มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 145 : บทที่ 145 สู่โลกมืด ตอน ยังมิหมดวัน แต่งานกับเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 368 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

บทที่ 145 สู่โลกมืด ตอน ยังมิหมดวัน แต่งานกับเพิ่ม

 

            ยอดยุทธ์ของโลกมืดที่แฝงตัวมาจำนวนมาก ที่ต่างก็กำลังรุมล้อมพร้อมกับพุ่งทะยานเข้าใส่ หมายจะสังหารมากเมฆให้ได้ในเวลาอันสั้น แต่ทว่าหลังจากที่พวกมันผู้มากประสบการณ์ ได้สังเกตเห็นเช่นรอยยิ้มไม่นำพาต่อสิ่งใด แถมยังเป็นรอยยิ้มสุดแสนเย็นชา บนใบหน้าของชายงามที่เรียกได้ว่าอันดับหนึ่งของโลกหล้าในปัจจุบัน

 

            สัญชาตญาณของพวกมันที่ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านความเป็นความตายมานับสิบนับร้อยปี

 

ต่างก็เร่งเร้าบอกให้ร่างกายของพวกมันแต่ละคน ขยับตัวถอยห่างหรือไม่ก็หนีไปให้ไกลๆ จากที่นี่จากชายหนุ่มรูปงานคนนี้เสียให้พ้นๆ จากแรกเริ่มที่คิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงชายหนุ่มอายุ 20 ปีที่โชคดีได้รับพลังสืบทอด

 

และไม่น่าจะมีปัญหาอะไรในการรุมยำสังหารเสียให้ตาย ตั้งแต่ตอนนี้ แต่ทว่าสัญชาตญาณดิบเถื่อนที่มีมาตั้งแต่เกิด และผ่านการหล่อหลอมมาอย่างยาวนานนับสิบปีร้อยปี ต่างก็ได้ร้องบอกให้รู้ถึงอันตรายอันไม่อาจจะประเมินได้ จากชายหนุ่มรูปงามหน้าขาวคนนี้ พร้อมกับลางสังหรณ์แห่งความตายยิ่งมายิ่งชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ จากที่ไม่เคยกลัวหรือรู้สึกรู้สาอะไร ในเวลานี้กับหวาดกลัวจนตัวสั่นใจสั่นจนควบคุมไม่ได้ ราวกับได้พบพานเทพเจ้าแห่งความตายอย่างไงอย่างงั้น

 

ยอดฝีมือปราณเบิกฟ้าเบิกนภาหลายสิบคน ที่มีประสบการณ์มากมายและที่มีฝีมือมิใช่ชั่วต่างก็มีชีวิตรอดมาได้นับสิบปีร้อยปี ต่างก็ยอมบาดเจ็บภายในมิใช่น้อย จนกระอักเลือดออกมาคำโต เพียงเพื่อตัดขาดการโคจรของพลังลมปราณในกระบวนท่าที่ใช้ออกไป เพื่อให้ตนเองสามารถขยับร่างถอยห่างจากอีกฝ่ายให้จงได้ อย่างทันท่วงที ตามที่สัญชาตญาณได้ร้องบอกให้กระทำ จนเหงื่อกาฬไหลหลั่งออกมาและมองเห็นได้อย่างชัดเจนในแต่ละคน

 

สิ่งที่เกิดขึ้นและปรากฏให้เห็น ต่างก็รวดเร็วจนแทบจะมองตามไม่ทัน

 

ราวกับว่า 1 วินาทีที่พ้นผ่าน หากให้อธิบายยังเป็นเวลาที่มากเกินไปกับสิ่งที่ได้เกิดขึ้น

 

ยอดฝีมือคนอื่นๆ ที่เป็นฝ่ายธรรมะมองเห็นการกระทำทุกๆ อย่าง ของเหล่ายอดยุทธ์เบิกฟ้าที่ถอยกลับ อย่างร้อนรนหมดสภาพ แถมยังได้ทำร้ายตัวเองจนบาดเจ็บจำนวนมาก เล่นทำเอายอดฝีมือแต่ละคนที่ไม่ได้เข้าร่วม ตามก็ตกใจไปตามๆ กัน และพอมองไปยังชายหนุ่มผู้ทำให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น กับสัมผัสได้ถึงรอยยิ้มที่ไม่ธรรมดาของอีกฝ่าย จนอดไม่ได้ที่จะใจสั่นเต้นแรงอย่างผิดปกติวิสัย

