มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 108 : บทที่ 108 อบราซัส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 411 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

บทที่ 108 อบราซัส

 

            สองภรรยาสาวสวยได้ฟังแผนการสั่งสอนน้องชายจำเป็นของพวกเธอแล้ว ตั้งแต่ต้นจนจบ ต่างก็ขำและหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ และเห็นด้วยกับสามีของพวกเธอ ที่นานๆ ครั้งควรจะสั่งสอนให้เจ้าพวกนั้นสำนึกเสียบ้าง

 

เพราะภายในแผนการที่ว่านั้น มันไม่ใช่แค่แกล้งให้สองแสบต้องอยู่ในรูปร่างของสัตว์ป่า หรือตัวประหลาดที่เป็นต้นแบบของร่างไบโอโรติกเท่านั้น

 

            มันยังมีแผนการแอบแฝงอื่นๆ อยู่ด้วย

 

            ".. ความคิดของมากเมฆดีมากเลย ขอเวลาให้เซเลเน่จัดสร้างห้องทดลองเฉพาะกิจอีกห้องก่อนนะ .."

 

เซเลเน่เลือกเดินออกไปยังพื้นที่ว่างไม่ได้ใช้ของชั้นใต้ดิน ฐานลับใต้ภูเขาไฟจำลอง เพื่อเตรียมสถานที่พร้อมกับจัดฉากต่างๆ เอาไว้ให้พร้อม

 

            แต่ก่อนที่เซเลเน่จะไปจัดเตรียมสถานที่อยู่นั้น หญิงสาวได้ส่งกล่องเก็บของใบหนึ่งให้เขา พร้อมกับอธิบายถึงสิ่งที่อยู่ภายในให้มากเมฆได้รับรู้

 

            พอมากเมฆได้ลองเปิดกล่องขึ้นมานั้น ปรากฏว่าภายในกล่องมีหน้ากากสีเงินอยู่อันหนึ่ง และมันดูเหมือนโลหะเหลวสีเงินที่แปรเปลี่ยนรูปร่างได้อย่างอิสระ

 

หน้ากากที่ว่ามันกับเต็มไปด้วยวิทยาการล้ำสมัย ที่ดูคล้ายกับพลังอำนาจของเวทมนตร์มากกว่าวิทยาศาสตร์เสียอีก

 

            ".. เกือบลืมไปแล้ว! มากเมฆค่ะ หน้ากากสีเงินอบราซัสที่อยู่ภายในกล่องใบนี้ เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่เซเลเน่ออกแบบเอาไว้เมื่อนานมาแล้ว และได้น้องสาวคนเล็กของพวกเราเฟรย่าช่วยรวบรวมวัตถุดิบต่างๆ จากทั่วจักรวาลก่อนที่เฟรย่าจะหลับลึกอีกครั้ง เมื่อหลายร้อยปีก่อน และเมื่อสองวันก่อนนี้เองเซเลเน่กับพี่ราริอัสได้ช่วยกันสร้างจนเสร็จสมบูรณ์ ในวันที่มากเมฆมาถึงที่นี่ .."

 

            ".. หากไม่ใช่เพราะเฟรย่าใช้พลังที่มากเกินไปในตอนนั้น เดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ทั่วทั่งจักรวาล ตอนนี้เธอคงจะตื่นขึ้นมาแล้ว เฟรย่าจะต้องดีใจแน่ๆ ที่หน้ากากสีเงินอบราซัสที่เธอทุ่มเทออกค้นหาวัตถุดิบต่างๆ ไปทั่ว จะได้มาอยู่ในมือของมากเมฆแล้วในตอนนี้ .."

