มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 150 : บทที่ 150 สู่โลกมืด ตอน ขีดสุดเท่าที่สามารถ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,898
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 323 ครั้ง
    1 ก.พ. 62

บทที่ 150 สู่โลกมืด ตอน ขีดสุดเท่าที่สามารถ

 

            บนยานหวงเทียน ภายในห้องบังคับการ ในระหว่างที่คนอื่นๆ กำลังเตรียมแผนหลบหนีกันไปอยู่นั้น

 

            หลงที่ 414 กับหยิบเอาอุปกรณ์บางอย่างขึ้นมาสวมใส่ที่หัว พร้อมกับเชื่อมต่อเข้าระบบของยานบินรบหวงเทียนในทันทีอีกครั้ง โดยไม่สนใจคำสั่งของหัวหน้าหลง และไม่ได้รีบเร่งหลบหนีเหมือนคนอื่นๆ ที่กำลังทำ

 

            หัวหน้าหลงเห็นลูกน้องฝีมือดีขัดคำสั่งก็อดไม่ได้ที่จะโกรธ และไม่พอใจกับการกระทำดังกล่าว แต่กระนั้นมันก็เข้าใจดีถึงผลลัพธ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นของอีกฝ่าย รวมไปถึงการนำอุปกรณ์ที่ว่าขึ้นมาสวมบนศีรษะของหลงที่ 414 เช่นกัน

 

เพราะแต่ไหนแต่ไรมาหลงที่ 414 เป็นมนุษย์ทดลองที่ถูกสร้างขึ้นอย่างลับๆ อยู่แล้ว มันเป็นพวกไร้หัวใจตั้งแต่ต้น และมันเองก็เสพติดกับความสำเร็จมาโดยตลอดจากภารกิจนับพันที่ผ่านมา มันไม่เคยเจอกับสถานการณ์ที่ล่อแหลมแบบนี้เลยสักครั้ง

 

และเพราะแบบนั้น มันจึงได้นำอุปกรณ์ที่เร่งประสิทธิภาพของคลื่นสมอง ความเร็วความคิดออกมา แต่ทว่าหากหลงที่ 414 ใช้อุปกรณ์ชิ้นนี้อยู่บ่อยๆ มันจะไปเร่งให้หลงที่ 414 มีอายุขัยที่สั้นลงเรื่อยๆ และสักวันหนึ่งอาจจะตายเพราะการเร่งของคลื่นสมองให้เพิ่มมากเกินไป จนสมองแตกตายในที่สุด

 

".. จะทำอะไรก็รีบทำ แล้วนี่ต้องการเวลาเท่าไหร่ .." หัวหลงเรียกถาม ในขณะที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กับหลงที่ 414 ด้วยน้ำเสียงที่แลดูเย็นชาอยู่ไม่น้อย

 

".. เสร็จแล้ว .." เพียงระยะเวลาไม่ถึง 2 วินาทีเลยด้วยซ้ำ หลงที่ 414 กับสามารถสร้างโปรแกรมพิเศษ ของระบบการจัดการป้องกันอัลกอริทึมของเกาะลอยฟ้าได้ แถมยังสั่งให้หัวรบทั้งสามยิงออกไปในทันทีหลังจากนี้ อีก 3 วินาที โดยสามารถหวังผลได้ถึง 100% หากไม่มีอะไรมาทำลายหัวรบที่ว่าไปเสียก่อน

 

".. เยี่ยมมาก หลงที่ 414  .." หัวหน้าหลงกล่าวชมไม่ทันขาดคำ ก็เห็นหลงที่ 414 ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ไม่ว่าเลือดโลหิตสีแดงสดที่ไหลออกมาจากตา หู จมูกและปาก แต่กระนั้นมันก็ยังไม่ตาย เพราะทุกครั้งที่หลง 414 ใช้อุปกรณ์เร่งความเร็วคลื่นสมองอันนี้แล้ว ก็มักจะเกิดภาพที่เห็นอยู่นี้บ่อยๆ

 

หัวหน้าหลงเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว เหลือแต่แผนการหลบหนีเท่านั้น

 

