มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 101 : บทที่ 101 เจริญแล้วเฟยอวี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 472 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

บทที่ 101 เจริญแล้วเฟยอวี่

 

            สถานการณ์ตรงหน้านี้เล่นเอามากเมฆไปไม่เป็นเลยทีเดียว

 

            แต่ได้พอมาคิดย้อนกลับไปดีๆ แล้ว ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขาเองที่ผิดแบบเต็มๆ ที่ได้ทำอะไรเกินตัวไปไกลโขอีกครั้ง ท้าทายขีดจำกัดของตัวเองมากเกินไป จนทำให้คนรอบข้างเดือดร้อนไปด้วยแบบนี้

 

            แถมยังไปยุ่งเกี่ยวกับพวกโลกมืดที่เซเลเน่ไม่อยากให้เข้าไปยุ่งอีกด้วย

 

แต่มากเมฆมีความจำเป็นจริงๆ สำหรับอนาคตของเขา เพื่อไว้สำหรับเป็นไม้กันหมาจากตระกูลเมฆาเทพ หรือบางทีอาจจะเปลี่ยนให้พวกโลกมืดเป็นหมา แล้วเอาไปกัดพวกตระกูลเมฆาเทพก็ได้

 

            ชายหนุ่มหน้าใสสมองตายไม่รู้จะพูด หรืออธิบายยังไงดี เพื่อให้อีกฝ่ายเข้าใจถึงความตั้งใจจริงๆ ของเขา

 

แถมในเวลานี้ที่ต้องมาเห็นน้ำตาใสๆ ที่กำลังจะไหลลงมาเหล่านั้นแล้ว

 

มากเมฆอยากจะวาร์ปหายตัวไปหาเซเลเน่ในทันที แล้วกอดเธอเอาไว้ในอ้อมกอดเสียจริงๆ  เพื่อที่จะปลอบใจเธอไม่ให้ร้องไห้ออกมา

 

            มากเมฆรู้สึกกับตัวเองว่าเขา ช่างเป็นผู้ชายที่ห่วยแตกจริงๆ ที่ทำให้คนรักของตัวเองร้องไห้

 

            ".. ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง โกรธอยู่เหรอครับ อย่าร้องนะ หากร้องเค้าร้องไห้ตามจริงๆ ด้วย .." มากเมฆสบตากับเซเลเน่

 

พูดเสียงอ่อยออกมา พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ๆ เครื่องฉายภาพเสมือนจริง ทำท่าทางคล้ายกับกำลังสัมผัสใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน

 

            เซเลเน่มองเห็นการกระทำแบบหลุดๆ และคำพูดปลอบโยนของอีกฝ่าย เธอก็อดที่จะดีใจจนหน้าแดงไม่ได้ รู้สึกอายเป็นบ้าเลยกับการกระทำและคำพูดของมากเมฆ

 

            แต่ว่า !?

 

            ใครใช้ทำให้เป็นห่วง จนกินไม่ได้นอนไม่หลับตั้งหลายวันล่ะ นอนหลับลึกหมดสติแบบหาสาเหตุไม่ได้ คนบ้าที่ชอบทำอะไรเกินตัวแบบนี้ ต้องถูกลงโทษบ้าง

 

มันต้องแกล้งต้องเอาคืนบ้างไม่อย่างงั้น ก็จะทำอะไรไม่คิดแบบนี้อีก

 

".. หายโกรธแล้วค่ะ แต่รู้สึกน้อยใจมากกว่า มากเมฆดูเหมือนไม่ห่วงตัวเองเลย  ไม่คิดถึงใจเค้าเลย รู้มั้ยตลอดหลายวันที่ผ่านมาเซเลเน่รู้สึกยังไงบ้าง .." เซเลเน่พูดพร้อมกับทำตาโตดุเล็กน้อย

 

เธอมองฝ่ายชายอย่างละเอียดตั้งแต่บนลงล่าง

 

เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีตรงไหนที่ได้รับบาดเจ็บหรือผิดปกติ น้ำเสียงที่พูดดูแข็งไปบ้าง

 

