มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 241 : บทที่ 241 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน ตัวหมากที่วางเอาไว้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,708
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 197 ครั้ง
    14 มิ.ย. 62

บทที่ 241 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน ตัวหมากที่วางเอาไว้

 

            สายตาดุดันน่ากลัวราวกับมารปีศาจหายนะ จากสุดขอบนรกทมิฬมืดแห่งความพินาศสูญสิ้นที่ไม่สมควรดำรงอยู่ไม่ว่าจะที่ไหนๆ ก็ตาม ได้มองกวาดไปทั่วบริเวณรอบนอกของหุบเขาเทียบฟ้าอมตะอย่างช้าๆ จากบนท้องฟ้า

 

ทุกกิริยาทุกการเคลื่อนไหวของชายหนุ่ม ที่ถือดีใจกล้าปรากฏตัวออกมาเพียงลำพัง เหนือน่านฟ้าลอยอยู่เหนือศีรษะของทุกๆ สิ่งมีชีวิตนับแสนที่ตั้งขบวนพร้อมรบ ล้วนแล้วแต่สะกดจิตสะกดใจ ของทุกผู้ทุกนามจนแทบจะหายใจไม่ออก ด้วยความหวาดกลัวจากแรงกดดันที่มองไม่เห็นของชายหนุ่มผู้นี้

 

            มากเมฆผู้เต็มไปด้วยเพลิงโทสะพิโรธแห่งการทำลายล้าง พยายามระงับแล้วระงับอีกมาตลอด ลอยตัวอยู่กลางอากาศเหนือกองกำลังเผ่าพันธุ์โบราณชั้นสูงนับแสนๆ นาย อย่างไม่เกรงกลัวหรือสะทกสะท้านแม้แต่น้อย แม้ว่าทหารราบที่อ่อนแอที่สุดของพวกมัน อย่างน้อยๆ จะมีเลเวลอยู่ที่ 1 แสนเลยก็ตาม

 

            ช่างสมกับเป็นทวีปหลักที่ใกล้เคียงกับดินแดนเทพสวรรค์และนรกมืดเสียจริงๆ แม้แต่ทหารสำหรับใช้แล้วทิ้ง ยังมีระดับสูงถึงขนาดนี้ แล้วเหล่าขุนพลแม่ทัพอัศวินชั้นสูงของพวกมัน จะทรงพลังและมีระดับเลเวลสูงถึงขนาดไหนกัน

 

            แต่กระนั้นมากเมฆก็หาได้สนใจแม้แต่น้อย ต่อให้อีกฝ่ายมีระดับเลเวลเป็นแสนล้านในเวลานี้

 

เขาก็ไม่กลัวแม้แต่น้อย จะตบให้ดิ้นเป็นไส้เดือนโดนแดดเผาเลยทีเดียว

 

**********

 

ย้อนกลับไป 1 ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ตามเวลาของโลกเวทมนตร์

 

".. ท่านพ่อตาครับ ยานอวกาศลำนี้สุดยอดไปเลย ระบบป้องกันตัวอัตโนมัติของยาน ได้ยิงทำลายอสูรกายโบราณตายไปเป็นหมื่นๆ ตัวแล้ว กระสุนปืนแสงแต่ละนัด เล่นทำเอาอสูรกายโบราณเลเวลหลักแสนหลักล้าน สลายกลายเป็นผงธุลีไปหมดเลย เป็นยานอวกาศที่แข็งแกร่งและทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาเลยนะเนี่ย .."

 

".. แม้แต่ในจักรวาลของผมก็ยังไม่มีเทคโนโลยี หรือวิทยาการที่สุดยอดขนาดนี้ แล้วนี่ท่านพ่อตามากเมฆไม่คิดจะวาร์ปไปที่จุดหมายเลยหรอครับ ทำไมถึงได้บินไปอย่างช้าๆ แต่เดี๋ยวก่อน!>? ทำไมผมและท่านพ่อตาถึงเลเวลอัพกันละเนี่ย ไม่ได้เป็นคนฆ่าหรือสังหารอสูรกายพวกนั้นสักหน่อย .." กันต์กริชเด็กน้อย ผู้รับบทบาทมาเป็นพระเจ้าแห่งภูติและเป็นผู้ช่วยของมากเมฆในปัจจุบัน ได้พูดขึ้นและกล่าวถามออกมาอย่างไม่มีทีท่าจะหยุด เหมือนเด็กเล็กที่ได้พบเจอกับของเล่นแปลกใหม่น่าสนใจอย่างไรอย่างงั้นเลย

