มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 183 : บทที่ 183 ข้อมูลของบาทาทา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,535
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 291 ครั้ง
    21 มี.ค. 62

บทที่ 183 ข้อมูลของบาทาทา

 

            จอแสดงผลขนาดใหญ่กลางห้องบัญชาการ ได้แสดงให้เห็นถึงภาพเหตุการณ์อันสุดเหลือเชื่อ ของกลุ่มก้อนพลังงานหลากสีสันประกอบเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นเส้นแสงระยะทางยาวสุดจะนับ ทำการเคลื่อนผ่านดาวเคราะห์และหินอุกกาบาตจำนวนมาก พร้อมกับทำลายทุกๆ สิ่งตลอดเส้นทางที่บินผ่านจนเหลือไว้เพียงแค่ฝุ่นผงในอวกาศเท่านั้น

 

            ไพศาลพร้อมกับคนอื่นๆ ต่างก็ตื่นตระหนกกับสถานการณ์เลวร้ายที่อยู่ๆ ก็อุบัติขึ้นเป็นอย่างมาก

 

ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าจักรวาลอันกว้างใหญ่ไร้สิ้นสุดแห่งนี้ มักจะเต็มไปด้วยปรากฏการณ์อันประหลาดและกลุ่มก้อนของพลังงานสุดเร้นลับที่ยากจะเข้าใจอยู่มากมาย แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าอยู่ๆ หนึ่งในความเร้นลับอันหาคำตอบไม่ได้ของจักรวาล จะมาปรากฏอยู่ตรงหน้าแบบไม่ทันได้ตั้งตัว แถมยังใกล้เข้ามาด้วยความเร็วสูงมากขนาดนี้ โอกาสในการรอดชีวิตของทุกๆ คนกลายเป็นศูนย์ในพริบตา

 

ระหว่างที่ตกอยู่ในความสิ้นหวัง จากปรากฏการณ์การพุ่งผ่านของพลังงานที่ไม่เข้าใจ และไม่ยินยอมต่อโชคชะตาที่จะต้องมาตายก่อนทั้งหมดทุกคนบนยานแบบนี้ ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ช่วยบุตรของตน ให้หนีรอดออกมาได้อย่างปลอดภัย คนเป็นพ่อที่ไม่อาจจะปกป้องลูกๆ ได้อย่างไพศาล รู้สึกเจ็บปวดจนพูดไม่ออก

 

แต่ในขณะนั้นเองสายรัดข้อมือควอนตัมของไพศาล ก็แจ้งเตือนถึงการบังคับโทรเข้าของภรรยารัก ไพศาลมองไปยังสายรัดข้อมือก่อนที่จะสั่งการทางความคิด รับสายที่โทรวีดีโอคอลเข้ามาของภรรยาสุดที่รัก และถึงแม้ว่านี่ อาจจะเป็นการสนทนากันเป็นครั้งสุดท้ายของสองสามีภรรยาก็ตาม แต่ไพศาลก็จะไม่แสดงให้เห็นถึงด้านที่อ่อนแอ หรือหมดหวังโดยเด็ดขาด เพราะนั่นยิ่งจะทำให้ภรรยารักของเขาต้องเสียใจมากกว่าเดิม จากสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ในปัจจุบัน

 

เสียงแจ้งเตือนของพลังงานปริศนาที่ใกล้เข้ามาดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ...

 

ไพศาลมองไปยังภรรยาที่เพิ่งดูเหมือนจะหยุดร้องไห้ ด้วยแววตาแห่งรักอันอบอุ่น ก่อนที่จะกล่าวขึ้นมาว่า ".. พิม คุณเป็นอะไรไปไม่ต้องเป็นห่วงนะ ใจเย็นๆ ไม่ต้องเป็นกังวลนะ ผมจะต้องช่วยพวกลูกๆ ของเราออกมาได้แน่ คุณหาเวลาไปพักผ่อนดีกว่านะ .." ไพศาลกล่าวให้ความหวัง แม้ว่าตนเองกำลังจะตายก็ตาม จากกลุ่มก้อนพลังงานที่กำลังใกล้เข้ามาด้วยความเร็วสูง

