( KNB ) ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เมื่อรักทักเข้ามา ( Akakuro ){งดอัพ}

ตอนที่ 6 : ( KNB ) ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เมื่อรักทักเข้ามา : Six

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 181
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    23 พ.ย. 61

หลังจากที่พวกอาคาชิขอพวกคุโรโกะเป็นแฟนเสร็จ จากวันจนวันนี้ก็ผ่านมาได้ 1 เดือนแล้ว
.
.
.
เวลา 18.30 น.
ณ ร้านหมูกระทะ บิงซู ชาบูชิ
ที่เรียกมาเลี้ยงเนี่ย...มีเรื่องอะไรใช่ไหม?...อาคาชิ : อาโอมิเนะที่พึ่งมาถึงพร้อมโมโมอิแฟนสาวคนสวยถามขึ้น
อืม...รอให้มากันครบก่อนแล้วจะบอก : อาคาชิทีาเห็นว่ามาแล้ว 1 คู่ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะเจ้าตัวเอาแต่มองแฟนสาวคนสวยที่บวกกับความน่ารัก ที่ตอนนี้พิงไหล่ของเขาเล่นไอแพ็ทอยู่ ถ้าให้อาโอมิเนะเดา คงไม่ใช่เกมส์สร้างบ้านหรอกใช่ไหม? เพราะมันออกแบบมาเหมือนจริงมาก
.
.
.
ผ่านไป 30 นาที
อาหารที่สั่งไว้รอเพื่อนของเขาก็มาถึง พร้อมกับการปรากฏตัวของอีก 3 คู่ แต่อาคาชิก็ไม่ได้สินใจอะไร เพราะจากที่แฟนคนสวยของเขาที่ตอนแรกพิงไหล่ อยู่ดีๆก็มาขอยืมแว่นแล้วก็ขอหนุนตัก
เอาล่ะ....อาคาชิ...นายมีเรื่องอะไรถึงเรียกมารวมตัวกันที่นี่ : มิโดริมะที่เดินมานั่งที่ของโมโมอิถามขึ้น
เรื่องที่อยู่อาศัย... : อาคาชิตอบ
ทำไม?... : คำตอบที่ได้จากอาคาชิเมื่อกี้ทำให้พวกเขาตาโตทันควัน เพราะเรื่องที่อยู่อาศัยมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ
เฮ้อ...คือ...ฉันกับเท็ตสึยะตกลงกันว่าจะสร้างบ้านอยู่ด้วยกัน แต่...ตอนแรกก็กะจะอยู่กันแค่ 2 คนหรอก ไปๆมาๆก็เถียงกัน ตอนแรกฉันว่าจะอยู่กับเท็ตสึยะแค่ 2 คนโดยไม่มีใครมารบกวน แต่เจ้าตัวไม่ยอม...บอกว่าจะเอาพวกนายกับพวกทาคาโอะมาอยู่ด้วย เถียงกันอยู่สักพัก...เท็ตสึยะก็เริ่มมีน้ำโห่น้ำเสียงงอล จนฉันต้องยอมใจอ่อนแล้วก็เรียกพวกนายมาประชุมออกความเห็นว่าจะอยู่หรือไม่่เนี่ยแหละ : อาคาชิตอบไปตามความจริงพร้อมหยิบสมารท์โฟนขึ้นมายอดค่าใช้จ่ายของที่จะเอามาก่อสร้างบ้านโมเดิร์นขนาดใหญ๋ที่แฟนสาวของเขาเป็นคนออกแบบเองกับมือ
แล้ว...ตกลงพวกนายจะอยู่ไหม? : อาคาชิถามเมื่อเห็นว่าเสียงจองพวกเพื่อนของเขาหายไป
พวกฉันอยู่นะ...อยากเห็นหน้าเท็ตสึจัง / คุโรโกะ / เท็ตจัง ทุกวันอยู่พอดี : 4 สาวตอบก่อนตะลงมือทานอ่หารตรงหน้าอย่างสุภาพและเรียบร้อย
เฮ้อ...ช่วยไม่ได้นะ...พอดีเลย...จะได้มีเวลาติวด้วย อีกอย่างฉันก็ขี้เกียจมานั่งฟังแม่บ่นเรื่องห้องของฉันตั้งนานละ : อาโอมิเนะตอบ นั่นเป็นเครื่องยืนยันได้อย่างดีเลยว่า ชายคนนี้จะไปอยู่กับพวกเขา
ผมด้วย...เบื่อนักข่าวที่ต้องมาตามคิดชีวิตที่บ้านผมตั้งนานละ ผมขอไปอยู่ด้วยนะฮะ : คิเสะว่าก่อนลงมือทานอาหารต่อ
ฉันยังไงก็ได้ : มิโดริมะตอบพลางยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นมาดื่ม
ที่ไหนมีมูโระจิน...ที่นั่นต้องมีฉันนนน~ : มุราซากิบาระบอก
เป็นอันว่าตกลงแล้วกัน...แล้ว...เมื่อไรเด็กดีคนนี้จะบุกขึ้นมาทานอาหารเย็นล่ะครับ : อาคาชิถามเมื่อเห็นคนอื่นเริ่มทานอาหารเย็นกันแล้ว
ยังค่ะ...แล้วก็...เซย์คุงช่วยป้อนอาหารเย็นกับเด็กคนนี้ด้วยนะคะ : คุโรโกะที่เงียบมานาน บอกอาคาชิโดยที่ใบหน้ายังคาเด่สายตายังมองไปที่ไอแพ็ทไม่เลิก
ครับๆ...เข้าใจแล้วครับ...เชิญคุณหนูลุกขึ้นมานั่งดีๆด้วยครับ...พ่อบ้านคนนี้ป้อนไม่ได้ครับ : อาคาชิบอกก่อนจะปัดเส้นผมที่ปรกหน้าคุโรโกะออก
ฟึ่บ!?
