มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 33 : บทที่ 33 ลาก่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 423 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

บทที่ 33 ลาก่อน

 

            เนื่องจากสถานการณ์ภายนอกไม่ค่อยจะดีนัก แถมยังมีกองกำลังต่างๆ จำนวนมากมารอต้อนรับอีกเป็นแสนๆ งานนี้มากเมฆจึงได้เรียกประชุมทุกคนในทันที

 

โดยเรียกให้ทุกคนเข้ามาภายในห้องทำงานของเขา หลังจากหาลือกันอยู่สักพักระหว่างมากเมฆกับรากไม้ โดยมีคุณพี่สาวจำเป็นมาเรียและสามแมวมังกรอยู่ใกล้ๆ นั่งเล่นนอนเล่นกินขนมกันอยู่ อย่างสบายใจโดยไม่สนใจที่จะฟังคำสั่งหรือเข้าใจแผนการอะไรทั้งนั้น เพราะสำหรับเหล่าแมวๆ แล้ว เรื่องกินเรื่องเล่นสำคัญกว่าเป็นไหนๆ

 

มากเมฆเองก็จนใจกับมาเรียและลูกแมวมังกรทั้งสาม แต่ก็ยังออกคำสั่งต่างๆ ให้ทั้งหมดที่อยู่ในห้องทำงานของตน ออกไปช่วยเหลือและทำตามคำสั่งที่ได้บอกเอาไว้ โดยได้ให้รากไม้เป็นผู้ออกไปจัดการกับเหล่าผู้เล่นกว่าแสนคนที่ด้านล่างทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว และยังให้สามหายนะแปลงร่างกลับไปเป็นมังกรลูกผสมดั่งเดิม เพื่อป้องกันไม่ให้มีผู้เล่นคนไหนสามารถจดจำพวกมันได้ในรูปลักษณ์ของแมวอ้วนสามสี

 

และยังได้มอบหมายให้ลูกมังกรผสมทั้งสาม ดูแลปกป้องพี่สาวมาเรียและเรือเหาะลำนี้เอาไว้ และห้ามไม่ให้ออกไปจากรำเรือเหาะโดยเด็ดขาดไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม และให้ทั้งสามเน้นโจมตีไปยังกลุ่มผู้เล่นที่เข้ามาใกล้เรือเหาะมากที่สุดเป็นอันดับแรก แถมยังหรอกล่อให้พวกมังกรอ้วนทั้งสามแข่งกัน หากใครที่สามารถกำจัดศัตรูได้มากกว่า จะได้ขนมหวานแสนอร่อยพร้อมไอศครีมสูตรพิเศษเป็นรางวัลอีกด้วย ทำให้ลูกมังกรผสมทั้งสามมีกำลังใจขึ้นมา และพร้อมจะลุยได้ทุกเมื่อแล้วในเวลานี้

 

ส่วนพี่สาวมาเรียมากเมฆได้ขอร้องให้ออกไปช่วยดูแลลูกมังกรผสมทั้งสามด้วย

 

โดยขอเธอให้ช่วยห้ามไม่ให้ลูกมังกรทั้งสาม พวกมันทำอะไรที่เกินกว่าเหตุ และขอให้ใช้พลังพิเศษที่มีปกป้องลูกมังกรทั้งสามเอาไว้ด้วย เพราะอาจจะมีกลุ่มคนหรือผู้เล่นที่ต้องการจะมาจับตัวพวกมันโดยเฉพาะก็ได้ในครั้งนี้

 

 

มากเมฆสังเกตจากการเตรียมความพร้อม ของกำลังคนของดาวเคออส ที่ดูเหมือนจะมาเยอะมากเป็นพิเศษ แสดงให้เห็นว่าพวกกิลด์การทหารเหล่านั้น พวกมันยังไม่ตัดใจจากลูกมังกรผสมทั้งสาม

 

สำหรับในส่วนของม่านพลังป้องกันของเรือเหาะนั้น ยังคงเป็นหน้าที่ของรากไม้ที่จะคอยควบคุมและแบ่งพลังเวทมนตร์มาเสริมไว้ตลอดเวลา มันยังคงสามารถป้องกันไม่ให้กลุ่มผู้เล่นสามารถขึ้นมาบนเรือเหาะได้ ไปอีกสักระยะเวลาหนึ่ง จนกว่าม่านพลังจะถูกทำลายอย่างสมบูรณ์

 

และก่อนจะถึงเวลานั้น มากเมฆจึงได้ขอให้สามหายนะออกไปสู้และเน้นโจมตีระยะไกลเป็นพิเศษ จัดการกับผู้เล่นที่คิดจะเข้ามาใกล้ๆ ก่อนเป็นอันดับแรก

 

ก่อนที่รากไม้จะออกจากห้องทำงาน เพื่อลงไปจัดการกับกลุ่มผู้เล่นนับแสนคน มากเมฆได้มอบหน้ากากแก้วสำหรับ NPC / GM ของอาจารย์ไป่หลงให้กับรากไม้สวมใส่ไว้ก่อน เพื่อปิดบังข้อมูลที่รากไม้เป็นเอไอผู้ช่วยเอาไว้เวลาที่ลงมือสังหารผู้เล่นไปเป็นจำนวนมาก

 

พร้อมกับเสนอความคิดสนุกๆ บอกให้รากไม้แปลงร่างเป็นสัตว์อสูรหรือตัวอะไรก็ได้ ที่มีพลังทำลายล้างมหาศาลป่าเถื่อนเอามากๆ และห้ามรากไม้ใช้ร่างมนุษย์ผมทองสุดหล่อ หรือกลายร่างเป็นแมวน้ำสุดน่ารักโดยเด็ดขาด เพราะอาจจะถูกติดตามได้ง่ายและให้ใช้บทเวทมนตร์ของเหล่านักฆ่ามายา มนตร์คาถาจำพวกปกปิดสถานะข้อมูลเอาไว้ด้วยหลายๆ ชั้นก่อนจะกระโดดลงจากเรือเหาะไป

 

ส่วนตัวของมากเมฆเองในเวลานี้รู้สึกอยากจะใช้ทุกวินาทีอยู่ใกล้ๆ กับมาเรียให้นานขึ้นอีกสักนิดเท่านั้น

 

เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่มากเมฆทำเควสปลดผนึกทวีปได้สำเร็จ มาเรียก็จะหายไปและเริ่มต้นการอัพเดทรวมไปถึงการอัพเกรดระบบเกมสามพิภพครั้งใหญ่อีกครั้ง

 

เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตของจักรวาลสามพิภพแห่งนี้

 

.................................................................................................

