( KNB ) ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เมื่อรักทักเข้ามา ( Akakuro ){งดอัพ}

ตอนที่ 2 : ( KNB ) ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เมื่อรักทักเข้ามา : Two

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    25 ต.ค. 61

Related image
*************************************************************************************
พักเที่ยง
ณ โรงอาหาร
โต๊ะ 4
เฮ้ย!....คิเสะ นายซื้อไรมากินอ่ะ : อาโอมิเนะถาม เมื่อเห็นว่าคิเสะซื้อของกินมาแล้ว
ก็ดูเองสิฮะ : คิเสะตอบ
นี่กวนกันใช่ปะ คิเสะ : อาโอมิเนะถาม
ถ้าให้พูดนะ.....ก็คงใช่ฮะ : คิเสะตอบ พร้อมทำหน้ายียวนกวนประสาทส่วนล่างของอาโอมิเนะ
พวกนายเลิกเล่นได้รึยัง.......คนทั้งโรงอาหารมองมาที่ดต๊ะเราอย่างเดียวแล้วนะ : มิโดริมะเอ่ยปากถามขึ้นเมื่อเห็นว่าทุกคนในโรงอาหารมองมาที่โต๊ะพวกเขาอย่างเดียว
ฟุบ?
ตึก? ตึก? ตึก?
นายจะไปไหนน่ะ อาคาชิ : มิโดริมะที่เห็นอาคาชิถือขนมปังกับนมออกไปจากโตีะโดยไม่พูดอะไร
ก็นะ......ใครๆก็รู้ว่า อาคาชิ เซย์จูโร่ คนนี้....เป็นคนที่เย็นชากับทุกๆสิ่ง
เมื่อพวกเขาทั้ง 4 เห็นอาคาชิเดินออกจากดรงอาหารไปแล้ว จึงรีบวิ่งตามออกไป ถึงไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาจะไปกินข้าวที่ไหน
..
..
..
ณ ดาดฟ้าของโรงเรียน
ตึก? ตึก? ตึก? 
กึก?! ปึก? 
โอ๊ย!.....อาคาชิจจิ ถ้าจะหยุดก็บอกกันด้วยสิ.....ฮะ : คิเสะบอกพร้อมกุมหัวที่เดินไม่ได้ดูทางเลยว่าคนตรงหน้าที่ออกมาจากโรงอาหารเมื่อครู่หยุดอยู่ตรงหน้าประตู
คิเสะ.....นั่นใช่ผู้หญิงที่นายบอกฉันใช่ไหม : อาคาชิถามเมื่อเดินขึ้นมาถึงดาดฟ้าแล้วเห็นผู้หญิงที่อยู่ในรูปถ่ายของคิเสะ โดยไม่หันหน้าไปมองคิเสะเลยด้วยซ้ำ
ช...ใช่ฮะ : คิเสะตอบ
แล้วผู้หญิงผมสีชมพูคนนั้นล่ะ คิเสะ : อาคาชิถามเมื่อเห็นผู้หญิงอีกคนนั่งทานข้าวอยู่ข้างๆ
อ๋อ.....คนนั้นน่ะหรอ เพื่อนสมัยเด็กฉันเองแหละ อาคาชิ : อาโอมิเนะที่เห็นอาคาชิถามถึงคนผมสีชมพูจึงหันไปมองแล้วตอบคำถามแทนคิเสะ
หรอ : อาคาชิตอบก่อนจะเดินเข้าไปหาทั้ง 2 คนนั้นใกล้ๆเพื่อดูหน้าคนที่ถูกอกถูกใจคนที่อยู่ในรูปภาพของคิเสะ
..
..
..
..
..
