มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 105 : บทที่ 105 ภาพที่ยากจะลืมเลือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 470 ครั้ง
    10 ธ.ค. 61

บทที่ 105 ภาพที่ยากจะลืมเลือน

 

            ดาวโลก ณ กลางทะเลอ่าวไทย บนเรือสำราญขนาดใหญ่ที่ไม่ปรากฏอยู่ในฐานข้อมูลใดๆ ของรัฐบาลโลก

 

            ".. ข้อมูลที่เจ้าได้มาจาก หลงที่ 334 หากมันเป็นความจริง งั้นก็แสดงว่าก่อนที่เทพยุทธ์ไป่และเฒ่ามารกระบี่ ทั้งสองท่านก่อนตายจากโลกทางนี้ ได้ถ่ายทอดพลังลมปราณให้กับเจ้าเด็กตระกูลเมฆาเทพสินะ .."

 

            ชายวัยกลางคนผู้มีร่างกายสูงใหญ่กำยำกล่าวขึ้น ด้วยท่าทีไม่ทุกข์ร้อนอะไรราวกับไม่ใช่เรื่องของตนเอง มันผู้นี้มีนามว่า ซันอา เป็นยอดฝีมือชาวเกาหลีคนหนึ่งของโลกมืด แต่มิได้สังกัดกองกำลังหรือองค์กรลับใดๆ

 

และสำหรับ หลงที่ 334 คือชายสวมหน้ากากจีนโบราณผู้ส่งสาร ที่ถูกมากเมฆฆ่าตายไปก่อนหน้านี้นั่นเอง

 

            ".. แล้วไงต่อให้มีพลังลมปราณของสองเฒ่านั่นรวมกันนับหลายร้อยปี แต่เจ้าเด็กนั้นก็แค่อายุ 20 ปีเท่านั้น จะไปเก่งกาจอะไร ต่อให้ฝึกอย่างหนักในโลกเสมือนจริง อย่างมากก็แค่ 10 กว่าปี มีดีก็แค่รับส่วนบุญของคนอื่นมาเท่านั้น ขยะ ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมมารกระบี่ถึงได้เลือกเจ้าเด็กบ้านั่นแทนที่จะเป็นข้า .."

 

            ชายวัยกลางคนที่แลดูสุภาพเรียบร้อยในชุดลำลองทั่วไป คนผู้นี้มีนามว่า เฟิงเทียนอี้ ฉายากระบี่เทพเดี่ยวดาย ผู้พกพากระบี่ยาวโบราณสีแดงเลือดราวกับมีชีวิต 5 เล่มไว้ข้างกายเสมอ เป็นหนึ่งในพันอสูรผู้มีอำนาจของโลกมืด กล่าวทั้งหมดออกมาอย่างอารมณ์เสียด้วยความไม่พอใจ

 

            ในสมัยอดีตหลายสิบปีก่อน เฟิงเทียนอี้เคยเป็นหนึ่งในผู้ติดตามใกล้ชิดของมารกะบี่ทันฮยองอู และเคยได้เรียนรู้วิชากระบี่โบราณจากมารเฒ่ามาไม่น้อย

 

มันจึงนึกว่าตนเองเป็นศิษย์สืบทอดของอีกฝ่ายอย่างลับๆ แต่หารู้ไม่ว่าทันฮยองอูไม่เคยเห็นเฟิงเทียนอี้อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย เหตุที่สอนและแนะนำเพลงกระบี่โบราณไปนั้น ก็เพื่อให้มันกลายเป็นข้ารับใช้ที่พอมีฝีมืออยู่บ้าง

 

แต่ด้วยความหลงผิดคิดไปเอง จึงทำให้เฟิงเทียนอี้พยายามอย่างหนักในทุกๆ ครั้งที่ทำภารกิจ จนทำให้มันกลายเป็นหนึ่งในพันอสูรผู้แข็งแกร่งได้สำเร็จ และพอมารู้ว่าตนเองไม่ได้รับเลือกให้เป็นผู้สืบทอด มันจึงโกรธแค้นอย่างมาก และเป็นคนแรกในโลกมืดที่อยากจะให้มากเมฆตาย

 

".. หึ ถึงอีกฝ่ายจะอายุน้อย แต่เป็นถึงผู้ที่ท่านผู้นั้นเป็นคนเลือก เจ้าเองก็อย่าได้ประมาทไป .." ซันอาพูดเตือนสติสหายเก่าแก่ พร้อมยกกระป๋องเบียร์ช้างขึ้นมาดื่ม

