มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 184 : บทที่ 184 พวกมันต้องสูญสิ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 295 ครั้ง
    23 มี.ค. 62

บทที่ 184 พวกมันต้องสูญสิ้น

 

            ตลอด 15 นาทีที่ผ่านมา ต่างคนต่างก็นำเสนอแผนการช่วยเหลือ แผนการตอบโต้ แผนการตั้งรับ และความคิดเห็นของตัวเองจากประสบการณ์ที่มีออกไป เพื่อช่วยเหลือให้ท่านผู้นำตระกูล สามารถตัดสินใจได้โดยง่าย จากสถานการณ์ที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

 

            ตลอดเวลาที่ผ่านมาทุกๆ คนต่างก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อออกความคิดเห็น

 

แต่จะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เป็นทั้งที่ปรึกษา และยังเป็นนักวิเคราะห์คนสำคัญของตระกูลเมฆาเทพ แต่ยังคงเงียบไม่พูดไม่จา และไม่ได้นำเสนอแผนการหรือความคิดเห็นใดๆ

 

จนแม้แต่ไพศาลที่มักจะรับฟังความคิดเห็นของเธออยู่เสมอ ยังอดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อย

 

หลังจากที่เห็นอีกฝ่ายเอาแต่อ่านข้อมูล กลับไปกลับมาหลายต่อหลายครั้ง ก่อนที่เธอจะพูดขึ้นมาว่า

 

".. ท่านผู้นำคะ มีความเป็นไปได้ถึง 3 เป้าหมายที่น่าจะเป็นความต้องการของกลุ่มโจรสลัดบาทาทาค่ะ .."

 

".. 3 เป้าหมายที่กำลังจะพูดถึงอยู่นี้ เป็นเพียงสิ่งที่กฤษณาคาดการณ์ไว้เท่านั้นจากข้อมูลที่เห็น และตลอด 2 วันของสถานการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมา แต่ก็มั่นใจกว่า 70% ว่า 1 ใน 3 จะต้องเป็นเป้าหมายแท้จริงของพวกมันแน่นอนค่ะ .."

 

การที่อยู่ๆ กฤษณา เมฆาเทพกล่าวพูดขึ้นมาในหัวข้อที่แตกต่างไปจากคนอื่นๆ

 

ทำให้ทุกๆ คนภายในห้องบัญชาการต่างก็เงียบลงในทันที และรอที่จะรับฟังเนื้อหา ในสาระสำคัญที่หญิงสาวกำลังจะพูดถึงอย่างตั้งใจ จนแม้แต่มากเมฆเองยังต้องมองมาที่หญิงสาวหน้าตาดีคนนี้ อยู่หลายครั้งด้วยความสนใจอยู่ไม่น้อย เพราะด้วยสัมผัสพลังลี้ลับได้บอกให้เขารู้ว่า หญิงสาวคนนี้ กฤษณา เมฆาเทพ เป็นหญิงสาวที่พิเศษและต่างแตกไปจากคนอื่นๆ

 

".. เป้าหมายอย่างแรก พวกมันน่าจะมาที่โลกเมฆาที่ 333 เพราะตามหาใครบางคนค่ะ ดูได้จากการที่พวกมันไม่ได้เปิดฉากโจมตีอย่างรุนแรงแม้แต่น้อย ไปยังเขตพื้นที่ที่อยู่อาศัยของพลเรือนประชาชนต่างดาวที่ย้ายเข้ามาอยู่อาศัยเมื่อเร็วๆ นี้ แต่กับเลือกที่จะเปิดฉากโจมตีเข้าทำลายกองยานบินรบและกองกำลังทหารทั้งหมดบนโลกเมฆาที่ 333 แทน  .."

 

".. และจากหมายเหตุเล็กๆ ที่เห็นในเอกสารเหล่านี้ที่เพิ่งจะถูกอัพเดทเข้ามา ทำให้กฤษณาคิดว่ากลุ่มเป้าหมายที่อาจจะเป็นไปได้ของพวกมัน คือการตามหาใครบางคนที่พวกมันหมายหัวและต้องการตัวค่ะ มีความเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นเหล่าราชวงศ์เก่าแก่ที่หมดอำนาจทางการเมืองและกำลังถูกตามล่า .."