*****************************************************************************************
Akashi Seijurou Past
สวัสดีครับผู้อ่าสนทุกๆท่าน ผม อาคาชิ เซย์จูโร่ เองนะครับ จักรพรรดิของเรื่องนี้เองแหละ  ผมจะมาบรรยาย Part นี้เอง 
ตอนพักเที่ยงผมเดินไปซื้อขนมปังห่อนึงแล้วก็นมอีก 1 ขวด เพื่อเอามากินที่โต๊ะ แต่
ปรากฎการ์ณที่ผมไม่อยากได้ยินคือ เรียวตะกับไดกิมันทะเลาะกันชิมข้าวกันอีกแล้ว บางคนอาจคิดว่าเหมือนสุนัขแย่งกันอ่ะเนอะ ผมไม่อยากได้ยินเลยเดินหยิบขนมปังกับนมออกไปจากโต๊ะประจำ แล้วเดินออกจากโรงอาหารไป เพราะพอ 2 คนนั้นทะเลาะกันเรื่องข้าวทีไร มันจะต้องมีคนหันมามองกันทั้งโรงอาหาร ซึ่งผมไม่ชอบสุดๆ เลยเดินออกมาจากโรงอาหาร ชินทาโร่ที่เห็นผมลุกออกไปจากโต๊ะก็เอ่ยปากถาม แต่....คนอย่างผมอ่ะหรอจะตอบ ผมเลือกจะเมินทำเป็นไม่สนใจ แล้วเดินมุ่งหน้าไปที่ตึกเพื่อขึ้นบรรไดไปบนดาดฟ้า
ไอตรงนี้แหละครับท่านผู้อ่านที่ผมตกใจ คือ.....จะว่าไงอ่ะ คือแบบ
ผมเจอผู้หญิงที่เรียวตะเอาให้ผมดูในรูปแล้วมันก็โครตๆๆๆๆสวยเลยครับท่าน แต่พอมาเจอตัวจริงที่นั่งทานข้าวกับเพื่อนอีกคนนะ เล่นเอาหัวใจผมเต้นตึกตักจนแทบทะลุออกมาจากอกเลยล่ะ แต่ว่านะ.....ผมบอกได้คำเดียวว่าเธอสวยกว่าในรูปอีก
เธอมีผมสีฟ้าใสดั่งท้องฟ้าจนมันจืดชืดจนจางไปเลยล่ะ แล้วไหนจะดวงตาสีฟ้าใสเหมือนทะเลทราบตอนเช้า ผิวที่ขาวละเอียดเหมือนหิมะ อันที่จริงผมว่าผมขาวที่สุดในโรงเรียนแล้วนะ พอเจอเธอคนนี้เข้าผมยอมเลยอ่ะ เธอขาวกว่าผมอีก แถมผมนี่....ตอนแรกที่เห็นในรูปถ่ายของเรียวตะนะ ผมนึกว่ายาวถึงกลางหลังซะอีกที่ไหนได้....มันยาวถึงสะโพกเลย ผมเลยเดินเข้าไปหาเพื่อไปดูใกล้ๆ
( ขอโทษนะคะนายน้อย : Stampcherry ) ( หืม?......มีอะไรหรอแสตมป์ : อาคาชิ ) ( มันหมดเวลา Past ของคุณแล้วค่ะ : Stampcherry ) ( ขอต่อเวลาหน่อยไม่ได้รึไง *ชูกรรไกรขึ้นมาขู่ : อาคาชิ ) ( ไม่ได้ค่ะ......ถ้าขอต่อเวลาแสตมป์จะยึดบทคุณค่ะ : Stampcherry ) ( อ.....ขอโทษครับ : อาคาชิ ) 
หมดเวลาของผมละ ไปนะครับไว้เจอกันคราวหน้า
END Akashi Seijurou Past
****************************************************************************************
ไง....ยัยซัทซึกิ : อาโอมิเนะพูดขึ้น เมื่อมาหยุดอยู่ที่นั่งที่ทั้ง 2 สาวนั่งทานข้าวกันอยู่
อ้าว!.....ไดจัง วันนี้นึกว่าจะกินข้าวที่โรงอาหารซะอีกนะ แล้วอะไรถึงห่อให้นายมาอยู่นี่อ่ะ ไดจัง : เสียงสาวสวยหน้าตาหวานพอๆกับคนข้างๆแต่คนข้างๆหวานกว่า มีเรือนผมสีชมพูอ่อนเมเปิลขับกับนัยน์ตาสีชมพูแซฟไฟร์ หน้าตาน่ารักแต่ออกสวยมากกว่า 
นามว่า ' โมโมอิ ซัทซึกิ '
ก็จะใครซะอีกล่ะ......ก็อาคาชินั่นแหละ : อาโอมิเนะตามแบบปัดๆ
อ๋อหรอ : โมโมอิพูดออกมาแบบไม่สนใจแล้วหันไปพูดกับคนตัวเล็กข้างๆที่เรียกเธอเมื่อครู่
โมโมอิซัง......พวกเขา....เป็นใคร....หรอคะ : เสียงสาวน้อยหน้าตาน่ารักสุดๆ มีเรือนผมสีฟ้าใสดั่งท้องนภาขับกับนัยน์ตาสีฟ้าใสดั่งอความารีน หน้าตาสวยใสแต่ออกไปทางน่ารักมากกว่า นามว่า ' คุโรโกะ เท็ตสึยะ '
อ๋อ...พวกเขาเป็นเพื่อนฉันน่ะจ้ะ.....นี่ๆทุกคนแนะนำตัวให้เท็ตสึจังรู้จักหน่อยสิ : โมโมอิตอบคนตัวเล็กก่อนจะหันไปพูดกับ 5 หนุ่มที่บัดนี้นั่งอยู่กลุ่มกับพวกเธอทั้ง 2 
ฉันชื่อ อาคาชิ เซย์จูโร่ เป็นประธานนักเรียนยินดีที่ได้รู้จัก : อาคาชิแนะนำตัวก่อนจะยื่นมือออกไปเพื่อจับมือของอีกฝ่าย
