มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 195 : บทที่ 195 พลังปาฏิหาริย์ที่หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 285 ครั้ง
    7 เม.ย. 62

บทที่ 195 พลังปาฏิหาริย์ที่หวนคืน

 

            เจ้าหนูกันต์กริชใช้เวลาอยู่ต่ออีกสักพักใหญ่ๆ เพื่อให้ทุกๆ คนได้ทำความรู้จักมักคุ้นกันเอาไว้ โดยเฉพาะเหล่าบรรดาแม่ๆ ที่ให้ความสนใจกันต์กริชเป็นพิเศษ จากรูปร่างหน้าตาที่คล้ายกับมากเมฆอยู่หลายส่วน และด้วยอีกสถานะพระเจ้าหนึ่งเดียวของจักรวาลวัยเยาว์แห่งนี้ รวมไปถึงสถานะว่าที่ลูกเขยที่ไม่รู้ว่าไปทำยังไง ถึงทำให้บุตรสาวของตนที่ยังไม่จุติขึ้นมาอย่างสมบูรณ์เลย มีใจให้แล้วเสียอย่างงั้น .. มันน่าสงสัยจริงๆ

 

ในภายหลังเจ้าหนูกันต์กริชจึงได้ขอตัว เพื่อไปยังสถานที่ลับแห่งหนึ่ง เริ่มต้นที่จะหลอมรวมพลังพระเจ้า ที่ได้รับมาใหม่อย่างตั้งใจ และเริ่มที่จะสร้างอัตลักษณ์พลังเหนือสามัญของตนเองขึ้นมาอย่างจริงจัง เพื่อที่จะได้จุติขึ้นมาเป็นพระเจ้าผู้สมบูรณ์พร้อมในอีก 5 ปีหลังจากนี้

 

เจ้าหนูกันต์กริชพุ่งหายเข้าไปในอวกาศไร้ขอบเขตด้วยความเร็วสูง

 

หลังจากที่ได้ออกจากห้วงจิตวิญญาณแท้จริงของคุณว่าที่พ่อตามากเมฆไปแล้ว โดยทำการทะลุออกจากมิติพิเศษที่ถูกสร้างขึ้นโดยเฒ่าปริศนาได้อย่างง่ายดาย บ่งบอกให้รู้เลยว่าเจ้าหนูนี่ยังมีพลังแฝงที่ยังไม่รู้อยู่อีกมาก ..

 

ภายในห้วงจิตวิญญาณของมากเมฆ

 

บุตรสาวตัวน้อยทั้งสามตกอยู่ในอารมณ์เศร้า และเหงาเอามากๆ อย่างที่ไม่เคยเป็น

 

ก่อนที่จะถูกบรรดาแม่ๆ และคุณพ่อตาเทเวศร์ช่วยพูดปลอบอยู่นานจนสำเร็จ และเริ่มทำตามขั้นตอนการให้กำเนิดในอีก 5 ปีหลังจากนี้ โดยผู้เป็นพ่อมากเมฆได้ใช้พลังแรกกำเนิดที่ยังหลงอยู่เล็กน้อยภายในห้วงจิตแห่งนี้ของตนเอง

 

ทำการชักนำบุตรสาวทั้งสาม ให้เข้าไปในห้วงมิติแห่งครรภ์มารดาพระเจ้า เพื่อสะสมพลังบริสุทธิ์แรกกำเนิดจากมารดาอย่างช้าๆ หลอมรวมกับเลือดและเนื้อซึ่งเป็นกายเทพ พร้อมกับหลับลึกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ภายในห้วงมิติแห่งครรภ์มารดา 5 ปี รอคอยจนถึงวันที่เหมาะสมเพื่อจุติขึ้นมาโดยสมบูรณ์

 

  ".. เอาล่ะขั้นตอนสำคัญตอนต้นก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว .." มากเมฆมองดูผลงานตัวเอง

 

".. ส่วนที่เหลือ ฝากด้วยนะ .." มากเมฆยิ้มเจ้าเล่ห์ เพราะหลังจากนี้นั้นตลอด 5 ปี เขาจะต้องทำ ...