 

หลังจากที่ได้รับคำสั่งจากนายท่านมากเมฆแล้ว รากไม้จึงได้ใช้บทเวทมนตร์ต่าง ๆ มากมายเพื่อปกปิดสถานะข้อมูลของตนเองทั้งหมด พร้อมกับกระโดดลงมาจากเรือเหาะที่ลอยสูงจากพื้นดินไม่ต่ำกว่าสามหมื่นฟุตในทันที       

 

การปรากฏตัวของรากไม้นั้น ผู้เล่นรอบๆ จะมองเห็นได้แค่ว่ามีแสงสีทองทรงกลมขนาดใหญ่ตกลงมาจากเรือเหาะเท่านั้น และในระหว่างนั้นเองรากไม้ได้ทำการเชื่อมต่อไปยังโลกภายนอก ผ่านทางสัญญาณอินเตอร์เน็ตที่เรียกว่าข่ายเทพ เพื่อค้นหารูปแบบบางอย่างที่ตนเองสนใจอยู่ในขณะนี้

 

".. ดูนั่น!!! ทุกคนระวังตัวด้วย ในครั้งนี้พวกเราจะพลาดไม่ได้อีกเด็ดขาด จะต้องจับลูกมังกรผสมพวกนั้นกลับไปให้ได้ ไม่อย่างงั้นพวกเราได้ถูกไล่ออกจากกิลด์พร้อมกับตกงานด้วยแน่ๆ กว่าจะได้งานดีๆ แบบนี้ เกิดอีกกี่ชาติก็ไม่รู้จะหาได้แบบนี้มั้ย .." รองหัวหน้าหน่วยทหารจากดาวเคออสพูดขึ้นเสียงดัง หลังจากที่เห็นแสงสีทองทรงกลมบนท้องฟ้า พร้อมกับส่งสัญญาณเตือนไปยังทุกหน่วยให้เตรียมพร้อมในรูปแบบพร้อมรบในทันที

 

ในปัจจุบันผู้เล่นกว่า 30% ของบนดาวเคออส เป็นผู้เล่นมืออาชีพแทบทั้งสิ้น เพราะมีกลุ่มบริษัทและกลุ่มนายทุนหลายรายระดับโลก ได้ลงทุนก่อตั้งสมาคมทหาร กิลด์การทหาร สหพันธ์ทหารเคออสขึ้นมา และได้ว่าจ้างหน่วยงานต่างๆ ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูง รวมไปถึงผู้เล่นที่สนใจทำงาน หันมาเล่นเกมเป็นอาชีพไว้หลายสิบล้านคน

 

เพื่อให้กลุ่มคนเหล่านั้นทำงานทำภารกิจและคอยรับคำสั่งต่างๆ ทั้งในดวงดาวเคออสและดวงดาวอื่นๆ อีกด้วยจำนวนมาก และเป็นการแสดงให้เห็นถึงกำลังรบและกลุ่มอำนาจของตนเองต่อโลกภายนอกอีกด้วย

 

 

".. รองหัวหน้าครับ ทำไมพวกเราต้องจับลูกมังกรผสมพวกนั้นอย่าเอาเป็นเอาตายด้วย ผมล่ะไม่อยากจะมายุ่งเกี่ยวกับไอ้เจ้าหายนะสีเงินบ้านั่นเลย พวกผมหลายคนระดับลดลงไปเยอะ แถมอุปกรณ์สวมใส่ราคาแพงหายาก ก็เสียหายจนหมดสภาพมาสองรอบแล้วนะครับ ผมว่ายังไงมันก็ไม่คุ้มเลยจริงๆ กับงานที่รับมา .." นายทหารคนหนึ่งถามขึ้นพร้อมกับทำสีหน้าสุดเซ็งกับสิ่งที่ได้รับมาตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เพราะยังไม่สามารถกลับไปเบิกงบในการซ่อมแซมอุปกรณ์สวมใส่ของตนเองได้เลย

 

".. ได้ยินมาว่านักวิทยาศาสตร์ของกิลด์หนึ่งในเจ็ดมหาอำนาจเคออส ได้ค้นพบวิธีในการโคลนนิ่งของสัตว์อสูรพวกนี้ได้ยังไงล่ะ และต้องการจับเป็นพวกมันกลับไปเป็นต้นแบบ เพื่อทำการทดลองให้แน่ใจและหากทำได้สำเร็จจริงๆ โลกเคออสของพวกเราก็จะมีกองทัพสัตว์อสูรทดลองระดับหายนะมากมายเป็นแสนๆ ตัว และไม่ต้องหวาดกลัวกับพวกสัตว์อสูรในอวกาศอีกต่อไป .." หัวหน้าหน่วยพูดตอบแทนรองหัวหน้าหน่วยในช่องสนทนาลับของกองกำลังของตนเอง เพื่อกันไม่ให้ผู้เล่นคนอื่นๆ บนดาว MGO โลกเวทมนตร์แห่งนี้ ได้ยินและหันมาขัดขวางพวกตนไม่ให้ชิงตัวมังกรลูกผสมไปได้

 

ในระหว่างที่กองกำลังทั้งหมดของดาวเคออส เตรียมพร้อมและสนทนากันอยู่นั้น บริเวณโดยรอบที่เต็มไปด้วยผู้เล่นและสมาคมนักล่าค่าหัวต่างก็เริ่มเคลื่อนไหว พร้อมกับกระจายกำลังกันออกไปเป็นทีม โดยแบ่งกองกำลังกันออกเป็นปาร์ตี้ขนาดใหญ่

