มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 185 : บทที่ 185 ครอบครัวเมฆาเทพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 321 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

บทที่ 185 ความสุขของครอบครัว

 

            พวกสารเลวที่คิดร้ายแผนการชั่วกับน้องๆ ของเขา ล้วนต้องเผชิญกับโทษทัณฑ์จากหายนะพิโรธอย่างสาสม อยากตายไม่ได้ตาย อยากอยู่ไม่ได้อยู่ ชาวดาวบาทาทาจำนวนมาก ล้วนถูกเปลวเพลิงทมิที่ไม่มีวันมอดดับ เผาไหม้ทำลายทั้งร่างกายและจิตใจจนแตกสลายอย่างช้าๆ ยิ่งกว่าตกนรกโลกันตร์เสียอีก

 

            ชาวบาทาทาที่มี 9 หางอันเป็นชนชั้นสูง และยังเป็นผู้นำปฏิบัติการในครั้งนี้ หรือในชื่อ มอโจร่า เอฟ โดทา ล้วนมองอย่างว่างเปล่าไปยังลูกน้องของตน ที่ดูเหมือนจะตายทั้งเป็นไปแล้วทั้งหมดโดยสมบูรณ์ ด้วยความรู้สึกหวาดเสียวเกินจะทน หวาดกลัวจนไปถึงจิตวิญญาณดวงน้อยๆ เลยทีเดียว จากสิ่งที่ได้พบเจอพบเห็นในวันนี้

 

            ถึงแม้สิ่งต่างๆ จะเกิดขึ้นและผ่านไปได้ไม่ถึง 2-3 วินาทีเลยด้วยซ้ำ

 

แต่สำหรับ มอโจร่า แล้ว ตัวมันเองกับรู้สึกยาวนานนับร้อยๆ ปีเลยทีเดียว ความรู้เย็นเยือกไปถึงวิญญาณจากแรงกดดันที่ตามองไม่เห็น แต่กับรู้สึกได้อย่างชัดเจน จนแม้แต่จะขยับร่างกายสักนิด เพื่อที่จะหลบหนียังทำไม่ได้เลย

           

มากเมฆในเวลานี้ได้คอยๆ ปรากฏตัวออกมาจากรอยแยกของมิติ ด้วยหัตถ์พระเจ้าขนาดใหญ่ยักษ์ทั้งสองที่กำลังฉีกช่องว่างของมิติให้แยกออกจากกันอย่างป่าเถื่อน ด้วยพลังทำลายล้างอันเหลือล้น จนก่อให้เกิดสภาพอากาศแปรปรวนไปทั่วโลกเมฆาในระดับวิกฤต ราวกับท้องฟ้าจะถล่มลงมาเสียอย่างงั้น และในขณะเดียวกันชายหนุ่มรูปงามหาใดเปรียบ ได้ก้าวเดินออกมาจากรอยแยก พร้อมกับเปลวเพลิงอมตะสีดำทมิฬสุดร้องแรง ด้วยรูปลักษณ์ของชายหนุ่มผมสีเงินยาวงดงาม นัยน์ตาสีทองประกายแสงศักดิ์สิทธิ์จากฟ้าสวรรค์ แต่ยังคงออร่าแห่งแสงทมิฬจากความโกรธแค้น เอาไว้ในดวงตาอยู่ไม่น้อย พร้อมกับแต่งกายด้วยชุดคลุมเวทแห่งความตาย อันเป็นเอกลักษณ์ของหายนะสีเงินผู้โด่งดัง

 

เหล่าทหารกล้าเหล่าผู้ติดตามของตระกูลเมฆาเทพที่เสียสละ รวมไปถึงน้องๆ ทั้งสองของมากเมฆที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนปางตายก่อนหน้านี้ ล้วนได้รับการคุ้มครองและป้องกันจากเปลวเพลิงอมตะสีเงินอยู่แล้วตั้งแต่แรก และกลับมาเป็นปกติสมบูรณ์พร้อมอีกครั้ง แม้แต่เสื้อผ้าที่เคยขาดและเสียหายยังกลับมาเป็นปกติทั้งหมด ไม่หลงเหลือร่องรอยใดๆ ที่สามารถระบุได้เลยว่าครั้งหนึ่ง เคยได้รับบาดเจ็บจนหมดสภาพมาก่อน

 

