มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 278 : บทที่ 278 เล่นกับใครไม่เล่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    19 ส.ค. 62

บทที่ 278 เล่นกับใครไม่เล่น

 

          ยังไม่ทันให้มากเมฆได้คิดอะไรเล่น ๆ แบบคนจิตป่วยที่เคยเป็น ว่าเจ้า ดอกไม้ปีศาจสีม่วง ที่ว่าคืออะไรกันแน่ ทำไมพอคนอื่น ๆ ได้ยิน ผู้จัดการร้านและพนักงานขายถึงตกใจกันนัก แถมเจ้าพลังแห่งการรู้แจ้ง เหมือนจะอยากแกล้งเขาอีกด้วย บทอยากจะให้ทำงานทำตัวเป็นประโยชน์ มันก็ไม่ยอมทำงานเลยนี่สิ

 

แต่ทว่าในขณะนั้นเอง !!!

 

อยู่ ๆ แขกไม่ได้รับเชิญคนหนึ่งก็เข้ามาภายในห้องรับรอง ใช้เท้าถีบประตูไม้จนพังเสียหายดังปัง! เป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญ แถมมาพร้อมกับอาการตื่นเต้นดีใจอย่างออกนอกหน้า หายใจเข้าออกรุนแรงยังกับพวกหื่นกาม ที่กำลังหิวกระหายในความใคร่ต่อเพศตรงข้าม จนมากเมฆและทุก ๆ คนภายในห้องทั้งหมดรวมไปถึงพวกเด็ก ๆ ถึงกับมองอีกฝ่ายอย่างงุนงงด้วยความประหลาดใจ

         

".. ใครถูกพิษ!! ดอกไม้ปีศาจที่ว่าอยู่ไหน บอกข้ามาเร็ว หากคนที่ถูกพิษตายแล้วก็ยิ่งดี หรือยังไม่ตายก็บอกข้ามา ข้าจะได้ไปฆ่าให้ตายเองกับมือ ข้าต้องการศพ เลือดสด ๆ ที่ถูกพิษของดอกไม้ปีศาจสีม่วง พูดสิ บอกมาเร็วเจ้าหน้าหล่อเจ้ารู้ใช่มั้ย ว่าราคามาได้เลย หรือจะแลกกับตำรายุทธ์ก็ได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า สวรรค์เข้าข้างข้า ผู้เฒ่า พิษหรรษา จริง ๆ ว่าจะมาหาสมุนไพรไปปลุกยาเล่น ๆ ระหว่างแวะพักที่เมืองแห่งนี้สักหลายวัน แต่ใครจะไปรู้ อยู่ ๆ ก็ได้มารู้ว่าเมืองบ้านนอกกิเลนทองแห่งนี้ มีดอกไม้ปีศาจสีม่วงอยู่ด้วย ดูเหมือนนิสัยชอบแอบฟังเรื่องชาวบ้านเค้าไปทั่วของข้า ก็มีประโยชน์เหมือนกันนะวันนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า จะเงียบทำไมบอกข้ามาเร็ว .."

 

ผู้ที่พูดเสียงดังแบบไม่เกรงใจใครหน้าไหน ปลดปล่อยคลื่นพลังลมปราณพิเศษออกมาอย่างดุดัน จนคนในห้องเหมือนกับกำลังจะจมน้ำตาย เพื่อสกัดกั้นการเคลื่อนไหวของทุก ๆ คน ภายในห้องเอาไว้ให้อยู่กับที่ คนคนนี้คือเฒ่าชราในชุดเขียว ที่บุกเข้ามาภายในห้องรับรองของมากเมฆ

 

เฒ่าชราผู้นี้มีหน้าตาธรรมดาเอามาก ๆ ผมขาวไปทั้งหัว ขอบตาดำลึก ริมฝีปากม่วงเข้ม แถมทั่วทั้งตัวและทุก ๆ การเคลื่อนไหวของอีกฝ่าย มักจะปลดปล่อยกลิ่นของเม็ดยาและสมุนไพรหลากชนิดออกมา ทำให้พวกเด็ก ๆ ถึงกับต้องเอามือมาปิดจมูกเอาไว้ เพราะกลิ่นยาและกลิ่นสมุนไพรที่มีสารพัดอย่างของผู้เฒ่า พิษหรรษา นั้น รุนแรงอย่างมากจริง ๆ กลิ่นแรงจนพวกเด็ก ๆ แสบจมูกแสบตาไปหมดแล้ว

 

มากเมฆยิ้มเย็นเล็ก ๆ เผยออกมาให้เห็น แต่ก็ไม่ได้แสดงตัวอะไรออกไป

 

