มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 287 : บทที่ 287 บทเพลงห้วงความฝัน หมื่นอารมณ์อันหลากหลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,315
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    30 ส.ค. 62

บทที่ 287 บทเพลงห้วงความฝัน หมื่นอารมณ์อันหลากหลาย

 

         สี่ตีนยังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง

 

เพราะความแตกต่างบางอย่างที่ไม่เหมือนกัน หนึ่งในกฎและหลักการที่มากเมฆมองข้ามไปอย่างไม่ระวัง

 

ในด้านของพลังมวลรวมที่มีอยู่ระหว่างมิติทั้งสอง ที่ใช้ในการสร้างและทดสอบตลอด 1 แสนปีที่ผ่านมา

 

โดยเฉพาะมิติเวลาความคิดไร้สิ้นสุด ที่มีพลังคลื่นสมองและพลังพระเจ้าของมากเมฆ เป็นแกนหลักอยู่มากมายเหล่านั้น ซึ่งภายในมิติเวลาความคิดแทบจะพูดได้เลยว่า มีมวลพลังบริสุทธิ์ประเภทต่าง ๆ อยู่มากมายราวกับไร้ขีดจำกัดและหนาแน่นอย่างที่สุดในทุก ๆ พื้นที่ด้านใน

 

ผิดกับโลกแห่งเทพเซียนที่มากเมฆดำรงอยู่ในขณะนี้เป็นอย่างมาก

 

ระดับพลังปราณวิญญาณและความหนาแน่นที่มีอยู่ของดาวดวงนี้

 

ต้องบอกเลยว่าห่างไกลกันหลายล้านล้าน ๆ ขุมพลังเลยทีเดียวกับมิติเวลาความคิด ด้วยเหตุนี้เอง มากเมฆจึงได้พลาด พลาดในเรื่องง่าย ๆ และน่าอับอายเป็นอย่างมาก เพียงเพราะอยากจะทดสอบวิชาใหม่ ในสถานที่จริงมากไปหน่อยก็เท่านั้น ใจร้อนตามประสาคนอยากลองวิชาที่คิดค้นขึ้น ทั้งที่เขาดูดพลังปราณวิญญาณมาลองกลั่นเพียงแค่ 1% เท่านั้นอย่างช้า ๆ ทว่าผลที่ได้ก็เป็นอย่างที่เห็น

 

หายนะ !!

 

กลายเป็นว่าเคล็ดวิชาที่สร้างขึ้นอย่าง กลั่นสรรพสิ่งไร้สิ้นสูญ  เพียงแค่เคล็ดส่วนแรกเท่านั้น กับทำการดูดกลืนมวลพลังบริสุทธ์เข้ามายังศูนย์กลางของมิติหลอมกลั่นเล็ก ๆ ที่มากเมฆควบคุมอยู่ เข้ามาชนิดที่ว่ารวดเร็วดุจแสงและรุนแรงเกินกว่าเหตุไปไกลโข หากเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์แล้วล่ะก็ พูดได้เลยว่า มันคือการตั้งค่าตัวแปรแบบผิด ๆ ระหว่างมิติตัวอย่างที่มีขุมพลังไม่จำกัดหนาแน่น กับมิติแท้จริงที่มีมวลรวมต่างกันราวกับสวรรค์และโลก

 

มิติพลังของการดำรงอยู่แท้จริงของโลกแห่งเทพเซียนในปัจจุบันนั้น มีพลังปราณวิญญาณมากมายอยู่ในระดับหนึ่งเท่าก็จริง แม้มากเมฆจะระวังตัวแล้วและเริ่มต้นจากน้อย ๆ ก่อน แต่ทว่า โดยระหว่าง 1% ของแต่ละมิติทั้งสองนั้นมันเทียบกันไม่ได้ 1% ของมิติเวลาความคิดไร้สิ้นสุด มันอาจจะเป็นพลังเพียงเล็กน้อย หากมองแค่ตัวเลขภายในมิติพลังของตัวเองอย่างผ่าน ๆ

 

แต่ทว่าเมื่อนำค่าตั้งต้นตัวแปรที่เป็น 1% จากมิติที่ว่านั้น นำออกมาใช้กับโลกแห่งเทพเซียนแล้วล่ะก็ มันกลับกลายเป็นการดูดกลืนพลังปราณวิญญาณและทุก ๆ มวลพลังเอามากลั่นทั้งหมดถึง 100,000,000% เลยทีเดียว

 

สรุปก็คือวิชาที่สร้างขึ้นมาใหม่นั้น ประสบความสำเร็จแน่นอนอย่างงดงามโดยไม่ต้องสืบ ในการดูดกลืนพลังจากภายนอกมาหลอมกลั่น มิใช่การดูดกลืนพลังชีวิตพลังฝึกตนมากลั่น มาสร้างศิลาเซียนสวรรค์อย่างที่เข้าใจกันแต่แรก แม้ว่าพลานุภาพจะมากไปสักหน่อย ในตอนนี้กับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน พร้อมกับก่อให้เกิดหายนะอย่างใหญ่หลวง ราวกับวันสิ้นโลกเลยก็ตาม