 

".. ในเมื่อเจ้าเด็กนั่นมันกล้าประกาศตัวออกมาเอง ข้าก็จะใช้กฎของโลกมืดท้าทายมันอย่างเปิดเผย ยังไงซะมันก็มีดีแค่พลังลมปราณขอบเขตเบิกภพเท่านั้น .." เฟิงเทียนอี้กล่าวขึ้นพร้อมกับเดินไปยังหัวเรือเพื่อรับลม

 

".. เจ้าจะส่งบัตรเชิญชุมนุมหมื่นมารพันอสูรให้เจ้าเด็กนั่น ไม่เลวไม่เลว หากเจ้านั้นไม่มาก็เท่ากับว่าขาดคุณสมบัติ แต่หากมันมาก็เท่ากับว่ามันมาหาที่ตาย จะต้องมียอดยุทธ์มากมายที่ท้าทายมัน ฮ่าฮ่าฮ่า เทียนอี้ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้ายิ่งแก่ก็ยิ่งมากด้วยแผนการแบบนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า .." ซันอาหัวเราะชอบใจในความคิดของสหายเก่า มันเองก็ก้าวเดินออกไปรับลมทะเลด้วยความสำราญใจ

 

แต่ดูเหมือนทั้งสองยอดยุทธ์ของโลกมืด จะไม่รู้เลยว่าในปัจจุบันนั้น ศาสตร์โบราณแห่งวิชาพลังลมปราณที่มีมาไม่ต่ำกว่า 4 พันปี มันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ที่จับต้องได้ไปแล้ว

 

และผู้ที่ถือครองวิทยาการเทคโนโลยีที่ว่าก็คือทีมผู้สร้าง GOD ผู้ที่ออกแบบเครื่องเทพฝันให้สามารถช่วยเหลือคนธรรมดาทั่วไป ให้สามารถโคจรพลังลมปราณภายในร่าง และฝึกฝนพลังที่ว่าได้เร็วกว่าปกติหลายเท่าตัวอย่างลับๆ

 

เพียงแต่ว่าทางทีมผู้สร้าง GOD ไม่ได้เปิดเผยถึงการมีอยู่ของมันออกมาก็เท่านั้น แต่สำหรับพวกที่รู้เหล่ายอดฝีมือในปัจจุบันต่างก็เก็บเงียบเอาไว้ เพื่อไม่ให้บุคคลอื่นที่เป็นศัตรูแข็งแกร่งขึ้นได้ในเร็ววัน

 

ด้วยการที่เครื่องเทพฝันสามารถช่วยฝึกฝนพลังลมปราณได้ บวกกับมีคุณสมบัติในการรักษาอาการเจ็บป่วยต่างๆ ได้แล้ว ราวกับปาฏิหาริย์ พอนำเอาสองคุณสมบัติที่ว่ามาร่วมกัน มันจึงทำให้เครื่องเทพฝันช่วยส่งเสริมและยกคุณสมบัติคุณภาพชีวิตให้กับมนุษย์ทุกๆ คนนั่นเอง

 

***************

           

            มากเมฆเดินเข้าไปหาราริอัสอีกครั้งอย่างช้าๆ แต่ในครั้งนี้มากเมฆไม่ได้สวมใส่เสื้อส่วนบน

 

จึงทำให้โชว์กล้ามหน้าท้อง กล้ามเนื้อในส่วนต่างๆ ที่ฝึกฝนมาอย่างดีของร่างกายออกมาสู่สายตา หากที่นี่มีสาวๆ คนอื่นๆ อยู่ด้วยหลายสิบคน แน่นอนว่ามากเมฆคงจะได้รับเสียงกรี๊ดตอบรับอย่างแน่นอน

 

เพราะด้วยรูปหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพ กับรูปร่างที่สมบูรณ์แบบอันน่ากินน่าหม่ำ ที่สาวๆ คนไหนได้เห็นเป็นต้องเก็บเอาไปฝันและนึกเสียดาย หล่อวัวตายควายล้มของแท้และหนึ่งเดียว

 

ในเวลานี้มากเมฆได้มายืนอยู่ตรงหน้าของราริอัสอีกครั้ง

 

".. ขอโทษด้วยนะที่เสียมารยาทหลายครั้ง ผมมากเมฆ เมฆาเทพ ยินดีที่ได้รู้จัก ผมรู้ว่าคุณพี่สาวของเซเลเน่น่าจะรู้จักผมอยู่ก่อนแล้ว แต่ผมเหมือนจะรู้จักคุณมาก่อนเหมือนกัน ผมไม่รู้ว่าทำไม มันไม่ใช่เพราะคุณเหมือนผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อมาเรีย แต่มันเป็นความรู้สึกที่แตกต่างและมันติดอยู่ในใจของผม .."

