มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 273 : บทที่ 273 ยิ้มหวานละมุนละไม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 181 ครั้ง
    12 ส.ค. 62

บทที่ 273 ยิ้มหวานละมุนละไม

 

          ถูกจู่โจมหน้าหลังในระยะประชิด มากเมฆทำการขยับตัวโยกหลบ ดุจสายลมอ่อน ๆ ในฤดูร้อนที่พัดผ่านมาปะทะใบหน้า ก่อนที่ชายหนุ่มจะหมุนตัวเตะหนึ่งรอบแบบงาม ๆ ตอบโต้สวนกลับอย่างดุดัน ประดุจเสือร้ายที่เพิ่งตื่นนอนจากความฝันแสนหวานยามราตรี ออกท่าแม่ไม้มวยไทย 1-2 กระบวนเพลงสมัยนิยม เตะตัดขา เตะเจาะยางกระเทยควายที่หมายจะสวนตูดเข้าอย่างแรง

 

          จนก่อให้เกิดเสียงกรีดร้อง เหมือนแม่หมูถูกเชือดดังขึ้น .. อยู่หลายครั้ง

 

          อยากจะมองให้เห็น ให้ทันมากแค่ไหน แต่บรรดาสมาชิกที่อยู่ใกล้ ๆ ก็มองได้แต่ภาพเหตุการณ์ขาด ๆ หาย ๆ

 

          ทุก ๆ อย่างที่เกิดขึ้น คนสองคนที่คิดจะรุมชายหน้าหล่อ อยู่ ๆ กับเนื้อตัวแตกออก ถูกเตะเข้าที่ต้นขา ขาที่ว่าก็แตก ถูกเตะเข้าที่กลางลำตัว ลำตัวก็ระเบิดออก แต่กับไม่ตาย เสียงถูกเตะและกรีดร้องเหมือนหมาแมวป่วยใกล้ตาย ดังขึ้นมาอีกไม่กี่ครั้ง ก่อนที่คนทั้งหมดในบริเวณ ไม่เว้นแม้แต่ผู้เล่นทั่ว ๆ ไปที่ผ่านไปมา ต่างก็มองมาที่สภาพอุจาดตาของสองผู้เล่นที่กลายเป็นเนื้อสับอยู่กับพื้น ร้องโอดโอยจะเป็นจะตาย

 

           ".. เชี่ยยยยย สุดยอดดดด หน้าหล่อคนนั้นเก่งเวอร์ เตะแค่ไม่กี่ที ใช้แม่ไม้มวยไทยได้สุดยอดมาก ไม่ถึง 5 วินาที อีกฝ่ายก็ลงไปกองเป็นเนื้อสับกันหมด พวกปลายแถวเนตรสามตาที่กร่างไปทั่ว ถึงวันดวงซวยแล้วมั้ยหล่ะ .."

 

          ".. ดูดิเพื่อน ขนาดอัดวีดีโอไว้ตั้งแต่แรก ๆ ภาพยังเบลอ ๆ เลย หน้าหล่อคนนั้นเคลื่อนไหวได้เร็วสุดยอด โลกเวทมนตร์ของเรา มีนักสู้เก่งแบบนี้ตั้งแต่ตอนไหน ดูกี่ทีก็ไม่อยากจะเชื่อ หลบได้สวยสวนกลับได้แรงจริง ๆ .."

 

          ".. พวกเราดูดิ ขนาดถูกเตะจนเนื้อระเบิด กลายเป็นยิ่งกว่าอาหารหมูราคาถูก แต่ผู้เล่นอันธพาลสองคนนั่น กับยังไม่ตาย ดู ๆ พวกเราดู มีออร่าพลังสีดำ ๆ กัดกินชิ้นเนื้อที่แตกออกด้วย เหี้ย เห็นแล้วสยองซิบหาย นั่น ๆ หัวที่ขาดของพวกมัน ยังพยายามแดกพวกเดียวกันเองอีก หิวอะไรระขนาดนั้น เหี้ยยยยยย นี่มันเกมออนไลน์แฟนตาซี หรือเกมออนไลน์สยองขวัญวะ ทนดูไม่ได้แล้ว จะอ้วกกกก .."