 

เพื่อให้ง่ายในการสั่งการและทำตามแผนการที่ได้วางเอาไว้ แต่ส่วนใหญ่ก็มักจะทำตามแผนการของใครของมันเสียมากกว่า เพราะเรื่องเงินๆ ทองๆ มันไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้ว ต่อให้เป็นกิลด์เดียวกันก็เถอะ

 

แถมมูลค่าของงานนี้ มันสูงถึงแปดพันล้านเลยทีเดียว หากพลาดขึ้นมาอีกครั้ง สำหรับพวกกิลด์ล่าค่าหัวใหญ่ ๆ หรือสมาคมนักล่าค่าหัวระดับสูง ก็คงเสียชื่อเสียงและถูกมองในแง่ลบกันแน่ๆ เพราะถึงขนาดยกกำลังพลมาเป็นหมื่นๆ คน แต่กับทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้ แถมผู้เล่นจำนวนมากยังได้ลงทุนถึงขนาดเตรียมเครื่องรางป้องกันตัวที่สามารถป้องกันการเสียชีวิตได้ 2 ครั้งมาอีกด้วย

 

//- - เครื่องรางชีวิตตายแทน เป็นอุปกรณ์เวทมนตร์ราคาแพงมาก 1 ปีในเกมสามารถใช้ได้แค่เพียง 10 ครั้งเท่านั้น และไม่สามารถใช้ได้ในตอนที่ทำกิจกรรมสงครามอีกด้วย - - //

 

.................................................................................................

 

รากไม้ทิ้งตัวลงมาสู่พื้นดินด้านล่างอย่างรุนแรงยังกับดาวที่ตกจากท้องฟ้า

 

พร้อมกับกระจายระเบิดพลังงานความร้อนออกไปรอบ ๆ บริเวณกว้าง ราวกับอุกกาบาตยิงลงมาจากเรือเหาะลงสู่พื้นดินอย่างไงอย่างงั้น เหล่าผู้เล่นที่อยู่ใกล้ๆ ต่างถูกแรงระเบิดมหาศาล และแรงลมพายุพัดให้กระเด็นไปไกลกว่าสามร้อยเมตรในทันที และมีบางคนที่อยู่ใกล้มากๆ ถึงกับกลับจุดเซฟเลยก็มี

 

หลังจากกลุ่มควันจางหายไป ณ จุดใจกลางของแรงระเบิด ได้ปรากฏบางสิ่งบางอย่างที่มีขนาดตัวสูงใหญ่ไม่ต่ำกว่า 190 เมตร แถมยังมีลักษณะคล้ายกับมนุษย์อีกด้วย แต่ทว่ารูปร่างหน้าตาของเจ้าสิ่งนั้นกลับไม่ใช่สัตว์อสูรหรืออสูรกายโบราณจากที่ไหน สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของผู้เล่นมากกว่าหนึ่งหมื่นคนในเวลานี้ กับเป็นหุ่นยนต์ตัวใหญ่ยักษ์รูปร่างหน้าตาคล้ายกับหุ่นยนต์ในตำนาน อีเดี้ยน หรือ บร๊ะเจ้า Ideon นั่นเอง

 

//- - IDEONG สุดยอด Super Robot Wars ที่มีพลังทำลายล้างขนาดที่สามารถลบจักรวาลได้นั่นเอง เป็นหุ่นยนต์ที่หาความสมเหตุสมผลไม่เจอที่สุดในจักรวาล จากเรื่อง Space Runaway Ideon - - //

 

ด้วยการปรากฏตัวของสิ่งที่ไม่คาดคิด เล่นทำเอาผู้เล่นนับแสนๆ คนในเวลานี้ ยืนนิ่งไว้อาลัยให้กับสิ่งที่ไม่อยากจะเชื่อกันโดยไม่รู้ตัวอย่างพร้อมเพรียงกันถึง 5 วินาที เหล่าผู้เล่นและนักข่าวภาคสนามที่ตามมาทำข่าวถึงกับนิ่งไม่ขยับร่างกายเป็นเวลาเกือบ 3-5 วินาทีเช่นกัน เพราะไม่อยากจะเชื่อเลยว่าที่ดาวดวงแห่งนี้ ดินแดนแห่งเวทมนตร์และพลังเหนือธรรมชาติ จะมีหุ่นยนต์ซุปเปอร์โรบอทกับเขาด้วย

 

".. มันบ้าอะไรว่ะเนี่ย ทำได้ยังไง รับไม่ได้!!! แล้วไอตัวบ้านี่มันมาจากไหน ไปขุดเอามาจากหลุมไหนละเนี่ย .." ผู้เล่นที่มาเฝ้าดูสถานการณ์อยู่รอบๆ หลายคนต่างก็พูดขึ้นเหมือนๆ กันและรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น

 

แต่ทว่าในเวลานี้เองสำหรับมากเมฆ กับรู้สึกหน้ามืดขึ้นมาทันที เพราะอยู่ๆ ก็ถูกเจ้ารากไม้เอไอจอมมโนขั้นเทพดึงเอาพลังเวทออกไปใช้เกือบทั้งหมดในทันทีถึง 99% รากไม้เป็นหลุมดำสำหรับมากเมฆอย่างแท้จริง

 

บ่งบอกได้เลยว่าสิ่งที่รากไม้สร้างขึ้นมาจากพลังของผู้วิเศษรังสรรค์นั้น มันจะต้องโคตรอลังการงานสร้างอย่างแน่นอน เพราะพี่แกเล่นใช้ทักษะแห่งการรังสรรค์ ให้ตัวเองกลายร่างเป็นหุ่นยนต์ตัวใหญ่ยักษ์ สุดแสนจะโบราณตกยุคไปแล้วกว่าพันปี ตามแบบการ์ตูนที่เคยโด่งดังเมื่อสมัยก่อนแถมยังปรับแต่งเสียจนเทพกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า

 