 

แต่ก็ยังมีบางจำพวกที่รู้ว่าตาย แต่ก็ยังอยากจะเสี่ยงดวงดูสักครั้งเพื่ออนาคต

 

โดยเฉพาะเหล่ายอดยุทธ์ของโลกมืดที่แฝงตัวมาจำนวนไม่น้อยในงานเลี้ยงนี้ และมีพลังลมปราณอยู่ในขอบเขตเบิกภพใกล้จะเบิกนภา และต่างก็มีฝีมือไม่ธรรมดาในเรื่องของการลอบสังหาร

 

ต่างอาศัยจังหวะที่เหล่าอาวุโสคนอื่นๆ หลีกทาง ทำการพุ่งทะยานสวนกลับขึ้นไปอย่างรวดเร็วไม่กลัวตาย แต่ละคนใช้ทั้งดาบ กระบี่และอาวุธนานาชนิดเฉพาะตัว ยกเว้นปืนเลเซอร์กับโพเดียม เข้าประชิดชายหนุ่มด้วยไว้แล้ว ทุกทิศทุกทางอาวุธแต่ละชนิด กระบวนเพลงที่ใช้ออก ล้วนแล้วแต่สิบส่วนเต็มกำลังความสามารถทั้งสิ้น

 

ซอนย่าผู้เฝ้ามองดูมากเมฆมาตลอดเวลาตั้งแต่ต้น อดที่จะเป็นห่วงและตกใจกลัวขึ้นมาไม่ได้

 

หลังจากที่เห็นการรุมล้อมในครั้งนี้ ที่ต่างคนก็ต่างไม่กลัวตาย หมายจะสังหารอีกฝ่ายให้ได้ในดาบเดียว และด้วยจำนวนที่มากขนาดนั้น เธอจึงเป็นห่วงมากเมฆเอามากๆ ว่าอาจจะพลาดในบางจังหวะและทุกทำร้ายจนบาดเจ็บได้

 

".. ระวัง! ข้างล่าง .." ซอนย่าตะโกนเสียงดัง

 

หลังจากที่เห็นอาวุธลับรูปร่างคล้ายอสรพิษหลายสิบตัว แต่มันกับคือโซ่ขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยพิษร้าย ที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็นอย่างดีในรูปแบบของสัตว์สัตว์เลื้อยคลาน พุ่งผ่านยอดฝีมือคนอื่นๆ ออกมาอย่างรวดเร็วในจุดที่ยากจะมองเห็น และมันผู้นั้นผู้บังคับวิชาประหลาดผู้ใช้โซ่อสรพิษฟ้านับสิบเส้นเหล่านี้ กับเป็นยอดฝีมือปราณเบิกฟ้าหญิงสาวที่ได้สวมหน้ากากจีนโบราณปกปิดใบหน้าของเธอเอาไว้ และตลอดเวลาที่ผ่านมา หญิงสาวผู้นี้ได้รอคอยเวลารุมล้อมมากเมฆอย่างใจเย็น

 

ยอดฝีมือหลายคนที่เป็นฝ่ายธรรมะมองเห็นหญิงสาวผู้สวมหน้ากาก ต่างก็ถอยหนีเว้นระยะให้มากขึ้นจากอีกฝ่าย

 

และถึงแม้หญิงสาวที่ว่าจะเป็นคนของฝ่ายธรรมะก็ตาม แต่วิธีการของเจ้าตัวก็เป็นอะไรที่ยากจะยอมรับได้จริงๆ

 

มากเมฆเห็นทุกการโจมตี สัมผัสได้ถึงทุกๆ สิ่งที่ใกล้เข้ามา ชายหนุ่มทำการโคจรพลังลมปราณทมิฬ พร้อมกับใช้ออกด้วยกระบวนเพลงกรงเล็บมังกรมาร ของหลวงจีนมารจ้าวลู่ที่ตายไป หยิบยืมเคล็ดวิชาของคนอื่นมาใช้แบบง่ายๆ และอยู่เหนือกว่าในระดับเดียวกับผู้สร้างมันขึ้นมา