 

เพียงแต่ภายหลังจากนี้

 

ขอเพียงมากเมฆจำจะต้องปรับแก้เคล็ดวิชา ให้สมดุลกับมิติพลังนั้น ๆ อีกสักระยะก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์

 

หรือจะเรียกกันง่าย ๆ ว่าทำความเข้าใจกับกฎของพื้นที่ที่มีมิติของมวลพลังนั้น ๆ ดำรงให้ได้เสียก่อนก็ได้

 

เพราะหากมากเมฆไม่ทำให้มันสมดุลก่อนที่จะเริ่มหลอมกลั่น และทำการดูดกลืนแล้วล่ะก็ อย่างงั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ก็จะกลายเป็นประวัติศาสตร์หายนะวันสูญสิ้นของทุก ๆ สรรพสิ่งอย่างแท้จริง และกลายเป็นจุดจบของโลกบำเพ็ญตนที่เคยดำรงอยู่มายาวนานนับสิบล้านปีอย่างแน่นอน

 

เพื่อไม่ให้ตัวเองกลายเป็นผู้ร้ายแห่งประวัติศาสตร์อย่างไม่จำเป็นนัก มากเมฆถึงกับยอมเปิดเผยพลังแท้จริง ของตัวเองออกมาในช่วงวินาทีสุดท้ายเป็นการด่วน ต้องบอกเลยว่าหากช้าไปอีกสักราว 3-5 วินาทีจากนี้ ไม่ใช่แค่โลกแห่งเทพเซียนที่จะไร้พลังปราณวิญาณเท่านั้น

 

แต่ดาวทั้งดวงก็อาจจะแตกดับไปด้วย จากการนำเอาพลังทั้งมวลของดวงดาว มาหลอมรวมเอาไว้ในที่เดียวกันกับตัวเขา ในเวลานี้ที่นี่ และทำให้โลกทั้งใบไร้การป้องกันโดยสมบูรณ์แบบ จากพลังงานธรรมชาติของดวงดาว ตามกลไกที่มีอยู่ของมันอย่างที่ควรจะเป็น ขาดพลังปราณวิญญาณธรรมชาติ ในการสร้างชั้นม่านพลังป้องกันอย่างที่ควรจะมีไปนั่นเอง

 

ด้วยเหตุนี้มากเมฆจึงได้ตัดสินใจ เรียกใช้วงแหวนพระเจ้าที่มีอยู่อย่างมากมายของเขา ร้อยเรียงวงแหวนทั้งหมดทั้งมวลเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเดียว ผ่านทักษะพลังในการหลอมรวมวงแหวนพระเจ้าขั้นสุด “หมื่นมายาสังสารวัฏอมตะ” ปรับเปลี่ยนให้เป็นรูปแบบในการควบคุมสรรพสิ่งทุก ๆ อย่างให้เป็นไปดั่งใจโดยสมบูรณ์

 

พร้อมกับทำการหยุดเวลาของทั้งดวงดาวเอาไว้ หยุดทุก ๆ มิติของการดำรงอยู่ให้หยุดนิ่ง

 

แน่นอนว่ามากเมฆเองเรียนผูกต้องเรียนแก้ เขารู้ถึงสาเหตุก็ต้องมีวิธีในการจัดการแก้ไขเช่นกัน

 

".. เกือบแล้ว เกือบไปแล้ว 1% ของเราไม่เท่ากัน เฮ้ออออ .." มากเมฆพูดบ่นเล็กน้อยอายหน่อย ๆ ถอนหายใจยาวอย่างหมดอารมณ์ ก่อนจะหันไปมองรอบ ๆ บริเวณยอดเขาที่เจ้าตัวเคยยืนอยู่ ต้องบอกเลยว่าสภาพของมันในเวลานี้ คือเละตุ้มเปะไปแล้ว จากที่เคยมีวิวทิวทัศน์ธรรมชาติงดงาม ราวกับสรวงสวรรค์ก็ไม่ปานในตอนแรก แต่ทว่าในเวลานี้ สามารถใช้คำว่าเละยิ่งกว่าขี้เลยก็ยังได้ เอามาอธิบายถึงสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ มากเมฆถึงกับส่ายหน้าไปมาอย่างเซ็ง ๆ ยอมรับในความผิดพลาดของตัวเองจริง ๆ

 