 

".. กันต์กริชต่อไปไม่ต้องเรียกท่านพ่อตาหรือคุณพ่อตาก็ได้ เรียกพ่อเฉยๆ ก็พอเข้าใจนะ .." มากเมฆยิ้มก่อนตอบ อารมณ์ดีนิดหน่อยหลังจากที่เลเวลที่ว่าอัพยากๆ อัพขึ้นมาเร็วราวกับติดสูตรโกง

 

".. และที่พวกเราได้ค่าประสบการณ์และระดับเลเวลอัพขึ้นเร็วมาก ก็เพราะยานอวกาศเฟยอวี่เป็นส่วนหนึ่งของพ่อแบบผูกมัดเอาไว้ และยังเป็นพาหนะสงครามที่สามารถแชร์ประสบการณ์ กลับมาหาผู้เป็นเจ้าของได้แบบกำหนดเอง ซึ่งพ่อได้ตั้งค่าเอาไว้ที่ 99% จากที่ได้รับให้ส่งกลับมาหาพ่อทั้งหมด และด้วยที่เราได้มาเป็นภูติติดตามของพ่อ จึงได้รับการแชร์ค่าประสบการณ์ไปด้วย ตามระบบกฎเกณฑ์ความแข็งแกร่ง เพื่อให้วัดค่าได้ของจักรวาลสามพิภพแห่งนี้ ซึ่งบรรดาแม่ๆ ได้เป็นผู้กำหนดและสร้างเงื่อนไขต่างๆ เอาไว้ยังไงล่ะ .."  

 

มากเมฆลูบหัวเจ้าลูกเขยตัวน้อย เพราะถึงแม้อีกฝ่ายจะมาแย่งลูกสาว สุดน่ารักของตัวเองไปในอนาคตก็ตาม

 

แต่มากเมฆก็รู้ว่าเขาไม่ควรตั้งท่าเป็นศัตรู หรือคิดร้ายใดๆ กับคนที่ลูกๆ ตนเองรักหรือชอบ แต่สมควรให้ความรักความเมตตาประดุจพ่อคน คนหนึ่งที่ได้มีลูกชายเพิ่มเข้ามาในชีวิต ดังนั้นมากเมฆจึงปฏิบัติต่อกันต์กริชเหมือนลูกชายแท้ๆ อย่างเต็มใจ และออกจะคล้ายกับลูกศิษย์อยู่ไม่น้อยด้วยเช่นกัน

10 นาทีก่อนหน้านี้เล็กน้อย มากเมฆนำยานอวกาศสงครามเฟยอวี่ออกมาจากมิติลับพระเจ้าของเขา และให้ตัวยานอวกาศขยายใหญ่จนถึงขีดสุด และให้บินอยู่ในระดับความสูงจนเกือบจะหลุดออกจากชั้นบรรยากาศอยู่แล้ว แต่ก็ไม่สามารถออกไปได้ในเวลานี้อยู่ดี เนื่องจากยังไม่ได้ปลดผนึกทวีปหลักทั้งหมดให้สมบูรณ์เสียก่อน ม่านพลังป้องกันที่ว่าจึงยังคงอยู่ไม่ไปไหน และป้องกันภัยร้ายที่อาจจะมาจากนอกโลกเอาไว้อยู่ตลอดเวลา และกันไม่ให้สิ่งใดๆ จากภายในโลกเวทมนตร์หลุดออกไปได้เช่นกัน

 

