มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 345 : บทที่ 345 เกรย์ อินฟิไนท์ ตอน กลาง จุติราชันย์ดาบเก้าวิถี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    16 ม.ค. 63

เกรย์รู้ตัวดีว่าตนเองมิได้เก่งกาจ มากความสามารถอะไรเลย หรือมีพลังอภินิหารเช่นเดียวกับลูกพี่มากเมฆ และไม่ได้หล่อเหลารากดิน หรือร่ำรวยมีเงินมีทองเป็นสิบล้านร้อยล้านอย่างในเกมเหมือนคนอื่น ๆ เขา !! ที่มักจะซื้อหาไอเท็มเทพ ๆ หรือไม่ก็การ์ดคำอวยพรวิเศษดี ๆ ไว้ติดตัวไว้ใช้งาน หรือพกพาหนังสือแห่งชีวิตโบราณไปไหนมาไหน เพื่อให้ได้มาซึ่งพลังเหนือธรรมชาติอันไม่ธรรมดา เกรย์รู้ตัวว่าตนเองนั้นอ่อนแอมาก และเป็นได้แค่ผู้เล่นระดับล่าง ๆ ไร้ชื่อเสียงไร้ตัวตนก็เท่านั้น

 

แต่ทว่า !! หลังจากที่ได้พบกับลูกพี่มากเมฆในวันนั้น 

 

ภายในกรงขังทาสกลางทะเลทรายอันคับแคบ ที่ทะเลทรายแห่งความป่าเถื่อนอันร้อนระอุไร้หัวใจ และได้ถูกช่วยเอาไว้จากสภาพที่สิ้นหวังหมดกำลัง อกหักและถูกหลอกใช้จากคนที่ตัวเองเคยเรียกว่าแฟน และเกือบจะถูกจับขายเป็นทาสในตลาดมืดของเหล่า NPC ที่ชั่วร้าย

 

ชีวิตน้อย ๆ ของเกรย์ในวันนั้นที่ถูกช่วยเอาไว้ ได้ทำให้ชายหนุ่มสาบานกับตัวเองว่าหลังจากนี้ ตนเองจะติดตามรับใช้ผู้มีพระคุณผู้นี้ไปตลอดเท่าที่สามารถ ผู้ที่ช่วยให้ตนเองได้ล้างแค้น ได้ปลดปล่อยความรู้สึกย่ำแย่สารพัดที่ถูกกระทำมาตลอด ราวกับเป็นคนโง่ ๆ จากคนที่ตัวเองเคยรักเคยคิดถึง และเคยเรียกขานกันและกันว่าแฟน

 

แถมยังถูกช่วยไว้อีกในหลาย ๆ ด้าน .. แม้จะไม่ได้ขอ

 

แถมลูกพี่มากเมฆยังเป็นพ่อสื่อชักนำ นำพาตนเองให้ได้มารู้จักกับดาวไพลิน หญิงสาวที่แสนจะเย็นชาและปิดกั้นตัวเอง แม้ว่าเธอจะไม่ใช่คนจริง ๆ เป็น NPC แต่หลังจากที่ได้ใกล้ชิด ได้รู้จัก ได้เข้าใจ และได้ฟังคำบอกเล่าราวกับคำเฉลยจากลูกพี่มากเมฆ ว่าที่จักรวาลสามพิภพออนไลน์แห่งนี้ ทุก ๆ สิ่งอุบัติขึ้นล้วนเป็นจริงหรือเท็จได้ ล้วนอยู่ที่ใจเราเลือกทั้งสิ้น

 

จากคนที่เคยอกหักและหวาดกลัวในเรื่องที่จะมีความรักครั้งใหม่ .. 

