มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 346 : บทที่ 346 เกรย์ อินฟิไนท์ ตอน จบ เริ่มทดสอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    17 ม.ค. 63

บทที่ 346 เกรย์ อินฟิไนท์ ตอน จบ เริ่มทดสอบ

 

หากจะต้องมีใครสักคนในเวลาแบบนี้ที่รู้สึกเสียใจเป็นที่สุด และรู้สึกสูญเสียเอามาก ๆ ที่หลงไปเชื่อในคำพูดของขุนพลเฒ่าสมควรตายนั่น 

 

คนคนนั้นคงจะหนีไม่พ้น องค์มหาจักรพรรดิพยัคฆ์ทมิฬเป็นแน่ ที่ในเวลานี้เจ้าตัวกับเป็นเดือดเป็นแค้นจนอยากจะบ้า โมโหจนเลือดลมติดขัดไปหมดแล้ว พร้อมกับกระอักเลือดออกมาจำนวนมาก ด้วยอาการบาดเจ็บที่ได้รับจากพลังดาบเวทมนตร์เมื่อครู่ ก่อนที่จะกล่าวพูดด่าทออย่าโกรธแค้นขึ้นมาว่า

 

".. ขุนพลดาบทมิฬ !! เจ้าเฒ่าสารเลวน่าตาย น่าตาย สมควรตาย !!.."

 

".. หากเมื่อครู่ข้าออกคำสั่งให้ทุก ๆ คน ถอยหนีออกมาตั้งแต่แรกที่เริ่มรู้สึกไม่ดีจากพลังดาบทั้งเก้าเล่มนั่น และไม่หลงไปฟังคำพูดไร้สาระของเจ้า อย่างน้อย ๆ ก็ยังไม่ต้องเสียหายมากมายถึงเพียงนี้ แต่นี่อะไร !? เพียงหนึ่งการโจมตีจากการฟาดฟันที่ทรงอานุภาพนั่นเพียงครั้งเดียว กับทำให้เกาะทั้งเกาะจมหายไปในทะเล ก่อเกิดคลื่นวายุสังหารโหมกระหน่ำ ข้ารับใช้และผู้ติดตามมากมายของข้ากว่าครึ่ง ล้วนถูกฆ่าตายในพริบตา แม้แต่เศษซากก็ยังไม่มีให้เห็น .."

 

".. แถมเจ้า!! ทั้งที่เป็นคนบอกให้ทุก ๆ คนไม่ต้องระวัง ไม่ต้องกลัวกับภาพที่เห็น แต่เจ้ากลับเป็นคนเดียวจากทางฝั่งทางนั้นที่รอดมาได้ นี่เจ้ากล้าดียังไง กล้าดียังไง เจ้าสมคบคิดกับพวกมันมาหลอกลวงข้า ทรยศข้าจักรพรรดิใช่หรือไม่ ดี ดี หากเจ้าไม่มีคำอธิบายที่พอฟังขึ้น ตระกูลหลักของเจ้าที่ทวีปพยัคฆ์ทมิฬ รอถูกประหารเก้าชั่วโคตรได้เลย เจ้าเฒ่าดาบทมิฬ .." องค์จักรพรรดิแห่งตระกูลเย่โบราณ โกรธจนเลือดขึ้นหน้าขาดสติไปแล้วจากความสูญเสีย หลังจากที่เห็นว่ากองกำลังของตนเอง และเหล่าพันธมิตรข้ารับใช้ที่เหลือ เหลืออยู่เพียงไม่ถึง 10 คนเลยด้วยซ้ำ จากที่เคยมีอยู่นับร้อย ๆ จำนวนมาก

 

แถมพลังทำลายที่ปรากฏขึ้นก่อนหน้านี้ ยังทำให้พวกมันทุกคนที่เหลือรอดมาได้ ต่างก็ได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก 

 

ไม่สามารถใช้พลังปราณวิญญาณได้อย่างเต็มที่อีกต่อไป แถมบางคนยังอยู่ในสภาพเป็นตายก็ยังไม่รู้อีกหลายคนอีกด้วย