 

".. โจรสลัดอวกาศที่พวกเราคิดว่าพวกมันเป็น แท้ที่จริงสมควรน่าจะเป็นกองยานบินระดับสูง เป็นกองกำลังทหารที่มีภารกิจพิเศษมากกว่า เพราะเท่าที่เห็นจากการทำงานร่วมกันของกองยานบินที่เป็นระบบระเบียบเอามากๆ ราวกับถูกฝึกมาแล้วอย่างดีเป็นสิบๆ ปีของพวกมัน ทำให้เชื่อไม่ลงหากยังคิดว่าพวกมันเป็นโจรสลัดอวกาศ กลุ่มคนที่ไร้กฎระเบียบ และที่สำคัญโจรสลัดอวกาศไม่น่าจะมีกองยานบินรบสมบูรณ์แบบที่เป็นรูปเป็นร่าง ประสิทธิภาพสูงล้ำมากขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็นยานอวกาศขนาดใหญ่ ขนาดกลาง และขนาดเล็ก ที่มีมาตรฐานสูงที่เหมือนถูกผลิตออกมาจากโรงงานจำนวนมาก แถมยานอวกาศของพวกมันยังไม่มีตราสัญลักษณ์อะไรอีกด้วย นี่มันผิดสังเกตมากๆ เลยนะคะ .."

 

".. เป้าหมายที่เป็นไปได้อย่างที่ 2 คือการเข้ามาเพื่อยึดครองโลกเมฆาที่ 333 เนื่องจากดวงดาวนี้มีขนาดใหญ่กว่าดาวโลกเป็นล้านเท่า แถมมีทรัพยากรทางธรรมชาติอยู่มากมาย เหมาะแก่การอยู่อาศัยต่อไปได้นับล้านปีได้อย่างไม่มีปัญหาอะไร และถือได้ว่าเป็นดวงดาวที่สมบูรณ์แบบที่หาได้ยากมากดวงหนึ่งของจักรวาล .."

 

".. อาจจะเป็นที่ต้องการของพวกมัน ซึ่งเป็นกองกำลังยานอวกาศ ภารกิจสำรวจที่ผ่านทางมาก็เป็นได้ และที่สำคัญที่สุดก็คือบนโลกเมฆาที่ 333 มีแร่ธาตุแปลกใหม่ที่ยังไม่ถูกค้นพบอีกจำนวนมาก เอาแค่เหมืองแร่ทั้ง 239 แห่งที่ทางเรากำลังดำเนินการอยู่ในเวลานี้ บนโลกเมฆาตลอดหลายปีที่ผ่านมา ก็ทำให้ทางเราค้นพบแร่ธาตุชนิดใหม่ๆ จำนวนมาก และหนึ่งในนั้นอาจจะเป็นที่ต้องการของพวกมันก็เป็นได้  ข้อสันนิษฐานนี้มาจากการที่ชาวดาวบาทาทาที่เป็นหัวหน้าของพวกมัน ได้ขอเป็นฝ่ายขอเจรจากับพวกเราก่อนเพื่อแลกเปลี่ยน ก่อนที่จะถูกเจ้าโง่จากตระกูลซีโอดร้ามาทำลายโอกาสไป .."

 

".. ส่วนเป้าหมายสุดท้ายเป็นสิ่งที่เป็นไปได้มากที่สุด มากกว่า 80% และไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลยค่ะ หากพวกมันมีเป้าหมายเพื่อจับกุมตัวของคุณหนูทั้งสองตั้งแต่แรก  .." กฤษณาหยุดพูดไปเล็กน้อย เพราะหากมันเกิดขึ้นจริงๆ มันจะก่อให้เกิดผลลัพธ์อันเลวร้าย ต่อตระกูลเมฆาเทพอย่างมาก และจิตใจของคุณพิมนภาผู้ที่รับเธอมาอุปการะเลี้ยงดูอย่างรุนแรง และเธอไม่อยากให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย

 

".. เพื่อแลกเปลี่ยนกับสิ่งที่มีเพียงตระกูลเมฆาเทพเท่านั้นที่มี สารเหลวเพลิงอมตะ ค่ะ และจากความสามารถพิเศษของพวกมันตั้งแต่เกิด ที่สามารถกลืนกินและแย่งชิงทุกๆ สิ่งจากเป้าหมายมาเป็นของตัวเองได้ มีความเป็นไปได้สูงถึง 80% ที่พวกมันจะทำการกลืนกินคุณหนูทั้งสอง และลอบเข้ามาในตระกูลเมฆาเทพโดยใช้ร่างกายและความทรงจำที่ได้รับ เพื่อทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้วิทยาการลับและวิธีในการสร้างสารเหลวเพลิงอมตะค่ะ .."