เพราะในตอนนี้ เขาเองก็อยากจะรู้เหลือเกินว่าไอ้ดอกไม้ปีศาจสีม่วงที่ว่า มันคืออะไรกันแน่

 

ทำไมผู้จัดการสาขาและพนักงานขายจึงตกใจหวาดกลัว แข็งค้างไม่พูดไม่จา

 

แต่กับเฒ่าชราหน้าตายที่แอบฟังคนอื่นเขาคุยกันอย่างหน้าด้าน ๆ คนนี้ ตาแก่บ้านี่กับตื่นเต้นดีใจเสียอย่างงั้น ซึ่งดูเหมือนว่า ดอกไม้ปีศาจสีม่วง จะต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ และอาจจะเป็นของวิเศษอีกด้วย หรือว่าคนหล่อคิดจะทำความดีสักหน่อยวันล่ะนิด มักจะต้องเข้าไปเผชิญกับเรื่องยุ่ง ๆ ตลอดเวลาเลยสิท่า แบบนี้พวกพระเอกแสนดีในนิยายในหนังในละครหากมีชีวิตจริง ๆ คงจะใช้ชีวิตยุ่งยากและลำบากไม่น้อยเลยทีเดียว

 

ทันใดนั้นเองเสียงเล็ก ๆ ของเด็กผอมแห้งก็ดังขึ้น

 

".. เจ้าคิดจะฆ่าแม่ข้า แม่ข้าไปทำอะไรให้เจ้า นางแค่ถูกพิษ นางแค่ป่วยไม่สบาย เจ้าเฒ่าสารเลว เจ้าคิดว่าชีวิตของคนอื่นไม่มีค่าเลยหรือไง .." เพลิงขจรพูดขึ้นเสียงดังไม่สนความเป็นอาวุโสอายุมากของอีกฝ่าย โกรธจนดวงตาทั้งสองแดงก่ำ เพราะทนไม่ได้ที่อยู่ ๆ ใครที่ไหนก็ไม่รู้ มาพูดจาทำราวกับว่ามารดาของตน เป็นคนที่ตายไปแล้ว เป็นสินค้าที่มีไว้ขาย ไหนเลยผู้เป็นบุตรจะทนได้

 

แค่ทุกวันนี้ตนเองต้องเห็นมารดาทนทรมานนอนอยู่บนเตียง ก็ทุกข์ใจมากพออยู่แล้ว ยังมาถูกเจ้าสารเลวเฒ่านี่พูดจาแบบนี้เข้าให้อีก จะฆ่าก็ฆ่าได้เลยหรือไง จะเรียกราคาก็เรียกได้เลยงั้นเหรอ เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาลมากไปมั้ย ในเวลานี้ เด็กน้อยเพลิงขจรรู้สึกเดือดดาลเป็นอย่างยิ่ง

 

แม้แต่เจ้าอ้วนทัพพีสวรรค์เองก็ยังรู้สึกไม่ดีตามไปด้วย และมองชายชราในทางที่แย่เอามาก ๆ ไว้แล้ว

 

คนอะไรเห็นชีวิตของคนอื่นเป็นผักปลา แย่มาก โตขึ้นเจ้าอ้วนบอกกับตัวเองว่าจะต้องไม่เป็นคนแบบนี้

 

".. คนที่ถูกพิษเป็นสตรีด้วย ดี ดีมาก ๆ พิษดอกไม้ปีศาจ เลือดสด ๆ สีม่วง ที่ได้จากมารดาของเจ้า จะยิ่งให้ผลลัพธ์ของพิษธาตุหยินที่ดีกว่าเดิมเป็นสิบเท่าตัว เจ้าหนูยังไงแม่เจ้าก็ตายแน่ ๆ คนที่ถูกพิษจากดอกไม้ปีศาจสีม่วง 9 ใน 10 ตายเสีย 10 ไม่เคยมีใครรอด ฮ่าฮ่า บอกมาบ้านเจ้าอยู่ไหน เอาเงินนี่ไป 100 ตำลึงทอง ข้าซื้อศพแม่ของเจ้าเป็นไง หรือจะเอา 300 ตำลึงทอง เจ้าบอกราคามาได้เลย จะรอให้แม่เจ้าตายเองคนในเมืองอาจจะเดือดร้อนไปด้วย นี่ข้ากำลังช่วยเจ้าอยู่นะรู้มั้ย นาน ๆ ทีผู้เฒ่าพิษหรรษาอย่างข้าจะทำความดี วันนี้จะไม่ถือสาเด็กอย่างเจ้า บอกมาเร็วบ้านเจ้าอยู่ไหน .." เฒ่าชราพิษหรรษาพูดจาไม่น่าฟังเลยสักนิด ก่อนจะโยนเศษเงินก้อนลงไปที่พื้นห้อง ทำราวกับว่ากำลังให้เงินขอทานอยู่แบบนั้น