 

".. ฝ่าบาท กระหม่อมผิดไปแล้ว ผิดไปแล้วพะยะค่ะ ได้โปรดอภัยโทษให้กระหม่อมด้วย ข้าพระองค์เคยสาบานต่อสวรรค์ 16 ชั้นฟ้าและเหล่าทวยเทพนับอนันต์ ว่าจะจงรักภักดีต่อราชวงศ์เย่ไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ หลายร้อยปีที่ติดตามรับใช้พระองค์ กระหม่อมมิเคยแปรเปลี่ยน ขอให้ฝ่าบาทโปรดให้อภัยด้วย กระหม่อมไม่มีวันทรยศพระองค์เป็นอันขาด หากผิดแม้ครึ่งคำที่กล่าวสาบานไป ขอให้สวรรค์ลงทัณฑ์มิให้ตายดีทั้งตระกูล .." ขุนพลเฒ่าร้อนรนกระวนกระวายใจ ก่อนที่จะคุกเข่าทั้งสองลงไปกลางอากาศ เอาศีรษะจรดพื้นกลาวเวหาอย่างหวาดกลัว

 

หลังจากที่เห็นว่าองค์จักรพรรดิเริ่มใจเย็นลงแล้ว เฒ่าชราจึงได้กล่าวพูดอธิบายต่อนายเหนือหัวของตนออกไปอีกว่า ".. เป็นก่อนหน้านี้ ก่อนหน้านี้ที่กระหม่อมเคยเห็น เจ้าเด็กน้อยนั่นใช้ทักษะเพลงดาบแปลก ๆ แต่หาได้มีอานุภาพพลังทำลายล้างอันใด และได้หลอกลวงพวกกระหม่อมไปครั้งหนึ่งแล้วจึงหลบหนีออกมาได้ในแผนการแรกของพระองค์ ดังนั้นกระหม่อมจึงคาดการณ์ว่าอีกฝ่ายน่าจะใช้ลูกไม้แบบเดิม ๆ และแกล้งหลอกเขียนเสือให้วัวกลัวด้วยทักษะประหลาด ดังนั้นกระหม่อมจึงได้กล่าวพูดออกไปเช่นนั้นเพื่อมิให้คนอื่น ๆ หลงกล เพราะตั้งแต่แรก เจ้าเด็กน้อยนั่นหาได้มีฝีมืออันใดเลย เอาแต่หลบอยู่หลังผู้หญิงทั้ง 6 คนอีกต่างหาก กระหม่อมไม่คิดเลยว่าเจ้าเด็กนั่น จะเป็นคนเจ้าเจ้าเล่ห์สารเลวและมากด้วยเล่ห์กลอุบาย อันต่ำทรามถึงเพียงนี้ พะยะค่ะ .." ขุนพลเฒ่ากล่าวตอบตามความจริงที่คิด

 

แต่กระนั้นกับได้ยินแต่เสียงตอบรับ อันเป็นลมหายใจเข้าและออกอย่างยากเย็น ของผู้เป็นมหาจักรพรรดิที่พยายามระงับโทสะและความไม่พอใจเอาไว้ให้ได้มากที่สุดแทน

 

ในขณะเดียวกัน .. 

 

เกรย์ อินฟิไนท์ ที่ยังคงถือดาบราชันย์ทั้ง 9 ซึ่งหลอมรวมแล้วและทรงพลังเอาไว้ในมือข้างขวา ชายหนุ่มได้มองไปยังกลุ่มคนที่เหลือรอดของตระกูลเย่อันยิ่งใหญ่ ด้วยดวงตาสีชาดส่องสว่างดุจเปลวเพลิงลุกไหม้ การที่เกรย์เปิดโอกาสให้พวกมันได้พูดคุย ได้ปรับความเข้าใจกัน และได้มองเห็นถึงผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า ด้วยตัวของพวกมันเองอย่างช้า ๆ มิใช่ว่าเกรย์ใจดี หรือมีจิตเมตตาเห็นอกเห็นใจศัตรูแต่อย่างใด

 

แต่เป็นเพราะในเวลานี้ เกรย์ไม่สามารถที่จะขยับตัวได้เลยจริง ๆ ..

