มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 257 : บทที่ 257 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน ล้างบางสวรรค์ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 183 ครั้ง
    13 ก.ค. 62

บทที่ 257 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน ล้างบางสวรรค์ 4

 

        สุดท้ายแล้ว ความโลภมากอยากจะได้ ก็เอาชนะเหตุและผลได้อยู่ดี !!

 

          หลงเทียนตี้เทพเจ้าระดับสูง หลังจากกล่าววาจาน่าฟังลื่นไหลได้ใจความ

 

หาเหตุหาผลมากมายมาพูดบอกกล่าวเสียงดัง จนได้ยินกันไปทั่วสวรรค์อยู่อีกสักพักใหญ่ๆ บอกกล่าวต่อเหล่าทวยเทพผู้ชอบธรรม และผู้โลภมากทั้งหลายจนไร้ความผิด จนดูดีได้ในไม่กี่ประโยค ในทุก ๆ ประการที่มีสิทธิ์จะได้ และครอบครองมาเป็นของตัวเอง

 

          ".. คำพูดของอดีตมหาเทพไอร์ดอสก่อนหน้านี้ ไม่มีมูลความจริงแต่อย่างใด พระองค์คงจะแก่ชรามากแล้ว และคงเกิดความสงสารอย่างที่สุด ต่อเผ่าพันธุ์บรรพกาลผู้ทรยศ เพราะหากแต่เหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์สละเลือดเนื้อจริง ๆ เพื่อพวกเราเหล่าทวยเทพสวรรค์ชั้นฟ้าที่เคยทำสงคราม เป็นตายในเวลานั้นแล้วล่ะก็!? .."

 

".. ทำไมในยุคสมัยนั้น!? มหาสงครามบรรพกาลระหว่างทวยเทพของเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ ถึงได้เสียหายอย่างหนักจนเกือบจะล่มสลาย บางเผ่าพันธุ์สวรรค์ ตัวตนทรงปัญญาอันเป็นที่รักยิ่ง ถึงกับสูญสิ้นไปตลอดกาล สวรรค์ชั้นฟ้ามากมายถูกทำลาย เผ่าเทพอสูร เผ่าเทพปีศาจกับแข็งแกร่งทรงพลังมากกว่าเดิม ความเป็นไปของจักรวาล สังสารวัฏไม่สมบูรณ์อีกเลยนับจากนั้น สูญเสียชีวิตดวงจิตอมตะ อันดีงามของเหล่าทวยเทพสวรรค์ไปเป็นจำนวนมาก ตลอดหลายปีที่ผ่านมาทำไม .."

 

          ".. และที่สำคัญกว่านั้น หากเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ไร้ความผิดจริง ๆ และไม่ได้ทรยศแก่พวกเราเหล่าเทพเจ้าและนางฟ้าบนสวรรค์ ทำไมพระเจ้าแท้จริงสูงสุดของพวกเรา ผู้อยู่เหนือกว่าเหล่าทวยเทพนับหมื่นล้านองค์อันเป็นที่รักและเคารพสูงสุด .."

 

".. ถึงได้ประกาศความผิดออกมาอย่างชัดแจ้ง ด้วยเหตุผลและหลักฐานออกมาในครั้งนั้น ตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อนให้รับรู้กันทั่ว และไม่มีการยกเลิกประกาศและภารกิจใด ๆ เลยทั้งที่ผ่านมาแล้วนับแสนนับล้านปี หรือเหล่าทวยเทพในที่นี้ หรือแม้แต่พระองค์!! อดีตมหาเทพไอร์ดอสผู้ชราแล้ว จะกล่าวบอกกับพวกเราว่า!? .."

 

          ".. พระเจ้าสูงสุดของพวกเราอันเป็นที่รักยิ่ง ได้โกหก!! พูดคำลวงเพื่อทำร้ายเผ่าพันธุ์ภูตินางฟ้านิรันดร์ออกมาหรืออย่างไร .."