 

พิมนภาเห็นสามีที่รักดูผิดปกติไปนิดหน่อย จากสีหน้าท่าทางที่ไม่เป็นธรรมชาติแบบทุกที คล้ายกับกำลังพยายามปกปิดอะไรไว้ แต่เธอก็ไม่อยากจะรบกวนสามีของเธอมากนัก เพราะช่วงเวลานี้สมควรเป็นช่วงเวลาสำคัญ ของกองกำลังทั้งหมดก็เป็นได้ และอาจจะกำลังอยู่ในระหว่างทำสงครามกันอยู่ ดังนั้นเธอจึงไม่อยากรบกวนให้มากนัก เพียงแค่โทรมาบอกเรื่องที่มากเมฆกำลังจะไปช่วยน้องๆ ให้คุณสามีรู้ไว้เท่านั้น   

 

".. คุณคะ พิมไม่เป็นไรไม่ต้องเป็นห่วงนะ ที่พิมบังคับโทรเข้าก็เพราะมีเรื่องสำคัญจะบอก พิมได้บอกมากเมฆไปทั้งหมดแล้วเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น มากเมฆดูร้อนใจมาก และคงกำลังเดินทางไปที่ที่น้องทั้งสองหายตัวไป พิมไม่รู้ว่ามากเมฆ ลูกของเราจะเดินทางไปที่นั่นได้ยังไง อาจจะขอกำลังเสริมจากทางลูกสะใภ้ก็เป็นได้ คุณคะฝากดูแลมากเมฆด้วยนะ ถึงแม้มากเมฆจะมีพลังพิเศษที่ได้รับสืบทอดมาจากบรรพบุรุษเมฆาเทพ แต่ยังไงลูกเราก็ยังเด็กอยู่มาก และอาจจะใช้เวลาหลายวันกว่าจะไปถึงที่นั่นได้ พิมไม่รบกวนเวลาของคุณแล้ว ดูแลตัวเองด้วยนะคะ .." พิมนภาเป็นห่วงลูกๆ ของเธอมาก เพราะลูกๆ ทุกคนคือดวงใจของแม่

 

ไพศาลเข้าใจภรรยาของเขาดี เรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นเรื่องของครอบครัว หากเรื่องนี้ถูกแก้ไขไปแล้ว โดยที่ไม่ได้บอกให้มากเมฆรู้ อาจจะทำให้บุตรชายคนโตของเขาที่มีปมวัยเด็กอันเลวร้าย รู้สึกเหมือนเป็นคนนอกก็เป็นได้

 

เขาจึงคิดว่าภรรยาทำถูกต้องแล้ว ถึงแม้จะเป็นเหตุให้มากเมฆต้องลำบาก ต้องเสียหน้าไม่น้อย ไปขอความช่วยเหลือจากทางฝั่งของพ่อตาก็ตาม แต่ด้วยความรู้สึกแปลกๆ ของไพศาลที่ไม่รู้มาจากไหน จึงทำให้เจ้าตัวถามคำถามแปลกๆ ออกไปด้วยความอยากรู้ ".. พิม คุณโทรบอกเรื่องที่เกิดขึ้นให้ลูกรู้ตอนไหน .." คำถามของไพศาลแลดูป่วยๆ กับสถานการณ์ในปัจจุบัน

 

พิมนภามองสามีของเธอที่ไม่รู้จะถามไปทำไม เพราะต่อให้มากเมฆมียานอวกาศล้ำสมัยที่สุดของวิทยาการในปัจจุบัน ที่มีพลังงานเต็ม 100% พุ่งทะยานข้ามกาแล็กซีออกไป ก็ยังต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 2 วันกับอีก 12 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย เพื่อที่จะเดินทางไปยังโลกเมฆาที่ 333 ดังนั้นเธอจึงรู้สึกว่าคำถามนี้ของสามี มันแลดูผิดปกตินิดหน่อย ".. เพิ่งจะวางสายจากมากเมฆได้ไม่ถึงหนึ่งนาทีเองค่ะ ก่อนที่จะโทรบอกให้คุณรู้ มีอะไรหรือเปล่า .." พิมนภามองสามีของเธอด้วยความสงสัย