 

          ".. ดู ๆ ๆ ผู้เล่นคนนั้นยังไม่หยุด ดูเร็ว คนคนเดียวพุ่งเข้าใส่ทั้งกลุ่มที่ตั้งท่าจะหนี ฮ่า ฮ่า ฮ่า สะใจจริง ๆ วันนี้ แม่งมีคนช่วยระบายแค้นให้พวกเราแล้ว สุดยอดไปเลย แต่พูดก็พูดเถอะ ทำไมหน้าหล่อคนนั้นดูหน้าคุ้น ๆ แต่ทำไมถึงจำไม่ได้ คิดยังไงก็นึกไม่ออก .."

 

          มากเมฆหลังจากจัดการสองหน่อไม้ที่หมายจะหาเรื่องเขา ให้กลายเป็นเนื้อสับพร้อมกับร่ายคำสาปร้าย ๆ ให้พวกมันแดกกันเอง ระหว่างสองกองเนื้อแล้ว ชายหนุ่มผู้จิตใจดีงามมีเมฆตาเป็นที่สุดอย่างเขา และชอบมอบสิ่งต่าง ๆ อันเป็นประสบการณ์ดีงาม ให้อย่างเสมอภาคโดยเฉพาะพวกที่ชอบอยู่เป็นกลุ่ม ๆ แล้วเก่ง อวดเบ่งไปทั่วอย่างคนกลุ่มนี้

 

          ชายหนุ่มหน้าหล่ออย่างเขา ผู้มีรอยยิ้มงดงามดุจภาพวาดหมื่นความฝัน

 

ไหนเลยจะยอมให้คนกลุ่มนี้หนีรอดไปได้อย่างสบาย ๆ มากเมฆเคลื่อนกายขยับตัว ไปปรากฏอยู่กลางวงล้อมของพวกมันที่กำลังจะหนีออกไปได้ไม่กี่เมตร หยุดการเคลื่อนไหวพวกมันด้วยการเตะเจาะยางเบา ๆ จนเนื้อต้นขาอ่อนของพวกมันทั้งกลุ่ม ระเบิดออกจนเห็นกระดูก แตกเป็นชิ้นเนื้องดงาม ตกลงพื้นเรียงกันอย่างกับร้านขายเนื้อหมู

 

          อ๊ากกกกกกกก

         

เสียงร้องโหยหวนเหมือนตุ๊กแกป่วยใกล้ตาย ดังขึ้นไม่ขาดสาย

 

แม้ว่าในกลุ่มจะมีหญิงสาวอยู่บ้าง แต่แน่นอนว่ามากเมฆก็ไม่ระเว้น ยุคนี้ชายหญิงเท่าเทียมกันแล้วอย่างแท้จริง

 

          แต่ไหนเลยจะจบลงง่าย ๆ เพียงนี้ หน้าหล่อยังคงเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องไปมา เตะตัดขาทำลาย จนพวกมันเดินไม่ได้อีกต่อไป ก่อนจะฝากคำสาปร้าย ๆ ไว้ให้ทรมานเล่น 7 วันตามเวลาของโลกจริง หรือคิดเป็น 336 วันนับจากนี้ตามเวลาในเกม คำสาปที่มากเมฆพัฒนาขึ้นมาใหม่ในยามว่าง

 

          //- - มหาเวทคำสาป ความหิวโหยอันเป็นนิรันดร์ มีผลทำให้ผู้ที่ถูกคำสาปหิวโหยกระหายหิวอยู่ตลอดเวลา ดื่มกินมากเท่าไหร่ก็จะไม่มีวันอิ่ม ยิ่งได้กินได้ดื่ม ก็ยิ่งจะหิวโหยมากขึ้นเท่านั้น และหิวโหยไปจนกว่าจะตายอยู่แบบนั้นทั้งเป็น เป็นหนึ่งในความทุกข์ทรมานที่โหดร้ายอย่างมาก ความหิวโหยนิรันดร์เป็นความทุกข์อย่างที่สุดไม่ว่ากับใคร - - //

 

          แน่นอนว่ามากเมฆไม่ได้ใจร้ายใจดำ ถึงขนาดที่ว่าคำสาปเวทมนตร์บทนี้จะแก้ไม่ได้เลย

 

แต่วิธีการและขั้นตอนในการแก้คำสาปนั้น ก็คงจะต้องให้พวกมันไปหากันเอาเอง หลังจากทรมานจนตายแล้วกลับมาเกิดใหม่

 

มากเมฆก้มลงเก็บไอเท็มของดี ๆ ที่ดรอปมาจากคนกลุ่มนี้ทีละชิ้นทีละชิ้นอย่างใจเย็น

 

