( KNB ) ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เมื่อรักทักเข้ามา ( Akakuro ){งดอัพ}

ตอนที่ 5 : ( KNB ) ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เมื่อรักทักเข้ามา : Five

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    23 พ.ย. 61

หลังจากผ่านวันนั้นมา ทุกอย่างก็ปกติดี แต่ที่ไม้ปกติน่ะ...มีแค่สาวๆดท่านั้นแหละ เพราะอะไรน่ะหรอ? ก็เพราะว่าหลังจากวันนั้น จากสาวสวยและน่ารักประจำกลุ่มที่มีอยู่แล้ว 2 คน ตอนนี้กลับมี 5 คน เพราะหลังจากวันที่ถูกลากให้มาคู่กัน ก็มีการทำความรู้จักกันมากขึ้นในวันนั้น แถมตอนนั้นอาคาขิก็นึกขึ้นได้ว่า 3 คนนี้อยู่ชมรมบาสหญิงและเมื่อไม่นานมานี้ก็ถูกย้ายให้มาอยู่ชมรมบาสชายภายใค้การดูแลของผู้จัดการตัวเล็ก และช่วงนี้ก็ไม่รู้ว่าเจาคิดไปเองรึปล่าว....เมื่อเห็นว่าไอ้เพื่อน 3 คนนี้กำลังรุกสาวทั้ง 3 ที่เพิ่งถูกชวนให้เข้ากลุ่มได้ไม่นาน
ข่วงนี้นายว่าพวกนั้นกินยาเขย่าขวดป่ะ?...อาคาชิ : อาโอมิเนะถามขึ้นเมื่อเลิกเรียนแล้วกำลังจะหันไปขวนเพื่อนทั้ง 3 ไปเล่นสตรีทบาสแต่พอหันไปเท่านันแหละ กลับพบแต่ความว่างเปล่า พอหันกลับไปดูหน้าห้องอีกที ก็เพื่อนของเจากำลังชวน 3 สาวคุยอยู่ โดยปล่อยออร่าสีทองสว่างแสบตาจ้าออกมาด้วย
ฉันว่าจะกินหมดขวดแล้วไม่เขย่ามากกว่า : อาคาชิตอบ
เฮ้อ?!...ฉันล่ะไม่อยากจะเชื่อเลยว่า 3 คนนั้นจะตีเนียนสนิท 3 คนนั้นแล้วบรรจงรุกจีบอยู่เนี่ย : โมโมอิบ่นขึ้น
เอาน่า...ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่คะ แถมดูจาก 3 คนนั้นแล้ว ก็ดูเหมือนจะเต็มใจด้วย จริงไหมคะ? : คุโรโกะบอก
นี่ก็ผ่านมาเป็นสัปดาห์แล้วนะ...ไม่่เห็นตะมีอะไรคืบหน้าเลย : โมโมอิตอบด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย
ก็ตอนนี้กำลังค่อยๆเป็นค่อยไปไงคะ : คุโรโกะตอบ
.
.
.
เห?...พวกขินทาโร่กำลังจีบพวกทาคาโอะอยู่อย่างนั้นหรอ...เท็ตสึยะ : อาคาชิถาม เมื่อร่างบางเอาเรื่องที่ไปรู้มาเล่าให้อาคาขิฟัง ทำห้คนฟังคนได้ทันทีเลยว่า ไอที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เวลามองไปที่เพื้อนทั้ง 3 ของเธอกำลังโดนเพื่อนชายทั้ง 3 ของเขาจีบอยู่.
อ้ะ!...พรุ่งนี้วันวาเลนไทน์นี่นา ไม่ได้การแล้ว วันนี้ต้องรีบกลับบ้านไปเตรียมของ : ร่างบางของคุโรโกะคิดได้ดังนั้นจึงรีบลุกจากเก้าอี้เก็บของบนโต๊ะ แล้วรีบเดินออกตากห้องทันที
โชคดีที่ตอนนี้เป็นคาบสุดท้ายและยังเป็นตอนที่อาจารย์ปล่อยแล้วเธอจึงรีบเก็บของแล้วบึ่งออกจากห้องเรียนทันที โดยที่ไม่ให้อาคาชิรู้ ถ้าเขารู้ล่ะก็...เธอจะเอาหน้าไปแทรกกับแผ่นดินให้ราบแก้ความเขิล( ? ) อายเลย!
.
.
.
เวลา 16.30 น.
