มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 264 : บทที่ 264 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน ล้างบางสวรรค์ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    30 ก.ค. 62

บทที่ 264 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน ล้างบางสวรรค์ 11

 

        ณ ดาวโลก ระบบสุริยะจักรวาล เวลาปัจจุบัน

 

ทุก ๆ พื้นที่บนโลกในปัจจุบัน ต้องเผชิญกับสภาพอากาศเลวร้ายหายนะอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน หนักหนากว่าเดิมเป็นเท่าทวีอยู่ตลอดเวลา พายุลมแรงยิ่งมายิ่งหนักและเต็มไปด้วยอันตรายถึงชีวิตได้ทุกเมื่อ พายุฝนสายฟ้าอันบ้าคลั่ง ที่เต็มไปด้วยพลังงานประหลาดจนคาดเดาทิศทางไม่ได้ ได้ปลดปล่อยพลังงานลงมายังพื้นดินและต้มไม้ รวมไปถึงอาคารบ้านเรือนสูงใหญ่ จนเกิดไฟเพลิงไหม้ไปทั่ว พายุสายฟ้าบ้าคลั่งที่ว่านี้ ได้กระจายตัวออกไปทั่วภูมิภาคอย่างรวดเร็ว สร้างความเสียหายเป็นวงกว้างในประเทศต่าง ๆ บนทวีปเอเชียจนมืดฟ้ามัวดินไปหมดแล้ว

 

ในส่วนของทวีปยุโรปเองก็หนักหนาไม่แพ้กัน เพราะทุก ๆ อาณาประเทศผู้เจริญแล้ว ต่างก็ต้องเผชิญกับคลื่นอากาศหนาวเย็นสุดแปรปวน หนาวเย็นชนิดที่ว่าสามารถเปลี่ยนโลกทั้งใบให้กลายเป็นยุคน้ำแข็งได้เลย ประชาชนตาดำ ๆ มากมายหลายพันล้านคน ได้แต่รอคอยความหวัง ความช่วยเหลือจากรัฐบาลโลก

 

และในขณะเดียวกันนั้น ระบบป้องกันภัยพิบัติทางธรรมชาติซึ่งก็คือบาเรียพลังงาน สุดไฮเทคล้ำสมัยที่ถูกติดตั้งไว้รอบ ๆ พื้นที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ต่างก็เริ่มที่จะอ่อนกำลังลงอย่างเห็นได้ชัด ม่านพลังงานป้องกันเริ่มที่จะแตกร้าว และใกล้จะคงเสถียรภาพ การทำงานเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป หากสภาพอากาศทั่วทั้งโลกในพื้นที่ต่าง ๆ ยังคงสภาพเลวร้ายแบบนี้ไปอีก 30 นาที

 

".. นี่พวกเรากำลังจะตายใช่มั้ย วันสุดท้ายของชีวิต ตูยังโสดและไม่เคยมีแฟนเลยนะ .."

 

".. รัฐบาลโลกทำบ้าอะไร แม้แต่หลุมหลบภัยก็ไม่เปิดให้เข้าไปหลบ พวกมันต้องการจะให้พวกเราต่างจริง ๆ ใช่มั้ย .."

 

".. พ่อคะ แม่คะ หนูไม่น่ามาเรียนที่ต่างประเทศเลย หากรู้ว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ หนูอยากกอดพวกท่านอีกครั้งจัง .."

 

".. ทำไมรัฐบาลโลกไม่เข้ามาช่วยเหลืออะไรเลย ได้แต่ประกาศว่าสภานการณ์จะดีขึ้นเอง เชี่ยยยเอ้ยยย .."

 

".. แม่จ๋า หนูกลัวว พายุสายฟ้านั่นยังกับปีศาจ แง แง ไม่เอาแล้วหนูจะเป็นเด็กดี คุณพายุสายฟ้าไปเล่นที่อื่นได้มั้ย หนูกลัว .."