 

บรรดาภรรยาทั้งสามผู้งดงามเป็นที่สุดของมากเมฆ ถึงกับหน้าแดงเขินอายเอามากๆ เพราะรู้ถึงขึ้นตอนปฏิบัติโดยละเอียดระยะยาวหลังจากนี้ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนั่นเอง แถมดูเหมือนพวกตนจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบเสียแล้ว .. เพราะหลังจากนี้มากเมฆเขาจะต้องบุก รุกหนักมากกว่าเดิมแน่ๆ

 

คุณพ่อตาเทเวศร์พอเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว หลานๆ ไม่อยู่แถมต้องรออีกตั้ง 5 ปี และไม่รู้ว่าบุตรสาวทั้งสามคุยอะไรกันกับมากเมฆอย่างลับๆ และตนเองก็ไม่คิดจะยุ่ง

 

จึงได้ขอตัวกลับก่อนเพื่อไปคุมงานการก่อสร้าง และแวะไปดูการผลิตเครื่องเทพฝันเวอร์ชั่นใหม่ล่าสุด ที่กำลังจะถูกจัดจำหน่ายในเร็วๆ นี้จำนวนมาก รวมไปถึงต้องแวะไปดูงานของฝ่ายบริหาร ฝ่ายวางแผนที่ศูนย์ใหญ่อีกด้วย

 

เกี่ยวกับแผนการขายและนำเสนอโฆษณาออกสื่อต่างๆ ของสามพิภพออนไลน์หลังจากนี้ รวมไปถึงผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่น สารเหลว อาหารเสริม ชุดนาโน เทคโนโลยีใหม่ และผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่จะช่วยให้มนุษย์พัฒนาได้เร็วขึ้นมากที่สุด ไม่ให้ตกเป็นรองมนุษย์ต่างดาวที่อาจจะเห็นมนุษย์โลกเป็นแกะอ้วนน่าอร่อย

 

หลังจากที่คุณพ่อตาจากไปแล้ว ภายในห้วงจิตวิญญาณแท้จริงของมากเมฆที่เหลือกันเพียงแค่ 4 คน

 

เซเลเน่สวมกอดมากเมฆจากทางด้านหน้า พร้อมกับซบอกคุณสามี ก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า ".. ขอบคุณนะ ขอบคุณที่ทำให้ครอบครัวของเราสมบูรณ์ ได้มีพ่อแม่และลูก มากเมฆเป็นคุณพ่อตัวอย่างที่เก่งที่สุดเลย รู้มั้ยมากเมฆทำให้ความฝันของพวกเราทั้งสามคนเป็นจริง .."

 

".. พลังที่เสียไป มากเมฆไม่เป็นไรนะคะ .." ราริอัสพูดขึ้นหลังจากที่กอดแขนของคุณสามีเอาไว้แน่น และอดเป็นห่วงไม่ได้ ถึงความแข็งแกร่งที่ลดน้อยลงของคุณสามีในปัจจุบัน

 

เสียงหัวเราะคิกคักอารมณ์ดีดังขึ้น หลังจากที่เฟรย่าได้ตรวจสอบมากเมฆแล้วอย่างละเอียด

 

".. พี่ราริอัสไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ มากเมฆเขาไม่เป็นอะไร มากเมฆคะ เฟรย่าว่าถึงเวลาแล้วที่มากเมฆควรจะเข้าไปภายในพระราชวังที่อยู่ตรงหน้าแล้วนะ เพราะหากไม่ใช้โอกาสในครั้งนี้ให้เกิดประโยชน์มากที่สุด มากเมฆคงจะต้องตามหาพลังแรกกำเนิดที่บริสุทธิ์อีกครั้ง เพื่อให้สามารถเข้ามาภายในห้วงจิตวิญญาณแท้จริง ที่เคยแตกสลายไปแล้วแบบนี้ได้อีกครั้ง พยายามเข้านะคะ เฟรย่าและพวกพี่ๆ คงต้องกลับออกไปก่อน พยายามนะสู้ๆ .." เฟรย่าพูดให้กำลังใจคุณสามีที่รัก หลังจากที่ตรวจสอบสิ่งต่างๆ แล้วโดยละเอียด

 