 

แต่ในเวลานี้หัวใจดวงน้อย ๆ ที่เคยบองซ้ำและอ่อนแรง เคยถูกทำร้ายจากคนใจดำ กับเต็มไปด้วยความหวังและความรักอย่างไร้เงื่อนไข แก่คนผู้หนึ่งอย่างหมดหัวใจ

 

ตลอดมาเกรย์ไม่เคยเชื่อ ไม่เชื่อเลยจริง ๆ ว่าการได้ตกหลุมรักแรกพบนั้น มันมีอยู่จริง ๆ ในโลก

 

หลังจากที่ได้เจอกับตัว และได้รับคำตอบของหัวใจที่ทลายกำแพงที่สร้างขึ้นไปจนหมด ตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตา และเข้าใจในความรู้สึกของตัวเองอย่างแท้จริงจนสุดขั้วของหัวใจ เกรย์อยากจะอยู่ใกล้ ๆ เคียงข้างกับดาวไพลินไปตลอดหลังจากนี้ อยากจะเห็นเธอยิ้มและหัวเราะในทุก ๆ วัน อยากจะปกป้องและดูแลไม่ว่าจะยามเจ็บยามป่วยไข้ เกรย์รู้และเข้าใจแล้วว่าความรักจริง ๆ มันเป็นเช่นไร รักที่ได้มอบให้แม้อีกฝ่ายจะไม่ต้องการ แต่ตนเองก็ยินดี ..

 

แต่มาวันนี้กับมีพวกสารเลวกล้าพูดจาแบบนี้ คิดจะทำเรื่องร้าย ๆ กับคนที่ตนรักและเป็นห่วง คนพวกนี้เลวร้ายเกินไปที่จะให้อภัย ..

 

แม้จะมิใช่การสังหารและฆ่าให้ตายไปจริง ๆ .. เหมือนโลกภายนอก เพราะที่นี่คือโลกวิเศษแห่งการประลอง

 

แต่การได้ยินได้ฟังความคิดชั่ว ๆ ของพวกสารเลว กับทำให้เกรย์รู้สึกโกรธจนตัวสั่น โกรธอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

 

ก่อเกิดความเกลียดชังความไม่พอใจต่อพวกมันจนราวกับเลือดภายในกายกำลังจะระเบิด

 

เกรย์ได้หันกลับไปมองและสบตากับพวกสารเลวที่คิดร้ายกับพวกผู้หญิงทุก ๆ คน .. 

 

โดยเฉพาะกับไอ้พวกสารเลวที่คิดไม่ซื่อกับดาวไพลิน ที่คิดจะให้เธอไปเป็นอนุภรรยาพร้อมกับจิตสังหารอันรุนแรง

 

ดวงเนตรทั้งสองที่เคยอ่อนโยนจริงใจ กลับกลายและแปรเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวดุดันราวกับสัตว์อสูร ดวงตาทั้งสองเริ่มส่องสว่างด้วยแสงสีแดงเพลิงราวกับแสงนีออนบาง ๆ ก่อนที่จะเข้มขึ้น ฉายชัดขึ้นและเต็มไปด้วยอารมณ์โกรธที่ยากจะสงบลงได้

 

".. อุ๊วะ ไอ้หน้าอ่อนนี ทำมาเป็นมองด้วยสายตาดุดัน น่ากลัวตายห่า ฮ่าฮ่า กระจอกว่ะไอ้หนู มุขแบบนี้พี่เล่นมาเป็นร้อย ๆ ปีแล้ว จิตสังหารก็อ่อนแอเสียเหลือเกิน รู้เปล่าจิตสังหารจะหนาแน่นทรงพลัง จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อสังหารสรรพชีวิตมามากมายแล้วเท่านั้น แต่นี่อะไร เบาบางแทบจะไม่รู้สึก อ่อนแอยิ่งกว่ามดปลวดเสียอีก ฮ่า ฮ่า ฮ่า หรือว่า หรือว่า หญิงสาวผู้นี้เป็นภรรยาของเจ้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็ว่าทำไมถึงได้มองมาที่ข้านานนัก ข้าละชอบจริง ๆ แย่งชิงภรรยาของผู้อื่นมาเป็นของตน ฮ่า ฮ่า ฮ่า .." ยอมฝีมือที่คิดจะรับเอาดาวไพลินไปเป็นอนุภรรยากล่าวพูดขึ้นด้วยสีหน้าหยามเหยียด ตัวมันเองมิได้รู้สึกหวาดกลัวอันใดกับแรงกดดันที่ได้รับแม้แต่น้อย เพราะเท่าที่สังเกตดูก็นะจะรู้ ว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงไก่อ่อนไร้ประสบการณ์ แรงกดดันจากอารมณ์โกรธแค้นอาจจะมีผลอยู่บ้างด้วยคลื่นพลังประหลาด แต่ด้วยประสบการณ์ยังไง อีกฝ่ายก็ไม่อยู่ในสายตาแม้แต่น้อยอยู่ดี