พอมองออกไปไกล ๆ กระจายจิตสัมผัสออกไปทั่วทั้งดวงดาวในพริบตา มองดูสภาพเมือง สภาพเกาะกลางทะเลที่จมหายไปเป็นจำนวนมาก ไหนจะเมืองใหญ่เมืองเล็กเมืองหลวงจำนวนนับล้าน ๆ ทั่วทั้งดาวดวงในเวลานี้ ต่างก็ถูกทำลายไปจนไม่มีเหลือสภาพดี ๆ เลย ต่างก็ได้รับความเสียหายอย่างที่สุดในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีที่ผ่านมา

 

เผชิญกับหายนะต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเต็มรูปแบบ และยิ่งหลังจากไร้ม่านพลังป้องกันทางธรรมชาติ จากพลังปราณวิญญาณในพื้นที่นั้น ๆ ด้วยแล้ว ลมพายุจ้าวสุริยะในอวกาศก็หลุดเข้ามาในโลกแห่งเทพเซียน ราวกับเสือหิวโหยผู้โหดร้ายบ้าคลั่ง เผาไหม้และทำลายทุก ๆ อย่างไปหมดอย่างรวดเร็ว ผู้คนดั้งเดิมอย่าง NPC นับแสนล้านชีวิตล้มหายตายจากไปกว่าครึ่ง ผู้เล่นจำนวนมากราวแปดพันล้านคนที่อยู่ในทวีปหลักต่าง ๆ ต่างก็ถูกสายฟ้าสวรรค์ ถูกเพลิงพายุสุริยะสังหารโหดในทุก ๆ ทิศอย่างป่าเถื่อน บางคนก็ถูกพายุลมแรงเอามาก ๆ พัดหายไปในความมืดเลยก็มีหลายสิบล้านคน

 

สรุป ! ทั้งหมดจบศพไม่สวยเลยสักราย ... พอเห็นแบบนี้แล้วมากเมฆได้แต่ยิ้มเย้ยตัวเองอย่างเบา ๆ

 

หลังจากมองผลงาน ความผิดพลาดของตัวเองอยู่นาน

 

ในระหว่างนั้นเอง

 

คุณภรรยาที่รักทั้งสามก็ได้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของมากเมฆ แต่ละคนต่างก็มองสำรวจออกไปโดยรอบและปลดปล่อยจิตสัมผัสตรวจสอบออกไปในทันที ก่อนที่ดวงตางดงามชวนมองของทั้งสามคน จะแปรเปลี่ยนกลายเป็นดุดันมิใช่น้อยอย่างช้า ๆ ก่อนจะหันกลับมามองคุณสามีตัวการหลักที่ทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายไปทั่วแบบนี้

 

ภรรยาที่รักของมากเมฆในตอนนี้เอง ต่างก็ใส่ชุดแม่บ้านสีขาวกระโปรงสั้นสีดำเหมือนกันหมด และมีผ้ากันเปื้อนน่ารักลายการ์ตูน โดยทั้งสามคนต่างก็กำลังเตรียมทำอาหารเย็นให้พวกเด็ก ๆ กันอยู่ที่วิหารพระเจ้า แถมในมือของทั้งสามคน ยังคงถือมีดทำครัวเอาไว้อีกด้วย ช่างเป็นภาพที่น่ากลัวอะไรแบบนี้ สำหรับคุณสามีที่เพิ่งจะทำความผิดร้ายแรงไปสด ๆ ร้อน ๆ

 

แต่ทว่าภรรยาทั้งสามของเขากับไม่พูดบอกอะไรเลย เพียงแค่มองมาที่มากเมฆด้วยสายตาดุ ๆ เท่านั้น ก่อนที่ทั้งสามจะหายตัวไป .. และการที่ทุก ๆ คนไม่พูดจาอะไรเลยแม้แต่คำเดียว กับสร้างแรงกดดันให้คุณสามีต้องปรับตัวมากกว่าเดิมเสียอีก

 

แน่นอนว่าราริอัส เซเลเน่และเฟรย่าต่างก็รู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ พวกเธอไม่ได้โกรธหรือไม่พอใจอะไร แต่ทั้งสามจำจะต้องแสดงสีหน้าว่าโกรธว่าไม่พอใจผ่านทางสายตา เพื่อให้คุณสามีที่รักของพวกเธอ หลังจากนี้เวลาจะทำอะไรจะได้ระมัดระวังรอบคอบให้มากกว่าเดิมนั้นเอง

 

เหตุที่ต้องทำแบบนี้ก็เพราะ .. ไม่ว่าจะมนุษย์หรือทวยเทพบนสวรรค์

 

ส่วนใหญ่ก็มักจะเรียนรู้และเติบโตขึ้นจากความผิดพลาดด้วยกันทั้งนั้น

 

ยามซวี

 