 

ปราณมังกรมารทมิฬก่อตัวจากวิชากรงเล็บมังกรมาร เริ่มหมุนวนอยู่รอบกายของมากเมฆราวกับปราการสวรรค์ จากหนึ่งเป็นสองจากสองเป็นสามจำนวนมากมาย ราวกับอนันต์มากขึ้นมากขึ้นคล้ายไม่สิ้นสุด พร้อมกันนั้นยังได้พุ่งทะยานกลางนภา สวนกลับโจมตียอดฝีมือทั้งหมด ที่หมายสังหารมากเมฆในหนึ่งอึดใจ

 

เปรี้ยง!

 

อ๊ากกกกก

 

ม่ายยยย

 

เสียงร้องเจ็บปวดและไม่ยอมรับของแต่ละคน ก่อนจะสิ้นใจตายดังออกมาไม่ขาดสาย ร่างกายของพวกมันยอดฝีมือที่ไม่กลัวตาย ถูกแยกตัวระเบิดเป็นชิ้นๆ อย่างโหดร้าย และด้วยจุดเด่นของวิชากรงเล็กมังกรมาร ที่เน้นหลักสำคัญในการ โจมตี ตั้งรับ และเอกอุที่สุดคือสวนกลับ ด้วยเหตุนี้เองกระบวนเพลงสวนกลับจึงเต็มไปด้วยพลังทำลายมากที่สุด

 

แต่ทั้งหมดกว่าสามสิบคนต้องมาตาย ภายในหนึ่งกระบวนเพลงของกรงเล็บมังกรมาร

 

".. บ้าน่านี่มันไม่ใช่ กรงเล็บมังกรมารแล้ว นี่! นี่! นี่! มัน ปราการสวรรค์หมื่นมังกร เป็นไปไม่ได้ .." หลวงจีนมารคนหนึ่งที่เป็นศิษย์หลักระดับสูง ได้ข่าวว่าจ้าวลู่คนทรยศน่าตายอยู่ที่นี่ จึงได้รีบมาที่งานเลี้ยงพร้อมกับศิษย์ในวัดหลายสิบคน หมายจะจับคนทรยศจ้าวลู่กลับวัดมารฟ้าไปลงโทษให้ได้ แต่ทว่าเดชะบุญกับได้มาเห็นหนึ่งในห้าของสุดยอดเคล็ดวิชาโบราณที่สาบสูญไปแล้วของวัดที่นี่

 

คนอื่นๆ อาจจะมองไม่ออกว่าวิชาที่มากเมฆใช้ไปนั้นคืออะไร

 

แต่หากเป็นศิษย์ของวัดมารฟ้าแล้วนั้น มันไม่ใช่เลย

 

เพราะเมื่อใดก็ตามที่ได้เป็นศิษย์ในของวัดอย่างเป็นทางการ และได้รับการสืบทอดพลัง รวมไปถึงเรื่องราวพร้อมกับความเป็นมาของวัด ศิษย์ทุกคนจะได้รับรู้เรื่องราวต่างๆ มากมายอันหน้าเหลือเชื่อ ไม่เว้นแต่อนุภาคสูงสุดของเคล็ดวิชาชั้นสูงที่มีมาแต่โบราณ รวมไปถึงความลับบางประการ ที่ไม่สามารถเปิดเผยให้บุคคลภายนอกได้รับรู้

 

หนึ่งในนั้นก็คือ วิชากรงเล็บมังกรมาร แต่เดิมแล้วมันคือวิชากระบวนท่าพื้นฐาน ของเอกอุสุดยอดวิชาโบราณวิชาหนึ่ง ที่สูญหายไปแล้วนับพันปีของวัดมารฟ้า และวิชาที่ว่านั่นก็มีชื่อว่า มังกรมาร ฟ้าทมิฬ หรือที่จ้าวลู่เคยตะโกนถามมากเมฆก่อนจะตาย และพูดชื่อวิชาผิดๆ ออกมาว่ามังกรมารทมิฬ

 