แต่หลงที่ 414 ก็หมดสติไปแล้วเช่นกัน หัวหน้าหลงจึงได้สั่งให้ลูกน้องที่อยู่ใกล้ๆ มานำตัวหลงที่ 414 ไป พร้อมกับได้เปลี่ยนโฉมหน้า และลายนิ้วมือของอีกฝ่ายตามแผนเดิมทุกๆ อย่าง ก่อนที่จะสร้างบาดแผนจำนวนหนึ่งไว้บนร่างกายของอีกฝ่ายที่ถึงแม้จะบาดเจ็บอยู่แล้วก็ตาม

 

นอกตัวยาน บนท้องฟ้ากว้างไกลที่ระดับความสูงเกือบจะ 30 กิโลเมตรจากพื้นโลก

 

มากเมฆบินตามยานบินรบใกล้เข้ามาด้วยความเร็วสูง พร้อมกับเห็นบนตัวยาน ปืนขนาดใหญ่จำนวนมากต่างก็กำลังเคลื่อนไหว เริ่มการทำงานของปืนยุทธวิธีขนาดใหญ่ทั้งสามออกมาพร้อมๆ กัน โดยหนึ่งในสามเหล่านั้น ล้วนแล้วแต่เล็งไปคนล่ะทิศล่ะทางทั้งสิ้น

 

ชายหนุ่มเห็นสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ใจคอหรือแม้แต่ลางสังหรณ์เริ่มบอกเหตุร้าย หากตัวเขาไม่หยุดหัวรบทั้งสามที่กำลังจะถูกยิงออกมาแล้วล่ะก็ หายนะและสงครามโลกจะต้องได้เกิดขึ้นอีกครั้งแน่ๆ และชีวิตอันสงบสุขสุดสบายของเขาก็อันเป็นต้องจบลง และทุกๆ อย่างจะเป็นไปตามความต้องการของพวกหมื่นมารพันอสูรของโลกมืดอย่างแน่นอน

 

และถึงแม้มากเมฆจะไม่รู้ว่าอีกสองเป้าหมายของอีกฝ่ายคืออะไร เพราะไม่สามารถเจาะระบบเข้าไปได้ แต่กระนั้นมากเมฆก็พอจะคาดเดาจากทิ้งทาง และสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้พอสมควร

 

เมื่อเห็นว่าปืนใหญ่ยุทธวิธีกำลังเปิดออกกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับค่อยๆ ปรับทิศทางไปอย่างช้าๆ และตัวยานบินรบเองก็บินอยู่ด้วยความเร็วสูง ทำให้เป็นเรื่องยากอย่างมาก ที่จะทำลายปืนใหญ่ยุทธวิธีขนาดยักษ์เหล่านั้น ในขณะที่ตัวยานบินรบกำลังเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา แถมอยู่ในโหมดล่องหนอันสมบูรณ์แบบเสียด้วย

 

หากใครก็ตามมองเห็นการกระทำของมากเมฆในเวลานี้ อาจจะหลงคิดไปว่าชายหนุ่มกำลังบินเล่นไปบนท้องฟ้าด้วยความเร็วสูงก็เป็นได้ เพราะไม่มีใครเลยสักคนหรือวิทยาการของดาวโลกในปัจจุบัน ที่จะสามารถมองเห็นยานบินรบหวงเทียนได้นั่นเอง

 

ภายในยานบิน ห้องรวมพลที่ใกล้จะหลุดออกจากการควบคุมตามโปรแกรมที่ได้วางยาเอาไว้

 

".. ทำลายศพคนของเราที่พลาดหมดแล้ว ครับ .." หลงที่ 301 กล่าวขึ้น

 

".. แผนหลบหนี เตรียมพร้อมหมดแล้วครับ คนที่จะมารอรับพวกเราก็พร้อมแล้วเช่นกัน .." หลงที่ 131 กล่าวขึ้นหลังจากที่ตรวจสอบสัญญาณลับที่ถูกอีกฝ่ายส่งมา จากระยะทางไกลแบบคลื่นวิทยุ และเป็นรหัสที่รู้กันเฉพาะคนของโลกมืดเท่านั้นที่รับทำภารกิจในครั้งนี้

 

