มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 179 : บทที่ 179 หนึ่งหมัดหนึ่งตบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,677
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 275 ครั้ง
    15 มี.ค. 62

บทที่ 179 หนึ่งหมัดหนึ่งตบ

 

            ผู้เล่นและ NPC ภายในเมืองต้นไม้สีทอง ที่มีไม่ต่ำกว่า 50-65 ล้านคน ยังไม่นับรวมกับพวกตาสีตาสาที่ไม่รู้อะไรเลย เหล่าผู้เล่นที่เพิ่งจะเข้าเกมส์มาออนไลน์สดๆ ร้อนๆ ต่างก็ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันอย่างช่วยไม่ได้

 

ตึกการค้าขนาดใหญ่ราวกับห้างสรรพสินค้าทั้ง 5 ของสหพันธ์เมฆมายาในเวลานี้ กับเต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมาก หากเป็นก่อนหน้านี้ที่ใช้ผู้เล่นสายอาชีพพ่อค้าและ NPC จำนวนมาก ที่ว่าจ้างเอาไว้มาคอยให้บริการ ตามปกติของทุกวันที่ผ่านมา บอกได้เลยว่าไม่มีวันขายการ์ดบัตรเชิญได้ทันตามความต้องการอย่างแน่นอน

 

ด้วยเหตุนี้เองหนึ่งในร่างแยกพลังของมากเมฆ จึงได้สร้างคริสตัลเวทมนตร์ แบบพิเศษคล้ายที่กับพวกเครื่องขายของอัตโนมัติขึ้นมาด้วยพลังมิติรังสรรค์ สำหรับไว้ขายการ์ดบัตรเชิญโดยเฉพาะจำนวนมาก และสามารถทำการซื้อขายได้จบภายในเวลาไม่ถึง 1-3 วินาที และมีจำนวนมากกว่าสิบล้านเครื่องเห็นจะได้ ไว้ภายในตึกการค้าทั้งหมดแล้ว

 

โดยปกติการ์ดบัตรเชิญราคาต่ำสุดอยู่ที่ใบล่ะ 2 ล้านเหรียญทอง แต่มากเมฆลดราคาให้เป็นกรณีพิเศษที่ 50-70% เท่ากับว่าหากลูกค้าซื้อสดจ่ายเต็ม ก็จะได้การ์ดบัตรเชิญไปในราคาการ์ดใบล่ะ 6 แสนเหรียญทองเท่านั้น แต่สำหรับคนที่ไม่มีเงินสดในตอนนี้ สามารถทำสัญญาซื้อขายเอาไว้ได้ แต่จะต้องซื้อการ์ดบัตรเชิญในราคา 1 ล้านเหรียญทองแบบผ่อนจ่าย

 

เท่ากับว่ามากเมฆจะได้เงินจากสถานการณ์ในครั้งนี้แบบต่ำๆ  6 แสน x 60 ล้านคน =  36 ล้านล้าน เลยทีเดียว

 

แถมมากเมฆยังมีแผนการเล็กๆ หลังจากที่เหตุการณ์ในครั้งนี้ ผ่านไปแล้วสักระยะอีกด้วย

 

โดยมากเมฆจะยังไม่เปลี่ยนแปลง การลดราคาของการ์ดบัตรเชิญให้กลับไปเป็นราคาปกติ

 

แต่จะปล่อยผ่านคล้ายกับทำเป็นลืมไปสักพักใหญ่ๆ เพื่อให้ผู้คนจำนวนมาก รู้สึกว่าได้กำไรจากสหพันธ์อยู่เรื่อยๆ ลดการต่อต้านที่มองไม่เห็นจากกลุ่มคนที่คิดต่าง หรือพวกที่คิดได้รู้เท่าทันมากเมฆ ในเรื่องที่เขาฉวยโอกาสทำเงินในครั้งนี้นั่นเอง และที่สำคัญยังเป็นการส่งเสริมให้พวกที่อพยพมาจากทวีปหลัก ได้มีโอกาสตัดสินใจที่ง่ายขึ้น เข้าไปเก็บเลเวลและผจญภัยในมิติเฟยอวี่ ที่มีภารกิจและเควสลับต่างๆ ให้ทำอีกมากมาย