แม้ว่าทหารยามประจำเมืองต้นไม้สีทองจะมาถึง และส่วนใหญ่ก็มีเลเวล 800+ แต่ทว่าเหมือนหัวหน้าทหารจะมีสัมผัสพิเศษของ NPC ระดับสูงอยู่กับตัว จึงสัมผัสและรับรู้ได้ว่า ผู้ก่อเหตุในครั้งนี้เป็นตัวอันตรายมากแค่ไหน กองกำลังทหารกว่า 100 นาย จึงได้แต่อยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าเขาใกล้ และไม่ส่งเสียงรบกวนใด ๆ ในระหว่างที่ชายหน้าหล่อ เดินเก็บไอเท็มที่ดรอปใส่กระเป๋าอย่างสบายอารมณ์

 

 ".. ตาไม่ได้ฝาดไปใช่มั้ย กองกำลังทหารยามระดับสูงของเมือง ช่วยกันกั้นพื้นที่ ปล่อยให้ผู้เล่นหน้าหล่อคนนั้นเก็บไอเท็มที่ดรอปได้สบาย ๆ เลย ไม่คิดจะเข้าไปห้าม จับตัวหรือทำอะไรเลยสักอย่าง แม้แต่หายนะสีเงินก็ยังไม่เคยได้รับอภิสิทธิ์มากขนาดนี้ .."

 

".. นายเพิ่งจะมาถึงอ่ะดิเนี่ย มา ๆ ดูคลิปนี้ก่อนแล้วจะเข้าใจ เทพหน้าหล่อคนนั้นน่ะ เพิ่งจะจัดการกลุ่มสมาชิกระดับล่างของเนตรสามตาไป เล่นงานจนหมดสภาพ พอทหารยามมาถึง จริง ๆ พวกเราก็เข้าไปจะช่วยห้ามไม่ให้ทหารยามลงมือและจะเป็นพยานให้ว่าอีกฝ่ายกลุ่มเนตรสามตาเริ่มก่อน  แต่ที่ไหนได้ ทหารยามกับเข้ามาปิดล้อมและกั้นพื้นที่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า แม้แต่ NPC AI ประดิษฐ์ก็มีความยุติธรรมในหัวใจ ดูดิ แม้แต่หัวหน้าทหาร ยังลงจากม้าไปช่วยเก็บไอเท็มด้วยเลย .."

 

เหตุการณ์อันไม่น่าจดจำนี้ อยู่ ๆ ก็กลายเป็นข่าวดังในเว็บบอร์ด และกระจายกันออกไปเป็นวงกว้างในเวลาต่อมา ส่วนพวกที่หาเรื่องมากเมฆทั้งกลุ่มเหล่านั้น สุดท้ายก็เสียเลือดจนตาย และกลับมาเกิดใหม่ในสภาพที่ทรมานกับคำสาปอยู่แบบนั้นไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดกลุ่มเนตรสามตาไม่อาจจะปิดข่าวเหล่านี้ได้ จนผู้เล่นจำนวนมากได้เชื่อมโยงกับเหตุการณ์ก่อนหน้า ที่ว่าเมืองเมฆเคลิ้ม เหล่าสมาชิกระดับสูงเคยโดยคำสาปที่ยากจะรักษา หลุดรอดออกไปจนขายหน้ากันอีกหน ว่าเทพแห่งคำสาปที่ว่าอาจจะเป็นชายหน้าหล่อคนนั้นก็เป็นได้ ...

 

แต่กระนั้น ไม่ว่าจะนึกหน้าให้ออก และมองภาพในคลิปอยู่บ่อย ๆ ก็ตาม .. สุดท้ายต่างคนต่างก็ยิ่งลืม และจำไม่ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

 

มากเมฆหลังจากที่ผ่านประตูมิติระหว่างดวงดาวมาแล้วนั้น

 

แต่ด้วยไอเท็มของเขามีระดับที่สูงมาก จึงทำให้เสียค่าบริการไปหลายล้านเหรียญทองเลยทีเดียว

 

หลังจากที่ก้าวพ้นประตูมิติออกมาได้ ชายหนุ่มก็ถูกสุ่มให้ไปยังเขตรอบนอกของเมืองโบราณแห่งหนึ่ง พร้อมกับได้ยินเสียงต้อนรับอย่างอบอุ่นดังขึ้นมาให้ได้ยิน

 