 

กฤษณาหยุดพูดไปอีกครั้งเล็กน้อยถอนหายใจยาวๆ เพราะมีอีกหนึ่งความกังวลที่หลายๆ คนมองข้ามไป แต่เธอกับรู้สึกว่ามันจำเป็นต้องพูดและมองการณ์ไกลออกไป และบอกให้ทุกๆ คนรู้สึกตัวสักนิดก็ยังดี

 

เธอพูดต่ออีกว่า ".. และหากพวกเราตระกูลเมฆาเทพได้ทุมกำลังทั้งหมด เพื่อช่วยเหลือเฉพาะคนของตัวเอง เฉพาะคุณหนูทั้งสองคนให้รอดออกมาอย่างปลอดภัย หลังจากนี้ชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือที่สะสมมาของตระกูลเมฆาเทพ .."

 

".. ก็จะแย่ลงลดน้อยลงเป็นอย่างมากในระดับกาแล็กซี ทุกคนอย่าได้ลืมนะคะ ยุคนี้การสื่อสารข่าวสารต่างๆ ไปเร็วและไวยิ่งกว่าไพที่กำลังลุกไหม้เสียอีก  ความน่าเชื่อถือต่างๆ ที่เคยได้รับก็จะหมดลง ธุรกิจต่างๆ และดวงดาวที่ทางเราเป็นเจ้าของอยู่ ก็จะเกิดผลกระทบเป็นวงกว้างอย่างต่อเนื่อง มันกับโดมิโน่ที่ล้มไปเรื่อยๆ มนุษย์ต่างดาวที่เคยคิดจะย้ายเข้ามาอยู่อาศัยในดวงดาวของเราก็จะลดน้อยลง เพราะคิดว่ามันไม่ปลอดภัย ตระกูลเมฆาเทพไม่มีความสามารถจะคุ้มครองหรือปกป้องพวกเขาได้ ทำให้โอกาสในการรับวิทยาการและองค์ความรู้ใหม่ๆ จากต่างดาวของทางเราหยุดชะงัด และตระกูลเมฆาเทพก็จะถูกลดอำนาจในการต่อรองลงเรื่อยๆ และกลายเป็นเพียงอดีตผู้มีอำนาจเท่านั้น .."

 

คำกล่าวทั้งหมดของกฤษณาทำให้หลายๆ คนต้องตระหนักคิดอีกครั้ง

 

ถึงผลกระทบที่จะตามมาหลังจากนี้ หากเลือกใช้แผนการหรือวิธีการรับมือกับสถานการณ์ได้ไม่ดีพอ

 

แต่กระนั้นดูเหมือนท่านผู้นำไพศาล จะยังคงยิ้มได้และไม่ได้กังวลอะไรมากนัก

 

ก่อนที่จะมองไปยังบุตรชายที่นั่งรับฟังอย่างตั้งใจ มาได้โดยตลอดและควบคุมอารมณ์ที่กำลังเดือดดุจเพลิงนรกไว้ได้อย่างสมบูรณ์ พร้อมกับพูดขึ้นมาว่า ".. มากเมฆ พ่อฝากเราไปช่วยน้องๆ ด้วยนะ .." ไพศาลกล่าวพูดออกมาอย่างว่าง่ายสบายอารมณ์ ราวกับว่าปัญหาที่กำลังเผชิญหนักหนาอยู่นี้ สามารถแก้ไขได้ด้วยตัวบุคคลเพียงคนเดียว

 

มากเมฆมองไปยังคุณพ่อไพศาลที่เชื่อมั่นในตน ก่อนที่จะพยักหน้ารับคำ พร้อมกับพูดตอบไปว่า ".. น้องๆ ยังปลอดภัยดีครับ ผมสัมผัสถึงน้องๆ ได้แล้ว ส่วนเรื่องชาวดาวบาทาทาขอให้ผมเป็นคนจัดการเอง หากพวกมันพูดไม่ฟังหรือมีแผนการเป้าหมายที่เลวร้าย ผมจะส่งพวกมันกลับไปเกิดใหม่ให้หมด ขอตัวนะครับ .." มากเมฆพูดจบร่างกายที่เคยนั่งอยู่ตรงนี้ก็ค่อยๆ สลายหายไป เพราะมันเป็นเพียงหนึ่งในร่างแยกพลังเท่านั้น เพราะร่างจริงได้มุ่งหน้าไปยังโลกเมฆาที่ 333 แล้ว