แต่กระนั้นเมื่อยานอวกาศสงครามขนาดมหามหึมาใหญ่ยักษ์ ลอยตัวอยู่ในระดับสูงอย่างโดดเด่นไม่ธรรมดา จึงตกเป็นเป้าสายตาและความไม่พอใจของอสูรกายโบราณจากนอกโลกเป็นอย่างมาก รวมไปถึงอสูรกายโบราณเก่าแก่ที่อาศัยอยู่ในท้องฟ้าเป็นจำนวนมากอยู่ก่อนแล้ว ก่อให้เกิดความโกรธแค้นที่อยู่ๆ เหมือนกับมีสิ่งแปลกปลอม มายึดครองเอาความเป็นราชันย์นภาของพวกมันไป จากแรงกดดันอันตรายอย่างยิ่งยวดของยานอวกาศที่ปลดปล่อยออกมา

 

อสูรกายโบราณพวกมันทั้งหมด ได้เข้ามาท้าทายยานอวกาศสงครามเฟยอวี่ อย่างกับพวกบ้าคลั่งที่เสียสติไปแล้ว

 

แถมพวกอสูรกายโบราณดึกดำบรรพ์จากนอกโลกที่อาศัยอยู่ในอวกาศ

 

ในตอนแรกๆ ยานอวกาศเฟยอวี่ไม่สามารถทำอะไรพวกมันได้ และพวกมันเองก็ทำอะไรตัวยานไม่ได้เช่นกัน

 

เนื่องจากไม่ว่าจะโจมตีไปยังไง  รูปแบบใดๆ ก็ตาม ก็จะติดม่านพลังที่มองไม่เห็นกีดขวางเอาไว้ได้ทั้งหมด

 

แต่แล้วอยู่ๆ ปัญญาประดิษฐ์นามเฟยอวี่ ซึ่งเป็นเอไอหลักประจำยานอวกาศสงครามลำนี้อยู่ก่อนแล้ว ได้ทำการเรียนรู้และวิวัฒนาการตัวมันเองแบบก้าวกระโดดครั้งใหญ่ ยกระดับพลังในการยิงแบบใหม่ขึ้นมาหลายร้อยรูปแบบ

 

หลังจากที่ตัวมันเองได้ทำการสแกนดาวทั้งดวงจนแล้วเสร็จ และเรียนรู้ศาสตร์แห่งเวทมนตร์จากผู้เป็นเจ้านายอย่างมากเมฆ ในรูปแบบการแชร์ทักษะสกิลที่คล้ายๆ กันกับรากไม้

 

จึงทำให้ยานอวกาศสงครามเฟยอวี่ ได้กลายมาเป็นสุดยอดของวิทยาการทางวิทยาศาสตร์และสุดยอดขั้นสุดของศาสตร์เวทมนตร์เหนือตำนานในเวลาเดียวกัน กลายเป็นยานพาหนะและอาวุธมหาประลัยทำลายล้างจักรวาล ที่อันตรายกว่าเดิมหลายเท่าตัวเลยทีเดียว

 

เฟยอวี่ ทำการปรับแต่งและสร้างกระสุนแสงทำลายล้าง ที่เป็นอนุภาคสสารแสงของตรรกะวิทยาศาสตร์สุดล้ำ ผสมหลอมรวมเข้ากับลำดับโครงสร้าง การเปลี่ยนแปลง เหนือธรรมชาติของเวทมนตร์ผ่านวงแหวนเวทแห่งการวาร์ปทะลุมิติขึ้นมาได้สำเร็จ

 

จึงทำให้กระสุนแสงสังหารที่ว่า สามารถถูกยิงเข้าใส่เป้าหมายทั้งหมดได้แบบ 100% เต็ม ไม่ว่าอีกฝ่ายจะอยู่อีกด้านของม่านพลังไปไกลแค่ไหน หรือจะเคลื่อนไหวหรือเคลื่อนที่หลบหนีได้เร็วดุจแสงก็ตาม

 

การวาร์ปของกระสุนแสงแบบไม่สนใจตรรกะใดๆ หรือความเข้าใจแบบเดิมๆ ของมนุษย์ที่เคยมี

 

ก่อให้เกิดพลังทำลายล้างมากพอให้อสูรกายโบราณจากนอกโลก เลเวลหลักล้านต้องกลายเป็นจุณได้ในพริบตา

 

ตู้มมมม !!!

 

บึ่ม !!!

