มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 168 : บทที่ 168 แก้วมณีเทพนิพพาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,089
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 342 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

บทที่ 168 แก้วมณีเทพนิพพาน

 

            ถึงแม้ระยะทางจากดาวโลกจนไปถึงสเปซโคโลนีลับ ของเหล่าภรรยาทั้งสามของเขา จะตั้งอยู่ห่างไกลออกไปมากกว่าเดิมหลายร้อยล้านกิโลเมตร และได้เคลื่อนตัวออกจากวงโคจรของดวงจันทร์ไปแล้ว ตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อนหน้านี้โดยไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า

 

จนเกือบจะเข้าใกล้วงโคจรของดาวเสาร์เข้าไปทุกทีแล้ว เพื่อเตรียมพร้อมไว้สำหรับการตื่นขึ้นของเฟรย่าในสภาพที่สมบูรณ์พร้อมมากที่สุด และจะไม่อนุญาตให้มีสิ่งใดๆ มารบกวนได้โดยเด็ดขาด และต้องอยู่ในการดูแลของคุณพ่อเทเวศร์อย่างใกล้ชิดอีกด้วย

 

เนื่องจากระดับพลังชีวิตของเฟรย่านั้นไม่ได้เสถียร และอยู่ในสภาพสมบูรณ์เหมือนกับพวกพี่ๆ ทั้งสอง

 

เพราะตลอดเวลาหลายร้อยปีที่ผ่านมานั้น เฟรย่าได้ใช้พลังชีวิตและทุกๆ อย่างที่เธอมีไปกับสิ่งต่างๆ มากมายจนเหมือนกับทำร้ายตัวเอง ไม่ว่าจะออกตามหาโลหะมีชีวิต วัตถุดิบต่างๆ ทั่วทั้งจักรวาลแห่งนี้เมื่อมีเวลา เพื่อนำมาสร้างโลหะเทพอบราซัสอันเป็นยุทธภัณฑ์แสนสะดวกให้กับคนรักของเธอ

 

และเธอยังได้ใช้พลังพิเศษ รวมไปถึงพลังชีวิตของตัวเองส่วนหนึ่ง ในทุกๆ ครั้งที่ใกล้จะหลับลึก เพื่อให้กลายเป็นหนึ่งในร่างอวตารทำภารกิจที่แลดูจะผิดหวัง มากกว่าสำเร็จอยู่ทุกครั้ง ออกตามหาชายคนรักที่ไม่รู้จะกลับมาจุติอีกเมื่อไหร่ ช่างเป็นการกระทำที่โง่งมงายอย่างแท้จริง รักมากผิดหวังมาก รักมากเจ็บปวดมาก แต่ก็เพราะรัก รักที่มอบให้โดยบริสุทธิ์ใจที่มีของเฟรย่า เธอจึงยอมและยินดีทำทุกๆ สิ่งเพื่อคนที่เธอรัก ...อย่างสุดหัวใจ แม้จะต้องเจ็บปวดหรือทรมานมากแค่ไหนก็ตาม

 

เพียงแค่คิดถึงสิ่งต่างๆ ที่เฟรย่า ราริอัส เซเลเน่ ทั้งสามคนได้ทำเพื่อเขาแล้วตลอดเวลาที่ผ่านมา

 

มากเมฆมีความสุขมาก มากจนไม่รู้จะตอบแทนพวกเธอยังไงดีถึงจะพอ กับการที่ได้เป็นที่รักของใครสักคน อย่างแท้จริงจนหมดหัวใจ พวกเธอยอมตายได้เพื่อเขา ยอมทนทรมาน ยอมที่จะอยู่อย่างเดียวดายเพื่อรอใครบางคน ทั้งสามทำทุกๆ ทางเพื่อให้ชายคนรัก ได้รับในสิ่งที่ดีและดีมากขึ้นเรื่อยๆ หากจะบอกว่าผู้ชายคนไหนโชคดีที่สุดในโลกในตอนนี้ คำตอบนั้นก็คงจะเป็นมากเมฆ ชายที่มีรักแท้ รักที่ผูกพันไปจนหมดหัวใจ แม้ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน มันก็ยังคงเป็นรักนิรันดร์ไปตลอดกาล มากเมฆเข้าใจแล้วว่าทำไมพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลผู้ทรงพลังหาใดเปรียบในเวลานั้น ถึงได้ต้องการความรักของภรรยาทั้งสามของเขานัก ใครบางไม่ต้องการจะมีรัก รักที่ผูกพันกันด้วยหัวใจที่แท้จริง ..