 

ไพศาลยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนที่จะตัดจบไม่บอกอะไรและวางสายไป

 

เพราะยิ่งกลุ่มก้อนพลังงานขนาดใหญ่เข้ามาใกล้มากเท่าไหร่ ไพศาลก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังวิญญาณอันคุ้นเคย

 

คนอื่นๆ อาจจะไม่รู้ แต่ไพศาลนั้นได้รับพลังบางส่วน มาจากวิญญาณร้ายนอกพิภพ โดยความช่วยเหลือของบรรพบุรุษเมฆาเทพ และเฒ่าปริศนาเทเวศร์ในเวลานั้น

 

จึงทำให้เจ้าตัวมีพลังพิเศษเพิ่มขึ้นมาจากเดิมในด้านของพลังวิญญาณ ถึงแม้จะไม่สามารถมีพลังในการต่อสู้สุดแกร่งแบบทำลายโลกได้ แต่พลังที่ได้รับมาก็เป็นพลังอเนกประสงค์และเหมาะมืออย่างยิ่ง

 

ไพศาลมองดูเวลารายการบันทึกของคุณภรรยาที่แชร์มาให้ดู ผ่านสายรัดข้อมือที่ฉายเป็นภาพสามมิติขึ้นมา

 

ก่อนที่จะพูดบ่นคนเดียวเบาๆ ในตอนต้นก่อนที่จะหัวเราะดังๆ ออกมาว่า ".. ถึงจะรู้ว่ามากเมฆเป็นเทพเจ้า เป็นพระเจ้าอะไรไม่รู้กลับมาเกิดใหม่ก็เถอะ แต่ดูเหมือนพลังที่มีในตอนนี้ มันก็เวอร์วังสุดๆ ไปเลย มากเมฆใช้เวลาแค่ 13 วินาทีบินข้ามกาแล็กซีมาถึงนี่ได้ พ่อเป็นเสือลูกกับเป็นมังกรไปเสียได้ ฮ่าฮ่าฮ่า .."

 

ทุกๆ คนภายในห้องบัญชาการหันมามองไพศาลที่กำลังหัวเราะราวกับคนบ้า ทั้งๆ ที่กำลังจะตายอยู่แล้วแท้ๆ

 

".. จัดรูปขบวนรบใหม่ทั้งหมด อนุญาตให้ใช้สารเหลวเพลิงอมตะซ่อมแซมทุกๆ ส่วนของตัวยาน ของทุกๆ ลำที่เสียหายระดับ 3 ขึ้นไป พร้อมกับให้ทุกกองกำลังปรับไปใช้รูปแบบเฝ้าระวังระดับสูงสุดในทันทีที่พร้อม พวกเราจะตรงไปยังโลกเมฆาที่ 333 ทันที หลังจากที่บุตรชายคนโตของเราผู้นี้มาถึง ไปได้แล้ว  .." ไพศาลตะโกนเสียงดังออกคำสั่ง

 

เหล่าผู้ติดตามนายทหารชั้นสูง รวมไปถึงเหล่าที่ปรึกษานักวิเคราะห์คนอื่นๆ ต่างก็มองไปที่ไพศาลราวกับมองคนบ้าที่เสียสติไปแล้ว กำลังจะตายจากกลุ่มก้อนพลังงานจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติของจักรวาลแท้ๆ ทำไมยังสั่งให้จัดรูปขบวนรบใหม่อีก เพราะต่อให้มีพลังงานเต็มแล้วทำการวาร์ปออกไปได้ในตอนนี้ สุดท้ายก็น่าจะถูกดึงดูดจากขั้วพลังกลับมาด้วยพลังงานที่เร้นลับนั่นอยู่ดี และคงจะระเบิดทำลายล้างตายทั้งกองยานจนไม่เหลือสักคน

