Kuroko No Basket. Akashi Seijuro x Kuroko Tetsuya ( Girl ) And We The Lovers{งดอัพ}

ตอนที่ 8 : ♥️ Episode 7 ♥️

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    9 ต.ค. 61

หลังจากที่นักเลงพวกนั้นพยายามจะข่มขืนเท็ตสึยะและโมโมอิ ก็มีมือคู่หนึ่งมาจับที่ไหล่ขวาของเขาและบีบมัน ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเหมือนเสื้อและก้อนเนื้อด้านในกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ นักเลงพวกนั้นจึงหันไปหาเพื่อมองหาตัวต้นเหตุที่ทำให้เขาเจ็บที่ไหล่ขวา แต่พอยังหันไปไม่ทัน หน้าหล่อๆ(แก่ๆ)ก็ถูกหมัดที่ง้างไว้ 360 องศาต่อยเข้าไป ทำให้เกิดอาการชาและมีรอบเขียวช้ำ
ก....แกเป็นใคร : นักเลงคนเดิมที่กำลังจะข่มขืนเท็ตสึยะพูดออกมา
ใ่ายตรงข้ามไม่ได้โต้ตอบอะไรใดๆทั้งสิ้น เขาแค่มองไปที่สภาพของเท็ตสึยะและโมโมอิที่ตอนนี้เสื้อที่ใส่มาอย่างเรียบร้อยถูกกระชากขาดสะบั้นจนไม่เหลือชิ้นดี ที่สำคัญเขามองไปที่ใบหน้าของหญิงสาวทั้ง 2 ที่มีของเหลวใสไหลอาบแก้มของเธอทั้ง 2 ทั้งเขาและเพื่อนอีกคนหนึ่งที่ตอนนี้เส้นเลือดแห่งความอดทนถุกตัดขาดสะบั้นโดยของเหลวใสที่ไหลอาบแก้มของเท็ตสึยะและโมโมอิ
หืม....พวกฉันมีความจำเป็นต้องตอบพวกแกด้วยหรือไง : เสียงของอาโอมิเนะดังขึ้นเพื่อตอบคำถามของอีกฝ่าย
มีความจำเป็นสิวะ อย่าปีนเกียวเลยไอ้น้อง ตรงนี้มันที่ของเฮีย ออกไปเล่นที่อื่นเลยไป
 “ ไอเด็กเหลือขอ ” : นักเลงคนที่จะข่มขืนเท็ตสึยะบอก เพียงแค่คำว่า “ ไอเด็กเหลือขอ ”
มันก็ทำให้อาคาชิและอาโอมิเนะโกรธจัดจนเลือดขึ้นหน้า อาโอมิเนะที่กำลังจะเดินเข้าไปปล่อยหมัด 480 องศา(เวอร์)ใส่ ก็ต้องชะงักเมื่ออาคาชิหนิบกรรไกรขึ้นมา และเขาก็ยื่นมันให้กับอาโอมิเนะ 1 เล่ม อาโอมิเนะจำได้ดีเลยว่ากรรไกรเล่มนี้เป็นกรรไกรเล่มเดียวกันที่อาคาชิเอาไปดับชีวีตนักเลงแถวทางลัดกลับบ้าน
นี่...ถ้ายังไม่อยากตายตรงนี้ ก็กลับบ้านไปดื่มนมแม่ซะเถอะ : อาคาชิบอกอย่างเสียงเย็น
เหอะ!....ทำไมฉันจะต้องไปเพราะคำสั่งกะลิกกิกก๊อกของแกด้วยวะ : นักเลงคนนั้นตอบ พร้อมกลับกำลังจะยื่นนิ้วมาจับที่ไหล่ของอาคาชิ แต่แล้วเขาก็ต้องร้องออกมาก้วยความเจ็บปวด เพราะว่านิ้วของเขาหายไป 3 นิ้ว
( กลาง นาง ก้อย )
อ๊ากกกกกกกกกก
อึก....ก....แก ฝากไว้ก่อนเถอะ ไอเด็กเมื่อวานซืน : ก่อนที่นักเลงคนนั้นจะจากไป อาคาชิทีที่ได้ยินคำว่า ไอเด็กเมื่อวานซืนปุ๊บ เขาก็จัดการปากรรไกรไปที่หัวของนักเลงคนนั้นปั๊ป
ตึกกๆๆๆ
เท็ตสึยะ...ไม่เป็นอะไรนะ : เมื่ออาคาชิจัดการปากรรไกรนรกใส่หัวของนักเลงคนนั้นแล้ว เขาก็รีบตรงดิ่งมาที่เท็ตสึยะ อาโอมิเนะก็เช่นกันพอเขาจัดการกับนักเลงที่เหลือเสร็จ ก็รีบตรงดิ่งมาที่โมโมอิทันที
ฮึก...อ...อา...ค...ฮึก...คา...ชิ...ฮึก....คุง...ฮึก...ฮึก....ฮือ : เมื่อเท็ตสึยะได้ยินเสียงคนที่เธอคุ้นหูก็รีบมาหาอาคาขิแล้วสวมกอดอาคาชิอย่างแน่น เสียงสะอื้นร่ำไห้ที่อาคาชิได้ยินจากคนตัวเล็ก เขาก็รีบกอดตอบทันที
ส่วนอาโอมิเนะที่ตรงดิ่งเข้าไปหาโมโมอินั้นก็โดนเหมือนกันกับอาคาชิ
โมโมอิ เป็นอะไรหรือปล่าว : อาโอมิเนะเดินเข้ามาแล้วเรียกชื่ออีกใ่ายอย่างเป็นห่วง
ฮึก....ด...ฮึก...ได...จัง ฮึก...ฮือ : เมื่อโมโมอิที่ได้ยินดังเสียงคนที่เรียกชื่อตนแล้ว ก็เรียกชื่อของอีกฝ่ายแล้วรีบเข้าหา เพื่อสวมกอดแล้วสะอื้นร่ำไห้ออกมา
30 นาทีผ่านไป
เวลา 18.40 น.
