มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 207 : บทที่ 207 เหมือนวันแรกที่เข้าเกม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 274 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

บทที่ 207 เหมือนวันแรกที่เข้าเกม

 

            ในแต่ล่ะวันที่ผ่านมา มากเมฆได้ใช้เวลาอยู่กับภรรยาสุดที่รักของเขาอย่างเต็มที่ หลังจากที่ทั้งสามคนเสร็จจากงานที่ทำในระบบหลักแล้ว มากเมฆและภรรยาทั้งสามของเขา ได้ผ่านคืนวันอันแสนเรียบง่ายของกันและกันอีกครั้ง แต่กับมีความสุขเอามากๆ ตามประสาคนรักที่มีหัวใจดวงเดียวกัน ที่มักจะคิดถึงและโหยหากันอยู่ตลอดเวลา เพราะหากให้นับวันเวลาที่มากเมฆไม่ได้เจอกับภรรยาของเขา คงจะแค่ไม่กี่วันและยังไม่ถึงเดือนเลยด้วยซ้ำ

 

แต่สำหรับภรรยาทั้งสามคนของเขาแล้ว ที่ต้องอยู่ในจักรวาลสามพิภพมาตลอดอย่างยาวนาน และถูกเร่งวันเวลาผ่านไปไม่รู้ว่าจะกี่ร้อยกี่พันปีภายในนั้น ภายในพระมหาวิหารพระเจ้าของพวกเธอ ภรรยาทั้งสามของเขาจะคิดถึงเขามากแค่ไหนจากช่วงวันเวลาที่ไม่ได้เจอหน้ากัน เพราะแบบนี้หลังจากที่ได้มีเวลาอยู่ด้วยกันแล้ว มากเมฆจะตามใจภรรยาของตนเองเอามากๆ พร้อมกับเสนอตัว เข้าช่วยแบ่งเบาและช่วยงานในส่วนที่ทำได้ ของคุณภรรยาสุดที่รักในทันที

 

อย่างเรื่องการวางกำหนดการขาย ของเครื่องเทพฝันรุ่นใหม่ในอาณานิคมอวกาศที่ห่างไกล ไปพร้อมๆ กับการติดตั้งประตูมิติเพิ่มในสถานที่ของบริษัทและโรงงานผลิต และการพัฒนาโปรแกรมป้องกันตัวใหม่ สำหรับสามพิภพออนไลน์ในส่วนการป้องกันจากภายนอก ให้มากขึ้น ขึ้นมาใหม่อีก 1 ชั้นจากของเดิม และมากเมฆได้ช่วยสร้าง พร้อมกับพัฒนาโปรแกรมป้องกันในส่วนนี้ขึ้นมาใหม่ และเหนือกว่าอันก่อนๆ แบบคนล่ะชั้น ด้วยคลื่นสมองที่วัดค่าไม่ได้ของเขาเอง

 

เพราะสามสาวเองก็เหนื่อยเอามากๆ แล้ว จากงานที่ทำภายในจักรวาลสามพิภพ ต้องเร่งลงมือทำอย่างสุดชีวิต ในการปรับแต่ง การเปลี่ยนแปลง แก้ไขและกำหนดเหตุการณ์สำคัญๆ รวมไปถึงความเป็นไปหลังจากนี้ ที่จะเกิดขึ้นในสามพิภพออนไลน์ ในฐานะพระเจ้าผู้สร้างให้ออกมาสมบูรณ์แบบมากที่สุด

 

****************************

 

            ภายในห้องนอนหลักบนเตียงขนาดใหญ่

 

หลังจากที่จบบทบาทเสือร้ายที่กลืนกินสาวๆ บนเตียงอย่างดุเดือด

 

จนเกือบจะเช้าตั้งแต่หลังอาหารเย็น ทั้งสามสาวจึงได้นอนหลับอยู่บนตัวของมากเมฆอย่างว่าง่าย

 

พร้อมกับรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจบนใบหน้า พี่สาวคนโต ราริอัสในสภาพเปลือยเปล่าทรงเสน่ห์เหลือล้น ชวนให้ฝันถึงฉากอันเร่าร้อนมิรู้ตื่น ซึ่งแต่เดิมราริอัสเองก็มีรูปลักษณ์งดงามหาใดเปรียบอยู่แล้ว

 