 

**********

 

ในอวกาศ กาแล็กซีแอนดรอมิดา ใกล้กับจุดที่กองยานบินรบจำนวนมาก ของตระกูลเมฆาเทพรักษาการณ์อยู่

 

ถึงแม้มากเมฆจะโกรธจนก่อให้เกิดเพลิงโทสะที่ลุกไหม้จนยากจะมอดดับ

 

แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ขาดสติจนคิดอะไรไม่ได้ ใช้แต่กำลังแก้ปัญหาโดยไม่ชอบ ด้วยเหตุนี้เองมากเมฆจึงเปลี่ยนแผนแทนที่จะมุ่งตรงไปยังโลกเมฆาที่ 333 เช่นในตอนแรก แต่กับเลือกที่จะมุ่งหน้าไปหาคุณพ่อไพศาลแทน เพื่อทำการรวบรวมข้อมูลเท่าที่ได้ ก่อนที่จะลงมือในขั้นต่อไป เพื่อให้สัมฤทธิ์ผลโดยเร็วและง่ายปลอดภัยกับพวกน้องๆ มากที่สุด

 

การมาถึงของมากเมฆ เขารู้ดีถึงพลังอำนาจทำลายล้างของสะพานหมื่นภพต่อสิ่งรอบข้าง

 

ดังนั้นมากเมฆจึงทำการหยุด พร้อมกับเว้นระยะห่างออกจากกองกำลังตระกูลเมฆาเทพโดยสมบูรณ์

 

ก่อนที่จะจับเหวี่ยงเอามวลพลังงานหลากสีสันอันมหาศาลหาใดเปรียบ ที่ตัวเขาสามารถควบคุมได้สมบูรณ์ 100%

 

จับพวกมันโยนทิ้งไปยังปราการทางธรรมชาติกลางอวกาศ ของวงแหวนดารารอบข้างที่เต็มไปด้วยขยะอวกาศ หินอุกกาบาตที่นับจำนวนไม่ได้แทนในทันที

 

ครืออออออออออออออ !!!

 

ครืนนนนนนนนนน !!!

 

บึ่มมมมมมมมมม !!!

 

ตู้มมมมมมมมมมมมมมม!!!!

 

เกิดการระเบิดทำลายล้างทุกสรรพสิ่งจนกลายเป็นผุยผง

 

โดยที่ดาวเคราะห์และกองยานบินที่เหลือรอดไม่มากของตระกูลเมฆาเทพ

 

ต่างก็ไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย ทั้งที่อยู่ใกล้เอามากๆ และสมควรได้รับผลกระทบไม่มากก็น้อยแท้ๆ

 

นั่นก็เพราะมากเมฆผู้ที่เป็นนายเหนือหัวของพลังสะพานหมื่นภพ ที่สามารถควบคุมได้ตามใจนึกอยู่ก่อนแล้ว ผลกระทบอันเลวร้ายใดๆ จึงไม่บังเกิดขึ้น

 

ก่อนที่จะเทเลพอร์ตระยะทางไกล พร้อมกับวาร์ปผ่านช่องว่างของมิติ หายเข้าไปภายในตัวยานอวกาศเรือธงของคุณพ่อไพศาล พร้อมกับมาปรากฏตัวอีกครั้งที่กลางห้องบัญชาการหลัก ในชุดของเทพสงครามที่สร้างขึ้นโดยโลหะเทพอบราซัสด้วยสีหน้าจริงจัง

 

ทุกๆ คนภายในยานบินรบลำอื่นๆ ที่ประจำการอยู่ และที่เหลือรอดปลอดภัยมาได้แบบงงๆ แม้แต่ทุกๆ คนภายในห้องบัญชาการหลัก ผู้มียศมีตำแหน่งสูงไม่ใช่เล่นๆ ต่างก็ไม่อยากจะเชื่อกับภาพปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น