 

ศัสตราวุธ ระดับ SS ทั้งเก้าซึ่งหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวผ่านการโอเวอร์ฟิวชั่น ของกำไลเวทมิติเมฆมายา ได้ทำให้เกรย์ได้รับศาสตราเทพเจ้าระดับสูง มาไว้ในการครอบครองเป็นเวลา 1 ชั่วโมงหลังจากนี้ ซึ่งอาวุธที่ว่าได้มีพลังในการทำลายล้างสูงมาก สูงจนน่ากลัวเป็นอย่างยิ่งไม่ว่ากับใคร

 

ดังนั้นการที่จะใช้งานศาสตราเทพเสมือน ที่มีอานุภาพสูงถึงขนาดนี้ได้ จำจะต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวด และพลังงานต่าง ๆ จำนวนมาก ที่ถูกกลืนกินอย่างมหาศาลในแต่ละครั้ง และด้วยการฟาดฟันออกไปอย่างไร้เรื่องราวเพียงหนึ่งครั้ง กับทำให้เกรย์ต้องใช้พลังชีวิตและพลังเวทมนตร์ที่มีไปกว่า 50% จนได้รับบาดเจ็บ

 

พร้อมกับต้องแบกรับความเสียหายทางร่างกาย และจิตวิญญาณที่เหมือนจะถูกแผดเผาจากภายใน 

 

จากมหาพลังทำลายล้างของคมดาบของเทพศาสตราเสมือนในมือ โดยมิอาจต้านทานหรือปฏิเสธใด ๆ ได้เลย 

 

ด้วยเหตุนี้เอง จึงทำให้เกรย์รู้สึกเจ็บปวดทรมานกล้ามเนื้อทุก ๆ ส่วนเป็นอย่างมาก มากจนขยับตัวไม่ได้ หนักหนาเสียยิ่งกว่าเป็นตะคริวแบบทุก ๆ ส่วนของร่างกายโดยธรรมชาติเสียอีก แม้แต่กระดูกและทุก ๆ ข้อต่อภายใน ยังคล้ายกับว่าพวกมันกำลังแตกร้าวอีกด้วย

 

แต่ทว่าด้วยจิตใจที่แข็งแกร่งมั่นคง แม้จะเจ็บปวดมากเพียงใด เกรย์กับไม่แสดงออกทางสีหน้าให้ได้เห็นแม้แต่น้อย 

 

และต้องการจะจบปัญหาที่เกิดขึ้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

 

มากเมฆผู้ที่เฝ้ามองดูทุก ๆ คนจากระยะไกล ถึงกับส่ายหน้าไปมา ก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบา ๆ อยู่หลายครั้งและพูดขึ้นว่า ".. จะโทษนายก็ไม่ได้เกรย์ เพราะนี่เป็นครั้งแรกของนายที่ได้ปลดปล่อยพลังออกมาถึงขีดสุด แถมนายยังเลือกใช้การโอเวอร์ฟิวชั่นเข้าไปอีก นับตั้งแต่ได้รับอาชีพสุดโกงอย่าง “ราชันย์ดาบเก้าวิถี” ที่ว่ามาตั้งแต่เดือนก่อน เฮ้อ สภาพร่างกายและระดับเลเวลที่มีก็ต่ำเกินไปที่จะใช้ศาสตราเทพระดับนั้นได้ .."