 

          ".. ตัวเราในฐานะของหนึ่งในทวยเทพสวรรค์ชั้นสูง ที่เคารพรักในความถูกต้องเหนือสิ่งใด และต้องการจะทำให้ภารกิจล้านปี ของการกวาดล้างทำลายนี้จบลง ยุติชีวิตน่าสมเพชให้หมดไปจากสวรรค์ นำสิ่งที่ได้มาใช้ประโยชน์ให้คุ้มค่าถึงขีดสุด บางที่เลือดและเนื้อของเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ ที่เต็มไปด้วยคุณประโยชน์ และความวิเศษมากมายในครั้งนี้ ทั้งหมดของทั้งเผ่าพันธุ์ ที่ยังเหลือรอดในลูกแก้วสีฟ้าวิเศษนั่น .."

 

เทพสวรรค์หลงเทียนตี้ได้ยกมือขึ้น พร้อมกับชี้นิ้วไปยังเพชรสีฟ้าทรงกลมที่ลอยอยู่ข้างๆ มากเมฆด้วยสายตาจริงจัง ทำให้เหล่าทวยเทพจำนวนมาก มองมาที่เพชรสีฟ้าทรงกลมเป็นตาเดียว ก่อนที่จะกล่าวพูดต่อไปว่า

 

".. มันอาจจะทำให้เกียรติยศดีงามของพวกเจ้า ในอดีตเมื่อหนึ่งล้านปีก่อน ได้หวงกลับมาเล็กน้อยอีกครั้งก็ยังดี!! ชดเชยความผิดบาปที่บรรพบุรุษของพวกเจ้าเคยกระทำเอาไว้ สละเลือดและเนื้อให้แก่ผู้ที่ต้องการ อย่างจริงใจในวาระสุดท้ายของชีวิต ใช้เลือดและเนื้อรวมไปถึงชีวิตของทั้งเผ่าพันธุ์ เพื่อบอกให้พวกเรา เหล่าทวยเทพสวรรค์ทุกชั้นฟ้านับจากนี้ ทั้งหมื่นล้านองค์ได้รับรู้ ว่าพวกเจ้ายอมรับความผิด กลับตัวกลับใจในวาระสุดท้าย พวกเจ้ามีความกล้านั้นอยู่หรือไม่ !! เหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ทั้งหลาย .."

 

หลงเทียนตี้กล่าวพูดออกมาอย่างชอบธรรมและมั่นใจ เหล่ามหาเทพทั้งสี่พึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง

 

อดีตมหาเทพไอร์ดอสไม่คิดเลยว่าตนเองจะมีวันนี้ วันที่ถูกหักหน้า พูดความจริงออกไปแต่ไร้คนเชื่อถือ

 

มากเมฆมองดูละครและตัวแสดงด้วยความสนใจ เรียนรู้สกิลปากของหลงเทียนตี้ไปในตัว กลับผิดเป็นถูก กลับดำเป็นขาวได้อย่างมีชั้นเชิง ไหน ๆ ก็ว่างอยู่แล้ว สู้ปล่อยสถานการณ์ไหลไปเรื่อย ๆ ก็แก้เบื่อได้พอสมควรเหมือนกัน แถมยังขโมยเรียนวิชาและทักษะแปลกๆ ได้อีก คุ้มกว่านี้มีอีกมั้ย !?

 

และด้วยมุมมองที่ไม่ยึดติดกับอะไรเลย เปิดกว้างยิ่งมหาสมุทรแอนตาร์กติกของมากเมฆ

 

ทำให้เจ้าตัวมองเห็นธาตุแท้และความเป็นไปต่าง ๆ ได้โดยง่าย

 

แต่กระนั้นถึงเหตุผลของหลงเทียนตี้จะดี

 

แต่ทว่าเหล่ามหาเทพเองก็ยังไม่วางใจนัก ลำบากใจและเต็มไปด้วยคำถามเช่นกัน เนื่องจากสัมผัสพลังพิเศษระดับมหาเทพที่มีอยู่ ที่มหาเทพสูงสุดทั้ง 4 องค์ต่างก็สัมผัสได้ ทำไมสุดยอดตัวประหลาดรูปงามหน้าหล่อนั่น ถึงได้มีสัมผัสพลังและความคล้ายคลึงกับพระเจ้าสูงสุดมากมายถึงเพียงนี้ แต่ทว่ากับไม่บริสุทธิ์ดุจพระเจ้าสวรรค์และเต็มไปด้วยสัมผัสพลังแปลกประหลาดต่าง ๆ มากมายที่อธิบายไม่ได้เต็มไปหมด

 

และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เหล่ามหาเทพยังไม่เปิดฉากโจมตี ...