 

ต่างคนต่างก็ทำอะไรไม่ถูก ต่างคนต่างก็คิดว่ายังไงก็ไม่น่าจะรอดมาได้ ต่างก็ไม่เข้าใจ ไม่กล้าคิดเลยจริงๆ ว่าที่เห็นกับรู้สึกสัมผัสได้มาตลอดเมื่อครู่ และทุกๆ อย่างที่ผ่านไปตะกี้สดๆ ร้อนๆ มันเป็นความฝันหรืออะไรกันแน่

 

".. หายไปแล้ว แม้แต่หินขยะพวกนั้นก็ด้วย .."

 

".. ตะกี้เหมือนจะจับสัญญาณของสิ่งมีชีวิตได้ แต่ก็หายไปแล้ว .."

 

".. แล้วนี่ใครกัน มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมระบบเตือนภัยไม่แจ้งเตือนผู้บุกรุก .."

 

".. ทำไมหน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเห็น .."

 

".. ท่านผู้นำไม่ได้พูดเล่น ไม่ได้บ้าเพราะใกล้จะตาย บุตรชายคนโตของท่านมาจริงๆ .."

 

".. ว่าแต่มายังไง นั่งรถเมล์สาย 8 มางั้นเหรอ ถึงมาเร็วขนาดนี้ .."

 

".. “มากเมฆ เมฆเทพ บุตรชายคนโตของตระกูล ที่แยกตัวออกไปสร้างอนาคตของตัวเองคนนั้น .."

 

".. อย่าบอกนะว่าที่เกิดขึ้นมาทั้งหมด ความเวอร์วังเมื่อครู่ก็ด้วย ก่อนน่านี้และที่เพิ่งจะจบลงไป เป็นฝีมือของเขา .."

 

".. อะไรก็ช่างมันเถอะ เห็นตัวจริงวันนี้แล้ว สรุปเลย หล่อกว่าในรูปเป็นล้านเท่า .."

 

ทั้งหมดทุกคนภายในห้องมองมาที่มากเมฆเป็นตาเดียว

 

มากเมฆไม่ได้สนใจสายตาตกตะลึงของคนรอบข้างแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในอวกาศ หรือการมาถึงของเขาที่อยู่ๆ ก็ปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้

 

ก่อนที่จะก้าวเดินเข้าไปหาคุณพ่อไพศาลที่กำลังนั่งยิ้มอยู่ พร้อมกับนั่งในตำแหน่งข้างๆ อย่างว่าง่าย

 

ก่อนที่จะกล่าวถามขึ้นมาว่า ".. พ่อครับ พ่อมีข้อมูลอะไรที่สืบมาได้บ้าง บอกข้อมูลให้ผมรู้ด้วย .."

 

ไพศาลไม่ได้ตกตะลึงเหมือนคนอื่นๆ จึงได้บอกข้อมูลที่รู้และที่วิเคราะห์มาได้ทั้งหมดให้แก่บุตรชายโดยละเอียด

 

มากเมฆนิ่งไปเล็กน้อยประมวลผลกับสิ่งที่เพิ่งจะได้รู้ ก่อนที่จะให้โลหะเทพเชื่อมต่อกับฐานข้อมูลของทีมผู้สร้าง GOD เพราะข้อมูลที่ได้มาจาก ดาราจักรหมื่นเมฆ มันมีอยู่น้อยเกินไป

 

ข้อมูลจำนวนมากในเชิงลึกเกี่ยวกับ ชาวดาวบาทาทา ได้ปรากกฎออกมาให้มากเมฆเห็นเป็นจำนวนมาก

 

ซึ่งข้อมูลเหล่านี้ได้มาจากตอนที่เฟรย่าได้ท่องไปทั่วจักรวาล เพื่อหาวัตถุดิบในการสร้างโลหะเทพอบราซัสให้กับเขา

 

