มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 210 : บทที่ 210 นายเป็นใครกันแน่ !?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 243 ครั้ง
    28 เม.ย. 62

บทที่ 210 นายเป็นใครกันแน่ !?

 

[:อนุญาตให้ใช้ พลังวิญญาณ พร้อมกับได้รับข้อมูลการใช้งาน ในระดับพื้นฐาน :]

 

            [: เปิดใช้พลังพื้นฐานประเภทใหม่ พลังปราณเวทเกิดขึ้นจากพลังปราณและพลังเวทมนตร์ผสานเข้าด้วยกัน :]

 

            [: รากฐานของอาชีพระดับเทพเจ้า ผู้วิเศษรังสรรค์ ถูกยกเลิกออกจากการเชื่อมต่อกับ จอมเวทเทพยุทธ์ :]

 

            [: ผู้เล่นจะได้รับการเชื่อมต่อกลับคืนอีกครั้ง หลังจากที่มี เลเวล 3,000 หรือไม่ก็ได้รับนามแห่งเทพที่วิเศษสุด :]

 

            [: ผู้เล่นมากเมฆถูกยกเลิกจากการหลอมรวม การ์ดวิเศษคำอวยพร 15 ใบที่มีอยู่ เนื่องจากผิดเงื่อนไขการใช้ :]

 

            [: ผู้เล่นยังมิได้ถือครอง หนังสือแห่งชีวิต จึงไม่สามารถที่จะเรียกใช้คุณสมบัติพิเศษ จากการ์ดวิเศษคำอวยพรได้ :]

           

[: ระบบหลักได้โหลดสร้างหมวดหมู่ความรู้ ของบทเวทมนตร์ต้นแบบที่เคยมีมาของผู้เล่นต้นฉบับเคยได้รับ ให้อยู่ในรูปของหนังสือสารานุกรมที่มีชีวิต ในชื่อที่เรียกกันว่า สารานุกรมแห่งเซเลเน่ ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่ได้รับอาชีพโดยตรงจากผู้สร้างมากเมฆ จะสามารถเข้าถึงสารานุกรมที่ว่านี้ได้ ตามเงื่อนไขขั้นต่ำของความต้องการ ของหมวดหมู่ความรู้นั้นๆ :]

 

            [: อาชีพพิเศษขั้นที่สอง จะปรากฏเงื่อนไข ...... :]

 

            [: ขอให้โชคดี ปลดผนึกการใช้พลังพื้นฐาน แต่ยังผนึกพลังพิเศษจากภายนอกเอาไว้โดยสมบูรณ์ :]

 

            มากเมฆฟังเสียงในหัวที่ดังขึ้นของเอไอส่วนกลาง พร้อมกับเผยรอยยิ้มพอใจบนใบหน้า ปล่อยให้ร่างกายถูกควบคุมด้วยพลังอำนาจบางอย่าง จนตัวของเขาลอยขึ้นไปบนฟ้าสูงขึ้นไปเรื่อยๆ ระเบิดคลื่นพลังอันมหาศาลออกมาอย่างเต็มที่

 

ราวกับคนที่ปวดท้องถ่ายหนัก ได้เข้าห้องน้ำสำเร็จทันเวลาในช่วงวินาทีสุดท้าย ความรู้สึกในตอนนั้น มันจะเป็นอะไรที่โล่งเอามากๆ สำหรับทุกคน ความรู้สึกและแรกกดดันที่ถูกกดทับเอาไว้แสนจะทรมานมาตลอด

 

มันได้สลายหายไปหมดแล้ว พร้อมๆ กับพลังที่ระเบิดออกราวกับพายุหายนะ และถึงแม้จะไม่เป็นไปตามที่ต้องการทั้งหมด เพราะใช้พลังพิเศษไม่ได้ การ์ดวิเศษที่เคยทำให้มากเมฆเป็นเทพได้ง่ายๆ ก็ไม่ทำงาน แถมอาชีพผู้รังสรรค์ที่แอบๆ เอามาใส่ไว้ตอนที่สร้างอาชีพก็ถูกตัดออก

 

แต่ได้เพียงเท่านี้ มันก็มากเกินพอสำหรับเขาแล้ว

 