[ โลกแห่งเทพเซียน ดินแดนหมื่นความหวัง ศาสตร์พลังแห่งมังกร ทวีปเริ่มต้นบัลลังก์เมฆ ยินดีต้อนรับค่ะ ]

 

มากเมฆรู้สึกคุ้น ๆ กับคำทักทายนี้จริง ๆ เหมือนกับว่าครั้งแรกที่เขามาถึงทวีปเริ่มต้นจิตมายา ก็ดูเหมือนจะมีอะไรแบบนี้เด้งขึ้นมาเหมือนกัน ก่อนที่จะต้องหนีตายจากแมลงตัวหนึ่งที่หมายจะกินเขาเป็นอาหาร

 

ชายหนุ่มมองไปรอบ ๆ บริเวณก็พบกับความงดงามแบบ เอเชียโบราณ เอเชียแฟนตาซี มันเป็นอะไรที่ออกไปแนว ๆ จีนโบราณเสียเป็นส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะป่าไม้ บ้านเรือน หรือแม้แต่ตัวอักษรที่มองเห็น ทุก ๆ อย่างให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และเก่าแก่เป็นอย่างยิ่ง มีมนต์ขลังต่อความรู้สึกของผู้เล่นที่ชมชอบในเรื่องราวของกำลังภายใน เทพเซียน และความลึกลับแบบเก่าแก่โบราณ ยุคสมัยที่เต็มไปด้วยเทพอสูร อย่างมังกร กิเลน เต่าทมิฬ อีกาสามขาอะไรแบบนี้สุด ๆ

 

".. จะว่าไปการแต่งตัวของเราในตอนนี้ ก็ดูไม่เข้าพวกยังไงชอบกล .." มากเมฆมองดูเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเอง

 

ก่อนที่จะส่งกระแสจิต สั่งให้โลหะเทพอบราซัสทำการแปรเปลี่ยนตัวมันเอง

 

เพื่อให้กลายเป็นเสื้อผ้าแบบจีนโบราณสีขาว ดุจเดียวกับเทพสวรรค์ที่เคยเห็นในสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 16 จนมากเมฆในเวลานี้ ดูเป็นนายน้อยผู้รักความสะอาดขึ้นมาในทันที งดงามและเลอค่าเป็นไหน ๆ มองมุมบนหรือมุมล่าง ก็ดูดีมีระดับเป็นที่สุด พร้อมกันนั้น เขายังได้เปลี่ยนรูปแบบของทรงผมใหม่ทั้งหมด ให้กลายเป็นผมยาวสีเงินลงไปถึงเอว แลดูเนียนนุ่มทั้งเส้นผมและผิวพรรณ ที่ขาวราวกับหยกบริสุทธิ์จากชั้นฟ้าเหนือสวรรค์ใด ๆ ดุจเทพเซียนเจ้าสำราญก็ไม่ปาน ประกอบกับคลื่นพลังเสน่หาบาง ๆ ที่หลุดลอยออกมาเป็นระยะ ยิ่งเสริมสร้างให้มากเมฆเป็นชายงามล่มเมืองมากขึ้นทุกที

 

หลังจากเปลี่ยนรูปแบบเสื้อผ้าหน้าผมจนพอใจ มากเมฆจึงกะว่าจะเดินเข้าไปในเมืองใกล้ ๆ เพื่อทำความเข้าใจโลกแห่งเทพเซียนเสียหน่อย แต่ยังไม่ถึงประตูเมืองเลยด้วยซ้ำ ห่างจากประตูไม่ถึง 100 เมตร ชายหนุ่มกับถูกกลุ่มผู้เล่นกว่า 300 คน เข้ามาปิดล้อมเอาไว้ทุกทิศทุกทางเสียอย่างงั้น

 

".. จับไอ้หน้าหล่อนี่มัดไว้ มันอาจจะเป็นคนของตระกูลกระบี่สายน้ำก็ได้  .." ชายหน้าดุอย่างกับเสือคนหนึ่งพูดออกคำสั่งเสียงดัง ก่อนที่ลูกน้องคนสนิทจะพุ่งเข้ามาประชิดตัวของมากเมฆ ด้วยทักษะวิชาตัวเบาอันไร้เสียง และใช้เชือกเซียนวิเศษบางอย่าง จับมัดตัวเขาเอาไว้จนขยับไม่ได้

 

แต่เดิมมากเมฆจะหนีก็ได้ หรือจะสวนกลับก็ง่ายอยู่

 

