มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 220 : บทที่ 220 มันคือสุดยอดกลยุทธ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 207 ครั้ง
    13 พ.ค. 62

บทที่ 220 มันคือสุดยอดกลยุทธ์

 

            กองทัพนางฟ้ากว่าสามพันคน ที่เต็มไปด้วยโทสะอันร้อนระอุดุจดวงอาทิตย์ใกล้จะระเบิด

 

            ".. เป็นมัน ฉันจำมันได้ ผู้ชายคนนั้น คนที่ คนที่ทำแบบนั้น .."

 

            ".. เอาคืนมานะ เอาคืนมา พวกเรากลับไปยังสวรรค์ไม่ได้อีกแล้ว .."

 

            ".. สารเลว แก กล้าดียังไงมาขืนใจพวกเรา ไอ้ผู้ชายชั่ว แกมันสมควรตาย .."

 

            ".. ฆ่ามัน และสาปให้กลายเป็นหินไปตลอดกาล ปานนี้ซาซ่าน่าจะยังร้องไห้อยู่แน่ๆ  .."

 

            เสียงตะโกนด่าว่าสารพัดดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง บางคนด่าว่าทั้งๆ ที่ยังร้องไห้อยู่อย่างน่าสงสาร

 

หลังจากที่เห็นชายหนุ่มผู้ชั่วร้าย ที่ได้กระทำเรื่องผิดศีลธรรมเลวร้าย กับพวกเธอมาตลอดทั้งคืน

 

ยิ่งมองเห็นอีกฝ่ายยืนนิ่งสงบมากเท่าไร เหล่านักรบสาวต่างก็โกรธแค้นมาขึ้นกันเท่านั้น

 

จนโทสะของพวกเธอแต่ล่ะคน ราวกับต้องการจะเผาผลาญทำลายล้างทุกสิ่งให้พินาศ และด้วยความโกรธอย่างที่ไม่อาจจะให้อภัยที่ถูกละเมิด จนกลายมาเป็นความอาฆาตแค้นของอิสตรีผู้งดงามด้วยแล้ว

 

มันเป็นอะไรที่เลวร้ายหนักหนายิ่งกว่า การไปฆ่าล้างยกครัวใครมาเสียอีก เพราะสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ มันเป็นการระบายแค้น ของเหล่าสาวงามนางฟ้านางสวรรค์กว่าสามพันคน แถมแต่ละคนต่างก็มีพลังทำลายล้างมากพอๆ กับขีปนาวุธระเบิดเกาะขนาดใหญ่ที่เดินได้ดีๆ นี่เอง

 

เพียงแค่หนึ่งกระพริบตา

 

สารพัดการโจมตีระดับหายนะวันสิ้นโลก ได้พุ่งลงมาจากท้องฟ้าดุจเดียวกับฝนที่กำลังตกสู่พื้น

 

กินพื้นที่เป็นบริเวณกว้างจนมองได้ไม่หมด ในอาณาเขตที่มากเมฆกับพรรคพวกยืนอยู่

 

ไม่ว่าจะพลังคลื่นดาบสารพัดธาตุ นับพันๆ รูปแบบ ที่สามารถตัดทำลายขุนเขาให้ขาดจากกันเป็นชิ้นๆ

 

หอกสายฟ้าที่ถูกปาออกมาด้วยความเร็วสูงดุจแสงสังหาร จนสามารถเจาะทะลวงได้แม้แต่ป้องปราการเหล็กกล้าของเหล่าทวยเทพ พุ่งทะยานพร้อมเสียงฟ้าฟาดที่ดังลั่นข่มขวัญจนวิญญาณร้ายต้องดับสูญ มาพร้อมด้วยกับฝนอุกกาบาตขนาดใหญ่ยักษ์นับพันๆ ลูก ที่หมายจะพุ่งลงสู่พื้นทราย ราวกับวันโลกาพินาศอย่างในหนังในละคร

 

แค่ได้เห็นและเป็นส่วนร่วมในการประกอบฉากสุดอลังการงานสร้างที่ว่า

 