".. ดีมาก ทั้งหมดกินยาที่เตรียมเอาไว้ พวกเราทั้ง 13 คน คือผู้รอดชีวิตในเหตุการณ์ในครั้งนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า .." หัวหน้าหลงหัวเราะเสียงดังในความสำเร็จ ก่อนที่จะกินยาที่ว่าเข้าไปพร้อมกับค่อยๆ ที่จะหมดสติลงไปอย่างช้าๆ ในสภาพกึ่งเป็นกึ่งตาย ด้วยกันทั้งหมดทุกคน และแม้แต่หลงที่ 414 เอง ที่อยู่ในสภาพใกล้ตายอยู่แล้ว ยังถูกบังคับให้กินยาที่ว่าเช่นกัน

 

โดยยาที่กินไปนั้น จะไปทำให้ผู้ที่กินอยู่ในสภาพเหมือนตายอย่างสมบูรณ์แบบ สัญญาณชีพใดๆ จะไม่สามารถตรวจพบได้อีกเลย เป็นระยะเวลา 3 ชั่วโมง แต่ในขณะเดียวกัน ผู้ที่กินยาชนิดนี้เข้าไป จะไม่ตายจากการเสียเลือดหรือสูญเสียแขนขาโดยเด็ดขาด ยาชนิดนี้มีชื่อว่า ยาตายไม่ล้ม มันเป็นหนึ่งในตัวช่วยสำคัญของโลกมืดมาตลอด ในการหลบหนีแกล้งตาย และอื่นๆ อีกมากที่สามารถนำไปใช้ได้ในสถานการณ์ที่เหมาะสม

 

ในขณะเดียวกัน มากเมฆสัมผัสได้ถึงการหายไปของพลังชีวิตของแต่ละคน และสัญญาณชีพของมันก็เต้นช้าลงมากๆ ราวกับค้างคาวบางชนิดที่จำศีลในหน้าหนาวภายในถ้ำ

 

จนแทบจะไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตใดๆ ของพวกมันอีกเลย แต่กระนั้นมากเมฆก็ยังสามารถรับรู้ได้อยู่ดี และหากมีโอกาสเขาจะสั่งสอนบทเรียนชีวิตราคาแพงให้พวกมันอย่างสาสม

 

มากเมฆเร่งความเร็วขึ้นอีกหนึ่งระดับ ในที่สุดก็ใกล้ตัวยานบินรบในระยะไม่เกิน 200 เมตร แต่ทว่าทันใดนั้นระบบป้องกันการโจมตีอัตโนวัติของหวงเทียนกับทำงาน และระดมยิงปืนแสงปืนกระสุนนานาชนิด เข้าใส่มากเมฆราวกับห่าฝน สร้างความลำบากยุ่งยากเข้าไปอีก ในการหลบหลีกทุกๆ สิ่งที่พุ่งเข้ามา

 

หัวกระสุนขนาดหลาย มม. นับหมื่นๆ นัดที่ทั้งใหญ่และทรงพลังทำลาย ที่ถูกยิงออกมาอย่างแม่นยำ พวกมันมีพลังมากพอที่จะเจาะรถถังขนาดใหญ่ที่มีเกราะหนาเป็นรูได้ อย่างสบายๆ ด้วยกระสุนเพียงนัดเดียว แต่ทว่าพวกมันได้ลอยผ่านหน้าเขาไปอย่างรวดเร็ว บางก็ถูกทำลายหลังจากที่กระทบชนเข้ากับม่านพลังแสงที่อยู่รอบๆ และหากไม่ใช่ว่ามากเมฆได้สร้าง โล่อักขระกลืนมายา ไว้ก่อน โดยใช้พลังมิติรังสรรค์แล้วล่ะก็ มีหวังมากเมฆในเวลานี้หากไม่ตายก็ต้องได้รับบาดเจ็บอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

 

 ปัญหาที่เกิดในเวลานี้ หากมากเมฆเลือกที่จะทำลายยานบินรบไปพร้อมๆ กับคนของโลกมืดล่ะก็ โดยที่ตัวยานยังไม่ปล่อยหัวรบทั้งสามออกไป เขาสามารถกระทำมันได้ในทันทีด้วยมหาเวททำลายล้างของเขา และสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเหล่านี้จะจบลงอย่างงดงาม แต่มากเมฆจะสูญเสียแบะแสในการสืบหาได้ว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังในครั้งนี้เช่นกัน