หญิงสาวที่ออกคำสั่งให้จับมากเมฆมาถึงกับตื่นกลัวกับพลังที่เห็น แต่ด้วยประสบการณ์และความเย็นชาไม่แยแสต่อชีวิตของคนอื่นๆ ยกเว้นชีวิตของตัวเองอยู่แล้ว หญิงสาวชาวเกาหลีคนนี้จึงได้ออกคำสั่งให้ กุญแจมือทาสที่ยังสวมอยู่บนข้อมือของมากเมฆระเบิด เพื่อหวังว่าจะสามารถสังหารผู้เล่นที่กำลังสร้างปรากฏการณ์ที่ไม่รู้จักลงได้

 

 ".. ซันโฮ สั่งให้กุญแจมือของทาสคนนั้นระเบิดเดี๋ยวนี้ สมาชิกหมอกจันทราตั้งรูปแบบล้อมโจมตี คนที่ไม่เกี่ยวข้องกรุณาถอยออกไปด้วย .." เสียงคำสั่งดังลั่นเป็นวงกว้างด้วยพลังเวท ก่อนที่หญิงสาวหน้าตาดี จะเปลี่ยนชุดที่สวมใส่เป็นชุดเกราะพร้อมรบ และเรียกอาวุธประจำกายของตัวเองออกมาถือเอาไว้เตรียมพร้อม มองทาสที่หลงคิดว่าเป็น NPC ที่ลอยอยู่บนฟ้าด้วยแววตาเย็นชา ตัดสินใจสังหารอีกฝ่ายให้ตายจะได้จบๆ เรื่อง

 

ตู้มมม!!!!  เสียงระเบิดดังขึ้นเกือบทำให้หูดับไปทั้งหมู่บ้าน ลูกไฟขนาดใหญ่ขยายตัวออกเกือบ 2 เมตรทรงกลมรอบทิศทาง เผาไหม้ทำลายเป้าหมายให้ตกตายด้วยความเร็วสูง แต่ทว่าแทนที่อีกฝ่ายจะตายหรือถูกระเบิดออกเป็นชิ้นๆ ชายหนุ่มที่แต่งกายคล้ายกับยาจกคนนั้น กับยังยืนอยู่บนท้องฟ้า มองลงมาที่หมู่บ้านรังโจรอย่างใจเย็น

 

".. หัวหน้าไอยู !! เจ้านั่นไม่เป็นอะไรเลยครับ ผมแนะนำให้เรียกกำลังเสริมมาให้เร็วที่สุด ผมสงสัยว่าเจ้าหมอนี่อาจจะเป็นมือสังหาร จากหนึ่งในสามของกิลด์มืดที่รับงานมาจัดการกับพวกเราก็เป็นได้ ไม่อย่างงั้นแล้วทำไม มันแข็งแกร่งขนาดนั้นแท้ๆ ถึงได้ยอมให้พวกเราจับตัวมาง่ายๆ ใส่กรงทาสเอาไว้ มันต้องมีแผนการอะไรบางอย่างแน่ หัวหน้าไอยู .." เสียงตะโกนของ ซันโฮ หนึ่งในสมาชิกระดับสูงฝีมือดีของ กิลด์หมอกจันทราดังขึ้น หลังจากที่เห็นหัวหน้าคนสวยตกใจ จนตัวแข็งค้างไปแล้ว หลังจากที่เห็นถึงผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น แถมเจ้าทาสนั่นยังมองลงมาที่หัวหน้าไอยู ด้วยแววตาน่ากลัวสุดๆ อีกด้วย

 

ทันใดนั้นเองเหล่า NPC โจรที่กระจายตัวกันอยู่รอบๆ กว่าพันคนก็ค่อยๆ ปรากฏตัวออกมาให้เห็น มองไปยังชายหนุ่มในชุดสกปรกยาจกที่ลอยอยู่บนฟ้า ราวกับมองนกมองกา มองหมูหมาอะไรประมาณนั้น

 