".. ปราการสวรรค์หมื่นมังกร หนึ่งในห้าเอกอุวิชาพลัง มังกรมาร ฟ้าทมิฬ เจ้าเด็กนั่นมันเป็นใครทำไมถึงใช้วิชาโบราณของวัดมารฟ้าของพวกเราได้ จ้าวเฉา รีบติดต่อกลับไปหาท่านอาจารย์สามเร็ว อย่าลืมส่งคลิปที่บันทึกไว้ไปด้วย เรื่องพวกนี้เราจะปล่อยผ่านไปไม่ได้ พวกเราจะต้องเอาคัมภีร์มังกรมารฟ้าทมิฬกลับไปด้วยให้ได้ .." หลวงจีนมาร ศิษย์เอกมากฝีมือคนหนึ่งของวัดมารฟ้ากล่าวขึ้น มันผู้นี้มีนามว่า จ้าวหลี่หมิง เป็นหนึ่งในศิษย์ที่ได้รับความไว้วางใจอย่างสูง และเป็นยอดอัจฉริยะคนหนึ่งของวัดมารฟ้า

 

".. ขอรับศิษย์พี่ .." จ้าวเฉาหลวงจีนมารอีกคนกล่าวรับคำ พร้อมกับเรียกใช้เอไอจากสายรัดข้อมือให้ทำงานตามอย่างที่ต้องการในทันที

 

ดูเหมือนงานโชว์ออฟในครั้งนี้ของมากเมฆ จะก่อให้เกิดความเข้าใจผิดไปเต็มๆ กับวัดมารฟ้าเสียแล้ว

 

มากเมฆกวาดตามองไปรอบๆ และมองดูหญิงสาวผู้สวมหน้ากากจีนโบราณ ผู้ใช้โซ่อสรพิษฟ้ายืนอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร และยังคงปลอดภัยไร้กังวล ราวกับว่าพลังมังกรมารทมิฬขนาดเล็กๆ เมื่อครู่ที่สามารถคร่าชีวิตผู้คนโดยรอบไปมากมาย แต่กับไม่สามารถทำอะไรหญิงสาวคนนี้ได้เลย

 

".. ฮ่า ฮ่า ฮ่า ร้ายกาจจริงๆ สมแล้วที่เป็นลูกศิษย์สืบทอดคนเดียวของเจ้าเฒ่ามารกระบี่นั่น ลงมือได้ป่าเถื่อนมาก งานนี้คงลำบากเจ้าแล้วน้องหาน อย่าลืมว่าจ้างคนมาทำความสะอาดเยอะๆ จ้างนักพรตฝีมือดีๆ มาปักเป่าที่ลานกว้างของเจ้าด้วย ไม่อย่างงั้น ไอ้พวกที่ตายตาไม่หลับ มันได้กลายเป็นผีร้ายคิดไม่ตกวนเวียนอยู่ที่นี่แน่ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า .." พี่เก้าเทพยุทธ์อันดับหนึ่งในใต้หล้า รู้สึกจะชอบใจในการลงมืออันเด็ดขาดของมากเมฆเข้าให้แล้ว เพราะก่อนหน้าตัวมันเองก็สัมผัสได้ถึงคนกลุ่มนี้ที่ดูไม่เหมือนฝ่ายธรรมะ ต่างก็หมายจะสังหารอีกฝ่ายให้ตายไปจริงๆ โดยหาใช่การประลองอย่างที่ควรจะเป็น และมันเองก็เกือบจะพุ่งทะยานออกไปช่วย ว่าที่ลูกศิษย์อยู่แล้ว ยังดีที่อีกฝ่ายสามารถมีชัยเหนือกว่าคนจำนวนมากได้โดยง่าย จึงไม่จำเป็นให้เฒ่าชราต้องออกแรงอะไร

 