 

            ราริอัสที่ยืนอยู่ด้านข้างพูดขึ้น พร้อมรอยยิ้มทรงเสน่หาของเธอที่มีให้เฉพาะชายคนรักเท่านั้น

 

//- - อบราซัส : พระเจ้า เทพเจ้าโบราณ ปีศาจ และหายนะ - -//

 

เธอรู้ดีว่าเพื่อสร้างสิ่งนี้ให้มากเมฆ เฟรย่าได้ใช้พลังงานสะสมภายในร่างกายไปเป็นจำนวนมาก เพื่อเดินทางไปยังดาราจักรต่างๆ ตลอดหลายร้อยปี  

 

มากเมฆสัมผัสได้ถึงความรักความห่วงหาไม่สิ้นสุด จากหน้ากากสีเงินที่เขากำลังถืออยู่ แถมยังสัมผัสได้ถึงพลังแปลกๆ ที่มีอยู่อย่างมากมายไม่จำกัดอีกด้วย

 

".. หน้ากากอบราซัสทำอะไรได้บ้างอ่ะครับ  .." มากเมฆถามด้วยความสงสัย ในเมื่อผู้สร้างยืนอยู่ใกล้ๆ ก็สู้ถามไปตรงๆ เลยน่าจะดีกว่า

 

หรือหากจะให้เขาใช้สัมผัสลี้ลับบรรพกาลตรวจสอบเอาเอง เพื่อส่งต้นแบบพร้อมรายละเอียดที่ว่าเข้าไปในมิติความคิดไร้สิ้นสุด มันอาจจะต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงก็เป็นได้

 

เนื่องจากมองดูก็รู้แล้วว่าเจ้าสิ่งนี้มีความซับซ้อนมากมายมหาศาล และมันคงยากที่จะตรวจสอบโดยละเอียด

 

 ".. สิ่งนี้ สามารถช่วยทำให้ความสามารถพิเศษต่างๆ ของมากเมฆ มีประสิทธิภาพและแสดงผลได้เหมือนกับตอนที่อยู่ในสามพิภพทุกอย่างเลยค่ะ แต่อาจจะทำงานแบบ 100% เต็มที่ได้ราว 16 นาทีเท่านั้น ยกเว้นก็แต่มากเมฆสามารถสร้างพลังงานรูปแบบพิเศษเฉพาะให้หน้ากากได้ แต่ก็ต้องดูด้วยว่าเจ้าหน้ากากอบราซัสจะยอมรับหรือเปล่าด้วย .."

 

".. แน่นอนว่ามันยังมีความสามารถอื่นๆ อีกด้วยนะคะ อย่างที่มากเมฆเห็นสิ่งนี้เป็นโลหะเหลวมีชีวิต ที่หลอมรวมด้วยแร่ธาตุและวิทยาการที่เกินกว่ามิติเอกภพนี้จะรู้จัก และมันจะรับใช้ผู้เป็นเจ้านายของมันเพียงคนเดียวเท่านั้น .."

 

".. เอาเป็นว่ามากเมฆลองสวมเจ้าสิ่งนี้ดูก่อน และทำให้มันยอมรับ จากนั้นมากเมฆจะรู้ความสามารถพื้นฐานต่างๆ ได้เองในทันทีค่ะ .."

 

".. เซเลเน่ไปก่อนนะ พี่ราริอัสอยู่กับมากเมฆนะ เซเลเน่ไปเตรียมห้องทดลองไว้แกล้งสองแสบก่อน  .." เซเลเน่พูดจบก็ออกจากห้องไปทันที ปล่อยให้ราริอัสอยู่กับมากเมฆสองต่อสอง

 

".. กว่าจะสร้างได้สำเร็จราริอัสใช้พลังไปเยอะมากเลยนะ โลหะมีชีวิตแต่ล่ะอย่าง กว่าจะหลอมละลายได้ มากเมฆลองสวมเร็วๆ และทำให้มันยอมรับ จะได้ทำตามแผนการที่ว่าได้ง่ายขึ้นด้วยนะ .."