ชวนให้ผู้พบเห็นต้องมนตร์หลงใหลรักใคร่ ด้วยเสน่หาอันเป็นนิรันดร์เหนือกาลเวลาของเธอ ราริอัสได้นอนกอดแขนขวาของคุณสามีมากเมฆเอาไว้ ในขณะที่หลับตานอนหลับไปแล้ว พร้อมกับใช้เนินหน้าอกอันสมบูรณ์แบบ อันเป็นอาวุธสุดร้ายกาจในการสยบอีกฝ่าย เข้าผนึกกดทับแขนของมากเมฆเอาไว้อย่างพอดิบพอดี จนมากเมฆไม่อาจจะขยับหรือหนีไปไหนได้เลย ซึ่งมันสร้างความพอใจให้กับชายหนุ่มเอามากๆ

 

ส่วน เซเลเน่เองก็นอนหลับอยู่ที่แขนซ้ายของมากเมฆ ด้วยลมหายใจที่ร้อนแรงและเร็วกว่าทุกที เนื่องจากสาวเจ้าเพิ่งจะจบรอบ กิจกรรมอันป่าเถื่อนอันยาวนานกับคุณสามีที่รัก ที่ได้อดกลั้นมานานจัดหนักตลอดทั้งวัน

 

ด้วยลีลาและกระบวนท่าอันหลากหลาย ซึ่งเป็นผลทำให้เซเลเน่ถึงกับหมดแรง หมดสภาพพอๆ กับพี่สาวของเธอเช่นกัน นอนหลับตาและไร้ซึ่งอาภรณ์ใดๆ ปกปิดเรือนร่างแสนงดงาม ที่เหนือกว่านางฟ้านางสวรรค์ใดๆ ในมหาเอกภพทั้งปวง เซเลเน่ก่อนที่จะหลับได้กอดแขนของคุณสามีเอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าจะหายไปไหน ก่อนที่จะค่อยๆ หลับลึกและฝันหวานในสิ่งที่เพิ่งได้กระทำกับคุณสามี พร้อมรอยยิ้มมีความสุขของเธอ

 

จะมีก็เพียงแต่ เฟรย่าน้องสาวคนเล็กที่เล่นรุกหนักเอามากๆ ได้ขึ้นมานอนพักหลับตาก่อนจะหลับ อยู่บนตัวของมากเมฆอย่างกับแมวเหมียวตัวน้อย ราวกับจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวให้ได้กับคุณสามี

 

ในสภาพที่ได้สัมผัสกันไปทั่วเรือนร่างอย่างใกล้ชิด และด้วยผิวพรรณที่ขาวเนียนนุ่มของเฟรย่านี่เอง เวลาที่เธอเคลื่อนตัวไปมาอย่างช้าๆ  ยั่วยวนอยู่บนร่างกายของมากเมฆ มันช่างชวนให้เจ้ามังกรหลับมากเมฆน้อยที่อยู่ด้านล่าง แข็งตัวพุ่งทะยานฟ้าได้อยู่เรื่อยๆ เสมอ

 

และหลังจากที่เสร็จกิจชวนฝันหวานไปแล้วหลายครั้ง ในแต่ละคน เฟรย่าจะเป็นคนที่เรียกน้ำจากมากเมฆไปได้มากที่สุด ราวกับเธอรู้เสมอว่าจะทำยังไง ให้มากเมฆกลายเป็นเสือร้ายที่หิวกระหายอยู่เรื่อยๆ มากกว่าทุกทีเสมอ

 

เฟรย่าได้ขึ้นมานอนราบไปกับร่ายกาย อันกำยำล่ำสันของคุณสามีที่ด้านบน จากที่ได้เคลื่อนตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ ก่อนหน้านี้ และได้ใช้ส่วนร่างของเธอ คอยกดทับเจ้ามากเมฆน้อยเอาไว้ให้สงบ พร้อมกับใช้มือเรียวเล็กแสนงดงาม ได้ค่อยๆ ลูบไล้ไปยังหน้าอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามทรงพลัง ก่อนที่จะซบลงไปยังหน้าอกของคุณสามีด้วยความคิดถึง และค่อยๆ นอนหลับลงไปอย่างช้าๆ ผ่านค่ำคืนอันสุขสันต์หรรษาอย่างพอใจ

 

แต่เดิมมากเมฆได้นอนพักสัก 1-2 ชั่วโมง เจ้าตัวก็สามารถพื้นตัวได้อย่างเต็มที่ 100%

 