 

และจากความสูญเสียที่เคยเกิดขึ้น ของแผนการลงทุนธุรกิจที่สองก่อนหน้านี้

 

เงินที่ได้จำนวนมากจะได้รับการเติมเต็มเยียวยา แถมผู้เล่นและ NPC จำนวนมากที่เข้าไปภายในมิติเฟยอวี่ จะไปช่วยกระตุ้นให้เศรษฐกิจของภาครวม ภายในเมืองขนาดกลาง และหมู่บ้านที่กำลังขยายตัวรอบเมืองเฟยอวี่ รวมไปถึงแหล่งเก็บเลเวลต่างๆ ให้ดีขึ้นตามลำดับอีกด้วย ต้องไม่ลืมว่ามิติเฟยอวี่นั้นมีขนาดใหญ่เอามากๆ และน่าจะใหญ่กว่าทวีปจิตมายาเสียอีก และที่สำคัญที่สุด แม้แต่มากเมฆเองก็ยังสำรวจมิติเฟยอวี่ได้ไม่หมดเช่นกัน

 

สองสาวลี่อิ่งและลูน่าได้มาถึงตึกการค้าใกล้ๆ ทั้งหมดต่างก็ตกใจกับสิ่งที่เห็น

 

".. เป็นคนที่น่ากลัวจริงๆ เลยนะ มากเมฆสามารถจัดการสิ่งต่างๆ ได้ง่าย ราวกับมีพลังของพระเจ้า .." ลี่อิ่งกล่าวขึ้น

 

ลูน่าเองก็มองไปรอบๆ เห็นการเข้าแถวที่เป็นระเบียบเรียบร้อย และจำนวนการซื้อขายที่รวดเร็วอย่างมาก จำนวนเครื่องช่วยขายหน้าตาประหลาดเอง ก็มีอยู่เยอะจนเธอเองก็นับไม่ไหว เธอถึงกับต้องยอมรับในคำพูดของลี่อิ่งเช่นกัน ก่อนที่จะพูดตอบขึ้นมาว่า ".. คนตระกูลเมฆาเทพนี่ สงสัยจะสุดยอดกันทุกๆ คนเลยมั้ยเนี่ย มากเมฆเลเวลแค่ 30 จริงๆ เหรอ ทำไมถึงทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ให้เกิดขึ้นได้ราวกับมีพลังของพระเจ้า อยากรู้จริงๆ .."

 

สองสาวต่างก็เต็มไปด้วยความสงสัยในตัวของชายหนุ่ม

 

แต่กระนั้นทั้งคู่ก็เข้าไปภายในส่วนกลางของตึกการค้า พร้อมกับแบ่งหน้าที่กันออกไปทำ

 

มากเมฆร่างหลักมองไปยังร่างพลังพระเจ้า 2% ของเขา ที่อยู่ในรูปลักษณ์ของเทพเจ้ามังกร ไกอาริอุส ดราก้อน ความรู้สึกคุ้นเคยของพลัง กับความทรงจำที่เหมือนจะจำได้และไม่ได้ กำลังค่อยๆ ปรากฏขึ้นภายในจิตใจของเขา

 

หลังจากที่สัมผัสได้ว่าประชากรภายในเมืองต้นไม้สีทอง ได้วาร์ปไปยังมิติเฟยอวี่แล้วมากกว่า 90% และเหลือพวกที่ไม่กลัวตายอยู่อีกไม่กี่หมื่นคนเท่านั้น โดยส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่เป็นหน่วยกล้าตาย จากกลุ่มกิลด์กลุ่มอำนาจต่างๆ ที่เพิ่งจะมาถึง หรือไม่ก็รับภารกิจมาได้สังเกตการณ์ และส่วนใหญ่ก็เป็นพวกที่มาจากทวีปหลัก แถมมีเลเวลไม่ต่ำกว่าสองพันอัพกันทั้งนั้นอีกด้วย

 

เมื่อเวลา 240 วินาทีได้หมดลง

 