ไม่ได้รู้สึกตื่นกลัวอะไรเลยสักนิด เหมือนกับเหล่าผู้เล่น เนื่องจาก NPC จะมีสัมผัสพลังพิเศษที่ทำให้รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายนั้น มีระดับเลเวลต่ำกว่าหรือสูงกว่าได้นั่นเอง ด้วยเหตุนี้พวกกองโจรแห่งหมู่บ้านนี้จึงไม่ได้กลัว และก้าวเดินไปข้างหน้าแสดงตัวกันออกมาจำนวนมาก

 

".. เล่นปาหี่อะไรกันวะ เสียงดังคนจะนอน หากจัดการไม่ได้กับอีแค่เจ้าขยะกากๆ ที่บินอยู่นั่น ไว้ให้พวกเราจัดการกันเองเป็นไง แต่ทาสที่กลุ่มหมอกจันทรานำมาขายในวันนี้ พวกเราจะถือว่าเป็นสินน้ำใจแล้วกัน ว่าไงคุณหัวหน้าคนสวย หากมีอะไรอยากจะต่อลองก็ว่ามาเลย หรืออยากจะลองไปทดสอบปืนใหญ่ช่วงล่าง ระหว่างขาของพี่ไอเวนคนนี้ ที่กำลังแข็งชี้ฟ้าเพราะหุ่นงามๆ และหน้าอกใหญ่ๆ ของเจ้า ข้าเองก็ยินดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า .." รองหัวหน้าโจรนาม ไอเวน ได้มาปรากฏตัวอยู่ใกล้ๆ หัวหน้ากลุ่มไอยูอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่จะใช้มือหยาบและใหญ่ จับไปที่เส้นผมเงางามของอีกฝ่าย มาหอมมาดมอย่างไม่เกรงใจ

 

เสียงหัวเราะโรคจิตของเหล่ากองโจรทะเลทรายของหมู่บ้านได้ดังขึ้น พวกมันได้เข้าไปจับทาสที่หมายตา และลากออกไปเป็นของพวกมัน ทาสบางคนถูกฆ่าทิ้งไปดื้อๆ เลยก็มีเพราะพวกมันไม่ต้องการ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ไม่ใช่แค่เฉพาะกลุ่มของหมอกจันทราเท่านั้น แต่ทุกๆ กิลด์และทุกลุ่มที่นำทาส NPC มาขายในวันนี้ เหมือนจะต้องเสียทาสที่จับมาไปฟรีๆ ด้วยกันทั้งหมด ไม่มีใครกล้าที่จะขัดขว้างเลยสักคนเดียว

 

กิลด์หมอกจันทรากลายเป็นเป้าหมายทางสายตา ความไม่พอใจของคนหมู่มากไปในทันที

 

ในช่วงที่ชุลมุนและไม่ได้ตกเป็นจุดสนใจของคนอื่นๆ  พร้อมกับข้อตกลงลับบางอย่าง ที่ทำไว้กับหัวหน้าโจรของหมู่บ้านแห่งนี้ ไมเคิลและเจนนี่จึงได้อาศัยจังหวะ สั่งให้ลูกน้องออกไปจับตัวของเกรย์ที่ถูกพันธนาการเอาไว้ ด้วยโซ่จำนวนมาก ลากเอาตัวอีกฝ่ายออกไปอย่างกับสัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่งกับพื้น เข้าไปภายในบ้านไม้เก่าๆ หลังหนึ่ง ก่อนที่จะลากต่อเข้าไปจนถึงห้องทรมานที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่า

 

การกระทำทั้งหมดที่เกิดขึ้น ล้วนแล้วแต่อยู่ในสายตาของมากเมฆทั้งสิ้น

 

นี่สินะ บ้านป่าเมืองเถื่อนของแท้ นี่ขนาดยังไม่ได้เข้าไปในอาณาเขตไร้กฎเกณฑ์ที่ตั้งอยู่ห่างออกไป 5 ร้อยเมตรทางตะวันตกเลยแท้ๆ ยังบ้าได้มากขนาดนี้ พวกโจรก็โจรจริงๆ นี่เล่นฆ่ากันดื้อๆ เลยมากเมฆคิดในใจพร้อมกับมองดูสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นด้วยมุมมองที่เหมือนกับมนุษย์ปกติมากขึ้น

 