".. สู้ๆ พยายามนะคะ เซเลเน่ไปก่อนนะเหลือเวลาอีก 20 วัน ก่อนที่จะเปิดให้ออนไลน์สามพิภพได้อีกครั้ง และในส่วนของพระเจ้าจอมปลอมที่เป็นส่วนหนึ่ง ของพลังแท้จริงของมากเมฆที่กู้คืนมาได้ ตอนนี้ยังคงถูกผนึกอยู่ไม่ต้องห่วงนะ คาดว่าอีก 2-3 ปีกว่าๆ อีกฝ่ายถึงจะหลุดออกจากผนึกมาได้ เพราะพี่ราริอัส เซเลเน่ และเฟรย่าได้ไปผนึกเพิ่มอีกชั้นแล้ว แต่ว่าร่างแยกพลังเล็กๆ ของอีกฝ่ายได้หนีรอดไปได้ แต่คิดว่ามากเมฆน่าจะรับมือได้ค่ะ เอาไว้ฝึกพอดีเลย ไปก่อนนะ ส่วนเรื่องอื่นๆ ไว้เซเลเน่พูดให้ฟังทีหลัง .." เซเลเน่พูดบอกในสิ่งที่คิดว่าสมควร ก่อนที่จะกอดจูบคุณสามีอย่างดูดดื่ม และออกจากห้วงจิตวิญญาณไป

 

ราริอัส เฟรย่าต่างก็ทำในสิ่งที่คล้ายๆ กัน ด้วยความเขินอายเล็กน้อย

 

ก่อนที่จะออกจากห้วงจิตของคุณสามี เพื่อไม่ให้มีคลื่นพลังใดๆ มารบกวนได้ในขั้นตอนสำคัญ

 

ห้วงจิตวิญญาณแท้จริงที่แต่เดิมสมควรแตกสลายไปแล้ว ในเวลานี้มันได้ปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขา มากเมฆเองก็ไม่เข้าใจในอะไรหลายๆ อย่าง นอกจากความคุ้นเคยที่มีอยู่ และคำตอบที่ทำให้รู้ว่าเมื่อใดก็ตามที่เข้าออกจากห้วงจิตวิญญาณแท้จริงแห่งนี้ไปแล้ว การที่เขาจะเข้ามาอีกครั้งมันจะเป็นเรื่องที่ยุ่งยากอย่างมาก

 

ด้วยกฎของการแตกดับที่ต้องสูญสลายอย่างถาวร .. ของพระเจ้า หรือเหล่าเทพเจ้าที่มีมาแต่โบราณกาล

 

ปาฏิหาริย์ สิ่งมหัศจรรย์ .. หากจะนำคำเหล่านี้มาอธิบาย มากเมฆยังรู้สึกว่ามันน้อยเกินไป..

 

หลายๆ ครั้งที่ผ่านมา มากเมฆได้รับพลังที่เคยมีกลับคืนจากในเหตุการณ์และโอกาสต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นพลังมิติรังสรรค์ มิติความคิดไร้สิ้นสุด สะพานหมื่นภพ เพลิงอมตะ หรือแม้แต่ความทรงจำทั้งหมดที่เกี่ยวกับภรรยารักทั้งสามของเขา ที่ตัวเขาเองได้เลือกที่จะเก็บรักษามันเอาไว้ แทนที่พลังพิเศษต่างๆ มากมายระดับพระเจ้า ภายในส่วนลึกที่สุดของห้วงจิตวิญญาณแท้จริงแห่งนี้

 

แต่ไม่รู้ว่าทำไม .. มันเหมือนกับว่าได้มีกลุ่มก้อนพลังงานบางอย่าง ที่ไม่ว่าจะยังไง นานแค่ไหน หรือแตกดับให้สูญสลายไปแล้วก็ตาม มันก็จะหวนกลับมาเช่นเดิมอยู่เสมอ .. ไม่ยอมไปไหน ไม่ยอมหนีจาก กลุ่มก้อนพลังงานที่ว่า คล้ายกับมีกึ่งจิตสำนึกของตัวมันเอง ถึงจะไม่สมบูรณ์เช่นดวงจิตที่รับรู้ได้แบบดวงจิตวิญญาณมนุษย์ แต่ทว่ากลุ่มก้อนพลังเหล่านั้น กับให้ความรู้สึกที่เป็นอมตะนิรันดร์ที่จะไม่มีวันสูญสลายอย่างแท้จริง ... มันจะดำรงอยู่เสมอตราบใดที่มากเมฆยังคงอยู่ แม้ว่าจะเหลือจิตวิญญาณเพียงแค่เศษเสี้ยวของเศษเสี้ยวก็ตาม