ณโรงยิม สาย A
ซัทซึกิ...วันนี้เท็ตสึยะไม่มาซ้อมรึไง? : อาคาชิถามขึ้นเมื่อไม่เห็นร่างของผู้จัดการสาวที่เขาหมายปอง
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันจ้ะ...หลังจากอาจารย์เขาปล่อย ฉันก็ไม่เห็นเขาอีกเลย : โมโมอิตอบไปตามความจริง
พวกเขา 2 คนไม่ได้ลงสนาม คนหนึ่งก็มียศเป็นถึงกัปตันทีม อีกคนหนึ่งก็มียศเป็นถึงผู้ข่วยรองผู้จัดการ พวกเขาจึงไม่ต้องเสียแรงเลยแม้แต่น้อย เลยมานั่งดูคนอื่นๆซ้อมจากนอกสนามตรงม้านั่ง
สักพักเสียงแจ้งเตือน Messenger จากโทรศัพท์ของอาคาชิดังขึ้น ทำให้ต้องละสายตาจากการซ้อมในสนาม แล้วหันมาสนใจกับเสียงแจ้งเตือนแทน ตอนแรกเขากะว่าจะอ่านแล้วปิกโทรศัพท์. แต่ความคิดนั้นก็ต้องเป็นอันยกเลิกไป เมื้อคนที่ทัก Messenger มาหาเขา เป็นคนที่เขาถามหาเมื่อกี้ พอเขาอ่าน เขาก็ตอบกลับไป ก่อนจะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่อย่างนั้น
ข้อมความใน Messenger ที่ว่า

K.kuroko T.tetsuya
วันนี้ฉันไม่เข้าคุมตารางฝึกนะคะ. 
Akashi Seijurou ’ Sei
ทำไม?...มีธุระอะไรรึเปล่า? เท็ตสึยะ
K.kuroko T.tetsuya
ธุระสำคัญ...เกี่ยวกับตัวคุณนั่นแหละค่ะ.
Akashi Seijurou ’ Sei
เห...เกี๋ยวกับฉันงั้นหรอ...อืม...แล้วมันเรื้องอะไรล่ะ เท็ตสึยะ?
K.kuroko T.tetsuya
ความลับค่ะ...เผลอๆอาจจะเป็นเซอร์ไพรซ์ก็ได้นะคะ
Akashi Seijurou ’ Sei
หึๆ...แล้วผมจะรอแล้วกันนะเท็ตสึยะของผม
K.kuroko T.tetsuya
ฉ...ฉันยังไม่ได้เป็นของคุณสักหน่อยนะคะ
 ย...อย่าพูดแบบนั้นอีกนะคะ ⁄(⁄ ⁄•⁄ω⁄•⁄ ⁄)⁄
Akashi Seijurou ’ Sei
ฮะๆๆ...โอเคๆ อย่างอลกันนะเท็ตสึยะ 
ฉันตั้งหน้าตั้งตารอเซอร์ไพรซ์จองเธออยู่นะ
K.kuroko T.tetsuya
ข...เข้าใจแล้วค่ะ...ไว้เตอกันพรุ่งนี้นะคะ .

ก็อย่างที่เห็นกัน
.
.
.
อีกด้านหนึ่ง
เวลา 17.00 น.
ณ คฤหาสน์ตระกูลคุโรโกะ
ที่ห้องครัว
ติ้ง!
อ๊ะ!...คุณหนูเจ้าคะ คุกกี้ที่คุณหนูอบเสร็จแล้วเจ้าค่ะ : เสียงเมดสาวในคฤหาสน์เอ่ยขึ้น เมื่อคุโรโกะได้ดังนั้นก็ละจากการชงกาแฟแล้วหันมาสนใจกับเตาอบแทน
เปิดออกมาเลยก็ได้ค่ะ...แล้วก็จัดเตรียมกระดาษห่อของขวัญสีแดง ริบบิ้นสีฟ้าแล้วก็โบว์สีฟ้า อ้อ!...แล้วก็หากล่องกระดาษเล็กๆมาด้วยนะคะ หาโปสเตอร์หรือโพสต์อิทพร้อมปากกามาด้วยนะคะ : คุโรโกะบอกก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับกาแฟตรงหน้า ที่ไม่รู้ว่าจะเอาไปใช้ทำอะไรดี
เจ้าค่ะคุณหนู : เมดคนเมื่อกี้เมื่อได้ยินที่คุโรโกะพูดเสร็จ ก็รีบบึ่งไปหาของที่คุณหนูต้องการทันที
เอ...จะเอาไปใช้ทำอะไรดีนะ : คุโรโกะพึมพัมขึ้น เมื่อเห็นว่าเมดคนนั้นออกจากห้องครัวไปแล้ว
ไม่ลองใช้ทำช็อกโกแลตกาแฟดูล่ะเจ้าคะ? คุณหนู : เสียงเมดคนสนิทของมารดาพูดขึ้น เมื่อเห็นสีหน้าครุ่นคิดอย่างหนักของคุโรโกะ
เอ๊ะ!....อ๊ะ!....ขอบคุณมากนะคะ ป้าลีน่า : คึโรโกะเอียงคอถามอย่างสงสัย
ไม่เป็นไรเจ้าค่ะคุณหนู : เมดคนที่ชื่อ ลีน่า ซึ่งอายุและหน้าตาน่าจะเทียบเท่ากับมารดาของตน คุโรโกะเอ่ยขอบคุณทันทีที่คิดขึ้นได้
.