มันก็มากเกินพอให้คนธรรมดา หัวใจวายตายได้แล้ว

 

เกรย์ไม่เคยคิดเลยว่า หลังจากที่เลือกติดตามเป็นลูกน้องคนสนิท เพื่อทดแทนบุญคุณที่ช่วยเหลือของลูกพี่มากเมฆแล้ว ชีวิตของเขาจะเปลี่ยนไปได้ถึงมากถึงขนาดนี้แบบคนล่ะขั้ว

 

เพราะก่อนหน้าเกรย์ก็เป็นแค่ผู้เล่นธรรมดาระดับกลางๆ ที่หาได้ทั่วไปเท่านั้น ที่วันๆ เข้าเกมมาก็ออกไปทำเควสทำ ทำภารกิจที่ได้รับในแต่ละวันจากเหล่า NPC คอยหาไอเท็มอุปกรณ์มาเพิ่มความสามารถให้กับตัวเอง หาประสบการณ์แปลกใหม่ จากงานอาชีพที่น่าสนใจตามหมู่บ้านต่างๆ เวลาว่างๆ ก็ออกไปฟาร์มเลเวลกับกลุ่มปาร์ตี้ที่เปิดรับสมัครภายในเมือง หรือพื้นที่เก็บเลเวลดีๆ ของเขตนั้นๆ บางวันก็ออกไปผจญภัยกับเพื่อนๆ ที่ผ่านเข้ามาในดินแดนต่างๆ มันช่างเป็นชีวิตเรียบง่ายที่แสนสุขมาตลอดโดยแท้

 

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า หลังจากที่เลือกติดตามลูกพี่มากเมฆมาแล้ว

 

ชีวิตเรียบง่ายอันแสนสุข ก็ดูเหมือนจะห่างไกลออกไปเรื่อยๆ ทุกที

 

ในช่วงที่เกรย์กำลังเหม่อลอยไปกับความคิดของตัวเอง ชายหนุ่มวัยล่ะอ่อนได้ถูกมากเมฆ ผู้เป็นลูกพี่มือใหม่ใช้เท้าถีบส่งออกไปจากจุดศูนย์กลางแรงปะทะเกือบ 2 กิโลเมตร โชคยังดีที่เกรย์มีโล่อักขระกลืนมายา จึงไม่ได้รับบาดเจ็บเท่าไรนัก แต่ก็เจ็บจนจุกอยู่ไม่น้อยจากแรงส่งเมื่อครู่

 

".. ชีวิต เพิ่งเคยโดนถีบส่งไกลเป็นกิโลๆ ก็วันนี้ล่ะ ไปเล่าให้ใครฟังจะมีคนเชื่อมั้ยเนี่ย .." เกรย์ที่ลุกขึ้นมาอย่างหมดท่า พร้อมกับโล่พลังที่เรืองแสงอยู่รอบๆ คอยปกป้อง

 

เนื่องจากเกรย์ไม่ใช่เป้าหมายมในการโจมตีหลัก และกลุ่มนักรบนางฟ้าเองก็ไม่ได้สนใจอะไร อีกฝ่ายตั้งแต่แรกอยู่ก่อนแล้ว ที่มองดูยังไงชายหนุ่มที่ถูกถีบส่งออกไป ก็ไม่ต่างไปจากแมลงเน่าๆ ตัวหนึ่ง

 

จึงทำให้เกรย์ไม่ตกเป็นผู้เคราะห์ด้วยอีกจากโทสะของหญิงสาวนับพันๆ คน

 

ในระหว่างนั้นเอง เกรย์นึกสงสัยขึ้นมาว่าทำไมกองทัพนางฟ้ากลุ่มนี้ ถึงได้ทรงพลังนัก !?

