มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 342 : บทที่ 342 ภารกิจที่ยากของรามนภา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    31 ธ.ค. 62

บทที่ 342 ภารกิจที่ยากของรามนภา

 

แม้มิได้ปรากฏในคราแรกที่มาถึง แต่กับมีเสียงพูดบ่นขึ้นมาอย่างลอย ๆ จากความว่างเปล่า 

 

แต่ทว่าหากใครก็ตามได้ยินเสียงพูดที่ว่า กับเต็มไปด้วยน้ำเสียงแห่งความกังวล และไม่สบายใจของชายชราผู้หนึ่งดังขึ้นมาจากความว่างเปล่า ก่อนที่ชายชราสูงอายุในชุดเสื้อผ้าธรรมดาราวกับนักพรต มิได้แปลกตาอันใดของโลกเทพเซียนแห่งนี้ จะก้าวเดินออกมาจากห้วงมิติรอยแยกที่เปิดออก และแลดูเป็นธรรมชาติหนึ่งเดียวกับสวรรค์และโลก อย่างมากจนมิสะดุดตาหรือกลายเป็นที่สังเกตของใคร ๆ ในบริเวณนั้นเลย ว่ามีคนผู้หนึ่งเพิ่งจะก้าวเดินออกมาจากห้วงมิติรอยแยกแท้ ๆ อยู่ใกล้ ๆ กับโรงร้านน้ำชาเล็ก ๆ แห่งนี้

 

".. ใครกัน ใครอีกคนที่ได้รับมอบพลังมิติลี้ลับนี้มา แถมยังแข็งแกร่งเอามาก ๆ อีกด้วย คนผู้นี้จะต้องเป็นผู้ติดตามคนสนิทที่ใกล้ชิดกับพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลด้านชั่วร้ายมากเป็นแน่ในอดีต .." คุณพ่อเทเวศร์กล่าวพูดออกไปพร้อม ๆ กับทำการตรวจสอบสัมผัสพลังมิติ และคลื่นพลังต่าง ๆ ที่ตกค้างอยู่ที่นี่โดยละเอียด

 

เพราะตั้งแต่แรกคุณพ่อเทเวศร์นั้นกำลังช่วยพวกลูก ๆ ของตนทำหน้าที่ในการเปิดประตูมิติไปยังดวงดาวต่าง ๆ มากมายในจักรวาลสามพิภพแห่งนี้ แต่ทว่าในระหว่างที่กำลังทำการช่วยเหลือพวกลูก ๆ อยู่นี่เอง เจ้าตัวกับสัมผัสได้ถึงพลังงานลี้ลับและรัศมีพลังแห่งกฎเกณฑ์เหนือมิติดำรงอยู่ที่คล้าย ๆ กับตนเองเข้าให้จนไม่อยากจะเชื่อ จึงทำให้แปลกใจเป็นอย่างมาก พร้อม ๆ กับความไม่สบายใจที่เกิดขึ้นผ่านสัญชาตญาณรับรู้ถึงอันตราย ที่ถูกพัฒนามาตลอดทั้งชีวิตผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มากมายในอดีต

 

พอเป็นแบบนี้แล้วคุณพ่อเทเวศร์จึงได้มาแอบซ่อน อยู่ในพื้นที่มิติอันว่างเปล่า เฝ้ามองดูร้านน้ำชาเล็ก ๆ แห่งนี้จากภายนอกอย่างเงียบ ๆ แต่ทว่ากับไม่สามารถมองผ่านเข้าไปด้านในของม่านพลังมิติที่ถูกปิดกั้น ด้วยพลังพระเจ้าแห่งมิติของตนเองได้เลยแม้แต่น้อย ยิ่งทำให้คุณพ่อเทเวศร์ยิ่งเป็นกังวลอย่างมากและเป็นห่วงพวกลูก ๆ มากยิ่งขึ้นไปอีกหลายเท่าตัวจนไม่สบายใจ เพราะอีกไม่นานพวกลูก ๆ ของตน จะต้องเผชิญหน้ากับตัวตนที่อันตรายเป็นอย่างมาก ที่แม้แต่ตนเองยังมองผ่านพลังของอีกฝ่ายไม่ได้แบบนี้

 