 

ราริอัสหัวเราะคิกคัก เพราะเจ้าตัวได้รู้ถึงความสามารถของหน้ากากสีเงินอบราซัสอยู่ไม่น้อย

 

            มากเมฆสวมหน้ากากสีเงินอบราซัสที่มีรูปร่างคล้ายกับหน้ากากโอเปร่า ไว้บนใบหน้าของเขาอย่างช้าๆ สัมผัสแรกที่รู้สึกคือความเย็นและร้อนในเวลาเดียวกัน บนใบหน้าของเขา

 

            มันไม่ได้รู้สึกทรมานอะไรมากนัก แต่หากเป็นมนุษย์ปกติคงหน้าไหม้ไปแล้วแน่ๆ

 

แต่คล้ายกับว่าเจ้าหน้ากากมีชีวิตมันพยายามจะตรวจสอบ และเชื่อมต่อกับเขาอย่างว่าง่ายมากกว่า โดยที่แม้แต่มากเมฆเองก็ไม่รู้ถึงเหตุผลในข้อนี้

 

            เพียงเวลาไม่ถึง 3 นาที มากเมฆก็คล้ายกับถูกดึงดูดเข้าไปในโลกเสมือนจริงแห่งหนึ่ง คล้ายกับครั้งแรกที่เขาได้ใช้งานเครื่องเทพฝันยังไงอย่างงั้น

 

            สิ่งต่างๆ ที่มากเมฆมองเห็นคือด้านในที่เป็นมิติแยกส่วนอิสระของหน้ากากสีเงินอบราซัส พร้อมกับรายละเอียดความสามารถต่างๆ ที่หลั่งไหลเข้าสู่สมองความนึกคิดของเขาอย่างบ้าคลั่งจำนวนมาก เจ้าหน้ากากสีเงินยอมจำนนต่อมากเมฆแบบไม่คิดจะต่อต้านอะไรเลย

 

            เพียงแค่ช่วงกระพริบตาชายหนุ่มก็ออกมาจากมิติแยกส่วน หลังจากที่มันถูกทำลายไปพร้อมๆ กับการหลั่งไหลแปรสภาพเป็นรูปแบบของข้อมูลจำนวนมาก ไหลเข้าสู่สมองของเขาโดยตรง

 

            สิ่งที่ปรากฏให้เห็นในเวลานี้ก็คือหน้ากากสีเงินอบราซัส ได้สลายหายไปอย่างช้าๆ ราวกับประกายแสงสีเงินอันงดงาม มันได้หายเข้าไปภายในร่างกายของมากเมฆไปหมดแล้ว

 

เล่นทำเอาราริอัสที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับมองมาที่สามีของเธอ ราวกับเห็นผีมาหลอกกลางวันแสกๆ ซะอย่างงั้น

 

            ".. ไม่เพียงแค่ยอมรับให้เป็นเจ้านาย แต่ยังยอมรับให้เป็นเจ้านายเหนือชีวิตของมันเองอีกด้วย .."  

 

".. ผูกมัดหลอมรวมนิรันดร์กาล มากเมฆคะ มากเมฆทำอะไรลงไป ทำไมเจ้าโลหะเทพอบราซัส ถึงได้ยอมเป็นส่วนหนึ่งของมากเมฆง่ายดายแบบนี้ ไม่เห็นการต่อต้านใดๆ เลย .."

 

ราริอัสเธอตกใจอยู่ไม่น้อยจากสิ่งที่ได้พบเห็นในวันนี้ กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับสามีของเธอ

 

เพราะแม้แต่เธอเองกว่าจะหลอมละลายโลหะต่างๆ วัตถุดิบจำนวนมากได้ และสร้างหน้ากากสีเงินอบราซัสขึ้นมา ยังเล่นทำเอาเหนื่อยสุดๆ แถมไม่ใช่แค่เธอที่เหนื่อยและรู้สึกยากลำบาก

 

เซเลเน่เองยังต้องใช้พลังในการสร้างไปไม่น้อย ในขั้นตอนต่างๆ เพื่อที่จะหลอมผสานให้เป็นไปตามแบบที่ได้คิดเอาไว้

 

เพื่อสร้างมันขึ้นมาให้สำเร็จให้ได้ และพอมันมีจิตสำนึกแห่งเทพอุบัติขึ้น เจ้าโลหะเหลวมีชีวิตมันยังไม่ยอมเชื่อฟัง มีนิสัยดื้อรั้นหยิ่งผยองและโลกส่วนตัวสูง มันคิดจะหลบหนีอยู่หลายครั้งด้วยพลังของมันที่มี