 

หลังจากที่ได้สติกลับมาผู้จัดการสาขาร้านยา นาม “ปัญจขันธ์” ก็ร้องถามออกไปในทันที

 

".. ไม่ได้การแล้ว หากให้มารดาของเด็กชายคนนี้ที่ถูกพิษดอกไม้ปีศาจสีม่วง เสียชีวิตภายในเมืองกิเลนทองแบบไม่ป้องกันไว้ก่อน จะต้องก่อให้เกิดหมอกพิษปีศาจสีม่วงในระดับชั้นปฐพีเป็นแน่ เรื่องนี้ข้าจะต้องแจ้งให้ทางการรับมือ เจ้าหนูมารดาของเจ้าติดพิษมากี่วันแล้ว ที่ใบหน้าของนางมีกลีบดอกไม้สีม่วงขึ้นมาเท่าไรแล้ว เจ้าต้องพูดบอกข้ามาทั้งหมด เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แล้วรู้มั้ย หากมารดาของเจ้าตาย จะทำให้ผู้บริสุทธิ์ในเมืองเดือดร้อนและล้มตายไปด้วยจำนวนมาก อย่างน้อยก็หลักหมื่น อย่างมากก็อาจจะคนทั้งเมืองตายทั้งหมด .."

 

เพลิงขจรไม่คาดคิดเลยว่าทำไม อะไร ๆ จึงไม่เข้าข้างตนเองบ้างเลย ความหวังที่มีกับยาเม็ดที่ว่าก็สลายหายไปหมดแล้ว เฒ่าหน้าตายก็อยากจะซื้อร่างไร้วิญญาณของมารดาตนเองอีก โยนเงินให้กับตนราวกับเป็นขอทาน แถมการเสียชีวิตของมารดาผู้ห่วงใย ยังจะเป็นเหตุให้ผู้คนมากมายเสียชีวิต สวรรค์!! เทพเจ้านับหมื่นล้านองค์ท่านรังเกียจข้าเพลิงขจรถึงเพียงนี้เลยใช่มั้ย

 

เด็กน้อยรู้สึกท้อแท้สิ้นหวังกับชีวิต ดวงตาทั้งสองที่เคยเต็มไปด้วยประกายความหวัง ยามนี้ดูมืดมนราวกับคนที่ตายไปแล้ว

 

มากเมฆทนมองทนฟังไม่ไหวอีกต่อไป

 

ก่อนที่จะยกมือและชี้นิ้วเรียวงามของบุรุษเพศ ผู้เลิศล้ำในทุก ๆ กิริยาดีงาม ไปทางพนักงานขายก่อนที่จะพูดถามขึ้นมาว่า ".. บอกให้ข้ารู้ ว่าเจ้า ดอกไม้ปีศาจสีม่วง ที่พวกเจ้าหวาดกลัวนักหนา มันคืออะไรกันแน่ บอกมาทั้งหมดที่เจ้ารู้และเข้าใจ ห้ามปกปิดข้อมูลใด ๆ ทั้งสิ้นบอกข้ามา .." มากเมฆได้ใช้พลังจากวงแหวนเสน่ห์น่าหลงใหลของตัวเองออกไปด้วย ผ่านทางเสียงวาจาและการมองตาแบบตรง ๆ เพื่อเป็นมนตร์สะกดให้อีกฝ่ายทำตาม ในสิ่งที่ตนเองต้องการอย่างพร้อมใจ

 

พนักงานขายต้องมนตร์ของมากเมฆไปเต็ม ๆ แต่กระนั้นคนอื่น ๆ รอบข้างก็สังเกตไม่เห็น ถึงความผิดปกติเลยสักนิด

 

          ".. เรียนคุณชาย ดอกไม้ปีศาจสีม่วง เป็นสมุนไพรพิษจิตวิญญาณที่มีชีวิตแต่ไม่มีสติปัญญา ว่ากันว่าพวกมันเกิดมาจากโลหิตชีวิตวิถีมารที่หลงเหลือ ของมหาจักรพรรดินีปีศาจสีม่วง จากยุคสงครามเทพบรรพกาลเมื่อนานมาแล้วในอดีต และยังเป็นสมุนไพรพิษระดับชั้นนภา ขั้นต่ำที่หาได้ยากอีกด้วย .."

