มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 244 : บทที่ 244 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน ศึกยักษ์ชนยักษ์ใหญ่ระดับดาราจักร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,760
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 199 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62

บทที่ 244 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน ศึกยักษ์ชนยักษ์ใหญ่ระดับดาราจักร

 

            สุดหล่อยิ้มออกมาอย่างอบอุ่นแท้จริงจากใจ มีความสุขกับชีวิตของเขาในปัจจุบันเอามากๆ ใครไหนเล่าจะไม่มีความสุข .. กับการมีภรรยาที่รักเขาอย่างสุดหัวใจ และมีลูกๆ ที่น่ารักตัวน้อยๆ ถึงสามคน แถมใกล้จะเกิดจุติและสามารถมีตัวตนในระดับสูง อยู่ได้ในโลกแห่งความเป็นจริงอีกด้วย

 

            ดังนั้นเป้าหมายหลักเพื่อความแข็งแกร่งอย่างที่สุด

 

เพื่อไม่ให้มีอะไรมาทำลายความสุขของเขาและทุกๆ คนในครอบครัวได้

 

มากเมฆจะต้องชนะและกลืนกินอีกฝ่ายให้สำเร็จ

 

พลังพระเจ้ากว่า 50-70% ที่กู้คืนมาได้ของเขาในอดีต

 

*******

 

            โลกเวทมนตร์ ถูกทำลายม่านพลังป้องกันแล้วอย่างสมบูรณ์ พร้อมกับเกิดหายนะภัยพิบัติไปทั่วทุกๆ ทวีป

 

            หมู่เกาะน้อยใหญ่มากมาย ไม่ว่าจะเกาะลอยฟ้าหรือเกาะกลางทะเลนับพันนับหมื่น ล้วนแล้วแต่ได้รับความเสียหาย

 

            บางหมู่เกาะถึงกับถูกทำลายและหายไปตลอดกาลเลยก็มี ..

 

            หากไม่ใช่ว่าพระเจ้าผู้สร้างทั้งสาม ลงมือเข้าช่วยเหลือลดความเสียหายให้เหลือเพียงแค่ 0.1% เท่านั้นแล้วล่ะก็ รับรองได้เลยว่า หายนะสีเงินหรือมากเมฆคงจะต้องกลายเป็นศัตรูกับมวลมนุษยชาติและทุกๆ เผ่าพันธุ์ของโลกเวทมนตร์อย่างแน่นอน

 

            มากเมฆหลังจากที่เปิดทางให้ตนเองได้แล้ว เขาได้หายเข้าไปในยานอวกาศอีกครั้ง เพื่อจัดการปัญหาที่คาราคาซังเอาไว้ให้แล้วเสร็จ นั่นก็คือการฟื้นคืนชีพให้กับขุนพลเทพเจ้าแห่งพิษ เซารอน คาร์บิลัสหลังจากรับแหวนเทพเจ้าแห่งพิษมาแล้ว มากเมฆทำการดึงเอาวิญญาณของอีกฝ่ายออกมาจากในแหวน

 

            พร้อมกับใช้เปลวเพลิงอมตะฟื้นคืนชีพอีกฝ่ายกลับมาอย่างสมบูรณ์

 

            เซารอนยืนขึ้นอย่างช้าๆ ก่อนที่จะคำนับคุกเข่าลงไปที่พื้นอย่างจริงใจ ขอบคุณผู้เป็นนายเหนือชีวิตที่มอบโอกาสใหม่อีกครั้งให้กับตนเอง ก่อนที่เชารอนจะกอดคู่หมั้นสาวสวยคนรักของตัวเองด้วยความคิดถึง

 

            ".. ดีใจจริงๆ ที่เห็นนายกลับมาเพื่อนยาก .." คามูโม่ รามอน ขุนพลเทพเจ้าแห่งความมืดพูดขึ้น อย่างยินดีที่เห็นเพื่อนสนิทของตัวเองกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

 

            สมาชิกคนอื่นๆ เองก็เข้ามาทักทายและสวมกอดกันและกัน เป็นมิตรภาพของเพื่อนเหล่าขุนพลเทพเจ้าอย่างแท้จริง

 