เขตแดนนรกทะเลทรายแห่งความป่าเถื่อน ช่างหน้าสนใจจริงๆ ไว้จะลองเข้าไปเล่นด้วยสักหน่อยหลังจากจบเรื่องที่นี่แล้ว หวังว่าจะเป็นแหล่งเก็บเลเวลชั้นดี เพราะอยากจะเก็บเลเวลให้ถึง 3,000 เร็วๆ แล้วสิ ใช้พลังไม่ได้เหมือนอย่างที่เคย มันรู้สึกเหมือนคนดูหนังแล้วไฟดับ เน็ตตัด ขัดใจขัดอารมณ์สุดๆ เลยมากเมฆเลิกมองไปยังที่หมู่บ้าน ก่อนที่จะมองตรงออกไปทางทิศตะวันตกห่างออกไป 500 เมตร ซึ่งเป็นทะเลทรายสุดลูกหูลูกตา แต่กับเต็มไปด้วยบรรยากาศอันน่ากลัวแห่งความตาย แถมรอบบริเวณข้างหน้าใกล้ทางเข้า ยังได้หมอกสีขาวน่ากลัวเคลื่อนไหวไปมาราวกับมีชีวิต ที่ทำให้มองไม่เห็นสภาพภายในว่ามีอะไรอยู่บ้าง ลอยมาปิดบังทัศนวิสัยไว้อย่างสมบูรณ์

 

ระหว่างที่มากเมฆมองออกไปยังทางเข้า ของอาณาเขตไร้กฎเกณฑ์ เขตแดนนรกทะเลทรายแห่งความป่าเถื่อนอยู่นั้น ได้มีสมาชิกกองโจรของหมู่บ้านทะเลทรายจำนวน 30 คน ฉวยโอกาสและคิดว่าอีกฝ่ายกำลังเผลอ กระโดดลอยตัวขึ้นมาบนฟ้าด้วยความเร็วสูง พร้อมกับจู่โจมมากเมฆด้วยทักษะที่รุนแรงถึงตายจากทุกทิศทาง ตามคำสั่งของรองหัวหน้าในทันที

 

มากเมฆซึ่งรอคอยการโจมตีของพวกมันอยู่ก่อนแล้ว ได้เลือนหายไปจากจุดที่ยืนอยู่ในเสี้ยววินาทีราวกับเป็นภาพมายา พร้อมกับศีรษะของ NPC โจรทั้งสามสิบคนที่ได้หลุดออกมาจากร่าง ก่อนจะตกลงไปยังพื้นอย่างง่ายๆ สร้างความประหลาดใจตื่นกลัวให้กับทุกๆ คน และสมมติฐานของ ซันโฮที่คิดว่าอีกฝ่ายเป็นมือสังหารจากกิลด์มืดส่งมา ให้มากขึ้นไปอีกหลายเท่า เพราะมีเพียงมือสังหารระดับสูงเท่านั้น ที่สามารถฆ่าคนให้ตายพร้อมกันแบบนี้ได้ แถมยังหมดจดงดงามราวกับงานศิลปะอีกด้วย

 

และเพียงเวลาไม่นาน NPC โจรชั่วจำนวนมาก ต่างก็ถูกฆ่าทิ้งเป็นว่าเล่น ต่างก็ถูกตัดศีรษะเหมือนๆ กันทั้งหมด ถึงแม้จะไม่มีฉากระเบิดภูเขาเผากระท่อมเหมือนทุกที

 

แต่การกระทำแบบนี้ของมากเมฆ ได้สร้างความหวาดกลัวอันจับต้องไม่ได้ เอาไว้ในใจของผู้เล่นจำนวนมากไปแล้ว เพราะทุกๆ การเคลื่อนไหวของชายหนุ่ม ผู้แต่งกายราวกับยาจกหมดสภาพ กับรวดเร็วจนแทบจะตามองไม่เห็น คลื่นลมและอากาศที่ร้อนระอุรอบๆ ตัว กับนิ่งเงียบสงบไม่เคลื่อนไหว อากาศที่เคยร้อนกับหนาวเย็นลงเรื่อยๆ พร้อมกลิ่นคาวเลือดในอากาศที่มากขึ้นทุกๆ ที

 

ม่ายยยยย !!!