 

ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังกล่าวคำพูดอยู่นั่นเอง

 

เกรย์ได้ฉวยโอกาสทำการเคลื่อนไหวเป็นคนแรก และทำการโยนขวดน้ำยาโพชั่นสำหรับแก้พิษไปให้ทุก ๆ คนในกลุ่มอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ซึ่งน้ำยาโพชั่นพิเศษที่ใช้ออกในครานี้ หลังจากที่ถูกโยนออกไปทั้ง 8 ขวดด้วยกัน ทั้งหมดได้แตกออกกลางอากาศ และอาบไปยังร่างกายของทุก ๆ คนอย่างพอดิบพอดี พร้อมกับผลลัพธ์ในการล้างพิษที่ติดอยู่โดยสมบูรณ์

 

".. โพชั่นแก้พิษและทำการรักษาเพิ่มพลังทั้งหมดไปพร้อม ๆ กันนี่มัน !?“น้ำยาทิพย์ดารา” นี่นา เกรย์นายใช้โพชั่นพิเศษขวดละเป็นล้านพลังงานสุริยะเลยนะเนี่ย ไหนบอกจนไง ทำไมถึงใช้ของแพง ขายจำนวนจำกัดของสหพันธ์พาณิชย์เมฆมายาได้ล่ะ ดาวหมอนี่แกล้งจน ผู้ชายนี่ไว้ใจไม่ได้เลยจริง ๆ ระวังถูกเขาหลอกเอานะ .." หลิ่งหลิน หลังจากหายดีแล้วเป็นปกติก็อารมณ์ดีตามไปด้วย แถมน้ำยาทิพย์ที่ว่ายังมีผลในการสร้างดีบัพพิเศษ ช่วยให้สามารถต้านทานพิษใด ๆ ก็ได้ในระยะเวลาหนึ่งอีกต่างหาก ดังนั้นเจ้าหล่อนจึงได้กล่าวถามขึ้นมาด้วยความสงสัย เพราะขนาดเธอเองที่เป็นถึงหัวหน้ากลุ่มการค้าเมฆมายารุ่นแรก ๆ ยังมีน้ำยาโพชั่นชนิดนี้ยังไม่ถึง 10 ขวดเลย

 

//- - น้ำทิพย์ดารา ยารักษาขั้นสุดและเพิ่มพลังในทุก ๆ ด้านระดับสูง มีสรรพคุณในการถอนพิษและเพิ่มภูมิต้านทาน และยังสามารถแก้คำสาปได้อีกด้วย - -//

 

เกรย์แกล้งทำเป็นไอ้เบา ๆ สองสามครั้ง ก่อนที่จะพูดตอบออกไปว่า ".. ผมเองก็เป็นสมาชิกคนหนึ่งของสหพันธ์นะหลิ่งหลิน แม้จะไม่ได้สังกัดในกลุ่มการค้า แต่ผมก็ถูกลูกพี่มากเมฆชวนเข้ากลุ่มกองกำลังส่วนตัว กองกำลังทหารที่ขึ้นตรงกับลูกพี่มากเมฆโดยตรง .."