น้องทั้งสองมองไปยังพี่ชายใหญ่มากเมฆที่ยืนอยู่กลางอากาศ ดุจเทพเจ้าจากสวรรค์ชั้นฟ้าผู้ยิ่งใหญ่ ด้วยแววตาแห่งความสุขสำนึกขอบคุณพี่ชายคนนี้เอามากๆ ที่มาช่วยเหลือในยามที่น้องๆ หมดหวังไปแล้ว แถมทุกๆ คำพูดที่พี่ชายมากเมฆได้ประกาศกร้าวจะล้างเผ่าพันธุ์ต่างดาวที่มาทำร้ายพวกตนทั้งสอง ให้สูญสิ้นไปจากจักรวาลแห่งนี้ด้วยโทสะบริสุทธิ์ ที่สัมผัสรับรู้ได้ถึงความเป็นห่วงเป็นใยอย่างแท้จริง จากความรักของพี่น้องจากความรักของครอบครัวที่มีให้กัน สิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นเหล่านี้ มันได้ประทับลงไปในหัวใจของน้องๆ ทั้งสองไปแล้วโดยสมบูรณ์

 

            แววตาแสนเย็นชาดุจคมมีดและโกรธแค้นของคนหมู่มากที่ฟื้นคืนจากความตาย

 

ต่างก็ได้จ้องมองไปยังชาวดาวบาทาทา “มอโจร่า” ที่ยังเหลือรอด มีหลายสิบคนของตระกูลเมฆาเทพ คิดจะกระโดดเข้าไปรุมพายุหะบาทาใส่อีกฝ่ายให้สาแก่ใจ

 

แต่สุดท้ายต่างก็สงบใจลงได้ หลังจากที่เห็นบุตรชายคนโตของตระกูลเมฆาเทพ ผู้มีพลังดุจพระเจ้าได้ลอยตัวลงมาอย่างช้าๆ พร้อมกับใช้หัตถ์พลังพระเจ้าขนาดใหญ่ยักษ์ ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากพลังมิติรังสรรค์ ทำการบีบอัดชาวดาวบาทาทาผู้มีชะตากรรมที่น่าอนาถแท้เอาไว้ คล้ายกับลูกไก่ในกำมือของปีศาจร้าย จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด จนเสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นจนได้ยินกันทั่ว เสียงร้องปานจะขาดใจตายของอีกฝ่ายยิ่งมายิ่งชัดเจน แต่มากเมฆผู้กระทำลงมืออย่างโหดร้าย หาได้สนใจหรือมีเมตตาต่ออีกฝ่ายแม้แต่น้อย

 

หลังจากที่ถูกบีบจนตายคามือแบบเล่นๆ หลายต่อหลายครั้ง พร้อมกับชุบชีวิตขึ้นมาใหม่อยู่เรื่อยๆ จนสาแก่ใจ

 

มากเมฆจึงได้ก้าวเดินกลางอากาศเข้าไปยืนอยู่ใกล้ๆ มอโจร่าที่หมดสภาพอยู่กลางอากาศแต่ยังไม่ตาย พร้อมกับสั่งการทางความคิดให้หัตถ์พระเจ้าขนาดใหญ่ยักษ์ที่ลดขนาดลงจนพอดี ทำการฉีกร่างของมันออกเป็นสองส่วนจนขาดออกจากกัน ในขณะนั้นเองมากเมฆได้ใช้พลังไร้สภาพ ทำการกระชากเอาหัวใจทั้ง 9 ดวงของเป้าหมายออกมาไว้ในมือ ก่อนที่จะตรวจสอบหัวใจทั้งเก้าจนแน่ใจ จนเผลอเผยรอยยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว

 

ที่แท้ยิ่งชาวดาวบาทาทานั้นยิ่งมีจำนวนหางมากเท่าไหร่ ชีวิตของพวกมันก็มีมากขึ้นเท่านั้น 9 หาง 9 ชีวิต ไม่แปลกใจเลยกว่ามากเมฆจะทรมานมันจนกว่าจะตายได้ทั้งเป็นๆ ถึงได้ใช้เวลาอยู่นานหลายนาทีนัก

 

แต่ทว่าการที่ชายหนุ่มทำการดึงเอาหัวใจของอีกฝ่ายออกมา ไม่ใช่เพียงแค่จะตรวจสอบ หรือค้นหาความลับของพลังพิเศษของพวกมันเท่านั้น แต่มากเมฆยังได้ทำการสืบค้นลงลึก และใช้พลังเข้าเชื่อมต่อเข้ากับหยดเลือดแท้จริงต้นกำเนิดของเผ่าพันธุ์ของพวกมัน เพราะหลังจากนี้มากเมฆจะทำตามที่พูดเอาไว้ ไม่ว่าพวกมันจะซ่อนอยู่ที่ไหนในจักรวาลแห่งนี้ชาวดาวบาทาทาถูกกำหนดให้สูญสิ้นเผ่าพันธุ์โดยสมบูรณ์แล้ว