มากเมฆเข้าใจและสัมผัสได้ว่าภรรยาของเขาไม่ได้โกรธอะไร และนี่ก็เป็นความผิดพลาดของเขาจริง ๆ ดังนั้นต่อให้ถูกโกรธหรือถูกต่อว่า เขาก็สมควรแล้วที่จะโดนอยู่แล้ว หลังจากที่ภรรยาทั้งสามจากไปแบบไม่พูดไม่จา เขาจึงเริ่มลงมือแก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาด มากเมฆทำการย้อนกลับเวลาของทั้งดวงดาวไปก่อนหน้านี้หลายนาที นับเอาตั้งแต่ช่วงเวลาที่เขายังไม่ได้ออกจากโรงเตี๊ยมเลยด้วยซ้ำ

 

พร้อมกับลบความทรงจำของทุก ๆ คน ทั้งของผู้เล่นและของ NPC ดั้งเดิมไปจดหมดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

เพื่อไม่ให้มีใครสามารถจดจำได้ว่า ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง และเร่งมือทำการปรับแก้สมดุลของพลังลมปราณวิญญาณ ของโลกแห่งเทพเซียนใหม่ทั้งหมดด้วยเช่นกัน

 

เพื่อเป็นการขอโทษทุก ๆ สรรพชีวิตทั้งหมดบนดาวดวงนี้ เขาถึงกับทำให้ในหลาย ๆ พื้นที่ที่ไม่สมดุล มีพลังปราณวิญญาณอยู่น้อยนิด กลายเป็นหนาแน่นและสมดุลด้วยพลังด้วยกันทั้งดวงดาว เพิ่มพลังมวลรวมของทั้งโลกเทพเซียนให้มากขึ้นเป็น 5-10 เท่าจากเดิม

 

พูดง่าย ๆ ก็คือหลังจากนี้

 

ไม่ว่าจะผู้เล่นหรือแม้แต่เหล่า NPC ต่างก็จะสามารถฝึกฝนบ่มเพาะได้เร็วขึ้นเป็น 5 เท่า 10 เท่าได้นั่นเอง

 

แถมในป่าในเขาหรือภายในถ้ำแดนลับ หรือในมิติโลกใบเล็กของสถานที่ที่ห่างไกล มากเมฆยังได้เร่งการเจริญเติบโตของสมุนไพรล้ำค่า และสุ่มสร้างของวิเศษต่าง ๆ ออกมาไว้มากมาย เพื่อให้สมดุลพลังความเป็นไปของทั้งโลกเทพเซียน เป็นไปในทิศทางเดียวกันอย่างรอบคอบและมั่นคง  

 

หลังจากปรับแก้ปรับเปลี่ยนอยู่นาน แก้ไขข้อผิดพลาดทั้งหลายจนแล้วเสร็จ เพิ่มพลังป้องกันของม่านพลังธรรมชาติปราณวิญญาณให้แข็งแกร่งมากขึ้น รวมไปถึงแก้ไขปรับปรุงเคล็ดวิชาใหม่ของตัวเองให้สมบูรณ์ มากเมฆในร่างพระเจ้าจึงเริ่มปล่อยให้เวลาเริ่มเดินเป็นปกติอีกครั้ง

 

ผู้คนจำนวนมากไม่ว่าจะผู้เล่นและ NPC ไม่ได้รับรู้ถึงหายนะที่เกิดขึ้น ไปก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย

 

คนที่ตายสรรพสิ่งใด ๆ ที่ถูกทำลาย ล้วนได้กลับคืนมาเป็นอย่างที่ควรจะเป็น และเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

 

มากเมฆที่ยกเลิกสลายร่างพลังพระเจ้า เก็บเอาวงแหวนพลังมากมายเข้ามาในห้วงจิตวิญญาณของตัวเอง เขาถึงกับถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนที่จะพูดบ่นเบา ๆ ออกมาอีกว่า ".. ต่อไปเวลาทำอะไรต้องดูให้ละเอียด ตรวจสอบให้รอบคอบมากกว่านี้ ไม่งั้นวันหน้าอาจจะยุ่งยากลำบากกว่าเดิม และเสียเวลาโดยใช่เหตุ .."

 

".. เอาเถอะ ตอนนี้มาหลอมกลั่นศิลาเซียนสวรรค์ต่อดีกว่า .." แน่นอนว่ามากเมฆยังไม่เลิกพยายาม แม้ว่าก่อนหน้านี้เกือบจะทำลายโลกแห่งเทพเซียนไปก็ตาม อย่างคำท่านว่า ไม่ลองไม่รู้ ไม่ผิดก็ไม่เข้าใจ ไม่ถูกก็แก้ไข พยายามต่อไป ความสำเร็จก็จะมาถึงในสักวัน

 

รอบนี้มากเมฆเริ่มต้นจากระดับต่ำสุด ๆ ในระดับอณูที่เล็กที่สุดเลยก็ว่าได้ 0.000000001% ก่อนที่จะค่อย ๆ ปรับขึ้นมาให้เหมาะสมได้ในเวลาต่อมา เขาใช้เวลาไปนานกว่าจะหาค่าที่เหมาะสมได้สำเร็จ ของสูตรการสร้างศิลาเซียนสวรรค์ในระดับขั้นต่าง ๆ ทั้ง 10 ขั้น นับตั้งแต่