 

มันช่างเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูดได้จริงๆ จากเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา นี่สินะ สุขจนล้น ล้นจริงๆ

 

และสิ่งเดียวที่มากเมฆรู้แจ้งและชัดเจนในหัวใจก็คือ ตอบแทนความรัก ด้วยรักที่ให้ด้วยหัวใจและการกระทำ แม้ว่าเขาจะตายหรือสูญสลายหายไป เขาจะไม่มีวันทรยศต่อความรักของภรรยาทั้งสามของเขาเด็ดขาด แต่ให้ในสักวันหนึ่ง ตัวเขาจะถูกล้างสมองหรือถูกทำให้ความทรงจำต่างๆ หายไป แต่มากเมฆจะไม่มีวันทรยศหรือนอกใจภรรยาของเขา ไม่มีวัน

 

ในห้วงแห่งความสุขจนล้นอยู่นั้น และความชัดแจ้งในคำตอบของหัวใจที่มั่นคง ก่อนหน้านี้กับความเจ็บปวดที่ต้องเห็นภรรยารักต้องทนทุกข์ทรมานต่างๆ เพื่อเขาเฟรย่า

 

มากเมฆได้จมลึกลงไปห้วงแห่งจิตวิญญาณแรกกำเนิดที่คล้ายกับหลับใหลมาตลอด

 

ความทรงจำที่ขาดๆ หายๆ ความนึกคิดที่ชาชินจนเย็นชาไร้หัวใจ

 

จากความรักที่ถูกรัก จากความรู้สึกที่เข้าใจของเขาต่อภรรยาที่รักมั่นเหนือสิ่งอื่นใด

 

มันได้ไปกระตุ้นให้ความทรงจำเก่าก่อนที่เหมือนจะจางหายไปแล้ว เมื่อนานแสนนาน ได้หวนกลับมาอีกครั้ง

 

มันอาจจะไม่ใช่ความทรงจำทั้งหมดสิบส่วนเต็มตั้งแต่แรกเกิด แต่หากเป็นเรื่องราวของเขาและภรรยาทั้งสามเริ่มต้นเรื่องราวแห่งรักและความผูกพันต่างๆ ที่มีให้กัน มากเมฆในขณะนี้กับจดจำได้ทุกๆ สิ่งตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน

 

จนวันสุดท้ายที่ต้องลาจาก และความตายจากความพ่ายแพ้ ที่ไม่สามารถปกป้องคนรักของตัวเองไว้ได้

 

ความรู้สึกมากมายทั้งดีและร้าย ราวกับมหาสมุทรแห่งจักรวาลสุดไพศาล

 

มันได้ก่อให้เกิดคลื่นแห่งสำนึกความทรงจำมากมายแก่เขา อีกครั้ง

 

มากเมฆทุกๆ การก้าวเดินไปบนมหาสะพานแสงหลากสีสันแห่งมหาเอกภพ ทุกครั้งที่ก้าวผ่านไป ความทรงจำมากมายได้หวนกลับคืนมา เขารู้แล้วว่าตัวเขาในกาลก่อนนั้นโชคดีมากแค่ไหน ชีวิตนี้และตลอดไป เขาจะต้องรักษาและปกป้องเอาไว้ให้ได้ แม้ว่าสักวันหนึ่งเจ้าศัตรูคู่แค้นจะกลับมาก็ตาม

 

บนพื้นที่ของโคโลนีลับใกล้กับคฤหาสน์ที่พักของภรรยาทั้งสามของเขา

 

มากเมฆได้มาปรากฏตัวอยู่ใกล้ๆ กับภูเขาจำลองโดยการผ่านเข้ามา ในช่องว่างของมหาสะพานเชื่อมเอกภพ ปรากฏเป็นวงแหวนเวทที่พื้นหญ้าขนาดใหญ่ ก่อนที่มากเมฆจะปรากฏตัวให้เห็นอย่างชัดเจนเต็มสองตา โดยการรวมกันของแสงสว่างหลากสีสันจำนวนมาก ประกอบเข้าด้วยกันจนกลายเป็นชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่ง