 

หรือต่อให้เขาแบ่งร่างแยกออกเป็นสาม  หรือมากกว่านั้นออกไปจัดการ

 

ชายหนุ่มก็ไม่มั่นใจในพลังที่ถูกแบ่งออกไป ว่ามันจะมากพอให้หยุดยั้งหัวรบระเบิดพลังสเปกตรัมหรือไม่ เพราะที่นี่เป็นโลกแห่งความจริง มันไม่ใช่เกมที่เขาจะสามารถใช้พลังแบบ 100% ได้ตลอดเวลา

 

และที่สำคัญกว่านั้นอีกอย่างก็คือ เรื่องความรู้พื้นฐานที่ทุกคนควรรู้อยู่แล้ว เมื่อใดก็ตามที่หัวรบวิสัยไกลถูกยิงออกไป ความเร็วในการเคลื่อนที่ของพวกมันจะสูงมาก และมากขึ้นเรื่อยๆ ตามระยะทางของพวกมัน และอาจจะมีความเร็วในการพุ่งบินไปยังเป้าหมายมากถึง 22 มัคเลยก็เป็นได้ 26,950 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบัน ความเร็วในระดับที่กล่าวไปนั้น มันเป็นเรื่องธรรมดาปกติไปแล้ว เพราะตั้งแต่มีสงครามในอวกาศกับดาวในอาณานิคมต่างๆ หรือกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ต่างดาวที่กระหายสงคราม พวกที่ไม่เป็นมิตรนับหมื่นสายพันธุ์พวกนั้น ล้วนส่งเสริมให้มนุษยชาติรีบเร่งในการพัฒนาอาวุธนานาชนิดของตนเอง ออกมาใหม่อยู่เรื่อยๆ และทุกครั้งพวกมันล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยประสิทธิภาพ มากขึ้นไปในแต่ละปีอย่างก้าวกระโดด มากกว่าวิทยาการด้านการแพทย์หรืออาหารและยาเสียอีก

 

มากเมฆรู้ดีว่าตนเองไม่สมควรจะโลภมากเกินไป

 

และถึงจะไม่รู้ว่าเป้าหมายอีกสองที่ของพวกมันคืออะไร แต่กระนั้นด้วยสัญชาตญาณของเขา ที่ร้องบอกให้ทำลายยานบินรบหวงเทียนไปให้พ้นๆ เสีย ก็เร่งเร้าเขามากขึ้นทุกขณะ

 

ในเมื่อตัดสินใจได้แล้ว ความแค้นครั้งนี้มากเมฆจะเก็บและจำมันเอาไว้ และหากในวันหลังจากนี้ไป เขารู้ว่ามันเป็นใคร ใครเป็นตัวการหลักของเรื่องที่เกิดขึ้นมาเหล่านี้ เขาสาบานเลยว่าจะล้างโคตรของพวกมันให้หมด แม้ว่าคนพวกนั้นจะมีคนดีๆ อยู่บ้างก็ตาม

 

มากเมฆหลบกระสุนนานาชนิด และบางครั้งก็ต้องปะทะเข้ากับอาวุธที่ไม่สามารถหลบได้

 

และในเมื่อตัดสินใจเด็ดขาดไปแล้ว มากเมฆกระทำการยกไม้เท้าในมือขึ้นเล็กน้อย จนปรากฏวงแหวนเวทออกมาจำนวนมากอย่างงดงามอลังการ ก่อนที่จะวาร์ปหายตัวไปยืนอยู่บนตัวยานหวงเทียนในทันที ที่จุดศูนย์กลางของตัวยานอย่างพอดิบพอดี

 

เพียงแค่หนึ่งกระพริบตา รอบๆ ร่างกายของมากเมฆกับเต็มไปด้วยออร่าทมิฬแห่งความตาย และเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งหายนะที่ลุกไหม้ราวกับเปลวเพลิง ชายหนุ่มในเวลานี้หาได้สนใจกระสุนปืนนานาชนิดที่พุ่งเข้ามาแม้แต่น้อย จนเกิดเสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วที่บริเวณดาดฟ้าของยาน