.
.
ผ่านไป 30 นาที
คุณหนูเจ้าคะ...ไม่คิดว่าถ้าให้ช็อกโกแลตอย่างเดียว มันจะดีหรอเจ้าคะ? : ลีน่าถามเมื่อเห็นว่าคุโรโกะทำการห่อของขวัญที่ข้างในนั้นเป็นช็อกโกแลตและคุกกี้อยู่
เอ...งั้นก็ดีนะคะ...ฉันจะได้ไปซื้ออุปกรณ์เครื่องเขียนด้วย พอดีเซ็ตเก่ามันพังหมดแล้ว... : คุโรโกะตอบหลังจากที่นั่งห่อของขวัญมานานเป็นเวลา 30 เกือบ 40 นาที
ให้ไปเตรียมรถเลยไหมเจ้าคะ? : ลีน่าถาม
เตรียมเลยค่ะ : คุโรโกะตอบก่อนจะฉีกยิ้มกว้างอันหวานเยิ้มไปให้
นี่สินะ...เหตุผลที่คนทั้งคฤหาสน์และตระกูลรักคุณหนูคนนี้มาก
.
.
.
เช้าวันต่อมา
เวลา 08.30 น.
ณ หน้าโรงยิม สนาม 3
ให้นักเรียนหญิงเตรียมของขวัญแล้วเดินจับกลุ่ม กลุ่มละ 5 คนเดินมาจับรายชื่อนักเรียนชายที่จะให้ของขวัญวันใาเลนไทน์ด้วยนะครับ : ดสียงรุ่นพีทคนหนึ่งที่จบออกจากโรงเรียนนี้ไปแล้วพูดขึ้นท่ามกลางมวลหมูเด็กนักเรียนทั้งโรงเรียน
สุดท้ายก็กลุ่มเดิมสินะ : คาซามัตสึพูดขึ้น
ก็มัน...ไม่มีกลุ่มเหมาะกับพวกเราแล้วนี่นา : ทาคาโอะบอก
ไปจับรายชื่อกันเถอะค่ะ / จ้ะ : คุโรโกะและโมโมอิพูดพร้อมกัน
ไปกลุ่มสุดท้ายของชั้นปีจะดีกว่านะ ถ้าไปตอนนี้มีหวังได้ดวงซวยแน่ๆ : ฮิมูโระพูดขึ้น
เอางั้นก็ได้ / จ้ะ / ค่ะ : ทั้ง 4 ตอบ
.
.
.
ผ่านไป 1 ชั่วโมง
อากาศไม่เต็มใจเลยนะคะ : คุโรโกะพูดขึ้นเมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วเห็นเมฆครึ้มๆสีดำๆเทาๆลอยมายังพื้นที่ของโรงเรียน
นั่นสิ...เอาเถอะ...กลุ่มนั้นจับกลุ่มสุดท้ายแล้วล่ะ รีบไปจับก่อนฝนจะเทลงมาเถอะ : คาซามัตสึบอกก่อนจะเดินนำวงไปได้สักระยะ ก็ทิ้งระยะห่างสัก 1 ก้าวเพื่อให้คนขึ้นนำนั้นเป็นคุโรโกะ
เอาล่ะ...กลุ่มสุดท้ายของชั้นปีเชิญมาจับสลากได้แล้วครับ : รุ่นพี่บอก
ค...ค่ะ : เมื่อสิ้นเสียงขานรับ ทุกคนที่อยู่บนลานกว้างหน้าโรงยิม ทำหน้าเป็นประกายทันที เพราะกลุ่มนี้เป็นกลุ่มผู้หญิงที่ฮอตที่สุดในโรงเรียน ซึ่งคนที่ดังที่สุดก็คงไม่พ้นร่างบางตัวเล็กๆเหมือนเด็กประถมปลาย
ฟึ่บ? พรึ่บ?
ได้กลุ่มไหนครับ : รุ่นพี่ถาม
ก...กลุ่มคิเซกิ โนะ เซไดค่ะ : แล้วก็ไม่พ้นหน้าตาจองคุโรโกะ ทำให้เกิดเสียงซุบซิบนินทาฮือฮาอะไรสักอย่าง
เอโคครับ...สถานที่ก็ห้องเรียนของพวกเธอนะครับ : รุ่นพี่บอกก่อนจะหันไปหาเพื่อนแล้วเรียกให้มาเก็บกระดาษจากมือน้องเขาแล้วเอาไปเก็บ
หลังจากที่คิดว่าเพื่อนรุ่นพี่คนนั้นเขาจะเอากระดาษไปเก็บ กลับเดินตรงไปหากลุ่มอาคาชิแบ้วยื่นกระดาษให้พร้อมคุยอะไรสักอย่างแล้วแยกย้ายกันเดินไป รุ่นพี่คนนั้นเดินกลับมาที่เดิม ส่วนพวกอาคาขิเดินตรงไปทางตึก 2 
.