".. ฉันคงหลับไปนานเลยสินะ พวกนายและพวกเธอ มีพลังระดับเลเวลเกินหนึ่งล้านกันไปแล้ว สงสัยคงต้องไปฝึกหนักเก็บตัวอยู่หลังเขาสักสิบปีแล้วสิ .." เซารอนพูดตอบเพื่อนๆ อย่างขำๆ แต่ตนเองกับจริงจังอย่างมาก เพราะตั้งแต่แรกที่เป็นเหตุให้ตนเองต้องตาย มันก็เป็นเพราะความอ่อนแอของตัวเอง โอกาสครั้งที่สองนี้เซารอนจะต้องแข็งแกร่งขึ้นให้มากกว่านี้ มากยิ่งกว่าที่แล้วๆ มาให้ได้ และจะไม่ทำให้คู่หมั้นคนรักของตัวเองต้องเสียใจอีกแล้ว

 

มากเมฆปล่อยให้เหล่าขุนพลเทพเจ้าพูดคุยกัน ส่วนตนเองก็ไปจัดการกับอาการบาดเจ็บที่สาหัสของลูกหลานเทพเจ้าคนอื่นๆ รวมไปถึงคนแคระในตำนานอย่างลุงโลเวอร์ และช่วยแก้คำสาปให้กับสามมังกรน้อยจนหายดีอีกด้วย

 

ทั้งหมดใช้เวลาไปเพียง 30 นาทีเท่านั้น ก็สามารถจัดการแก้ปัญหาที่คนอื่นๆ แก้ไม่ได้

 

ด้วยเปลวเพลิงอมตะสีทองที่ไม่ธรรมดา พลังพระเจ้าสุดโกงที่แทบจะแปรเปลี่ยนทุกๆ สิ่ง ให้เป็นไปตามความต้องการของมากเมฆได้เกือบทุกอย่าง และเปลวเพลิงที่ว่ายังเต็มไปด้วยคุณสมบัติพิเศษอื่นๆ อีกมากมาย รอให้ค้นพบและเรียนรู้อย่างไม่มีวันจบอีกด้วย

 

".. เอาล่ะทั้งหมดพักผ่อนอยู่ที่นี่ไปก่อน ส่วนใครที่ยังไหว ก็แบ่งกองกำลังกันออกไป อนุญาตให้วางแผนการรบระยะยาว เพื่อที่จะยึดครองทวีปจิตเทพอมตะอย่างช้าๆ เพราะต่อไปเราจะใช้ทวีปแห่งนี้เป็นสถานที่ฝึกฝนประสบการณ์จริงของกองกำลังเกิดใหม่ในอนาคต พร้อมกับต้องการให้พวกสารเลวที่เคยเป็นพันธมิตรกับเจ้าอวตารนั่น มันทั้งหมดต้องตกเป็นเมืองขึ้นและต้องส่งบรรณาการจำนวนมากมาให้กับพวกเรา .."

 

".. แล้วก็นะเทพลิโป้รบกวนช่วยสะสมศิลาเทพเจ้า ให้มากพอจะอัพระดับเลเวลให้ถึง 1 ล้านให้หน่อย ขอแบบเร็วที่สุดเลย เพื่อที่จะมอบให้กับเซารอนขุนพลเทพเจ้าแห่งพิษที่เสียสละตัวเองเพื่อคนอื่นๆ จนต้องตายกลายเป็นร่างวิญญาณมานานในเวลานั้น เพื่อให้เจ้าตัวสามารถพัฒนาตัวเองตามทันกลุ่มเพื่อนๆ ได้ต่อไป ส่วนเซารอนในช่วงนี้ให้เน้นไปที่การฝึกฝนทักษะเฉพาะของการใช้พิษ และวิชาการต่อสู้ผสมผสามการใช้พิษและอาวุธลับในรูปแบบต่างๆ เป็นหลัก และให้เก็บเลเวลพัฒนาตัวเองอยู่ที่ทวีปจิตเทพอมตะหรือไม่ก็ที่มิติลับพระเจ้าเมฆมายาเท่านั้น .."

 

".. ส่วนเตียวเสี้ยนหลังจากนี้ อย่าลืมกลับไปควบคุมและดูแลโรงงานผลิตต่างๆ ในมิติลับพระเจ้าให้กลับมาทำงานได้อีกครั้งตามปกติเร็วๆ ด้วย หากหยุดไปนานๆ อาจจะเกิดปัญหาที่ยากจะตามแก้ไขได้ของสายการผลิตต่างๆ .."