 

และถึงแม้มากเมฆจะยืนอยู่บนยานบินรบหวงเทียนแล้วก็ตาม แต่ด้วยตัวยานที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ในระดับที่ยานบินรบทั่วไปคาดไม่ถึง ด้วยวิทยาการสมัยใหม่ที่ราวกับถูกจัดเต็ม สายลมและอากาศที่พัดผ่านตามความเร็วในการเคลื่อนที่เหล่านี้ หาได้ทำให้มากเมฆเสียหลักหรือตกไปจากยานบินรบแม้แต่น้อย ยิ่งเขาอยู่ในอารมณ์ที่โกรธและไม่พอใจมากเท่าไหร่

 

มากเมฆก็ยิ่งอยากทำลายมันให้เสียพ้นๆ มากขึ้นเท่านั้น

 

และแม้แต่ไอ้พวกที่กินยาหมายจะแกล้งตาย รอคนมาช่วยหลังจากที่จบงานนี้ อยู่ๆ หลังจากที่สัมผัสพลังของมากเมฆแกร่งกล้ามาขึ้นมาชั่วขณะ และกระจายออกไปทั่วในความเร็วที่เกินกว่าแสงและไม่ได้ถูกควบคุมโดยสมบูรณ์ พวกมันสารเลวทั้งหมดกว่า 13 คนก็ตื่นขึ้นมาโดยไม่คาดฝัน มองไปรอบๆ ด้วยความไม่เข้าใจ ผลของยาที่พวกมันกินเข้าไปได้หายไปอย่างสมบูรณ์

 

ก่อนที่ทุกๆ อย่างจะเกิดขึ้นต่อมา พวกมันทั้ง 13 คน ราวกับถูกฝันร้ายแห่งภาพมายากลืนกิน จนพวกมันได้แต่ร้องออกมาเสียงหลงอย่างเจ็บปวด บาดแผลที่เปิดอยู่ก็คล้ายกับถูกทำให้ขยายออก ความเจ็บปวดที่ได้รับก็ดูเหมือนจะเจ็บปวดมากขึ้นเป็นหมื่นๆ เท่าจากปกติ พวกมันทั้ง 13 คน ต่างก็ถูกคลื่นพลังแห่งหายนะโจมตีทั้งร่างกาย และจิตใจอย่างบ้าคลั่ง อยากจะตายก็ไม่ตาย สติแจ่มใสลมหายใจยังไม่หมด ไปเรื่อยๆ เสียอย่างงั้น

 

หน้าจอหลักของโปรแกรม เวลานับถอยหลังของการปล่อยหัวรบทั้งสามน้อยลงเรื่อยๆ

 

4

 

3

 

2

 

1

 

แต่ทว่าทันใดนั้น

 

ตู้มมมมมมม!!!! 

 

การระเบิดออกของซูเปอร์โมวาขนาดใหญ่ยักษ์ กลางท้องฟ้าที่สูงจากพื้นโลกจนมองไม่เห็น จนเกือบจะหลุดออกจากชั้นบรรยากาศอยู่แล้วได้อุบัติขึ้น พลังงานหาใดเปรียบ ได้เปลี่ยนสภาพอากาศจากกลางวันเป็นกลางคืน และจากกลางคืนกลายเป็นกลางวันได้ในพริบตา โลกทั้งโลกถึงกับสั่นสะเทือนจากแรงระเบิดในครั้งนี้

 

พายุหายนะสารพัดนับร้อยๆ ลูก ระดับ 7 หรือ 8 ที่มากพอให้ทำลายโลกทั้งโลก มันได้อุบัติขึ้นอย่างต่อเนื่อง หลังจากที่ถูกแรงดันกดอากาศที่มองไม่เห็น พลังงานไร้รูปจากมิติพลังภายในภายนอก ก่อให้เกิดผลกระทบที่เรียกได้ว่าเลวร้ายอย่างที่สุด ณ กลางท้องฟ้าเป็นวงกว้าง จนแม้แต่จานดาวเทียมที่อยู่ใกล้ๆ ยังโดนลูกหลงไปด้วย และแม้แต่มนุษย์ที่อาศัยอยู่บนดวงจันทร์ และสเปซโคโลนีใกล้ดาวโลก ต่างก็รับรู้ได้ถึงพลังงานที่ถูกปลดปล่อยออกมา และมองเห็นแสงสว่างเจิดจ้าของหายนะสีเงินได้ด้วยตาเปล่า ที่กำลังล้างผลาญทำลายทุกสิ่งกลางท้องนภา ของโลกจนฉีกขาดเป็นชิ้นๆ