 

สะพานเชื่อมมหาเอกภพของมากเมฆนั้น หรือจะเรียกสั้นๆ ว่า สะพานหมื่นภพ ก็ได้ มันเป็นพลังพิเศษที่แตกต่างไปจากพลังในการเคลื่อนย้าย พลังสำหรับการเดินทาง หรือการเชื่อมต่อเข้าด้วยกันของสถานที่อื่นๆ ที่ยากจะเข้าถึงได้

 

เพราะไม่ได้มีดีเพียงแค่ทำให้ไปที่ไหนก็ได้เท่านั้น ภายในระยะเวลาอันสั้น

 

แต่สำหรับผู้ที่เป็นเจ้าของของมันอย่างแท้จริง และได้รับการยอมรับจากพลังที่มีจิตสำนึกนี้ เช่น มากเมฆ

 

นายเหนือหัวของมันเพียงหนึ่งเดียวตลอดกาล ตั้งแต่ได้เกิดขึ้นมาเป็นครั้งแรก สะพานหมื่นภพยังสามารถใช้พลังที่อยู่เหนือทุกๆ กฎเกณฑ์ของมิติจักรวาลต่างๆ ทำการทะลุผ่านทุกๆ สิ่งที่ปิดกั้นไม่ให้เข้า หรือไม่ให้ออกได้ในทันที ผ่านไปได้โดยไร้สิ่งใดๆ มาขัดขวางเส้นทางได้อีกด้วย จัดว่าเป็นพลังโกงๆ อีกหนึ่งพลังที่อยู่เหนือเหตุและผลเช่นกัน

 

แถมยังสามารถควบคุมมิติแห่งเวลา และความว่างเปล่าในการปรากฏขึ้น หรือการย้อนกลับของสถานที่ที่จะไปหรือจุดหมายที่จะปรากฏขึ้นมาได้ดังใจต้องการ

 

และที่สุดยอดไปกว่านั้นเอามากๆ หากมากเมฆในวันข้างหน้า สักวันหนึ่ง เขาได้โอกาสกลับไปมี ระดับพลังมากพอเช่นในสมัยก่อน อดีตชาติที่แล้ว เขาจะสามารถท่องเที่ยวไปยังมหาเอกภพและมิติอวกาศลึกลับต่างๆ ได้โดยแค่คิดก็ถึงแล้วเพียงเท่านั้น

 

และด้วยพลังสุดพิเศษแสนขี้โกงที่ออกจะไปในแนวทางของพระเจ้า แห่งความคดโกงในตำนานนี้เอง ที่ทำให้ท่านพ่อตาเทเวศร์มีความหวังจากความสามารถของเจ้าลูกเขย ว่าในสักวันหนึ่งเจ้าลูกเขย จะสามารถมีพลังแกร่งกล้ามากพอที่จะเข้ามาช่วยเหลือ และช่วยตามหาภรรยาของตนเองได้ ซึ่งก็เป็นมารดาแท้ๆ ของบุตรสาวทั้งสามคน ให้สามารถกลับมาดำรงอยู่ในมิติเอกภพเดียวกันได้อีกครั้ง

 

การที่ได้เห็นอีกฝ่ายใช้พลังอันเป็นหนึ่งในตำนานของเรื่องราวโบราณ ที่ได้รับรู้เมื่อนานมาแล้ว จากพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลด้านดีงาม ทำให้เฒ่าชรายิ้มออกมาได้อย่างมีความหวังมากขึ้นหลายสิบเท่า และคงจะต้องกลับไปเตรียมพร้อม หาหลักสูตรพิเศษใหม่ๆ สำหรับเพิ่มพลังอีกฝ่ายให้แกร่งกล้ามากกว่านี้เสียแล้ว

 

และสำหรับการปรากฏตัวของมากเมฆที่นี่ ก็ไม่ได้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเฒ่าชราเทเวศร์เท่าไหร่นัก

 