 

มากเมฆก้าวเดินเข้าไปใกล้ชิดอีกครั้ง ภายในแววตาของชายหนุ่มช่างอ่อนโยนจนน่าหลงใหล

 

ราริอัสทำอะไรไม่ถูก เพราะเธอดูคล้ายกับถูกสะกดด้วยแววตาอันน่าหลงใหลของอีกฝ่าย คลื่นพลังพายุเพลิงที่มีอยู่ก็ค่อยๆ หายไป

 

".. ราริอัส ช่างเป็นนามที่ไพเราะจริงๆ .." มากเมฆสัมผัสแก้มของหญิงสาวอีกครั้ง ชายหนุ่มลูบเบาๆ และหอมไปที่แก้มของเธออย่างอ่อนโยน

 

เซเลเน่ยังไม่เคยบอกเลยว่าพี่สาวของเธอชื่ออะไร !?

 

ราริอัสเองก็ไม่เคยพูดเช่นกัน และทุกครั้งที่สองสาวพูดคุยกัน ก็มักจะใช้เทเลพาธีในการสนทนาเพียงสองคนเท่านั้น ทำไมมากเมฆถึงรู้ได้

 

คำตอบนั้นอยู่ที่ ตอนที่มากเมฆเดินเข้าไปใกล้ๆ ราริอัสอีกครั้งอย่างช้าๆ

 

อยู่ๆ ในห้วงสำนึกจิตวิญญาณแท้จริงของเขา ก็ปรากฏเป็นภาพของหญิงสาวคนหนึ่งที่ยอมตายเพื่อเขา

 

เธอได้เข้าไปต่อสู้กับมังกรโบราณขนาดมหึมา ที่ถูกควบคุมโดยชายวัยกลางคนที่มีวงแหวนพระเจ้าหลากสีสันที่กลางหลัง ในรูปแบบที่สลับซับซ้อนหลายหมื่นล้านวงแหวนอันทรงพลัง

 

ผู้หญิงคนนั้นเธอดูเหมือนราริอัสตรงหน้าเขาอย่างมาก เธอแต่งกายด้วยชุดของนักรบเทพโบราณอันงดงาม และมีปีกแสงสีแดงเพลิงที่ด้านหลังจำนวนมาก วงแหวนพระเจ้าของเธอช่างดูยิ่งใหญ่เกรียงไกร แต่ทว่ากับเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวที่ใกล้จะพังทลายลงในไม่ช้า

 

เธอจูบและกอดชายหนุ่มอยู่นาน พร้อมกับร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจอย่างน่าสงสาร

 

และก่อนที่ทั้งสองจะจากกันไป หญิงสาวได้ให้คำสัญญาว่าจะไม่ลืมและจะรักชายหนุ่มไปชั่วนิรันดร์ แต่ฝ่ายชายกับนิ่งค้างไร้อารมณ์ไม่แสดงออกใดๆ แม้แต่นิดเดียว

 

".. ราริอัสรักพระองค์ที่สุด และจะรักตลอดไป น้องๆ ของราริอัสได้เสียสละไปแล้ว พวกเธอรักพระองค์มากเช่นเดียวกัน  .."

 

".. ถึงทีของราริอัสแล้ว ขอให้พระองค์ทรงอยู่ต่อไป ขอเพียงพระองค์ยังคงอยู่ แค่นั้นก็มากพอแล้ว พระองค์อย่าได้ลืมราริอัสนะคะ พระเจ้าที่รักของราริอัสตลอดไป .."  