".. หากคนลึกลับผู้นี้ มีพลังถึงขนาดสามารถเปิดประตูเชื่อมมิติระหว่างจักรวาล หรือเปิดเส้นทางลับระหว่างพหุภพที่ดำรงอยู่ของพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลได้ สงครามที่สมควรจะจบลงไปแล้วในอดีต จะต้องกลับมาอีกครั้งเป็นแน่ ไม่ได้!! จะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด เรื่องนี้เจ้าเฒ่ารามนภานั่นจะต้องมามีส่วนร่วมด้วยในการรับผิดชอบ ลูกใครหลานใคร คนนั้นก็ต้องรับผิดชอบเอาเอง จะให้ทางนี้รับดูแลรับผิดชอบฝ่ายเดียวไม่ได้ .." หลังได้กล่าวพูดจนจบ ท่านพ่อตาจึงได้หายไปจากจุดที่เคยยืนอยู่ใกล้ ๆ กับร้านน้ำชา ที่ในเวลานี้กับเต็มไปด้วยผู้คนมากมายเข้ามาสังเกตการณ์ แต่กระนั้นกับไม่เป็นที่สังเกต หรือเป็นที่สนใจของใคร ๆ เช่นเดิม แม้ว่าจะหายตัวไปต่อหน้าต่อตาผู้คนจำนวนมากก็ตาม

 

และในขณะที่คุณพ่อเทเวศร์กล่าวพูดบ่น ถึงสหายรักที่ดูเหมือนจะโยนภาระการดูแลต่าง ๆ มาให้อยู่นั้น 

 

อีกคนที่อยู่ในพหุภพอันห่างไกลหรือที่เรียกกันว่า “พิภพพระเจ้าราชันย์” หรือในสมัยก่อนที่มนุษยชาติมักจะเรียกแบบสั้น ๆ กันว่าพิภพราชันย์ คนผู้นั้นที่กำลังถูกกล่าวถึง ถึงกับไอและจามออกมาอย่างไม่อาจจะควบคุม ทั้ง ๆ ที่เป็นถึงตัวตนระดับพระเจ้าผู้ทรงพลังอำนาจแล้วแท้ ๆ แต่กับไอและจามเหมือนมนุษย์ปกติออกมาได้

 

ณ พิภพราชันย์ ส่วนลับของพระมหาวิหารพระเจ้า

 

".. สามีเป็นอะไรไปคะ จะเป็นหวัดหรือเปล่า ดูสิจามใหญ่เลย .." หญิงสาวผู้งดงามดุจนางฟ้า กล่าวถามขึ้นด้วยความประหลาดใจและเป็นห่วงสามีจอมเจ้าชู้เอามาก ๆ

 

".. มีใครแอบคิดถึงคุณสามีของพวกเราอยู่แน่ ๆ ดูสิ ไอและจามไม่หยุดเลยนะ สงสัยจะรักมากแค้นมากแน่ ๆ ใครกันนะแอบไปมีสัมพันธ์กันตอนไหน ทำไมพวกเราถึงไม่รู้ .." หญิงสาวอีกคนที่ในมือกำลังชักดาบเวทมนตร์ที่เต็มไปด้วยอำนาจพลังแห่งการทำลายล้างออกมาอย่างช้า ๆ บอกเป็นนัย ๆ ว่ากล้ามีหญิงอื่นโดยที่พวกเราไม่รู้ใช่มั้ย งานนี้มีเจ็บตัวแน่ ๆ แม้ว่าจะเป็นสามีที่รักมาก ๆ ก็เถอะ

 

รากนภาที่กำลังไอและจามอย่างทรมาน ในแบบของมนุษย์ปกติธรรมดาที่ไม่ได้เป็นมานานอยู่นั้น เจ้าตัวได้หันกลับไปมองเหล่าภรรยารักทุก ๆ คนที่มองมาอย่างกับตนเองเป็นจำเลยผู้กระทำผิด ถึงกับเกิดความรู้สึกที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม และไม่ได้รับความไว้วางใจ จากภรรยารักของตนเองเลยสักนิด ก่อนที่จะตัดพูดตัดบทออกไปว่า ...

 

".. เหมือนจะมีคนบ่น ๆ ถึงน่ะ ดูเหมือนคงจะถึงเวลาติดตามข่าวสารของเจ้าสหายรักเทเวศร์บ้างแล้ว เอาละขอตัวก่อนนะพวกสาว ๆ .." รามนภาผู้หล่อเหลาเอามาก ๆ ได้กล่าวบอกเหล่าภรรยา ก่อนที่จะลุกขึ้นวิ่งไปอย่างไวด้วยสองขา ด้วยความเร็วเหนือเสียงอันไม่ธรรมดา ก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปในส่วนลึกเอามาก ๆ อันเป็นพื้นที่ต้องห้ามของพระมหาวิหารพระเจ้าที่ไม่อนุญาตให้ใคร ๆ เข้าไป แม้แต่ภรรยาของตนเองก็ตามต่างก็ไม่มีสิทธิ์ให้เข้ามาด้านในนี้แม้แต่คนเดียว

 

พื้นที่มิติลับ ..