 

หากไม่ใช่เพราะว่าเซเลเน่กับราริอัสขู่จะทำลายมันทิ้งอยู่หลายครั้ง ตอนนี้มันคงหลบหนีออกไปจากที่นี่นานแล้ว

           

            แต่มากเมฆกับสามารถทำให้เจ้าหน้ากากสีเงินอบราซัส ที่มีนิสัยดื้อรั้นหยิ่งผยองเชื่อฟังได้ แถมยังหลอมรวมจนกลายเป็นนายเหนือชีวิตของมันได้อีก จะไม่ให้เธอตกใจได้ยังไง

 

            ".. ก็ไม่ได้ทำอะไรนะ ตอนที่เข้าไปภายในมิติแยกส่วยภายใน ผมก็เห็นดวงจิตสีทองกลมๆ ยอมจำนนแล้ว .."  มากเมฆกล่าวออกมาราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติธรรมดา

 

            ในตอนนี้ภายในมิติความคิดไร้สิ้นสุดของเขา ความสามารถต่างๆ ของอบราซัสมากเมฆได้รับรู้ทั้งหมดแล้ว และมันมีประโยชน์กับเขาเอามากๆ เลยทีเดียว

 

เพียงแค่ความสามารถพื้นฐาน มันก็มากจนเกินพอ ไม่ว่าจะเป็น

 

1.ความสามารถในการเชื่อมต่อกับโลกเสมือนแบบห้องทำงานพื้นฐานในรูปแบบพิเศษต่างๆ เช่นเดียวกับความสามารถพื้นฐานของเครื่องเทพฝัน แต่มีประสิทธิภาพที่สูงกว่ามาก และรองรับความเร็วของมากเมฆได้ถึง 70%

 

2.ความสามารถในการเชื่อมต่อกับรูปแบบเครือข่ายต่างๆ ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต หนึ่งในนั้นก็คือ ข่ายเทพ ที่มีความเร็วในการรับส่งข้อมูล และเข้าถึงข้อมูลลับต่างๆ ได้เร็วที่สุดในปัจจุบัน เชื่อมต่อกับคลังความรู้ข้อมูลลับต่างๆ ของทีมผู้สร้าง GOD ของคุณพ่อตาได้ในระดับที่สูงขึ้น

 

3.มากเมฆสามารถแบ่งจิตเข้าไปภายในสามพิภพออนไลน์ได้ แบบเดียวกับพวกเอไอระดับสูง เช่นเดียวกับที่รากไม้ทำได้แล้ว แต่อาจจะปวดหัวในการแบ่งจิตทุกครั้งอยู่เสมอ เพราะเป็นการฝืนการทำงานในสภาวะที่ไม่ได้หลับลึก

 

4.โลหะเทพอบราซัสสามารถแปรเปลี่ยนรูปร่างได้ไม่จำกัด ไม่ว่าจะให้เป็นหน้ากากสีเงิน หรืออาวุธทำลายล้างอนุภาคสูงก็สามารถทำได้ ตามแต่ความต้องการของผู้เป็นนายเหนือชีวิต เวลาในการเปลี่ยนรูปสภาพทำได้เร็วเท่ากับความคิดของผู้เป็นนาย

 

5.โลหะเทพอบราซัสสามารถขยายส่วนต่างๆ ได้ไม่จำกัด หรือย่อให้เล็กกว่าอนุภาคนาโนได้ ตามความนึกคิดของนายเหนือชีวิต แต่ก็ขึ้นอยู่กับพลังงานเฉพาะที่ได้รับจากผู้เป็นเจ้านายด้วย ว่ามีขีดจำกัดความสามารถมากแค่ไหน

 

เพียงความสามารถพื้นฐานเหล่านี้ก็มากเกินพอแล้วสำหรับมากเมฆ ที่จะใช้งานอบราซัสในโลกแห่งความจริง

 