 

เจ้าตัวจึงได้นำเอาไอเท็มแบบใช้แล้วทิ้ง ที่มักจะดรอปจากสัตว์อสูรทุกตัวและหาได้ง่ายๆ โดยนำมาเล่นแร่แปรธาตุใหม่สักรอบ หรือพูดง่ายๆ ก็นำมาหลอมใหม่อีกครั้งตามสูตร จนกลายมาเป็น [ ดวงตาอสูร ขั้นที่ 1 ] ที่มีไว้สำหรับตรวจสอบระดับเลเวล คุณสมบัติธาตุพลังของเป้าหมายได้ขึ้นมา พร้อมกับเรียกใช้งานในทันทีหลังจากที่มองไปยังกลุ่มนักรบสาวสวยเหล่านั้น

 

".. [ดวงตาอสูร ขั้นที่ 1 ] ตรวจสอบ !! .."  ผลที่ได้ เล่นทำเอาเกรย์ถึงกับขนลุก

 

".. เชี่ยแล้วไง !!! ซวยซิบ ไอเท็มสำหรับตรวจสอบระดับเลเวลขั้นที่ 1 ที่สามารถตรวจสอบระดับเลเวลของเป้าหมายไม่ว่าจะ NPC และสัตว์อสูรได้ตั้งแต่ระดับ 1 - 9,999 ถึงกับระเบิดออกเฉยๆ แสดงว่าพวกสาวๆ กลุ่มนั้นที่กำลังเล็งลูกพี่มากเมฆอยู่ จะต้องมีเลเวลมากกว่า 1 หมื่นขึ้นไปแน่ๆ .."

 

".. แม่เจ้า!!  เพิ่งจะเคยเห็น NPC สาวสวยที่มีเลเวลมากกว่า 1 หมื่นเยอะขนาดนี้เป็นครั้งแรก แถมยังมาอะไรกันเยอะเป็นพันๆ คนขนาดนี้ นี่จะล้างบางนรกทะเลทรายเลยหรือไงแม่คุณ ! สรุปลูกพี่มากเมฆเมื่อคืนไปทำอะไรมาเนี่ย ถึงได้กลายเป็นศัตรูกับผู้หญิงจำนวนมากได้เยอะขนาดนี้ .."

 

ใจกลางบริเวณอดีตที่ตั้งของถ้ำหินและภูเขาสูงใหญ่ก่อนหน้านี้ ดูเหมือนจะกลายมาเป็นพื้นที่ทดสอบขีปนาวุธทำลายล้างสูงไปแล้ว เพราะแต่ละทักษะเวทมนตร์ที่อีกฝ่ายโจมตีเข้ามาเป็นชุดๆ ล้วนแล้วแต่เป็นประเภทระเบิดภูเขาเผากระท่อมทั้งนั้น

 

มากเมฆพยายามจะติดต่อ และขอให้มารสาวซาซ่ารีบไปอธิบายกับเพื่อนๆ ของเธอ ทางช่องสนทนาลับของปาร์ตี้อยู่หลายครั้ง แต่ไม่ว่าทำยังไง ก็ไม่สามารถติดต่อกับอีกฝ่ายได้เลย

 

แถมพอทำการตรวจสอบพื้นที่ต่างๆ บนพื้นทรายและใต้เศษซากของภูเขาหินโดยรอบแล้ว

 

มากเมฆกับไม่พบสัญญาณชีพใดๆ เลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าอยู่ๆ ซาซ่าก็หายตัวไปเฉยๆ ในมิติใดมิติหนึ่ง

 

และพอมากเมฆมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เห็นสายตาที่โกรธแค้น โกรธจัดของพวกสาวๆ นับพันคนมองลงมาที่เขา แถมดูเหมือนว่าหญิงสาวหลายร้อยคน ต่างก็พยายามใช้คลื่นพลังเวทมนตร์ พร้อมกับบทเวทอันมีผลลัพธ์ในการตรวจสอบจำนวนมาก ทำการสแกนพื้นที่ในจุดที่มากเมฆยืนอยู่โดยละเอียดหลายต่อหลายครั้ง เพื่อหาอะไรบางอย่างอยู่ และหากจะให้เขาเดาก็คงจะเป็นหัวหน้ากลุ่มของกองทัพเทพ มารสาวซาซ่าที่อยู่ๆ ก็หายตัวไปอย่างปริศนาอยู่แน่ๆ