 

".. และด้วยความใจร้อนเกินเหตุ อยากจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุด แถมยังขาดประสบการณ์ในการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ทำให้นายตัดสินใจพลาดไปหลายอย่าง แต่ก็ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ ทั้งที่ฟาดฟันดาบลงไปรุนแรงขนาดนั้น และต้องเจ็บปวดทรมานร่างกายแบบสุด ๆ นายก็ยังไม่ลืมที่จะสร้างบาเรียเวทมนตร์ป้องกันระดับสูง ให้กับทุก ๆ คน ก่อนจะพาทั้งหมดลอยขึ้นไปบนฟ้า ในจังหวะเดียวกันกับที่ลงดาบไปยังเหล่าศัตรู .."

 

".. โอ้ !? ดูเหมือนจะเป็นลูกพี่คนนี้เองที่ดูถูกนายเกินไป ไม่คิดเลยว่าจะบ้าใจกล้าได้ถึงขนาดนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เสี่ยงเกินไปจริง ๆ แต่ก็ยอมรับได้ นายมันบ้าจริง ๆ นั่นล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า .." ในขณะที่มากเมฆคิดจะยื่นมือเข้าไปช่วยทุก ๆ คนอยู่นั้นเอง 

 

อยู่ ๆ ดวงตาทั้งสองของเขาก็ประกายแสงสว่างสีทองออกมาเหมือนทุกครั้ง ก่อเกิดเป็นพลังพระเจ้าแห่งการรู้แจ้งและหยั่งรู้ประการหนึ่ง และทำให้มากเมฆมองเห็นสิ่งที่เกรย์ได้คิด และได้วางแผนเอาไว้ก่อนที่จะลงดาบเล่นงานเหล่าศัตรูไปก่อนหน้านี้ รวมไปถึงกับการใช้เจ้าสิ่งนั้นอย่างไม่ลังเลใด ๆ ...

 

เกรย์ที่ดูเหมือนจะคงสภาพน่าเกรงขานเอาไว้ได้ไม่นานนัก เริ่มที่จะออกอาการอย่างเห็นได้ชัด

 

ร่างกายทุกส่วนอยู่ ๆ ก็ปริแตกออก โลหิตสีแดงสดไหลออกมาจากบาดแผลเหล่านั้นจำนวนมากอย่างน่ากลัว

 

".. เกรย์ ยกเลิกม่านพลังบาเรียเร็ว เดี๋ยวนายได้ตายจริง ๆ นะ หากตายในกิจกรรมโลกวิเศษ ดาบระดับ SS ของนายได้ดรอปลงพื้นทั้งหมดแน่ แบบนี้นายจะรับไหวได้ยังไง .." องค์หญิงเซ่อเซ่อตะโกนบอกอย่างเป็นห่วง หลังจากที่เห็นสภาพของเกรย์ที่อยู่ ๆ ก็เลือดท่วมตัวเสียอย่างงั้น

 

".. บาเรียเวทบ้าอะไรเนี่ย ทำลายจากภายในไม่ได้ มันไม่เหมือนบาเรียเวทมนตร์ทั่ว ๆ ไป ไอ้บ้าเกรย์ !! นี่มันวินาทีชีวิตเป็นตายเลยนะ มันคุ้มมั้ยเนี่ย ตายตอนนี้ไอเท็มทุกอย่างที่นำเข้าโลกวิเศษมาจะดรอปทั้งหมดเลยนะ เร็วเข้าสลายบาเรียเวทเร็ว ให้พวกฉันออกไปช่วย .." จางซินอวี่ร้องบอก แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลใด ๆ เลยแม้แต่น้อยต่อให้ตะโกนดังแค่ไหน คล้ายกับอีกฝ่ายไม่ได้ยินไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น

 

และที่พวกสาว ๆ รู้ว่าดาบเวท ระดับ SS ทั้งเก้าเล่มของเกรย์ เป็นไอเท็มที่มาจากโลกภายนอกนั้น เพราะทั้งหมดเป็นอาวุธเวทมนตร์ที่จะเกิดขึ้นได้สร้างได้ เฉพาะโลกเวทมนตร์ที่จากมาเท่านั้น เพราะที่โลกวิเศษแห่งนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับอาวุธหรือสิ่งประดิษฐ์ใด ๆ 

 