และยิ่งความสามารถพิเศษของอบราซัสที่ช่วยให้มากเมฆสามารถใช้ พลังมิติความคิดไร้สิ้นสุด พลังมิติรังสรรค์ และพลังอย่างอื่นๆ ได้ถึงขีดสุด ในระดับเดียวกับที่สามารถทำได้ในโลกเสมือน มากเมฆเข้าใจได้ในทันทีเลยว่า ต่อแต่นี้ไปตนเองสามารถเป็นหายนะสีเงินได้แม้แต่โลกแห่งความเป็นจริง

 

จากนี้ไปเวลาจะทำอะไรมากเมฆคงต้องระวังให้มากกว่าเดิมเสียแล้ว เพราะที่โลกจริงมันเจ็บจริงตายจริงนั่นเอง คงไม่สามารถไปทำให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องเดือดร้อนไปด้วยได้ แบบในโลกเสมือนอีกแล้ว

 

ราริอัสไม่ถามอะไรมากเมฆอีก เพราะเธอเองก็พอจะรู้เรื่องต่างๆ ที่ผ่านมาของสามีพอสมควร ชายหนุ่มผู้คาดเดาไม่ได้ และใช้อะไรมาเป็นเครื่องชี้วัดก็ไม่ได้ .. คนบ้าอะไรฝึกวิชาลมปราณวรยุทธ์ไม้เท้าให้กลายเป็นระเบิดได้

 

            ********

 

            มากเมฆหลังจากที่ปรับสภาพได้แล้ว ก็หันไปพูดบอกราริอัสพร้อมกับดึงหญิงสาวมาใกล้ๆ เพราะชายหนุ่มรู้สึกอยากกอดหญิงสาวเอาไว้ตลอดเวลาเสียจริงๆ

 

            ".. เสร็จเรียบร้อยแล้ว ไปกันเถอะ .." มากเมฆพูดขึ้น

 

            ".. เร็วไปหรือเปล่า ไม่ใช่มากเมฆต้องใช้เครื่องเทพฝันช่วยเขียนโปรแกรมกำแพงรูหนอน เอาไว้แกล้งสองแสบหรอกเหรอ .."

 

ราริอัสพูดขึ้นด้วยความไม่เชื่อ เพราะแผนการที่มากเมฆเคยบอกเอาไว้ จำเป็นจะต้องไปเขียนโปรแกรมคล้ายกับกำแพงที่มีรูจำนวนมาก

 

เพื่อให้สองแสบแข่งกันไปให้ถึงจุดหมาย โดยใช้เครื่องเทพฝันระดับสูง เพื่อใช้ห้องทำงานเสมือนจริงภายในนั้น เขียนโปรแกรมและทดสอบการทำงานต่างๆ

 

".. ทำเสร็จแล้วครับ เราไปกันเถอะ .." หลังพูดจบราริอัสก็พามากเมฆลงไปยังชั้นใต้ดิน

 

เซเลเน่เห็นทั้งสองคนมาเร็วมากก็ประหลาดใจ เพราะเธอเพิ่งจะแยกตัวออกมาได้ไม่ถึง 10 นาทีเลย อะไรมันจะเร็วขนาดนั้น

 

มากเมฆพูดบอกให้เซเลเน่รู้ทุกอย่างเช่นเดียวกับที่บอกกับราริอัส และช่วยกันจัดห้องทดลองต่างๆ ให้พร้อม โดนมีแรงงานโรบอทจำนวนมากช่วยในการขนย้าย

 

แต่ด้วยพลังของมากเมฆที่มากขึ้น ผ่านการผสานพลังของอบราซัส จึงทำให้สามารถสร้างห้องทดลองที่เตรียมไว้แกล้งสองแสบสำเร็จเสร็จสิ้นภายในเวลาไมถึง 15 นาที

 

            เซเลเน่ทำการเรียกให้ทั้งสองออกมา และให้ไปรอที่จอภาพที่จัดเตรียมเอาไว้

 

            ".. รากไม้ไหนนายบอกว่ามีร่างกายมนุษย์ไบโอโรติกไง ทำไมถึงมีแต่ร่างกายของสัตว์ป่าอยู่เต็มไปหมดแบบนี้ .."