".. พี่เก้า ท่านก็เป็นนักพรตไม่ใช่หรือไง ให้น้องหานคนนี้ว่าจ้างท่านทำพิธีส่งดวงวิญญาณดีหรือไม่ แต่พวกเราเป็นพี่น้องกันเรื่องเงินเรื่องทองอย่าได้พูดถึงมันเลย งานนี้พี่เก้าก็ช่วยน้องชายคนนี้ฟรีๆ แล้วกัน ฮ่า ฮ่า .." เทพยุทธ์หานได้ทีก็กล่าวล้อเล่นกับอีกฝ่ายเช่นกันด้วยความโล่งใจ เพราะถึงอย่างไงจำนวนคนที่ตายไปเหล่านี้ หากนับจริงๆ แล้วยังน้อยกว่าที่พวกตนในสมัยหนุ่มๆ เคยฆ่าล้างรังโจร ปลิดชีพพวกผู้ก่อการร้ายเสียอีก แถมคนที่ตายในครั้งนี้ ล้วนแล้วแต่หาใช่คนของฝ่ายธรรมะ ดังนั้นเทพยุทธ์หานเลยมิได้ใส่ใจ โดยก่อนหน้านี้เจ้าหนูมากเมฆได้แจ้งบอกให้รู้อยู่แล้ว ว่าภายในงานเลี้ยงมีคนของโลกมือแฝงตัวมาด้วยจำนวนมาก และคนที่ตายๆ ไปก่อนหน้านี้ ล้วนแล้วแต่เป็นพวกนกสองหัว คนของโลกมืดทั้งสิ้น และภายหลังจากการตรวจสอบโดยเอไอและหน่วยข่าวกรองของเทพยุทธ์หานเองอีกครั้ง จึงแน่ใจได้ว่าทุกๆ คนพูดที่มากเมฆกล่าวบอกตนเองในก่อนหน้านี้ ล้วนแล้วแต่เป็นความจริงทั้งสิ้น

 

".. จัดไป แต่ค่าเสียเวลาของพี่เก้าคนนี้ ไม่ใช่ถูกๆ นะน้องหาน ฮ่า ฮ่า ฮ่า .."

 

".. พักเรื่องนี้ไว้ก่อน พวกเรามาดูดีกว่าพวกวัดมารฟ้าที่หลงผิดคิดไปเอง วันหลังต้องนำเรื่องปวดหัวมาแน่ และกับแม่สาวน้อยเทพอสรพิษฟ้า ลูกศิษย์สืบทอดเพียงคนเดียวของยายเฒ่าอสรพิษ เทพยุทธ์หญิง เหมยฮุ่ยชิว  ฉายานาม กุหลาบกรุณา เด็กสาวคนนี้รู้สึกจะได้รับพลังลมปราณบริสุทธิ์ ที่สืบทอดต่อๆ กันมาจากรุ่นสู่รุ่น ตามหลักเคล็ดวิชาของโซ่อสรพิษฟ้าอันร้ายกาจนั่น และอีกฝ่ายถึงแม้อายุจะน้อย แต่พลังลมปราณน่าจะใกล้เคียงกับขอบเขตเบิกสวรรค์ไปแล้ว  .."  เทพยุทธ์จิ่วถันหลง กล่าวคำที่ตนเองรู้ให้คนรอบข้างได้ยิน เพื่อป้องกันไม่ให้ไอ้พวกที่ชอบลองของ แอบไปหาเรื่องเด็กสาวคนนั้นในวันหลัง

 

มากเมฆเองตั้งแต่แรก ถึงแม้วิธีการจู่โจมทำร้ายของอีกฝ่าย จะแลดูร้ายกาจเป็นอย่างมาก

 

แต่เขากับไม่สามารถสัมผัสถึงจิตสังหารของเธอได้เลยแม้แต่น้อย และต่อให้อีกฝากจะสามารถเก็บซ่อนมันได้ดีแค่ไหนก็ตาม มันก็ไม่อาจจะหลุดพ้นไปจากสัมผัสลี้ลับบรรพกาลระดับพระเจ้าของเขาได้ ดังนั้นคำตอบเดียวที่มีสำหรับมากเมฆและการกระทำของหญิงสาวตรงหน้า

 

มันมีเพียงแค่อีกฝ่ายมาประลองกับเขาจริงๆ อย่างจริงจังตามกฎและกติกาที่เขาได้ประกาศเอาไว้

 

แต่กระนั้นก่อนหน้านี้ มากเมฆก็ทำการสวนกลับอีกฝ่ายด้วยพลังกรงเล็บมังกรมาร ที่รุนแรงพอๆ กันกับที่เขาใช้ฆ่าทุกคนที่หมายจะฆ่าเขาให้ตายก่อนหน้านี้ แต่ทว่าหญิงสาวผู้สวมหน้ากากจีนโบราณกับไม่เป็นอะไรเลย ด้วยเหตุนี้เองมันยิ่งทำให้มากเมฆรู้สึกประทับใจ และสนใจในพลังฝีมือของอีกฝ่ายอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

 

แต่ถึงแบบนั้น มากเมฆก็ยังคงนำหน้าอีกฝ่ายอยู่หนึ่งก้าว ..