 

ดูเหมือนมือที่สาม มือมืดคนที่คอยจัดฉากและเล่นแง่กับมากเมฆ จะยังคงไม่ไปไหนไกลนัก และพยายามสร้างสถานการณ์ให้เขาลำบากมากขึ้นไปอีก กับผลลัพธ์จากสิ่งที่ตัวเองไม่ได้กระทำ

 

หลุมกับดักลึกในครั้งนี้ มันช่างสมบูรณ์แบบเสียจริงๆ ... แถมยังปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้อีกด้วย หากอีกฝ่ายเจ้ามือมืดที่ไม่รู้ว่าใคร จับซาซ่าไปในขณะที่เขากำลังป้องกันตัวจากแรงระเบิด ทำลายภูเขาและถ้ำหินในครั้งแรก พร้อมกับช่วยชีวิตของเกรย์ไปด้วย

 

มากเมฆก็คงจะทำอะไรได้ง่ายขึ้นอีกเยอะ หลังจากที่ให้ซาซ่าได้อธิบายกับกลุ่มเพื่อนๆ ของเธอ

 

พร้อมกับตรวจสอบร่างกายด้วยวิธีเดียวกัน ก็จะได้รู้ความจริงทุกอย่าง และคงไม่ต้องมาเป็นศัตรูกัน

 

แต่พอเหตุการณ์ทั้งหมดมาเป็นแบบนี้แล้ว กับการที่มารสาวซาซ่าหายตัวไป ราวกับถูกลบหายออกไปจากสวรรค์และโลก ... สิ่งที่เป็นไปได้ว่าจะเกิดขึ้นกับมากเมฆ

 

ชายหนุ่มรูปงานผู้ถูกจัดฉากประสบการณ์สยิว ก็จะมีแต่หายนะดีๆ เท่านั้นที่กำลังจะเกิดขึ้น และรอให้เขาได้สัมผัสกับประสบการณ์หนีตายแบบสุดชีวิตเป็นครั้งที่สาม .. หรือต่อให้เขาเอ่ยปากอธิบายอะไรออกไป ตามความจริงที่รู้มา ก็ใช่ว่ากลุ่มหญิงสาวเหล่านั้นนับพันๆ คนจะรับฟังในขณะที่โกรธจัดแบบนั้น

 

สุดท้ายก็มีแต่ต้องหนีไปก่อน เพราะหากมากเมฆตายก็เท่ากับตัวเองแพ้ในสงคราม และจะต้องเสียเงินเป็นหมื่นล้านให้กับ 13 พันธมิตร แถมยังทำให้ชื่อเสียงของตระกูลเมฆาเทพแย่ลงไปอีก และน่าจะส่งผลให้สหพันธ์ของเขา มีปัญหาในการขยายตัวออกไปในอนาคต

 

ดังนั้นมากเมฆจะตายไม่ได้เด็ดขาด !!!

 

มากเมฆส่งข้อความบอกให้เกรย์ รีบหาที่ซ่อนในสถานที่ปลอดภัย และยังบอกอีกว่าโล่อักขระกลืนมายาจะยังมีผลอยู่เรื่อยๆ ตราบใดที่ส่งพลังเวทมนตร์จำนวนหนึ่ง เข้าไปหล่อเลี้ยงและคงสภาพอยู่เรื่อยๆ โล่จะแข็งหรือบางลงได้จากพลังงานที่ส่งมอบให้

 

ส่วนตัวเขาเองนั้นในเวลานี้ ได้วิ่งรีบหนีหายเข้าไปใน เขตแดนนรกทะเลทรายแห่งความป่าเถื่อน เขตชั้นในๆ ลึกเข้าไปหลายกิโลเมตร ที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรระดับสูงมากขึ้นทุกทีแล้ว

 