 

ทั่วทั้งดาวโลกเต็มไปด้วยความโกลาหลอย่างแท้จริง ทุก ๆ พื้นที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง จะรวยจะจนต่างก็ต้องเผชิญกับหายนะเหมือน ๆ กัน และยิ่งใครก็ตาม พยายานหนีออกจากดาวโลกในเวลานี้ ต่างก็มักจะถูกพายุพลังงานสายฟ้าประหลาดเล่นงานอย่างหนัก จนสุดท้ายก็ยังไม่มีมหาเศรษฐีคนไหน สามารถหนีรอดออกไปจากสถานการณ์เป็นตาย ท่ามกลายหายนะภัยพิบัตินี้ได้เลยสักคน

 

ชั่วขณะที่บาเรียพลังงาน ไม่อาจจะคงสภาพไว้ได้อีกต่อไป

 

เกิดการแตกร้าวและสลายตัวของม่านพลัง จนเป็นเหตุให้สภาพอากาศเลวร้ายนานาชนิดหลุดเข้ามา

 

มนุษยชาติมากมายล้วนแต่สิ้นหวังแล้วจริง ๆ และไม่เข้าใจรัฐบาลโลกและคณะผู้บริหาร ทำไมถึงไม่ช่วยเหลือหรือเตรียมพร้อมรับมือใด ๆ เลย ต่างคนต่างก็ปิดตาลงอย่างช้า ๆ บางครอบครัวพ่อและแม่ได้แต่กอดบุตรอันเป็นที่รักเอาไว้ รอคอยความตายที่ใกล้เข้ามา พร้อมกับน้ำตาแห่งความสิ้นหวังและตัดพ้อ

 

ก่อนที่ทั้งหมดจะประหลาดใจ และมองไปรอบ ๆ ราวกับเพิ่งตื่นจากฝันร้าย และเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อกับภาพที่เห็น เพราะอยู่ ๆ สภาพอากาศหายนะภัยพิบัติเหล่านั้น ที่ต่างก็ต้องเผชิญมาตลอดหลายสิบนาที อยู่ ๆ ก็หายไปทั้งหมด หายไปเฉย ๆ ราวกับว่าพวกมันไม่เคยเกิดขึ้น

 

สภาพอากาศทั่วทั้งดาวโลกได้กลับคืนเป็นปกติเหมือนทุกที สร้างความประหลาดใจและไม่เข้าใจเลยสักนิด ให้กับทุก ๆ คน ก่อนที่จะมีเสียงร้องตะโกนดีใจที่รอดพ้นจากหายนะมาได้เป็นจำนวนมาก และเหตุการณ์ในครั้งนี้ ก็ได้ถูกบันทึกลงไปในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ ว่าเป็นภัยพิบัติหายนะที่คาดเดาอะไรไม่ได้เลยครั้งที่ 1 ลงนามรับรองโดยรัฐบาลโลก

 

ภายในจักรวาลสามพิภพ ใกล้กับอาณาเขตของหมอกสุริยะดาราจักรรอบนอก

 

สองผู้ติดตามแปลกหน้าของพระเจ้าลี้ลับบรรพกาล หาได้อ่อนแอลงเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าสภาพร่างกายในปัจจุบันของพวกมันทั้งคู่ จะไม่ต่างอะไรกับเนื้อหมูที่ถูกสับเป็นชิ้น ๆ ถูกบดขยี้ด้วยหมัดรังสรรค์ที่รวดเร็ว แม่นยำเข้าเป้า 100% สองผู้ติดตามทำการเรียกคืนอาวุธและโล่ของตัวเองกลับมา ก่อนที่จะฟื้นฟูสภาพร่างกายให้กับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว จนแม้แต่มากเมฆเองยังอดแปลกใจไม่ได้

 

เพราะพลังในการฟื้นฟูของอีกฝ่าย หาใช่พลังในการฟื้นฟูแบบปกติที่เต็มไปด้วยพลังชีวิต

 

แต่เป็นการย้อนกลับของเวลา ที่ทำให้กลับคืนสู่สภาพสมบูรณ์พร้อมที่สุดได้ในทันทีต่างหาก

 