zZzZ : หลับชิล
ตึกๆๆๆ
สงสัยวันนี้คงต้องทำอาหารทานเองแล้วล่ะ ไดกิ : อาคาชิที่เดินอุ้มเท็ตสึยะเหมือนเด็กน้อยบนอ้อมแขนพูดออกมาอย่างหน่ายๆ
นั่นสิ....เออ..ใช่...ไปซื้อวนิลามิลค์เชคกับ
สตรอว์เบอร์รี่มิลค์เชคมาแช่ไว้ในตู้เย็นมะ เผื่อว่า 2 คนนี้ตื่นขึ้นอารมณ์จะได้ดีขึ้นหน่อย : ไดกิที่เดินอุ้มโมโมอิเหมือนเด็กน้อยบนอ้อมแขนบอกอย่างน้ำเสียงมั่นใจ
นั่นสินะ : อาคาชิที่ได้ยินดังนั้นก็เดินนำอาโอมิเนะไปที่ร้านขายเครื่องดื่มร้านหนึ่งทันที
1 ชั่วโมงต่อมา
เวลา 19.30 น.
กลับมาแล้ว : ทั้ง 2 พูดขึ้นเมื่อกลับมาถึงหน้าประตูทางเข้า เพื่อรอให้คนในบ้านมาเปิดประตูให้ เพราะในมือของพวกเขาในตอนนี้น่ะ มีหญิงสาว 2 คน อยู่ในอ้อมแขนแล้วในมือก็ถือถุงเครื่องดื่มเชคกว่า 10 แก้วที่อยู่ในถุง 2-3 ใบ
กริ๊ก....แอ๊ดดดด
กลับมาช้าจัง....เกิดอะไรขึ้น!!! : และนั่นก็เป็นเสียงของมิโดริมะที่เดินออกมาเปิดประตูให้พวกเขา
เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟังทีหลัง ฝากนายเอาเครื่องดื่มเชคพวกนี้ไปแช่ในตู้เย็นด้วยนะ ชินทาโร่ ฉันกับไดกิขอพา 2 คนนี้ขึ้นไปพักผ่อนก่อน : อาคาชิบอกแล้วยื่นถุงเครื่องดื่มเชคให้กับมิโดริมะ
อิม.....เข้าใจแล้ว : มิโดริมะตอบรับด้วยความอึ้ง เพราะอะไรน่ะหรอ.....เพราะจักรพรรดิอย่างอาคาชิที่มีนิสัยเย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีของตน ไม่เคยคิดจะยื่นมือช่วยเหลือใคร กลับกันอาคาชิในตอนนี้ทำทุกอย่างได้เพื่อผู้หญิงตัวเล็กคนนี้ได้อย่างกับฟ้ากับเหว
เวลา 22.35 น.
หลังจากที่อาคาชิและอาโอมิเนะเล่าเหตุการ์ณที่เจอกันในวันนี้ กว่าจะเล่าจบก็ปาเข้าไป 4 ทุ่มแล้ว พอเล่าจบมิโดริมะก็รีบจับใจความสำคัญของเรื่องที่ถูกเล่าออกมา
ก็ไม่แปลกหรอ....ที่จะโดนแบบนั้น : มิโดริมะพูดขึ้น
นายหมายความยังไง มิโดริมะ / ชินทาโร่ : ทั้ง 2 ถาม
ก็ดูหน้าตาของเท็ตสึยะกับโมโมอิสิ ทั้ง 2 คนออกจะทั้งสวยทั้งน่ารักกันทั้งคู่ไม่สังเกตกันบ้างเลยนะพวกนายน่ะ : มิโดริมะบอก ทำให้ทั้งอาโอมิเนะและอาคาชิคิดในใจกันว่า
" หลอกกันใช่มะ.....ไอแว่นเอ๊ย แกตายแน่มิโดริมะ / ชินทาโร่!!! " 
ฟุบ?