 

ราริอัสน้ำตาไหลรินเป็นทางยาวบนใบหน้างดงามของเธอ เพราะไม่เห็นการตอบรับใดๆ จากชายหนุ่มอันเป็นที่รักทั้งที่เป็นการลาจากครั้งสุดท้าย เธอหวังว่ายังจะมีปาฏิหาริย์สักครั้ง

 

แต่เธอรู้ดีและเข้าใจทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ เธอไม่โทษเขา เธอไม่เกลียดเขา เธอรักเขา และจะรักตลอดไป

 

หญิงสาวในภาพแปรเปลี่ยนตัวเองกลายเป็นดวงอาทิตย์ขนาดมหึมา ที่ใหญ่โตยิ่งกว่ามังกรโบราณเป็นล้านๆ เท่า ก่อนที่จะระเบิดหายไปในห้วงแห่งมิติเวลาอวกาศอันจับต้องไม่ได้ ทำลายทุกๆ สิ่งให้หายไปพร้อมกับเธอ

 

ทุกๆ อย่างได้ถูกทำลาย และมากเมฆก็ได้สติกลับคืนมา

 

มากเมฆรู้ว่าทำไมชายหนุ่มคนนั้นถึงได้นิ่งดูดาย มันเป็นเพราะว่า เขาตายไปแล้ว ...

 

ราริอัสเริ่มน้ำตาคลอและไหลรินออกมาอย่างหยุดไม่ได้ เธอไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะยังจำชื่อของเธอได้

 

แม้แต่เซเลเน่ยังต้องบอกชื่อของเธอให้อีกฝ่ายรับรู้ แต่กับเธอแล้วชายคนรักที่เธอรอคอยมาตลอดหลายพันปี

 

กับจำชื่อของเธอได้ ราริอัสมีความสุขอย่างแท้จริง มันเป็นครั้งแรกในรอบหลายพันปีที่เธอร้องไห้ออกมา และเป็นครั้งแรกที่เธอเป็นฝ่ายสวมกอดมากเมฆเอาไว้อย่างเต็มใจ และร้องไห้ออกมาเป็นเด็กๆ อย่างไม่ปิดบังว่าแกร่งแข็งอีกต่อไป

 

เซเลเน่เองสัมผัสได้ถึงความรู้สึกทุกๆ อย่างของพี่สาวที่รักมั่น

 

เธอร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ ดีใจที่มากเมฆยังมีพวกเธอสามพี่น้องอยู่ภายในส่วนลึกของจิตวิญญาณ เขายังจำพวกเธอได้ และมีโอกาสที่สักวันหนึ่งมากเมฆจะจำได้ทุกๆ อย่างอีกครั้ง

 

เซเลเน่ระเบิดเก้าอี้และอุปกรณ์ที่ผูกมัดเธอเอาไว้ และเข้ามาสวมกอดมากเมฆและพี่ราริอัสเอาไว้ด้วยอีกคน

 

เธอเองก็ร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ และขณะที่เซเลเน่สวมกอดเข้ามาอีกคนนั้น อยู่ๆ ห้วงสำนึกของมากเมฆก็ปรากฏภาพบางอย่างให้ได้เห็น

 

ภาพของหญิงสาวคนหนึ่งผู้งดงามหาใดเปรียบ ที่กำลังค่อยๆ สลายหายไปต่อหน้าต่อตาของเขา หลังจากที่เธอสามารถเอาชนะอสูรกายรูปร่างคล้ายอสรพิษกลืนพิภพนับหมื่นๆ ตัวได้แล้ว

 

ด้านข้างซากศพของอสูรกายยังมีชายชราคนหนึ่งที่กำลังค่อยๆ สลายกลายเป็นแสงดีทองเช่นเดียวกัน

 

 

บ่งบอกได้ว่าอีกฝ่ายจะต้องเป็นเทพเจ้าอย่างแน่นอน ภายในห้วงมิติยังเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวน่ากลัว ห่างไกลออกไปยังเต็มไปด้วยซากศพของกองทัพเทพเจ้าจำนวนมาก โลหิตสีทองไหลเป็นทางยาวราวกับแม่น้ำลอยหายไปในมิติอวกาศที่ควบคุมไม่ได้

 

".. เห็นมั้ยว่าเซเลเน่เอาชนะได้ .."