 

ZERO ในรูปแบบของโลลิน้อย เด็กหญิงหน้าตาน่ารักพูดขึ้นเสียงใส ด้วยความไม่พอใจจนหน้าแดงก่ำที่พอออกมาแล้วไม่พบอย่างที่ได้พูดคุยตกลงกันไว้

 

แต่พอได้คิดและทบทวนดีๆ แล้ว ก็มีโอกาสสูงมากที่ตนเองอาจจะถูกรากไม้หลอกเข้าให้ก็ได้ หลอกให้เปลี่ยนเพศแถมยังไม่ได้รับร่างกายอะไรเลยอีกด้วย

 

            ส่วนเจ้าแสบรากไม้เองก็หน้าถอดสีไปแล้วเช่นกัน

 

ไหนอาเจ๊ใหญ่บอกว่ามีร่างกายมนุษย์ไบโอโรติกไง แต่ที่เห็นมันมีแต่ร่างของสัตว์ป่าล้วนๆ เลยไม่ใช่รึไง นี่มันแย่ยิ่งกว่าร่างจักรกลเดิมที่เคยใช้งานมาตลอดเสียอีก

 

".. ฉันไม่ได้โกหกอะไรเลยนะ ก็ก่อนที่จะเข้าไปในมหาวิหารพระเจ้า อาเจ๊ใหญ่ได้บอกว่าได้เตรียมร่างไบโอโรติกเอาไว้แล้วจริงๆ แล้วฉันจะไปโกหกเธอให้ได้อะไรขึ้นมา .." รากไม้พูดเถียงกลับไม่ยอมรับอยู่ฝ่ายเดียว

 

            แต่แล้วอยู่ๆ ก็มีเสียงของคนคนหนึ่งดังขึ้น เพื่อหยุดไม่ให้ทั้งสองเถียงกันไปมามากไปกว่านี้

           

            ".. ร่างกายไบโอโรติกน่ะ มีอยู่นะ แต่มันมีเหลืออยู่เพียง 1 ร่างเท่านั้นในตอนนี้ ตอนแรกมีสองร่างก็จริง แต่มันถูกทำลายไปแล้วจากการทดลองที่ผิดพลาด ดังนั้นพวกนายสองคนต้องแข่งกันเอง คนที่แพ้จะไม่ได้อะไรเลย และต้องอยู่ในร่างของสัตว์ป่าเหล่านั้นไปก่อน .." เสียงของเซเลเน่พูดขึ้น น้ำเสียงที่พูดออกมาช่างดูเย็นชาไร้หัวใจเสียเหลือเกิน

 

แน่นอนว่าเซเลเน่กำลังแสดงละครตามแผนของมากเมฆ เพื่อกดดันให้ทั้งสองแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากนี้

 

".. เพื่อให้ยุติธรรมพวกพี่ๆ ได้สร้างเส้นทางแบบสุ่มเอาไว้ให้แล้ว จะมีหนึ่งคนที่ได้ร่างมนุษย์ และอีกหนึ่งคนที่ได้ร่างสัตว์ป่า พวกนายต้องวัดดวงและแข่งกับความเร็วของอีกฝ่าย แต่คนที่ไปถึงก่อนจะได้โอกาสเลือกที่มากกว่า ไปได้แล้ว .."

 

ราริอัสกล่าวขึ้นพร้อมกับบังคับให้จิตสำนึกของทั้งสองหายเข้าไปภายในโลกเสมือนที่จัดเตรียมเอาไว้

 

ทั้งสองเข้าไปภายในโลกของกำแพงหนอน

 

".. ไอ้รากไม้ ไหนนายบอกว่าหากฉันเปลี่ยนเพศจากชายเป็นหญิงแล้ว จะให้ได้รับร่างกายมนุษย์ไบโอโรติกไง แล้วนี่จะมาแข่งด้วยทำไมอีกใสหัวไปไกลๆ เลยไป .." ZERO ร้องขอในสิ่งที่ตกลงกันไว้

 

".. ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันพูดไว้แบบนั้นก็จริง แต่อย่าได้ลืมที่ว่าฉันจะต้องไปขอให้ช่วยนาย ผ่านทางนายท่านมากเมฆเสียก่อน แต่พอดีนายท่านมากเมฆไม่อยู่ ดังนั้นก็ไว้โอกาสต่อไปแล้วกัน เดี๋ยวพอออกไปได้จะบอกนายท่านให้ก็แล้วกัน .."