 

สถานที่สำหรับเก็บซ่อน “เศษชิ้นส่วนวงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะ”ด้วยกันถึง 8 ชิ้น !! ลอยไปมาอยู่ในอากาศอย่างเงียบสงบ แต่ละชิ้นส่วนต่างก็เป็นพลังงานให้กันและกัน กลายเป็นวังวนแห่งมหาพลังไร้จำกัด ก่อเกิดให้เห็นและเข้าใจได้โดยง่าย แม้ว่าจะมองผ่าน ๆ ด้วยสายตาของมนุษย์ปกติก็ตาม

 

".. ดูเหมือนวันเวลาที่วงแหวนพระเจ้าหมื่นสังสารวัฏอมตะ จะใกล้กลับมาเป็นวงแหวนพลังพระเจ้าที่สมบูรณ์แบบอีกครั้ง .." รามนภาหรือแต่เดิมมักจะถูกเรียกในอีกชื่อว่า “บรรพบุรุษเมฆาเทพ” กล่าวพูดขึ้น

 

ก่อนที่จะมีอีกเสียงตอบรับออกมาจากเศษชิ้นส่วนวงแหวนทั้ง 8 เป็นน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความยินดีและเสียใจในเวลาเดียวกัน แต่ก็เต็มไปด้วยพลังลี้ลับจนยากจะเข้าใจ แก่ผู้ที่ได้รับฟังกันทุกคนหากได้ยิน

 

".. ใกล้เข้ามาเต็มทีแล้วสินะ ดูเหมือนมหาสงครามในครั้งนี้ แม้แต่ข้าและเจ้าก็คงจะต้องมีส่วนไปด้วย เพราะไม่อย่างงั้นทุก ๆ อย่างที่พวกเรารัก และทุก ๆ อย่างที่ได้สร้างกันมา รวมไปถึงความเป็นไปของน้องชายข้าที่จะต้องตื่นรู้โดยแท้จริงถึงเรื่องราวทุก ๆ อย่าง คงจะสลายหายไปไม่เหลืออะไรไว้ให้จดจำ ข้าไม่อยากให้น้องชายของข้าต้องพลาดเช่นเดียวกับที่ข้าเคยทำในอดีต จนกลายเป็นแบบนี้ และส่งผลกระทบต่อพวกเจ้าและทุก ๆ คนอันเป็นที่รักของข้า .." 

 

รามนภามองไปยังเศษชั้นส่วนวงแหวนด้วยอารมณ์ที่สงบนิ่ง ก่อนที่จะพูดตอบไปว่า ".. พวกเราจะต้องชนะเพื่อนข้า หนทางที่เลือกจะไม่ผิดพลาด พระเจ้าลี้ลับบรรพกาลด้านดีงามสหายข้า ท่านเองก็น่าจะเข้าใจดีที่สุด พวกเราในเวลานี้ต่างก็เป็นเพื่อนร่วมรบที่เป็นหรือตายไปด้วยกัน เป็นเพื่อนแท้และเป็นสหายกันมาก็นานจนรู้ใจ หากแม้วันข้างหน้าจะต้องพ่ายแพ้และดับสูญไปจริง ๆ ข้ารามนภาก็ไม่เสียใจ แต่ไม่รู้ทำไม !! ข้ากับเชื่ออย่างสนิทใจมาตลอดเลยว่า ลูกหลานของข้าน้องชายของท่าน ดวงวิญญาณที่ดูเหมือนสมควรจะแตกดับไปแล้วนั้นในอดีต กำลังจะสร้างปาฏิหาริย์ จนแม้แต่พระเจ้าแห่งมวลมหาบิดาพหุภพผู้นั้นจะต้องตกใจมากแน่ ๆ .."

 

เสียงหัวเราะของพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลด้านดีงาม ดังออกมาให้ได้ยินพร้อม ๆ กับพูดบอกออกไปว่า ".. ข้าก็เชื่อแบบนั้น ทำไมกันนะ ?? เจ้าน้องโง่ของข้าที่ครั้งนึงในอดีตเมื่อนานมาแล้ว ที่คอยเอาแต่พยายามจะแข่งขันทุก ๆ อย่าง ในทุก ๆ ด้านกับข้าแบบเอาเป็นเอาตาย ในวันนี้จะกลายมาเป็นความหวังและเป็นตัวแปรกุญแจสำคัญ ที่ทำให้ทุก ๆ อย่างเป็นไปได้ในหนทางที่พวกเราคาดไม่ถึง .."