แต่แววตาของเธอไม่อาจจะโกหกได้ สุดท้ายที่ทำเป็นโกรธจนเหมือนจะร้องไห้ออกมาจริงๆ นั้น ก็เพื่ออยากจะให้มากเมฆรู้สึกตัวเท่านั้น อยากแกล้งให้รู้ว่าเป็นห่วงมากแค่ไหนและอย่าทำอีกนะ ไม่งั้นครั้งต่อไปที่ทำแบบนี้อีกจะโกรธจริงๆ ด้วย

 

            ".. ขอโทษนะ ตัวเองเค้าผิดไปแล้ว .."  มากเมฆรู้สึกผิดจริงๆ เพราะถึงแม้เซเลเน่จะทำท่าทีเป็นโกรธ

 

แต่สุดท้ายแล้วคนที่ห่วงใยและห่วงหามากเมฆมากกว่าใครๆ ก็มีแต่เซเลเน่คนเดียวเท่านั้น

 

คนที่มีชีวิตผูกติดกันไว้ด้วยพันธะสัญญานิรันดร์ สัญญาที่เกิดจากการตกหลุมรักของกันและกันตั้งแต่แรกเห็น

 

            มากเมฆไม่ได้โง่แบบผู้ชายทั่วๆ ไปที่มักจะไม่เข้าใจอะไรเลยเกี่ยวกับผู้หญิง

 

ในเวลาที่แฟนของพวกเขาต้องการจะสื่อ จะบอกให้รู้ผ่านทางการสื่อสารเป็นนัยยะ

 

ยกตัวอย่างเช่น เวลาที่เห็นแฟนทำเป็นเงียบๆ เวลาเราทำผิดหรือคิดนอกใจอะไรก็แล้วแต่ ใช่ว่าผู้หญิงจะไม่รู้ไม่เข้าใจอะไรเลย แค่พวกเธอไม่พูดไม่บอกเราเท่านั้น แต่สายตาของเธอการกระทำของเธอ จะเป็นตัวบอกเราเอง แต่กว่าพวกผู้ชายทั้งหลายจะรู้ตัว สุดท้ายก็เสียแฟนเสียคนรักไปแล้ว...

 

            ".. ครั้งต่อไปต้องระวังตัวให้มากกว่านี้นะรู้มั้ย เซเลเน่รู้ทุกๆ อย่างหมดแล้ว แม้แต่เรื่องที่รับพวกโลกมืดเข้ามาเป็นพรรคพวกด้วย มากเมฆไม่ต้องไปโกรธรากไม้นะ เพราะเซเลเน่บังคับให้รากไม้พูดเอง ไม่งั้นเวลามารู้ทีหลัง เซเลเน่อาจจะระเบิดรากไม้เป็นชิ้นๆ เลยก็ได้ .."

 

เซเลเน่มองดูชายหนุ่มตรงหน้าจนพอใจ พอรู้ว่าไม่ได้บาดเจ็บอะไรก็เบาใจลงไปมากเลยทีเดียว

 

            ".. เครื่องเทพฝันสำหรับมากเมฆโดยเฉพาะ ใกล้จะเสร็จแล้วนะคะ ใกล้จะได้กลับไปออนไลน์เหมือนเดิมได้แล้วนะ .."

 

เซเลเน่ยิ้มหวานออกมาเป็นครั้งแรก หลังจากที่บอกข่าวดีให้มากเมฆได้รู้

 

หลังจากที่ทำเป็นงอนมาได้ไม่กี่นาที เธอเองก็แสดงไม่เก่งอะไรนัก เพียงแค่ได้เห็นว่าคนที่รักสุขสบายดีร่างกายไม่ได้เป็นอะไร เพียงแค่นี้เธอก็มีความสุขแล้ว

 

มากเมฆพอได้เห็นเซเลเน่ยิ้มหวานให้ โลกของเขาก็ดูเหมือนจะสดใสขึ้นมาทันที แรงกดดันต่างๆ สมองที่คิดอะไรไม่ได้ก็ดูเหมือนจะกลับมาเป็นปกติในพริบตา

 