มากเมฆทำการแชร์ข้อมูลจำนวนมากที่หาได้โดยละเอียด เกี่ยวกับชาวดาวบาทาทา และทุกๆ สิ่งที่สมควรจะรู้ ที่คุณภรรยาทั้งสามได้อนุญาตให้เปิดเผยได้ส่งตรงไปยัง ดาราจักหมื่นเมฆอันเป็นฐานข้อมูลของตระกูล เพื่อให้คนของตระกูลเมฆาเทพได้รู้ว่ากำลังเผชิญกับอะไร และประเมินสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นได้แม่นยำขึ้นหลังจากนี้ พร้อมกับหาหนทางในการรับมือให้ได้

 

เหล่าคนที่ได้สติ นายทหารชั้นสูง รวมไปถึงเหล่าที่ปรึกษาและนักวิเคราะห์ของตระกูล ล้วนแล้วแต่ได้อ่านข้อมูลที่เพิ่งจะถูกอัพเดทด้วยสีหน้าที่ย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม เพราะข้อมูลที่ได้รับรู้เหล่านี้ มันเป็นอะไรที่เกินเลยจากสิ่งที่คาดคิดไว้มาก ไม่ว่าจะเทคโนโลยีของอีกฝ่าย แม้แต่พลังพิเศษโดยกำเนิด ความเหนือชั้นในหลายๆ ด้าน และความต่างจากผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ที่กำลังจะเกิดกับเผ่าพันธุ์มนุษย์หลังจากนี้

 

หยางหยุนเฟิงเป็นคนแรกที่อ่านข้อมูลที่ได้รับการอัพเดทโดยละเอียด ก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า ".. ชาวดาวบาทาทาอันตรายเกินไป พลังพิเศษและการดำรงอยู่ของพวกมัน ยังกับมะเร็งร้ายของจักรวาลที่ยากจะกำจัด หากข้อมูลที่ได้รับมาเป็นความจริงทั้งหมด พวกเรามนุษยชาติได้เจอกับคู่ต่อสู้ที่น่าปวดหัวเข้าให้แล้ว .."

 

".. พลังพิเศษในการกลืนกิน แย่งชิงและขโมยทุกๆ สิ่งจากเป้าหมายมาเป็นของตัวเองได้ แถมยังสามารถใช้สภาพร่างกายเดิมและความทรงจำ รวมไปถึงพลังพิเศษของเป้าหมายที่กลืนกินได้แบบ 100% เต็ม หากชาวดาวบาทาทาได้กลืนกินผู้มีอำนาจของมนุษย์โลกเข้าไป ไม่ว่ากับใคร มันจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่ยากจะตรวจสอบในทันที แถมยังระบุไม่ได้อีกด้วยว่าคนคนนั้นถูกกลืนกินไปแล้วหรือไปไม่ เป็นเผ่าพันธุ์ที่คล้ายกับปรสิตแต่พวกมันก็มีร่างต้นที่ทรงพลัง จากรูปภาพเหล่านี้ พวกมันสมควรถูกเรียกว่ามนุษย์กิ้งก่ามากกว่า  .."

 