ด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่จะสามารถ หลังจากที่เรียกใช้เคล็ดวิชาพลัง [ หมื่นลมปราณดาราทมิฬ ] โดยได้ใช้คลื่นพลังปราณเวทอันไม่ธรรมดา คอยโคจรและหมุนเวียนอยู่ภายในร่างกาย ดุจเดียวกับลมหายใจแห่งชีวิต ที่ต้องเข้าและออกอย่างเป็นสมาธิ และเป็นธรรมชาติอยู่ตลอดเวลาจนเคยชิน เพื่อให้สามารถใช้คุณสมบัติของร่างกาย ที่มีอยู่ออกมาให้ได้ถึงขีดสุด

 

มากเมฆเลือกที่จะวิ่งไปบนพื้นในภูมิประเทศที่ได้เปรียบ แทนที่จะบินไปบนฟ้าด้วยความเร็วสูง

 

เนื่องจากสัตว์อสูรที่อาศัยอยู่ในท้องฟ้านั้น มันแข็งแกร่งและทรงพลังมากเกินไป

 

แถมหลังจากที่เข้ามาในอาณาเขตชั้นใน ลึกเข้าไปเรื่อยๆ ของนรกทะเลทรายแล้ว ด้วยทักษะเวทมนตร์ที่มีให้เลือกใช้อย่างมากมาย แต่ผลลัพธ์คล้ายๆ กัน จึงทำให้มากเมฆสามารถตรวจสอบ ระดับเลเวลของสัตว์อสูรได้ในทันทีเพียงแค่มอง พร้อมกับเรียกใช้ทักษะนั้นๆ ภายในใจ ไม่จำเป็นจะต้องใช้ไอเท็มตรวจสอบ เหมือนกับที่เกรย์เรียกใช้ให้ยุ่งยาก

 

ทำให้มากเมฆได้รู้ว่า ยิ่งเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจะได้เจอกับสัตว์อสูรระดับสูงมากขึ้นเท่านั้น

 

ใครจะไปคิดล่ะว่าแค่วิ่งหนีออกมาได้ไม่ถึง 150 กิโลเมตร โดยใช้เวลาแค่ไปไม่กี่นาทีของเขา สัตว์อสูรร่างหมาป่าทะเลทรายตรงหน้า ของมากเมฆเกือบทั้งหมดทั้งฝูง ล้วนแล้วแต่มีระดับเลเวลหลักหมื่นอัพกันทั้งนั้น อ่อนแอที่สุดยังมีเลเวลอยู่ที่ 9 พันปลายๆ และมีขนาดตัวที่ใหญ่พอๆ กับตึก 30 ชั้นอีกต่างหาก

 

นี่มันสัตว์อสูรโบราณจากยุคบรรพกาลแล้ว !!!

 

ซึ่งมันเป็นอะไรที่มากเมฆในเวลานี้ ผู้เล่นผู้ไร้พลังพิเศษใดๆ คอยช่วยเหลือ

 

แถมยังมีเลเวลแค่ 248 เท่านั้น เขาไม่อาจจะสร้างบาดแผลให้กับพวกมันได้เลยแม้แต่น้อยนิด ต่อให้เปิดโหมดพลังของอาชีพจอมเวทเทพยุทธ์ แล้วใช้ พลังเหนือฟ้า ไปด้วยก็เถอะ

 

มันก็ยังคงหมดหวัง ไร้อนาคตอยู่ดี

 

ทางเดียวที่จะทำให้เขารอดไปได้ ก็มีแค่วิ่งหนีออกไปให้เร็วที่สุดเท่านั้น เคลื่อนไหวผ่านฝูงสัตว์อสูรโบราณพวกนี้ไปอย่างเงียบๆ ให้เร็วที่สุด โดยที่ไม่ทำให้พวกมันหันมาสนใจในตัวเขา

 

แต่เหมือนความซวยจะไม่จบเพียงแค่นั้น เพราะถึงแม้มากเมฆจะวิ่งได้เร็วสุดๆ แล้วก็ตาม

 

หากนำไปเปรียบเทียบกับคนที่มีเลเวลพอๆ กันในเลเวล 2-3 ร้อย

 