 

ฟิ้ว!!

 

ตูมมมมม !!!!

ไม่ว่าอสูรกายโบราณจะได้สติและพยายามหลบหนีออกไปไกลแค่ไหน

 

สุดท้ายพวกมันทั้งหมดก็เป็นได้แค่ค่าประสบการณ์ ให้กับมากเมฆและเจ้าลูกเขยตัวน้อยเท่านั้น

 

ผลงานของยานอวกาศสงครามเฟยอวี่ในครั้งนี้ บอกได้เลยว่ามันสุดยอดสุดๆ ไปเลย เพราะเพียงแค่ 10 นาทีเท่านั้น เลเวลของมากเมฆได้ทะลุมาถึง 999 แล้วในเวลาอันรวดเร็ว

 

".. รายงานเจ้านาย อสูรกายทั้งหมดในรัศมี  4,000 กิโลเมตรรอบตัวยาน ถูกกำจัดหมดแล้วครับ .." เฟยอวี่กล่าวพูดรายงาน ผ่านทางลำโพงเสียงของตัวยานอวกาศ ซึ่งมากเมฆและกันต์กริชอยู่ในห้องบังคับการอยู่แล้วจึงรับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดตั้งแต่ต้น

 

//- - ห้องบังคับการ บางทีไรท์ก็มักจะพิมพ์มาเป็นห้องสะพานเรือนะครับ - - //

 

".. ดีมาก เฟยอวี่เดินหน้าไปยังสัญญาณชีพของเทพลิโป้อยู่ในทันที ไม่จำเป็นต้องวาร์ปแต่ให้บินไปด้วยความเร็วระดับมาตรฐาน ผมต้องการไปถึงทวีปจิตเทพอมตะภายในระยะเวลาไม่เกิน 30 นาที ในระหว่างทางให้กำจัดอสูรทั้งหมดที่สามารถสังหารได้ ไม่ยกเว้นแม้ว่าจะมีเลเวลน้อยแค่ไหนก็ตาม .." มากเมฆออกคำสั่ง ก่อนที่จะเดินออกจากห้องบังคับการไปพร้อมๆ กับกันต์กริช เพื่อตรงไหยังคลังอาวุธเพื่อติดเสริมอาวุธให้กับตัวเองและเจ้าลูกเขยตัวน้อยนิดหน่อย

 

***********

 

ในระหว่างนั้นเอง ที่พระมหาวิหารของพระเจ้าผู้สร้างเซเลเน่

 

".. ทำไมถึงไม่มีรายงานว่ามากเมฆ เขาได้ครอบครองยานอวกาศสงครามระดับสูงในฐานข้อมูลเลย .." ท่านพ่อตาเทเวศร์พูดถามขึ้น พร้อมๆ กับมองไปยัง ZERO และรากไม้ รวมไปถึงลูกสาวสุดที่รักทั้งสาม

 

".. ขอโทษด้วยนะครับ ข้อมูลในส่วนนั้นเหมือนจะหายไป ผมเองก็จำไม่ได้ .." ZERO กล่าวตอบ

 

".. ท่านพ่อไม่เคยถาม ผมรู้มาตลอดก็เลยคิดว่าท่านพ่อรู้อยู่แล้ว .." รากไม้พูดตอบไปอย่างหน้าซื่อๆ

 

".. ขอโทษนะคะคุณพ่อ เป็นหนูเองที่ควบคุม ZERO ไว้ในเวลานั้น ควบคุมความเป็นไปทุกๆ อย่างโดยแม้แต่ ZERO เองก็ไม่รู้ตัว เพื่อให้ ZERO มอบยานอวกาศสงครามที่ว่าให้กับมากเมฆ เพื่อใช้สำหรับช่วยเหลือและยกระดับตัวเองให้เร็วที่สุด เป็นหนึ่งในตัวหมากที่มีไว้ตอบโต้แผนการของคุณพ่อ หนูขอโทษจริงๆ นะคะ เพราะหนูรู้ว่าคุณพ่อจะต้องหาหนทางและวางแผนอะไรแบบนี้ เพื่อทำให้มากเมฆลำบาก สร้างประสบการณ์ กำหนดโชคชะตาเพื่อให้สามีของหนูได้เรียนรู้ และเพื่อยกระดับพลังที่มีของเขาให้ตื่นขึ้น ผ่านการผนึกพลังมิติลี้ลับไว้บนร่างกายของเขาแบบบีบบังคับ .."