ไกอาริอุสเริ่มเคลื่อนไหวเป็นครั้งแรก มันปลดปล่อยคลื่นพลังแห่งการทำลายล้างออกมาอย่างไรปราณี มันค่อยๆ ลืมตาทั้งสามของมันขึ้นมาช้าๆ พร้อมกับจิตสำนึกที่ตื่นขึ้นอย่างเต็มที่ แรงกดดันที่มันปล่อยออกมา ทำให้ผู้เล่นที่ไม่ทันระวังตัว และมีระดับที่ต่ำอยู่มาก ถึงกับตัวแตกตายไปหลายร้อยคน

 

".. ผู้ยิ่งใหญ่จิตมายาสินะ เจ้ามีพลังที่คล้ายกันกับข้าจนรู้สึกคุ้นเคยและน่ารำคาญ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าข้า อมตะนิรันดร์เหนือเทพเจ้านับหมื่นล้านองค์ เจ้าก็เป็นได้แค่มดปลวกและหนอนแมลงเท่านั้น การดำรงอยู่ของเจ้า มันขัดต่อการดำรงอยู่ของข้า ไม่เจ้าก็ข้าอมตะนิรันดร์จำเป็นจะต้องหายไป .."

 

ไกอาริอุสไม่พูดเปล่า ร่างกายใหญ่ยักษ์มหึมาของมัน ทำการเคลื่อนไหวตัดมิติเข้ามาใกล้ ก่อนที่มันจะเหวี่ยงแขนมังกรเกร็ดสีเงินพร้อมกรงเล็บขนาดมหึมา เข้าใส่มากเมฆผู้เป็นเป้าหมายด้วยความเร็วสูง ชนิดที่เรียกได้ว่าตัดมิติย่นระยะเข้าถึงตัวในพริบตา เป็นเหตุให้มากเมฆได้สัมผัสกับหมัดมังกรของแท้เป็นครั้งแรกในชีวิต และนี่ไม่ใช่หมัดมังกรอันเป็นชื่อท่าของวิชาบันลือโลกอะไรทั้งนั้น แต่มันเป็นหมัดมังกรของจริง !! ที่จัดได้ว่าหนักและแน่นเอามากๆ

 

ตูมมมมมมม!!! ลูกไฟดอกเห็ดพุ่งขึ้นฟ้า

แรงอัดอันมหาศาลเหลือจะนับ ส่งผลให้มากเมฆลงไปกระแทก เข้ากับป่าโบราณใกล้เมืองต้นไม้สีทองจนพังพินาศ ประดุจดังอุกกาบาตที่ตกจากท้องฟ้าสู่ความตาย เป็นเหตุให้โล่อักขระกลืนมายา สุดยอดทักษะป้องกันของมากเมฆ ถึงกับไม่สามารถกลืนกินแรงปะทะความเสียหายที่เกิดขึ้นเอาไว้ได้ ทำการระเบิดออกของคลื่นพลัง เพื่อสลายพลังที่สะสมไว้ไม่หมดในทันที เป็นเหตุให้มากเมฆกระดูกแตกและหักไปทั่วทั้งตัว

 

เพียงฉากโจมตีแบบง่ายๆ แต่ดาเมจมาเต็มเกือบแสนล้านแบบนี้ เล่นทำเอาบรรดาผู้สังเกตการณ์ ที่เปิดระบบช่วยเหลือพิเศษ เพื่อดูดาเมจความเสียหายที่เกิดขึ้นของเป้าหมาย ถึงกับใจสั่นไปตามๆ กัน ถึงความรุนแรงที่เกิดขึ้น

 

เพียงแค่ปะทะด้วยพลังกายหนึ่งครั้งเท่านั้น แต่กับสามารถสร้างมหาอุกกาบาตได้ในทันที

 

นี่มันเป็นพลังที่โกงเกินไปแล้วโว้ยย แล้วแบบนี้ใครจะไปหยุดยั้งเจ้าเทพเจ้ามังกรไกอาริอุสได้

 

".. ดอกแรก ดาเมจความเสียหายปาไปแสนล้าน ตัวเลขโคตรสวย แม่เจ้าต่อให้สิบหายนะสีเงินก็ไม่รอดล่ะหว้า .."

 

".. กะว่าจะมาแอบลอบฆ่าหายนะสีเงิน เอาเงินรางวัล 4 แสนล้านสักหน่อย แบบนี้หมดสิทธิ์เข้าไปสอดแล้วล่ะ .."