หนึ่งเฒ่าชราผู้ที่รักลูกสาวทั้งสามดุจแก้วตาดวงใจ รักสุดหัวใจของคนเป็นพ่อจะให้กับลูกๆ ได้คนหนึ่ง หากแต่มีใครก็ตามที่คิดจะมาทำร้ายลูกๆ ของเฒ่าชราผู้นี้ รับรองได้เลยว่าจุดจบของอีกฝ่ายนั้น ความตายจะเป็นสิ่งที่เมตตามากที่สุด กับอีกหนึ่งชายหนุ่มที่รักภรรยาของเขา ยิ่งกว่าสิ่งใดๆ มากยิ่งกว่าชีวิตของตัวเองเสียอีก หากมีใครก็ตามมาทำร้ายดวงใจของเขา มากเมฆไม่คิดที่จะพูดจาหรือสนทนาแม้แต่ครึ่งคำ ความตายอันเป็นนิรันดร์เท่านั้นที่อีกฝ่ายจะได้รับ

 

ทั้งสองบุรุษเหมือนจะมีสิ่งที่คล้ายๆ กัน มันเป็นความเชื่อใจที่ไม่จำเป็นต้องพูดหรืออธิบาย แต่ทั้งสองกับรับรู้ได้ด้วยสัญชาตญาณของกันและกัน มันเป็นยิ่งกว่าคำสัญญาของลูกผู้ชายเสียอีก

 

ทั้งสองสบตากันเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้ม และถึงแม้จะเคยพบหน้ากันหลายครั้งแล้วก็ตาม

 

แต่มากเมฆกับรู้สึกว่าท่านพ่อตานั้นเต็มไปด้วยความลับต่างๆ มากมาย

 

แต่หลายๆ ครั้งที่มากเมฆพยายามจะถาม สุดท้ายก็ได้รับแต่ความเงียบเป็นคำตอบกลับมา

 

แต่ดูเหมือนในวันนี้จะต่างออกไปเล็กน้อย เพราะอยู่ๆ ท่านพ่อตาที่มักจะเงียบและพูดน้อย ท่านได้เรียกให้มากเมฆเดินตามและไปนั่งพูดคุยกันในสวนดอกไม้ ใกล้ทะเลสาบจุดพักผ่อนของเหล่าสาวๆ ที่มักจะชวนมากเมฆมานั่งเล่นอยู่บ่อยๆ เป็นประจำ

 

มากเมฆยังคงเป็นห่วงเฟรย่า และอยากจะไปอยู่ใกล้ๆ คอยดูเธอตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล และอยากจะให้ภรรยาสาวของเขา เห็นเขาเป็นคนแรกหลังจากตื่นขึ้นมา แต่ดูเหมือนจะไม่สามารถทำตามที่คิดได้แล้ว

 

ทั้งสองนั่งลงคนละมุมของโต๊ะที่เต็มไปด้วยขนมและน้ำชา

 

เฒ่าเทเวศร์เห็นสีหน้ามากเมฆแสดงสีหน้าเสียดาย ที่ไม่ได้เป็นคนแรกที่เฟรย่าตื่นมาและมองเห็น เฒ่าชราอดที่จะหัวเราะในใจไม่ได้ ที่ได้แกล้วเจ้าลูกเขต แต่กระนั้นเฒ่าชราก็ได้แต่ยิ้มและเงียบเก็บสีหน้าแท้จริงได้อย่างสมบูรณ์แบบ ก่อนที่จะกล่าวพูดออกมาเป็นคนแรก

 

 ".. มากเมฆ ยังจำได้มั้ย เรื่องที่เซเลเน่เคยบอกกับเจ้าไว้ว่า เธอมีร่างกายที่เหมือนกับถูกสร้างขึ้นมา เธอไม่ใช่มนุษย์แบบ 100% ตามธรรมชาติเช่นคนอื่นๆ ทั่วไป เซเลเน่ ราริอัส เฟรย่าต่างก็ร่างกายที่มีระดับสูงเอามากๆ เกินกว่าที่มนุษย์ธรรมดาปกติจะมีได้ตั้งแต่แรกเกิด มันทรงพลังและเต็มไปด้วยคุณสมบัติมากมาย ยิ่งกว่าร่างเทพไบโอโรติกของรากไม้หรือแม้แต่ของซีโร่เสียอีก ทั้งๆ ที่มีแม่ มีมารดาและได้ถือกำเนิดด้วยวิธีการคลอดแบบปกติธรรมชาติแท้ๆ ทำไมเธอถึงไม่มีร่างกายแบบมนุษย์ปกติทั่วไป เจ้ารู้เหตุผลนั้นมั้ย .." เฒ่าเทเวศร์กล่าวพูดด้วยท่าทางเหนื่อยล้า ราวกับภาพเหตุการณ์ในอดีตอันไม่น่ายินดี หรือมีความสุขนักได้ไหลผ่านเข้ามาให้เห็นอีกครั้ง