หิวแล้วค่ะเซย์ : คุโรโกะบอก
ครับๆแล้วจะทานอะไรก่อนล่ะ : อาคาชิถาม พลันสายตาก็มองไปยังพวกอาหารที่ยังคาอยู่เต็มโต๊ะ
เอาซูชิก่อนค่ะ : คุโรโกะบอกก่อนจะลดไอแพ็ทบนหน้าลง แล้วชี้ไปทางจานซูขิขนาดกลาง
ครับ...แล้วนี้ใกล้เสร็จรึยัง... : อาคาชิถาม ขณะที่ใข้ให้มิโดริมะหยิบจานซูชิขนาดกลางมาให้
ทำให้คนทั้งโต๊ะหันมามองที่คุโรโกะกับอาคาชิเป็นทางเดียวกัน โดยส่งสายตาและออกสีหน้าประมาณว่า
' อะไรเสร็จ '
ทำให้คุโรโกะต้องตอบแทนอาคาชิ ที่ตอนนี้ยุ่งอยู่กับการคีบซูชิให้นางกิน
โมเดิลการออกแบบบ้าน...ทั้งสี ขนาด ความกว้าง และพื้นที่ทรัพยาการค่ะ : คุโรโกะตอบ ก่อนจะหันไปทางอาคาชิ อ้าปากรอรับของว่างลงท้อง
งั่ม!
' อร่อยขนาดนั้นเลย!...แสดงสีหน้าออกมาได้ฟินสุดๆ!!! ' เสียงความคิดของทั้ง 8
 แล้ว...จะออกเป็นบ้านแบบไหนล่ะนั่น...คงไม่ใช่สามัญชนยาจกขนาดนั้นหรอกนะ : มิโดริมะพูดขึ้น
แหม?...มิโดริมะคุงคะ...นี่ใครดูด้วยนะคะ...สำหรับฉันแล้ว...จะทำให้มันเหมือนปราสาทมากกว่านี้ก็ยังได้ : คุโรโกะตอบ พลางแก้มก็เคี้ยวซูชิชิ้นที่ 3 ช้าๆ
' อื้อหือ!!??...แม่มลอกเลียนแบบนิสัยอาคาชิมาหรือไง?...ดูๆสิมีเปรยตามองด้วย เห็นแล้วก็อยากฆ่าหั่นศพทั้งคู่!!!! ' ความคิดในใจของทั้ง 4
เจ็บแสบดีนะเท็ตสึยะ : อาคาชิว่าพลางนำมือไปลูบหัวของคนตัวเล็ก
เอาเถอะ...แล้วค่าใช้จ่ายเท่าไรหรอฮะ? : คิเสะถาม
250,xxx,xxx น่ะ ถ้าคำณวนไม่ผิดอ่ะนะ...และดูเหมือนว่าเท็ตสึยะจะขยายพื้นที่เพิ่มด้วยก็เลยใช้งบประมาณเยอะอยู่เหมือนกัน แล้วก็สถานที่คงไม่ไกลมาก อยู่ติดทะเลทางตะวันออก เป็นทางที่เท็ตสึยะคิดว่าน่าจะใกล้กับทางลัดไปโรงเรียน นอกจากนี้แถวนั้นเรายังสร้างใกล้กับสนามแข่งขันของรอบอินเตอร์ไฮน์ด้วย แล้วก็สถานที่ที่ติดกับทะเลทำให้มีสนามกีฬาอยู่ 3 ที่ติดๆกัน แถมยังสามารถจัดตารางการฝึกอันเข้มงวดได้อีกต่างหาก ถ้าให้เดาพสกนายคงอยากร้องไห้...แต่ช่วยไม่ได้...ก็นี่มันใกล้แข่งอินเตอร์ไฮน์แล้วนี่ อีกอย่างหลังจากสร้างเสร็จห้องนอนพวกนายสามารถเลือกทั่วทุกทิศแต่ต้องอยู่ภายในชั้น 2 เท่านั้น อ้อ!...แล้วก็นะ...เรื่องจองเครื่องใช้มีครบทุกอย่างเพราะฉันจะเป็นคนออกเอง ส่วนเรื่องเฟอร์นิเจอร์ต่างๆเท็ตสึยะเป็นคนออกให้ แต่ของในห้องส่วนตัว...ออกเอง : อาคาชิตอบก่อนจะคีบปลาแซลม่อนเจ้าปากตัวเอง หลังจากสาธยายมานาน