แต่ไหน ๆ ก็จะเล่นเป็นคนปกติธรรมดา ลองตามน้ำไปสักหน่อยก็แล้วกัน

 

หลังจากถูกมัดและถูกจับเข้ากรงขังไม้ผุ ๆ บนรถม้าที่ถูกเตรียมไว้แล้ว

 

แต่กระนั้นมากเมฆก็ไม่คิดจะหลบหนีไปไหน เพียงแค่นั่งเล่น ๆ ไปได้ไม่ถึง 15 นาที

 

เขาก็ถูกนำมาทิ้งไว้ที่ศาลาไม้เก่า ๆ แห่งหนึ่ง ซึ่งที่นี่เต็มไปด้วย NPC จำนวนมากที่ได้รับบาดเจ็บ

 

มีทั้งคนแก่และเด็กอายุไม่ถึง 5 ขวบอยู่เป็นจำนวนมาก บางคนที่ดูแข็งแรงหน่อยก็ถูกจับมัดไว้อย่างแน่นหนา

 

บริเวณรอบ ๆ ก็ยังมีผู้เล่นอีกนับร้อยคนที่ถูกผนึกพลัง ด้วยแผ่นยันต์ที่เรือนแสงสีทองออกมาตลอดเวลา

 

ผู้เล่นเหล่านั้นทุกคนต่างก็คุกเข่าอยู่กับพื้นด้วยสีหน้าทรมานจนบิดเบี้ยว

 

ก่อนที่จะถูกกลุ่มผู้เล่นที่แต่งกายเหมือน ๆ กันในชุดสีดำลายมังกรอย่างเท่ห์ คอยทรมานด้วยการเฆี่ยนตีจากอุปกรณ์สารพัดอย่างที่พวกมันมี จนสถานที่รกร้างแห่งนี้ เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องทรมานจะเป็นจะตายของใครหลาย ๆ คน

 

ดูเหมือนราตรีนี้จะมีอะไรดี ๆ ให้ดูแล้วสิเนี่ย มากเมฆคิดเล่น ๆ ในใจ

 

".. พี่โจว แค่พี่บอกมาว่า คัมภีร์กระบี่ธาราสวรรค์ อยู่ไหน คนของตระกูลกระบี่สายน้ำของพี่ คนรัก NPC ของพี่ ลูกเมียของพี่ที่เป็น NPC ก็จะไม่ต้องตาย พวกเขามีแค่ 1 ชีวิตเองนะ พี่ทนเห็นคนที่ตัวเองรักตายได้ลงคอจริง ๆ หรอ ส่วนพวกกลุ่มเพื่อน ๆ ของพี่ที่มาช่วย ก็จะได้ไม่ต้องมาทรมานไปกับพี่ไปเรื่อย ๆ แบบนี้ไง ยังไงครั้งหนึ่งพวกเราก็เคยเป็นพี่น้องกันนะ ร่วมสุขมาด้วยกันไม่ใช่หรือไง พี่บอกที่ซ่อนของคัมภีร์มาเถอะ งานนี้จะได้จบ ๆ .."

 

ชายวัยกลางคนที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นทั่วใบหน้า นาม มังกรเหล็กดำ ได้กล่าวถามอดีตพี่น้องอย่างเย็นชา

 

ก่อนจะใช้มีดสั้น ๆ ที่อาบยาพิษในมือ กรีดไปตามใบหน้าของอีกฝ่ายจนเลือดออก อย่างเลือดเย็นและไม่กระพริบตาแม้แต่น้อย

 

".. อ๊ากก มังกรเหล็กดำ ข้าโจวกระบี่สายน้ำ เคยช่วยเหลือเจ้าไว้มากมายเมื่อครั้งที่เจ้ายังอ่อนแอ แต่วันนี้ เจ้าตอบแทนข้าแบบนี้ได้ยังไง เจ้าถึงกับนำคนมากมายมาทำลายตระกูลที่ข้าสร้างขึ้นมา ทำลายมิตรภาพที่ข้าเคยมอบให้เจ้า ข้าเคยบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือไง วิชาบ้า ๆ กระบี่ธาราสวรรค์อะไรนั่น มันไม่เคยอยู่ที่ข้า ข้าไม่เคยแม้แต่จะเคยเห็นหน้าปกของมันด้วยซ้ำ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าไปเอามูลเน่า ๆ พวกนี้มาจากไหน ถึงได้เชื่อว่าข้ามีคัมภีร์สวรรค์บ้า ๆ นั่น ต่อให้เจ้าฆ่าข้า ข้าก็ไม่มีให้เจ้าหรอก .." โจรกระบี่สายน้ำกล่าวพูดตอบโต้อย่างเด็ดขาดจริงจัง