ผิดกับพระเจ้าจอมปลอมสารเลว ที่ยังคงกรีดร้องเป็นกระเทยควายอยู่ที่เดิมพร้อมน้ำตา และไม่อาจจะรักษาและปกป้องความเป็นชายไว้ได้ ต้องมองดูเจ้าโลกของตัวเองถูกตัดขาดและสลายหายไปในพริบตา เนื่องจากมากเมฆได้ใช้พลังของพระเจ้าหายนะและทำลายล้าง ผสานไปกับการตัดตอนเมื่อครู่ ทำให้ยากอย่างมากที่จะรักษาหรือฟื้นฟูให้เจ้าโลกของอีกฝ่ายกลับคืนสู่สภาพเดิมได้

 

".. ทำไมรักษาไม่ได้ ม่ายยยยย ข้าเพิ่งจะกลับมาเป็นผู้ชายแท้ ๆ เจ้าสารเลวมากเมฆ นรกแม่มึงเถอะ เจ้ากล้าทำร้ายข้า เจ้ากล้าลอบโจมตีทีเผลอ แถมใช้วิธีการสกปรกถึงเพียงนี้ได้ยังไง เจ้ามันไม่สมควรเป็นผู้ถือครองพลังของพระเจ้าในจักรวาลแห่งนี้เลยสักนิด เจ้ามันปีศาจนรกส่งมาเกิด เราพระเจ้าแท้จริง จะไม่มีวันยอมให้เจ้าดูดกลืนหรือหลอมรวมพลังจากเราเด็ดขาด .."

 

พระเจ้าจอมปลอมกล่าวพูดอย่างเหลืออดแล้วจริง ๆ มองดูเจ้าโลกของตัวเองที่เหลือแต่ตอ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน มองดูบาดแผลที่เต็มไปด้วยม่านหมอกสีดำบาง ๆ ที่ไม่สามารถรักษาหรือฟื้นฟูใด ๆ ได้เลย เพราะมีพลังของหมอกหายนะคอยขัดขวางการรักษา เยียวยาอยู่ตลอดเวลาราวเนื้อร้ายที่กัดกินไปเรื่อย ๆ

 

".. เป็นร่างพลังพระเจ้ามาก็นาน แต่นับวันยิ่งโง่และด้อยสติปัญญาลงเรื่อย ๆ ยังคิดว่าเรามากเมฆ ต้องการพลังจากเจ้าอยู่อีกหรือไง ในเมื่อในเวลานี้ แม้จะไม่ได้ดูดกลืนและหลอมรวมพลังจากเจ้า เรามากเมฆก็ก้าวผ่านความเป็นมนุษย์เป็นเทพได้สำเร็จ ต่อให้ในวันหน้าเรากลืนกินเจ้าได้ อย่างมากก็เป็นเพียงแต่อาหารเสริมราคาถูกเท่านั้น .."

 

มากเมฆผู้เย็นชาจนน่ากลัวในเวลานี้ กล่าวพูดตอบโต้เล็กน้อยด้วยสกิลปากที่อัพมาแล้ว พร้อมกับวาร์ปผ่านมิติพื้นที่อวกาศ พุ่งเข้าปะทะแลกหมัดกับพระเจ้าจอมปลอม โดยไม่สนใจสองตัวประกอบใกล้ ๆ แต่อย่างใด หมายจะฉีกเอาวงแหวนพระเจ้ารังสรรค์ออกจากร่างพลังของอีกฝ่ายโดยไม่ปิดบังใด ๆ

 

".. ช่างกล้าพูดจริง ๆ เลยนะ เป็นพระเจ้าแท้จริงงั้นหรอ พระเจ้าบ้าบออะไรไปเป็นขี้ข้าของคนอื่น พระเจ้าบ้าบออะไรไม่มีอิสระ แม้แต่ทางเลือกเล็ก ๆ ในชีวิตของตัวเอง พระเจ้าหรือมหาเทพ มันก็แค่คำเรียกแสดงสถานะที่มีเท่านั้น ยึดติดจนโง่ มองความจริงตรงหน้าไม่ออก เจ้ามันเป็นร่างพลังจากชาติภพที่แล้ว ที่เต็มไปด้วยอัตตาจนน่าละอายก็แค่นั้น แม้แต่ลำดับชั้นของพลังแห่งทวยเทพ เจ้าก็ยังไม่รู้ ไอ้ขยะเปียกเอ๊ย .." สกิลปากทำงานอย่างต่อเนื่องอีกครั้ง

 