แต่ภายหลังหลังจากที่เห็นเหล่าภรรยาสาวของเขา ยังคงนอนหลับอย่างมีความสุขอยู่ใกล้ๆ ส่วนเจ้ามากเมฆน้อยเองก็เข้าที่เข้าทางของมันแล้ว พร้อมกับถูกสยบเอาไว้อย่างสมบูรณ์โดยเฟรย่า มากเมฆจึงไม่คิดจะขยับตัวแต่อย่างใด และรอให้ภรรยาของเขาตื่นขึ้นมาก่อนเมื่อหลายวันที่ผ่านมา

 

เวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงวันเหล่าสาวๆ จึงได้ตื่นขึ้นมา

 

มากเมฆได้รับเครื่องเทพฝันรุ่นใหม่จากเซเลเน่ ซึ่งสร้างขึ้นมาเป็นการเฉพาะสำหรับเขาเองเพียงคนเดียว เพื่อให้สามารถใช้พลังที่มีได้อย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะพลังเวทมนตร์ซึ่งเกิดจากพลังคลื่นสมองของเขา พลังปราณทมิฬที่เกิดขึ้นจากคลื่นพลังต่างๆ นำมาหลอมรวมกันก่อนหน้านี้ ก่อนที่จะถูกคุณพ่อตาเรียกตัวให้เข้าไปพบ เพื่อฝึกฝนทักษะและปรับสมดุลพลังใหม่อีกครั้งในมิติพิเศษที่ถูกสร้างขึ้น

 

".. เจ้าลูกเขย พลังที่ได้รับคืนจากห้วงแห่งจิตวิญญาณพระเจ้าที่ดับสูญไปแล้วของเจ้า ถึงแม้จะมีเยอะและหลากหลายเอามากๆ อย่างกับดวงดาวขนาดเล็กๆ บนท้องฟ้า แต่ดูเหมือนมันจะอ่อนแอ จนเกือบจะเรียกได้ว่าไม่มีค่าใดๆ เลยก็ว่าได้ และคาดว่าจะต้องใช้เวลาอีกนานนับหมื่นๆ ปีกว่าจะตื่นขึ้นมาได้อีกครั้ง และปรากฏเป็นทักษะและพลังพิเศษให้เรียกใช้ เฮ้อ แต่พอคิดถึงสิ่งที่เจ้าได้แลกเปลี่ยน และทำให้เฒ่าชราผู้นี้ได้มีหลานๆ ที่น่ารักในวัยชราหลังจากนี้ 5 ปี ตาเฒ่าคนนี้จะช่วยให้เจ้าสามารถเร่งพลังที่มีให้ตื่นขึ้น แต่อาจจะช่วยได้แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น .."  พ่อตาของมากเมฆ หรือที่รู้จักกันดีในนามของเฒ่าปริศนา เหมือนจะเหนื่อยเอามากๆ หลังจากที่สร้างมิติพิเศษขึ้นมาให้กับมากเมฆ กระตุ้นพลังพระเจ้าของตัวเอง แต่กระนั้นใบหน้าชรากับเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความยินดี แม้ว่าจะสูญเสียพลังไปมากก็ตาม

 

มากเมฆรู้ดีถึงสิ่งที่ตนเองต้องทำ เพื่อตอบแทนทุกๆ คนที่ช่วยเหลือ และทำให้เขาได้เป็นมากเมฆอย่างในทุกวันนี้

 

ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้ตั้งใจเอามากๆ ในการปรับสมดุลแห่งพลังพระเจ้า และกระตุ้นพลังที่มีภายในร่างกายของเขาให้ตื่นขึ้น หรือไม่ก็หลอมรวมเพื่อให้เกิดพลังใหม่ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

 

เพราะตั้งแต่สูญเสียพลังลี้ลับทางสายเลือดไป ไม่ว่าจะ จิตสัมผัสลี้ลับบรรพกาลและ กายาลี้ลับบรรพกาล ที่สามารถดูดกลืนหลอมรวมพลังทุกๆ อย่างมาเป็นของตัวเองได้ แบบไม่มีเงื่อนไขใดๆ แล้ว ทำให้ในปัจจุบันของมากเมฆต้องเผชิญกับความยากลำบาก ของการฝึกฝนในระดับที่ยากขึ้นเอามากๆ เป็นล้านเท่าเห็นจะได้ แต่นั่นก็ไม่ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกแย่แต่อย่างใด เพราะพลังลี้ลับเหล่านั้น มันก็เทียบไม่ได้กับลูกๆ ของเขาเลยสักนิด

 