 

".. ได้ ๆ ในเมื่อเจ้าเลือกแล้ว ข้าจะทำตามนั้น เฮ้ออออ เมื่อก่อนพี่โจวคนที่มังกรเหล็กดำรู้จัก เป็นคนที่ฉลากกว่านี้แท้ ๆ ทำไมกันแน่ พอมีลูกมีเมียเป็น NPC น่าตาน่ารัก ถึงได้เปลี่ยนจากมังกรกลายเป็นลาโง่ไปได้ .." มังกรเหล็กดำพูดตอบเสียงเย็นและเต็มไปด้วยจิตสังหาร ก่อนที่ส่งเสียงลมปราณออกไปบอก ให้คนของตัวเอง ตัดศีรษะหนึ่งในบุตรชายตัวน้อยของโจรกระบี่สายน้ำ

 

".. ท่านพ่อ บุตรขอไปก่อน หากชาติหน้ามีจริง กระบี่น้อยขอเป็นบุตรชายของท่านอีกครั้ง .." เด็กชายตัวน้อยอายุไม่ถึง 5 ขวบด้วย กล่าวพูดออกมาก่อนที่จะถูกตัดศีรษะจนขาดกระเด็น

 

โจวกระบี่สายน้ำแม้ไม่ร้องไห้ออกมาให้ใครเห็น แต่หากได้มองไปยังดวงตาทั้งสองที่แดงก่ำ ก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายเจ็บปวดทรมานมากแค่ไหนกับการสูญเสียในครั้งนี้ แม้ว่าที่นี่จะเป็นโลกเสมือนจริงอย่างที่ทุก ๆ คนเข้าใจ แต่สำหรับโจวกระบี่สายน้ำ ที่นี่คือโลกอีกใบอันแท้จริงของเขา เขารักและก็รักภรรยาและลูกเมียของเขาจริง ๆ ทำไมกันนะ ชีวิตของคนเรา มันไม่เรียบง่ายเหมือนกับความฝันเลยสักครั้ง ...

 

".. ไม่เลว ไม่เลวเลยพี่โจว เราสองคนรู้จักกันทั้งในโลกจริงและโลกเทพเซียน พี่นี่ใจแข็งไม่เปลี่ยนไปเลยจริง ๆ .."

 

".. เอาหล่ะ งั้นตัดหัว NPC ของตระกูลกระบี่สายน้ำให้หมด ในเมื่อพวกเราจะไม่ได้ คนอื่นก็จะต้องไม่ได้เช่นกัน ลงมือ ฮ่า ฮ่า ฮ่า .." มังกรเหล็กดำช่างอำมหิตอย่างแท้จริง แม้ว่าที่นี่จะเป็นเกม แต่เอไอทุกตัวก็มีความเป็นมา มีความทรงจำ มีความรู้สึก ไม่แตกต่างอะไรกับมนุษย์ดี ๆ เลย แต่ก็ยังออกคำสั่งที่เลือดเย็นได้ลงคอ

 

มีผู้ติดตามที่เป็นผู้เล่นหลายคนของมังกรเหล็กดำ ไม่ทำตามคำสั่ง .. แต่กระนั้นด้วยวาจา 1 ประโยชน์ที่ดังออกมา ทำให้ผู้ติดตามที่ยังมีความดีงามหลงเหลืออยู่บ้าง ถึงกับต้องทำใจดำ ตัดหัวของทุก ๆ คนในตระกูลกระบี่สายน้ำอย่างจำยอม

 

ศีรษะมากมายขาดกระเด็น และหลุดออกจากร่าง

 

โจวกระบี่สายน้ำจากที่ไร้น้ำตามาตลอด ก็ไม่อาจจะทนรับได้ไหว ร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวดราวกับคนที่หัวใจสลาย

 

".. ฮ่า ฮ่า ฮ่า อย่าลืมสิ พวกเจ้าเป็นผู้ติดตามของเรามังกรเหล็กดำ และได้ส่งมอบสิทธิในการลบไอดีมาไว้กับเรา เจ้าจะเป็นจะตาย ชีวิตของพวกเจ้า ยังไงก็อยู่ที่เรามังกรเหล็กดำ ไม่ฟังคำสั่ง เราก็แค่ลบไอดีของพวกเจ้าทิ้ง หรือจะลืมไปแล้วว่า หลังจากถูกลบไปแล้ว บรรดา NPC ลูกเมียและมิตรสหายของพวกเจ้าจะยังรอดอยู่ได้ คิดให้ดีก่อนที่จะโต้แย้งนะ .."