 

".. ยิ่งดอกไม้ปีศาจสีม่วงมีอายุมากเท่าไร พิษของมันก็ยิ่งรุนแรงมากเท่านั้น ทุก ๆ ส่วนของมันสามารถนำไปเป็นส่วนผสมกับสูตรยาต่าง ๆ ได้มากมายและให้ผลลัพธ์ในทางพิษร้ายดีเยี่ยม แต่ว่า ใบสีเขียวเล็ก ๆ ของดอกไม้ปีศาจสีม่วงกับมีคุณสมบัติพิเศษในการรักษาเยียวยา และฟื้นฟูพลังชีวิตเป็นอย่างมาก ดังนั้นผู้ที่มักถูกพิษจากดอกไม้ปีศาจสีม่วง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามันอันตรายมาก ส่วนใหญ่ก็เพื่อต้องการจะเด็ดใบสีเขียวเล็ก ๆ จากลำต้นของดอกไม้ แต่ว่าในตำราสมุนไพรโบราณที่ข้าน้อยเคยอ่านมา ได้บอกไว้ว่า โอกาสที่จะเด็ดมาได้และไม่ถูกพิษ มีโอกาสน้อยมาก ๆ .."

 

".. สำหรับผู้ที่ถูกพิษ แรกเริ่มจะไม่เป็นอะไรสังเกตความผิดปกติจากภายนอกไม่ได้ ทว่าหลังจากผ่านไป 2-3 วัน พิษจะเข้าสู่อวัยวะทุกส่วนจนรักษาไม่ได้ เลือดในกายจะแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วง ผู้ที่ถูกพิษจะรู้สึกเจ็บป่วยทรมานไปทั่วทั้งร่าง ราวกับมีเพลิงนรกมาเผาไหม้ร่างกายและจิตวิญญาณอยู่ตลอดเวลา และที่หน้าผาก มักจะปรากฏกลีบดอกไม้สีม่วงให้เห็นจำนวนนึง .."

 

".. ยิ่งมีกลีบดอกไม้มากเท่าไร ก็ยิ่งบ่งบอกว่าดอกไม้ปีศาจสีม่วงที่ถูกพิษมานั้น มีอายุที่มากและรุนแรงเพียงใด ในตำรายังบอกไว้อีกว่า เมื่อใดที่กลีบดอกไม้ปีศาจปรากฏขึ้น 7 กลีบ คนผู้นั้นจะถึงแก่ความตาย กลายเป็นหมอกพิษที่มีชีวิต พร้อมกับถูกเปลี่ยนให้เป็นวิญญาณร้ายและถูกจองจำไว้ภายในหมอกแห่งนั้น คอยกลืนกินชีวิตของผู้คนไปเรื่อย ๆ ขยายอาณาเขตออกไปอย่างรวดเร็ว สะสมวิญญาณแค้นและวิญญาณร้ายจนยกระดับตัวมันเอง พิษจากหมอกม่วงจะไม่สามารถรักษาได้ และจะทำให้ผู้ที่ถูกพิษสลายกลายเป็นไอหมอกในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วยาม ว่ากันว่าหลังจากผ่านไป 10-30 ปี อาณาบริเวณที่ปรากฏหมอกพิษปีศาจสีม่วง จะสูญสลายหายไปเอง และหากเกิดเหตุการณ์ที่ว่านี้ขึ้นจริง ๆ เมืองกิเลนทองก็จะถึงจุดจบ .."

 

          เพลิงขจรหลังจากได้ยินที่พนักงานขายพูด

 

หัวใจที่แตกสลาย สูญสิ้นความหวังที่มีไปหมดแล้วก่อนหน้า เหมือนกับได้ถูกตอกย้ำอีกครั้ง ตอกย้ำให้เจ็บมากยิ่งกว่าเดิม เด็กชายผอมแห้งทนไม่ไหวอีกต่อไป ถึงกับเป็นลมหมดสติล้มลงไปที่พื้น เพราะถึงอย่างไรร่างกายของเด็กน้อยก็ไม่แข็งแรงอยู่แล้วตั้งแต่แรก

 

หลังจากที่หมดสติไปนอนอยู่บนพื้น เพลิงขจรก็ฝันเป็นความฝันที่สมจริงยิ่งกว่าความฝันครั้งไหน ๆ

 

เด็กน้อยได้เห็นความจริงที่เกิดขึ้นในวันเย็นนั้น วันที่มารดาของตนถูกพิษ มารดาของตนได้พบกับ ดอกไม้ปีศาจสีม่วง บนภูเขาในเส้นทางที่กำลังจะกลับบ้าน นางเป็นหมอและมีความรู้อยู่มากคนหนึ่งของเมืองกิเลนทอง นางรู้ดีว่าอันตราย แต่เพื่อบุตรชายที่กำลังป่วยหนักและใกล้จะตาย

 