มากเมฆคือสุดยอดเจ้าลมกรด ที่วิ่งได้เร็วกว่าคนระดับเดียวกันเป็นพันเท่า

 

แต่ก็ยังถูกไล่ตามมาติดๆ อย่างรวดเร็วเช่นกันจากบนท้องฟ้า

 

ถูกกองทัพนางฟ้าที่แบ่งทีมกันมากลุ่มหนึ่ง จำนวนหลายร้อยคน ทำการโจมตีระยะไกลใส่อยู่เรื่อยๆ ด้วยการปาหอกสายฟ้าทรงพลังในมือ ดุจเดียวกับสายฟ้าฟาดกลางหัวจากสวรรค์ ที่ยากจะหลบแบบสุดๆ จากความเร็วเหนือเสียงของหอกที่พุ่งเข้ามา เป็นเหตุให้เลือดในกายมากเมฆมันร้อนระอุ ตื่นเต้นคิดว่าจะไม่รอดอยู่เรื่อยๆ ได้ตลอดจริงๆ

 

 

เปรี้ยง!

 

เปรี้ยง!!

 

เปรี้ยง!!!

 

 

และพอมาเป็นแบบนี้ !! จะไม่ให้มากเมฆเป็นที่สนใจ ของสัตว์อสูรก็คงจะไม่ได้แล้ว

 

กรรร !!!

 

กรรรร !!! จากคำรามจากฝูงหมาป่าตัวเท่าตึก

 

".. เชี่ยแล้วไง ฝูงหมาป่าทะเลทราย ยกมาทั้งฝูงเลยยยยย  .."

 

".. ปล่อยเมฆน้อยๆ ไปเถอะ ตัวก็นิดเดียวกินไม่อร่อยหรอก .."

 

มากเมฆระทึกใจมากขึ้นไปทุกที ในเมื่อเวลาแห่งความเป็นตายใกล้เข้ามา พร้อมกับตัดสินใจวัดดวงเป็นครั้งแรกในชีวิต แลเชื่อมั่นอยู่ในใจตัวเองนิดๆ ว่าจะรอด ต้องรอดสิ โดยทำการเปลี่ยนเส้นทางวิ่งหลบหนี วิ่งเข้าใส่ฝูงหมาป่าเลเวลหลักหมื่นอัพมันเสียเลย ..

 

ขอให้หมาป่าทั้งฝูงกับกองทัพนางฟ้า ฟาดฟันกันสักหลายนาทีด้วยเถอะ ...

 

ฟิ่ว!! วิ่งหลบไปมาใช้พื้นที่ให้เป็นประโยชน์

 

ฟิ้ว!!!  ฟิ้ว!!!  ก่อนที่จะวิ่งเข้าใส่ฝูงสัตว์อสูรนับสิบๆ ดุจสายลมแห่งความหวัง หวังว่าจะรอด ??? ..


----------

อีกตอนมาช่วงบ่ายๆ ของวันนี้นะครับ หนีไปนอนก่อนฝันดีครับผม 1.07

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 207 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4159 ConDrug (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 14:56
    เนตรวิเศษ ทั้ง 2 ของเมฆ หายไปไหนแล้ว
    #4,159
    0
  2. #3925 SanStty (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 16:58
    ฆ้าๆมันให้หมดกะสิเรื่อง(เริ้มเคลียดตามละ)
    #3,925
    0
  3. #3777 loliz (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:16
    ไม่อยากกระทืบล่ะ อยากเชือดพ่อตาทิ้งเลย
    #3,777
    0
  4. #3760 joelamtan (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 07:13
    ขอบคุณครับ
    #3,760
    0
  5. #3759 pnipni1999 (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 06:37
    แล้วจะรอดจริงหรอมากเมฆ
    #3,759
    0
  6. #3758 RazeLosT (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 03:11
    ขอให้รอดนะมากเมฆ เดี๋ยวค่อยให้แม่ยายแก้แค้นให้ทีหลัง 555
    #3,758
    0