 

".. แล้วก็ช่วงนี้ไม่อนุญาตให้ขายสินค้าจำพวกยารักษาต่างๆ ออกไปจำนวนมากแบบที่ผ่านมาๆ มาอีกแล้ว รวมไปถึงสินค้าประเภทอื่นๆ ด้วย แต่จะให้จำกัดปริมาณให้น้อยลงเรื่อยๆ ในทุกๆ วันนับจากนี้ เพื่อให้อุปสงค์และอุปทานของสินค้าของโลกเวทมนตร์เปลี่ยนไป ในทิศทางของแผนการที่คนของผมจากโลกมืดได้วางแผนเอาไว้ แล้วก็อย่าลืมเข้าไปดูแลความเป็นไปต่างๆ ของมิติเฟยอวี่ด้วย .."

 

".. แล้วก็อย่างสุดท้าย ขอให้แบ่งกองกำลังกันออกไป ดูแลความสงบและช่วยเหลืออาณาจักรต่างๆ ของโลกเวทมนตร์หลังจากนี้สักระยะ โดยเข้าช่วยเหลือในนามของ สหพันธ์พาณิชย์เมฆมายายกเว้นเพียง 3 ทวีปเท่านั้นที่คนของเราจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย นั่นก็คือ ทวีปจิตมายา ทวีปจิตภูตมายา สุดท้ายทวีปจิตเวทบูรพา เพราะผมไม่ต้องการให้กลุ่มผู้เล่นรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวของสหพันธ์เมฆมายาได้ในเร็วๆ นี้  .."

 

".. แล้วก็ในส่วนของพวกที่ยอมจำนน หรือพวกที่คิดจะผูกมิตรทั้งหลายแหล่ ก็ให้เว้นระยะไว้ก่อน รอตัดสินใจอีกครั้งหลังจากที่ผมกลับมาจากแดนสวรรค์แล้ว เอาล่ะไปได้ .." มากเมฆกล่าวออกคำสั่งมากมายกับคนของตัวเอง ที่ได้เรียกเข้ามาภายในห้องบัญชาการ ก่อนที่จะบินออกจากยานอวกาศสงครามเฟยอวี่ ขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกับกันต์กริชภูติพระเจ้า

 

หากเป็นก่อนหน้านี้มากเมฆคงจะต้องบินออกจากนอกโลกเวทมนตร์ไปยังดวงจันทร์ แต่ภายหลังที่ประตูมิติระหว่างแดนสวรรค์และมหานรกยมโลกเปิดออก ทำให้กลางท้องฟ้าเหนือขึ้นไปในชั้นเมฆ ได้ปรากฏประตูสวรรค์ขนาดใหญ่อันงดงามออกมา ทำให้ไม่จำเป็นจะต้องไปถึงดวงจันทร์ให้เสียเวลาอีก จากความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ ของเหล่าภรรยาที่น่ารักของเขา

 

มากเมฆที่ยังคงสภาพของปีกแสงเอาไว้อยู่ตลอดเวลา เปิดประตูสวรรค์และบินเข้าไปด้วยความเร็วสูง

 

ภาพที่เห็นตรงหน้าแปรเปลี่ยนไปอย่างกับสวรรค์และโลก เพราะภาพที่เห็นอยู่นี่มันคือแดนสวรรค์ของจริง ความงดงามเหนือล้ำใดๆ ที่เคยเห็นในดินแดนมหัศจรรย์ของเหล่าสิ่งมีชีวิตผู้ทรงภูมิปัญญา กับเทียบไม่ได้แม้แต่น้อยกับสรวงสวรรค์แท้จริงแห่งนี้

 

".. สวยมากๆ เลย แต่ถึงจะสวยแต่กับเหมือนขาดอะไรไปก็ไม่รู้ .." กันต์กริชพูดขึ้น เพราะรู้สึกว่าถึงจะงดงามมากๆ แต่มันเหมือนขาดบางสิ่งที่สำคัญมากๆ ไป

 

ผิดกับคุณพ่อตามากเมฆที่หลังจากเข้ามาในแดนสวรรค์แล้ว

 

เจ้าตัวกับสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันคุ้นเคยกลุ่มหนึ่งจากที่ไกลๆ สัมผัสอันคุ้นเคยที่ชวนให้คิดถึงมาตลอดจนน้ำตาคลอออกมาอย่างไม่รู้ตัว .. .. คิดถึงเอามากๆ ในช่วงเวลาที่เขาไม่มีใครและได้รู้จักกับความรักความอบอุ่น และรู้ว่าตัวเองในเวลานั้นยังมีหัวใจและความรู้สึกอยู่

 

ครอบครัววานรเทพ !!