            ถึงแม้คนทั้งสองจะอยู่ไกลออกไปนับร้อยล้านกิโลเมตร (เซเลเน่อยู่นอกโลก) แต่ความรู้สึกของคนทั้งคู่กับเชื่อมโยงกันอยู่ตลอดเวลา แม้จะอยู่ห่างไกลกันก็ตาม

 

เซเลเน่มีความสุข มากเมฆก็มีความสุขไปด้วยนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนทั้งสองในเวลาเดียวกัน

 

            ".. หากกลับมาออนไลน์ได้แล้ว เซเลเน่จะมาอยู่ข้างๆ ได้มั้ย คือมากเมฆออนไลน์คนเดียวมาตลอดเลย ถึงจะเคยปาร์ตี้กับพวกลูกศิษย์ก็เถอะ แต่ก็เหมือนพี่เลี้ยงที่ดูแลพวกเด็กๆ มากกว่า เลยอยากให้เซเลเน่มาอยู่ข้างๆ ด้วยจะได้มั้ย .."

 

มากเมฆไม่ได้อยากออนไลน์เท่าไหร่นัก แต่หากคนข้างๆ สามารถมาออนไลน์ด้วยได้ มันคงจะดีไม่น้อยเลยทีเดียว ความสุขในการออนไลน์คงสูงขึ้นทะลุสวรรค์เป็นแน่

 

            ".. ได้ค่ะ เพราะตอนนี้ทุกอย่างก็เข้าที่เข้าทางเกือบหมดแล้ว เจ้าน้องเฮงซวย ZERO เองก็เลิกทำตัวเป็นโรคจิตได้แล้ว ถูกคุณพ่อเทเวศร์จับไปอบรมสั่งสอนให้หลายรอบเลยทีเดียวค่ะ .." 

 

            ".. มากเมฆรู้มั้ยคะ ตอนนี้มากเมฆเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในโลกเวทมนตร์แล้วนะ ทั้งๆ ที่ไม่ได้ออนไลน์เลยแท้ๆ ตลอด9 วันที่ผ่านมา คิดเป็นเวลาในโลกเสมือนจริงก็ 432 วันแล้ว .."

 

            ".. เมืองเฟยอวี่ของมากเมฆ ในปัจจุบันได้กลายเป็นศูนย์กลางของโลกเวทมนตร์ไปแล้ว ภายใต้การบริหารงานของเทพลิโป้กับเตียวเสี้ยน ในแต่ละวันจะมีผู้เล่นเข้าออกมากกว่า 30 ล้านคนเป็นอย่างน้อย รายได้จากค่าเข้ามามิติเฟยอวี่ก็ตกคนล่ะ 2 ล้านเหรียญทอง .."

 

            ".. เอาแค่รายได้อย่างต่ำๆ ในส่วนนี้ มากเมฆก็รวยไม่รู้เรื่องแล้วนะ อย่าลืมแบ่งให้เซเลเน่ใช้ด้วยนะ....... .."

 

เซเลเน่แกล้งทำเป็นตาโตเวลาพูดถึงค่าเงินจำนวนมากๆ ที่มากเมฆได้รับในแต่ละวัน ราวกับแม่บ้านที่ต้องการจะรู้จำนวนเงินเดือนของสามียังไงอย่างงั้น

 

            ".. ส่วนสหพันธ์การค้าเมฆมายาก็เจริญก้าวหน้าอย่างมาก ปัจจุบันมีตึกการค้าประจำอยู่ทุกเมืองในทวีปหลักแล้ว ทั้งขายโพชั่น ทั้งรับซื้อไอเทมที่ชำรุด ไอเทมที่ทิ้งแล้ว ไอเทมที่ยังไม่ปลดผนึกแล้วนำกลับมาขายใหม่ สร้างผลกำไรได้ตลอดทุกวันเลยค่ะ แต่รู้สึกว่าในตอนนี้ทางสหพันธ์การค้าเมฆมายาก็ถูกกดดันอย่างหนักด้วยเหมือนกันนะ ในหลายๆ เมืองที่ทวีปหลักที่เข้าไปตั้งตึกการค้าก็ถูกทำลาย และมีสงครามขนาดเล็กกับพวกที่ไม่ชอบหน้ากันอยู่บ่อยๆ  .."