 

เฟรย่าก้าวเดินเข้าไปหาคุณพ่อเทเวศร์ พูดบอกออกไปตรงๆ ถึงเหตุผลและความคิดที่แตกต่างไปจากของคุณพ่อ เพื่อไม่ให้คุณพ่อคิดหาเหตุผลอื่นๆ ที่ผิดแปลกไปจากวัตถุประสงค์เดิมของพวกเธอสามพี่น้อง และก็เพื่อไม่ให้คุณพ่อเข้าใจผิดต่อพวกเธอที่รักและเคารพในการตัดสินใจครั้งนี้เช่นกัน

 

".. พวกหนูรู้ว่าคุณพ่อหวังดีนะคะ แต่มากเมฆเขาเองก็สามารถเติบโตและพัฒนาได้ในแบบของเขาเอง จริงอยู่ว่าการปล่อยให้มากเมฆค่อยๆ เรียนรู้ไปเป็นหนทางที่ดีและถูกต้องอยู่แล้ว แต่พวกหนูกับรู้สึกว่ามันไม่ใช่ สำหรับสามีของพวกหนูเลย พวกหนูไม่ได้ต้องการให้มากเมฆกลับไปทรงพลังหรือมีอำนาจอานุภาพเหมือนชาติภพที่แล้ว เป็นพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่แบบนั้น พวกหนูเพียงแค่อยากให้เขาเป็นพ่อที่ดีของลูกๆ เป็นที่รักของพวกหนูไปตลอดกาลก็เท่านั้น  .." เฟรย่ากอดคุณพ่อที่ดูเหมือนจะโกรธเล็กน้อยเอาไว้ และไม่อยากให้คุณพ่อเป็นกังวลกับเรื่องพวกนี้อีก จนเหมือนจะเอาทุกๆ อย่างกับความหวังสุดท้ายไปฝากไว้กับมากเมฆจนมากเกินไป

 

".. หนูรู้ว่าคุณพ่อเป็นห่วงคุณแม่เอามากๆ และหวังอยากจะสร้างความสำเร็จให้ได้มากที่สุด ยิ่งมากเมฆแข็งแกร่งทรงพลังมากแค่ไหน โอกาสที่จะพาคุณแม่กลับมาก็สูงมากตามไปด้วย .." ราริอัสกล่าวพูด พร้อมกับเดินเข้าไปจับมือที่แก่ชราแล้วของคุณพ่อ

 

".. แต่คุณพ่อไม่สมควรจะเอาเรื่องทั้งหมดไปกดดันกับมากเมฆเขานะคะ คุณพ่ออย่าลืมสิคะ ว่าในครั้งนี้ โอกาสสุดท้ายแล้วพวกหนูจะเข้าไปพร้อมๆ กับมากเมฆ หนูเชื่อนะคะ ตราบใดที่มากเมฆเขารับรู้ถึงตัวตนจริงๆ ของเขาได้ในสักวัน ว่าตัวเองจริงๆ แล้วเป็นใครมาก่อน เคยเป็นถึงพระเจ้าแห่งการคดโกง พระเจ้าแห่งการรู้แจ้ง พระเจ้าแห่งหายนะ และอื่นๆ ที่เขาเคยเป็น และเป็นแม้กระทั้งพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลมาก่อนเช่นกัน ก่อนที่จะแปรเปลี่ยนไปในกาลก่อนนั้น มหาจักรวาลอมตะนิรันดร์แห่งนั้น มิติจักรวาลแรกเริ่มของทุกๆ ชีวิตในมหามิติหมื่นล้านของจักรวาลต่างๆ จะต้องช่วยให้มากเมฆตื่นขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์และเข้าใจในตัวเองได้แน่ๆ ค่ะ ดังนั้นขอให้มากเมฆได้พัฒนาและก้าวเดินไปตามหนทางของตัวเอง และความเป็นไปที่ควรจะเกิดขึ้นของจักรวาลสามพิภพนะคะ .." เซเลเน่ที่ปรากฏตัวออกมาในภายหลังกล่าวพูดขึ้น พร้อมกับลูกๆ ของทั้งสามคน