เช่นกันค่ะ อาคาชิคุง : คุดรโกะบอก แล้วยื่นมือไปจับมือของอีกฝ่ายเพื่อทำความรู้จักเช่นกัน
ผมชื่อ คิเสะ เรียวตะนะฮะ จำผมได้ไหมฮะ....คนที่ขอถ่ายรูปเมื่อวานซืนน่ะฮะ : คิเสะแนะนำตัวก่อนจะพูดวันที่เคยเจอกันวันก่อนออกมา แล้วยื่นมือออกไปจับข้างหน้า
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คิเสะคุง ฉันยังจำคุณได้อยู่ค่ะ : คุโรโกะตอบก่อนจะเปลี่ยนมือจากอาคาชิไปจับมือคิเสะ
ฉันชื่อ อาโอมิเนะ ไดกิ เป็นเพื่อนสมัยด็กของยัยซัทซึกิ ยินดีที่ได้รู้จัก : อาโอมิเนะแนะนำตัวก่อนจะยื่นมือออกไปข้างหน้าเพื่อจับมืออีกฝ่าย
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ อาโอมิเนะคุง : คุโรโกะบอกก่อนจะเปลี่ยนมือของคิเสะไปจับมือของอาโอมิเนะต่อ
ฉันชื่อ....มุราซากิบาระ อัตซึชิ ยินดีที่ได้รู้จักน้าาาา..... : มุราซากิบาระแนะนำตัวก่อนจะยื่นมือออกไปจับกับคนตัวเล็ก
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ มุราซากิบาระคุง : คุโรโกะบอกก่อนจะเปลี่ยนมือของอาโอมิเนะไปจับกับมุราซากิบาระต่อ
ฉันชื่อ มิดดริมะ ชินทาโร่ เป็นรองประธานนักเรียนยินดีที่ได้รู้จัก : มิโดริมะบอกก่อนจะใช้มือยื่นออกมาจับมือของคนตัวเล็กแล้วเอามืออีกไปจับตุ๊กตาที่เป็นลักกี้ไอเทมของวันนี้
เช่นกันค่ะ มิโดริมะคุง : คุโรโกะบอกก่อนจะยื่นมือไปจับมิโดริมะต่อ
ยินดีที่ได้รู้จักทุกๆคนนะคะ ฉันชื่อ คุโรโกะ เท็ตสึยะฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ : คุโรโกะบอกก่อนจะโค้งศรีษะให้ 1 ครั้ง 
อืม....เธอสินะ ที่เป็นผู้จัดการทีมบาสของเราน่ะ : อาคาชิถามเมื่อเห็นว่าคุโรโกะแนะนำตัวเสร็จแล้ว ก็เริ่มยิงคำถามใส่ทันที
ใช่ค่ะ....หรือว่าคุณ....ม....ไม่เห็นฉันงั้นหรอคะ : คุโรโกะตอบ เมื่อคำถามที่อาคาชิยิงมานั้นมันทำให้เธอแทบจะปล่อยโฮออกมาตรงนี้ แต่ก็ต้องกลั้นเอาไว้ กลั้นยังไงก็กลั้นไม่อยู่อ่ะ ไม่รู้จะกลั้นไปทำไม
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก.....ไอไม่เห็นน่ะไม่ใช่ ฉันน่ะเห็นเธอมาตั้งนานแล้ว แต่เพราะไม่มีใครเห็นเธอฉันเลยไม่ค่อยสนใจ : อาคาชิตอบ
งั้น.....หรอคะ : คุโรโกะตอบ
อย่าคิดมากสิคุโรโกะ.....อาคาชิบอกว่าไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ยังไงล่ะ : มิโดริมะพูดเมื่อสังเกตเห็นว่าคุโรโกะมีสีหน้าที่สลดลง 
' ทำไมอ่อนไหวง่ายอย่างนี้ล่ะเนี่ย '
ปล่าวค่ะ....ไม่ได้คิดมากเลยค่ะ ฉันคิดมาตั้งนานแล้วล่ะค่ะ.....ที่ไม่มีใครเห็นฉันก็เพราะฉันมันจืดจาง พูดก็ไม่ค่อยเก่ง แถมชอบทำอะไรให้คนอื่นตกใจ ไม่แปลกหรอกค่ะที่จะไม่มีใครเห็นฉัน : คุโรโกะตอบ
ใช่หรอฮะ : คิเสะถาม
ใช่สิคะ คิเสะคุงไม่เชื่อหรอคะ : คุโรโกะถาม
ไอเชื่อไม่เชื่ออ่ะ.....ผมเชื่ออยู่แล้วล่ะฮะ : คิเสะตอบ
เลิกพูดได้รึยังงงงง......ฉันจะกินข้าววววว หิวข้าวจะตายอยู่แล้วววว : มุราซากิบาระถามเมื่อเห็นคุยกันมานานแล้ว
อ๊ะ!.....มุคุงทานเลยก็ได้นะจ้ะไม่ต้องไปรอคนอื่นหรอกจ้ะ : โมโมอิที่เห็นว่ามุราซากิบาระเริ่มโวยวายเรื่องข้าวแล้ว ก็รีบบอกให้มุราซากิบาระกินก่อน เพราะถ้าไม่ยอมให้กินตึกที่พวกเขาขึ้นมากินข้าวอยู่นั้นจะพังซะก่อน

Image result for kuroko tetsuya girl
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น