 

เพล้งงง ! เสียงของหน้ากากจีนโบราณที่ทำด้วยหยก เริ่มแตกและหลุดออกมาเป็นชิ้นๆ !?

 

หญิงสาวผู้นี้ดูแล้วสมควรมีอายุเพียง 20-23 ปีเท่านั้น

 

หล่อนมีรูปร่างและรูปโฉมที่งดงามราวกับนางเซียนจากสวรรค์ชั้นฟ้า ในมายาคติของชายหนุ่มจำนวนมากที่ยอมตายได้ เพื่อให้มีโอกาสชิดใกล้ เธอมีเส้นผมสีดำยาวสลวย รูปหน้าที่งดงามอ่อนหวานน่าทะนุถนอม ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูราวกับดอกไม้ ดวงตากลมโตที่เปล่งประกายราวกับแสงดาว ที่สามารถมองเห็นได้ถึงจิตใจคน จมูกเล็กๆ ที่สูงโด่งได้รูปรับเข้ากับใบหน้าเรียวงามอย่างลงตัว หญิงสาวคนนี้สมบูรณ์แบบ สมบูรณ์แบบราวกับนางฟ้านางสวรรค์ ที่มนุษย์โสมมไม่สมควรชิดใกล้

 

หลังจากที่ตกตะลึงไปเล็กน้อย ที่อยู่ๆ หน้ากากของตัวเองถูกทำลาย หญิงสาวที่ว่าถึงกับโกรธจนหน้าดำหน้าแดง แต่กริยาท่าทางที่เธอแสดงออกนั้น มันช่างน่ารักเกินบรรยาย ชวนให้มองและหัวเราะไปกับความไร้เดียงสามากกว่า มาสนใจอารมณ์โกรธโมโหร้ายของเธอ

 

แต่สิ่งหนึ่งที่มากเมฆสัมผัสได้อย่างชัดเจน ... ซวยแล้วไง !? หลังจากที่ได้ยินคำพูดประโยคหนึ่งจากที่ไกลๆ โดยสัมผัสลี้ลับบรรพกาลของเขาเอง

 

 

 -------

งานเพิ่มทั้งมากเมฆ และคนแต่งเลยครับ งานคือเงิน เงินคืองาน สู้ๆ 

ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะครับ ดองงานไม่ได้ตรวจคำผิดมาจะ 70 กว่าตอนแล้ว T^T  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 368 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #3058 joelamtan (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 17:01
    ขอบคุณครับ
    #3,058
    0
  2. #3056 RazeLosT (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:21
    จองศาลาแปบ งานนี้เมฆน้อยจะรอดหรือไม่ 555
    #3,056
    0
  3. #3054 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:27

    ภรรเมียรู้เรื่องแล้วแน่เลยยย ขอให้รอดนะมากเฆก 55555

    #3,054
    0
  4. #3053 Code; Ver.million (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:41

    เมียกู!!!(เสียงที่มากเมฆได้ยิน)

    #3,053
    0
  5. #3052 -sai2 (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:21
    ค้างงงงง ขออีกตอนนนนนน
    #3,052
    0
  6. #3051 KurouNeko (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:13

    สงสัยได้สั่งสอนหลวงจีนแล้วมั้ง

    #3,051
    0
  7. #3050 loliz (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:06
    กลับบ้านเมิงตายหยังเขียด
    #3,050
    0
  8. #3049 -NPC- (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 19:46
    ตายๆรากไม้ฟ้องเมียแน่มาแอบเหล่สาวแบบนี้
    #3,049
    0
  9. #3048 MewThanayot (จากตอนที่ 145)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 19:32
    โพเดียมนี่ถูกแล้วใช่ป้ะครับ
    #3,048
    1