 

หลานสาวตัวน้อยน่ารักทั้งสามรับรู้ได้ว่าคุณตากำลังโกรธและไม่พอใจอะไรบางอย่างอยู่

 

จึงเข้าไปกอดและบังคับให้อีกฝ่ายอุ้มพวกตนขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน

 

".. คุณตาไม่โกดด คุณตาอุ้มหน่อย อุ้มหน่อยนะ .."  X3 หลานสาวตัวน้องทั้งสามคน พูดประสานเสียงพร้อมกัน

 

และด้วยแววตาที่ใสราวกับกระจก ความน่ารักสดใสของพวกหลานๆ จึงทำให้อารมณ์ที่กำลังโกรธและแผนการฝึกฝนที่เตรียมเอาไว้อีกสารพัด รวมไปถึงเหตุการณ์เลวร้ายอย่างที่สุดที่ได้จัดเตรียมไว้แล้ว เพื่อพัฒนาเจ้าลูกเขยหลังจากนี้ต้องสลายหายไปทั้งหมด ก่อนที่จะถอนหายใจเบาๆ เล็กน้อยออกมาและพูดตอบออกไปว่า

 

".. เอาเถอะ พ่อเข้าใจแล้ว ปล่อยให้มากเมฆเขาพัฒนาตัวเองไปตามแบบของเขาแล้วกัน  .."

 

".. พ่อจะไม่ไปแทรกแซงความเป็นไปใดๆ อีกแล้ว ส่วนสถานการณ์และเหตุการณ์พิเศษที่เตรียมไว้ ก็แล้วแต่พวกลูกๆ แล้วกัน จะให้เกิดขึ้นหรือจะลบมันทิ้งก็ไปถามเจ้า ZERO เอาว่ามีตรงไหนที่พ่อได้แทรกแซงไปแล้วบ้าง พ่อคงจะแก่และคิดถึงแม่ของพวกลูกๆ มากไป จนแม้แต่เรื่องง่ายๆ ก็คิดไม่ออก ช่างเถอะ ช่างเถอะ .." น้ำเสียงของคุณพ่อเทเวศร์อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับไม่คาดคิดเลยจริงๆ ว่าลูกสาวของเขาทั้งสาม จะวางตัวหมากอย่างยานอวกาศเฟยอวี่เอาไว้นานแล้ว เพื่อให้กลายเป็นตัวแก้เกมและเป็นตัวช่วยสำคัญของมากเมฆเอาไว้ เพื่อให้หลุดออกจากสถานการณ์ที่วางไว้ทั้งหมดได้อย่างลงตัว ไม่ก่อให้เกิดความสูญเสียใดๆ ต่อภาพรวม

 

บุตรที่สามารถเหนือกว่าบิดามารดาได้ เป็นอะไรที่น่าภูมิใจจริงๆ ถึงจะโกรธอยู่นิดๆ ที่ทุกอย่างไม่เป็นไปอย่างที่หวังก็ตาม แต่ด้วยเหตุการณ์มันแปรเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้แล้ว ก็ช่างมันเถอะ .. เรือล่มในหนอง ทองจะไปไหน

 

".. ขอบคุณมากค่ะคุณพ่อ รักที่สุดเลย .." ลูกสาวสุดที่รักทั้งสาม กระโดดกอดคุณพ่อ พร้อมกับแย่งกันหอมแก้มขอบคุณอย่างกับตัวเองเป็นเด็กๆ ทั้งๆ ที่มีลูกสาวตัวน้อยแล้วแท้ๆ มองดูอยู่

 

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเด็กหญิงตัวน้อยทั้งสามคนค่อยๆ ปรากฏให้เห็น

 

สองคนอยู่ในอ้อมกอดของท่านตา อีกคนขี่คอของท่านตาเอาไว้พร้อมกอดศีรษะท่านตาเอาแน่นไม่ให้ตก เล่นทำเอาคุณแม่มือใหม่ทั้งสามถึงกับมองลูกๆ ของตนเองอย่างสงสัย พร้อมกับเกิดคำถาม ว่าทำไมถึงมองบรรดาแม่ๆ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เหมือนกับคุณพ่อมากเมฆ เวลาคิดแผนร้ายๆ เหมือนกันขนาดนั้น

 

หรือว่าพวกเด็กๆ เองก็มีแผนการแล้ว  ....