 

            ทุกคนภายในห้องบัญชาการต่างก็มองไปยัง ท่านผู้นำตระกูลอย่างตั้งใจกดดันผ่านทางสายตา เพราะอยากจะได้คำอธิบายของเรื่องราวที่เกิดขึ้นเอามากๆ ไม่ว่าจะพลังที่พุ่งบินมาถึงที่นี่ได้ จนแม้แต่เรื่องที่ว่าขอจัดการกับชาวดาวบาทาทาด้วยตัวคนเดียวอีก ไหนจะสามารถสัมผัสถึงน้องๆ ได้ ทั้งที่อยู่ไกลจากโลกเมฆามากขนาดนี้แท้ๆ

 

            แต่คนที่พูดขึ้นมาก่อนใครเพื่อนกับเป็นกฤษณา ".. จากข้อมูลที่ได้รับมาบางส่วนเกี่ยวกับคุณมากเมฆเท่าที่ดิฉันรู้ ดูเหมือนชาวดาวบาทาทาที่มาหาเรื่องในครั้งนี้ คงได้เจอกับหายนะตัวเป็นๆ แน่นอนเลยล่ะค่ะ หากไม่ตายก็คงเหมือนตายอยู่ดี แถมดูเหมือนคุณมากเมฆกำลังโกรธอยู่ด้วย ถึงจะดูเหมือนสงบอยู่ได้ก็เถอะ แต่ก็พร้อมระเบิดทุกเมื่ออยู่เหมือนกัน  .."

 

            *******************

 

            ในขณะเดียวกันที่โลกเมฆาที่ 333 เขตพื้นที่เตรียมก่อสร้างที่พักอาศัยราคาประหยัด สำหรับกลุ่มเป้าหมายที่ยากจน ห่างออกมาจากจุดศูนย์กลางที่พัฒนาแล้ว ราว 1,234 กิโลเมตร

 

            กายเมฆเด็กหนุ่มรูปงามอยู่ในสภาพที่บาดเจ็บอย่างหนักไปทั่วร่างกาย มีบาดแผลจำนวนมากที่เกิดขึ้นจากของมีคมอันเกิดจากกรงเล็บของศัตรูจนมองเห็นไปถึงกระดูกได้ แขนขวาขาดออกจนถึงข้อศอกจากการกระชาก เลือดสีแดงสดไหลนองออกมาอย่างไม่ขาดสาย

 

อารียาเองก็ไม่ต่างกันนักร่างกายที่เล็กบางน่าทะนุถนอมของเธอ เด็กสาวที่งดงามราวกับแอโฟรไดทีกลับชาติมาเกิด ร่างกายของเธอต่างก็เต็มไปด้วยบาดแผลร้ายแรง หากไม่ได้พี่ชายกายเมฆคอยช่วยเหลือและรับบาดเจ็บแทนน้องสาว ปานนี้อารียาสมควรจะตายไปแล้วหลังจากที่ถูกอีกฝ่ายลอบโจมตี

 

            บริเวณโดยรอบที่ทั้งสองคนยืนอยู่อย่างยากลำบาก แถมร่างกายยังหมดแรงจะต่อต้าน ท่ามกลางสถานที่รกร้างของตึกสูงใหญ่ไร้ผู้คน มันกับเต็มไปด้วยซากศพกระจัดกระจายของมนุษย์โลกนับสิบๆ คนที่เป็นทหารมากฝีมือ และยังเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของทั้งสองพี่น้อง

 

            ถึงแม้ก่อนหน้านี้จะสามารถหนีรอดมาได้อย่างปลอดภัย จนถึงสถานที่หลบซ่อนอันเป็นความลับ

 

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าพวกมันจะมีความสามารถที่ประหลาดอย่างน่าทุเรศ หลังจากที่พวกมันได้กลืนกินศพของคนที่ตายไปแล้ว พวกสารเลวนี่กับรู้ถึงที่ตั้งลับของสถานที่หลบซ่อนของสองพี่น้องได้ ราวกับมีความสามารถขโมยความทรงจำจากศพที่พวกมันกิน ทำให้ตลอด 2 วันที่ผ่านมา ไม่ว่าจะหลบไปที่ไหนก็มักจะถูกไล่ล่าไล่ตามมาได้อยาเสมอ