 

".. เซเลเน่ว่ามากเมฆควรจะจัดตั้งกองกำลังสำหรับต่อสู้ สำหรับทำสงครามภายในสหพันธ์การค้าเมฆมายาได้แล้วนะคะ โดยที่ให้ส่วนใหญ่เป็นผู้เล่นจะดีที่สุด ตายได้เรื่อยๆ ไม่ต้องกลัวมีปัญหาภายหลัง .."

 

".. ส่วนภารกิจระยะยาวของกองกำลังลูกหลานเทพเจ้าของมากเมฆ ที่เป็น NPC ตอนนี้กลายเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดแล้วนะ ใกล้จะปลดผนึกทวีปหลักอีกแห่งได้แล้ว เหล่าขุนพลเทพเจ้าเองก็แข็งแกร่งขึ้นมาก ใช้พลังจากแหวนเทพเจ้าได้ในระดับที่น่าประทับใจมาก คิดว่าอีกไม่เกิน 3 ปีเวลาในเกม คงจะสามารถปลดผนึกทวีปได้อีกแห่งค่ะ  .."

 

".. อ้อ เกือบลืมไปแล้ว มากเมฆยังจำภารกิจที่ให้พวกลูกศิษย์ไปทำได้มั้ยคะ แล้วก็ที่ให้รากไม้เข้าไปจัดการกับพวกผู้เล่นที่มาแย่งชิงเทพสมบัติอาติเฟคไป ผู้เล่นทั้งหมดไม่มีใครทำเควสสำเร็จเลยสักคนเดียว ผู้เล่นมากกว่าสิบล้านคนถูกบทลงโทษจากภารกิจที่ล้มเหลว จนระดับลดไปเยอะมากเลยสำหรับพวกที่รับไว้หลายๆ ภารกิจ  แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น ความนิยมของเมืองเฟยอวี่กับไม่ลดน้อยลงไปเลย .."

 

".. ตอนนี้พื้นที่ต่างๆ ภายในมิติลูกแก้วเฟยอวี่เจริญก้าวหน้าขึ้นมาก หมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ใกล้กับดันเจี้ยนแหล่งเก็บเลเวลต่างๆ เพียงเวลาแค่ 1 ปีกว่าๆ เองนะ ในตอนนี้หมู่บ้านเล็กๆ พวกนั้นเกือบทั้งหมดได้กลายเป็นเมืองขนาดกลางไปแล้วนะ .."

 

".. ผู้ใหญ่บ้าน ผู้ดูแลเมืองที่เกิดใหม่ส่วนใหญ่เป็น NPC ทั้งหมด เคยมีผู้เล่นที่คิดจะชิงเมืองมาเป็นของตัวเองอยู่เหมือนกัน แต่อยู่ๆ ก็โดนทัณฑ์สายฟ้าเล่นงานในทันที จนในตอนนี้มีข่าวลือที่ว่ามิติเฟยอวี่เป็นดินแดนของเทพเจ้าไปแล้ว  .."

 

เซเลเน่หัวเราะคิกคักอยู่ตลอดเวลาพูดถึงสิ่งที่มากได้ทำเอาไว้ และพวกมันทั้งหมดก็เจริญเติบโตอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นสิ่งสำคัญที่ขาดไม่ได้ของสามพิภพออนไลน์ไปแล้วในตอนนี้

 

ทั้งสองคนพูดคุยกันต่ออยู่อีกสักพักใหญ่ๆ ก่อนที่เซเลเน่จะกลับไปทำงานของเธอต่อ เพื่อที่จะได้กลับมามากเมฆได้เร็วขึ้น ส่วนมากเมฆเองก็รู้สึกเสียดาย ทำไมเวลาที่มีความสุข เวลามักจะผ่านไปเร็วอะไรแบบนี้เขาไม่ชอบใจเลยจริงๆ

 

 

******************

 

มากเมฆเดินออกมาจากห้องทำงานส่วนตัวของเขา ด้วยสีหน้าสดใสและมีชีวิตชีวาเกิน 100 พร้อมลุยสำหรับวันนี้แล้วไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมาก็ตาม