แถมพลังทำลายล้างของหุ่นยนต์ตัวนี้ ก็ถือได้ว่าจัดเต็มแบบล้างจักรวาลเลยก็ว่าได้หากจำเป็น เพราะมันเป็นหุ่นยนต์ที่ไม่มีความสมเหตุสมผลใดๆ สามารถมารองรับได้เลย และเจ้าหุ่นตัวนี้ก็เป็นหุ่นที่เกิดขึ้นมาจากจินตนาการของรากไม้ผสมกับรูปแบบโบราณเมื่อพันปีก่อนล้วนๆ

 

".. เล่นอะไรของนายเนี่ยรากไม้ .." มากเมฆถึงกับต้องอุทานเสียงเบาออกมา เพราะในตอนนี้ตนเองรู้สึกปวดหัวและเหนื่อยหอบเป็นอย่างมาก ไม่คิดว่ารากไม้จะจัดเต็มแบบนี้ สุดท้ายมากเมฆก็ต้องนั่งกับพื้นและเริ่มฟื้นฟูพลังเวทมนตร์อย่างเร่งด่วนอีกครั้ง เพราะไม่แน่ว่าเจ้ารากไม้มันอาจจะทำอะไรบ้าๆ อีกก็เป็นได้

 

รากไม้ก่อนหน้านี้ก็ลังเลเล็กน้อยเหมือนกัน ว่าจะแปลงร่างเป็นอสูรตนไหนดี

 

แต่ระหว่างที่กำลังเลือกโหลดข้อมูลต่าง ๆ มาไล่ดูไปเรื่อยๆ ในสมองกลอัจฉริยะของตัวเองอยู่นั้น ก็ปรากฏเจ้าหุ่นยนต์โบราณตัวนี้ขึ้นมา ถึงจะมีแค่รูปแบบภายนอกบวกกับภาพอนิเมะท่าไม้ตายต่างๆ แต่สำหรับรากไม้แล้วสามารถที่จะมโนสร้างมันขึ้นมาได้เอง และให้มันกลายเป็นหุ่นจริงๆ ได้อย่างง่ายๆ ด้วยพลังรังสรรค์ของตน

 

รากไม้เปิดฉากนองเลือดด้วยเลเซอร์บีมรอบทิศทาง 360 องศาแบบไม่มีการแจ้งเตือนใดๆ ไปยังกลุ่มผู้เล่นทุกคนรอบๆ ตัวในทันที ก่อให้เกิดแรงระเบิดลูกไฟหลากสีสันเป็นวงกว้าง

 

ตูม ตู้มมม!!!  X 1000 ครั้ง

 

ด้วยการโจมตีแค่ครั้งเดียวของรากไม้ก็ทำให้ต้องมีผู้เล่นต้องไปเกิดใหม่นับพันๆ คนในพริบตา



 

ภาพประกอบการยิงเลเซอร์รอบทิศทาง

 

แต่ในระหว่างนั้นเองเหล่าหุ่นยนต์ยักษ์ของกิลด์ทหารเคออสก็เริ่มเคลื่อนไหว พวกมันมีขนาดส่วนสูงแค่ 30 เมตร มีน้ำหนักมากกว่า 60 ตัน แถมอาวุธครบมือทั้งระยะใกล้กลางและไกล แถมยังเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมาก

 

ทั้งหมดต่างก็ทำการถือโล่ขนาดใหญ่ป้องกันพลังเลเซอร์บีมของรากไม้เอาไว้ได้อย่าสบายๆ และไม่มีตัวไหนเลยถูกทำลายหรือแม้แต่ได้รับความเสียหาย พวกมันทั้ง 16 ตัวกระโดดขึ้นสูงกว่า 300 เมตรในพริบตา พร้อมกับใช้บีมไรเฟิลของพวกมันที่มือขวาเล็งยิงลำแสงหลากสีต่างๆ มายังรากไม้อย่างต่อเนื่อง

 

ภาพที่เห็นในตอนนี้กลายเป็นสงครามระหว่างหุ่นยนต์ยักษ์สูงใหญ่ขนาด 190 เมตร ปะทะกับหุ่นกลทหารภาคพื้นดินติดอาวุธครบมือไปแล้ว การต่อสู้และยิ่งปะทะกันไปมา กลายเป็นภาพที่หาดูได้ยากจริงๆ

 

ภาพที่เห็นไม่ต่างกับสงครามไฮเทคที่ต่อสู้กันระหว่างหุ่นยนต์ยักษ์เลยก็ว่าได้ หุ่นอีเดี้ยนหรือรากไม้เองกำลังใช้ความพยายามอย่างมากไปกับการควบคุมและเล็งเป้าไปยังหุ่นกลทหารที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วด้วยความลำบาก ถึงจะมีความแข็งแกร่งและพลังป้องกันที่สูงอย่างมากของหุ่นอีเดี้ยน

 

 

 

แต่การเคลื่อนไหวกับไม่อาจจะไล่ตามทันหุ่นยนต์เหล่านั้นได้เลย จึงทำให้ตกเป็นฝ่ายตั้งรับเสียมากกว่า เพราะทุกครั้งที่ยิงเลเซอร์บีมออกไปจำเป็นจะต้องใช้เวลา 30 วินาทีในการชาร์จพลังงานใหม่ แถมพลังโจมตีต่างๆ ยังเป็นแค่การเคลื่อนไหวของท่าต่อสู้พื้นฐานเท่านั้น

 

แต่ยังไงซะรากไม้ก็เป็นเอไอระดับสูงจึงใช้เวลาในการปรับสมดุลปรับแต่งแก้ไขและควบคุมค่าพลังงานต่างๆ ไม่นานนัก ก็สามารถเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ แถมยังใช้อาวุธปืนและดาบได้ดีขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน จนสามารถไล่ตามทันและเป็นฝ่ายกดดันหุ่นยนต์ยักษ์ทั้ง 16 ได้แล้ว

 