 

คุณพ่อตาเปิดหัวข้อพูดคุยที่ทำให้มากเมฆเกิดความสนใจเอามากๆ

 

และเขาเองก็เคยสงสัยมาก่อนเช่นกัน ว่าทำไมภรรยาของเขาถึงได้มีร่างกายที่ทรงพลังขนาดนี้ได้

 

มากเมฆพยักหน้า และไม่ได้พูดขัดอะไร เพราะเขาเองก็อยากรู้เอามากๆ เช่นกัน

 

คุณพ่อตาได้เริ่มเล่าถึงราวเรื่องเก่าก่อน ตั้งแต่หลายพันปีก่อนอย่างง่ายๆ ไม่ลงรายละเอียดมากนัก

 

เมื่อครั้งที่คุณพ่อตาและคุณแม่ยายยังอยู่อาศัยด้วยกัน ที่ระบบสุริยะจักรวาลแห่งนี้

 

ในตอนที่ทั้งสามได้ถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมๆ กัน เช่นเด็กปกติทั่วไปแฝดสาม

 

เด็กน้อยทั้งสามคน หาได้มีร่างกายเช่นมนุษย์ปกติ

 

แต่ทั้งสามคนได้มาปรากฏในรูปลักษณ์ของแสงสว่างอันงดงาม ด้วยเหตุนี้เองร่างกายอันเป็นเด็กทารกบริสุทธิ์แรกเกิด จึงถูกทำลายลงไปอย่างช้าๆ เพราะไม่สามารถจะทนได้กับพลังอันมหาศาลจากดวงจิตของทั้งสามคน

 

เลือดและเนื้อถูกหลอมรวมเข้ากับดวงจิตอย่างช้าๆ เพื่อก่อให้เกิดการแปรเปลี่ยนสภาพที่สมบูรณ์อีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถที่จะสร้างร่างกายมนุษย์และดำรงอยู่ได้ในระดับพลังที่ทั้งสามครอบครอง เพื่อที่จะให้ทั้งสามสามารถชีวิตอยู่ได้และลดระดับพลังให้เหมาะสมกับการจุติใหม่

 

ตามคำขอของท่านพ่อตาในสมัยเมื่อครั้งยังหนุ่ม ที่เคยได้รับพรวิเศษสุดไพศาลจากหนึ่งในพระเจ้าชั้นสูงแห่งการรู้แจ้งประจักษ์ตรัสรู้ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่าง หนึ่งในพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสิบหกจากมิติเอกภพพิภพราชันย์ ในสมัยที่ยังร่วมเดินทางผจญภัยไปพร้อมๆ กับบรรพบุรุษเมฆาเทพ เพื่อแสวงหาความเป็นอมตะและหลุดพ้นจากดวงจิตชั่วร้ายของพระเจ้าลี้ลับ

 

ท่านพ่อตาในตอนนั้นที่ยังเป็นหนุ่มและใช้ชีวิตแบบไปวันๆ อย่างหมดหวัง ไม่ได้คิดอะไรให้ดี ได้ขอพรในสิ่งที่ยังไม่ต้องการในเวลานั้นไปแบบส่งๆ เพราะมีกำหนดเวลาในการขอพรวิเศษอยู่เป็นข้อบังคับ

 

โดยได้ขอให้ตนเองมีบุตรสาวผู้งดงามหาใดเปรียบถึงสามคนด้วยกัน มีพลังอันยิ่งใหญ่ราวกับพระเจ้าผู้สร้าง ผู้ทำลาย และผู้รักษา ผู้มีพลังแกร่งกล้าเป็นหมื่นเป็นอนันต์ นับหมื่นๆ พระองค์เทพผู้เป็นนิรันดร์จะมีได้ก็มิใช่คู่ต่อกร และเป็นที่รักของราชันย์จักรพรรดิมหาเทพศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล จากทุกยุคทุกสมัยบรรพกาลอันเก่าก่อนทุกๆ พระองค์ในทุกๆ มหาเอกภพที่เก่าแก่โบราณจนหลงลืม หรือแม้แต่มหาเอกภพเกิดใหม่อยู่เสมอตลอดเวลา ของทุกๆ มิติมหาเอกภพทั้งปวงไปจนชั่วนิรันดร์