 

".. แล้วก็นะ พวกเจ้าผู้เล่นหน้าใหม่หน้าเก่า ที่มาช่วยพี่ชายโจว เราดีใจจริง ๆ ที่พวกเจ้ามากันเยอะแบบนี้ หากอยากจะออนไลน์และใช้ชีวิตหาเงินในเกมนี้ต่อไปอย่างปกติสุข ก็ให้ส่งมอบสิทธิในการลบไอดีเกมมาให้เราเสีย .."

 

".. จากนั้นพวกเจ้าก็แค่ทำงานให้เราไปเรื่อย ๆ สัก 5-10 ภารกิจ เราก็จะส่งมอบสิทธิคืนให้ ข้อเสนอของเราไม่เลวเลยใช่มั้ย แต่หากพวกเจ้าโง่จนไม่รู้ความ เลือกที่จะปฏิเสธความหวังดี คงจะรับได้กับผมที่ตามมา ทั้งชีวิตในเกมและโลกจริง รวมไปถึงครอบครัวและญาติมิตรที่ยังมีชีวิต .."

 

".. พวกเจ้าก็น่าจะรู้ว่ากลุ่มของเรามังกรเหล็กดำ องค์กร โลกทมิฬ เป็นกลุ่มอำนาจที่ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าโลกมืดกาก ๆ ที่หายหัวไปอย่างกับสุนัขติดสัตว์ ที่หนีออกจากบ้านไปหลายเดือนพกวนั้น ฮ่า ฮ่า ฮ่า เลือกเอาแล้วกัน .."  มังกรเหล็กดำเผยที่มาของตัวเอง จนทำให้บรรดาผู้เล่นที่เป็นมิตรสหายของโจวกระบี่สายน้ำ หวาดกลัวไปตาม ๆ กัน ต่างคนต่างก็รีบส่งมอบเอกสารสิทธิ์ผ่านเอไอผู้ช่วยของตัวเอง ส่งให้กับมังกรเหล็กดำไปดูแล มีอำนาจควบคุมได้อย่างเด็ดขาด

 

ผู้เล่นที่เหมือนจะมีวิญญาณอมตะ ตายเกิดกี่ครั้งก็แค่รับโทษไปตามปกติ แต่พอกลายเป็นแบบนี้แล้ว หากขัดคำสั่งของอีกฝ่ายหรือต่อต้านไม่ทำตาม ก็มีสิทธิ์ที่จะถูกอีกฝ่ายลบไอดี และตามไปเล่นงานถึงโลกจริงได้อีก ไม่ว่าทางไหนก็แย่เอามาก ๆ สมกับเป็นโลกเสมือนจริงที่เรียกได้ว่า เป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนของจริงและหนึ่งเดียว เล่นงานกันแม้แต่นอกเกม .. ในเกม .. จนถึงที่สุด

 

สำหรับมากเมฆแล้วเขาไม่รู้มาก่อนเลยว่า สามารถใช้ระบบอะไรแบบนี้ได้ด้วย

 

แต่ภายหลังที่พลังแห่งการรู้แจ้งทำงาน ตามความสงสัยใคร่รู้ของเขา

 

ชายหนุ่มจึงได้รู้ว่าระบบที่ว่ามีมานานแล้วตั้งแต่เมื่อ 6 ปีก่อนตามเวลาของดาวโลก นานมากตั้งแต่สมัยยังไม่รวม 3 เกมเป็นเกมเดียวกันเสียอีก เนื่องจากระบบที่ว่าสามารถใช้ได้เพียงแค่โลกแห่งเทพเซียนเท่านั้น เพราะมันดิบเถื่อนและละเมิดสิทธิเสรีภาพมากเกินไป แต่กระนั้นทุก ๆ คนที่ออนไลน์และเข้ามาสัมผัสโลกแห่งเทพเซียนอย่างตั้งใจ ต่างก็ต้องยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นและทุก ๆ สิ่งที่ตามมาหลังจากเลือกแล้วกันทั้งนั้น

 

ผู้เล่นมากมายส่งมอบสิทธิ์ในการลบไอดีของตัวเองออกไป เพื่อความปลอดภัยในชีวิต ..