 

ปล่อยให้ผู้ติดตามได้แสดงฝีมือกันออกไปเอง

 

เพื่อที่จะเก็บข้อมูลและตัดสินใจในภายหลังต่อไป ใจเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็งกันจริง ๆ

 

แม้ว่าจะโกรธที่ถูกชิงในสิ่งที่อยากจะได้ไปก็ตาม ...

 

แน่นอนว่าแนวคิดแบบนี้ ตรรกะความคิดที่มีการลำดับขั้นทุก ๆ อย่างแบบเป็นเหตุเป็นผล

 

ตัดสินใจได้ดีและมีความนึกคิดที่ชาญฉลาด เป็นอะไรที่รับมือได้ยาก

 

และสำหรับตอนนี้แล้วที่เหล่าทวยเทพนับพัน ๆ องค์ไม่ได้ลงมือต่อแต่อย่างใด

 

พยายามกล่าวพูดด้วยเหตุผลต่อเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ ข้ามหน้าข้ามตา พูดให้ตรงก็ข้ามหัวมากเมฆไปเลย ก็เพราะรู้แล้วว่าหากยังต่อสู้กันต่อไปเรื่อย ๆ ก็มีแต่จะทำให้อีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้น

 

และแน่นอนว่าเหล่าทวยเทพเองก็ไม่ได้โง่มีดีแต่พลัง ดังนั้นไม่สู้ใช้วาจาแห่งความถูกต้องดีงาม เข้ากดดันให้ยอมจำนนด้วยตัวเอง ก็เป็นหนทางที่เป็นไปได้และดีที่สุดเช่นกัน ก่อนที่สุดท้ายแล้วมหาเทพทั้ง 4 ยังไงก็ต้องลงมืออย่างเต็มกำลัง หากหาทางออกที่ดีไม่ได้ เพื่อไม่ให้สูญเสียเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ที่แสนล้ำค่าเหล่านี้ไปจนไม่ได้อะไรเลย .. หลังจากที่ลงทุนไล่ล่าและตามจับมานานหลายแสนปี

 

แต่ต้องยอมรับเลยว่าความอดทนอดกลั้นของเหล่ามหาเทพทั้ง 4 มีอยู่มากจริง ๆ

 

หากมองดูแบบไม่คิดอะไร

 

จะมองได้ว่าเหล่าทวยเทพนั้น ช่วยเหลือกันและกันเป็นอย่างดี ราวกับน้ำหนึ่งใจเดียวกันตามคำบัญชาของพระเจ้าสูงสุด แต่ในความเป็นจริงแล้วนั้น ต่างก็ใช้ประโยชน์จากกันและกัน และมันออกมาดีเพื่อตัวเองและส่วนรวม และแลดูมีคุณธรรมก็เท่านั้นเอง

 

มากเมฆเดินมาถึงประตูเมืองสวรรค์ไร้นามเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ทว่าตลอดทางเดินมาที่นี่เกือบ 10 นาทีกับไร้ค่า เขากับไม่ได้รับผลกำไรอะไรอีกเลย ดูเหมือนเทพเจ้าเหล่านี้จะฉลาดอยู่ไม่น้อย พอรู้ว่าเขาสามารถเรียนรู้ทักษะและวิชาต่าง ๆ ได้ พร้อมกับพัฒนายกระดับให้เหนือกว่าเดิม แถมยังขโมยพลังของอีกฝ่ายมาใช้ได้อีกแบบโกง ก็เปลี่ยนจากการโจมตีตามปกติ มาเป็นโจมตีด้วยคำพูดให้ยอมจำนนแทน