มากเมฆตั้งแต่ก้าวผ่านมนุษย์มาเป็นเทพ ผู้มีโลหิตสีทองได้สำเร็จ ด้วยแรงใจอันมหาศาลและชิงเอาทุก ๆ พลังของตัวเองกลับมาได้ หลังจากที่หลุดออกจากการควบคุม ในชั่วขณะนั้นเองเขาได้รู้แจ้งเห็นจริงแบบเปิดกว้าง และเข้าใจถึงลำดับพลังที่มี และความเป็นไปในวิถีทางแห่งเทพสวรรค์นิรันดร์

 

มันไม่ใช่สวรรค์ 16 ชั้นฟ้าเพียงแค่ในจักรวาลสามพิภพแห่งนี้เท่านั้น

 

แต่เป็นสรวงสวรรค์แท้จริงที่มีอยู่ในทุก ๆ จักรวาลและมหาเอกภพกว้างใหญ่สุดไพศาลอื่น ๆ ซึ่งคำเรียกที่แสนจะเรียบง่ายนี้ แต่เข้าใจได้เหมือนกันในทันทีไม่ว่ากับใครก็ตาม อย่างมหาเทพ พระเจ้า ทวยเทพ เทพเจ้า นางฟ้า ภูติสวรรค์ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นคำเรียกอย่างง่าย ๆ เข้าใจได้ตรงกัน

 

เพื่อให้รู้ถึงสถานะและพลังอำนาจของตัวตนนั้น ๆ ได้ในทันที แต่กระนั้น พระเจ้าในจักรวาลสามพิภพเอง ก็ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นพระเจ้า หรือตัวตนในระดับนั้น ๆ ได้ในจักรวาลอื่นแต่อย่างใด มหาเทพเองก็เช่นกัน เพราะจักรวาลของแต่ละที่ ล้วนแล้วแต่แตกต่าง และมีกฎแห่งพลังที่ไม่เหมือนกัน ดังนั้นการยึดติดจนเกินงาม ก็เป็นเพียงแค่อัตตาที่โง่งี่เง่าก็เท่านั้น เพราะที่สุดแล้วทุก ๆ อย่างก็อยู่ที่พลัง พลังเท่านั้นที่เป็นคำตอบแท้จริงของตัวตน และการดำรงอยู่ในทุก ๆ สถานที่ไม่ว่าจะที่ใดเอกภพใดก็ตาม

 

สองผู้ติดตามแปลกหน้าเลิกให้ความสนใจกับท่านพ่อตาเทเวศร์ ทำการร่วมมือกับพระเจ้าจอมปลอม 3 ต่อ 1 กับมากเมฆในทันที ถึงแม้อีกฝ่ายจะอ่อนด้อยกว่ามาก และมากเมฆเองก็สร้างความเสียหายได้เรื่อย ๆ แต่ทว่าอีกฝ่ายก็สามารถย้อนคืนเวลาได้ทุกที ทำให้ไม่อาจจะปิดเกมและมีชัยชนะเหนือกว่าได้อย่างชัดเจน

 

".. ฮ่า ฮ่า ฮ่า พลังหายนะ และพลังทำลายล้างของเจ้า ไม่สามารถทำอะไรสองผู้ติดตามของข้าได้ และหากไม่ใช่ว่าเจ้าลอบโจมตีข้าก่อนหน้านี้ พลังของเจ้าก็ไม่มีผลใด ๆ กับข้าได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าจะดูว่าเจ้าจะทนไปได้อีกนานแค่ไหน .." พระเจ้าจอมปลอมหัวเราะออกมาอย่างเหนือกว่า ในขณะที่ตัวมันเองคอยต่อสู้สนับสนุนจากระยะไกล ในรูปแบบเดิมที่เคยต่อสู้กับท่านพ่อตาเทเวศร์ 100% ซึ่งมันน่าสงสัยจริง ๆ ว่าทำไมถึงต้องทำแบบนั้น

 

ทันใดนั้นเองท่านพ่อตาก็ส่งกระแสจิต เข้ามาพูดคุยกับมากเมฆอย่างลับ ๆ

 