 

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 1 แรกก่อตั้ง

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 2 รวมศูนย์

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 3 บรรจบโลกา

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 4 วิญญาณตื่นรู้

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 5 ฟ้าสวรรค์ใจเดียว

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 6 พลังวิญญาณ 5 ธาตุ

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 7 หัวใจวรีชน

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 8 ยอดขุนพล

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 9 เหนือราชันย์

ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 10 จักรพรรดิ

 

หลังจากสำเร็จในการหาสูตรการสร้างที่สมบูรณ์ได้สำเร็จ มากเมฆก็ทดลองสร้างออกมาเป็นจำนวนมาก ๆ ในทันที เพียงใช้เวลาไป 1-2 ลมหายใจเข้าออกตามปกติ

 

เขาก็สามารถดูดกลืนพลังปราณวิญญาณบริสุทธิ์จากภายนอก นำเอามาหลอมกลั่นเป็นศิลาเซียนได้เป็นแสน ๆ ก้อนได้โดยง่าย และพอลองหลอมกลั่นระดับขั้นสูง ๆ อย่างตั้งใจและจริงจังในครั้งล่ะมาก ๆ มากเมฆก็สามารถหลอมกลั่นออกมาได้ครั้งล่ะหลายร้อยล้านก้อนได้เลยทันทีเช่นกัน

 

ปัจจุบันมากเมฆกลายเป็นมหาเศรษฐีผู้ถือครอง ศิลาเซียนสวรรค์ ระดับขั้นที่ 10 จักรพรรดิ อยู่มากถึงหลักหมื่นล้านก้อนเลยทีเดียวโดยใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที ส่วนระดับขั้นของศิลาอื่น ๆ เขาก็มีจำนวนถือครองที่ไม่แตกต่างกันนัก พูดได้ว่าในเวลานี้ เขาคือคนที่ร่ำรวยเป็นอันดับ 1 ของโลกแห่งเทพเซียนไปแล้วอย่างแท้จริง

 

มากเมฆถือได้ว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงาม และไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน เพราะหากโลกภายนอกหรือคนอื่น ๆ รู้ว่า เขาสามารถค้นพบวิธีในการหลอมกลั่นศิลาเซียนสวรรค์ ได้โดยไม่จำเป็นจะต้องใช้พลังฝึกตนโลกบำเพ็ญอย่างที่แล้ว ๆ มา แม้แต่น้อยในการแลกเปลี่ยน ไม่รู้ว่าจะมีผู้คนหรือตัวตนชนชั้นระดับใดกี่มากน้อย ที่อาจจะคุ้มคลั่งละโมบโลภมากจนเป็นบ้ามาท้าทาย หมายจะแย่งชิงเคล็ดวิชาที่ว่าไปแน่ ๆ

 

เนื่องจากศิลาเซียนสวรรค์นั้น ไม่ใช่แค่เป็นเงินตราแลกเปลี่ยน สำหรับเหล่าผู้ฝึกตนโลกบำเพ็ญเท่านั้น

 

แต่ยังเป็นศิลาพลังที่มีไว้สำหรับการบ่มเพาะขอบเขตพลังอีกด้วย และยิ่งศิลาพลังนั้น ๆ มีระดับขั้นสูงเท่าไร

 

มันก็ยิ่งล้ำค่าและเป็นที่ต้องการของทุก ๆ ผู้คนมากเท่านั้น เพื่อใช้ในการบ่มเพาะพลัง พัฒนาขอบเขตพลังที่มีให้ก้าวกระโดดโดยเร็วที่สุด ยิ่งมีมากก็ยิ่งพัฒนาได้เร็วราวกับเสือติดปีก มากกว่าการดูดซับพลังปราณวิญญาณจากในอากาศในธรรมชาติ เข้าสู่ร่างกายเร็วขึ้นบริสุทธิ์ขึ้นเป็นหมื่น ๆ เท่าเลยนั่นเอง

 

และความสำคัญของศิลาเซียนสวรรค์ ในแต่ล่ะระดับขั้นก็ไม่ได้มีคุณสมบัติพิเศษอยู่แค่นั้น ศิลาเซียนยังถือได้ว่าเป็นวัตถุดิบชั้นยอด ของการหลอมอาวุธวิเศษและการหลอมปรุงยาระดับสูงอีกด้วย

 

รวมไปถึงการวางค่ายกล วางข่ายอาคมประเภทต่าง ๆ หรือการใช้งานของวิเศษที่มีอยู่มากมายในปัจจุบัน ศิลาเซียนเป็นหนึ่งในวัตถุดิบที่ขาดไม่ได้เลย เป็นแหล่งพลังงานชั้นเลิศที่เป็นศูนย์กลางของตัวแปร ที่จะทำให้ค่ายกลนั้น ๆข่ายอาคมทั้งหลาย รวมไปถึงยุทธภัณฑ์วิเศษต่าง ๆ สามารถใช้งานได้

