป ขอฝากทุก ๆ คนช่วยกันปกป้องชีวิตของเกรย์เขาหน่อยแล้วกัน .."

 

".. เพราะเจ้าตัวหลังจากนี้ไม่สามารถตายได้ภายในโลกวิเศษ ไม่อย่างงั้นไอดีคลื่นสมองเฉพาะของเกรย์ จะถูกลบหายเป็นการถาวร ตามเงื่อนไขของกล่องหัวใจอมตะนั่น .." มากเมฆขอให้ทุก ๆ คนช่วยเกรย์ เพราะอย่างไรหลายหัวก็ดีกว่าหัวเดียวจริงมั้ย และที่สำคัญเขาได้เปิดโอกาสให้เกรย์ได้อยู่กับหญิงสาวที่ตนเองรักนานมากขึ้น ก่อนที่จะจบการประลองในที่สุดเมื่อถึงเวลา

 

".. เข้าใจแล้วค่ะ .." สาว ๆ กล่าวตอบ ก่อนจะมองไปที่เกรย์ด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจ

 

ผู้ชายอะไรที่จะต้องมาให้ผู้หญิงปกป้อง .. นี่สลับบทบาทกันใช่มั้ยหรือคนแต่งเขียนผิด

 

แต่กระนั้น สีหน้าของแต่ละคนต่างก็ยังคงแสดงออกอย่างเสียดาย หากได้สมบัติหรือของวิเศษอะไรกลับไปบ้างก็คงดี

 

แน่นอนว่ามากเมฆรู้และเข้าใจพวกสาว ๆ ว่าเวลานี้รู้สึกอย่างไร

 

ก่อนที่จะพูดบอกถึงโครงการลับ ๆ ของตนเองออกไปว่า

 

".. ไม่ต้องทำหน้าอย่างงั้นก็ได้ เพราะถึงแม้จะไม่ได้รางวัลอะไรจากโลกวิเศษเลย แต่ผมจะให้ทุก ๆ คนมีโอกาศเข้าร่วมกับนิกายของผมที่สร้างขึ้นก็แล้วกัน โดยเฉพาะกับ 4 จักรพรรดิเซียนน่าจะเป็นประโยชน์เอามาก ๆ เลยล่ะ เพราะจะได้เป็นผู้เล่นกลุ่มแรกที่ได้เข้าร่วมกับนิกายของผมที่ถูกสร้างขึ้น .."

 

".. จะบอกความลับให้รู้อีกสักหน่อยแล้วกันนะครับ จริง ๆ แล้ว โลกวิเศษแห่งการประลองเป็นส่วนหนึ่งของนิกายของผมที่สร้างขึ้นมาใหม่นะรู้มั้ย และเหตุที่ผมจะต้องชนะให้ได้ ต้องครอบครองถุงผ้าวิเศษทั้งสาม มันเป็นเหมือน ๆ กับเงื่อนไขที่จะต้องทำให้สำเร็จเพื่อนิกาย และอีกอย่าง ภูเขาเทียบฟ้าไร้นามที่เห็นกันมาก่อนหน้านี้ ก็เป็นส่วนหนึ่งของนิกายของผมเช่นเดียวกัน .." มากเมฆพูดบอกโดยที่ไม่สนใจเลยว่าคนอื่น ๆ มองมาที่ตนราวกับเห็นผี

 

นี่กะจะสร้างฐานอำนาจในทุก ๆ ดวงดาวที่ไปเลยหรือไงพ่อคุณ!!!

 

โลกเวทมนตร์ก็มี “สหพันธ์พาณิชย์เมฆมายา” ที่สุดแสนจะร่ำรวยและมากด้วยอำนาจเอามาก ๆ อยู่แล้วนะ

 

แล้วที่โลกแห่งเทพเซียนอีกยังจะสร้างนิกายขึ้นมา รู้สึกว่าจะมาถึงได้ไม่น่าจะเกิน 3 เดือน ตามเวลาในเกมเลยด้วยซ้ำ

 

แต่ถึงกับสร้างนิกายขึ้นมาได้สำเร็จ แสดงว่าบอสคนนี้ของพวกเราได้ผ่านระบบอาจารย์ ระบบโรงเรียนและสำนักมาแล้ว

 

เอาเวลาที่ไหนไปทำไปสร้าง แยกร่างได้หรือไง?