 

อย่า ข้าไม่ช่ายยยยย !!!

 

อย่ามาทางนี้ !!!

 

รองหัวหน้าช่วยยยยด้วยยย !!!

 

เสียงร้องก่อนตายของกองกำลังโจรจำนวนมาก ดังขึ้นมาไม่ขาดสาย ก่อนที่จะนิ่งเงียบไปเพราะไร้ลมให้เปล่งเสียงพูดต่อ แม้แต่รองหัวหน้าโจรเองยังรู้สึกได้ถึงความตาย อันไร้หนทางต่อต้านจากอีกฝ่าย ถึงแม้จะมองเห็นรูปแบบการเคลื่อนไหวได้อยู่บ้าง แต่จะต่อให้เป็นมันผู้เป็นรองหัวหน้าโจร ผู้มีระดับเลเวลไม่ต่ำกว่า 445 ก็ไม่อาจจะไล่ตามความเร็วนั่นได้ทัน ทำได้แต่มองลูกน้องคนสนิท คนที่รู้จักตายไปต่อหน้าต่อตา

 

หากยังเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ หลังจากที่ท่านหัวหน้าหมู่บ้านกลับมา ต่อให้มันไม่ตายในเวลานี้

 

หลังจากที่หัวหน้ากลับมาเห็นสภาพที่เกิดขึ้น มันก็คงไม่รอดไปจากความโกรธของหัวหน้าแน่ๆ

 

".. นายท่านมือสังหาร กิลด์หมอกจันทราและพวกเราไม่เกี่ยวข้องกัน หวังว่าท่านจะละเว้นพวกเรา พวกเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับภารกิจของท่าน พวกเราจะออกจากหมู่บ้านรังโจรในทันที .." หัวหน้ากลุ่มที่นำทาสมาขาย ได้ตะโกนขึ้นเสียงดัง พร้อมกับนำกลุ่มคนของตัวเองออกไป

 

และมีอีกหลายสิบกลุ่มจากกิลด์ต่างๆ ที่ทำเหมือนๆ กัน ไม่เว้นแม้แต่ NPC พ่อค้าทาสและกลุ่มบุคคลที่รักตัวกลัวตาย ต่างก็ถอยหนีออกไปกันหมดในเวลาอันรวดเร็ว รักษาชีวิตเอาไว้ แต่ดูเหมือนคนพวกนี้จะคิดผิดอยู่อย่าง มากเมฆไม่ใช่มือสังหารอะไรนั่น แต่เป็นตัวหายนะของทุกๆ สิ่งที่ทำให้เขาไม่พอใจต่างหาก

 

มากเมฆในชุดยาจกสกปรกขาดๆ ได้มาปรากฏตัวที่ทางออกของหมู่บ้าน พร้อมกับกระบี่ยาวสีเงินในมือสั่นไหวไปมา อาวุธที่ว่าก็ไม่รู้ไปหามาจากไหน แต่หากมองให้ดีๆ แล้ว กระบี่เล่มนั้นกับมีแสงและสีที่ไม่คงที่ คล้ายกับเกิดขึ้นจากพลังงานบางอย่างมากกว่า

 

กลุ่มอื่นๆ ได้เตรียมพร้อมไว้แล้ว หลังจากที่เห็นมากเมฆปรากฏตัว ทั้งหมดต่างก็โจมตีเข้าใส่ในทันที

 

".. ทุกคนร่วมมือกัน ต่อให้เก่งแค่ไหน หมอนี่ก็แค่คนคนเดียว แถมดูจากการเคลื่อนไหวน่าจะเป็นผู้เล่นเลเวลหลักพัน จากโลกแห่งเทพเซียน ผู้ใช้พลังลมปราณ พวกเรากระจายตัวเข้าปิดล้อมเว้นระยะห่าง และให้สายต่อสู้ประชิดเข้าสกัดการเคลื่อนไหวมันเอาไว้ และเน้นโจมตีจากระยะไกลเป็นหลัก ต่อให้เก่งแค่ไหนก็ไม่สามารถหนีออกจากการโจมตีวงกว้างของเวทมนตร์ได้ พวกเราลุย .."