 

คำพูดทุก ๆ คำ ทุก ๆ ประโยคที่คมดุจใบมีดร้อนๆ

 

คอยกรีดหัวใจเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ ที่ต้องทนทุกข์ทรมานมานานอย่างเจ็บปวด จากปากของเหล่าทวยเทพสวรรค์จำนวนมากที่เห็นแก่ได้แก่ตัว ที่พยายามหาเหตุหาผลมาใช้อย่างเต็มที่ เพื่อให้พวกตนยอมจำนนแต่โดยดี

 

ดูเหมือนเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์จะได้รับผลอยู่ไม่น้อยหลังได้ยิน

 

ต่างพากันร้องไห้และมองไม่เห็นอนาคตที่เหลืออยู่เลยจริง ๆ เพราะต่อให้รอดไปได้ในวันนี้ ก็ไม่แน่ว่าพรุ่งนี้พวกเธอจะรอด และคงถูกตามล่าถูกฆ่าเพื่อนำไปใช้ประโยชน์อยู่ดี ระหว่างนั้นเองมากเมฆมองเข้าไปในโลกใบเล็กที่ตนเองได้สร้างขึ้น ภายในเพชรสีฟ้าทรงกลมอย่างสงสารและเห็นใจเหล่านางฟ้าตัวน้อยเอามาก ๆ ก่อนที่จะกล่าวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นอ่อนโยนว่า

 

".. ผิดที่พวกเธอแสนล้ำค่า และเต็มไปด้วยสิ่งที่องค์เทพอื่น ๆ ต้องการจากพวกเธอมากเกินไป ต่อให้พระเจ้าจอมปลอมอะไรนั่น ไม่ออกคำสั่งบ้าๆ ด้วยความอิจฉาน่าทุเรศ จนพวกเธอสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ในสักวันหนึ่งก็ตาม พวกเธอเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ก็จะถูกเหล่าทวยเทพที่โลภมาก เหล่าอสูรร้ายและตัวตนที่เห็นแก่ได้ มาพรากชีวิตของพวกเธอไปอยู่ดี .."

 

มากเมฆกล่าวพูดออกไปตรง ๆ เข้าประเด็น พร้อมกับจับเพชรสีฟ้าทรงกลมเล่นไปมา ก่อนที่จะนำเอาเพรชสีฟ้าอีกเม็ดออกมาถือเอาไว้ในมือ ซึ่งมีขนาดที่เล็กกว่ามาก แต่ทว่าหลังจากที่เหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ตนอื่น ๆ ได้เห็น โดยเฉพาะเหล่าผู้สูงอายุที่มีชีวิตมาอย่างยาวนาน ต่างก็มองเพรชเม็ดนั้นด้วยอาการตาค้างตาโตเลยทีเดียว

 

".. แต่นั่นมันคืออดีตไปแล้ว .."

 

 ".. หลังจากวันนี้ไป นับตั้งแต่ที่พริสซิลลา หรือจะเรียกว่าธิดาเทพตัวจริงเสียงจริงดี ฮ่าฮ่า หลังจากที่เธอมอบเพชรเม็ดนี้ ที่เป็นสมบัติสวรรค์หายากให้กับเรา และตกลงที่จะเป็นพี่เลี้ยงและเพื่อนเล่นให้กับลูก ๆ ของเรา พวกเธอเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ ก็ไม่จำเป็นจะต้องหวาดกลัวหรือไปสนใจคำพูดเอาแต่ได้ของทวยเทพหน้าด้านเหล่านี้อีกต่อไป อย่าให้คำพูดของคนอื่น มามีผลกับชีวิตของตัวเราเอง .." ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเล็กน้อยระหว่างที่พูด หลังจากที่เห็นอาการแสดงออกแปลก ๆ ของภูตินางฟ้ามีอายุจำนวนมาก

 