แม้จะต้องเสี่ยงอยู่มาก แต่นี่เป็นโอกาสสุดท้ายแล้วที่มี ครอบครัวของนางยากจน สามีก็หายตัวไปอย่างลึกลับ เหลือทิ้งไว้เพียงสองแม่รู้ที่อ่อนแอตั้งแต่เมื่อ 10 ปีก่อน นางจำต้องเลี้ยงดูบุตรชายเพียงคนเดียว ด้วยความยากลำบาก บุตรชายเป็นแก้วตาดวงใจและเป็นทั้งชีวิตของนาง เป็นตัวแทนแห่งความรักของสามี

 

แม้จะรู้ดีว่าอันตราย แต่ความรักของมารดาที่มีต่อบุตรชายนั้น กับยิ่งใหญ่ยิ่งกว่ามาก

 

นางเข้าไปใกล้ ๆ ดอกไม้ปีศาจสีม่วงที่กำลังแกล้งทำเป็นหลับ พยายามใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ ในการเด็ดใบไม้บริเวณลำต้นออกมา แต่สุดท้ายเจ้าดอกไม้ปีศาจก็เหมือนจะรู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร มันพยายามหลบ สร้างความลำบากให้สารพัด พอเห็นว่าใกล้จะมืดและบุตรชายที่ป่วยยังไม่ได้ทานอะไรเลย ตั้งแต่หลังเที่ยงจนถึงตอนนี้

 

นางทำใจอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่จะใช้มือที่สวมถุงมือยื่นไปเด็ดใบสีเขียวเล็ก ๆ ของดอกไม้ปีศาจสีม่วงออกมาได้สำเร็จ แต่ทว่าตนเองกับถูกหนามแหลมที่มีพิษของมันมาด้วย นางมองเห็นชัดเจนว่าดอกไม้ปีศาจสีม่วง ตั้งใจใช้หนามของมันทำร้ายนาง แต่กระนั้นดอกไม้ปีศาจสีม่วงก็มอบใบสีเขียวเล็ก ๆ 1 ใบที่ไม่มีพิษให้กับนางเช่นกัน

 

นางเข้าใจในทันที นี่คือการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม ได้สิ่งใดมาก็ย่อมจะต้องจ่ายคืนไป

 

นางกลับมาถึงบ้านรีบทำอาหารเย็นที่บุตรชายชอบ และต้มยาให้กับบุตรชายที่นอนป่วยอยู่บนเตียง นางไม่ได้เห็นบุตรชายเดินหรือวิ่งเล่นมา 2 ถึง 3 ปีแล้ว นับตั้งแต่ฝึกฝนวิชาในตำราลับที่สามีทิ้งไว้ให้ ดูเหมือนบุตรชายจะมีธาตุพลังชีวิตที่ไม่เข้ากับวิชาวิญญาณลับที่ฝึกฝน จึงทำให้บาดเจ็บและสูญเสียพลังชีวิตไปเรื่อย ๆ แบบนี้

 

นางแม้จะร้องไห้ แม้จะท้อแท้เพียงใด แต่นางผู้นี้ก็ไม่เคยแสดงออกให้บุตรชายได้เห็น นางช่างเป็นมารดาที่ดีเสียจริง ๆ นางทานอาหารแค่วันล่ะมื้อ เพื่อให้บุตรชายได้ทานครบทั้งสามมื้อ นางใช้เงินที่หาได้ซื้ออาหารและสมุนไพร รวมไปถึงยารักษายาบำรุงทั้งหมดก็เพื่อบุตรชาย แม้ในวัยสาวนางจะเป็นหญิงสาวที่งดงามมากคนหนึ่ง แต่ในเวลานี้นางแลดูเหมือนกับป้าแก่ ๆ ที่ทำงานหนัก จนมือทั้งสองข้างของนางหยาบกร้านไปหมดแล้ว ตลอด 10 ปีไม่เคยซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้กับตนเอง ไม่เคยใช้เครื่องเครื่องสำอาง เงินทุก ๆ ตำลึงที่หาได้มีไว้เพื่อบุตรชายของนางเท่านั้น หญิงสาวนางหนึ่งที่ดีพร้อมถึงเพียงนี้ ไหนเลยจะต้องมาทนทุกข์ทรมานแบบนี้ด้วย

 

สวรรค์พวกท่านตาบอดหรือยังไง ...

 

เพลิงขจรเห็นทุก ๆ อย่างในความฝัน ดอกตาน้อย ๆ หลั่งรินน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย

 

ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าทำไมตนเองถึงเดินได้ และกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง แม้ว่าจะอ่อนแออยู่มากก็ตาม ทั้งหมดก็เพราะมารดาใช้ชีวิตแลกมา เพลิงขจรไม่เคยรู้สึกเกลียดตัวเอง เกลียดตัวเองแบบนี้มาก่อน ทำไมตนถึงเป็นบุตรชายที่ไม่ได้ความเสียเลย ทำไม ..