 

".. ยิงงงงงง ยิงงงง สลับตำแหน่ง ยิงงง อย่าให้มันหลุดออกไปได้ .." ชายวัยกลางคนเจ้าเล่ห์คนหนึ่งตะโกนขึ้น พอเห็นว่าทุกๆ คนเริ่มที่จะทำตามคำสั่ง ปรับเปลี่ยนรูปขบวนโจมตีใหม่ตามที่บอก กลุ่มสมาชิกของชายวัยกลางคนกับค่อยๆ ถอยหนีออกไปอย่างช้าๆ ไม่ให้คนอื่นๆ รู้ตัวเลยสักนิด

 

พลังเวทมนตร์จำนวนมากนับร้อยๆ ต่างก็ถูกยิงเข้าหามากเมฆ ราวกับห่าฝนสารพัดแสงสีจากท้องฟ้า

 

ผู้เล่นสายระยะประชิดและมีพลังป้องกันตัวสูง ได้เข้ามาปิดทางหนีของมากเมฆเอาไว้

 

คนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กับมากเมฆมากที่สุด มองมาที่เขาด้วยสีหน้าตื่นตกใจเป็นที่สุด เพราะในสถานการณ์ถูกปิดล้อม แถมยังถูกยิงด้วยพลังเวทมนตร์จำนวนมากขนาดนี้แล้วแน่ๆ กับยังใจเย็นและยิ้มอยู่ได้ยังไง ..

 

[  โล่อักขระกลืนมายา  ] สุดยอดพลังป้องกันของมากเมฆได้ปรากฏขึ้น พร้อมกับกลืนกินพลังเวทมนตร์จำนวนมาก เข้ามาเป็นของตัวเองราวกับเด็กอ้วนผู้หิวกระหาย ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นนี้ เล่นทำเอาผู้เล่นที่ล้อมมากเมฆเอาไว้สิ้นหวังไปตามๆ กัน ใครมันจะไปคิดล่ะว่าไอ้บ้านี่มันจะมีไพ่ตายแบบนี้อยู่ด้วย

 

ทันใดนั้นเองชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดคลุมเวทสีขาวก็เดินออกมาจากบ้านไม้ พร้อมกับเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยเลือด และสีหน้าแน่วแน่มั่นใจกว่าทุกที ตามเนื้อตามตัวเต็มไปด้วยรอยถูกมัดด้วยโซ่ บาดแผลที่เคยมีค่อยๆ รักษาตัวมันเองอย่างรวดเร็วและมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

 

".. พี่ชาย ขอบคุณมากที่ช่วยเหลือครับ หากไม่ใช่พี่แบ่งพลังมาให้และร่ายมนตร์เสริมพลังสารอย่างไว้ให้ผม ผมคงถูกสองคนนั้นกับคนของพวกมัน ทรมานจนจะบ้าตายไปแล้ว ผม เกรย์ อินฟิไนท์ หลังจากนี้หากมีเรื่องอะไรให้ผมช่วย ขอให้พี่ชายบอกมาได้เลย จะให้ผมเป็นผู้ติดตามก็ได้ ขอบคุณมากๆ ครับ .."

 

มากเมฆที่ยืนอยู่ห่างออกไป ไม่ไกลนักจากปากทางเข้าหมู่บ้าน มองมาที่เด็กหนุ่มด้วยแววตาแห่งความพอใจ ดูเหมือนเด็กหนุ่มคนนี้จะได้คำตอบ และแก้ไขปมในใจของตัวเองได้แล้ว

 

".. งั้นก็ดีจบเรื่องสักที เบื่อที่จะเล่นแล้วด้วยสิ ไหนๆ คนพวกนี้ก็เป็นผู้เล่นฝั่งชั่วร้าย จับคนมาขายเป็นทาสได้หน้าตาเฉย ต่อให้ฆ่าๆ ไปคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง .." มากเมฆกล่าวพูดด้วยน้ำเสียราบเรียบ พร้อมกับมองไปยังทุกๆ คนที่ปิดล้อมเขาเอาไว้ รวมไปถึงใช้พลังลมปราณ ส่งคำพูดไปบอกให้เกรย์ถอยหนีไปจากที่นี่ให้ไกลๆ แถมยังไม่ลืมส่งคำสั่งเพิ่มเพื่อนให้อีกฝ่ายไปด้วย