 

**********

 

ณ หุบเขาเทียบฟ้าอมตะ

 

".. เจ้าตัวปลอมนี่เอง ไม่คิดเลยว่าจะใจกล้ามาถึงที่นี่ได้ ก็ดีหากฆ่าเจ้าได้ ผนึกของเราถึงจะปลดออกได้ง่ายขึ้นอีกเยอะ สวรรค์อย่างน้อยๆ ก็ยังมีตาไม่เป็นอริกับเราเกินไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า .." ชายหนุ่มหน้าเหมือนกับมากเมฆถึง 80% กล่าวพูดขึ้นเสียงดัง ไม่เห็นมากเมฆและยานอวกาศเฟยอวี่อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

 

ในขณะเดียวกันมือข้างหนึ่งของมันได้ถือโซ่เหล็กที่มีเปลวเพลิงสีดำทมิฬเอาไว้ พร้อมกับล่ามหญิงชราในชุดจีนโบราณไว้อย่างทารุณ ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยงดงามหาใดเปรียบ ราวกับทาสชั้นต่ำราคาถูก หญิงชราคนนั้นมีสภาพร่างกายที่บาดเจ็บและเต็มไปด้วยบาดแผลน้อยใหญ่ทั่วร่างกาย

 

เพียงแค่มองก็รู้ว่าเธอถูกดูดพลังเทพเจ้าและพลังจากดวงจิตวิญญาณไปอย่างมากในช่วงเวลาที่ผ่านมา ..

 

มากเมฆตัดสินใจแล้ว ... ไม่ต้องรอให้ถึงห้าปีสิบปี

 

วันนี้เขาจะไปตบกระซากลากไส้ ไอ้พระเจ้าตัวปลอมอะไรนั่นให้มันจบๆ ไม่ต้องรออีกต่อไป ...

 

เลเวล 1 พัน จะล้างมันทั้งจักรวาลให้ดู  ...

 

พระเจ้าหายนะจุติแล้ว ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 197 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3984 putipongjack (จากตอนที่ 241)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 22:36
    เป็นอวตารมหาเทพศาสตร์จตุคโลกาวิบัติรึไงฟระ
    เป็นเทพหลายแบบเหลือเกิน
    สว่าง20 มืด80
    #3,984
    0
  2. #3972 loliz (จากตอนที่ 241)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 19:22
    ลูกสาวน่าจะความแสบของเจ้ามากเมฆมาเต็มๆ งานนี้พ่อตากลับเลี้ยงฟลานรอถล่มกลุ่ม3ตาดีกว่าเหอะ
    #3,972
    0
  3. #3971 vongola292 (จากตอนที่ 241)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 19:15

    พอจะล้างบางจริงๆ เด๋วก็มีคนนู้นคนนี้ยือใว้อีก เลยไม่ได้ล้างบางกันอีก

    #3,971
    0
  4. #3970 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 241)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 19:06

    ฆ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #3,970
    0
  5. #3969 zaalah5931 (จากตอนที่ 241)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 19:04

    ค้างๆๆๆๆ
    #3,969
    0
  6. #3968 Nazzga2 (จากตอนที่ 241)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 18:18
    เชื่อว่ากลุ่มเวรสามตาจะได้ล้มสลายยิ้งกว่าถูกมันม่วงดีดนิ้ว ก็ด้วยน้ำมือของเด็ก 3 คนนี้แหละ
    #3,968
    0
  7. #3967 joelamtan (จากตอนที่ 241)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 17:58
    ขอบคุณครับ บอกเลยค้างสุดดดดด
    #3,967
    0