 

".. แล้วก็นะ ในส่วนตำแหน่งของชิ้นส่วนวงแหวนอื่น ๆ ที่เจ้าเคยถามข้าเอาไว้ก่อนหน้านี้ ข้าระบุเพิ่มให้เจ้าได้เพียงอีก 1 ชิ้นเท่านั้น เพราะหลังจากนี้ข้าไม่สามารถสัมผัสถึงเศษชิ้นส่วนใด ๆ ได้อีกแล้ว ราวกับว่ามีพลังบางอย่างที่ทรงพลังมากกว่ามาก ได้ทำการปิดกั้นการตรวจสอบของสัมผัสพลังของข้าเอาไว้ และอีกอย่างสหายข้า ขอเวลาข้ารวบรวมพลังเพื่อติดต่อไปยังเทเวศร์สัก 7 วันจากนี้ อีก 7 วันเจ้ากลับมาหาข้าอีกครั้งแล้วกัน พวกเจ้าสามารถพูดคุยกันได้เพียง 10 นาทีเท่านั้น มากกว่านี้ข้าเองก็ไม่ไหว พิภพพระเจ้าราชันย์ถูกป้องกันและปกปิดไว้สมบูรณ์แบบมากเกินไป พลังใด ๆ จะออกหรือจะเข้า ล้วนแล้วแต่จะต้องใช้พลังที่มีอย่างมหาศาลด้วยกันทั้งสิ้น เอาล่ะข้าเหนื่อยแล้ว เจ้ารับตำแหน่งของเศษชิ้นส่วนนี่ไป หากเป็นไปได้ ข้าก็ไม่อยากให้เจ้าต้องออกไปลำบากอีก แต่สำหรับที่อยู่ของชิ้นส่วนชิ้นนี้ เจ้าสมควรให้น้องชายของข้าเป็นผู้ไปเอามา หรือไม่ก็สหายเทเวศร์เท่านั้น เอาล่ะข้าง่วงเต็มที่แล้ว .." หลังจากกล่าวพูดจนจบ ก็ปรากฏเป็นแสงสีทองทรงกลมลอยเข้ามาหารามนภาอย่างช้า ๆ ก่อนที่แสงสีทองทรงกลมที่ว่า จะฉายภาพผ่านการรับรู้โดยตรงไปยังสมอง และบอกให้รู้ถึงสถานที่ที่ชิ้นส่วนวงแหวนหลบซ่อนตัวอยู่ให้รามนภาได้รับรู้

 

แต่เดิมเศษชิ้นส่วนวงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะ ได้ถูกค้นพบแล้วทั้งสิ้น 11 ชิ้นด้วยกันตลอดระยะเวลาหลายปี

 

8 ชิ้นส่วนอยู่กับพิภพราชันย์ ใช้เป็นแหล่งพลังงานในหลาย ๆ ด้านของจักรวาลแห่งนี้ และใช้สำหรับรักษาดวงวิญญาณของพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลด้านดีงามเอาไว้ มิให้สลายหายไปจากความพ่ายแพ้ต่อด้านชั่วร้ายในอดีตอย่างลับ ๆ โดยแม้แต่ด้านชั่วร้ายเองก็ยังไม่รู้

 

อีก 1 ชิ้นส่วนวงแหวนได้ถูกรามนภาใช้แลกเปลี่ยนกับ “แก้วมณีเทพนิพพาน” เพื่อรักษาชีวิตของลูก ๆ ทั้งสามของสหายรักเทเวศร์เอาไว้ได้เป็นผลสำเร็จ และส่งผลให้ 1 ชิ้นส่วนที่ว่าหลุมหายเข้าไปยังมหาเอกภพที่ทรงพลังอย่างมาก หากคิดจะตามไปเก็บอาจไปแล้วไม่ได้กลับมาอีกเลย และเป็นมหาเอกภพที่มารดาแท้ ๆ ของสามสาวภรรยาสุดที่รักของมากเมฆ ถูกกักขังไว้ที่นั่นอีกด้วยมาตลอด

 