 

มากเมฆตั้งมั่นในความรู้สึกของตัวเอง ก้าวเดินเข้าไปในพระราชวังตรงหน้าอย่างช้าๆ

 

ทุกครั้งที่ก้าวเดินเข้าไปใกล้ มากเมฆจะได้รับกับแรงกดทับอันมหาศาล จากกลุ่มก้อนพลังงานที่ว่า .. มากขึ้น และมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากผ่านพ้นเข้าไปในท้องพระโรงของราชวังโบราณได้แล้ว ..

 

แรงกดทับอันหาใดเปรียบ รวมไปถึงแรงกดดันอันมากล้นด้วยพลังที่มากพอ จะฉีกร่างวิญญาณแท้จริงให้ขาดได้เป็นชิ้นๆ ส่งผลให้มากเมฆเกือบจะตายทุกครั้งที่ขยับเท้าก้าวไปข้างหน้า หากไม่ใช่ว่าตนเองมีพลังเพลิงอมตะ ที่สามารถรักษาร่างวิญญาณที่ถูกฉีกขาด และลดแรงกดดันต่างๆ ได้ในระดับหนึ่ง ปานนี้มากเมฆคงได้ตายหายจากจักรวาลแห่งนี้แล้วอย่างถาวร จากพลังดั้งเดิมที่เคยมีในอดีต

 

กลุ่มก้อนพลังงานต่างๆ มากมายที่ราวกับดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ได้รอยเด่นอยู่บนบัลลังก์สีทอง ประกายแสงสีเงินเป็นจำนวนมาก ทั้งหมดล้วนกำลังพยายามส่งคลื่นพลังต่างๆ ออกมา ขับไล่ผู้บุกรุกให้ถอยกลับด้วยพลังเศษเสี้ยวที่มีของแต่ละกลุ่มก้อนอย่างเต็มกำลัง

 

มากเมฆในเวลานี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวดสุดแสน จากร่างวิญญาณที่ถูกกระหน่ำโจมตีสารพัดรูปแบบ ความทรมานที่เกิดกับจิตวิญญาณแท้จริงนี้ มันเป็นอะไรที่หนักหนากว่าความเจ็บปวดที่เกิดกับร่างกาย ที่มีเลือดที่มีเนื้อเอามากๆ ความเจ็บปวดนี้พูดอธิบายได้เลยว่า มันเป็นที่สุดแล้วของความเจ็บปวดที่ทำให้แตกดับได้อย่างแท้จริง

 

แต่ยิ่งมากเมฆเดินเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ เข้าใกล้กลุ่มก้อนพลังงานเหล่านั้นมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆ ย่างก้าวที่ก้าวเท้าเดินออกไป ความเจ็บปวดทรมานจากความทรงจำที่สูญสลายไปแล้ว เมื่อชาติภพก่อนกับมีมากกว่ามาก จากความเจ็บปวดของกายจิตวิญญาณจะทนรับได้ไหว

 

ความเสียใจมากล้นที่ไม่อาจจะปกป้องคุ้มครองคนที่รักไว้ได้ ความเจ็บปวดจากการสูญเสียทุกๆ สิ่ง ที่ครั้งหนึ่งทำให้ต้องแยกจากนานนับพันนับหมื่นปี ความรู้สึกเหล่านี้ทั้งหมดของมากเมฆในอดีต ล้วนมาจากเศษเสี้ยวของความทรงจำที่สูญสลายไปแล้ว เพียงแต่ยังตกค้างอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ ไว้อยู่

 

เศษเสี้ยวแห่งอารมณ์ความรู้สึกจากอดีตชาติมากมาย มันได้กระตุ้นให้มากเมฆรู้สึกตัว ถึงจุดมุ่งหมายแท้จริงของเขา เขาสาบานกับดวงจิตวิญญาณพระเจ้า ที่ได้ให้โอกาสกับเขาอีกครั้งว่าจะไม่แพ้ และจะต้องทำให้อีกฝ่ายได้รับรู้ถึงความเจ็บปวด จากความสูญเสียทุกๆ สิ่งที่ต้องเผชิญบ้าง

 

มากเมฆก้าวเดินขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์ได้สำเร็จ ..