".. เจ้าหนู วงแหวนพลังที่ด้านหลังของพระเจ้าจอมปลอมนั่นคือตัวปัญหา วงแหวนมิติเวลา , วงแหวนนิรันดร์เร้นลับ , วงแหวนเวทศาสตรา , วงแหวนพระเจ้ารังสรรค์ เจ้าจะต้องทำลายการเชื่อมต่อระหว่างกันของวงแหวนทั้ง 4 ออกจากกันให้ได้ก่อน วงแหวนพลังเหล่านั้นอีก 3 วงแหวน ต่างก็เป็นเพียงวงแหวนร่างพลังจำแลงเท่านั้น พวกมันไม่ใช่ของจริงที่มีอยู่ในจักรวาลแห่งนี้ อาศัยพลังหล่อเลี้ยงจากวงแหวนพระเจ้ารังสรรค์เป็นหลัก .."

 

".. จะพูดให้ถูกก็คือเป็นวงแหวนพลังพวกนั้น ถูกสร้างขึ้นโดยวงแหวนพระเจ้ารังสรรค์ และมีความสมบูรณ์เพียง 90% จากองค์ความรู้ที่พระเจ้าจอมปลอมนั่นได้รับจากใครบางคน ซึ่งเรื่องนี้พ่อเองก็ไม่รู้ เจ้าหนูมากเมฆ พ่อตาของเจ้าไม่อาจจะช่วยเจ้าได้อีก เพราะหากยื่นมือเข้าไปช่วยมากกว่านี้ อาจจะทำให้เศษเสี้ยววงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะไม่พอใจก็เป็นได้ เพราะตั้งแต่แรกทั้งพ่อและภรรยาของเจ้า ต่างก็มีข้อตกลงบางอย่างกับจิตสำนึกก่อนที่จะหลับไปของเศษชิ้นส่วนวงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะอยู่ก่อนแล้ว พ่อตาคนนี้ขอโทษด้วยจริง ๆ .."

 

มากเมฆตอบกลับ ".. เข้าใจแล้วครับ ผมเองก็พยายามจะแย่งและฉกฉวยวงแหวนพระเจ้ารังสรรค์มาตั้งแต่แรก แต่ดูเหมือนจะมีใครบางคน ใช้พลังเร้นลับบางอย่าง ทำให้พลังพระเจ้าแห่งการคดโกงไม่สามารถทำงานได้ หากเป็นไปได้ รบกวนท่านพ่อตาสำรวจดูรอบ ๆ พื้นที่อวกาศในอาณาเขตแถวนี้ให้ที หากพบไม่จำเป็นต้องเปิดฉากโจมตี เพียงแค่บอกตำแหน่งที่ตั้งมาเท่านั้น รบกวนหน่อยนะครับ .."

 

ชายหนุ่มรู้ดีว่าตัวเองเป็นต่อในการต่อสู้ แต่ทว่ากับศัตรูในเงามือมันยากที่จะรับมือจริง ๆ

 

หากเป็นแต่ก่อนมากเมฆคงถือดีและมีอัตตาอยู่ไม่น้อย คงไม่พูดขอให้ใครช่วยเหลือง่าย ๆ แบบนี้เป็นแน่ แต่ทว่าหลังจากที่ได้กลายเป็นเทพอย่างแท้จริง เขากับรู้สึกว่าการพึ่งพาคนอื่น ๆ อย่างญาติสนิทหรือคนในครอบครัว มันก็เป็นสิ่งที่ดีและควรกระทำเช่นเดียวกัน

 

เพราะอะไรน่ะเหรอ .. ก็เพราะการมีใครให้พึ่งพาได้จริง ๆ จากใจ ทำให้เรารู้ตัวว่าไม่ได้อยู่คนเดียวยังไงหล่ะ

 

เฒ่าชราเทเวศร์ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกอย่างจริงใจ และดูเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างพ่อตากับลูกเขยเจ้าปัญหา จะพัฒนาขึ้นมาอีกนิดหนึ่งแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4099 joelamtan (จากตอนที่ 264)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 12:34
    ขอบคุณ​ครับ​
    #4,099
    0
  2. #4098 pnipni1999 (จากตอนที่ 264)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 10:55
    แหมมันน่าตัดอีกหลายๆรอบจริง
    #4,098
    0