และถึงแม้พลังที่ตื่นขึ้นมาใหม่ทดแทน และพอใช้ได้บ้างในเวลานี้อย่าง จิตสัมผัสแห่งการรู้แจ้งมันก็เหมือนจะใช้ได้บ้างไม่ได้บ้างอยู่เหมือนกัน คล้ายกับการขาดหายไปของพลังบางอย่างที่ต้องมาเป็นคู่ เพื่อให้สามารถใช้พลังที่ว่าได้อย่างเต็มที่ เพราะแบบนี้มากเมฆจึงได้นั่งขัดสมาธิลอยตัวอยู่ในมิติพิเศษ เพื่อค้นหาพลังที่เข้าคู่กับจิตสัมผัสของตัวเอง ภายในห้วงจิตวิญญาณที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในชาติภพนี้ หลังจากที่ห้วงจิตพระเจ้าเดิมได้สูญสลายไปแล้ว

 

ในห้วงแห่งจิตวิญญาณของมากเมฆในเวลานี้ มันเปรียบได้กับจักรวาลอันดำมืดไร้ขอบเขตสุดไพศาล ที่เต็มไปด้วยแสงดาวจำนวนมาก ซึ่งแต่เดิมคือพลังพระเจ้าที่ใช้การไม่ได้ของเขา ที่ต่างก็รอคอยการกลับมาของพระเจ้าผู้เป็นนายเหนือหัวของพวกมันมาตลอดอย่างยาวนาน

 

มากเมฆได้บินไปยังแสงแห่งดวงดาวต่างๆ เพื่อค้นหา พร้อมกับเรียกให้ดวงดาวอันเป็นแสงแห่งพลัง อันเป็นจุดกำเนิดของจิตสัมผัสแห่งการรู้แจ้งลอยมาอยู่เคียงข้าง แต่สถานการณ์ในเวลานี้ของมากเมฆ มันก็ไม่ต่างจากการงมเข็มในมหาสมุทร ถึงจะรู้ว่ามีแต่ก็ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน ถึงแม้ว่าจะเป็นห้วงแห่งจิตวิญญาณตัวเองก็ตาม เพราะหากเป็นห้วงแห่งจิตวิญญาณมนุษย์ทั่วๆ ไป มันก็คงจะไม่กว้างจนไร้ขอบเขตขนาดนี้ ...

 

สุดท้ายในวันนี้ก็ล้มเหลว แต่ถึงจะล้มเหลวมากเมฆก็กระตุ้นให้พลังพระเจ้าบางอย่าง ของตัวเองที่คล้ายกัน เกิดการหลอมรวมกันได้อย่างช้าๆ และจะกลายเป็นทักษะใหม่ขึ้นมา

 

แต่ก็ยังคงต้องใช้พลังงานของจิตวิญญาณบริสุทธิ์อีกมาก ในห้วงจิตวิญญาณแท้จริงแห่งนี้ กว่าที่มันจะสมบูรณ์แบบได้อีกครั้ง ดูเหมือนว่าหากมากเมฆอยากจะเก่งกาจจนก้าวกระโดด คงมีเพียงแค่เข้าไปยังสามพิภพออนไลน์ และเอาชนะพระเจ้าผู้หลงลืมพร้อมกับกลืนกินพลังของอีกฝ่าย ซึ่งแต่เดิมก็เป็นพลังพระเจ้าของเขาอยู่แล้ว

 

หลังจากที่สิ้นสุดการฝึกฝนในวันนี้กับคุณพ่อตา มากเมฆจึงกลับไปหาภรรยาของเขาพร้อมกับทานข้าวเย็นด้วยกัน ก่อนที่จะขอตัวกลับไปที่บ้านพักบนโลกเมฆาที่ 333 เพื่ออยู่กับคุณแม่และครอบครัวเมฆาเทพไปอีกสักระยะ

 

ก่อนที่จะกลับมาอยู่ที่เกาะลอยฟ้าที่ดาวโลกในอีกไม่กี่อาทิตย์ ตามด้วยแผนการที่จะย้ายบริษัท รวมไปถึงฐานการผลิตทั้งหมดของบริษัทเมฆมายาไปยังสเปซโคโลนีที่ถูกสร้างขึ้นของเขา ซึ่งเป็นของขวัญที่ถูกมอบให้โดยคุณพ่อตา เนื่องจากในเวลานี้มันได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว และพร้อมที่จะรับผู้เข้ามาอยู่อาศัยใหม่ และจะกลายเป็นเรือนหอของมากเมฆและภรรยาทั้งสามของเขาในอนาคต แถมมากเมฆเองยังมีแผนการบางอย่างอยู่แล้วในใจ ที่อาจจะทำให้ทั้งโลกซ็อกกันอีกหลายๆ รอบอีกด้วย