 

".. แล้วก็นะหากฉันได้ร่างกายสัตว์ป่าไป จะเอาอะไรไปพูดคุยขอร้องให้นายท่านมากเมฆช่วยได้ ดังนั้นนายยอมรับร่างสัตว์ป่าไปก่อน แล้วรอให้ฉันไปขอให้นายท่านช่วยนายก็แล้วกัน เห็นมั้ยไม่ได้ผิดไปจากที่ได้ผู้คุยกันเลย .."

 

รากไม้ยิ้มชั่วร้ายให้เห็นอย่างชัดเจน เพราะตั้งแต่แรกทั้งสองเอไอมันก็หาได้ใสซื่อเข้าหากันอยู่แล้ว

 

รากไม้ไม่เสียเวลาอีกเลือกรูหนอนหนึ่งรูขึ้นมาทันที เพื่อจะได้เป็นคนแรกที่จะได้รับร่างกายมนุษย์ ต่อให้เป็นร่างกายผู้หญิงก็ตาม แต่หากสามารถขอร้องนายท่านมากเมฆได้ อาจจะได้เปลี่ยนร่างกายเร็วๆ นี้ก็เป็นได้ และค่อยยกร่างกายมนุษย์มือสองให้เจ้า ZERO ไปใช้งานต่อ มีแต่ได้ไม่มีเสียเลยจริงๆ

 

ส่วนเจ้า ZERO พอเห็นรอยยิ้มชั่วร้ายของรากไม้ ความฉลาดที่สูญหายไปจากความโลภก่อนหน้านี้ก็กลับมาด้วยความเร็วแสง คิดอ่านรู้ทันเข้าใจได้ในทันที และเลิกสนใจรากไม้หารูหนอนที่ใกล้ที่สุดโดยเร็ว และแยกเอาร่างมนุษย์มาให้ได้ จากนั้นค่อยเล่นงานอีกฝ่ายทีหลังก็ยังไม่สายเกินไป เก็บทั้งต้นทั้งดอกในทีเดียวเอาให้จำไปจนตายไปเลย

 

ทั้งสองเอไอบินไปตามรูหนอนต่างๆ ก็พบเข้ากับเส้นทางจำนวนมาก แต่ด้วยความเร็วและการคิดคำนวณที่เหนือมนุษย์ไปไกลโขในการกระทำและตัดสินใจต่างๆ ทำให้ทั้งสองสามารถหลุดออกมาจากชั้นของกำแพงได้ในที่สุด

 

และต่างก็คิดว่าตนเองเป็นคนแรกๆ ที่ผ่านมาได้ พุ่งเข้าใส่ดวงจิตสีทองอันเป็นเส้นชัยอย่างรวดเร็ว เพื่อปิดหนทางชนะของอีกฝ่ายในที่สุด

 

แต่ทว่าทั้งสองเอไอกับไม่รู้เลยว่า สิ่งที่คิดว่าเป็นเส้นชัย สิ่งที่คิดว่าเป็นร่างกายมนุษย์ไบโอโรติกนั้น ...

 

".. อะไรวะเนี่ยยย!!!! .." ZERO อยากจะร้องตระโกนเสียงดัง แต่ดันไม่มีเสียงออกมา แถมดวงจิตสำนึกของตัวเองก็ถูกผูกมัดกับร่างกายใหม่ไปแล้วด้วย แถมความสามารถอื่นๆ อันเป็นพื้นฐานทุกๆ อย่างดันใช้ไม่ได้เลย

 

".. ม่ายยยยยยยยย .." รากไม้อยากตายกับสถานการณ์ปัจจุบัน เพราะไม่ว่าจะมองยังไง ร่างกายใหม่ที่ได้รับมันก็ไม่ใช่ร่างกายมนุษย์ และไม่ใช่ร่างกายของสัตว์ป่าภายในห้องทดลองแม้แต่น้อย

 

ทันใดนั้นเสียงหัวเราะสะใจของทั้งสามคนก็ดังขึ้น และมองเจ้าสองแสบจากมุมสูง

 

".. เอากระจกมั้ย จะส่งลงไปให้ .."