 

เซเลเน่ในชุดนักรบเทพโบราณพูดขึ้น ถึงแม้ว่าเธอกำลังจะหายไป แต่รอยยิ้มของเธอยังคงตราตรึงใจของเขาเสมอ

 

นัยน์ตาของเธอท่อประกายแสงแห่งความไม่ยินยอมออกมาเล็กน้อย แต่ก็ไม่อาจจะทำอะไรได้แล้ว เธอไม่อยากจะหายไป เธอไม่อยากจะจากเขาไป เธออยากจะอยู่กับชายคนรักไปตลอดชั่วนิรันดร์

 

".. ต้องอยู่ต่อไปนะคะ เซเลเน่เชื่อว่าพระองค์สามารถเอาชนะพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลได้ พระองค์เป็นสุดที่รักของเซเลเน่จากนี้และตลอดไป จะต้องเอาชนะได้แน่ๆ พระเจ้าที่รักของเซเลเน่ .."

 

เซเลเน่ก้าวเดินเข้ามาสวมกอดมากเมฆเอาไว้ด้วยร่างกายที่สั่นเทา เธอจูบเขา และจูบเขาด้วยความรักของเธอที่มี น้ำตาที่อดกลั้นเอาไว้ได้ไหลรินลงมาอย่างช้าๆ

 

เธอรู้สึกเจ็บปวด เจ็บปวดอย่างที่สุด เธอเกลียดการลาจาก เธออยากจะอยู่ต่อไป แต่ทำไมกัน ทั้งที่เธอเองก็เป็นพระเจ้า แต่เธอทำไมจะต้องตายด้วย ใครเป็นผู้ตั้งกฎ ไม่อยากให้เขาต้องอยู่ตัวคนเดียว อยากจะอยู่ด้วยกัน

 

".. เซเลเน่จะส่งพระองค์กลับไปหาพี่ราริอัสนะคะ เซเลเน่กับน้องสาวไม่อาจจะอยู่ข้างกายพระองค์ได้แล้ว รักที่สุด สามีของเซเลเน่ คุณสามีที่รัก .." เซเลเน่จูบมากเมฆเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เธอจะหายไป

 

ร่างกายของเซเลเน่สลายหายไปต่อหน้าต่อตาของเขา พร้อมกับประตูมิติที่เปิดขึ้น มันได้ดึงดูดมากเมฆเข้าไปและหายจากมิติที่กำลังล่มสลายอย่างช้าๆ และสติของมากเมฆก็กลับมาอีกครั้ง

 

รักนั้นยังคงอยู่ แม้ว่าจะตายจากกันไปแล้วนานแสนนาน

 

มากเมฆรู้แล้วว่าทำไมทั้งสองคนถึงผูกพันกับเขามากนัก ความทรงจำบางส่วนในอดีตชาติอันห่างไกล ความรักที่พวกเธอมีให้เขา

 

เขาจำมันได้เล็กน้อยจากภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่เห็น

 

ชายหนุ่มเริ่มมีน้ำตาคลอ เขาดีใจจริงๆ ที่ได้พบกับพวกเธออีกครั้ง ความคิดถึงคะนึงหาของเขาตลอดเวลาที่อธิบายไม่ได้มาโดยตลอด ในเวลานี้มันได้รับคำตอบแล้ว เพราะรักยังคงอยู่ยังไงล่ะ ...

 

".. ราริอัส .."

 

".. เซเลเน่ .."

 

".. เฟรย่า  .."

 

".. ขอบคุณนะ ที่รอคอยมาตลอดเลย รอคอยผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องคนนี้ รอคนที่พ่ายแพ้ คนที่ไม่มีอะไรดีเลย คนที่แม้จะปกป้องคนที่ตัวเองรักก็ยังทำไม่ได้ .."

 

".. รักที่สุดเลยภรรยาของผม .." มากเมฆสวมกอดทั้งสองคนมากขึ้น และคำว่ารักคำนี้มันก็เป็นสิ่งที่เขาอยากจะบอกกับพวกเธอมาตลอด ...