".. พวกมันมีลักษณะคล้ายกับมนุษย์อย่างเรา แต่มีรูปหน้าที่คล้ายกับกิ้งก่า มีหางที่ยากและจำนวนที่บ่งบอกถึงความชั้นสูงทางสายเลือดของพวกมัน หากเจอกับชาวดาวบาทาทาหนึ่งหาง หมายความว่ามันเป็นประชาชนระดับล่าง ที่สามารถใช้พลังพิเศษกลืนกินได้ 1 ครั้ง หลังจากนั้นหางที่ยาวของมันจะกลายเป็นสีดำบ่งบอกว่าได้ผ่านการกลืนกินมาแล้ว แต่ทว่าหากไปเจอกับพวกเลือกชั้นสูง พวกราชวงษ์หรือพวกกลายพันธ์ พวกมันจะมีหางมากถึง 13 หางเลยทีเดียว แถมมันยังสามารถสลับร่างที่ถูกกลืนกินไปมาได้อีกด้วย ทำให้ยากที่จะรับมือเอามากๆ และยิ่งพวกมันกลืนกินเป้าหมายที่มีความฉลาดมากเท่าไหร่ องค์ความรู้และสติปัญญาที่ถูกกลืนกินก็จะถูกรวมเข้าไปในร่างต้นที่เป็น มนุษย์กิ้งก่าของพวกมัน แถมอายุขัยของพวกมันยังมีมากถึงหลักหมื่นปีโดยที่ไม่ต้องทำอะไรอีกด้วย ดูเหมือนพวกเราจะเจอศัตรูที่น่ากลัวสุดๆ เข้าให้แล้ว ท่านผู้นำไพศาล ผมเสนอแผนให้ทางเราลอบเข้าไปช่วยเหลือกายเมฆและอารียาออกมาอย่างลับๆ และกลับไปเตรียมความพร้อมดีกว่า เพราะหากคิดจะยึดเอาโลกเมฆาที่ 333 กลับคืน ผมคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ในตอนนี้ .." หยางหยุนเฟิงกล่าวบอกสิ่งที่คิดทั้งหมดออกมาในทีเดียว

 

มากเมฆเป็นคนที่คิดต่างอยู่เสมอ ไม่ใช่ว่าเขาเกรียน หรือต่อต้านความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่

 

การลอบเข้าไปช่วยน้องๆ ของเขาเป็นสิ่งที่สมควรทำ และมันก็ถูกต้องอย่างมาก แต่การที่ทิ้งปัญหาเอาไว้ และไม่สืบให้ทราบจนรู้ถึงเป้าหมายแท้จริงที่ต้องการของอีกฝ่าย มันจะต้องกลายมาเป็นปัญหาใหญ่ในอนาคตแน่ๆ

 

แถมมากเมฆยังรู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่อธิบายไม่ถูก จากเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทำไมพวกมันซึ่งเป็นชนชั้นอารยะที่สูงชั้นกว่ามาก และสมควรอยู่ในกาแล็กซีอันห่างไกลออกไปล้านล้านปีแสงของพวกมัน ทำไมพวกมันถึงมาที่นี่ได้ พวกมันมีเป้าหมายอะไร ต้องการอะไร และพวกที่มาเป็นบาทาทาชนชั้นสูง หรือพวกราชวงศ์ที่กลายพันธ์กันแน่

 

 

 ---------

อัพวันพฤหัสครั้งแรกของปี 62 เกี่ยวมั้ยเนี่ย ปกติวันนี้จะหยุด ..แต่กลัวเพื่อนๆ นักอ่านจะค้างเลยมาอัพต่อครับ

เจอคำผิดแจ้งด้วยนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 291 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3449 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 22:00

    ค้างกว่าเดิมอีกกกกกกกก

    #3,449
    0
  2. #3448 คนใจดีมีอยู่จริง (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:18
    ขอบคุงงัข
    #3,448
    0
  3. #3447 pnipni1999 (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:15
    เวอร์กว่านี้มีอีกไหมมมม
    เผ่ากิ้งก่า555555
    #3,447
    0
  4. #3446 joelamtan (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:08
    ขอบคุณครับ
    #3,446
    0
  5. #3445 PpmkPaul (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 19:56
    ขอบคุ​ณ​ครับ​
    #3,445
    0
  6. #3444 KurouNeko (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 19:51
    หืม นี่มันเผ่าพันธุ์ ส ก หรือเปล่า
    #3,444
    3
    • #3444-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 183)
      21 มีนาคม 2562 / 19:54
      ส ก ย่อมาจากอะไร
      #3444-1
    • #3444-3 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 183)
      21 มีนาคม 2562 / 21:38
      อ้อ ต้องไปหาข้อมูลเพิ่ม อิอิ เพื่อได้ไอเดียดีๆ มาเพิ่ม ขอบคุณครับ
      #3444-3