 

".. ดังนั้นผมจึงได้รับยาทิพย์ที่ว่ามาแบบฟรี ๆ และเหตุที่ผมก่อนหน้านี้ถูกพิษ และถอนพิษที่ว่าออกแทบจะในทันที เป็นเพราะผมใช้ออฟชั่นเสริมสำเร็จรูปของกำไลเวทมิติเมฆมายา หนึ่งในลูกเล่นพิเศษที่มี ระบบบริโภคอัตโนมัติไงล่ะ มันเป็นลูกเล่นพื้น ๆ แต่ทุก ๆ คนกับมองข้ามและคิดว่ามันไม่มี แถมลูกพี่มากเมฆเองก็ไม่คิดจะบอก ในช่องว่างมิติเก็บของของกำไลเวท เราสามารถตั้งค่าและใช้งานมันได้หลากหลายวิธีเลยล่ะ .." ในขณะที่กล่าวพูดตอบ เกรย์ได้เข้าปะทะกับกลุ่มคนที่บุกเข้ามาในเวลาเดียวกัน แม้จะใช้เพียงทักษะเพลงดาบพื้นฐานก็ตาม แถมดาบที่ใช้ยังเป็นเศษไม้ที่หามาจากใกล้ ๆ นี่เอง แต่ก็มิได้อ่อนแอจนสู้ใครไม่ได้

 

".. ทุกคนครับ สถานการณ์ตอนนี้พวกเราถูกปิดล้อม และพวกเราจำจะต้องออกไปจากบริเวณนี้ให้เร็วที่สุดก่อนเป็นอันดับแรก ก่อนที่ดีบัพต้านทานพิษจะหมดลง ไม่อย่างงั้นพวกเราจะกลับมาถูกพิษอีกรอบ องค์หญิงเซ่อเซ่อกับหลิ่งหลินช่วยดูแลสองผู้อาวุโสด้วย ผมกับคนอื่น ๆ จะพยายามเปิดทางให้และตามมาให้เร็วที่สุด .." เกรย์กล่าวพูด ก่อนที่จะเร่งเร้าพลังเวทมนตร์บริสุทธิ์ ภายในกายให้มากขึ้นอย่างฉับพลัน พร้อมกับใช้ออกด้วยทักษะเพลงดาบเวทมนตร์ที่เรียนรู้มาในระดับสูง บุกฝ่าออกไปเปิดทางให้คนอื่น ๆ อย่างรวดเร็ว

 

และด้วยทักษะดาบเวทมนตร์แปลก ๆ พลังเวทมนตราที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนนี่เอง จึงทำให้เหล่าเซียนอสูรคนอื่น ๆ นับสิบ ๆ คนของตระกูลเย่ ไม่สามารถจับทางได้ และไม่อาจจะคาดเดาถึงผลลัพธ์ของทักษะดาบที่ว่า ดังนั้นทั้งหมดจึงมิกล้าเข้าใกล้ เข้าปะทะโดยตรงกับอีกฝ่าย เพราะต่างก็ห่วงชีวิตด้วยกันทั้งนั้น ด้วยเหตุนี้จึงเป็นโอกาสให้กลุ่มของเกรย์และพวกสาว ๆ สามารถหนีออกจากวงล้อมได้สำเร็จ

 

".. ไอ้พวกเลี้ยงเสียข้าวสุก ทักษะขยะแบบนั้นพวกเจ้ากับไม่กล้าเข้าปะทะ พวกเจ้าทำให้ขุนพลเฒ่าผู้นี้ขายหน้ายิ่งนัก หลังจบภารกิจนี้ข้าจะลงโทษพวกเจ้าให้สาสม ตามไปจับพวกมันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างงั้นข้าจะยกพวกเจ้าให้องค์จักรพรรดิจัดการในความผิดที่ปล่อยให้พวกมันหลบหนีไปได้ .." ขุนพลดาบทมิฬตะโกนออกคำสั่งด้วยความโมโห รู้สึกอับอายเป็นอย่างมากเช่นกัน เพราะตัวมันเองก็เป็นกังวลกับทักษะแปลก ๆ ของอีกฝ่าย แต่ใครจะไปคิดล่ะว่ามันจะเป็นแค่ทักษะดาบสายลมที่ก่อให้เกิดการระเบิดเป็นวงกว้างแค่นั้น ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สีกร้อนที่ใบหน้าอย่างอธิบายไม่ถูก