 

ทันใดนั้นเองภายในหัวของมากเมฆกับได้ยินเสียงประกาศดังขึ้น

 

[  ยินดีด้วยค่ะ ผู้เล่นมากเมฆ เป็นผู้เล่นคนแรกที่เข้ามายังแดนสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 1 ได้สำเร็จเป็นคนแรก  ]

 

[ เนื่องจากผู้เล่นมากเมฆเข้ามาด้วยวิธีการที่ผิดปกติ ดังนั้นจึงไม่ได้รับรางวัลค่ะ ]

 

[ สวรรค์ชั้นฟ้าที่ 1 ยินดีต้อนรับ ]

 

มากเมฆไม่ได้สนใจฟังเสียงในหัวแม้แต่น้อย

 

แต่ตัวเขากำลังพยายามจับสัมผัสให้ได้ว่า พระเจ้าจอมปลอมอะไรนั่นถูกผนึกไว้ที่ไหนอยู่ในขณะนี้

 

เพื่อที่จะได้จัดการให้จบๆ ไปแล้ว จะได้มีเวลาแวะไปหาครอบครัววานรเทพแปดแขน โดยที่ไม่ต้องมีห่วงอะไรในภายหลัง

 

ด้วยสัมผัสพลังแห่งการรู้แจ้ง ที่เหมือนจะเริ่มควบคุมได้แล้วของเขาในเวลานี้

 

ทำให้มากเมฆได้รับคำตอบที่ต้องการจะรู้ โดยใช้เวลาเพียงไม่นาน

 

แถมมาพร้อมๆ กับปัญหาที่ยุ่งยากอยู่ไม่น้อยเหมือนกันตามขั้นตอนปฏิบัติในสวรรค์แต่ล่ะชั้นจากนี้ไป

 

เนื่องจากอีกฝ่ายถูกผนึกไว้ที่แดนสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 16 ซึ่งมันอยู่สูงขึ้นไปจากนี้ถึง 15 ชั้นฟ้าสวรรค์เลยทีเดียวและการจะขึ้นไปให้สูงขึ้นในแต่ละชั้นให้ได้นั้น จำเป็นจะต้องเอาชนะบททดสอบแสนยุ่งยากลำบาก ของการผ่านไปในแต่ละสวรรค์ชั้นฟ้าให้ได้เสียก่อน ซึ่งมันก็มีหลากหลายแตกต่างกันไปอีกมากมายรูปแบบ อาจจะเป็นการต่อสู้กับเทพเจ้า ต่อสู้กับตัวเอง หรือไม่ก็อาจจะเป็นการไขปริศนาก็เป็นได้ แน่นอนว่าเสียเวลามากแน่ๆ

 

แต่นั่นคงจะเป็นปัญหาสำหรับคนอื่นๆ แต่ไม่ใช่สำหรับเขามากเมฆ ..

 

ด้วยพลังพระเจ้าอย่างหนึ่งที่ทำให้เขาสามารถทะลุทะลวงไปที่ไหนก็ได้ อย่าง สะพานหมื่นภพทำให้เขาสามารถพุ่งทะยานไปหาอีกฝ่ายได้ในทันที และพลังบ้าๆ นี่เองที่ทำให้เจ้าหนูกันต์กริชอยากได้เอามากๆ ในภายหลัง

 

การมาของมากเมฆแน่นอนว่าอีกฝ่ายอย่างพระเจ้าจอมปลอมเองก็สามารถสัมผัสได้เช่นกัน

 