.
เดี๋ยวนะ...ตึก 2 ....
.
' นั่นมันตึกที่เราต้องเอาของไปให้ไม่ใช่หรอ?!!! ' ความคิดของ 5 สาว
อ...อาจจะไม่ใช่ก็ได้มั้ง : โมโมอิและคาซามัตสึพูดขึ้นเบาๆ
ร...รีบไปกันเถอะนะคะ ม...มันอาจจะไม่ใช่อย่างที่พวกเราก็ได้นะคะ : คุโรโกะบอกก่อนจะเดินถือนำไปที่ตึก 2 
.
.
.
เวลา 09.00 น.
ณ อาคารเรียน 2 ชั้น 3 ห้อง A
ครืดดดดด~ 
เอ่อ...... : ทั้ง 10 อึ้งงัน 
' ไอดีใจก็ดีใจอยู่หรอก...แต่ทำไมถึงได้กลุ่มเดิมฟะ!?...แล้วไอ้หัวใจเจ้ากรรมนี่จะเต้นแรงไปถึงไหนกานนนนนนนน ' ความคิดของ 5 หนุ่ม
' กรรม!!!!...ทำไมถึงเป็นกลุ่มนี้ไปได้ล่ะเนี่ย!!??...โธ่....อุตส่าห์นึกว่าไม่ใช่ซะแล้วเชียว ' ความคิดของ 5 สาว
อ...เอ่อ...ส...สุขสันต์วันวาเลนไทนน์นะคะ : คุโรโกะบอกก่อนจะยื่นจองขวัญให้อาคาชิ 2 กล่อง
ข...ขอบคุณ : อาคาชิกล่าวตอบก่อนจะหันไปคว้าอะไรบางอย่างใต้โต๊ะ แล้วเอามาให้คุโรโกะ พร้อมกับประโยคที่ทำเอาคนฟังหน้าแดงแล้วร้องไห้ออกมา
ฉันก็มีให้เธอเหมือนกัน....สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะเท็ตสึยะ แล้วก็...ช่วยคบกับฉันจะได้ไหม? : อาคาชิที่รับจองขวัญของคุโรโกะมาแล้ว ก็รีบเดินไปคว้าช่อดอกกุหลาบสีแดงและสีฟ้าที่วางไว้ใต้โต๊ะ และแน่นอนว่าต้องกล่าวคำที่อยากบอกมานานออกไป พร้อมยื่นช่อกุหลาบช่อใหญ่ให้
ค่ะ...ฉันจะคบกับคุณ ฮึก.... : คุโรโกะเดินมารับช่อดอกกุหลาบ พลางน้ำสีใสก็ไหลออกมาเป็นสาย ไม่ใข่การเสียใตแต่อย่างใด แต่เป็นความรู้ปลื้มปิติและมีความสุข
เฮ้อ?! ...นายนี่มันชอบทำอะไรไม่เคยรอคนอื่นเขาเลยจริงๆอาคาชิ. : อาโอมิเนะบ่นขึ้นพร้อมเดินไปคว้าช่อกุหลาบสัน้ำเงินและสีชมพูมาไว้ในมือ แล้วมอบให้กับโมโมอิที่ให้ของขวัญเขาแล้ว
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ซัทซึกิ....แล้วก็...ช่วยคบกับฉันจะได้ไหม? : อาโอมิเนะถามขึ้น
จ้ะ : โมโมอิตอบทั้งน้ำตาพลางเดินไปรับช่อกุหลาบมาไว้ในมืออย่างอ่อนโยน
งั้น...สุขสันต์วันวาเลนทน์นะ / ฮะ / ทาคาโอะ / คาซามัตสึจจิ / มูโระจิน....แล้วก็ช่วยคบกับเราตะได้ไหม? : 3 คนที่เหลือก็ไม่รีรอให้ใครตัดริบบิ้น รีบเดินไปหยิบช่อกุหลาบสีเขียว สีส้ม ( ของมิโดริมะ ) สีขาว สีเหลือง ( ของคิเสะ ) สีม่วง สีดำ ( ของมุราซากิบาระ )มาให้ 3 สาวตรงหน้า
อืม / จ้าาาา : 3 สาวตอบทั้งน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสาย
.
.
' หึๆๆ...ทีนี้ก็จะไม่มีใครมองเท็ตสึยะ / คาซามัตสึตจิ / ทาคาโอะ / ซัทซึกิ / มูโระจินของฉันได้อีกแล้ว!!! '
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น