 

พอกลับมาถึงที่โลกเมฆาที่ 333 พวกน้องๆ ของเขาก็ได้รับเครื่องเทพฝันรุ่นใหม่ ส่วนเครื่องรุ่นเก่านั้นได้ถูกเก็บเอาไว้ ส่วนมากเมฆเองก็นำเครื่องเทพฝันเฉพาะของตัวเองมากด้วย ใครจะไปคิดล่ะว่าพอมาถึง คุณพ่อ คุณแม่ และน้องทั้งสองของเขา กับรอให้มากเมฆมาออนไลน์เล่นเกมพร้อมๆ กัน แถมเหล่าที่ปรึกษาของคุณพ่อไพศาลยังมาแจมด้วยอีก

 

มากเมฆมองคุณพ่อคุณแม่และน้องๆ ก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า ".. นี่เอาจริงใช่มั้ยเนี่ย .." มากเมฆถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงนิดๆ เพราะเขารู้ดีว่าพ่อและแม่ของเขาไม่เคยเล่นเกมพวกนี้มาก่อน

 

".. จริงจ๊ะ แม่จะไปเป็นเทพในสามพิภพออนไลน์ให้ดู .." คุณแม่พูดตอบมากเมฆ เหมือนเด็กที่ได้ของเล่นใหม่

 

".. พี่มากเมฆไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ คุณพ่อกับคุณแม่จะไปออนไลน์เริ่มต้นที่ดาวเคออสก่อน ไว้ให้ผมกับอารียาจะจัดการเอง ผมรู้ว่าพี่มากเมฆยังมีเรื่องให้ทำอีกเยอะ ไว้ทางนี้พร้อมและคุณพ่อคุณแม่มีเลเวลมากพอจะข้ามไปอีกดาวแม่ได้ก่อน ผมจะพาท่านทั้งสองไปหาพี่เองตกลงมั้ย ผมเองก็จะรีบๆ ไปสมัครรับอาชีพสุดโกงของพี่เหมือนกันนะ ฮ่า ฮ่า .." กายเมฆเสนอตัว แต่แผนการจริงๆ คืออยากจะให้คุณพ่อคุณแม่ไปเห็นสิ่งที่ตนเองได้สร้างเอาไว้ก่อน พูดง่ายๆ ก็เหมือนเด็กน้อยที่อยากจะโชว์ผลงานนั่นเอง

 

หลังจากพูดคุยกันอีกเล็กน้อย ทั้งหมดก็ออนไลน์เข้าไปในสามพิภพออนไลน์ทั้งครอบครัว

 

**************************

 

ภายในเกม บนทวีปเริ่มต้นจิตมายา

 

มากเมฆลืมตาตื่นขึ้นอีกอย่างช้าๆ พร้อมกับความรู้สึกที่สมจริงที่มากขึ้นกว่าเดิม ไม่ว่าจะสายลมที่พัดผ่าน และอากาศร้อนๆ จนเหงื่อออกไปทั่งตัว พร้อมกับมองไปรอบๆ ด้วยสีหน้าสุดจะงงในความไม่เข้าใจ

 

เพราะครั้งล่าสุดที่มากเมฆจะออกจากเกม เขาจำได้ว่าตนเองอยู่ในเมืองต้นไม้สีทองในจุดที่ออกและเข้าเกมได้อย่างปลอดภัย แล้วทำไมเวลานี้เขาถึงได้มาอยู่ที่กลางทะเลทรายสุดจะร้อนได้ล่ะเนี่ย

 

และที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ หน้าจอของระบบหลักขนาดใหญ่ที่เด้งขึ้นมาบอกว่า

 

[: กำลังโหลดข้อมูลอาชีพ และทำการฟิวชั่นข้อมูลเดิมให้เป็นหนึ่งเดียว จากภายนอกที่ถูกอัพเดทเข้ามา :]

 

[: ผู้เล่น มากเมฆ จะไม่สามรถใช้พลังหรือทักษะพิเศษใดๆ ได้จนกว่าขั้นตอนจะสำเร็จสมบูรณ์ 100% :]

 

[: ต้องใช้เวลาในการดำเนินการอีก 30 นาที ขอให้โชคดี :]

 

[: สำเร็จแล้ว 0.01 - - - % :]

 

[: สำเร็จแล้ว 0.02 - - - % :]

 

            เอาแล้วไง ...