 

แน่นอนว่าศิลาเซียนสวรรค์ยังมีวิธีการอีกมากมายที่จะนำไปใช้ประโยชน์

 

ดังนั้นมันจึงมีมูลค่าอย่างมากและเป็นที่ต้องการแบบสุด ๆ เป็นอย่างยิ่งตลอดหลายสิบล้านปีที่ผ่านมา

 

มากเมฆมองดูแหวนมิติเก็บของของตัวเอง ที่เต็มไปด้วยศิลาเซียนสวรรค์จำนวนมาก ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างผู้มีชัย แม้ว่าจะเกือบทำให้ดาวดวงนี้แตกดับไปแล้วก็ตาม หลังจากหมดธุระบนยอดเขางดงามที่นี่แล้ว ชายหนุ่มเห็นว่าอากาศและบรรยากาศกำลังดีอยู่ไม่น้อย เขาจึงไม่คิดที่จะรีบกลับเมืองกิเลนทองในเวลานี้ จึงตัดสินใจไปเดินเล่นที่เชิงเขาสักหน่อยในยามค่ำคืน มองดูดาวบนฟ้าและมองดูธรรมชาติที่งดงามไปเรื่อย ๆ ระหว่างทาง

 

จนในที่สุดมากเมฆได้มาหยุดยืน อยู่ที่หน้าน้ำตกงดงามธรรมชาติแห่งหนึ่ง สายธาราหมื่นวารีจำนวนมากที่ตกจากยอดเขาสูงชัน กระทบและสะท้อนเข้ากับแสงจันทราอย่างพอดิบพอดี ช่างเป็นภาพที่ชวนให้มองและผ่อนคลายจิตใจเป็นอย่างยิ่ง

 

ด้วยอารมณ์ที่กำลังดีได้ที่และบรรยากาศพาไป มากเมฆจึงได้นำเอาขลุ่ยหยกของตัวเองออกมา และเริ่มเป่าบรรเลงเพลงที่อยู่ในความทรงจำ จากชาติภพที่แล้วอย่างคิดถึงและสบายอารมณ์ ท่วงทำนองที่ลอยไปตามสายลมในยามค่ำคืน ทำให้หมู่มวลสรรพชีวิตทุก ๆ สรรพสิ่งล้วนแล้วแต่ยินดีเริงร่า ราวกับได้พบกับท่วงทำนองแห่งชีวิตและความรักความห่วงหาที่คิดถึงในวันวาน

 

แม้แต่หยดน้ำจากสวรรค์ สายลมอุ่น ๆ และเย็นชา ใบหญ้าและต้นไม้นานาพันธุ์ ล้วนแต่ขยับไปมาราวกับมีชีวิตจิตใจ ผู้คนที่อยู่ใกล้ ๆ ในรัศมีที่ได้ยินเสียงขลุ่ย ต่างก็ถูกดึงดูดเข้าสู่ห้วงความฝันหมื่นอารมณ์อันหลากหลาย มองเห็นและสัมผัสได้ถึงความรักความเดียวดายของบทเพลง ก่อนที่จะแปรเปลี่ยนเป็นอารมณ์แห่งรักและคิดถึง ของสามีคนหนึ่งที่มีต่อภรรยาที่รักสุดดวงใจ

 

ใครบ้างไม่อยากจะมีความรัก ใครบ้างไม่มีคนให้คิดถึง ใครบ้างไม่ผิดหวังและเสียใจ ...

 

ทันใดนั้นเอง ต้นไม้ ใบหญ้า ดอกไม้และสรรพชีวิตนานาพันธุ์ในบริเวณใกล้เคียง ที่ได้ยินบทเพลงและท่วงทำนองความฝันหมื่นอารมณ์ในเวลานี้ อยู่ ๆ ก็แปรเปลี่ยนกลายเป็นเทพเซียนเป็นของวิเศษล้ำค่ำ แม้แต่ก้อนหินก้อนเล็ก ๆ เองอยู่ ๆ ก็มีชีวิตจิตใจมีอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดขึ้นมา พวกมันทั้งหมดเกิดการตื่นรู้

 

และสำหรับผู้คนชนดั้งเดิมที่อยู่ใกล้ ๆ กับน้ำตกที่มากเมฆเป่าขลุ่ยอยู่ หมู่บ้านในป่าลึกที่ห่างไกลจากความเจริญเอามาก ๆ หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่แสนธรรมดาที่จำต้องหลบซ่อนตัวอยู่ในป่าเขา มาอย่างยาวนานนับหลายพันปี แถมยังต้องค่อยหลบหนีจากศัตรูคู่แค้น ในอดีตที่ไม่คิดละเว้นให้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียวอยู่เรื่อย ๆ ในแต่ละวัน ที่ต้องออกไปยังโลกภายนอก