เหล่าผู้เล่นและนักล่าค่าหัวคนอื่นๆ ต่างก็ได้แต่พยายามโจมตีระยะไกลเท่านั้น เพราะไม่สามารถเข้าระยะประชิดได้เลยแม้แต่คนเดียว เพราะแรงระเบิด แรงลม และคลื่นความร้อนจำนวนมากกระจายไปทั่วบริเวณ กลายเป็นเขตแดนแห่งความตายอันสมบูรณ์แบบไปแล้วเช่นกัน แถมทุกๆ 30 วินาทีหุ่นยักษ์โบราณนั้นจะยิงเลเซอร์รอบทิศทางอยู่ตลอด ทำให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บอย่างต่อเนื่อง

 

ส่วนพวกทหารเคออสที่มีชุดเกราะกลไฮเทค พวกมันต่างก็พยายามบินขึ้นไปยังเรือเหาะกันหลายพันคนอยู่ตลอดเวลา แต่ทว่าพวกเขาเหล่านั้นต่างก็ถูกสอยให้ตกลงมาด้วยคลื่นลำแสงจากปากเล็กๆ ของมังกรสามหายนะกันอย่างต่อเนื่อง โดยมีมาเรียเป็นกรรมการคอยนับคะแนนให้

 

กลุ่มนักล่าค่าหัวเองก็จนปัญญาเช่นกันที่จะเข้าใกล้เรือเหาะไม้รำนี้ ถึงแม้จะมองเห็นเป้าหมายหายนะสีเงินชายหนุ่มผู้มีค่าหัวแปดพันล้านนั่งอยู่เฉยๆ กับพื้น แต่ก็ไม่อาจจะตรวจสอบหรือจับกุมอีกฝ่ายได้เลยแม้แต่น้อย เพราะในระหว่างที่จะใช้สกิลใดๆ ตรวจสอบ ก็มักจะถูกยิงด้วยคลื่นลำแสงจากปากมังกรน้อยทั้งสามอยู่เสมอ

 

ไม่ว่าจะพยายามแอบขึ้นเรือเหาะอย่างลับๆ ปกปิดอำพรางตัวตนยังไงก็ตาม ก็มักจะไปชนเข้ากับม่านพลังที่มองไม่เห็นและไม่นานจากนั้น ก็มักจะถูกยิงด้วยลำแสงทำลายล้างจนต้องเสียชีวิตไป หรือไม่ก็เสียการควบคุมสัตว์ขี่ตกลงไปตายในที่สุด

 

ส่วนมากเมฆเองเหลือพลังเวทแค่ให้พอใช้บทเวทต่างๆ ในการปกปิดสถานะข้อมูลตนเองเท่านั้น ได้แต่กินน้ำยาเพิ่มพลังเวทแต่ก็ช่วยอะไรได้ไม่มากนัก

 

แต่ในระยะเวลาไม่นานมากเมฆก็สามารถฟื้นฟูพลังกลับมาได้มากกว่า 30% และไม่จำเป็นจะต้องนั่งพักฟื้นพลังเวทมนตร์อีกต่อไป และในระหว่างนั้นเองมากเมฆก็ถามถึงจุดที่จะต้องไปทำลายลูกแก้วดวงตาเทพเจ้ากับพี่สาวมาเรีย พร้อมกับจับมือมาเรียเดินไปด้วยกันอย่างช้าๆ

 

มาเรียได้บอกให้มากเมฆรู้ว่าสามารถที่จะทำลายลูกแก้วดวงตาเทพเจ้าบนเรือเหาะก็ได้

 

เพราะจุดใจกลางของเควสอยู่ตรงตำแหน่งที่เรือเหาะกำลังลอยอยู่พอดีเลย

 

ระหว่างนั้นทั้งสองคนต่างก็เดินไปยังหัวเรือ พร้อมกับจับมือกันและกันเอาไว้ เดินไปด้วยกันอย่างช้าๆ ราวกับเหตุการณ์การต่อสู้โดยรอบเรือเหาะในเวลานี้ ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกตนเลยแม้แต่น้อย

 

ไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดรอบๆ เรือเหาะในเวลานี้ ทั้งมากเมฆและมาเรียต่างก็ไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย เพราะระยะเวลาที่เหลือสำหรับพวกเขาสองคน สำหรับการทำเควสปลดผนึกทวีปจิตมายาใกล้หมดลงเรื่อย ๆ ทุกวินาที นับตั้งแต่เรือเหาะบินมาเรื่อยๆ ตลอดหลายวันที่ผ่านมา วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เหลืออยู่สำหรับมาเรียและเควสการสร้างอาชีพ

 

ทั้งสองคนได้เดินไปด้วย คุยไปด้วยกัน หัวเราะไปด้วยกัน จนบรรยากาศรอบๆ ช่างดูเรียบง่ายและผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก เป็นภาพที่ชวนให้มองเห็นความอบอุ่นความเอาใจใส่ความห่วงใยที่มีให้กันอย่างบริสุทธิ์ใจ ที่ดูเหมือนเป็นคนรักกันมากกว่าความเป็นพี่เป็นน้องเสียอีก

 

".. มาเรียผมจะตามหาพี่ให้เจอ ไม่ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหนก็ตาม และหากเลือกได้ระหว่างยกเลิกเควสนี้กับการที่พี่สาวไม่หายไปได้ ผมยินดีเลือกยกเลิกเควสทิ้งไป ผมอยากให้พวกเราได้อยู่ด้วยกันไปตลอดจริงๆ ในตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์จะไปต่อสู้หรือทำอะไรเลย การที่ต้องมารู้ว่าจะต้องมีบางอย่างขาดหายไป หรือสูญเสียอะไรไปในชีวิต มันทำให้ผมรู้สึกด้านชายังไงก็ไม่รู้  การจากลามันทรมานจริงๆ .." มากเมฆในช่วงเวลานี้รู้สึกเศร้าและเสียใจกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ไม่ได้รู้สึกยินดีเลยแม้แต่น้อยที่จะได้เป็นคนแรกที่ทำเควสการสร้างอาชีพได้สำเร็จ

 

".. พี่เชื่อว่าเราจะต้องได้เจอกันอีกครั้ง พี่เองก็ดีใจมากๆ นะ เพราะก่อนที่พี่จะหายไป พี่ได้มาเจอกับมากเมฆ น้องชายผู้แสนดีว่าง่ายและเป็นที่รักของพี่  มากเมฆยังต้องเรียนรู้และทำความเข้าใจกับชีวิตของตัวเองให้มากกว่านี้ ควรจะมีเป้าหมายและความฝันความต้องการของตัวเองบ้าง  .."