มันเองก็ปรากฏรอยยิ้มยินดีแบบสุดๆ ดวงตาที่หลับอยู่ค่อยๆ เปิดขึ้นอย่างช้าๆ ผนึกที่เพิ่งจะถูกเพิ่มพลังไปเมื่อไม่นานมานี้จากเหล่าพระเจ้าผู้สร้างทั้งสาม ได้ถูกทำลายออกแล้วชั้นแล้วชั้นเล่า

 

".. ตามปกติของท้องเรื่องทั่วๆ ไป ตามตรรกะความคิดของคนปกติที่ไม่ได้บ้า หรือโง่จนเกินเหตุจนใช้การไม่ได้ คงไม่มีใครพุ่งบินมาตีลาสบอสสุดยอดโคตรบอสลับเอาดื้อๆ แบบนี้อีกแล้ว เหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟแท้ๆ  มีพลังเพียง 5-10% จากพลังพระเจ้าที่เคยมีในอดีตชาติที่แล้ว แต่กับคิดจะเอาชนะตัวเราผู้มีพลังดั้งเดิม 70% ชื่อมากเมฆอะไรนั่น ดูเหมือนจะเป็นแค่ลาโง่ตัวหนึ่งเท่านั้นจริงๆ .."

 

".. หลังจากจัดการเจ้านั่นเสร็จ กลืนกินมันทั้งจิตวิญญาณจนไม่เหลือ พระเจ้าหญิงสาวผู้งดงามทั้งสามเหล่านั้น  ราริอัส เซเลเน่ เฟรย่า จะต้องตกเป็นผู้หญิงของเราตามข้อตกลง ที่ยอมให้ผนึกพลังและจิตรับรู้มายาวนาน อย่างที่เคยได้ตกลงกันไว้ตั้งแต่แรก ได้เวลาทำให้พวกเธอรู้แล้วว่าเป็นผู้หญิงของใครกันแน่นับจากนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า  แค่คิดถึงเรือนร่างงดงามเหล่านั้น เจ้าแท่งเหล็กร้อนด้านล่างก็ดูเหมือนจะแข็งขึ้นมาแล้ว อยากจะฟังเสียงครวญครางร่วมรักของพวกเธอจริงๆ .."

 

".. โกรธ .. มาถึงเร็วดีนี่ .." พูดจบพระเจ้าจอมปลอมแห่งการหลงลืม ก็ทำลายผนึกอันแข็งแกร่งออกมาได้สำเร็จ

 

ในห้วงมิติพิเศษภายในสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 16 แห่งนี้

 

บอกได้เลยว่าทุกๆ สิ่งและทุกๆ อย่าง

 

ทั้งหมดมันล้วนว่างเปล่า เป็นมิติที่ไม่มีสสารหรือมิติอนุภาคใดๆ เลย ... แม้แต่กาลเวลาก็ยังไม่มี ...

 

ยังดีที่ยังมีแสงอยู่เล็กน้อยให้พอมองเห็นว่าอะไรเป็นอะไร ...

 

แต่ทว่ากับมีสิ่งหนึ่งที่ปรากฏขึ้น ..เป็นชายหนุ่มรูปงามที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน หลังจากที่สัมผัสพลังแห่งการรู้แจ้งอยู่ๆ ก็ทำงานขึ้นมาเองอีกครั้ง และทำให้เขามองเห็นภาพและเหตุการณ์ที่ผ่านมาๆ รวมไปถึงข้อตกลงอันไร้ทางเลือกทั้งหมดทุกอย่าง ที่เกิดขึ้นภายในห้วงมิติแห่งนี้ของเหล่าภรรยาทั้งสาม

 

พอยิ่งมาได้ยินคำพูดและความต้องการของไอ้พระเจ้าสารเลวนี่เอง ..

 

แต่ให้ก่อนหน้านี้เขาเป็นน้ำแข็งหมื่นล้านปี มันก็ละลายทันทีด้วยความโกรธอย่างที่สุดแล้วในเวลานี้ ..

 

".. สิ่งเดียวที่มึงจะได้ก็คือความตาย พลัง 70% อะไรนั่น มันก็แค่กากเดนของไอ้ขี้แพ้จากชาติภพที่แล้ว เท่านั้น!! .."

 

".. คิดชั่วๆ กับภรรยาของคนอื่น มึงมันก็แค่ขยะ ไม่มีปัญญาแม้แต่จะหาคนรักแท้จริงด้วยตัวเอง .."

 

".. ตายไปซะ !!! .."