หืม? : ทั้ง 5 หันไปดูที่เตียงนอนทันทีเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างดังขึ้น
ตึกๆๆๆ
อือ.....รำคาญจังเลย~~~ : และนั่นก็เป็นเสียงของเท็ตสึยะและโมโมอิที่ร้องครางละเมอออกมาจากที่นอน
แล้วก็ทำให้ทั้ง 2 คิดหนักได้ทันทีเลยว่า (อีก 3 คนมีสาวแล้วไม่ควรนอกใจ)
“ ด่ากันใช่มะ....นี่ถ้าไม่ติดตรงที่ว่านอนอยู่นะ จับกดไปนานละ ”
เฮ้อ.....เอาเหอะ นี่~อาคาจิน ไปนอนได้ยังอ่ะ~ ฉันง่วงแล้วนะ~ : เสียงคางยานของมุราซากิบาระดังขึ้นเพื่อถามอาคาชิว่าไปนอนได้รึยัง เพราะถ้านับเวลานอนของมุราซากิบาระและคนอื่นๆแล้ว คงจะหลับไปตั้งแต่ 3 ทุ่มครึ่งกันแล้ว
อืม....ไปนอนได้แล้วล่ะ เดี๋ยวอาโอมิเนะนายมาหาผมที่หน้าบ้านด้วยนะ ผมมีเรื่องจะคุยด้วย : พูดเสร็จอาคาชิก็เดินจากไปโดยไม่อี๋ออรีรอคำตอบจากอาโอมิเนะ เพราะเขารู้ยังไงอาโอมิเนะก็ต้องมาหาถ้าไม่มาเขาก็ตายสถานเดียว
อืม...... : อาโอมิเนะได้แต่ยืนกรานร้องเสียงครางในลำคอเป็นคำตอบ
5 นาทีหลังจากนั้น
ตึกๆๆๆๆ
มีอะไรจะคุยกับฉันล่ะ อาคาชิ : อาโอมิเนะถามเมื่อเดินมาหาอาคาชิตามที่นัดเอาไว้
ก็แค่เรื่อง “ ความรัก ” น่ะนะ : อาคาชิตอบพร้อมแหงนหน้าขึ้นไปมองดวงจันทร์ที่ตอนนี้ส่องสว่างใสไพรพราวอยู่บนฟ้า
หืม.....หึ?....เดี๋ยวนี้สนเรื่องนี้ด้วยหรือไง : อาโอมิเนะถามเมื่อได้ยินสิ่งที่อาคาขิพูดออกมา
นายคิดยังไงกับซัทซึกิ : อาคาชิเมื่อได้ยินคำตอบนั้นก็รีบพุ่งทยานคำถามแรกเข้าใส่อีกฝ่ายทันที
หืม?.....ก็แค่คิดว่า....“ ตกหลุมพราง ” ที่โมโมอิสร้างขึ้นแล้วน่ะนะ หรือให้พูดง่ายๆก็คือ “ ตกหลุมรัก ” นั่นล่ะ : อาโอมิเนะตอบ ด้วยสีหน้านิ่งเรียบเหมือนขี้เกียจคล้ายตัวสล็อต
อีกฟากฝั่งของประตู
กึก?!
มีอะไรหรอคะ? โมโมอิซัง~ : เท็ตสึยะถามพร้อมนำมือมาปิดไว้ที่ปาตอนกำลังหาวพร้อมนำมืออีกข้างมาขยี้ที่ตานิดๆแล้วถามออกไปด้วยความสงสัย
....ม....ไม่...ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ เราไปนอนกันต่อเถอะนะจ้ะ เท็ตสึจัง : โมโมอิที่ได้ยินคำถามของเท็ตสึยะ เธอก็รีบตอบทันที แล้วดันหลังของเท็ตสึยะให้เดินกลับไปที่ห้อง
แต่โมโมอิหารู้ไม่ว่าประโยคสุดท้ายก่อนที่เธอจะเดินกลับไปนอนที่ห้องต่อนั้น ยังมีอีกประโยคหนึ่งที่ผู้หญิงคนไหนฟังเป็นอันว่าต้องรักกันหมดทั้งใจ นั่นคือสิ่ที่อาโอมิเนะได้กล่าวไว้หลังประโยคตกหลุมพลางนั่นว่า
“ ไม่นานนักหรอก....เดี๋ยวฉันก็สารภาพ “ รัก ” กับยัยซัทซึกิเองนั่นล่ะ ” ผู้หญิงคนไหนฟังปุ๊ปหน้าก็ระเบิดทะลายคลายความทะลักของมะเขือสุกขึ้นสีทันที
เช้าวันต่อมา
เวลา 8.30 น.