 

ชายหนุ่มหน้าใสได้แวะเวียนไปดูอาการของพานากับไอจังที่กำลังหลับลึก ที่ก่อนหน้านี้ได้คาดว่าอาจจะมีเชื่อหวัดประหลาด จากชาวดาวยูยูก้าอยู่ภายในร่างกาย

 

ทั้งสองคนได้รับการรักษา และขจัดเชื่อโรคที่กำลังเติบโตที่ว่านั้นออกไปอย่างปลอดภัย

 

แม้แต่อาการป่วยของคุณแม่ของพานา

 

คุณชาคริยาก็ใกล้จะหายดีเป็นปกติแล้วอีกไม่เกินสองวัน และในปัจจุบันด้วยกำลังใจที่อยากจะกอดอยากจะพบหน้าสามีและลูกๆ ของเธออีกครั้ง ทำให้เธอได้สติกลับมาแล้วตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อน ภายใต้การดูแลอย่างเอาใจใส่ของทีมแพทย์ทุกคน

 

**********

 

ภายในห้องพิเศษที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้ คุณพ่อของพานาคุณไคโตได้คอยเฝ้าดูอาการของภรรยาสาวอย่างใกล้ชิด  และคอยบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้อีกฝ่ายได้รับฟังทุกๆ อย่าง

 

พอทั้งคู่เห็นมากเมฆเดินเข้ามาภายในห้อง ทั้งสองคนก็ลุกขึ้นมายืนเพื่อที่จะทักทายผู้มีคุณ

 

จึงจำเป็นจะต้องให้มากเมฆใช้พลังสัมผัสลี้ลับบรรพกาล คอยบังคับมือที่มองไม่เห็นในอากาศ ประคองให้คุณชาคริยานอนลงบนเตียงอย่างช้าๆ พร้อมกับพูดห้ามปรามเล็กน้อย เพราะอีกฝ่ายยังป่วยอยู่

 

".. นอนพักผ่อนดีกว่านะครับ เป็นยังไงบ้าง ยังรู้สึกเจ็บหรือมีอาการผิดปกติอยู่อีกมั้ย หากมีก็รีบบอกทีมแพทย์ของผมได้เลยนะครับ จะได้ป้องกันแก้ไขได้ตั้งแต่แรกๆ หากเกิดอะไรขึ้นกับคุณแม่ของพานา ไอจัง ผมคงรู้สึกผิดมากแน่ๆ .."

 

มากเมฆเข้าไปสอบถามคุณแม่ของพานาใกล้ๆ พยักหน้ารับคำทักทายตามมารยาทจากคุณไคโต ที่ยืนอยู่ด้านข้างเตียงนอนผู้ป่วย

 

".. ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขอบคุณคุณมากเมฆจริงๆ นะคะ ที่เมตตาครอบครัวของพวกเรา พวกเราไม่รู้จะตอบแทนยังไงดีแล้วในตอนนี้ หากมีอะไรที่พอช่วยได้ ได้โปรดอย่างเกรงใจบอกกับพวกเราได้เลยนะคะ .."

 

คุณชาคริยาพูดขอบคุณมากเมฆอย่างจริงใจ น้ำเสียงของเธอยังคงแหบแห้ง

 

เธอรู้สึกว่าพวกลูกๆ ของเธอโชคดีมากๆ ที่ได้พบเจอกับอาจารย์สุดวิเศษที่เคารพรักของพวกเด็กๆ

 

ภายในโลกเสมือนจริงแห่งนั้นและนำพาให้ทั้งหมดได้มาพบกัน ราวกับทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้เป็นโชคชะตา ช่วยเหลือทุกคนในครอบครัวให้ได้อยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง ราวกับความฝันที่เป็นจริง

 

".. จริงๆ ผมก็มีเรื่องอยากจะขอร้องคุณชาคริยาอยู่นะครับ .." มากเมฆเขินอายเล็กน้อยพูดเสียงเบา มองไปรอบๆ ห้องเพราะรู้สึกอายกับเรื่องที่เขาต้องการ