 

รู้มั้ยคนอื่น ๆ กว่าจะผ่านระบบขั้นตอนต่าง ๆ ให้ได้ เขาใช้เวลาเป็นปี ๆ กันในเกมในจักรวาลสามพิภพเลยนะ

 

พวกสาว ๆ กลุ่มผู้เล่นและเกรย์มองมาที่มากเมฆด้วยความสะพรึง

 

พร้อมกับคำถามในใจที่ว่าเหมือน ๆ กัน ว่างจัดหรือบ้ามาก ๆ กันแน่นะคนคนนี้ ...

 

แต่เดิมมากเมฆเองก็มีหลากหลายเป้าหมาย และหลากหลายวัตถุประสงค์อยู่ก่อนแล้วที่จะต้องทำ

 

แต่ด้วยเวลาที่จำกัดและมีไม่มากนัก บวกกับหลาย ๆ เรื่องที่เกิดขึ้น หลายเหตุการณ์ที่พูดได้และไม่ได้อีกเป็นโหล ๆ

 

เพื่อทำให้โลกทั้งสามมีระดับพลังที่สมดุล และปลดผนึกทวีปทั้งดวงดาวแม่ทั้งสามให้สำเร็จเหมือน ๆ กัน

 

ก่อนที่จะออกเดินทางไปยังอวกาศกว้างไกล กว่าที่ให้สำรวจของระบบสุริยะของดาวเคออสในปัจจุบัน

 

ในฐานะผู้เล่นคนแรก ๆ เพื่อออกไปตามหาเหล่าลูกแก้ววิญญาณของลูก ๆ วานรแปดแขนกลับคืนมา เหมือนคนปกติเขาที่อาจจะได้รับภารกิจ เช่นเดียวกับผู้เล่นที่ออกไปท่องอวกาศหลังจากที่ทั้งสามดวงดาวถูกปลดผนึกแล้วทั้งหมด

 

เพื่อให้ดวงดาวทั้งสามปลดล็อควิทยาการเฉพาะระดับสูงออกมา และกลายเป็นชนชั้นอารยะที่ท่องไปในอวกาศได้ราวกับเป็นการเดินทางปกติ

 

การที่มากเมฆลงทุนทำอะไรต่อมิอะไรให้มากมาย แยกร่างพลังออกไปก็จำนวนมาก วุ่นวายตายห่าแบบนี้มาตลอดและแลดูเกินจำเป็นไปมาก ทั้งหมดก็เพราะจำต้องปกปิดตัวตน ทำอะไรในเงามืดเพื่อจุดหมายหลาย ๆ อย่าง และเพื่อกลมกลืนไปกับเหล่าผู้เล่นเหมือนคนอื่น ๆ เขาในฐานะมนุษย์ รอคอยเวลาที่เหล่าอสรพิษจะโผล่หางออกมาในท้ายที่สุด

 

".. งั้นอนาคตทุก ๆ คนของสหพันธ์พาณิชย์เมฆมายา ก็มีสิทธิ์ที่จะได้เข้าร่วมกับนิกายของมากเมฆด้วยใช่มั้ยคะ .." หลิ่งหลินพูดถามด้วยความสนใจ

 

".. ไม่ครับ จะอนุญาตให้เฉพาะคนที่เหมาะสมเท่านั้น เพราะไม่ใช่ว่าทุก ๆ คนจะสามารถเรียนรู้และพัฒนาศาสตร์ทักษะพลังที่แตกต่างกันได้ในระดับสูง จนเก่งกาจเป็นยอดฝีมือได้หมด ซึ่งในเรื่องการรับคนเข้านิกายนั้น ผมได้ตั้งเงื่อนไขและเกณฑ์การรับไว้สูงพอสมควร แต่แรก ๆ จะเน้นไปทางNPC ที่ผ่านเกณฑ์ก่อน เพื่อทำให้รากฐานนิกายแข็งแกร่งโดยเร็วมากที่สุด ผู้เล่นอย่างเรา ๆ จำต้องใช้เวลาอีกนานมากในการพัฒนา .."