 

จนสุดท้ายแล้วเหลือเพียงพี่ชายโจวกระบี่สายน้ำและมากเมฆที่ยังนั่งเฉย ๆ ไม่ได้มอบสิทธิ์ในการลบไอดีออกไป

 

          จนมังกรเหล็กดำและพรรคพวกถึงกับมองมาที่มากเมฆเป็นตาเดียว

 

          ".. ทำไมไอ้หน้าหล่อนี่ ไม่เป็นที่สังเกตได้ไงตั้งแต่แรก หน้าตาหล่อแถมยังแต่งตัวดูดีขนาดนี้ แต่ทำไมใครต่อใครก็ไม่สังเกตเลย แล้วใครเป็นคนไปจับมันมา แม่งยิ่งมองหน้ามันก็ยิ่งคุ้น ๆ อะไรวะ แต่ทำไมถึงนึกไม่ออก .." มังกรเหล็กดำที่มั่นใจโคตร ๆ ในความจำเกี่ยวกับใบหน้าคนอื่น ๆ ของตัวเองถึงกับเป็นงง เพราะยิ่งมองไอ้หน้าหล่อมากเท่าไร ก็ยิ่งเหมือนจะลืม แต่ก็ดูเหมือนจะจำได้ ซึ่งมันเป็นความรู้สึกที่ไม่น่าชอบใจเอาเสียเลย

 

          หลังจากที่ถามออกไปว่าใครจับไอ้หน้าหล่อมา แต่กับไม่มีใครตอบรับเลยสักคน เพราะ 300 คนที่จับมากเมฆมาก่อนหน้านี้ ต่างก็หลงลืมการมีอยู่ของเขาไปหมดแล้ว ได้แต่มองหน้ากันและกันสลับไปมาอย่างงง ๆ อยู่แบบนั้น

 

          ในขณะนั้นเอง เสียงหัวเราะของมากเมฆก็ดังขึ้น ... ดังขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับฟ้าจะถล่ม เชือกเซียนวิเศษที่ดูดีมาตลอด เริ่มเน่าเปื่อยและขาดเป็นชิ้น ๆ ยังกับของราคาถูก ๆ ชายหนุ่มหน้าหล่อลุกขึ้นยืน ก่อนจะมองไปยังกลุ่มคนที่ยอมแพ้ และซากศพมากมายที่ไร้ศีรษะ ส่ายหน้าไปมาอย่างจับยอม ..

 

          ".. นี่สนใจคัมภีร์กระบี่ ที่เหนือกว่าธาราสวรรค์อะไรนั่นมั้ย แต่หากอยากจะได้ ก็ลองมาวัดดวงดู .."

 

มากเมฆยิ้มหวานละมุนละไม จนแม้แต่ผู้ชายด้วยกันยังเขินอาย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 181 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4177 ConDrug (จากตอนที่ 273)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 22:33
    โลกเวทมนตร์ 272 ตอน
    โลกเซียนไม่รุ้จะได้กี่ตอน
    #4,177
    0
  2. #4167 นักอ่านสายขาว (จากตอนที่ 273)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 00:13
    ธรรมดาของพี่คือระเบิดป่าหายตู้มเดียว บินขึ้นไปซัดกับบอสอวกาศ ใช่มะ รู้สึกว่าคำว่าธรรมของพี่กับของผมมันจะต่างกันอยู่เยอะมาก
    #4,167
    0
  3. #4166 RazeLosT (จากตอนที่ 273)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 23:51
    เล่นเป็นคนธรรมดาได้แปบเดียวเอง...โลกเซียนใกล้ถึงจุดจบแล้ว
    #4,166
    0
  4. #4165 joelamtan (จากตอนที่ 273)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 23:31
    ขอคาราวะกับรอยยิ้มแห่งหายนะ ขอบคุณ​ครับ​
    #4,165
    0
  5. #4164 loliz (จากตอนที่ 273)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 22:27
    เพื่ออะไรล่ะเนี่ย แน่ใจว่าจะดช่นเป็นคนธรรมดา ท่าจะเล่นเป็นคนธรรมดาอย่าเล่นเหอะ ตูเห็นเละทุกที
    #4,164
    0
  6. #4163 zaalah5931 (จากตอนที่ 273)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 22:18

    ค้างๆๆๆๆๆ
    #4,163
    0