 

ร่างแยกพลังของมากเมฆอยู่ๆ ก็ได้ปรากฏตัวขึ้น โดยไม่สนใจสายตาของคนรอบข้างที่มองมาที่มากเมฆร่างหลักแม้แต่น้อย ก่อนที่จะรับเอาอุปกรณ์ที่สร้างขึ้นมาเป็นการเฉพาะจากพลังมิติรังสรรค์ เป็นกรงขังต่างมิติขนาดเล็กที่สามารถถือได้ด้วยมือเดียว ก่อนที่จะโบกมือไปยังชาวดาวบาทาทาที่ถูกเพลิงทมิฬเผาไหม้ให้ตายทั้งเป็น ทำการดูดกลืนพวกมันทั้งหมดเข้าไปในกรงขังที่ถูกสร้างขึ้น ไม่เว้นแม้แต่ชาวบาทาทาชนชั้นสูง 9 หาง หลังจากที่ถูกชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ พร้อมกับเผชิญหายนะจากเพลิงทมิฬให้ตายทั้งเป็นเหมือนคนอื่นๆ

 

ร่างแยกพลังของมากเมฆปรากฏขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง จากสิบเป็นร้อยจากร้อยเป็นพัน ก่อนที่จะพุ่งออกไปจัดการกับปัญหาต่างๆ ที่นอกดาวโลกเมฆาที่ 333 เข้าทำการสังหารโหด พร้อมกับจับกุมชาวดาวบาทาทาไว้ทั้งหมดในกรงขังต่างมิติ

 

แต่ก็ยังไม่วายขโมยเอายานบินรบ ยานอวกาศสภาพสมบูรณ์ของพวกมัน เอามาเป็นของตระกูลเมฆาเทพอีกด้วย โดยถือว่าเป็นสินสงครามที่พวกมันมาหาเรื่อง โดยจะทิ้งยานอวกาศเหล่านี้เอาไว้ที่โลกเมฆาที่ 333 ในพื้นที่ที่ถูกเตรียมไว้แล้ว ไว้ให้ทีมนักวิจัยของตระกูล ทำการศึกษาต่อยอดต่ออีกทีในภายหลัง หลังจากที่สถานการณ์ต่างๆ ได้สงบลงแล้วหลังจากนี้

 

******************************

ในขณะเดียวกันที่ปล่อยให้ร่างแยกพลังออกไปสะสางปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้น และออกไปฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวดาวบาทาทา โดยแบ่งหน้าที่กันพุ่งตรงไปยังจุดศูนย์กลางกาแล็กซีที่พวกมันดำรงอยู่

 

มากเมฆและน้องๆ ได้เดินทางกลับไปยังสถานที่พักของน้องทั้งสอง และดูเหมือนว่ากายเมฆมีอะไรจะพูดมีอะไรจะถามอยู่ตลอดเวลา และมากเมฆเองก็สังเกตได้ทุกครั้งที่น้องของเขา มองไปยังผ้าคลุมเวทแห่งความตายอย่างสนใจ

 

ภายในห้องรับรองส่วนตัวขนาดใหญ่ หลังจากที่น้องทั้งสองไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจนเรียบร้อย และคุณพ่อไพศาลเองก็กำลังเดินทางมาที่โลกเมฆาที่ 333 ด้วยความเร็วสูง และคาดว่าจะมาถึงในอีก 1 ชั่วโมงหลังจากนี้

 

กายเมฆหลังจากที่สบโอกาส เห็นพี่ชายมากเมฆกำลังทำอาหารในห้องครัวด้วยตัวเองอยู่ ความอยากรู้อยากเห็นที่ทนเก็บเอาไว้ไม่ไหวอีกแล้ว จึงได้พูดถามขึ้น ".. พี่มากเมฆเป็นหายนะสีเงินใช่มั้ยครับ ??? .." กายเมฆแต่เดิมก็เป็นคนฉลาดมากอยู่แล้ว ดังนั้นคำถามของเจ้าตัวจึงตรงไปตรงมาเข้าประเด็ดแบบสุดๆ

 

มากเมฆที่กำลังเตรียมอาหารอยู่หลายอย่าง หันไปมองน้องชายที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ และแต่งตัวแบบง่ายๆ ไม่ได้หรูหราอะไรแบบทุกที ก่อนที่จะกล่าวตอบไปว่า ".. ใช่ เป็นพี่เองหล่ะที่สู้กับเราในตอนนั้น และเอาชนะเราด้วยวิธีการแปลกประหลาดไปหน่อย โกรธแค้นหรือเปล่าล่ะ .." มากเมฆกล่าวตอบราวกับเป็นเรื่องปกติธรรมดาไม่ได้สำคัญอะไร