 

ตามหลักแล้วพรวิเศษแบบนี้ ไม่สมควรจะได้รับการอนุมัติ แต่พระเจ้าชั้นสูงแห่งการรู้แจ้งประจักษ์ ตรัสรู้ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่าง กับยิ้มและยินดีมอบให้อย่างเต็มใจ ผิดกับพรวิเศษอีกข้อที่บรรพบุรุษเมฆาเทพ รามนภาได้ขอ ที่ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่ได้สมใจอยากสักที

 

สุดท้ายแล้วใครจะไปคิดล่ะว่า จากที่หมดหวังและใช้ชีวิตไปวันๆ ในดินแดนต่างมิติต่างพิภพ เพราะไม่สามารถต่อต่อต้านชะตากรรมที่จะถูกกลืนกิน จากพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลด้านเลวร้ายได้ กับสามารถรอดพ้นมาได้และมีชีวิตรอดจนถึงปัจจุบัน พร้อมกับพรวิเศษที่ครั้งหนึ่งได้หลงลืมไปแล้ว จะมาก่อปัญหาให้ในวันนี้จนทำให้สูญเสียภรรยาอันเป็นที่รัก เป็นชีวิตทั้งชีวิตไปในคราวนั้น

 

ในขณะที่เป็นห่วงลูกๆ ทั้งสามจะไม่รอด ท่านพ่อตาที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับสมบัติวิเศษมาจากพิภพราชันย์ อันเป็นสมบัติโบราณเก่าแก่ที่แม้แต่พระเจ้าลี้ลับด้านเลวร้ายยังต้องการไว้ในครอบครอง นาม แก้วมณีเทพนิพพาน เป็นเป็นมณีเทพที่สามารถทำให้ความต้องการเป็นจริงได้

 

แต่จะต้องอยู่ในขอบเขตพลังที่แก้วมณีเทพสามารถเท่านั้น

 

แต่เท่าที่รู้ไม่มีสิ่งใดที่แก้วมณีเทพไม่สามารถทำได้ แต่มันมีกฎการใช้งานที่ยุ่งยากอยู่เล็กน้อย การแลกเปลี่ยนที่ไม่กำไรหรือขาดทุน นั่นก็คือผู้ที่แลกเปลี่ยนหรือใช้งานแก้วมณีเทพ คนคนนั้นจะถูกส่งไปยังมิติเอกภพที่ไปแล้วกลับมาไม่ได้ ให้ต้องทนรับกับความทุกข์จากสิ่งที่ได้ขอออกไป แต่นั่นคือสิ่งที่เบาที่สุดแล้ว

 

 ด้วยพลังของท่านพ่อตาที่ใกล้เคียงกับพระเจ้าเช่นกันในเวลานั้น

 

รวมถึงมารดาแท้ๆ ของทั้งสามคน ต่างก็ได้สละแลกเปลี่ยนด้วยพลังพิเศษต่างๆ ของตัวเองออกไปมากมาย

 

จนไม่สามารถกลับไปเป็นคนหนุ่มสาวได้อีกตลอดกาล ก็เป็นหนึ่งในการแลกเปลี่ยนที่เกิดขึ้น

 

แต่มันก็ยังไม่พอ ไม่มากพอที่จะมีพลังช่วยเหลือดวงจิตวิญญาณพระเจ้าตัวน้อยๆ อันเป็นบุตรที่รักได้

 

จนในที่สุดเพื่อให้เป็นไปตามกฎพื้นฐานของ แก้วมณีเทพนิพพานต้องการตั้งแต่แรก และด้วยรักจากคนเป็นแม่ที่อุ้มท้องลูกน้อยทั้งสามมานานหลายปี เพราะมารดาแท้ๆ ของเซเลเน่ ราริอัสและเฟรย่า เธอไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแต่เธอเป็นครึ่งเทพชั้นสูง ครึ่งเทพที่มีชีวิตเป็นนิรันดร์อยู่แล้ว จากสายเลือดของมหาเทพพระองค์หนึ่ง