 

ทั้งกลุ่มของเกรย์หลังจากที่ออกจากการปิดล้อมมาได้สำเร็จ ก็เหมือนกับปลาได้น้ำอีกครั้งก็ว่าได้ และด้วยการนำทางของเกรย์ที่ราวกับรอบรู้ทุก ๆ เส้นทางบนแกะลับแห่งนี้ จากคำบอกเล่าของลูกพี่มากเมฆถึงสถานที่ที่ปลอดภัยหากตกอยู่ในอันตราย เจ้าตัวจึงได้พาทุก ๆ คนไปยังถ้ำลับแห่งหนึ่งภายในเกาะ 

 

แต่ทว่าอะไรที่ว่าง่ายมักจะไม่ง่ายอย่างที่คิด !!

 

เพราะแทนที่จะเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยตามที่ลูกพี่คนเก่งบอกมา

 

เกรย์กับต้องหน้าแตกแบบสุด ๆ หลังจากที่หล่อมาตลอดแท้ ๆ ช่วยสาว ๆ ออกจากสถานการณ์ที่ยากลำบากได้ราวกับพระเอกของเรื่อง

 

แต่กระนั้นเจ้าตัวกับพาทุก ๆ คนวิ่ง และมุ่งหน้ามายังรังลับของพวกสารเลวตระกูลเย่พักอาศัย โดยเฉพาะเหล่าสมาชิกหลักต่างก็อยู่ที่นี่กันหมด และจำต้องเผชิญหน้ากับคนเป็นร้อย ๆ ที่มีพลังมากกว่าที่หลบหนีมาอีกด้วยไม่รู้กี่เท่า

 

หนีเสือปะจระเข้แท้ ๆ ลูกพี่นะลูกพี่ ทำกันได้

 

เกรย์รู้สึกอยากจะร้องไห้ จริง ๆ ในเวลานี้ ".. เชี่ย !! โดนลูกพี่มากเมฆหลอกให้แล้วไง สถานที่ที่อันตรายที่สุด คือสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดบ้านพ่อง !! คุณสิ .." เกรย์พูดบ่นเสียงเบา หลังจากที่มองไปยังคนนับร้อย ๆ ที่เตรียมพร้อมจะต่อสู้อยู่ตลอดเวลาตรงหน้าหลังจากที่มาถึง

 

เหล่าพันธมิตรของตระกูลเย่ หลังจากที่เห็นอีกฝ่ายได้มาถึงอย่างคาดไม่ถึง แน่นอนว่าทุก ๆ คนต่างก็เปิดฉากโจมตีอย่างรุนแรงแทบจะในทันที และด้วยกำลังรบที่ต่างกันเป็นจำนวนมาก และอีกพวกคนของขุนพลเฒ่าที่ไล่ตามมาที่ด้านหลัง นี่จึงกลายเป็นศึกที่ต้องสู้และตั้งรับทั้งสองทางอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

เกรย์แม้จะพอมีฝีมืออยู่บ้าง แต่ทว่าตนเองก็เป็นเพียงผู้ใช้ดาบเวทมนตร์ที่หาได้เก่งกาจอะไร ดังนั้นในการสัประยุทธ์กับคนหมู่มากเหล่านี้ที่เป็นยอดฝีมืออย่างแท้จริง จึงตกเป็นหน้าที่ของพวกสาว ๆ ที่ได้หลอมรวมกับแก่นแท้โลหิตอสูรในตำนานไปแล้วเกือบทั้งหมด และเปิดเผยพลังไม้ตายความเก่งกาจออกมาอย่างถึงที่สุด ในร่างแปลงจุติอสูรอันร้ายกาจของพวกเธอ

 

ส่วนทางเกรย์กับต้องทำหน้าที่ดูแลสองผู้ชราที่ยังเมาไม่สร่าง และมองดูพวกสาว ๆ ที่จำต้องออกไปต่อสู้ 

 