 

กายเมฆไม่ได้ตกใจอะไรมากนัก เพราะเจ้าตัวได้คาดเดาคำตอบไว้แล้ว แต่ทว่าหัวใจก็ยังสั่นแบบสุดๆ อยู่ดี หากจะบอกว่าโกรธแค้นมั้ย ก็ต้องบอกว่าแค้นอยู่บ้าง เพราะไม่เคยแพ้แบบหมดสภาพมาก่อน

 

แต่พอรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นพี่ชายแท้ๆ ทางสายเลือด ความรู้สึกด้านลบเหล่านั้นก็ดูเหมือนจะสลายหายไปเอง เปลี่ยนไปเป็นความยินดีมากกว่า ที่มีพี่ชายเก่งสุดยอดขนาดนี้

 

".. จริงๆ ก็โกรธและแค้นมากๆ เลยล่ะ เพราะพี่มากเมฆเล่นสกปรกสุดๆ ใช้อาวุธได้ทุเรศเกิ้นนน แต่ผมก็ยอมรับได้อ่ะนะ ช่างมันเถอะ เพราะยังไงมันก็เป็นเกมเล่นเพื่อหากำไรและความสนุกอยู่แล้ว ดีชะอีกที่พี่เป็นหายนะสีเงินต่อไปจะได้ร่วมมือกันยึดครองดาวแม่ทั้งสามให้หมดเลย .." กายเมฆพูดคุยกับมากเมฆอย่างเป็นกันเองหลายเรื่อง กำแพงเล็กๆ ภายในจิตใจที่เคยมี ดูเหมือนจะหายไปแล้วอย่างไม่รู้ตัว

 

ในระหว่างนี้เองที่พี่ชายกับน้องชาย ต่างก็ช่วยกันทำอาหารเป็นครั้งแรก และถึงแม้กายเมฆจะไม่เคยเรียนรู้การทำอาหารมาก่อน แต่ด้วยสติปัญหาและความฉลาดที่เกินวัยไปมาก

 

ทำให้เจ้าตัวสามารถเรียนรู้ผ่านจากมอง สังเกต สอบถาม และกลายมาเป็นลูกมือให้กับมากเมฆได้อย่างไม่มีปัญหา

 จนน้องสาวคนเล็กอารียาผ่านมาเห็น หลังจากที่หิวพร้อมกับได้กลิ่นอาหารหอมๆ โดยสาวน้อยของบ้าน ไม่ได้สนใจอยากจะเข้าครัวเลยสักนิด ไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารอย่างสบายใจ

 

            ".. พี่ชาย พี่ชาย อารียาหิวแล้วนะ ขอชิมหน่อยได้มั้ยคะ  .." อารียายิ้มให้พี่ชายทั้งสองแบบเจ้าเล่ห์ แถมไม่รอให้อีกฝ่ายกล่าวตอบ เพราะด้วยทนหิวไม่ไหวแล้วอาหารที่ทำเสร็จจำนวนมากพวกนี้ มันน่ากินเอามากๆ เลย เจ้าตัวจึงได้แอบไปหยิบอันที่ทำเสร็จแล้วใหม่ๆ แอบทานเล่น แอบชิมอยู่เรื่อยๆ พอไม่มีคนห้ามหลายๆ ครั้งเข้า อารียาจึงแอบหยิบใส่จานที่เตรียมไว้แล้วไปหลายชิ้น เอาไปแอบนั่งกินก่อนใครเพื่อนเหมือนเด็กๆ ทั้งที่อายุก็ 16 ปีแล้วแท้ๆ

 

มากเมฆหันมายิ้มให้น้องสาวที่ทำตัวเหมือนเด็กๆ ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า ".. แอบหยิบไปกี่ชิ้นแล้ว พี่ให้ชิมได้ก่อนนิดหน่อยนะ เพราะเห็นว่าเราหิวมากๆ ไม่ได้กินอะไรมาตั้งสองวัน แต่หยิบไปเยอะแบบนี้เลย พี่ควรจะบอกแม่ให้อมรบนิสัยเราใหม่ดีมั้ยน้า คิดว่าไงกายเมฆ .."