 

ผู้คนกว่า 200 ชีวิต อยู่ ๆ ก็บรรลุระดับพลังในอาณาจักรที่สองโลกบำเพ็ญ ทั้งที่ไม่ได้ฝึกฝนบำเพ็ญวิชาบ่มเพาะใด ๆ มาก่อนเลยในชีวิต และต่างก็เลื่อนระดับขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับปลาตัวน้อย ๆ ที่กำลังก้าวผ่านประตูมังกร เพื่อที่จะขึ้นไปบนสวรรค์ชั้นฟ้า ด้วยความแปลกใจและความยินดี ชาวบ้านจากตระกูล หยางโบราณ ตระกูลยอดขุนพลสวรรค์ที่ถูกทอดทิ้งในอดีต ต่างก็ออกมาจากในบ้านที่พักอาศัย ออกมารับฟังบทเพลงด้วยอารมณ์และความรู้สึกที่หลากหลายแตกต่างกันไป

 

มากเมฆในเวลานี้ได้จมลึกดำดิ่งไปกับอารมณ์และความทรงจำในชาติภพที่แล้ว ไม่รู้หลอกว่าตัวเองในเวลานี้ที่นี่ เพียงแค่เขาเป่าขลุ่ยปลดปล่อยท่วงทำนองเพลง ไปตามอารมณ์รักและคิดถึงของตัวเองในอดีตที่เคยเดียวดายมานาน จะก่อให้เกิดผลกระทบอะไรขึ้นบ้าง กับผู้ที่ได้ยินบทเพลงห้วงความฝันหมื่นอารมณ์ของเขาในตอนนี้

 

ภายในหมู่บ้านที่ซ่อนลึกอยู่ในป่า ตระกูล หยางโบราณ

 

".. เมื่อวันนี้มาถึง คำทำนายลิขิตสวรรค์จากท่านบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งตระกูล หลังมหาสงครามแห่งทวยเทพจบลง นายท่านหนึ่งเดียวของพวกเรา จะหวงกลับมา นายท่านผู้เป็นดังแสงแห่งชีวิตและหมื่นความฝัน .." ท่านผู้นำหมู่บ้าน นาม หยางเจี่ย เฒ่าชราที่อายุเกือบร้อยปีกล่าวพูดขึ้น พร้อมกับมองไปยังทิศทางของน้ำตกสูงชัน ใกล้หมู่บ้านจุดที่มากเมฆยืนอยู่ด้วยความเคารพอย่างที่สุดในแววตา

 

".. ตระกูลของพวกเรา นับตั้งแต่ได้รับ คำสาปโลหิตผนึกสวรรค์ ก็ไม่อาจจะฝึกฝนพลังจนเข้าสู่อาณาจักรที่สองได้เลยสักคน แต่วันนี้ เพียงแค่พวกเราทุกคนในหมู่บ้าน ได้ยินเสียงขลุ่ยเสียงเพลงจากที่ไกล ๆ พวกเราถึงกับบรรลุระดับก้าวข้ามคำสาปโลหิตที่เคยมี คนผู้นั้นเป็นนายท่านในทำทำนายของพวกเราจริง ๆ .." ว่าที่ผู้นำคนต่อไปกล่าวพูดขึ้น ชายวัยกลางคนอายุ 35-40 ปี หน้าตาดุดันร่างกายแข็งแกร่งผิดมนุษย์ที่สุดในหมู่บ้าน

 

ชายผู้นี้มีนามว่า หยางเฟยตี้ ผู้เกิดมาพร้อมพรสวรรค์ระดับเหนือลิขิตสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 8 แต่โชคร้ายที่ตระกูลหยางโบราณอันเก่าแก่ ได้รับคำสาปโลหิตผนึกสวรรค์มานานหลายพันปี ทำให้ไม่อาจจะแข็งแกร่งได้อย่างที่ควรจะเป็น

 

 

".. ทำไมตัวข้า ทั้งที่ตลอดชีวิตไม่เคยร้องไห้ ทำไมภายในจิตใจถึงได้เจ็บปวดแบบนี้ นายท่านของพวกเรา ท่านผ่านอะไรมาบ้าง ทำไมเพลงขลุ่ยของท่านถึงเจ็บปวดนัก .." หญิงสาวนางหนึ่งพูดขึ้น นางผู้นี้มีนามว่า หยางซินหลิน เป็นหนึ่งในนางรำของหมู่บ้านที่ต้องออกไปทำงานและสืบข่าวสถานการณ์ความเป็นไปในเมืองบ่อย ๆ

 

".. เป็นเพลงขลุ่ยที่ฟังแล้วอยู่ ๆ น้ำตาก็ไหลออกมาเอง หลานเอ๋อคิดว่านายท่านจะต้องเป่าขลุ่ยไปร้องไห้ไปแน่ ๆ เลย .."