 

".. นายเป็นใครกันแน่ กล้าที่จะมาเป็นศัตรูกับพวกเราได้ยังไง ต่อให้ในวันนี้พวกเราแพ้และต้องตาย แต่หลังจากนี้กลุ่มกิลด์ของพวกเราจะตามล่านาย ฆ่าทุกๆ คนที่เป็นเพื่อนของนาย และจับตัวมาขายเป็นทาส มาทรมานให้ตายอย่างช้าๆ จนกว่าคนพวกนั้นจะยอมเสียเงินเป็นหมื่นๆ เพื่อให้ระบบหลักบังคับออกจากเกม .." ไอยูหัวหน้ากลุ่มหมอกจันทราสาวสวยตะโกนขึ้นอย่างเหลืออดแสดงท่าทางสีหน้า ว่าไม่ได้รับความเป็นธรรมอย่างน่าสงสาร เพราะเธอเองก็ได้รับผลจากสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ไม่น้อย หากไม่แสดงตัวมีมารยาหญิงสักหน่อยในตอนนี้ มีหวังได้กลายเป็นศัตรูกับทุกๆ กิลด์ที่นี่ไปด้วยแน่ สู้ทำตัวเป็นผู้เสียหายที่มีชะตาร่วมกันดีกว่า จะได้ลดความขัดแย้งที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตกับกลุ่มกิลด์อื่นๆ ได้

 

มากเมฆยอมรับเลยว่าถึงแม้ผู้หญิงคนนี้จะสวยดูดี และฉลาดอยู่ไม่น้อย แต่ดูเหมือนหล่อนจะมีจิตใจที่แย่และเลวร้ายไปสักหน่อย ถึงที่นี่จะไม่ใช่โลกจริงๆ แต่การจับใครก็ตามมาขายเป็นทาสได้นี่ มันก็เกินไปหน่อย

 

".. เอางั้นก็ได้ หากอยากเป็นศัตรูกันก็นะ ผม มากเมฆ เมฆาเทพ แห่งสหพันธ์พาณิชย์เมฆมายา ยินดีที่ได้รู้จักคุณศพๆ ที่ตายไปแล้วทั้งหลาย .." มากเมฆกล่าวพูดจบอย่างเฉยชา

 

พร้อมกับโชว์ตราสัญลักษณ์รูปเมฆมายา สีขาวและสีดำแบบโบราณขึ้นไปบนท้องฟ้า ฉายชัดให้เห็นโดยทั่วกัน กลุ่มก้อนเมฆที่มีชีวิตเคลื่อนไหวไปมาอย่างเร้นลับ ทรงพลังอำนาจเกินจะเข้าใจ และเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งเทพเจ้าโบราณ 


ปรากฏเป็นภาพขนาดใหญ่มหึมา กลางวันถูกเปลี่ยนเป็นกลางคืน กลางคืนถูกแสงแห่งฟ้าสวรรค์จากกลุ่มเมฆ ฉายชัดจนกลายเป็นกลางวันได้ในพริบตา ภาพที่เห็นบรรยากาศอันกดทับให้ถึงแก่ความตายเหล่านี้ จนแม้แต่ผู้เล่นและ NPC ที่อยู่โดยรอบในรัศมี 1500 กิโลเมตรต่างก็มองเห็นได้จากบนท้องฟ้า


//-- ตราสัญลักษณ์เมฆมายาแบบที่ 1 จะเป็นแบบเก่าที่มากเมฆได้สร้างขึ้นมาเป็นครั้งแรก และถูกใช้มาโดยตลอด ที่กำไลมิติเมฆมายาของสมาชิกทุกๆ คน ซึ่งจะเป็นรูปของเมฆมายาที่มีชีวิต ประกอบไปด้วยสีขาวและสีดำแบบเก่าแก่โบราณ ลอยไปลอยมาหมุนวนอยู่ภายใน คล้ายกับสัญลักษณ์หยิน – หยาง --// 