ล้วนเกี่ยวข้องกับปราณวิญญาณหรือพลังเซียนสวรรค์ทั้งสิ้น ดังนั้นหากเกรย์ตายในการต่อสู้ที่นี่ในกิจกรรมครั้งนี้ ไอเท็มทุก ๆ อย่างที่นำมาจะตกลงพื้นทั้งหมด 100% และกลับออกไปตัวเบาราวกับทารกแรกเกิด และหากเป็นแบบนั้นจริง ๆ ทุกคนโดยเฉพาะพวกสาว ๆ ทั้ง 5 ที่เป็นนักเล่นเกมมืออาชีพ จึงรู้ถึงมูลค่าที่ต้องจ่ายเป็นอย่างมาก

 

".. หมดเวลาทำเท่ห์แล้ว พ่อคุณนักดาบเวท ปล่อยพวกเราออกไปเร็ว ๆ นายไม่จำเป็นต้องสู้คนเดียวสักหน่อย พวกฉันไม่อยากมองดูนายถูกซ้อมถูกฆ่าจนตายต่อหน้าหรอกนะ .." หลิ่งหลินพูดบอกเสียงดังเสียงสูง จากด้านในของเวทบาเรียทรงลูกบาศก์โปร่งใสขนาดใหญ่ที่ปกป้องทุก ๆ คนเอาไว้ 

 

โดยสองผู้เฒ่าอาจารย์ต่างก็ยังคงแกล้งนอนหลับ แกล้งทำเป็นเมา อย่างสบายใจอยู่ในบาเรียเวทที่ว่า 

 

แถมไม่วายไม่ลืมยกซดดื่มสุราสวรรค์หอม ๆ ไปเรื่อยอย่างสบายอารมณ์อีกต่างหากทั้งสองคน

 

ในขณะที่ดาวไพลินเฝ้ามองเกรย์ที่กำลังทรมานจากพิษบาดแผล และช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย พร้อมกับนึกไปถึงบางสิ่งที่มองเห็นเพียงเสี้ยววินาทีที่สังเกตได้ ในระหว่างที่เกรย์ใช้กล่องลูกบาศก์สีดำทมิฬน่ากลัวขนาดเล็ก อัดกระแทกเข้าไปยังอกซ้ายของตัวเองอย่างแรงก่อนที่จะยืนนิ่งไม่ขยับอีกเลยนับจากนั้น

 

อยู่ ๆ หัวใจดวงน้อยที่เต้นตามจังหวะอย่างช้า ๆ ที่อกข้างซ้ายของดาวไพลิน ราวกับไร้อารมณ์และความรู้สึกมาตลอด 

 

มันกับรู้สึกเจ็บแปลกและหนาวสั่นมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกที

 

ดาวรู้สึกหวาดกลัวว่าจะสูญเสียบางสิ่งบางอย่าง อันเป็นที่รักไปตลอดกาลอย่างไม่มีเหตุผล 

 

ทันใดนั้นเองน้ำตาอุ่นร้อนที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาทั้งสอง ก็ไหลรินอย่างควบคุมไม่ได้ 

 

ใครกันจะทนไหว หากจะต้องเห็นคนที่ตนเองรักต้องเจ็บปวดและทรมานอยู่แบบนี้ ...

 

ในขณะเดียวกันเหล่ากลุ่มตระกูลเย่ที่พักรักษาตัวอยู่ใกล้ ๆ องค์จักรพรรดิพยัคฆ์ทมิฬกับหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างชอบใจ ในความโง่สิ้นคิดของอีกฝ่ายเอามาก ๆ และไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ทำไมเจ้าเด็กนี่ ถึงได้เลือกทำอะไรแบบนี้ลงไปได้ แต่ก็ดีเหมือนกัน จะได้ล้างแค้นและเล่นงานให้สาสมกับสิ่งที่มันทำ