แทนตนเองที่อ่อนหัด และพวกเธอก็ได้รับบาดเจ็บอยู่เรื่อย ๆ จากการปะทะ จนเกรย์รู้สึกโกรธแค้นตัวเองมากขึ้นทุกที

 

แต่ในขณะนั้นเอง .. เกรย์กับได้ยินเสียงของลูกพี่ พูดบอกกับตนเองผ่านทางกระแสจิตจากระยะไกลโดยตรง

 

          ".. วิกฤตอาจเป็นบ่อเกิดของผู้กล้า สถานการณ์สร้างวีรบุรุษ เกรย์ !! นายเองก็โกรธและไม่พอใจที่ไอ้พวกนี้ มันคิดจะทำมิดีมิร้ายกับดาวไพลินและคนอื่น ๆ ใช่มั้ย นายก็รู้หากนายแพ้อย่างมากก็แค่ตายแล้วไปรอเกิดใหม่ แต่ว่าชะตาชีวิตหลังจากนี้ของดาวจะเป็นยังไงกันล่ะ เธอเป็นคนดั้งเดิมของโลกทางนี้นะ มิใช่เหมือนพวกเราที่มีชีวิตใหม่ได้เรื่อย ๆ และมองทุกอย่างเป็นเกมเป็นประสบการณ์ผ่านโลกเสมือนจริง .."

 

".. นายในตอนนี้มันดูแย่ แย่จริง ๆ ไม่สมกับการเป็นลูกผู้ชายเลยสักนิด ความมั่นใจของนายมันหายไปไหน นายยังลังเลใจอะไรอยู่อีก ถึงเวลาเอาจริงได้แล้วไอ้น้องชาย หากเรื่องแค่นี้นายยังปกป้องผู้หญิงที่ตนเองรักไว้ไม่ได้ ก็ช่วยไสหัวไปให้ไกล ๆ และหลังจากนี้อย่าได้เสนอหน้ามาให้เห็นอีกเลย .." มากเมฆส่งกระแสจิตกล่าวบอกเตือนสติกับเกรย์โดยตรง แม้คำพูดจะแลดูโหดร้ายไปบ้าง แต่มากเมฆก็หมายความตามนั้นจริง ๆ คนบางคนอ่อนโยนได้แกล้งอ่อนแอได้ แต่บางครั้งเมื่อถึงเวลาต้องสู้ก็ควรสู้อย่างถึงที่สุดด้วยเช่นกัน

 

ประสบการณ์ไม่ออกไปหาไม่มีทางเจอ .. 

 

มากเมฆอยากจะให้เกรย์ได้รู้ ได้สู้จนตัวตายไปเลยก็ช่าง ได้ชนะบางสิ่งที่คิดว่าเป็นไปไม่ได้ก็ดี 

 

มากเมฆรู้ว่าเกรย์นั้นมีอาชีพลับระดับสูง และมีระดับเลเวลที่สูงกว่าคนอื่น ๆ มาก แต่ทว่าเจ้าตัวจนถึงเดี๋ยวนี้กับยังคิดว่าตนเองอ่อนแอและใช้การไม่ได้ เพราะสิ่งที่ได้รับมามากมายก่อนหน้านี้ หาใช่ด้วยความพยายามของตนเอง แต่เกิดจากสิ่งที่มากเมฆช่วยเหลือและมอบให้ ทำไมกันนะ ทำไมถึงได้มีผู้ชายที่คิดเล็กคิดน้อยแบบนี้กัน ดังนั้นมากเมฆจึงได้สร้างสถานการณ์อันตราย และหลอกให้เกรย์มาที่นี่ บวกกับบอกให้สองอาจารย์อย่าได้ลงมือช่วยเหลือใด ๆ โดยเด็ดขาด เพื่อให้เกรย์ได้เผชิญหน้ากับบางสิ่งที่สักวันจะต้องเจอไม่ช้าก็เร็วอยู่ดี

 

เอาล่ะถึงเวลาที่นายต้องเลือกแล้ว

 