 

เพลิงอมตะที่ลุกไหม้ จากกองไฟขนาดเล็กๆ รอบร่างกายของเขา มันได้ขยายออกจนกลายเป็นกองเพลิงสีเงินที่ใหญ่โตจนประมาณการไม่ได้ รักษาและฟื้นฟูทุกๆ สิ่งที่เป็นตัวของมากเมฆเอาไว้ ก่อนที่ชายหนุ่มจะขยับปากพูดออกเสียงด้วยความยากลำบากว่า

 

".. พวกเจ้ากำลังโกรธ ชิงชังในตัวเราที่ก่อนหน้านี้ ได้ครอบครองพลังของศัตรูคู่แค้นไว้สินะ .."

 

".. ขอโทษนะ แต่พวกเจ้าก็น่าจะมองเห็นว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง และขอโทษอีกครั้งที่ปล่อยให้รอตั้งนาน .."

 

".. มันก็ผ่านมานานแล้วนะ ความรู้สึกคุ้นเคยเนี่ย เรามากเมฆจะไม่บังคับพวกเจ้า หากพวกเจ้ายินดีจะกลับมาเป็นพลังให้กับเรา ถึงแม้ในเวลานี้พวกเจ้าทั้งหมด จะเป็นเพียงเศษเสี้ยวของพลังปาฏิหาริย์ที่อ่อนแอเอามากๆ ของพลังที่เราเคยมีอยู่อย่างมากมายหลายประเภทก็ตาม พวกเจ้าทั้งหมดมาเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นไปด้วยกัน พร้อมกับเราอีกสักครั้งเถอะ .." มากเมฆพูดทุกๆ คำโดยไม่คิด แต่เลือกที่จะพูดทุกๆ คำออกมาจากภายในใจส่วนลึกของเขา

 

คำพูดของมากเมฆ ทำให้กลุ่มก้อนพลังพระเจ้าเล็กๆ จำนวนมากที่มีกึ่งจิตสำนึกรับรู้ได้ ต่างก็ชะงักไปตามๆ กัน

 

เนื่องจากนายเหนือหัวคนเก่าในร่างใหม่ ที่ไม่ได้พบมานานแสนนาน จนแทบจะจำไม่ได้อยู่แล้วหากนานไปกว่านี้

 

รู้สึกจะเปลี่ยนแปลงลักษณะนิสัยไปมากจากที่เคยเป็นในอดีต กลายเป็นอีกคนที่มีมุมมองแตกต่างไปจากเดิม

 

ปกติมันต้อง กลับคืนสู่ข้า เจ้าพลังขยะทั้งหลายสิหรือไม่ก็ พลังของข้า นายเหนือหัวของพวกเจ้ากลับมาแล้วแต่นี่เหมือนจะเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ กลายเป็นอีกคนที่ไม่รู้จักเสียแล้ว แต่กระนั้นก็ยังคงมีกลิ่นอายอันบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์ ของการรู้แจ้งที่รับรู้ได้เช่นเดิม เช่นกาลก่อนเมื่อนานมาแล้ว เพียงแต่ให้ความรู้สึกอบอุ่น น่าหลงใหลชิดใกล้กว่าแต่ก่อนมาก เป็นอะไรที่ดีขึ้นมากกว่าแค่ก่อน .. อ่อนโยนขึ้น ..

 

มากเมฆยิ้มหลังจากที่เห็นปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นของกลุ่มก้อนพลังจำนวนมาก ที่อยู่ๆ ก็ลดแรงกดดันพลังงานที่กดทับลงไปมาก

 

แต่เดิมเขาก็ไม่ได้เตรียมคำพูดสวยหรูอะไรเลย มาก่อนหน้านี้แม้แต่น้อย เพราะแค่จะก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เขาก็แทบจะไม่รอดอยู่แล้ว แต่ภายหลังที่ได้นั่งบนบัลลังก์ทำให้มากเมฆรู้สึกตัว รู้สึกได้ถึงความนึกคิดที่โหยหาของกลุ่มพลังปาฏิหาริย์เหล่านี้ ที่ราวกับดวงดาวจำนวนมากมายบนท้องฟ้า ที่อยากจะหวนคืนสู่ผู้เป็นเจ้านายหนึ่งเดียวของพวกมันอีกครั้ง เช่นเดียวกับพลังสะพานหมื่นภพนั่นเอง

 

".. ยินดีต้อนรับกลับมานะ นายท่าน พวกเราจะเป็นพลังให้ท่านเสมอจากนี้และตลอดไป .."