 

".. ป่าโบราณนั้นหายไปในพริบตา กลายเป็นกองเพลิงอีกครั้ง เหมือนเห็นภาพของเมื่อหลายสิบปีก่อนจริงๆ .."

 

".. ไกอาริอุส ดราก้อน สมควรเป็นบอสลับของทวีปหลัก ตบดอกเดียวแสนล้าน แม่งใครจะไปสู้วะ .."

 

".. น่าสงสารไอ้โง่หายนะสีเงินจริงๆ ไป 1 ต่อ 1 กับ หายนะนิรันดร์ กากไม่เจียมตัว ตายแบบโง่ๆ เลยเป็นไง .."

 

".. ตอนแรกก็คิดว่าจะแน่ ต่อให้เป็นพวกที่แอบใช้พลังพิเศษในเกมได้ แต่ไปเจอรุ่นใหญ่แบบนั้น เทพก็ไม่เหลือ .."

 

".. เฮ้ย เพื่อน พวกเราถอยออกไปอีกน่าจะดีกว่า เป้าหมายของไกอาริอุสน่าจะเปลี่ยนจากหายนะสีเงินแล้ว .."

 

".. โอเค ไปหลบที่ถูกเขาทางเหนือกัน ผมมีสกอเวทแบบเคลื่อนย้ายเป็นกลุ่มอยู่ ใครจะไปก็เข้ามาในวงเวทแล้วกัน .."

 

".. เดี๋ยวๆ รอด้วยเพื่อน ขอเช่ากล้องบันทึกภาพแบบเสียเงินจากระบะก่อน จะได้ปล่อยให้มันทำงานอยู่ที่นี่ไป .."

 

เหล่าผู้เล่นจำนวนหลายพันที่มีประสบการณ์สูง เริ่มที่จะเว้นระยะห่างออกจากไกอาริอุสมากขึ้น หลังจากที่คิดว่าหายนะสีเงินสมควรจะไม่รอดแล้ว จากการโจมตีที่รุนแรงมากถึงขนาดนั้น

 

มากเมฆที่นอนอยู่ในใจกลางของหลุมลึก จนมองไม่เห็นแม้แสงตะวันจากท้องฟ้า กับอาการบาดเจ็บจนหมดสภาพและใกล้จะตายอยู่แล้วเป็นครั้งแรก ความรู้สึกเจ็บปวดทรมานของเขาในเวลานี้ มันเหมือนจริงจนเขาอยากจะร้องไห้

 

".. เจ็บโว้ยยย .." มากเมฆตะโกนจนสุดเสียง

 

ถึงแม้จะรู้มาก่อนอยู่แล้วว่าเจ้ารากไม้ตัวแสบ มันได้ปรับแต่งระบบช่วยเล่น และการตั้งค่าต่างๆ ของเขาให้สมจริงจนเกินเหตุไปไกลโข เพื่อให้ร่างกายของมากเมฆได้รับความเจ็บปวดทรมาน จากสิ่งต่างๆ สมจริงแบบ 100% เต็มหรือมากกว่านั้น แต่เดิมปกติมากเมฆก็ไม่เคยจะเจ็บหนักแบบนี้มาก่อนอยู่แล้ว เขาจึงไม่ได้สนใจอะไรอีก และแทบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำ ว่าเคยโดนวางยาระบบเอาไว้

 

".. รากไม้นะรากไม้ฝากไว้ก่อนเลยเอ็ง และหากได้ภูติมาเป็นผู้ช่วยก่อนหน้านี้ ก็คงไม่เจ็บปวดสมจริงขนาดนี้ อะไรๆ ก็ยังไม่ลงตัวสินะ เลิกเล่นดีกว่าถึงเวลาเอาจริง ลองดูหน่อยแล้วกันว่าเจ้าไกอาริอุสมันจะแน่สักแค่ไหน .."