 

แรงระเบิดระดับเดียวกับซูเปอร์โมวา ได้หยุดการกระทำของทุกๆ สิ่งให้หยุดนิ่ง

 

แม้แต่แสงและเสียง คลื่นพลัง พลังงานที่มองไม่เห็น มวลของสสาร สนามแม่เหล็กต่างๆ โดยรอบยังถูกทำลายไม่มีเหลือหรือหากจะเหลือก็ไม่สมบูรณ์

 

และตัวยานหวงเทียนที่เตรียมจะปลดปล่อยหัวรบทั้งสาม ได้ถูกแรงดัน แรงอัดอันมหาศาลเกินกว่าจะรับไหว พร้อมกับการแยกออกของมิติสภาพโดยรอบที่ตามองไม่เห็น เพียงไม่ถึง 1.000692286 มิลลิวินาที ตัวยานบินรบหวงเทียนในเวลานี้

 

ราวกับถูกมือมารขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็น จับแยกส่วนบดขยี้เป็นชิ้นๆ ราวกับของเล่นที่พังเสียหายได้ง่ายๆ ก่อนที่จะถูกพลังงานความร้อนอันมหาศาล ไม่แตกต่างไปจากดวงตะวันที่ระเบิดออก เผาไหม้ทำลายจนไม่เหลือแม้แต่เศษผงหรือธุลีใดๆ และหากสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นปรากฏการณ์ตามธรรมชาติ มหานวดาราที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ คงไม่หยุดผลกระทบเพียงแค่ทำลายยานบินรบเพียงลำเดียวเป็นแน่ แต่โลกทั้งโลก หรือแม้แต่ระบบสุริยะจักรวาลเอง ก็สมควรถูกพลังงานที่ขยายออกราวกับไร้ขีดจำกัดทำลายไปแล้วในพริบตา

 

มหาเวทมหานวดาราทมิฬ เป็นสุดยอดของสุดยอดไม้ตาย ทักษะทรงพลังที่รุนแรงที่สุดแล้วของมากเมฆ และเป็นเพียงทักษะพลังเดียวที่ยากอย่างมากในการควบคุมให้สมบูรณ์แบบในทุกๆ ครั้ง และขีดสุดของมากเมฆสมควรที่จะปลดปล่อยพลังที่ว่าได้เพียง 1 ครั้งต่อวันเท่านั้น หรือต่อให้เขามีคลื่นสมองที่เร็วมากแค่ไหน แต่การระเบิดขึ้นของแสงและพลังงานที่มากมายเกินจะนับไหวเหล่านี้ ต่อให้มีขนาดไม่ใหญ่โตมากนัก มันก็ยังอยู่เหนือขีดจำกัดของมนุษย์อย่างเขาอยู่ดี

 

มากเมฆในปัจจุบันเรียกได้ว่าหมดสภาพไปแล้วอย่างสมบูรณ์ พลังงานต่างๆ ที่สร้างเสื้อคลุมเวทโบราณ หรือแม้แต่พลังสัมผัสลี้ลับบรรพกาลในโหมดพระเจ้าเอง ต่างก็หายไปหมดแล้วเช่นกัน

 

ในเวลานี้ที่มากเมฆยังคงลอยตัวอยู่ได้กลางท้องฟ้า ไม่หลุดออกไปจากชั้นบรรยากาศของโลก คงจะต้องขอบคุณโลหะเทพอบราซัสมากกว่า ที่มันช่างแสนรู้ฉลาดไม่ธรรมดา พี่แกเล่นเปลี่ยนรูปแบบของตัวมันเอง ให้กลายเป็นชุดเกราะแบบคลุมทั้งร่าง 100% แบบนาโนเทคเทพสงครามสูทที่เขาเคยสวมใส่ ป้องกันมากเมฆเอาไว้จากทุกๆ สิ่ง จนแม้แต่ใบหน้าของเขาเองยังถูกปกปิดไว้โดยสมบูรณ์แบบ