 

ทัพพีสวรรค์เห็นสหายรักในวัยเด็ก หมดสติและร้องไห้ออกมา ตัวมันเองก็เจ็บปวดใจจริง ๆ แต่หากเรื่องที่พนักงานขายพูดเป็นความจริง การเสียสละคนคนเดียว เพื่อชีวิตของทุก ๆ คนในเมืองกิเลนทอง ทางการหรือท่านเจ้าเมืองจะต้องลงมือโหดร้ายกับท่านป้าผู้แสนจะใจดีแน่ ๆ

 

จะมีก็แต่มากเมฆที่สีหน้าเต็มไปด้วยความเศร้า ก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่าง มองไปยังกลุ่มเมฆและดวงจันทร์ที่กำลังจะลอยขึ้นมา เพราะพลังเจ้ากรรมแห่งการรู้แจ้ง ตัวตนเหตุที่ทำให้เพลิงขจรเห็นความฝัน เห็นความเป็นมาของทุก ๆ อย่างของมารดานั้น มากเมฆเองก็เห็นไปด้วยทั้งหมด ชายหนุ่มประทับใจในมารดาผู้นี้จริง ๆ ความรักของมารดาที่แท้จริง รักบุตรอย่างจริงใจมอบให้ได้ทุกสิ่ง

 

มากเมฆลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปอุ้มเพลิงขจรขึ้นมาจากพื้น และหันไปถามพนักงานขายอีกครั้งว่า ".. ในร้านยาพอจะมีสมุนไพร หรือโอสถใดที่สามารถระงับอาการ ความเจ็บปวด หรือสลายพิษของดอกไม้สีม่วงได้บ้างมั้ย .." มากเมฆยังคงใช้พลังเสน่หาหมื่นเอกภพ

 

พนักงานขายผู้นี้ทำงานมานานหลายปี มีประสบการณ์สูง หลังจากที่หยุดคิดไปพักนึง

 

จึงรีบตอบกลับมากเมฆมาว่า ".. มีอยู่ขอรับ สมุนไพร หญ้าเซียน 5 ตะวัน สมุนไพรระดับชั้นปฐพี ขั้นสูง อายุ 300 ปี ทางร้านมีขายอยู่หนึ่งต้น แต่ราคาสูงถึง 30 ล้านตำลึงทอง สามารถระงับอาการของพิษได้ทุกชนิดเป็นเวลา 1 เดือนหลังจากทานสด ๆ ขอเพียงพิษที่ถูก มีคุณสมบัติของธาตุหยินจะสามารถระงับอาการได้ทั้งหมด .."

 

".. ส่วนยาลดความเจ็บปวด ทางร้านมีขายอยู่เช่นกัน แต่ผู้ป่วยถูกพิษธาตุหยินโดยเฉพาะ ทำให้ต้องใช้แต่โอสถธาตุหยางร้อนแรงเท่านั้น ดังนั้น ภายในร้านจึงมียาที่ว่าอยู่พอดี 1 ขวด ชื่อเม็ดยา “สองบรรเทาจันทรา เป็นโอสถระดับชั้นปฐพี ขั้นต่ำ แต่ราคาสูงถึงเม็ดล่ะ 2 แสนตำลึงทอง 1 ขวดมีทั้งหมด 30 เม็ด หากจะซื้อทั้งขวดเลยก็อยู่ที่ 6 ล้านตำลังทองขอครับ .."

 

มากเมฆพยักหน้าก่อนจะตอบกลับไปว่า ".. ไปนำมันมา ใส่สมุนไพรและขวดยาไว้ในแหวนวงนี้ นี่เงิน 38 ล้านตำลึงทองนับเอาเองแล้วกัน อ้อที่เกินไปไม่ต้องทอน ถือว่า พวกเจ้าทำงานได้ดีและน่าพอใจ .." ชายหนุ่มจ่ายเงินออกไปจำนวนมหาศาลง่าย ๆ ไม่แม้แต่จะกระพริบตาเลยสักนิด

 

แถมมากเมฆยังเกรียน เดินไปเหยียบเศษเงินที่เฒ่าพิษหรรษาโยนทิ้งไว้อีกด้วย ใช้เท้าเหยียบและเขี่ยตำลังทองพวกนั้นออกไปให้พ้น ๆ ทาง ตั้งแต่แรก เขาทำราวกับว่าภายในห้องรับรอง ไม่มีชายชราคนนี้อยู่ในห้อง อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ในเมื่ออีกฝ่ายไร้มารยาทก่อน ทำไมเขาจะทำคืนกลับบ้างไม่ได้จริงมั้ย

 