 

".. ถึงพี่จะหายไปและสูญเสียความทรงจำทั้งหมด แต่ว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่พี่สามารถก้าวไปเป็นเทพธิดาผู้ปกป้องดาวดวงนี้ได้แล้ว ความทรงจำของพี่ก็อาจจะกลับมาทั้งหมดก็ได้ ขอบคุณนะสำหรับวันเวลาที่ผ่านมา .."

 

".. ทำลายลูกแก้วเถอะ เพื่อที่มากเมฆกับรากไม้และเจ้าลูกแมวน่ารักทั้งสามจะได้หนีไป พี่สัมผัสได้ว่ายังมีกองกำลังที่แอบซ่อนตัวอยู่ไกลออกไปประมาณ 20 กิโลเมตรทางทิศเหนือกำลังเคลื่อนพลมาทางนี้ .."

 

".. รักษาตัวด้วยนะ มากเมฆ ลาก่อน รักเสมอ .." มาเรียพูดจบก็ตรงเข้าไปจูบที่ริมฝีปากของมากเมฆอย่างอ่อนโยนนุ่มนวล เป็นภาพแห่งความรักที่หญิงสาวคนหนึ่งได้มอบให้กับชายหนุ่มตรงหน้าอย่างสุดหัวใจ และนั่นเองก็เป็นจูบแรกและจูบสุดท้ายในชีวิตของมาเรียอีกด้วย

 

ระหว่างที่มากเมฆกำลังตกใจเพราะถูกมาเรียจูบที่ริมฝีปากโดยไม่ทันได้ตั้งตัว มือเล็กๆ ของมาเรียก็บีบมือของมากเมฆที่ถือลูกแก้วดวงตาเทพเจ้าเอาไว้จนแตก มันแตกออกเป็นชิ้นๆ และค่อยๆ สลายหายไปตามแรงลม มาเรียช่วยมากเมฆอีกครั้งกระทำในสิ่งที่ยากที่สุด

 

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนในหัวของมากเมฆถึงความสำเร็จของเควสปลดผนึกทวีปดังออกมาเป็นระยะ ๆ รวมไปถึงเควสการสร้างอาชีพที่ได้รับโบนัสความสำเร็จสูงสุดไปด้วยในครั้งนี้

 

            พร้อมๆ กับภาพของหญิงสาวผู้งดงามตรงหน้าที่กำลังค่อยๆ สลายหายไปอย่างช้าๆ กลายเป็นละอองแสงสีทองขาวบริสุทธิ์เป็นประกาย ผู้เป็นหญิงสาวผู้มอบรอยยิ้มสดใส ความรู้สึกอบอุ่นสบายใจ และความรู้สึกเจ็บปวดอันแปลกประหลาดให้กับเขาพร้อมรอยยิ้มและน้ำตา

 

เหมือนมีใครเอามีดมาแทงมากรีดที่หัวใจข้างใน ถึงไม่มีเลือดออกและไม่เป็นแผล

 

แต่ทำไมมันถึงเจ็บปวด ทั้งๆ ที่รู้ว่าสักวันอาจจะได้เจอกันอีกครั้ง แต่ก็ยังรู้สึกเศร้าและเหงาอย่างบอกไม่ถูก

 

ก่อนที่มาเรียจะหายไปอย่างสมบูรณ์ ชายหนุ่มพยายามจะโอบกอดมาเรียอีกครั้ง

 

ภายในอ้อมกอดของเขามันช่างอบอุ่นและค่อยๆ หนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ อย่างช้าๆ และพอมากเมฆลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็ได้ยินเสียงของมาเรียพูดบอกรักตนเองอย่างอ่อนหวานจริงใจ ก่อนที่จะไม่ได้ยินอะไรอีกเลย

 

".. รักมากเมฆนะ รักมากเลยด้วย ที่รักของมาเรีย สักวันพวกเราจะได้พบกันอีกแน่ พี่สาวคนนี้ขอให้สัญญาเลย อย่าร้องไห้เลยนะ อย่าร้อง เพราะหากมากเมฆร้องพี่จะร้องไห้ไปด้วย ลาก่อน .." พร้อมๆ กับการจากไปของมาเรียที่ร้องไห้ออกมาน้ำตาของเธอไหลออกมา ราวกับฝนที่กำลังจะตกลงมาจากฟ้า

 

มากเมฆเฝ้ามองดูมาเรียหายไป ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยน้ำตาคลอและพร้อมที่จะไหลลงมาตลอดเวลา แต่มากเมฆไม่ต้องการที่จะร้องไห้ ไม่ต้องการแสดงด้านที่อ่อนแอให้มาเรียได้เห็น ตนเองได้เรียนรู้การสูญเสียทั้งครอบครัวพี่น้องและคนรักมามากเกินพอแล้ว

 

แต่ทว่าท้องฟ้าของโลกเวทมนตร์กับร้องไห้ออกมาแทน อยู่ๆ ฝนก็ตกลงมาราวกับมันกำลังตอบรับกับหัวใจดวงน้อยๆ ของเขา กับการสูญเสียคนที่รักจากไป ฝนที่ไม่สมควรตกก็ตก ตกหนักเสียจนมองไม่เห็นเลยว่าใบหน้าของมากเมฆร้องไห้อยู่หรือไม่

 

มากเมฆได้เข้าใจแล้วว่าประสบการณ์ชีวิตนั้น ไม่อาจจะหาได้จากการดูหนังดูละคร หากแต่ได้เผชิญกับเหตุการณ์นั้นๆ ด้วยตัวเองจริงๆ ต่างหาก ถึงจะเป็นบทเรียนของชีวิตอันแท้จริง และจะสอนให้คนเราเข้มแข็งขึ้นและก้าวเดินต่อไป