 

แถมพอเกิดการปะทะกันขึ้นอย่างดุเดือด ฝ่ายที่ตกเป็นรองและพ่ายแพ้เสมอกับเป็นฝ่ายของมนุษย์โลก

 

จึงเป็นเหตุให้ใช้สารเหลวเพลิงอมตะอยู่เรื่อยๆ เป็นจำนวนมาก แต่ด้วยกำลังคนที่น้อยกว่า และฝ่ายตรงข้ามมากันเป็นพันๆ คนทำให้ถึงแม้จะมีสารเหลวอยู่มากแค่ไหน สุดท้ายมันก็ยังไม่พอ

 

แถมเป้าหมายตั้งแต่แรกของพวกมัน ก็มุ่งเป้ามาเพื่อแย่งชิงสารเหลวอมตะจากทหาร และเจ้าหน้าที่พิเศษของตระกูลเมฆาเทพโดยเฉพาะอีกด้วย ทำให้หลังจากที่ถูกทำให้บาดเจ็บแล้ว ต่างก็ไม่สามารถรักษาอาการหรือชุบชีวิตให้กับคนที่ตายไปแล้วได้

 

เสียงหัวเราะสะใจของมนุษย์กิ้งก่าเพศผู้ที่มีหางยาวถึง 9 หางด้วยกัน ได้มาปรากฏตัวตรงหน้าของสองพี่น้อง

 

".. ฮ่าฮ่าฮ่า หนีอีกสิ หนีอีก ไปสิ ไป ไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า สุดท้ายก็หมดแรงและใกล้จะตาย มนุษย์โลกนี่มันขยะดีๆ นี่เอง อ่อนแอสุดๆ ถึงแม้จะมีพลังพิเศษอยู่บ้าง แต่ก็อยู่ในระดับต่ำจนน่าทุเรศ นี่ยังกล้าออกมาจากระบบสุริยะที่อยู่อาศัย ช่างไม่ประมาณตนเลยจริงๆ .."

 

".. แต่ดันมีของดีอยู่กับตัวเสียได้ สารเหลวอมตะของตระกูลเมฆาเทพ มหาตระกูลผู้ยิ่งใหญ่  ฮ่า ฮ่า ฮ่า เป็นตระกูลที่น่าสนใจจริงๆ แต่ในสายตาของเรา ทั้งตระกูลและกองยานบินของพวกเจ้า มันก็ขยะดีๆ นี่เอง แต่โชคดีมีของที่น่าสนใจเท่านั้น รวมไปถึงดวงดาวนี้ด้วย เอาล่ะในเมื่อพวกเจ้าต่อต้านนัก มันก็ถึงเวลาตายได้แล้ว เจนลี่ มอนลี่ พวกเจ้าไปกลืนกินขโมยร่างกายและความทรงจำทั้งหมดของเจ้าเด็กน้อยทั้งสองนี่ซะ .."

 

".. จำไว้หลังจากที่กลืนกินแล้ว พวกเจ้าทั้งสองจะต้องเลือกอยู่ในรูปลักษณ์ของเจ้าเด็กนี่ไปตลอด พร้อมกับปรับเปลี่ยนให้มันเจริญเติบโตไปตามธรรมชาติ จนกว่าข้าจะสั่งให้พวกเจ้าเปลี่ยนกลับมาร่างต้นได้เท่านั้น พวกเจ้าถึงจะทำได้ เข้าใจใช่มั้ย .."

 

มนุษย์กิ้งก่าชาวดาวบาทาทา ผู้ที่เป็นชนชั้นสูง 9 หาง เป็นรองหัวหน้าของกองกำลัง ได้กล่าวออกคำสั่งให้ลูกน้องที่นำมาปฏิบัติ พร้อมกับเฝ้ามองฉากการกลืนกินที่เจ็บปวดทรมาน ยิ่งกว่าตายทั้งเป็นของเด็กชาวมนุษย์โลกทั้งสองอย่างเฉยชา เพราะสำหรับมันแล้วชีวิตของเด็กทั้งสองล้วนไร้ค่าในสายตาของมัน

 