อีก 1 ชิ้นส่วนถูกนำมาสร้างเป็นจักรวาลสามพิภพ โดยเศษชิ้นส่วนนี้เองเป็นเทเวศร์ที่เป็นคนค้นพบ และได้นำมาให้กับลูก ๆ ทั้งสาม เพื่อสร้างจักรวาลที่สามารถดำรงอยู่ได้ของชายคนรัก และเป็นสถานที่ที่สำคัญสำหรับทุก ๆ สรรพชีวิตของจักรวาลเกิดใหม่ที่ดำรงอยู่ในปัจจุบันแห่งนี้เป็นอันมาก

 

และสำหรับอีกชิ้นที่เพิ่งจะรู้เมื่อครู่เร็ว ๆ นี้ กับเป็นชิ้นที่ทำให้รามนภาหนักใจพอสมควร 

 

เพราะภายในภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ปรากฏให้เห็นและรับรู้ ดูเหมือนว่าผู้ติดตามของพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลผู้ชั่วร้ายเอง ก็ใกล้จะไปถึงแล้วเช่นกัน ภายในระยะเวลาไม่เกิน 3 เดือนนับตามเวลาของดาวโลกในระบบสุริยะจักรวาล

 

งานนี้ไปเองก็ไม่ได้ สหายรักเทเวศร์เองก็คงไม่สะดวกหากจะต้องเดินทางไกล 

 

เพราะจำจะต้องคอยปกป้องเศษชิ้นส่วนที่มีอยู่ตลอดเวลา ในจักรวาลที่ดำรงอยู่ของเจ้าหนูกันต์กริช และภายในจักรวาลสามพิภพแบบไปไหนไกล ๆ ไม่ได้เลยเป็นระยะเวลานาน ๆ ... 

 

และเหลือเพียงตัวเลือกสุดท้ายที่มี แต่โอกาสพลาดกับสูงเอามาก ๆ และอันตรายเกินไปจนไม่อาจจะวางใจได้ และหากอีกฝ่ายที่กำลังจะมาถึง คนของพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลด้านชั่วร้าย ได้ค้นพบการมีอยู่ของมากเมฆเข้าให้แล้วละก็ผลเสียที่จะเกิดที่จะตามมา มันเป็นอะไรที่หนักหนามากเหลือเกิน ในเวลาแบบนี้ที่ฝั่งของทางเจ้าหนูมากเมฆ และเจ้าสหายรักเทเวศร์ยังไม่พร้อมจะรบ

 

เพราะรามนภาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ในเวลานี้พระเจ้าลี้ลับบรรพกาลด้านชั่วร้ายผู้นั้น ได้รวบรวมเศษชิ้นส่วนวงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะได้กี่ชิ้นแล้ว และมีพลังอำนาจทรงพลังมากแค่ไหน และมีกองกำลังผู้ติดตามทรงพลังมากเพียงใด เพราะการเดินทางไปยังต่างเอกภพ หรือจะบอกว่าให้เดินทางไปยังต่างโลกของอีกมิติอันห่างไกล ในเวลาที่ยังไม่แข็งแกร่งอย่างที่สุดจริง ๆ แล้ว แบบที่สามารถไปกลับได้อย่างใจโดยแท้จริง มันเป็นเรื่องที่อันตรายเอามาก ๆ .... แลดูเป็นการกระทำของพวกหุนหันพลันแล่นมากเกินไป

 

เรื่องนี้ .. ต้องตัดสินใจให้ดี 

 

***********

ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ... ขอให้สิ่งร้าย ๆ ไม่ดีไม่งาม จากไปพร้อม ๆ กับปีเก่าที่กำลังจะผ่านพ้นไปนะทุกคน

และขอให้เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ สหายผู้อ่านทุกท่าน โชคดี ร่ำรวย และมีสุขภาพดีไปตลอดทั้งปีที่กำลังจะมาถึงนะครับ

ด้วยรักและปรารถนาดี

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4698 zaalah5931 (จากตอนที่ 342)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 20:29

    ขอบคุณค่ะ
    #4,698
    0
  2. #4691 Doctor_Gee (จากตอนที่ 342)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 07:38

    สวัสดีปีใหม่ ๒๕๖๓

    #4,691
    0
  3. #4690 AwesomeFiu (จากตอนที่ 342)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 21:15
    happy new year
    #4,690
    0
  4. #4689 pnipni1999 (จากตอนที่ 342)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 21:06
    คุณปู่ก็น่าสงสารเมียเยอะถึงว่ามากเมฆได้เชื้อใครมาได้ปู่มานี่เอง
    #4,689
    0