มากเมฆได้รู้ความจริง หลังจากรับเอาเพชรสีฟ้างดงาม อันเป็นสมบัติสวรรค์หายากมาไว้ในมือ

 

สิ่งนี้คือหนึ่งในดวงตาพระเจ้าจำลอง เป็นดวงตาที่ไม่สมบูรณ์ และถูกหลอมสร้างขึ้นมาอย่างง่ายๆ

 

มีประโยชน์ในการตามหาเผ่าพันธุ์ภูตินางฟ้านิรันดร์ ไม่สามารถนำไปใช้ประโยชน์อะไรได้มากนัก

 

หลังจากที่ถือไว้ในมือ จนอยู่ ๆ พลังพระเจ้าแห่งการรู้แจ้งก็ทำงาน

 

บอกให้รู้ถึงความจริงและข้อมูลต่าง ๆ ที่เข้าถึงได้และน่าจะเป็นความจริงอันเป็นความลับสุดยอด จนแม้แต่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ แต่มากเมฆก็เฉลียวใจตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาจึงไม่ได้ประหลาดใจตกใจอะไรนัก ที่ว่าทำไมภูตินางฟ้าตัวเล็ก ๆ อ่อนแอที่ดูเหมือนจะตายได้ทุกเมื่อ แถมยังมาตายต่อหน้าเขาไป 1 รอบราวกับตัวประกอบ ถึงได้ถือครองสมบัติวิเศษที่กำหนดชะตาชีวิตของเผ่าพันธุ์เอาไว้กับตัว มันไม่อันตรายเกินไปหรือไง และที่สำคัญกว่านั้น ทำไมธิดาเทพถึงถูกจับได้ง่าย แต่กลุ่มของพริสซิลลาถึงหนีรอดออกไปได้ ทั้ง ๆ ที่ถูกมหาเทพทั้ง 4 สวรรค์ชั้นฟ้าและกองทัพเทพเจ้าตามล่า ซึ่งมันก็แปลกๆ อยู่แล้วตั้งแต่แรก

 

พริสซิลลาในโลกใบเล็กตกใจจนตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก เพราะเธอก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าทำไมเพชรเม็ดนั้นถึงยอมรับเธอเมื่อครั้งยังเด็ก หลังจากนั้นก็ทำหน้าที่เป็นผู้ถือครองมาตลอด และกลายเป็นคนสนิทของธิดาเทพองค์ปัจจุบันราวกับเพื่อนสนิท พริสซิลลาพยายามพูดปฏิเสธออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ทว่ามากเมฆก็ไม่ได้สนใจ พร้อมกับกล่าวพูดต่อไปอีกว่า

 

".. ไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไร มันไม่ได้สำคัญหรอก แต่อย่าลืมล่ะว่าข้อตกลงของพวกเรา .."

 

ด้วยคำพูดของมากเมฆนี่เอง จึงทำให้กลุ่มของพริสซิลลาบอกกล่าวกับนางฟ้าตนอื่น ๆ ให้เข้าใจ ว่าได้ตกลงอะไรกันไว้กับคุณสุดยอดตัวประหลาด พระสวามีของพระเจ้าผู้สร้าง และลูก ๆ ของคุณสุดยอดตัวประหลาด ก็เป็นพระเจ้าตัวน้อยที่กำลังเติบโตอยู่นั่นเอง

 

ระหว่างนั้นเอง

 

หลังจากที่สถานการณ์ภายในโลกใบเล็กดีขึ้น ภูตินางฟ้านิรันดร์นับพัน ๆ เริ่มมีความหวังและไม่สนใจเสียงนกเสียงกาอีกต่อไป จนเหล่าทวยเทพที่อยู่รอบ ๆ เริ่มเห็นลางไม่ดี เพราะแผนการที่ใช้ดูจะไม่ได้ผลอีกแล้ว

 

ธิดาเทพภูตินางฟ้านิรันดร์องค์ปัจจุบัน วาเลนติน่า ก็ได้ออกมาจากโลกใบเล็ก

 