 

".. ขอบคุณนะมาเรีย ผมเองก็รักมาเรียเหมือนกัน ถึงแม้จะยังไม่แน่ใจนักว่าความรักมันคืออะไรกันแน่ .." มากเมฆปรับอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองอย่างช้าๆ ปล่อยให้น้ำตาที่ไหลกลมกลืนไปกับสายฝนที่ตกลงมา

 

หลังจากเวลาผ่านไปได้ไม่นาน

 

ในเวลานี้ทุกอย่างควรจะจบลงได้แล้ว เพราะมากเมฆยังมีสิ่งที่ต้องทำในโลกภายนอกอยู่อีก

 

ชายหนุ่มรู้แล้วว่าตนเองควรจะทำอะไร และไม่สมควรปล่อยเวลาให้ผ่านไปเรื่อยๆ แบบนี้ เพราะในอีกไม่กี่วันข้างหน้าตนเองก็จะอายุครบ 20 ปีแล้วนั่นเอง

 

".. รากไม้เลิกเล่นได้แล้ว เควสจบแล้ว ฆ่าและทำลายทุกคนให้หมด ผมมีธุระต้องทำ .." มากเมฆออกคำสั่งกับรากไม้พร้อมกับเดินไปหาเจ้าลูกมังกรทั้งสามและปลอบใจพวกมัน

 

เจ้าลูกมังกรทั้งสามมันรู้มาตั้งแต่แรกๆ แล้วว่าพี่สาวมาเรียของพวกมัน สักวันจะต้องหายไป หลังจากที่ทำเควสปลดผนึกทวีปได้สำเร็จ พวกมันทั้งสามต่างก็เศร้าและเสียใจอย่างมากกับการจากไปของมาเรีย แถมยังร้องไห้กันเสียงดังอีกด้วย มากเมฆจึงได้แต่ปลอบใจพวกมันโดยการดึงพวกมันมากอดเอาไว้เท่านั้น เพราะมันเองก็เจ็บปวดไม่แพ้พวกมันทั้งสามเหมือนกัน

 

และในเวลานี้เองทั่วทั้งทวีปจิตมายากำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง พร้อมกับมีเสียงแจ้งเตือนไปยังทุกคนที่อยู่ในทวีปจิตมายาแห่งนี้ ให้รับทราบโดยทั่วกันว่าทวีปจิตมายาได้รับการปลดผนึกแล้ว 100%

 

จากนั้นก็ปรากฏแสงสว่างไปทั่วทั้งทวีปขนาดใหญ่ แผ่นดินไหวอย่างรุนแรง พร้อมๆ กับผู้เล่นมากมายถูกบังคับให้ล๊อคเอ้าไปยังเครื่องเล่น DX-333 ภายในห้องรอเวลาออนไลน์อีกครั้ง รอเวลาจนกว่าทวีปจิตมายาจะอัพเกรดอัพเดทจนสำเร็จ 100% จึงจะสามารถเข้ามายังเกมได้อีกครั้งและจะใช้ระยะเวลาราว 3 ชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ

 

".. ก็ดีเหมือนกัน .." มากเมฆแต่เดิมต้องการจะฆ่าผู้เล่นที่มาหาเรื่องทั้งหมดทิ้งไป แต่ทว่าในเวลานี้กับถูกบังคับให้ออกจากเกมเสียแล้ว

 

แต่มากเมฆเองก็คงไม่คิดจะกลับเข้ามาในออนไลน์เร็วนัก และก่อนที่จะถูกบังคับให้ล็อกเอาท์นั้น

 

มากเมฆได้ออกคำสั่งให้ลูกมังกรหายนะทั้งสามแปลงกายเป็นแมวอ้วนเหมือนก่อนหน้านี้

 

พร้อมกับใช้พลังเวทที่เหลืออยู่ทั้งหมดใช้บทเวทบัพพลังเสริมคุณสมบัติพิเศษต่างๆ ให้พวกมันทั้งสามตน

 

พร้อมกับส่งพวกมันไปยังป่าหมื่นอสูรสันติ และให้พวกมันทั้งสามแมวมังกรไปรออยู่ที่สุสานของครอบครัววานรเทพที่นั่นสักระยะหนึ่งก่อน พร้อมกับขนมและอาหารจำนวนมากที่สามารถกินได้เป็นปีๆ เลยทีเดียว

 

            หลังจากส่งแมวทั้งสามไปแล้วในที่ที่ปลอดภัย มากเมฆก็บอกให้รากไม้กลับมาที่เรือเหาะ พร้อมกับเรียกใช้เมนูเกมและทำการล็อกเอาท์ออกไปทันที

 

พร้อมๆ กับการระเบิดของเรือเหาะขนาดใหญ่ที่มากเมฆได้ฝากเอาไว้ให้ ส่งท้ายอย่างรุนแรงในระดับเดียวกับซูเปอร์โนวา จนทำให้พวกผู้เล่นที่ไม่ยอมทำตามคำแนะนำของระบบ เสียชีวิตไปไม่ต่ำกว่า 6 หมื่นคนในพริบตา ก่อนที่จะถูกบังคับให้ออกหลังจากหมดเวลาไม่ถึง 3 วินาที

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 423 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2996 GrFl4D (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 06:56
    ดราม่ามากเกินไป อะไรจะขนาดนั้น พระเอกลูกเมียน้อยหรอ
    #2,996
    1
    • #2996-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 33)
      20 มกราคม 2562 / 12:35
      แรกๆ พระเอกของเรื่องต้องเจออะไรหลายๆ อย่างให้มากระทบกับจิตใจ
      อาจจะดูพัฒนาช้า แต่หากได้พัฒนาแล้วล่ะก็ เหมือนจรวดดีๆ นี่เอง
      #2996-1
  2. #2382 60210200 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 21:44
    สู้ๆครับ
    #2,382
    0
  3. #2347 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 19:58