 

มันดูน่าอายหน่อยๆ เพราะถึงแม้มากเมฆจะเคยมีประสบการณ์มาก่อนก็เถอะ แต่ในครั้งนั้นมากเมฆทำไปก็เพราะว่างมากไม่มีอะไรทำเท่านั้น

 

คนทั้งคู่แปลกใจที่อยู่ๆ ชายหนุ่มรูปงานผู้มีอำนาจและเงินทอง มีพลังพิเศษสุดแสนจะร้ายกาจ ทำไมถึงได้หน้าแดงเขินอายเป็นเด็กๆ แบบนี้ไปได้ หรือเรื่องที่กำลังจะพูดถึงมันเป็นอะไรที่ ... เกินเลยและไม่ดีหรือเปล่า !?

 

".. คือว่าหลังจากที่คุณชาคริยาหายดีแล้ว ได้โปรดสอนผมทำอาหารอร่อยๆ ได้มั้ยครับ ผมพอรู้ประวัติและความสามารถของคุณชาคริยามาพอสมควร เทพแห่งอาหาร ผู้สร้างสรรค์รสชาติที่ไม่รู้ลืม .." มากเมฆรู้สึกอายนิดๆ ถึงแม้ครั้งหนึ่งจะเคยเรียนทำอาหารกับ NPC มาก่อนก็ตาม

 

ทั้งคู่แปลกใจอีกครั้งและอีกครั้ง และไม่เข้าใจความคิดของพวกคนรวยๆ เลยจริงๆ ทำไมถึงอยากจะมาเรียนทำอาหารในเวลาแบบนี้ ในเมื่อมีพ่อครัวมืออาชีพระดับโลกอยู่แล้ว มีเครื่องทำอาหารระดับสูงไว้คอยบริการที่ห้องอาหารอีกต่างหาก แล้วจะมาอยากเรียนไปทำไม !?

 

ว่างมาก จนหาอะไรทำงั้นรึ

 

".. การทำอาหารเป็นหนทางของผู้สร้างสรรค์ที่ไม่รู้จบนะคะ พอจะได้บอกถึงเหตุผลได้มั้ยคะ ทำไมถึงอยากจะเรียนการทำอาหาร .." คุณชาคริยายิ้มตอบ หลังจากที่เห็นแววตาอันเป็นประกายจริงจังของอีกฝ่าย ที่ดูเหมือนต้องการอยากจะเรียนรู้การทำอาหารจากเธอจริงๆ

 

มากเมฆนิ่งไปสักพักหน้าแดงมากกว่าเก่า ก่อนที่จะพูดบอกเหตุผลของตัวเองออกไปอย่างไม่ปิดบังใดๆ ด้วยลมหายใจที่หนักแน่นมั่นคง จนคนทั้งสองสัมผัสได้ถึงความจริงจังของอีกฝ่ายในครั้งนี้

 

".. ผมมีคนที่อยากจะทำอะไรให้เธอได้บ้าง .."

 

".. เธอเหนื่อยเพื่อผมมาเยอะแล้ว ผมทำให้เธอร้องไห้ ทำให้เธอเสียใจและเป็นกังวลอยู่บ่อยๆ  .."

 

".. เธอเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ เป็นทุกๆ อย่างสำหรับผม  .." พูดถึงตรงนี้มากเมฆได้ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ออร่าพลังรอบๆ กายของเขาประกายแสงสีทองออกมาราวกับรับรู้ จนคนรอบข้างต่างก็มีความสุขไปด้วยอย่างไม่รู้ตัว

 

".. ผมจึงอยากจะทำอาหารให้เธอได้ลองทานดูบ้าง ผมเคยอ่านไปเจอบทความ บทหนึ่งเข้าน่ะครับ .."

 

".. อาหารที่อร่อยที่สุด คืออาหารที่ทำเพื่อคนที่ตัวเองรัก ผมจึงอยากจะทำให้เธอมีความสุขที่สุดบ้าง เวลาที่เราสองคนอยู่ด้วยกัน ผมอยากเห็นเธอมีความสุขมากกว่าทุกๆ วัน ด้วยการทำอาหารของผม ถึงมันจะน่าอายที่ผู้ชายคนหนึ่งมาทำอะไรแบบนี้ แต่ผมอยากจะเรียนรู้จริงๆ นะครับ  อาหารที่เต็มไปด้วยความรักของผม .."