เกรย์หลังจากที่ได้ฟังทุก ๆ คำพูด ทุก ๆ ประโยคของลูกพี่ที่เคารพรักกล่าวเตือนสติ 

 

เจ้าตัวกับยืนตัวแข็งนิ่งไป ราวกับถูกเหมันต์พันปีแช่แข็งเอาไว้เสียอย่างงั้น

 

".. หากแม้แต่คนรักยังปกป้องไว้ไม่ได้ ผมก็ไม่สมควรที่จะเป็นผู้ชายที่เธอมอบความรักให้ในสักวันหนึ่ง ขอบคุณครับลูกพี่ ผมโกรธตัวเองจริง ๆ แล้ว .."

 

".. ผมควรจะเป็นคนที่ทำให้เธอมั่นใจ สบายใจ แต่ผมกับไม่มั่นใจในตัวเองมาตลอดชะเอง พลังที่ได้รับมาโดยง่ายจากลูกพี่ที่คอยช่วยเหลือแม้ว่าผมจะไม่ได้ขอ ผมคิดว่ามันไม่เหมาะกับผมมาตลอดและผมเองก็ไม่คู่ควร แต่ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วครับ แม้ว่าพลังที่ได้รับมา จะมาจากมารอสูรปีศาจซาตานก็ตาม แต่หากมันทำให้ผมสามารถปกป้องคนที่ผมรักได้ ผมก็ยินดี ขอบคุณครับลูกพี่ .." เกรย์กล่าวพูดก่อนที่จะมองขึ้นไปบนท้องฟ้า พร้อม ๆ กับดวงตาทั้งสองที่ส่องสว่างสีแดงหนาแน่นมากขึ้นไปอีก

 

พลังเวทมนตร์บริสุทธิ์อันมากมายมหาศาลเริ่มก่อตัวจนมองเห็นได้ คลื่นพลังเวทรูปดาบจำนวนมากนับหมื่น ๆ โบราณที่ราวกับเป็นมหาคลื่นพลังแห่งดาบอันบ้าคลั่ง ที่แหลมคมจนขนลุกเมื่อได้สัมผัส ได้ก่อตัวขึ้นอยู่รอบ ๆ ร่างกายของเกรย์ราวกับเป็นอาณาจักรแห่งดาบ ไปพร้อม ๆ กับวงแหวนเวทมนตร์ที่พื้นใต้ฝ่าเท้า และเหนือขึ้นไปบนท้องฟ้า กลายเป็นวงแหวนมหาเวทมนตร์ขนาดใหญ่ยักษ์

 

เสื้อผ้าที่สวมใส่แปรเปลี่ยนไปเป็นเสื้อคลุมแห่งราชันย์ พร้อมกับกลิ่นอายแห่งมหาพลังของผู้เป็นราชันย์จนทุก ๆ คนไม่กล้าที่จะขยับตัวแม้แต่ก้าวเดียว

 

เกรย์ อินฟิไนท์ ในเวลานี้ราวกับแปรเปลี่ยนไปราวกับคนละคนจากที่พวกสาว ๆ ได้รู้จัก และที่ด้านหลังของเกรย์กับปรากฏดาบเวทมนตร์ทรงพลังจำนวนมาก ถึงเก้าเล่มด้วยกันลอยไปมาอย่างกับวงแหวนเทพเจ้าบนสวรรค์ แต่ล่ะเล่มล้วนแล้วแต่เป็นดาบเวทมนตร์ระดับ SSในตำนาน ดาบเวทมนตร์ที่ทำให้ใครต่อใครบ้าคลั่งเมื่อได้เห็น

 

ราชันย์ดาบเก้าวิถี จุติแล้ว ... 

 

".. ได้เวลาเจ็บตัวไอ้พวกเลว ฟังคำบัญชา “โอเวอร์ฟิวชั่น ดาบราชันย์ทั้ง 9 เป็นหนึ่งเดียว” !!!! .." เสียงร้องคำรามออกคำสั่งของเกรย์ได้ดังขึ้น

 

แต่สำหรับมากเมฆที่เฝ้ามองดูจากระยะไกล ๆ ..