 

เธอยินดีจะเข้าไปในมิติเอกที่ไปแล้วกลับมาไม่ได้ เพื่อให้แก้วมณีเทพช่วยเหลือลูกๆ ของเธอให้รอดปลอดภัย แต่กระนั้นมันก็ยังไม่มากพอ ด้วยพลังของบุตรสาวทั้งสามนั้นมันมากมายเกินไปจริงๆ จนแม้แต่แก้วมณีเทพนิพพานยังรู้สึกหมดปัญญาเช่นกัน

 

หากจะให้ช่วยแก้วมณีเทพจำจะต้องสูญสลาย และใช้พลังทั้งหมดที่มีออกไปในครั้งเดียวอย่างสุดขีด

 

พร้อมๆ กับพลังพิเศษต่างๆ ที่ทั้งสองสามีภรรยามอบให้มาตั้งแต่แรก

 

และไม่อาจจะเก็บรักษาสิ่งใดๆ ได้เลย และจำจะต้องหายไปตลอดกาล เข้าสู่การ นิพพานอย่างแท้จริง

 

จากนี้ไปอีกนับล้านๆ ปี หรือนานกว่านั้น จะไม่ปรากฏการมีอยู่ของแก้วมณีเทพนิพพานอีกต่อไป

 

แต่แล้วเมื่อสหายเดือดร้อนไหนเลยเพื่อนแท้ ถึงแม้จะอยู่ต่างพิภพจะทนเฉยอยู่ได้

 

บรรพบุรุษเมฆาเทพได้ฝ่าฝืนกฎแห่งการก้าวข้ามมิติเอกภพจากสูงไปชั้นที่ต่ำกว่าอีกครั้ง

 

จนได้รับบาดเจ็บไม่น้อยสูญเสียพลังไปมากโข จนเกือบจะสลายร่างไปเช่นกันจากกฎบ้าๆ ของพระเจ้าผู้สร้างพระองค์หนึ่งผู้ที่อยู่เหนือกว่าเหนือกฎเกณฑ์ใดๆ ได้บัญญัติเอาไว้ และกลับมายังระบบสุริยะจักรวาลจนได้

 

บรรพบุรุษเมฆาเทพเฝ้ามองดูเหตุการณ์ต่างๆ จากต่างพิภพอยู่ก่อนแล้ว

 

จึงสามารถเข้าใจถึงความยากลำบากของสหายรักดี และความทุกข์ทรมานจากนี้ของครอบครัวที่ต้องถูกทำให้แยกจากกันตลอดกาล จากพรวิเศษที่ขอไปแบบไม่คิดเมื่อครั้งยังหนุ่ม

 

ด้วยเหตุนี้เองบรรพบุรุษเมฆาเทพจึงได้ยินดี ที่จะมอบเศษชิ้นส่วนของ วงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะ 1 ชิ้น ที่หามาได้อย่างยากลำบาก ให้กับ แก้วมณีเทพนิพพาน เป็นการแลกเปลี่ยนเพื่อให้สามารถช่วยเหลือลูกๆ ทั้งสามของสหายรักได้

 

จากนั้นเหตุการณ์ต่างๆ ก็ได้รับการแก้ไข และตลอดหลายร้อยหลายพันปีที่ผ่านมา

 

ท่านพ่อตาได้พยายามมาตลอด คอยตามออกหาสถานที่มิติเอกภพต่างๆ มากมาย

 

เพื่อตามหาเบาะแสเพิ่มเติมให้ได้ว่าภรรยาของตนเองถูกส่งไปที่ไหน เพราะก่อนที่ แก้วมณีเทพนิพพาน จะสูญสลายหายไปพร้อมๆ กับหนึ่งในเศษชิ้นส่วนของ วงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะ แก้วมณีเทพได้มอบความหวังครั้งใหม่ให้กับท่านพ่อตาเอาไว้เป็นครั้งสุดท้าย

 

โดยบอกถึงเงื่อนไขและวิธีการเล็กน้อย ถึงความเป็นไปได้ที่จะสามารถกลับมาอยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง ของครอบครัวที่สูญเสียสิ่งต่างๆ ไปมากมาย จากความพยายามที่จะปกป้องลูกๆ เอาไว้ให้ได้