เอ๋!...ออกเองหมดเลยน่ะหรอ!!! : ทั้ง 8 ถาม
ใช่ : อาคาชิตอบ
ช่วยไม่ได้...เพราะที่ฉันออกให้ก็ปาเข้าไป 100,xxx,xxx ละ...ส่วนเท็ตสึยะถ้าจะหนัก ปาเข้าไป 500,xxx,xxx กว่าๆเห็นจะได้ : อาคาชิบอก โดยไม่มีน้ำเสียงรู้ร้อนรู้หนาวกับคนอื่น
' จ้ะๆ...พ่อมหาเศรษฐี '
แล้วยังไงล่ะ อาคาจิน... : มุราซากิบาระที่เงียบอยู่นานถามขึ้น
ก็ไม่ยังไงหรอก...เพราะหลังจากนี้...พวกนาย : อาคาชิเว้นเล็กน้อยก่อนจะให้ร่างบางข้างกายต่อเติมประโยคที่หายของเขาให้เต็มสมบูรณ์
อาจจะได้ใช้จ่ายเงินมากกว่า 200,xxx,xxx ค่ะ : คุโรโกะบอกต่อ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาออกแบบสถานที่ต่อ โดยไม่แคร์สายตาคนรอบข้าง
เฮ้อ!...ก็ได้...เพราะเงินมันก็เป็นแค่เศษกระดาษของเราไม่ใช่หรือไง? อย่าลืมสิ...ว่าพวกเรารวยติดท็อป 10 อันดับของโลกเลยนะ : อาโอมิเนะบอกก่อนจะยกน้ำกระดกขึ้นซดหมดแก้วด้วยความสะใจ
เฮ้อ!...ก็ได้ๆ...เข้าใจแล้ว แล้วงานที่ว่าจะให้พวกเราทำมันอะไรงั้นหรอ? : คาซามัตสึถามหลังจากนั่งอ่านวรรณกรรมเล่มเล็กที่หยิบติดมือมาด้วยนาน
แบ่งหน้าที่เป็นคู่คงง่ายกว่าละมั้ง...อืม...เรียวตะกับยูกิโอะพวกนายจัดการเรื่องสระน้ำ ลึกขนาด 3 เมตร กว้างขนาด 50 x 20 ละกัน โอเคนะ เรื่องค่าอุปกรณ์ทางฉันจะจัดการให้ : อาคาชิตอบ พลางจิบน้ำส้มที่เพิ่งสั่งมา
อืม...ไม่มีปัญหา : ทั้ง 2 ตอบ
แล้วของฉันล่ะ : มิโดริมะถาม
นายกับทาคาโอะ...อืม...เอาเป็นออกแบบสวนหย่อม สวนดอกไม้ แล้วก็สวนผัก ผลไม้ ค่าใข้จ่ายทางฉันจะเคลียร์ให้ : อาคาชิบอก
อืม : ทั้ง 2 ตอบ
ไดกิกับซัทซึกิ...อืม...สวนหน้าบ้านแล้วกัน : อาคาชิบอก
ส่วนอัตสึชิกับทัตสึยะ จัดการเรื่องคนใช้ละกัน กำหนดให้แม่บ้านมาทำงานที่นี่อย่างน้อย 10 คน พ่อบ้าน 4
บอดิการ์ด 12 คนสวน 2 เข้าใจนะ พ่อครัว 2  : อาคาชิบอก
อืม : ทั้งคู่ตอบ
แค่นี่แหละ...น้องๆเก็บเงินด้วย : อาคาชิบอกก่อนจะหันไปเรียกพนักงานแล้วเดินออกจากโต๊ะ พร้อมกับทิ้งธนบัตรไว้ให้ปึหนึง
' สั่งของไปเป็นสิบ แต่ละอย่างราคาแพงๆทั้งนั้น ไปหาเงินมาจากไหนกันนะลูกค้าท่านนี้ '
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น