 

            มากเมฆสัมผัสได้ในทันทีถึงบางสิ่งที่อยู่ใต้ทะเลทรายอันร้อนระอุ พร้อมกับจิตสังหารที่ปกปิดเอาไว้แล้วเป็นอย่างดี ก่อนที่มันจะพุ่งขึ้นมา ราวกับปลาที่กระโดดขึ้นจากน้ำ ตัวของมันยังกับมังกรดินที่มีขนาดใหญ่ เม็ดทรายจำนวนมากแตกกระจายออกไปราวกับคลื่นทะเลในทุกทิศ

 

            หากมากเมฆไม่ได้มีสัมผัสที่แหลมคมถึงอันตรายที่กำลังจะเกิด และทำการกระโดดหนีออกไปด้านข้าง ในจังหวะก่อนหน้านี้ ปานนี้เขาคงโดนเจ้าหนอนทะเลทราย ขนาดยักษ์ยังกับมังกรดินนี่รับประทานไปแล้ว หากเป็นก่อนหน้านี้เวลามีสัตว์อสูรตนใดจะโจมตีผู้เล่น และไม่ใช้สัตว์อสูรจำพวกแบบพิเศษที่ไม่มีการแจ้งเตือน จะต้องมีระบบแจ้งเตือนก่อนเสมอให้รู้ตัว แต่ดูเหมือนว่าหลังจากนี้ไป ระบบที่ว่าก็ดูเหมือนจะหายไปด้วย

 

            เชี่ยยย !! หลังจากที่ทดสอบอยู่หลายครั้ง มากเมฆพบว่าพลังพิเศษหรือแม้แต่ทักษะสกิลใดๆ ก็ใช้การไม่ได้

 

ยกเว้นก็แต่พลังลมปราณเพียงเล็กน้อยที่รั่วไหลออกมา ให้พอได้เคลื่อนไหวไปมาได้รวดเร็วกว่าปกติเท่านั้น

 

แต่ในด้านของพลังการโจมตีนั้นแทบจะเป็นศูนย์ เพราะหนอนบ้านี่มันแข็งยังกับเหล็ก แถมยังเคลื่อนที่ไปมาได้เร็วโคตรๆ อีกด้วย ส่วนในเรื่องของไอเท็มที่มี ที่จะนำมาใช้มันก็ไม่ทำงานอีก ซวยแบบไม่ต้องบอกเลย

 

เพราะมากเมฆไม่ได้พบกระเป๋ามิติหรืออุปกรณ์เก็บของเหมือนคนอื่นๆ แต่เขาได้ใช้ทักษะมิติเก็บของร่วมกันกับรากไม้มาโดยตลอด ในเมื่อใช้ทักษะใดๆ ไม่ได้ ... อาวุธก็ไม่มี ... แถมจะหนีกลับไปมิติลับก็ไม่ได้อีก ...

 

นี่มันชวนให้นึกถึงวันแรกๆ ที่เข้ามาในเกมจริงๆ ... พร้อมกับสุดยอดกลยุทธ์ หนีสิครับรออะไร ...

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 274 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3660 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 207)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 20:39

    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ เข้าเกมแล้ววววววว

    #3,660
    1
  2. #3659 Alliance (จากตอนที่ 207)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 18:35
    สูงสุดสู่สามัญ เอาล่ะ คราวนี้พี่เมฆของเราจะสร้างความเทพแบบไหนให้ประจักษ์อีก 555
    #3,659
    1
    • #3659-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 207)
      25 เมษายน 2562 / 18:47
      มาติดตามไปพร้อมๆ กันครับ
      #3659-1
  3. #3658 joelamtan (จากตอนที่ 207)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 18:16
    ขอบคุณครับ
    #3,658
    0
  4. #3657 loliz (จากตอนที่ 207)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 17:46
    สับตีนแตกสิครับรออะไรล่ะ
    #3,657
    0
  5. #3655 Nazzga2 (จากตอนที่ 207)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 17:06
    โถ่มากเมฆเอ่ยยยย ถูกเจ้เซเรเน่เนิร์ฟเหมือน 2 เกรียนนั้นซะแล้ว
    #3,655
    1
    • #3655-1 นักอ่านสายฟรี(จากตอนที่ 207)
      25 เมษายน 2562 / 17:28
      แค่30นาทีเองครับ 30นาทีแห่งการหนีตาย
      #3655-1