".. ตอนแรกก็ใช้พลังเกินตัวกับศาสตราวิเศษ พอใกล้จะตายกับยังคิดจะหลอมรวมเข้ากับสิ่งประดิษฐ์ท้าทายสวรรค์นั่นอีก ในตอนแรกเราจักรพรรดิก็คิดว่าเจ้าอ้วนอมตะมันหายหัวไปไหน ที่แท้เจ้าสวะนั่นกับถูกฆ่าตายไปเสียได้ และยังถูกแย่งเอาหัวใจอมตะไปอีกด้วย และเจ้าที่คิดจะหลอมรวมกับหัวใจอมตะนั่น ในสภาพร่างกายที่ย่ำแย่ที่สุดอีก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าไม่เคยเห็นใครโง่เง่าได้ถึงเพียงนี้มาก่อนเลยจริง ๆ .."

 

จักรพรรดิพยัคฆ์ทมิฬหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง และดูถูกเหยียดหยามอีกฝ่ายเป็นอย่างยิ่ง หากพวกมันมิได้บาดเจ็บหนักขนาดนี้ จนยากที่จะเคลื่อนไหวใด ๆ ได้ ปานนี้คนที่เหลือทั้งหมดของกลุ่มตระกูลเย่โบราณผู้ภักดี คงได้ลงมือสังหารเกรย์ที่อยู่ในสภาพเป็นตายไม่แน่นอนไปแล้ว

 

// - - กล่องหัวใจอมตะ ปรากฏในบทที่ 334 - - //

 

".. เกรย์คะ ดาวยังรอให้เกรย์สอนย่างเจ้าสิ่งที่เรียกว่า “บาร์บีคิว” ให้อยู่นะรู้มั้ย .." ดาวไพลินพูดบอกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง

 

".. ได้สิ .." เกรย์กล่าวตอบด้วยน้ำเสียงที่เบาจนเกือบจะไม่ได้ยิน 

 

".. อย่าตายนะ ห้ามตายรู้มั้ย .." ดาวพูดบอกเกรย์ทั้ง ๆ ที่ยังมีน้ำตาบนใบหน้า ร้องไห้แต่ก็งดงามและน่ามองเป็นที่สุด

 

".. ผมจะไม่ตาย จนกว่าจะได้เป็นแฟนกับดาวครับ ลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้น .." เกรย์ที่เมื่อครู่สีหน้าขาวซีดไร้เลือด ในเวลานี้เหมือนจะแดงขึ้นมามากเลยทีเดียวหลังจากพูดความในใจ พร้อม ๆ กับเริ่มกระบวนการทดสอบจากสวรรค์ กับการหลอมรวมหัวใจอมตะมหาเทพเข้ากับร่างกาย

 

หากผ่านไปได้สำเร็จ เกรย์จะกลายเป็นอีกหนึ่งคนที่แข็งแกร่งและทรงพลัง .. 

 

แต่หากพลาดเกรย์จะถูกลบหายไปตลอดกาล ไอดีคลื่นสมองที่ใช้จะไม่มีอีกต่อไป ..

 

ส่วนคนอื่น ๆ อย่างห้าสาวและสองผู้เฒ่า ถึงกับมองไปยังคนสองคนสลับกันไปมาอยู่หลายครั้ง 

 

ก่อนที่คิดในใจเหมือน ๆ กันออกมาว่า “นี่ยังจะจีบกันอีกเนอะ” ... 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4720 zaalah5931 (จากตอนที่ 346)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 23:21

    ขอบคุณค่ะ..ติดเชื้อลูกพี่มาเยอะแน่ๆๆ
    #4,720
    0
  2. #4719 joelamtan (จากตอนที่ 346)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 21:44
    ขอบคุงงับ
    #4,719
    0
  3. #4717 pnipni1999 (จากตอนที่ 346)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 17:56
    ก็อารมณ์มันได้พอดีเนอะดาวเนอะอ้อเกรย์5555555
    #4,717
    0
  4. #4715 AwesomeFiu (จากตอนที่ 346)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 16:00
    ความมึนของผู้ชาย55
    #4,715
    0