 

มากเมฆรู้สึกได้ถึงความไม่ยอมแพ้ ความบ้าคลั่ง ความบ้าระห่ำมุทะลุในตัวเองที่มากขึ้นทุกที มันเป็นแรงกระตุ้นที่มาจากความทรงจำ ส่วนลึกภายในจิตใจของเขาต่อพลังในอดีตที่อยู่ตรงหน้า

 

ทันในนั้นเองเพลิงอมตะได้ปรากฏขึ้น พร้อมกับลุกไหม้รักษาร่างกายที่เจ็บปวด และแตกหักของมากเมฆจนหายดี

 

แต่เปลวเพลิงสีเงินอันงดงาม และมิมีสิ่งใดเสมอเหมือนในสามโลก ก็มิได้มอดดับเหมือนทุกทีเช่นที่ผ่านมา มันยังคงลุกไหม้เปล่งประกายแห่งแสงเร้นลับ ของดวงดาราอันทรงพลังในกาลก่อน กลายเป็นแสงสีเงินตระการตาออกมาอย่างต่อเนื่องราวกับเป็นพลังของนิรันดร์อันไร้จำกัด

 

คล้ายกับดวงอาทิตย์สีเงินที่มีขนาดใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่จะระเบิดออกกลายเป็นมหาบิกแบง เพื่อทำลายล้างทุกๆ ชีวิตและสิ่งรอบข้างให้หมดไปอย่างถาวร พร้อมกับการกำเนิดใหม่ของบางสิ่งที่ทรงพลังยิ่งกว่า

 

ในขณะเดียวกันเปลวเพลิงร้อนแรงสีแดงและส้ม ที่เคยลุกไหม้เผาทำลายป่าไม้โบราณรอบๆ จำนวนมาก

 

ต่างถูกเปลวเพลิงสีเงินมีชีวิต ที่ได้พุ่งทะยานออกมาราวกับมังกรเพลิงโบราณของจีน ทำการกลืนกินเปลวเพลิงเหล่านั้นจนหมด ราวกับหิวกระหายมานานหลายหมื่นหลายล้านปี ก่อนที่จะก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาใหม่ กลายเป็นวังวนแห่งเพลิงโลกันตร์สีเงินขนาดใหญ่ยักษ์ ก่อนที่จะระเบิดออกแปรเปลี่ยนเป็นเพลิงทมิฬขนาดใหญ่ขึ้นมาแทน

 

มากเมฆได้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของไกอาริอุสอีกครั้ง

 

พร้อมกับพลังแห่งเปลวเพลิงที่เปลี่ยนจากสีเงินตระการตา กลายเป็นเพลิงทมิฬอันลี้ลับไม่ธรรมดาอย่างสุดขั้ว

 

จนแม้แต่ไกอาริอุสยังอดไม่ได้ที่จะเว้นระยะถอยห่างออกไป จากคลื่นพลังอันเป็นปรปักษ์อย่างชัดเจน จนรู้สึกได้ถึงอันตรายอย่างมากจากอดีตเจ้ามดปลวกตรงหน้า

มากเมฆยิ้มหวานให้กับเจ้าไกอาริอุส จนมันเองรู้สึกสยองกับสิ่งที่สัมผัสได้ผ่านรอยยิ้มชั่วร้าย

 

".. จะเป็นอะไรมั้ย .."

 

".. หากจะเปลี่ยนเทพเจ้ามังกรไกอาริอุสผู้ยิ่งใหญ่ ผู้อยู่เหนือเทพนับล้านองค์ให้กลายเป็นสาวน้อยน่ารัก .." มากเมฆแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ก่อนที่จะพุ่งเข้าไปตบหนึ่งฉากใหญ่ๆ จนมังกรร่างยักษ์ตกไปกระแทกเข้ากับพื้นจนเกินแผ่นดินไหว

 

ผู้เล่นที่อยู่ใกล้ๆ เห็นฉากที่เกิดขึ้นสุดเหลือเชื่อเต็มสองตา

 

ถึงกับมองไปที่หายนะสีเงินอย่างหมดคำจะพูดหรือบรรยาย

 

".. เชี่ย แม่งตบเทพเจ้ามังกร ยังกับตบแมลงวัน .."

 

".. เลเวลมันเท่าไหร่วะเนี่ย โดนดาเมจไปเป็นแสนล้าน แต่ดันไม่ตาย .."

 

".. ตะกี้บอกว่าจะเปลี่ยนมังกรเป็นสาวน้อย แม่งโม้เกินไป หรือมันลืมกินยา .."