ภูตินางฟ้าผู้งดงามบริสุทธิ์ มีใบหน้าเรียวรูปไข่สมบูรณ์แบบ ดวงตาสวยที่สะกดจิตใจและวิญญาณ ริมฝีปากที่ชวนให้มองและสัมผัสอย่างเร้าร้อง เธอเป็นหนึ่งในหญิงงามที่ชวนให้ตกหลุมรัก ที่ลึกจนยากจะถอนตัวได้อีกหนึ่งนางสวรรค์

 

หล่อนปรากฏกายพร้อมกับปีกแสงพลังสวรรค์งดงามสีรุ้งหลากสี มองเห็นรัศมีความสูงส่งไม่ธรรมดาได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเห็น และเธอเองก็มีวงแหวนเทพเจ้าระดับสูงถึง 15 วงแหวนด้วยกันที่ด้านหลัง แต่กับไร้พลังในการต่อสู้ มีดีเพียงแค่พลังในการป้องกัน และพลังในการรักษาฟื้นฟูเป็นวงกว้างเล็กน้อยเท่านั้นปลดปล่อยออกมา

 

วาเลนติน่าได้กล่าวพูดขอบคุณมากเมฆด้วยตัวเอง

 

พร้อมกับพูดบอกความจริงออกมา ให้ทวยเทพและมากเมฆรับรู้โดยไม่เกรงกลัวใด ๆ อีกต่อไป

 

".. คุณสุดยอดตัวประหลาดเข้าใจถูกแล้วล่ะค่ะ ดิฉันวาเลนติน่าหาใช่ธิดาเทพตัวจริงอย่างที่เข้าใจกัน เพียงแต่ว่าตัวฉันเอง ก็มีสายเลือดบริสุทธิ์อยู่มากเช่นเดียวกัน แต่ก็ไม่มากเหมือนกับองค์หญิงพริสซิลลาที่เป็นหนึ่งในเชื้อพระวงศ์สายตรงจากยุคบรรพกาล .."

 

".. เพราะแบบนี้ เพื่อให้องค์หญิงของพวกเราปลอดภัย จำเป็นจะต้องมีดิฉันเป็นตัวล่อ เพื่อให้อันตรายต่าง ๆ อยู่ให้ไกลจากองค์หญิงของพวกเรามากที่สุด หวังว่าคุณสุดยอดตัวประหลาดจะไม่ถือโทษ โกรธพวกเราในเรื่องนี้นะคะ .." วาเลนติน่าพูดบอกอย่างเปิดเผยจริงใจ พร้อมกับบินมาหอมแก้มมากเมฆเบา ๆ อย่างรู้งานหนึ่งครั้งจนหน้าแดง เพราะเธอเองก็เชื่อ เชื่อในการเลือกและตัดสินใจขององค์หญิงพริสซิลลา และได้ฝากทั้งชีวิตและเผ่าพันธุ์ไว้ในมือของชายหนุ่มคนนี้อย่างเต็มใจ

 

มากเมฆยิ้มรับ

 

แต่ก็แอบหวั่นใจนิด ๆ ที่ถูกผู้หญิงอื่นหอมแก้มแบบนี้ แถมตนเองก็ไม่ปฏิเสธอะไรเลย คงไม่มีมหาวิบัติฟ้าฝ่าลงมาเวลานี้หรอกนะ และในระหว่างที่คิดอะไรไปเรื่อยอยู่นั้นเอง

 

เขากับสังเกตเห็นถึงสีหน้าเป็นทุกข์ ไม่สบายใจของวาเลนติน่าที่พยายามจะปกปิดเอาไว้

 

จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกไปตรง ๆ หรือตัวเธอยังมีอะไรที่ไม่สบายใจอยู่อีก

 

".. เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้น หรืออยากจะออกไปจากเมืองนี้เร็ว ๆ  .."