 

มากเมฆบอกเล่าสิ่งที่ต้องการออกไปอย่างเขินอาย จนเลือดลมภายในร่ายกายร้อนรนแบบสุดๆ ในช่วงเวลาที่ผ่านมา

 

มันดูเป็นอะไรที่ง่ายดายสำหรับเขาก็จริง เพียงแค่ไปโหลดข้อมูลการทำอาหารต่างๆ เข้าหัวก็ได้แล้ว

 

แต่มากเมฆรู้ดีว่ามันไม่ใช่ การเรียนรู้ด้วยวิธีการแบบนั้น มันจะต่างอะไรกับการเป็นหุ่นยนต์ที่ไร้ชีวิตจิตใจ

 

การทำอาหารนั้นเป็นอะไรที่ซับซ้อน ต้องใช้หลายสิ่งหลายอย่างเพื่อให้เข้าถึงความอร่อยที่แท้จริง ดังคำโบราณเก่าๆ ที่ว่า อาหารอร่อยจนตายได้ มันมีอยู่จริงๆ มันเป็นอะไรที่เรียนรู้ด้วยวิธีการเรียนลัดไม่ได้

 

มันต้องค่อยๆ เรียนรู้และสร้างสรรค์รสชาติของอาหารที่ทำด้วยตนเองขึ้นมาเท่านั้น

 

".. ได้สิคะ จะสอนทุกอย่างเท่าที่รู้ให้ทั้งหมดเลยค่ะ การทำอาหารด้วยความรักที่อยากจะมอบและส่งต่อให้ใครสักคน มันเป็นความโรแมนติกของผู้ชายเหมือนกันนะคะ อยากจะเห็นแฟนของคุณมากเมฆจริงๆ เธอช่างเป็นผู้หญิงที่โชคดีมากๆ เลย .." คุณชาคริยายิ้มและตอบตกลงในความตั้งใจของมากเมฆ

 

ส่วนคุณไคโตเองก็รู้สึกประทับใจเจ้านายใหม่ของตัวเองมากกว่าเดิม ช่างเป็นคนที่มีจิตใจละเอียดอ่อนโดยแท้ คนแบบนี้ล่ะสมควรจะถวายชีวิตติดตามรับใช้

 

".. หลังจากนี้อีก 2 วัน หลังจากที่ออกกำลังกายบริหารเสร็จแล้ว ให้ไปเจอกันที่ห้องครัวนะคะ ไว้อาจารย์เทพอาหารคนนี้จะบอกอีกทีนะ ว่าพวกเราควรเรียนอะไรเป็นอย่างแรก  .."

 

".. หลักจากที่ดูฝีมือการทำอาหารของคุณมากเมฆแล้วนะคะ .." คุณชาคริยาต้องการจะดูฝีมือการทำอาหารของมากเมฆก่อน เพื่อที่จะได้รู้ว่าเธอควรจะชี้แนะและสอนอะไรเพิ่มเติมให้เขาได้บ้าง

 

".. ครับ อีก 2 วันเจอกันครับอาจารย์ .." มากเมฆยิ้มตอบ ก่อนที่จะหายตัวออกไปจากภายในห้องด้วยการวาร์ป

 

มากเมฆวางแผนอะไรไว้กันนะ ...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 472 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #2643 CrAzy_Se@L (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:54

    อยากให้กลับไปออนไลน์แล้ววว

    #2,643
    1
    • #2643-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 101)
      7 ธันวาคม 2561 / 23:04
      ออนไลน์จะเป็นช่วงใกล้ๆ จบภาค 2 อ่ะครับ กลางๆ เลย
      #2643-1
  2. #2642 joelamtan (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:39
    ขอบคุณครับ
    #2,642
    0
  3. #2641 zaalah5931 (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:28
    สนุกมากค่ะ
    #2,641
    0