พิษหรรษาอยากจะลงมือสั่งสอนมากเมฆ เป็นอย่างมากเสียตั้งแต่ตอนนี้ แต่มันเองรู้ดีถึงเจ้าของแท้จริงของร้านยาแห่งนี้ ผู้ก่อตั้งเทพโอสถประทานพรเป็นบุคคลที่หน้ากลัวมาก ๆ ดังนั้นมันจึงไม่คิดจะลงมือภายในร้าน แต่เมื่อใดก็ตามที่อีกฝ่ายออกจากร้านยาแห่งนี้ไป พิษร้าย ๆ นับร้อยนับพันที่มีอยู่เต็มแขนเสื้อของมัน จะต้องได้สำแดงเดชออกมาอย่างแน่นอน

 

พอคิดได้อย่างงี้แล้ว เฒ่าชราพิษหรรษาจึงส่งเสียง หึ!! ออกมาคำหนึ่ง

 

ก่อนที่จะหมุนตัวจากไปด้วยวิชาตัวเบา แน่นอนว่ามันยังไม่ยอมแพ้ เพียงแค่ออกไปสืบหาว่าบ้านของเจ้าเด็กผอมแห้งนี่อยู่ที่ไหน และชิงนำร่าง นำมารดาของเจ้าเด็กนี่ก่อนที่จะตายก็เท่านั้น ส่วนวิธีในการรับมือกับหมอกพิษนั้น เป็นอะไรที่ง่ายแสนง่ายสำหรับผู้ใช้พิษอย่างมันเอามาก ๆ ดีไม่ดีจะได้ของเล่นใหม่มาอีกด้วย เพียงแค่นีหากหามารดาของเจ้าเด็กนั้นพบก่อน ทั้งหมดก็จะกลายเป็นการค้าไร้ต้นทุนที่สมบูรณ์แบบ แผนในการยกระดับประสิทธิภาพของยาพิษของมันก็จะง่ายขึ้นไปหลายสิบปี

 

พิษหรรษาหลังจากออกมาที่ประตูร้านยา เห็นเด็ก ๆ กลุ่มนี้ยืนรออยู่นานตั้งแต่แรก จึงสงสัยและฉุดคิดขึ้นมาได้ว่าเด็กพวกนี้อาจจะเป็นกลุ่มเพื่อนเดียวกันกับเด็กผอมแห้งก็เป็นได้ ไม่สู้วัดดวงลองถามไปส่ง ๆ ดู วันนี้สวรรค์อาจจะเป็นใจก็ไม่แน่

 

".. เจ้าหนู ตาเฒ่าคนนี้เป็นหมอสมุนไพร เห็นว่าพวกเจ้า น่าจะเป็นเพื่อนกับเด็กที่ผอมแห้งในร้านยาคนนั้น พวกเจ้าบอกได้หรือไม่ ว่าบ้านของเด็กผอมแห้งตั้งอยู่ที่ไหน ตาเฒ่าคนนี้เป็นหมอมานาน ได้ยินมาว่ามารดาของเด็กคนนั้นกำลังป่วยหนักอยู่ ด้วยความสงสารและเห็นว่าเด็กคนนั้นเป็นเด็กกตัญญูรู้คุณ จึงคิดจะเข้าไปดูอาการ หากช่วยได้ก็จะช่วยโดยไม่คิดเงินแม้แต่แดงเดียว .." พิษหรรษาหลอกกล่าวถามแบบหน้าด้าน ๆ แสดงออกทางสีหน้าด้วยท่าทางของผู้มีเมตตา อารีต่อสรรพชีวิตราวกับพ่อพระมาโปรด

 

พวกเด็ก ๆ หลงเชื่อและดีใจที่มีคนใจดี คิดที่จะช่วยเหลือ ดูเหมือนวันนี้โชคของพวกเขาน่าจะดีไม่น้อย

 

ดังนั้นทั้งหมดจึงได้บอกกล่าวที่อยู่ของเพลิงขจรออกไป โดยไม่รู้เลยว่าพวกตนได้สร้างความยุ่งยากให้มากขึ้นแค่ไหน แต่ที่แย่ไปกว่านั้น เจ้าเฒ่าสารเลวหลังจากได้รู้ที่ตั้งจากปากพวกเด็ก ๆ แล้ว มันยังได้วางยาพิษพวกเด็ก ๆ ให้เกิดอาการแปลก ๆ จนไร้เรี่ยวแรงและหมดสติไปที่หน้าร้านยาด้วยกันทั้งหมด เพื่อปกปิดและซื้อเวลาในสิ่งที่มันต้องการจะทำหลังจากนี้ และกว่าพวกเด็ก ๆ เหล่านี้ จะตื่นและบอกให้ไอ้หน้าหล่อรู้ว่าตนเองถามอะไรออกไป ตอนนั้นมันเอง ก็คงพาร่างของสตรีที่ถูกพิษ หนีหายออกจากเมืองไปแล้ว ดูเหมือนสวรรค์ในวันนี้ จะเป็นใจกับพิษหรรษาจริง ๆ เฒ่าสารเลวหายไปในมุมมือของย่านการค้า มุ่งหน้าไปยังบ้านของเพลิงขจรในทันที