 

".. ไอ้เวร ไอ้บ้าห้าร้อยล้าน นี่คิดจะจมทั้งเกาะลงมหาสมุทรเลยหรือไง ใครเขาใช้ให้เอากำไลมิติเมฆมายา เปิดใช้ระบบโอเวอร์ฟิวชั่น เอาอาวุธราชันย์ระดับ SS เก้าเล่มเข้าด้วยกัน ระบบมันจะไม่สุ่มออกมาเป็นอาวุธระดับมหาเทพเลยหรือไง เล่นใหญ่เกินไปแล้ว !! .." มากเมฆถึงกับมองตาค้าง กับลูกบ้าของเจ้าเกรย์ที่แสดงให้เห็น

 

".. ทุกคนอย่าไปกลัว เจ้าขยะนี่มันท่าเยอะดูอลังการเฉย ๆ อย่าให้มันหลอกพวกเราเป็นครั้งที่สอง .." ขุนพลเฒ่าดาบทมิฬกล่าวตะโกนเสียงดัง เพราะก่อนหน้านี้ตัวมันเองก็เคยเห็นทักษะดาบเวทมนตร์แปลก ๆ ของอีกฝ่ายมาแล้ว และรู้ว่ามันท่าเยอะแต่หาได้มีอันใด ดังนั้นด้วยความมั่นใจจึงได้ตะโกนบอกให้คนอื่น ๆ อย่าหยุดมือ

 

".. จริงดิ เดี๋ยวก็รู้ .." เกรย์พูดตอบในขณะที่ลอยตัวขึ้นไปบนท้องฟ้า เพื่อรับดาบที่ผ่านการโอเวอร์ฟิวชั่นเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับฟาดดาบลงมาด้วยอย่างไม่เกรงใจใด ๆ ...

 

// - - ระบบลูกเล่นอย่าง “โอเวอร์ฟิวชั่น”  ปรากฏครั้งแรกในบทที่ 175 - -//

 

// - - โอเวอร์ฟิวชั่น คือการออกคำสั่งให้กำไลเวทมิติเมฆมายา ทำการหลอมรวมเข้ากับอาวุธและชุดเกราะนั้น ๆ ที่ต้องการตามไอเท็มที่เลือกมา เพื่อยกระดับและคุณสมบัติทุก ๆ อย่างของไอเท็มนั้น ๆ ให้สูงขึ้นเป็นอันมาก ได้นานถึง 1 ชั่วโมง รวมไปถึงยังสามารถเพิ่มคุณสมบัติแปลกใหม่หรือทักษะพิเศษอันหาได้ยาก แบบสุ่มหลายคุณสมบัติ ให้กับอาวุธหรือยุทธภัณฑ์นั้น ๆ ได้อีกด้วย พร้อมกับเปลี่ยนแปลงรูปร่างหรือลักษณะภายนอก ของไอเท็มดั้งเดิมที่เคยมีเป็นสิ่งใหม่ได้อีกต่างหาก - - //

 

ตู้มมมมมม!!!! พื้นที่ของเกาะกว่าครึ่ง พร้อมด้วยผู้คนอีกจำนวนมาก สูญหายไปอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4714 pnipni1999 (จากตอนที่ 345)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 10:20
    -บ้าห้าพันล้านเกาะหายหายไปเลยหายแบบกู้ไม่ได้
    #4,714
    0
  2. #4713 Lucky_777 (จากตอนที่ 345)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 16:43
    โหดจัด
    #4,713
    0
  3. #4712 joelamtan (จากตอนที่ 345)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 16:12
    ขอบคุงงับ
    #4,712
    0
  4. #4711 AsdinWesblue (จากตอนที่ 345)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 15:44
    ฮ่าฮ่าฮ่าสุดยอดมากครับว่าแต่ทำไมคนแต่งไม่ให้ไม่แต่งให้ฝากทีเดียวพังทั้งปลอกเลยล่ะครับ
    #4,711
    0