 

องค์หญิงเล็กของตระกูลหยางโบราณ นาม หยางหลานเอ๋อ ผู้ที่มีพรสวรรค์เหนือกว่าใคร ๆ ในหมู่บ้าน

 

เด็กคนนี้มีพรสวรรค์ระดับเหนือลิขิตสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 16 เป็นพรสวรรค์ที่สามารถกลายเป็นมหาเทพนิรันดร์ได้ เป็นผู้ถือครอง 15 วงแหวนพลังในตำนานได้แน่นอน 100% เด็กคนนี้อายุเพิ่งจะ 8 ปีเท่านั้นเอง เป็นเด็กหญิงตัวเล็กที่รักความยุติธรรมเป็นที่สุด และเป็นเด็กน้อยเจ้าปัญญาอีกด้วย

 

".. พวกเราไปพบนายท่านกันเถอะ .." ท่านผู้เฒ่าผู้นำหมู่บ้าน “หยางเจี่ย” กล่าวพูดขึ้น

 

ก่อนที่เจ้าตัวจะกระโดดนำหน้าคนอื่น ๆ ในหมู่บ้าน ขึ้นไปในอากาศและก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างสงบ

 

แม้ว่าจะไม่เคยเรียนรู้ทักษะวิชาใด ๆ มาก่อนในระดับสูงของอาณาจักรที่สองโลกบำเพ็ญ แต่ด้วยสายเลือดทรงพลังของทวยเทพที่สืบทอดกันมา ตั้งแต่เมื่อครั้งบรรพกาลนานมาแล้ว ทำให้ทุก ๆ หยดโลหิตอุ่นร้อนในกายของสมาชิกตระกูลหยางทุกคน ล้วนแล้วแต่สามารถใช้พลังที่มีออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ และเป็นส่วนหนึ่งของสวรรค์และโลกในทันทีและเป็นลูกรักของสวรรค์ นับตั้งแต่หลุดออกจากคำสาปโลหิตผนึกสวรรค์แล้วนับจากนี้

 

มากเมฆยังคงเป่าขลุ่ยและปลดปล่อยอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองไปเรื่อย ๆ

 

แต่ทว่าอยู่ ๆ รอบ ๆ ตัวของเขากับเต็มไปด้วยต้นไม้ที่เคลื่อนไหวได้ ดอกไม้และหินวิเศษมากมายนานาชนิด นานาพันธุ์ของสมุนไพรวิเศษแสนล้ำค่าที่กำลังกระโดดไปมา ต่างก็รายล้อมเขาไว้ทุกทิศทุกทาง พวกมันทั้งหมดหมายจะติดตามรับใช้ หมายจะเป็นส่วนหนึ่งของผู้ติดตามเป็นแรงงาน เป็นพลังให้กับผู้มอบชีวิตให้กับพวกมันไปจนตายจากกัน และพอมากเมฆลืมตาขึ้นมามองไปรอบ ๆ บริเวณที่เขาได้ยืนอยู่ เขาก็พบกับกลุ่มคนมากหน้าหลายตา ที่กำลังคุกเข่าอยู่ที่พื้นใกล้ ๆ กำลังรับฟังบทเพลงของเขาและไม่ส่งเสียงรบกวนใด ๆ ออกมาเลย

 

ดูเหมือนช่วงที่หลับตาและปลดปล่อยอารมณ์มากไปหน่อย

 

จะสร้างเรื่องให้อีกแล้ว ..

 

----------------

หายนะสีเงินค่าตัวแพง .. ออกมาไม่กี่วิก็จากไป

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4274 นักอ่านสายขาว (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 01:34
    ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ แค่เป่าขลุ่ยก็อับพลังชาวบ้านได้เฉย
    #4,274
    0
  2. #4273 RazeLosT (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 00:14
    ทำทุกอย่างให้เป็นเรื่อง(หายนะ)ได้เสมอ 555
    #4,273
    0
  3. #4272 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 20:41

    ไม่ชอบนิสัยมากเมฆตรงที่ตัวเองฉลาดมากแต่ก็ยังทำอะไรไม่คิดให้รอบคอบ

    ขอบคุณครับ

    #4,272
    0
  4. #4271 CrAzy_Se@L (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 20:23
    555555 เป่าขลุ่ยก็สร้างเรื่องได้
    #4,271
    0
  5. #4270 loliz (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 20:21
    แพงเกิ้นมาทีล่มจมเลยเชียว​ แต่ได้ลูกน้องเฉย
    #4,270
    0
  6. #4268 joelamtan (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 19:44
    ขอบคุณ​ครับ​ ค่าตัวแพงจริงแพงมากด้วย

    ฉายา หายนะตัวปลากรอบบบ
    #4,268
    0