//-- ตราสัญลักษณ์เมฆมายามีสองแบบ แบบที่ 2 เป็นเพชร จะมีเมฆสามสีลอยอยู่ที่ภายนอกตัวเพชรที่ถูกเก็บไว้ยังศูนย์ใหญ่ ภายในเพชรขนาดใหญ่จะเป็นเมฆสีขาวและดำ โดยกลุ่มเมฆที่มีจะเคลื่อนไหวไปมาอยู่รอบๆ ราวกับกลุ่มเมฆมงคลล้อมจักรวาลเอาไว้ --// 



คำว่ามากเมฆนั้นคนที่ได้ฟังยังเฉยๆ คำว่าสหพันธ์เมฆมายาก็ไม่มีผลเท่าไหร่ เพราะมันก็แค่กลุ่มพ่อค้าโง่ๆ ..

 

แต่คำว่า เมฆาเทพ ที่ได้ลุยออกไปให้ได้ยิน ... แม้แต่เด็กยังหยุดร้องไห้ คนจะตายยังต้องลุกขึ้นมาเดินต่อ ให้กับชื่อสกุลของมหาตระกูล ที่มนุษยชาติทั้งรักทั้งเกลียดเอามากๆ ตระกูลนี้... มันมีผลเอามากๆ ... อย่างคาดไม่ถึง

 

 

 

มากเมฆคิดจะทำอะไรกันแน่ ทำไมถึงประกาศให้โลกรู้ว่าตนเองเป็นใคร !?


-------

ยังมิได้ตรวจคำผิด และยังไม่ได้รีไรท์นะครับ อิอิ... ไรท์กำลังคิดที่จะรีไรท์บทก่อนๆ หน้า แต่ก็จะแต่งต่อไปเรื่อยๆ ..

รอบนี้ไม่ต้องกลัวจะไม่หายไปไหนนานๆ อีกแน่นอน 555+ ยกเว้นไม่มีเงินจ่ายค่าไฟกับค่าเน็ตก็นะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 243 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3690 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 210)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 11:07

    ได้เวลาฆ่าแล้วววววว สนุกมากกกกก

    #3,690
    0
  2. #3688 KurouNeko (จากตอนที่ 210)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:20

    เรียกเหยื่อมาให้ใช้เก็บเวล

    #3,688
    0
  3. #3687 PpmkPaul (จากตอนที่ 210)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:14
    ต่อเถอะนะครับ
    #3,687
    0
  4. #3686 joelamtan (จากตอนที่ 210)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:52
    ขอบคุณครับ ค้างอ่าาาา แง่มมมมม
    #3,686
    0
  5. #3685 loliz (จากตอนที่ 210)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:50
    ระเบิดภูเขาเผากระท่อมแล้วปั๊มเวลด่วน พลังหายนะหายไปนี่มันไม่ใช่หายนะเดินดินล่ะเอ้อ
    #3,685
    0
  6. #3684 Tan_IcE (จากตอนที่ 210)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:47
    ขออีกตอนนะๆpizนะคับนะรอไม่ไหวเเล้วไม่ดงไม่ดองละอีกตอนนะคนดีนะๆเเต่งต่อเลยไนด์เก่งอยู่เเล้วนิไรด์ออกจะฉลาดมีไหวพิบเก่งทุกอย่างเเต่งอีกตอนคงจะดีมาก เลยละ สู้ต่อเลยลุยยยยไรด์จงเจริญเฮ่ๆๆๆๆๆบูชาจนเอารูปนิยายมาใส่กรอบตั้งเเขวนบูชาเช้าเย็นเเล้วเนียยย
    #3,684
    0
  7. #3683 zaalah5931 (จากตอนที่ 210)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:46

    ขอบคุณค่ะ..ล้างบาง
    #3,683
    0
  8. #3682 Kondee2870 (จากตอนที่ 210)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:39
    ที่ถูกคือ<น่ากลัว>นะคะไรท์ รออออ
    #3,682
    1
    • #3682-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 210)
      27 เมษายน 2562 / 22:56
      แก้ไขแล้วครับ ขอบคุณมาก
      #3682-1
  9. #3681 pnipni1999 (จากตอนที่ 210)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:36
    หายนะที่กลับมาเกีดแล้วอันตรายมาก
    #3,681
    0