 

".. ขอโทษด้วยนะคะ วาเลนติน่าแค่ไม่สบายใจและเป็นห่วงครอบครัว ๆ หนึ่งของสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 1 ที่ได้ช่วยเหลือพวกเราเอาไว้อย่างมาก เมื่อราว 1 เดือนก่อนที่จะหนีมาที่นี่ จนทำให้ครอบครัวนั้นได้รับบาดเจ็บ และลูก ๆ ทั้ง 12 ตนของพวกเขาก็ถูกเหล่าทวยเทพสังหารไปจนหมด ถูกทำลายดวงวิญญาณอมตะจนยากที่จะกลับมาอยู่ในวัฏจักรสงสารได้อีก .."

 

".. วาเลนติน่าและเผ่าภูตินางฟ้าทุกตน อยากจะกลับไปยังสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 1 และช่วยเหลือพวกเขา ต่อให้สละเลือกเนื้อและชีวิตก็ยินดี อยากจะตอบแทนในความใจกว้างดีงามและน้ำใจของพวกเขา แม้ว่าจะไม่อาจช่วยให้พวกลูก ๆ ทั้ง 12 ตนของพวกเขากลับมาได้ก็ตาม หลังจากนี้ ออกจากที่นี่ได้แล้ว พวกเราอยากขอร้องให้คุณสุดยอดตัวประหลาด พาพวกเรากลับไปที่สวรรค์ชั้นฟ้าที่ 1 ด้วยได้มั้ยคะ .."

 

วาเลนติน่าบอกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเสียใจ และสำนึกในบุญคุณของอีกฝ่ายอย่างมาก เธอนึกถึงภาพความทรงจำอันอบอุ่นจริงใจต่าง ๆ ที่อีกฝ่ายเข้าช่วยเหลือ และให้เผ่าพันธุ์ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ทรยศของพวกเธอ อยู่ร่วมด้วยเป็นเวลานานกว่า 1 เดือนกว่า ๆ อย่างไม่รังเกียจ โดยไม่หวาดกลัวต่อภัยอันตรายใด ๆ จนเกิดความผูกพันธุ์ใกล้ชิด ราวกับเป็นครอบครัวเดียวกันในที่สุดอย่างจริงใจ

 

พริสซิลลาเองก็ปรากฏตัวออกมาจากโลกใบเล็ก ด้วยดวงตาทั้งสองที่เต็มไปด้วยน้ำตาใส ๆ ไหลรินอย่างเจ็บปวด หลังจากที่ได้ยินวาเลนติน่าพูดถึงครอบครัวเทพอสูรครอบครัวนี้ เธอเองก็ได้รับความรักความเมตตา จากครอบครัวนี้อยู่ไม่น้อยตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาด้วยเช่นกัน

 

ทำให้เกิดความรักความผูกพันแบบเพื่อนและครอบครัว โดยเฉพาะกับพวกลูกๆ ทั้ง 12 ตนของครอบครัวเทพอสูรนั้นที่สนิทกับเธอมากที่สุด เล่นด้วยกันทุกวัน กินขนมด้วยกันและผจญภัยไปด้วยกันในป่าอย่างมีความสุข เป็นเพื่อนแท้ต่างเผ่าพันธุ์ที่จริงใจและเป็นห่วงพวกเธอจริง ๆ

 

แม้อีกฝ่ายจะไม่ได้พูดถึงรายละเอียดอะไรมากนัก .. เพราอยู่ในอารมณ์และความรู้สึกเสียใจ

 

แต่ด้วยพลังพระเจ้าแห่งการรู้แจ้ง ..

 

มากเมฆเห็นเหตุการณ์ที่ผ่านมาทุก ๆ อย่างของครอบครัววานรเทพแปดแขนของพ่อวานร แม่วานรและลูกๆ วานรทั้งสิบสองตน ที่มีความสุขกับการได้ต้อนรับแขกต่างเผ่าพันธุ์บรรพกาลสุดน่ารัก ภายในป่ากว้างใหญ่อันเงียบสงบพร้อมรอยยิ้มดีใจบนใบหน้า และความผูกพันที่ได้ก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ และการเปิดใจยอมรับมิตรภาพของเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ ที่ทนทุกข์ทรมานมานานจนไม่อาจจะไว้ใจใครได้อีก