    สุดยอดดดดด ดด ดด ด

    #2,347
    0
  4. #1881 Unnilium (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:42
    ไม่ชอบความสัมพันธ์ของมากเมฆกับมาเรีย มาเรียคาแรกเตอร์น่าหมั่นไส้ไปหน่อย แล้วความสัมพันธ์มันไม่ธรรมชาติเหมือนกลายเป็นผู้หญิงคนไหนก็ได้ถ้าเข้าหาพระเอกหน่อย ด้วยความไม่เคยพบเคยเจอเดี๋ยวพระเอกมันก็ชอบ
    #1,881
    1
    • #1881-1 preda19304(จากตอนที่ 33)
      17 พฤศจิกายน 2561 / 21:37
      แสดงว่าคุณไม่เคย 555
      #1881-1
  5. #1680 Tanz Giroro (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:18
    เรื่องสนุกนะ แต่รู้สึกบทมาเรียยัดเยียดไปหน่อยอ่ะ คนจริงๆก็ไม่ใช่ เหมือนสร้างมาเป็นภาระ ต้องออกไปหาอีกนะ ไม่มีมาดนางเอกสักนิด เหมือนตัวประกอบที่พยายามจะยัดเยียดให้เป็นนางเอกมากกว่า
    #1,680
    0
  6. #1564 Arm Be Euphoric (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:01
    เนื้อเรื่องสนุกดีครับ แต่การเขียนจะดูละเอียดเกินไปหน่อย บทพูดกับบทบรรยายมันดูจะซ้ำซ้อนกันมากไปนะครับ รายละเอียดมันจะซ้ำๆเดิมๆ จนอ่านแล้วแบบ ... "จะขยายความอะไรเยอะขนาดน้าน" ... สงสัยเผื่อรีดบางคนเข้าใจยาก 555

    ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆครับ สู้ๆครับ เป็นกำลังใจให้น้า
    #1,564
    0
  7. #1411 ♥•Kitsune•♥ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 21:01
    สู้ๆค่ะไรท์ ขอบคุณสำหรับการแต่งนิยายดีๆให้อ่านนะคะ อย่าหมดกำลังใจก่อนล่ะ จะคอยดูการพัฒนาเรื่อยๆ ตอนจบของเรื่องนะคะ "♡"
    #1,411
    0
  8. #1352 ปีศาจสุดซ่า เลวได้ใจ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 18:46
    มาเรียไม่ให้ความรู้สึกของนางเอก แต่ถ้าเป็นพี่หรือแม่ เหมาะมาก
    - - -รู้ว่าเป็นนิยายมายนอมอล แต่อดจิ้นเมฆกับไม้ไม่ได้จี้ๆ- - -
    #1,352
    1
    • #1352-1 นักฆ่าในแสงสว่าง(จากตอนที่ 33)
      10 มีนาคม 2561 / 13:52
      เห็นด้วย
      นี้เราก็จิ้นเหมือนกัน เมฆกับไม้นี่ให้อารมนายน้อยกับเซบาสเตียนเลยชอบอ่ะ
      #1352-1
  9. #1344 ขลุ่ยเก่าๆ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 01:05
    เรื่องนี้ผมชอบมากคับ แต่ไม่ค่อยชอบคาแรคเตอร์ของมาเรียเท่าไหล่ อ่านแล้วรู้สืกมันไม่เหมาะที่จะเป็นนางเอกเท่าไหล่ รู้สืกตัวละครไม่มีสเน่นั้นแหละ ในอนาคดถ้ามีบดมาเรียอีกก็อยากให้ มีคาแรคเตอร์ที่หน้าสนในกว่านี้หน่อยเพิ่มบดหน้ารักๆนิดหน่อย แล้วนิยายเรื่องนี้จะสมบูณแบบเลยคับ สำลับผมนะ ขอบคุณที่อ่านคับ
    #1,344
    0
  10. #1319 ShiroiKoNeko (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 21:10
    เขียนสนุกดีค่ะ ชอบความเทพของพระเอกนะ แต่ไม่อินกับมาเรียเหมือนกัน เฮ่อ~
    #1,319
    1
    • #1319-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 33)
      24 มกราคม 2561 / 21:34
      ไว้กลับไปแก้ไขนะครับ ไว้จะรีไรท์ให้ดีขึ้น อิอิ
      #1319-1
  11. #1201 mirror image (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 13:43
    จบเรื่องมาเรียซักที
    #1,201
    0
  12. #1043 I'm fine. (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 12:15
    เราเป็นคนเดียวหรือเปล่าที่ไม่อินกับมาเรียเนี่ย
    ขอบคุณค่ะไรท์ เป็นกำลังใจให้นะ
    #1,043
    1
    • #1043-1 ShiroiKoNeko(จากตอนที่ 33)
      24 มกราคม 2561 / 21:12
      ไม่อินเหมือนกัน รู้สึกเบื่อที่จะอ่านตอนมาเรียมากๆ
      #1043-1
  13. #669 aonkiki (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 07:14
    รอจ้าาาา
    #669
    0
  14. #609 win-noplay (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 12:16
    ติดความดราม่า นิยายเรื่องนี้ชิบหาย สุดยอด
    #609
    0
  15. #605 MewThanayot (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 10:09
    รอติดตามครับ
    #605
    0
  16. #602 Chomtong1991 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 00:41
    เขียนต่อไปเรื่อยๆครับสนุกมากติดตามอยู่ตลอดนะครับ
    #602
    0
  17. #600 nungningnaja (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 22:43
    ตอนนี้เศร้า
    #600
    0
  18. #596 golfzanutthpoom (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 20:17
    สนุกมากครับ รอติดตามต่อครับ
    เศร้ามากครับตอนนี้
    #596
    0
  19. #595 Sette (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 18:16
    สนุกมากครับ ติดตามผลงานอยู่นะครับ
    #595
    0
  20. #592 Ponnaku (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 01:23
    สนุกมากๆคับ รออยุ่น้าา
    #592
    0
  21. #591 Benjamaspuang (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 00:39
    ดีจังไรกลับมาแล้วติดตามจ้า
    #591
    0
  22. #590 123 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 00:25
    Ideon ไรท์อายุเท่าไรเนี้ยโคตรดักแก่
    #590
    1