 

พร้อมๆ กับการได้กลับมาอีกครั้งของ แก้วมณีเทพนิพพาน เช่นกัน

 

เป็นอีกหนึ่งหนทางที่จะสามารถ Win Win ได้ทั้งสองฝ่าย

 

แต่ไม่ว่าจะมองยังไงคนที่ได้กำไรที่สุดคงหนีไม่พ้น แก้วมณีเทพที่ได้เศษชิ้นส่วนของวงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะไป

 

มากเมฆได้รับฟังเรื่องราวที่น่าเหลือเชื่ออีกครั้ง การได้รับรู้ถึงเรื่องราวในครั้งนี้ ทำให้ความรู้สึกชิดใกล้กับพ่อตาของเขามีมากขึ้น และเขาเองก็ยินดีที่จะช่วยเหลือ แม้ว่ามันจะลำบากก็ตาม เพราะขนาดบรรพบุรุษเมฆาเทพยังเสียสละแม้แต่พลังสุดวิเศษที่ได้รับจากหนึ่งในเศษชิ้นส่วนของ วงแหวนหมื่นสังสารวัฏอมตะ ที่มีอยู่ได้ แล้วเขาล่ะ เป็นถึงลูกเขตเป็นถึงสามี ทำไมจะไม่ได้ เพื่อให้ภรรยาของเขาได้พบกับมารดาแท้ๆ ที่รักบุตรสาวของตัวเองอย่างสุดดวงใจ ยอมได้แม้จะถูกนำไปในสถานที่ที่ห่างไกล และใช้ชีวิตอมตะที่เหลือไปอย่างเดียวดายเพียงลำพัง

 

มากเมฆเข้าใจแล้วว่า ความรักที่บริสุทธิ์นั้นมันงดงามอย่างแท้จริง มันไม่ได้จำกัดเฉพาะความรักแบบสามีภรรยาหรือคู่รักฟ้าประทาน แต่มันกับรวมไปถึงทุกๆ สิ่งที่มีรัก รักที่มอบให้กันอย่างบริสุทธิ์ใจ

 

มากเมฆขอตัวจากท่านพ่อตา และบอกเป็นนัยๆ ว่าความทรงจำและพลังที่ได้กลับมาในเวลานี้ มากถึง 4 ส่วนสิบส่วนแล้ว หรือคิดเล่นๆ ก็ราว 40% จากทั้งหมด เพราะเขาจำได้ทั้งหมดแล้วเกี่ยวกับเรื่องราวของตัวเอง กับความรักตั้งแต่แรกพบกับภรรยาทั้งสามของเขา

 

แต่ด้วยคำตอบที่ยังไม่เต็มร้อยของมากเมฆนัก กับทำให้ท่านพ่อตายิ้มออกมาได้อย่างมีความสุข และมองเห็นน้ำตาน้อยๆ ที่คลอจะไหลออกมาจากดวงตาที่แก่ชราอยู่เหมือนกัน

 

ไม่แปลกใจเลยที่ทำไม ภรรยาของเขาถึงได้มีรักแท้ที่มั่นคงนัก

 

เพราะขนาดท่านพ่อตาเอง จนถึงเดียวนี้แม้ว่าจะผ่านมายาวนานนับพันๆ ปีแล้วก็ตาม

 

ท่านก็ยังคงรักภรรยาของตัวเองอย่างสุดหัวใจอยู่ทุกๆ วินาทีเช่นกัน

 

ครอบครัวที่ดี ..


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 342 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3320 Kondee2870 (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:34
    ขอบคุณค่ะ
    #3,320
    0
  2. #3319 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:25

    สนุกมากกกกกกกก

    #3,319
    0
  3. #3318 Green_pn (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:09
    พ่อตานี้ก็แอบน่ารัปน่ะเนี่ย
    #3,318
    0
  4. #3317 joelamtan (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:03
    ขอบคุณครับ
    #3,317
    0
  5. #3316 พู่กันลี้ลับ (จากตอนที่ 168)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:46

    เฉลยเรื่อยๆ แล้วนะ อิอิ ฝากตรวจคำผิดด้วยนะครับ ขออภัยที่ล่าช้า https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-03.png

    #3,316
    0