 

ก่อนที่จะมองเห็นภาพเหตุการณ์สุดสะเทือนใจ และเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดร่ำไห้ ถูกทำร้ายและถูกทรมานจนตายของลูก ๆ วานรทั้ง 12 ตน ที่เด็ก ๆ พวกนี้ไม่ยอมเปิดเผยให้รู้ว่าเหล่าภูตินางฟ้านิรันดร์ หลบหนีไปสวรรค์ชั้นไหนให้แก่เหล่าเทพเจ้าชั่วร้ายรับรู้  และความด้วยความปากแข็งอย่างที่สุดนี่เอง ทั้ง 12 ตนจึงถูกทำลายดวงวิญญาณ ถูกแยกส่วนเพื่อที่จะหาสิ่งที่ต้องการจนพบ จนสุดท้ายเป็นเหตุให้ดวงวิญญาณแตกดับ สลายหายไปยังมหายมโลกในที่สุด โดยน้ำมือของเหล่าทวยเทพที่มากเมฆจะไม่มีวันลืมหน้าตาและกลิ่นอายของพวกมัน

 

มากเมฆมองเห็นภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ราวกับอยู่ในเหตุการณ์จริง ๆ ตรงนั้น

 

ทั้งภาพเสียงและทุก ๆ สัมผัสที่รับรู้ได้ของเขาโดยตรง

 

แต่กับทำอะไรไม่ได้ ช่วยอะไรไม่ได้ แก้ไขอะไรไม่ได้เลย จนดวงตาทั้งสองของเขาแดงก่ำและเต็มไปด้วยความโกรธอย่างที่สุด วงแหวนหายนะที่ด้านหลังสั่นไหวไปมาอย่างรุนแรงบ้าคลั่ง

 

พร้อมกับเงยหน้ามองขึ้นไปบนฟ้าอย่างเย็นชา สายตาทอดยาวออกไปไกลจนถึงพระมหาวิหารแห่งหนึ่ง จนเป็นเหตุให้ที่นั่นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ถึงแม้จะถูกปกปิดไว้อย่างดีก็ตาม แต่ก็ไม่อาจจะหลุดรอดไปจากสายตาของเขาได้ ..

 

".. รับปากแล้วทำไม่ได้ คำพูดที่พูดไปจะมีความหมายอะไร .."

 

--------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 183 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4062 pnipni1999 (จากตอนที่ 257)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 22:32

    อัปนะอัป
    #4,062
    0
  2. #4061 pnipni1999 (จากตอนที่ 257)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 22:31
    อ้าวzeroรอบนี้จะเอาอะไรละเมิงยังไม่ได้เป็นผู้ชายนะเว้ย
    #4,061
    0
  3. #4060 loliz (จากตอนที่ 257)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:05
    อ่าวzeroเมิงซวยล่ะ งานนี้ล่มเซิฟมันเลยดีไหม รับปากทำไม่ได้เก็บไว้ทำเผือกเรอะ ดัดสันดานกันมั่งก็ดีนะ
    #4,060
    0
  4. #4057 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 257)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 15:27

    ค้างมากกกกกกกก

    #4,057
    0
  5. #4055 RazeLosT (จากตอนที่ 257)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 13:08
    ...Game Over
    //ทำร้ายครอบครัวของมากเมฆแบบนี้ ได้ทรมาณทั้งเป็นแน่นอน
    #4,055
    0
  6. #4052 joelamtan (จากตอนที่ 257)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 10:55

    ขอบคุณครับ เฮียมากเมฆองค์ประทับบบบ
    #4,052
    0
  7. #4051 zaalah5931 (จากตอนที่ 257)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 10:35

    ค้างงงง
    #4,051
    0
  8. #4050 winbt (จากตอนที่ 257)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 09:25
    ค้างเลย
    #4,050
    0
  9. #4049 KurouNeko (จากตอนที่ 257)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 08:06
    ครอบครัววานรอีกแว้ว
    #4,049
    0