 

".. สงสัยจะยังคงเมาหมัดมังกรอยู่ เชี่ยรีบบินขึ้นท้องฟ้าเร็วๆ เลย คลื่นพลังกำลังพุ่งมาทางนี้แล้ว .."

 

ผู้เล่นจำนวนมาก ต่างบินขึ้นท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว เพื่อหลบคลื่นพลังที่ระเบิดออกจากร่างของไกอาริอุสที่กระแทกเข้ากับพื้นอย่างรุนแรง ไม่ต่างไปจากอุกกาบาตพุ่งชนโลก

 

ก่อนหน้านี้ไกอาริอุสได้ยินอีกฝ่ายพูดว่าจะเปลี่ยนตนเองไปเป็นสาวน้อย

 

มันจึงได้ระวังพลังเพลิงทมิฬเป็นพิเศษ เพราะรู้ถึงสิ่งที่พลังเพลิงนั่นสามารถทำได้

 

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าไอ้เจ้ามดปลวกนี่ มันจะพูดอย่างทำอย่าง ข้ามมิติว่างเปล่าและเวลาเข้ามาตบกันดื้อๆ แบบนี้ได้

 

".. เจ้ามดปลวกสารเลว!!! ข้าจะฆ่าเจ้า .."  ไกอาริอุสเหมือนจะบ้าคลั่งขึ้นมาแล้วจากความโกรธ หลังจากที่โดนตบ 1 ดอกจนกลายเป็นอุกกาบาตกระแทกพื้นไปเหมือนๆ กันก่อนหน้านี้

 

ในเงามืดที่ไม่เป็นจุดสังเกตของใครสักคน

 

".. เบาๆ มือกันหน่อยโว้ยยย สงสารคนที่ต้องคอยมาป้องกันผลกระทบที่เกิดขึ้นบ้าง .." ซีโร่บ่นอย่างหัวเสียอยู่คนเดียว เพราะหากก่อนหน้านี้ ไม่ใช่เจ้าตัวที่คอยใช้พลังพระเจ้าแห่งการควบคุม คอยสับเปลี่ยนความเสียหายส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้น ส่งเข้าไปในมิติที่ว่างเปล่าที่ถูกเตรียมเอาไว้แล้ว

 

ป่านนี้ทวีปจิตมายาสมควรจมลงไปในมหาสมุทรนานแล้ว

 

จะไม่มาทำงานนี้ก็ไม่ได้ เพราะหากไม่มาก็ถูกขู่ว่าจะไม่เปลี่ยนเพศกับร่างกายให้ใหม่อีก ..


---------

ยังมิได้ตรวจคำผิดนะครับ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 275 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4142 ConDrug (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 21:10
    กรูฮา พวกตัวประกอบ 55
    #4,142
    0
  2. #3421 Code; Ver.million (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 11:42

    ได้มังกรโลลิร่วมปาร์ตี้ในอนาคต 1 ea

    #3,421
    0
  3. #3420 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 14:10

    55555555 สนุกมากกกกกก

    #3,420
    0
  4. #3419 loliz (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 07:30
    ซวยไปจร้าซีโร่ พี่สั่งก็ต้องทำนะจ๊ะ กล้าหือรึเปล่า
    #3,419
    0
  5. #3418 pnipni1999 (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 00:20
    จะขำใครดี
    ขำโลลิน้อยหรือว่าไกอาดี
    #3,418
    0
  6. #3417 Tan_IcE (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:40

    เอาอีก
    #3,417
    0
  7. #3416 joelamtan (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:00
    ขอบคุณครับ
    #3,416
    0
  8. #3415 kcwindy (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 20:42
    ตบมังกร...ใช้งานเด็ก5555
    #3,415
    0
  9. #3414 KurouNeko (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 20:31

    ทวีปพังก่อนละมั้ง

    #3,414
    0
  10. #3413 ปลาทองมะเขือเทศ (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 20:05
    สงสารซีโร่ 55555555555
    #3,413
    0
  11. #3412 nat255811 (จากตอนที่ 179)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 19:54
    555

    สงสารใครดีเนี่ย
    #3,412
    0