 

กลุ่มก้อนพลังปาฏิหาริย์ต่างๆ ได้หลอมรวมพลังกัน เพื่อพูดประโยคนี้ขึ้นมา

 

ก่อนที่พุ่งชนเข้ากับร่างวิญญาณแท้จริงของมากเมฆ ราวกับฝนดาวตกจากท้องฟ้าจำนวนมากอันงดงาม ที่ได้ตกลงบนทะเลสาบจิตวิญญาณของผู้เป็นนาย และไม่ก่อให้เกิดผลเสียใดๆ แม้แต่น้อยจากจำนวนที่มากขนาดนั้น รอคอยการฟื้นคืนขึ้นอีกครั้งอย่างช้าๆ ของพลังเหนือปาฏิหาริย์จำนวนมากมายมหาศาลที่ทรงพลังหาใดเปรียบ จนแม้แต่เทพเจ้า มหาเทพโบราณ และแม้แต่พระเจ้าบรรพกาลจำนวนมากล้วนแล้วแต่อิจฉา ...

 

มากเมฆผู้นั่งอยู่บนบัลลังก์ทอง และพระราชวังที่กำลังสูญสลายอย่างช้าๆ ได้ปรากฏรอยยิ้มบนใบหน้า

 

".. ดูเหมือนว่าตอนนี้ เราจะสามารถอัญเชิญ ไกอาริอุส ดราก้อน ออกมาสู่โลกความจริงได้แล้วสิเนี่ย .."

 

มากเมฆรับเอาพลังทั้งหมดที่เป็นเพียงเศษเสี้ยวพลังที่ไม่สมบูรณ์ และใช้การไม่ได้จำนวนมาก มาฟื้นฟูตัวมันเองภายในร่างกายของเขาอย่างช้าๆ และบางส่วนได้เข้าไปอยู่ในห้วงแห่งจิตวิญญาณแท้จริง ที่กำเนิดใหม่ของมากเมฆเช่นกัน เพื่อทำการหลอมรวมให้เป็นหนึ่งเดียว และคอยเพิ่มพูนพลังของตัวมันเองต่อไป เช่นเดียวกับสะพานหมื่นภพ

 

มากเมฆในเวลานี้ ไม่ได้อ่อนแอลงเลย

 

แต่กับได้พลังที่เคยมีของตัวเองกลับมา .. ถึงจะเป็นเพียงเศษเสี้ยวก็เถอะ ..

 

 

 ------------

ฝากตรวจคำผิดด้วยนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 285 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3565 Kondee2870 (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 21:03
    ที่ถูกคือ《หวนคืน》นะคะ

    สู้ๆค่ะไรท์
    #3,565
    1
    • #3565-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 195)
      7 เมษายน 2562 / 22:00
      แก้ไขแล้วครับ ขอบคุณมาก
      #3565-1
  2. #3552 loliz (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 23:53
    แง้ มันน้อยรึตูอ่านเร็วฟระ
    #3,552
    0
  3. #3551 ball~bally (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 19:27

    อ๊าา อุส่าดองเป็นเดือน อ่านแปปๆจบและ สนุกเหมือนเดิมเลยครับ

    #3,551
    0
  4. #3550 Code; Ver.million (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 16:14

    นั่นไง!! อย่างที่คิดได้มังกรโลลิร่วมปาร์ตี้จริงๆ

    #3,550
    0
  5. #3549 KurouNeko (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 15:29

    จะใช้ยากกว่าพลังที่้เสียไปแค่ไหนหนอ

    #3,549
    0
  6. #3548 joelamtan (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 14:05
    ขอบคุณครับ
    #3,548
    0