 

ก่อนที่กายเมฆจะตอบคำรับมุขแกล้งอารียาอยู่นั้น

 

อยู่ๆ ก็มีหญิงสาววัยกลางคน ได้เดินเข้ามาภายในห้องอาหาร พร้อมกับชายวัยกลางคนพร้อมรอยยิ้มมีความสุข ทั้งสองตรงเข้าไปภายในห้องครัว ก่อนที่หญิงสาววัยกลางคนจะกล่าวพูดขึ้นมาว่า  ".. อารียา แม่จะจ้างคุณครูสอนมารยาทมาให้หนูใหม่ 20 คนเลยนะ เพื่อสอนหนูโดยเฉพาะเลย ใครจะไปคิดล่ะว่าเจ้าหญิงน้อยของบ้านเมฆาเทพ จะแอบไปหยิบอาหารมาทานเล่นแบบนี้ ไม่รอคนอื่นๆ เลย ดูพี่กายเมฆเขาสิยังทนได้เลย .." คุณแม่พิมนภาที่เพิ่งจะเดินทางมาถึง โดยมีหนึ่งในร่างแยกพลังของมากเมฆเดินทางไปรับ มาที่โลกเมฆาที่ 333

 

ถึงแม้คุณแม่พิมนภาจะพูดไปแบบนั้น แต่รอยยิ้มของคนเป็นแม่ล้วนเต็มไปด้วยความสุข ของการได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาของทุกๆ คนในครอบครัว พ่อแม่ลูกๆ ทุกคน

 

".. แม่คะ ไม่เอานะ ครูสอนมารยาทพวกนั้นใจร้ายจะตาย ตะกี้ ๆ พี่กายเมฆก็แอบหยิบกินเหมือนกัน แต่คุณแม่ไม่เห็นเอง ใช่มั้ยคะพี่มากเมฆ พี่ต้องช่วยหนูนะ .." อารียาหาพวกอย่างไว พร้อมกับส่งสายตาเว้าวอนอย่างน่าสงสารน่ารักไปทางมากเมฆ

 

มากเมฆตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากยิ่งกว่าทำสงครามเสียแล้ว ... เพราะไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน เอาไงดีล่ะเนี่ย !?

 

แต่อยู่ๆ เสียงหัวเราะของทุกคนภายในบ้าน พ่อ แม่ ลูกต่างก็ดังขึ้น

 

ใครจะไปคิดล่ะว่ามากเมฆผู้มีพลังดุจพระเจ้าคนนั้น จะใสซื่อจนแก้ปัญหาง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้กัน

 

สำหรับช่วงเวลาในตอนนี้ มันช่างเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขที่สุดอย่างแท้จริง ... ของทุกๆ คนในครอบครับเมฆาเทพที่รอคอยมาตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 321 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3469 zaalah5931 (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 00:04

    ขอบคุณค่ะ
    #3,469
    0
  2. #3468 loliz (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 23:41
    แยกโชว์ พร้อมตบโหด
    #3,468
    0
  3. #3467 KurouNeko (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 23:30

    ใช้ร่างแยกได้เยอะขนาดนี้แล้วเหรอ

    #3,467
    1
    • #3467-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 185)
      25 มีนาคม 2562 / 15:27
      ในบทที่ 167 มากเมฆก็มีพลังพื้นฐานที่เพิ่มมากขึ้นกว่าสมัยก่อนที่ต้องเข้าโหมดพระเจ้า 100% แล้วครับ
      หากถามว่าพลังที่เพิ่มมาจากไหน มาจากความทรงจำความรักที่มากเมฆมีให้กับภรรยาทั้งสามของเขา
      มากเมฆจำได้แล้วถึงเรื่องราวของเขากับภรรยา จึงได้พลังพระเจ้ากลับมาแต่ก็เพียงส่วนน้อยเท่านั้น
      เพราะบางอย่างเมื่อหายไปแล้ว มันไม่สามารถเอากลับมาได้ทั้งหมด
      #3467-1
  4. #3466 Pachara6711 (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 23:27
    5555.

    ผมอ่านแล้วก็ยิ้มตามกับบรรยากาศครอบครัว
    #3,466
    0
  5. #3465 pnipni1999 (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 23:25
    ให้สามคำกับตอนนี้
    "ตาย-น้ำ-ตื้น" น่ะจะมากเมฆ
    #3,465
    0
  6. #3464 ปลาทองมะเขือเทศ (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 23:23
    รู้สึกอบอุ่น
    #3,464
    0
  7. #3463 joelamtan (จากตอนที่ 185)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 22:57
    ขอบคุณครับ เจอคำผิด
    สะสาน แก้เป็น สะสาง จร้าา แต่นิดหน่อย ผ่านนนนน
    #3,463
    1
    • #3463-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 185)
      25 มีนาคม 2562 / 15:20
      แก้ไขแล้วครับ ขอบคุณมาก
      #3463-1