 

มากเมฆพูดเสียงนิ่งพยายามไม่ขำแล้ว แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ หลุดหัวเราะออกมาเสียงดัง ก่อนที่จะส่งกระจกขนาดเล็กลงไปภายในห้องทดลองที่กั้นกลางระหว่างทั้งสามคนกับสองแสบเอไอเอาไว้ด้วยกระจกใสที่มองเห็นได้ คล้ายกับห้องปลอดเชื้อ

 

พอกระจกปรากฏที่กลางห้องแบบไร้เหตุผล เพราะมากเมฆใช้พลังมิติรังสรรค์สร้างขึ้นมา

 

รากไม้กับ ZERO ได้เห็นรูปร่างแท้จริงของตัวเอง ก็ดูเหมือนจะตกใจตายไปแล้วหรือยังไง เพราะทั้งคู่พอได้เห็นสิ่งที่อยู่ในภายในกระจกกับไม่เคลื่อนไหวใดๆ อีกเลย

 

ปีเตอร์หมายเลข 1

 

ปีเตอร์หมายเลข 2

 

สองแมลงสาบสีดำออกแดงนิดๆ ปรากฏตัวอยู่เต็มกระจกเต็มสองตาของทั้งสองเอไอ เสาสัญญาณสองเส้นยาวๆ บนหัวของทั้งคู่ขยับไปมา

 

".. เชี่ยยยยยยยยยยยยยย .." ทั้งสองเอไอสุดแสบร้องออกมาแบบไร้เสียง แต่เชื่อได้ว่ามันต้องร้องออกมาเป็นคำพูดประโยคนี้แน่ๆ

 

ทั้งรากไม้และ ZERO ต่างก็ได้รับร่างใหม่อย่างคาดไม่ถึง ได้รับร่างกายสุดแกร่งจนใกล้เคียงกับคำว่าอมตะ ร่างแมลงสาบในตำนานเลยทีเดียว ...

 

ไม่รู้ว่าจะเห็นใจหรือหัวเราะในความซวยของทั้งสองดี ...

 

 

-----

ปวดหัวมากขอลงแบบไม่ตรวจคำผิดนะครับ ฝากตรวจด้วยนะ ขอบคุณที่ติดตามครับผม

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 411 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2733 shawn (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 06:27
    มีร่างอื่นตั้งเยอะแยะไม่คิดว่าทั้งคู่จะดวงจู๋ขนาดนี้
    #2,733
    0
  2. #2732 joelamtan (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 02:31
    ขอบคุณครับ ตอนท้ายนี้ลั่นห้องเลยย
    #2,732
    0
  3. #2731 loliz (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 22:41
    ตูนี่ฮาลั่นตั้งแต่คำว่าปีเตอร์โผล่ล่ะ งานนี้โดนดัดสันดานหนักสุดล่ะ
    #2,731
    0
  4. #2730 KurouNeko (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 22:04

    โดนกันซะบ้างนะสองแสบ อย่างงี้มากเมฆก็เข้าไปจัดการอะไรๆในเกมได้สินะ แต่เวลาในเกมผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วหว่า

    #2,730
    0
  5. #2729 nattachaipasook (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:56
    ยืนไว้อาลัยให้สองแสบแป๊ป
    #2,729
    0
  6. #2728 นิค&NIck (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:40
    ต้องพัฒนาให้เข้ากับมากเมฆ100%ให้ได้
    #2,728
    0
  7. #2727 ford042 (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:27
    สะใจจริง555
    #2,727
    0
  8. #2726 shana40926 (จากตอนที่ 108)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:22

    สนุกมากกก
    #2,726
    0