 

ในขณะเดียวกันผู้จัดการร้านยาเอง ก็ได้ส่งสารไปยังท่านเจ้าเมืองกิเลนทอง แจ้งบอกให้รู้ว่าภายในเมือง ได้มีผู้ที่ถูกพิษจากดอกไม้ปีศาจสีม่วงอยู่คนหนึ่งซึ่งเป็นสตรี เป็นเหตุให้ท่านเจ้าเมืองต้องหยุดการงานที่ทำอยู่ทุก ๆ อย่าง รีบมุ่งหน้ามายังร้านยาในทันที แต่ระหว่างทางพอรู้ว่าผู้ที่ถูกพิษเป็นใคร ท่านเจ้าเมืองเหมือนจะรู้จักบ้านของอีกฝ่าย ก็รีบมุ่งหน้าไปยังเขตชุมชนยากจนภายในเมืองอย่างรวดเร็ว

 

ทว่าหลังจากมากเมฆกลับออกมาจากในร้าน และมาเห็นพวกเด็ก ๆ 6 คนนอนหมดสติด้วยสีหน้าเจ็บปวดและไร้เรี่ยวแรงอยู่ใกล้ ๆ กับประตูทางเข้าของร้านยาเทพโอสถประทานพร และได้มีพนักงานของทางร้านและหมอมาตรวจดูอาการกันอยู่หลายาสิบคน

 

ต่างก็สรุปผลออกมาเหมือน ๆ กันว่า พวกเด็ก ๆ ถูกวางยาพิษที่ระบุไม่ได้ มากเมฆที่กำลังอุ้มเพลิงขจรอยู่นั้นถึงกับสั่นไปทั้งตัว 1 ครั้ง เป็นการสั่นเพื่อระงับไม่ให้ตัวเองไปฆ่าใครในเวลานี้ ก่อนที่จะมองไปยังทิศทางที่อีกฝ่ายหายไปในมุมมืด สายตายาวไกลของมากเมฆในเวลานี้ สามารถฆ่าคนได้เลยทีเดียว .. ระเบิดดาวเล่น ๆ ก็ยังได้หากต้องการ

 

ดูเหมือนสวรรค์ชั้นฟ้า จะเป็นใจให้พิษหรรษาเสียจริง

 

เล่นกับใครไม่เล่น ...



************************

อัพช้าขออภัยจริง ๆ วันนี้ฝนตกทั้งวันอากาศดีน่านอนมาก ๆ 

ไรท์เลยหลับยาวเลย วันนี้สรุป นอนไปแล้ว 3 รอบหลังอาหาร 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4203 zaalah5931 (จากตอนที่ 278)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 00:26

    จัดให้หนักเลยค่ะ
    #4,203
    0
  2. #4202 pnipni1999 (จากตอนที่ 278)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:22
    ว่ายน้ำนานแล้วนะ
    #4,202
    0
  3. #4201 นิค&NIck (จากตอนที่ 278)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 21:57
    น่าเบื่อละ

    ไม่ใช่แบบที่คิดไว้เลย บอกเลยว่าการเล่นเกมส์ปกติมันน่าเบื่อมาก ถ้ามันจะจบจริงไปก็ให้มันจบสวยที่สุดเถอะ การเล่นแบบยัดเยียดมันไม่สนุกหรอก มันไม่ใช่มากเมฆเลย
    #4,201
    0
  4. #4200 loliz (จากตอนที่ 278)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 21:27
    ลีลาล่ะ​เนิบไป​ มันต้องระเบิดเด้ วู้เสียชื่อหมดเลย มันต้อง้พิ่มค่าหัวเด้ หยั่งงี้ไม่มัน
    #4,200
    2
    • #4200-1 Mr01539(จากตอนที่ 278)
      17 สิงหาคม 2562 / 21:51
      อันนี้​อยู่ในโลกเทพเซียน​นะครับไม่ใช้เวทมนตร์​ ฉะนั้นไม่มีค่าหัวนะครับ น่าจะนะ
      #4200-1
  5. #4199 joelamtan (จากตอนที่ 278)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 21:26
    ขอบคุณ​ครับ​ อิอิ นอนนน
    #4,199
    0
  6. #4198 oPSTo (จากตอนที่ 278)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 21:17
    ไม่ค้างแล้ว
    #4,198
    0