เร็วๆหน่อยได้ไหมฮะ : คิเสะถามอาโอมิเนะเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวเดินอย่างเอื่อยเฉื่อยเหมือนเต่าล้านปี
ห้าว~.....ก็คนมันง่วงนี่ เจ้าบ้า!!! : อาโอมิเนะที่เห็นว่าคิเสะแขวะใส่ตน จึงสวนด้วยวาจาที่โคตรซาบซึ้ง( ? )สวนกลับไปทันที
ฉันคนนะเฟ้ย!?.....ไม่ใช่ไอ้บ้า!!!! : คิเสะก็สวนกลับไม่แพ้กัน ทำให้มิโดริมะ มุราซากิบาระ และอาคาชิคิดในใจกันไปตามๆกันระหว่างรอ 2 สองสาวทำธุระเสร็จว่า
“ สุนัขสีเหลือง(คิเสะ?)พันธุ์โกลด์เด้นกำลังกัดกับสล็อตสีน้ำเงิน(อาโอมิเนะ?)ผู้เอื่อยเฉื่อย ” เมื่อคิดกันได้ดังนั้นก็หลุดขำออกมากันยกใหญ่ แต่ก็ไม่ได้ทำให้คิเสะและอาโอมิเระเลิกกัด(?)กันเลยแม้แต่น้อย
ตึกๆๆๆๆๆ
ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ : เท็ตสึยะพูดขึ้นเมื่อเดินมาถึงหน้าของทั้ง 5 พร้อมโมโมอิ เพียงไม่นานไอเรื่องที่กัด(?)กันเมื่อกี้ก็เงียบลงทันที แต่เพราะมันเงียบเกินไปโมโมอิจึงถามกลับไปว่า
เงียบกันทำไมล่ะจ้ะ???? : โมโมอิว่าพรางมองหน้าทั้ง 5 แล้วเอียงคอมอง
ไม่มีอะไรหรอก....ใช่ไหมไดกิ : อาคาชิตอบพร้อมนำศอกไปขยับแขนของอีกฝ่ายน้อยๆ
อืม.....ไปขึ้นรถเหอะ เมื่อย..... : อาโอมิเนะพยักหน้าซักพักเป็นการตอบคำถามของอาคาชิ แล้วพูดด้วยหน้าออกจะแดงนิดๆ เพราะเขามองไปที่ชุดของโมโมอิที่ใส่แล้ว เขานึกออกได้คำเดียวเลยว่า
“ น่ารัก ”
แล้วเขาก็เป็นโรคประเภทหนึ่งที่ผู้ชายหลายคนชอบดูชอบทำกันจนเลือดกำเดาไหล (โรคจิต? : Stampcherry) (ไม่ใช่โว้ยยยยย!? : อาโอมิเนะ) (แน่ใจหรอคะ??? : Stampcherry) (เออสิ.... : อาโอมิเนะ)
เพราะสายตาของเขามองต่ำลงไปที่หน้าอกของโมโมอิที่อึ๋มพอและมากกว่าเท็ตสึยะเล็กน้อยๆ
(อย่าหาว่าแสตมป์โรคจิตนะคะ แค่สนองความพอใจของผู้อ่านบางท่านเท่านั้นค่ะ : Stampcherry)
โอ๊ะ!.....เกือบจะ 9 โมงแล้ว มีใครออกไปข้างนอกหรือทานอะไรตอนเช้าหรือยังคะ : เท็ตสึยะถาม
ขวับ!?
ยังเลยฮะ / ยังหรอก / ยัง~~ / ยัง / ยัง : เสียงหนุ่มทั้ง 5 ตอบ และแล้วสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับหนุ่มทั้ง 3 ของเรา (มิโดนิมะ มุราซากิบาระ คิเสะ) ก็คือแฟนสาวของพวกเขามาเจอที่นี่
เอ๊ะ!.....ชินจางงงง / คิเสะ / อัทจัง : ??????
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #7 kanisnee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 11:29

    ว้าาา เมียมาแล้ววว//โดนตบ

    #7
    1
    • #7-1 (จากตอนที่ 8)
      5 พฤศจิกายน 2561 / 16:10
      ถ้าตลกตรงท่อนไหนก็เม้นมาให้ด้วยนะคะ
      แสตมป์จะได้มีกำลังใจทำตอนตลกใส่ลงไปด้วย
      #7-1