กายเมฆใช้แขนอีกข้างที่ยังเหลือ สวมกอดน้องสาวของตนเองเอาไว้ ประคองร่างที่หมดแรงแล้วของอารียาคอยๆ ก้าวเดินถอยห่างออกไปเรื่อยๆ เท่าที่จะทำได้ ถึงแม้ในเวลานี้กายเมฆจะหมดหวังไปแล้วกับสถานการณ์ตรงหน้า แต่ก็ยังเป็นห่วงน้องสาวอยู่ไม่น้อย กายเมฆในเวลานี้ไม่ขออะไรอีกแล้ว ขอเพียงให้น้องสาวของตนรอดไปได้ก็พอแล้ว

 

".. อารียาน้องจะต้องปลอดภัย อีกเดี๋ยวก็จะต้องมีคนมาช่วยพวกเราแน่ๆ เชื่อพี่นะ .." กายเมฆพูดปลอบน้องสาวที่กำลังร้องไห้ เพราะกำลังอยู่ในช่วงเวลาแห่งความสิ้นหวัง จนแม้แต่กายเมฆเองก็ไม่ต่างกัน แต่กายเมฆรู้ดีว่าตนเองจะทำตัวอ่อนแอไม่ได้

 

".. พี่คะ พี่มากเมฆกับคุณพ่อจะมาช่วยพวกเรามั้ย คุณพ่อเคยบอกไว้ว่าพี่มากเมฆ เก่งมาก เก่งกว่าใครๆ พี่เขาจะต้ .."  อารียาพูดออกมาน้ำเสียงที่สั่น ขาดๆ หายๆ พร้อมกับกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ จากอาการบาดเจ็บภายในที่รุนแรงก่อนหน้านี้

 

เจนลี่กับมอนลี่สองชาวดาวบาทาทา ผู้ที่มีร่างกายใหญ่โตทรงพลัง ได้ก้าวเดินเข้ามายืนอยู่ใกล้ๆ สองพี่น้องที่หมดสภาพฉีกยิ้มเย็นชาอันเลือดเย็นของพวกมัน ก่อนจะใช้ฝ่ามือขนาดใหญ่พร้อมกรงเล็บคมดุจมีด ทำการดึงเอาสองพี่น้องออกจากกันโยนออกไปคนล่ะทิศล่ะทางจนชนเข้ากับกำแพงของตึกสูงอย่างจัง

 

ตูมม !! สองร่างเล็กลอยเข้าไปชนกับกำแพงตึกจนกระดูกหัก

 

".. อะไรนะ บอกจะมีคนมาช่วยเหรอ ไหนๆ มาหรือยัง ฮ่า ฮ่า ฮ่า พี่ชาย คุณพ่อคะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า  .."

 

".. อยู่ในสภาพปางตายยังไม่วายคิดว่าจะมีคนมาช่วย ช่างธรรมดาไม่แปลกใหม่เลยสักนิด ฮ่า ฮ่า ฮ่า .."

 

เจนลี่กับมอนลี่ต่างก็พูดเสียงดังประชดประชันอย่างรังเกียจ ทำลายความหวังอันน้อยนิดของอารียาจนหมดสิ้น

 

เพียงเสียงพูดที่เงียบหายไปไม่ถึง 5 วินาทีของคนก่อนหน้า ที่หัวเราะอย่างชอบใจจากสิ่งที่พวกมันได้กระทำ และเห็นเด็กทั้งสองหมดหวังจนไม่เหลือประกายใดๆ ในแววตาก่อนที่ลมหายใจจะเบาลงทุกขณะ คล้ายกับคนที่กำลังจะตายเพราะหมดลมหมดกำลังใจ

 

อยู่ๆ ก็มีเสียงพูดอันเย็นเยือกที่หนาวสั่นสะท้าน ไปถึงจิตวิญญาณแท้จริงของทุกผู้ทุกคนที่ได้ยิน

 

ราวกับเป็นเสียงพูดที่ดังขึ้นมาจากเทพเจ้าแห่งความตายที่โกรธแค้น

 

".. ชาวดาวบาทาทา เราผู้นี้ จะทำให้พวกเจ้าสูญสิ้นไปจากจักรวาลแห่งนี้ ไม่ว่าในหมู่พวกเจ้าจะมีคนดีมากเพียงใด ไม่ว่าพวกเจ้าจะเป็นใครยิ่งใหญ่มาจากไหน โทษฐานที่กล้ามาทำร้ายน้องๆ ของเรา เท่ากับพวกเจ้าเลือกที่จะสูญสิ้นไปจากเอกภพแห่งนี้ตลอดกาล !!! หากจะโทษก็โทษที่พวกเจ้า กระตุ้นให้เรามีโทสะที่ระงับไม่ได้อีกต่อไปแล้ว .."