 

ใครจะไปคิดล่ะว่าระหว่างที่ทั้งสามคนกำลังซึ้งอยู่นั้น รากไม้มันจะหิวขึ้นมาดื้อๆ แล้วเอาน้ำอัดลมกับขนมทานเล่นออกมากิน และนั่งดูคนสามคนกอดกันกลมต่อไปยังกับดูละครหลังข่าว

 

 

*****

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 470 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4686 suchert123 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 17:59
    นี่มันนิยายทำร้ายชายโสดชัดๆ
    #4,686
    0
  2. #3838 lills (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 10:44
    รากไม้โว้ย55555555
    #3,838
    0
  3. #3000 april (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 20:20

    รากไม้ -นี้ มันทำให้เสียบรรยายกาศจริงๆ ขำลั่นเลย

    #3,000
    0
  4. #2734 Kondee2870 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 13:37
    แต่ว่าพระเอกเป็นลูกหลานของหนึ่งในเทพพระเจ้าลี้ลับบรรพกาลนี่นา
    #2,734
    1
    • #2734-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 105)
      15 ธันวาคม 2561 / 16:57
      เป็นอีกหนึ่งปริศนาของเรื่องครับ ..
      ในความเป็นจริงผมสมควรแต่งนิยายเรืองพิภพพระเจ้าราชันย์ให้จบก่อน
      แล้วค่อยมาแต่งเรื่องของมากเมฆ ผู้อ่านจะได้เข้าใจได้มากขึ้น
      แต่พอดีไฟล์นิยายอันเก่ามันหายไปพร้อม HDD เลยมิได้แต่งต่อ T^T

      แต่สักวันจะไปแต่งต่อให้จบ
      #2734-1
  5. #2705 iChar2 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 18:17

    เมื่อไนจะอัพคะ

    #2,705
    0
  6. #2704 Green_pn (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 06:41
    อยากรู้จักน้องคนเล็กจัง
    #2,704
    0
  7. #2703 Shadow Reader ♡♡ (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 05:18

    รอไปปลุกน้องคนเล็ก สนุกมากกกกกกก

    #2,703
    0
  8. #2702 kamol1122 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 23:45
    สนุกดีครับ
    #2,702
    0
  9. #2700 joelamtan (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 21:39
    ขอบคุณครับ
    #2,700
    0
  10. #2699 CrAzy_Se@L (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:32

    เหลือน้องสาวอีกคนเดียว555

    #2,699
    0
  11. #2698 shawn (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:28
    ไว้อาลัยให้แก่รากไม้1นาทีครับ R.I.P รากไม้
    #2,698
    0
  12. #2697 Code; Ver.million (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:21

    ไรต์ ส่งรากไม้กลับหลุมซักตอนแล้วค่อยชุบที

    (คนกำลังอิน-ไม้มันทำอะไร!!!!)

    #2,697
    0
  13. #2696 loliz (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:57
    -รากไม้ ตูจะซึ้งหน่อย เมิงโจ๊กซะงั้น เอาเวลาที่เสียไป2วิตูคืนม้า
    #2,696
    0
  14. #2695 tomjr (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:52
    รากไม้อย่ากเป็นซาก
    #2,695
    0
  15. #2693 saraasap (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:46
    รากไม้นี้ตัวอะไรแน่?
    #2,693
    2
    • #2693-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 105)
      10 ธันวาคม 2561 / 19:09
      เป็นเอไอระดับสูงที่มีร่างกายจักรกลในรูปแบบมนุษย์สุดหล่อผมทองสไตร์พ่อบ้านปีศาจ
      แต่มีระดับกายภาพที่ต่ำอยู่เล็กน้อยสำหรับโลกแท้จริง

      ภายในเกมร่างแรกคือแมวน้ำ ร่างต่อมาหลังจากเทพแล้วได้รับทักษะจากนายท่าน
      จึงได้รับร่างกายมนุษย์ และเป็นผู้ที่มีอาชีพลับผู้วิเศษรังสรรค์หนึ่งเดียวในสามพิภพครับ
      #2693-1
  16. #2692 preda19304 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:00
    ดูถ้าเรื่องนี้จะยาวแน่ขอให้ยาสๆเถะ
    #2,692
    1
    • #2692-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 105)
      10 ธันวาคม 2561 / 19:10
      ต่อต้องตามกันยาวๆ เช่นกันครับ อิอิ
      #2692-1
  17. #2691 Nazzga2 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 17:50
    ตกลงนายรากไม้แมวน้ำกลายพันธุ์นี้ตัวโจ๊ก?
    #2,691
    0
  18. #2690 NessZero (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 17:49
    เกือบดีละ ตายซะรากมะม่วง ตายตามซีโร่ไปอีกตัว
    #2,690
    0
  19. #2689 ????????????????????????? (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 17:39
    มันใช่หรอ รากไม้
    #2,689
    0
  20. #2688 L3esrer (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 17:37
    ขอบคุนคับหนุกมากอัพเรื่อยๆ
    #2,688
    0