 

มากเมฆขยายร่างใหญ่โตออกมา ราวกับเหมือนครั้งที่เคยกลืนกินดาราจักรต่างๆ ไปมากมาย

 

จนใหญ่โตยิ่งกว่ากาแล็กซีทางช้างเผือกเสียอีก มิติที่ว่างเปล่าแห่งนี้ถึงกับแตกสลายรับไม่ไหวกับพลังที่เพิ่มขึ้นราวกับไร้ขีดจำกัด กายาพระเจ้าที่ไม่สมควรจะปรากฏกับปรากฏ ดวงเนตรที่เคยมีพลังแค่ 1 % กับเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ..

 

เมียข้าใครอย่าแตะ !!

 

พระเจ้าจอมปลอมไม่เคยตกใจมาก่อนตลอดชีวิตที่มันได้จุติขึ้นมาใหม่ ตกกับตกใจอ้าปากค้าง

 

ถึงแม้จะไร้ความทรงจำเก่าก่อนในชาติภพที่แล้ว และเป็นเพียงร่างพลังสุดแข็งแกร่ง

 

แต่หากเป็นเรื่องความเข้าใจในพลังพระเจ้าต่างๆ ที่มี ต้องบอกเลยว่ามันเองก็คือผู้รอบรู้ในสรรพสิ่งต่างๆ ด้วยเช่นกัน แต่ทว่าอยู่ๆ พลังพระเจ้าที่เคยประเมินไว้แค่ 5-10% ของเจ้าลาโง่นั่น ทำไมมันมากมายเกินกว่าที่เห็นไปได้ ... 5-10% ของมหาพระเจ้าหรือตัวอะไรกันนะวะเนี่ยยย !!?..

 

แถมไอ้เจ้ากายาพระเจ้าอะไรนั่นอีก .. มีที่ไหนอยู่ๆ กายาพระเจ้าแห่งการคดโกงก็ตื่นขึ้นมา ..

 

[ กายาพระเจ้าแห่งการคดโกง ] นั่นมันกายาพลังในตำนานเลยนะ ..

 

แถมยังมีดวงตา [เนตรวงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะ จุติ ] ที่กำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ นั่นอีก ..

 

สรุปไอ้ลาโง่มากเมฆที่โดดมาตีลาสบอสเลย นี่มันเป็นมหาเทพหรือตัวอะไรกันแน่

 

เป็นพระเจ้าทำไมไม่มีอัตลักษณ์เฉพาะใดๆ เลย ..

 

พระเจ้าจอมปลอมแห่งการหลงลืมถึงกับไปไม่เป็น เพราะไม่อาจจะเข้าใจอีกฝ่ายได้เลย

 

แต่ด้วยศักดิ์ศรีพระเจ้าที่มีที่ยังหลงเหลืออยู่ในความทรงจำอันน้อยนิด ไหนเลยจะยอมได้

 

ศึกยักษ์ชนยักษ์ที่ใหญ่โตระดับเดียวกับกาแล็กซีทั้งสอง ได้อุบัติขึ้นแล้ว ...

 

 -----------------

อัพครบสองตอนแล้วนะครัล 243-244

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 199 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3996 putipongjack (จากตอนที่ 244)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 22:24
    มากเมฆหยาบคาย 555 เมียกูใครแตะ.

    ตาย !!!!!
    #3,996
    0
  2. #3989 loliz (จากตอนที่ 244)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 09:58
    ลาสบอสเจอเกรียนตบ จบชีวิตแบบงงๆ พระเอกตูไม่เทพ

    ตูเกรียน
    #3,989
    0
  3. #3988 pnipni1999 (จากตอนที่ 244)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 22:29
    สงสัยลาสบอสอยากทรมาน
    #3,988
    0
  4. #3987 joelamtan (จากตอนที่ 244)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 22:27

    ขอบคุณครับ ค้าง อ่าาาา จะอ่านจะอ่าน
    #3,987
    0
  5. #3986 Tan_IcE (จากตอนที่ 244)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 22:27
    เป็นลาสบอสโดนที่เดียวร่วงก็ไม่ไหวนะคับเเบบถ้าทีเดียวร่วงนี้ก็คงไม่มีใครรู้พระเอกเราไดเล้ว
    #3,986
    0