 

พูดไม่ทันจบดี แต่สองร่างใหญ่ของมอนลี่กับเจนลี่ รวมไปถึงมนุษย์กิ้งก่าคนอื่นๆ โดยรอบ ยกเว้นแต่ผู้นำ 9 หางของพวกมันคนเดียว กับถูกเปลวเพลิงสีดำทมิฬเผาไหม้ร่างกายและจิตใจจิตวิญญาณ อยากตายไม่ได้ตาย เจ็บปวดทรมานจนไปถึงดวงวิญญาณแรกกำเนิดเลยทีเดียว

 

ความเจ็บปวดทุกข์ทรมานที่อธิบายไม่ได้ เริ่มแรกก็เป็นความเจ็บปวดทางกาย แต่ในภายหลังกับเกิดภาพหลอนภาพมายาอันเลวร้าย จากการสูญเสียหมดสิ้นของครอบครัวของคนที่พวกมันรัก อย่างทารุณจนแทบจะเป็นบ้า เป็นการทรมานให้ตายทั้งเป็นอย่างช้าๆ ทั้งร่างกายและจิตใจรวมไปถึงจิตวิญญาณอย่างโหดร้ายเป็นที่สุด

 

จนเสียงที่ร้องออกมาอย่างโหยหวนคร่ำครวญของพวกมันทุกตัวทุกผู้ ฟังยังไงก็เป็นเสียงที่ร้องออกมาด้วยหัวใจที่สูญสลายจนหมดสิ้น ตกอยู่ในวังวนของภาพมายาที่สมจริงจนรู้สึกได้ถึงวิญญาณ ตกอยู่ในวังวนแห่งทุกข์ไม่สิ้นสุดไปตลอดกาลจนกว่าโทสะของผู้เป็นเจ้าจะสงบลง

--------

ยังมิได้ตรวจคำผิดนะครับ ไรท์นอน 12 ชั่วโมงเลย หุหุ.. ขออภัยที่ล่าช้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 295 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3462 Lucky_777 (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 22:48
    นอนตัวเป็นขนแล้ววววววไรท์ค้าบบบบ
    #3,462
    0
  2. #3461 nat255811 (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 16:59
    อีกตอน
    พรีสสสส
    #3,461
    0
  3. #3460 kcwindy (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 08:19
    ขออีกนะ
    #3,460
    0
  4. #3459 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 07:29

    หายนะมาแล้ววววว สนุกมากกกกก ขออีกกกกก

    #3,459
    0
  5. #3458 loliz (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:50
    ค้างไปดิ
    #3,458
    0
  6. #3457 Tan_IcE (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:18
    ไรดด์คับค้างงงงง
    #3,457
    0
  7. #3456 Kondee2870 (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 23:14
    ไรท์ย่อหน้าซ้ำนะ สู้ๆรอออ
    #3,456
    1
  8. #3455 pnipni1999 (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:42
    ไม่เอาไม่ต้องตรวจแล้วมาอัพต่อเดี่ยวนี้รู้ไหมว่ามันค้างมากกกกกกกกกกกกก
    #3,455
    0
  9. #3454 คนใจดีมีอยู่จริง (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:12
    ขอบคุณครับ รอติดตามเสมอ
    #3,454
    1
  10. #3453 joelamtan (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:10
    ขอบคุณครับ ไรท์รีบ อิอิ มีเบิ้ลสอง
    #3,453
    1
  11. #3452 Taksiawa Sao (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:09
    ไพที่กำลังลุกไหม้ =>> ไฟที่กำลังลุกไหม้
    #3,452
    1
  12. #3451 Taksiawa Sao (จากตอนที่ 184)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:06
    ไรท์รีบใช้มั้ยฮะ เห็นก็อปวางสองรอบเลย มิน่าทำไมวันนี้ตอนมันยาวๆ ถถถถถ ใจเย็นๆ ฮะ
    #3,451
    2
    • #3451-1 Taksiawa Sao(จากตอนที่ 184)
      23 มีนาคม 2562 / 22:08
      ใช้มั้ย=>>ใช่มั้ย
      เขิน แก้ของตัวเองก่อน
      #3451-1
    • #3451-2 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 184)
      23 มีนาคม 2562 / 22:17
      แก้ไขแล้วครับ เบลอๆ อยู่เลย
      #3451-2