 

".. หลิ่งหลินคงรู้สึกแล้วสินะครับ ว่าการมีพลังเวทมนตร์และพลังปราณวิญญาณภายในร่างกาย รวมไปถึงศาสตร์วิชาระดับสูงที่ค้นพบบนโลกวิเศษแห่งนี้ สามารถทำให้คนคนนั้นแข็งแกร่งขึ้นมากหลายระดับ และเต็มไปด้วยวิธีการแปลกใหม่รวมไปถึงทักษะเอาตัวรอด ที่นำไปสู่ชัยชนะได้มากกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า เอาแค่ที่ทั้ง 5 คนได้เรียนรู้ทักษะสัมผัสวิญญาณแม้จะเป็นเพียงพื้นฐานอย่างง่าย ๆ แค่นี้ก็ทำให้พลังในการต่อสู้ของแต่ละคนสู้ขึ้นไปอีกระดับนึงแล้วจริงมั้ย .." มากเมฆพูดตอบ

 

".. หลังอาหารเช้านี้ เหมือนจะได้เวลาแล้วสำหรับจบศึกการประลองโลกวิเศษแล้วละครับ ดูเหมือนพันธมิตรของพวกเราได้มาถึงแล้ว .." มากเมฆที่ลุกขึ้นเป็นคนแรก เขาได้จัดโต๊ะอาหารอีกชุดจากความว่างเปล่าใกล้ ๆ กับที่ทุก ๆ คนกำลังนั่งรับประทาน พร้อมกับเดินออกไปรับกลุ่มคนทั้ง 5 และสามมังกรน้อยที่นั่งอยู่บนจานบินขนาดพอดีตัว ที่ดูเหมือนจะเพิ่งผ่านศึกสัประยุทธ์มาเมื่อเร็ว ๆ นี้ แถมยังผ่านเข้ามาภายในอาณาเขตที่ทุก ๆ ทานอาหารเช้าได้โดยที่ไม่มีใครรู้ตัวเลยสักคน ยกเว้นก็แต่มากเมฆเพียงคนเดียว ..

 

ถึงเวลาแล้ว ....

 

**************

ช่วงนี้ไรท์เขียนไม่ออกจึงเต็มไปด้วยน้ำเนิื้อมีน้อยขออภัยจริงๆหากตอนก่อน ๆ ที่ผ่านมามันไม่โดน ไม่ดี หรือควรปรับปรุงตรงไหน

รบกวนบอกไรท์ด้วยนะครับ ติชมได้ แต่ขอเป็นติเพื่อก่อนะครับ แบบมาด่ามาว่าอย่างไร้เหตุผลอันนี้อย่าเลย

ส่วนไรท์เองก็กำลังคิดจะรีไรท์หลายบทเก่า ๆ หากบทไหน ๆ มีการรีไรท์จะมีแจ้งบอก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4736 pnipni1999 (จากตอนที่ 349)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 19:56
    หมดคำบรรยาย
    #4,736
    0
  2. #4735 นักอ่านสายขาว (จากตอนที่ 349)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 19:24
    เป็นนิยาย ที่พลังแม่งหลุดขออวกาศมาก อีกหน่อยไม่หยิบดาวมาขว้างกันเลยเหรอ
    #4,735
    2
    • #4735-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 349)
      21 มกราคม 2563 / 19:30
      ทำลายทั้งดาราจักรก็ทำมาแล้ว ...
      ไรท์แต่งแบบเอาให้มันสุด คนชอบก็อาจจะชอบ คนที่ไม่ชอบก็อาจจะเกลียดไปเลย หุหุ..



      #4735-1
  3. #4734 joelamtan (จากตอนที่ 349)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 19:13
    ขอบคุงงับ
    #4,734
    1
  4. #4733 AsdinWesblue (จากตอนที่ 349)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 18:53
    ผมว่าคนแต่งเขียนผิดแน่เลยครับอิอิอิอิ
    #4,733
    1
    • #4733-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 349)
      21 มกราคม 2563 / 19:33
      ติชมบอกได้นะครับ ไรท์ไม่กัดฉีดยาแล้ว

      #4733-1