 

และหากถูกใครก็ตามมาพบเข้าในตอนนี้ ว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งเป็นผู้ที่อยู่ใจกลางของหายนะที่เกิดขึ้น แต่กับไม่เป็นอะไรเลยรอดชีวิตมาได้

 

รัฐบาลโลกและสหพันธรัฐสุริยะทั้งสองที่ทรงอำนาจ และแกล้งทำเป็นเสือหลับ ราวกับไม่สนใจอะไรเลยมานานหลายร้อยปี และปล่อยให้มีการปกครองกันเองแบบระบบของตระกูลมานาน คงไม่ปล่อยมากเมฆไปเฉยๆ เป็นแน่... ใครบ้างไม่อยากได้พลัง ใครบ้างไม่ต้องการคำตอบในสิ่งที่อยากจะรู้ ..!?

 

นอกชั้นบรรยากาศของโลก ใกล้กับจุดที่มากเมฆหมดสติอยู่และไม่สามารถป้องกันตัวเองได้อีกแล้ว จากความเหนื่อยล้าสะสมที่มากเกินไป ยานอวกาศไฮเทคไม่ปรากฏสัญชาติขนาดเล็กได้บินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ด้วยความเร็วสูง ..

 

ก่อนที่จะมีบางสิ่งแยกออกจากตัวยาน และส่งมือจักรกลขนาดเล็กคล้ายกับตะขอเกี่ยว แต่มีความยาวหลายสิบกิโลเมตรพุ่งเข้ามาจับตัวของมากเมฆเอาไว้ ก่อนที่จะดึงกลับไปยังยานอวกาศที่ว่าอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหนีหายไปในทันทีโดยไม่รีรอให้เสียเวลา

 

แต่ทว่ากับมีสิ่งหนึ่งที่น่าแปลกเกิดขึ้น ทั้งๆ ที่เทคโนโลยียานอวกาศในปัจจุบัน สามารถใช้บีมแบบกลับด้านพลังงานของทิศทาง ทำการดึงเอาวัตถุสิ่งของ หรือมนุษย์ขึ้นไปบนยานอวกาศได้โดยง่ายแท้ๆ และปลอดภัยกว่ามาก แต่ทว่าอีกฝ่ายกับเลือกใช้วิธีการแบบโบราณ .. แทนทำไมกัน !?

 

คนที่จับตัวมากเมฆไปเป็นใคร .. และทำไมต้องระวังการใช้พลังงานมากถึงขนาดนั้น .. หรือจะเป็นพวกโลกมืดที่รอคอยจังหวะนี้มาก่อนอยู่แล้ว

 

 

 ------

เดี๋ยวจะมาอีกตอนนะครับ ปิดตอนที่ค้างไว้ทั้งหมด อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 323 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3110 หนุ่มยาคู้ (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:57
    ยังติดค้างอีก1ตอนเพราะไรทค้างไว้2ตอน
    #3,110
    0
  2. #3109 loliz (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:16
    ยิงพลังทีแล้วเดี้ยงนี่มันก็ไม่ไหวเน้อ รีบปั้มเวลเลยลอยชายมาหลายตอนล่ะ
    #3,109
    0
  3. #3108 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:07

    ค้างมากกกกกกกกกกกกก อ๊ากกกกกกกกกกก

    #3,108
    0
  4. #3107 KurouNeko (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:55
    ระเบิดยับ
    #3,107
    0
  5. #3106 Green_pn (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:24
    สุดจะบรรยาย
    มหหายนะสีเงิน
    #3,106
    0
  6. #3105 อ่านเพืออ (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:19
    ค้างมา3ตอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿🖕🏿
    #3,105
    0
  7. #3104 joelamtan (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:15
    ขอบคุณครับ ค้างจิ
    #3,104
    0
  8. #3103 PpmkPaul (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:07
    อิอิจอบคุณ​ครับ​
    #3,103
    0