Kuroko No Basket. Akashi Seijuro x Kuroko Tetsuya ( Girl ) And We The Lovers{งดอัพ}

ตอนที่ 1 : ♥️ Episode 1 ♥️

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 333
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    6 ต.ค. 61

กริ๊งงงงงงงงงงง

เสียงนาฬิกาปลุกรุ่นใหม่ล่าสุดที่เพิ่งออกวางขาย รูปลายกระต่ายน่ารัก บ่งบอกได้ว่าตอนนี้เช้าแล้ว นาฬิกาเจ้ากรรมที่ส่งเสียงเรียกให้ผู้เป็นเจ้าของตื่นจากห้วงนิทรา ผ่านไปไม่ถึงนาที เสียงนาฬิกาเมื่อก็ครู่ก็เงียบลง เพราะนิ้วมือเล็กคู่สวย เอื้อมมาปิดเสียงนาฬิกาบนหัวเตียงสุดหรู ขนาดคิงไซต์สีฟ้าอ่อน สาวสวยลุกขึ้นบิดขี้เกียจสัก 2-3 ครั้ง ก่อนจะลุกออกจากเตียงไปเข้าห้องน้ำเพื่อทำการชำระร่างกายให้สะอาดที่สุด เพราะอะไรน่ะหรอ?…เพราะวันนี้เป็นเปิดเทอมวันแรกจองเจ้าตัวยังล่ะ จะให้ตัวสกปรกมีกลิ่นอับเหม็นได้ยังไง 
20 นาทีผ่านไป
เจ้าตัวเดินออกมาจากห้องด้วยความเงียบสงบเหมือนทุกวัน พร้อมถือกระเป๋านักเรียนซึ่งบ่งบอกได้ว่าเธอคนนี้ขึ้นชั้นมัธยมต้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธออยู่ในเครื่องของนักเรียนมัธยมต้น ซึ่งใส่เป็นเสื้อสูทสีขาวสะอาด เสื้อนักเรียนข้างในใส่เป็นสีฟ้าหม่นๆเขียวมิ้นท์ กระโปรงสีดำสั้นขนาดพอดีไม่สั้นไปไม่ยาวเกิน ชายกระโปรงมีขีดสีขาวอยู่รอบชายกระโปรง ริบบิ้นที่ใส่บนหน้าอก หรือที่เรียกกันว่าคอซองเส้นเล็กๆสีดำสนิท ถุงเท้าที่ใส่ขึ้นไปถึงชายกระโปรงทัดเทียมกันสีขาวสะอาด รองเท้านักเรียนสีดำมันเงา ที่รู้สึกได้ว่าเพิ่งขัดมาใหม่ๆ ผมที่ปล่อยยาวสยายถึงสะโพก หลังศรีษะผูกริบบิ้นเส้นเล็กสีดำ ร่างเล็กดูน่ารักจิ้มลิ้มที่สูงไม่เกิน 160 ซม.สัดส่วนถือว่าดี แต่ใครๆก็บอกว่าหน้าอกเธอมีขนาดคัพ C ไม่เล็กไปไม่ใหญ่ไป มีขนาดพอดี ทุกๆคนที่อยู่ในตระกูล ไม่ว่าจะเป็นญาติ ลูกพี่ลูกน้อง คุณลุง คุณน้า คุณอา คุณป้า ต่างก็บอกว่า ตั้งแต่ที่เธอเกิดมา ก็เป็นคนแรกที่สัดส่วนร่างกายนั้นครบส่วนและสมส่วนทุกอย่าง
ร่างบางเดินมาถึงบันไดก็สาวเท้าลงบันไดไป เพื่อหวังที่จะได้ไปที่ห้องอาหาร เพื่อรับประทานอาหารตอนเช้า แต่ก็ต้องชะงักเมื่อวันนี้เป็นวันดีที่สุดของเธอ เพราะวันนี้คุณพ่อและคุณแม่ของเธอลงมาทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งคู่ เธอตกใจเล็กน้อยก่อนจะเดินมานั่งทานอาหารที่เก้าอี้ขาประจำที่เธอนั่ง เธอนั่งทานอาหารไปยิ้มไปเหมือนเด็กอายุ 7 ขวบ เมื่อพ่อและแม่ของเธอเห็นเช่นนั้นจึงอมยิ้มออกมา เพราะนานๆทีพวกเขาทั้งคู่จะลงมาทานอาหารพร้อมหน้ากันและพบกับรอยยิ้มอันน่ารักนี้ เพราะรอยยิ้มของบุตรสาวของทั้งคู่เป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูด จึงยากที่จะหาได้ เพราะรอยยิ้มนี้เป็นสมบัติอันมีค่าที่ยากจะหาได้
วันนี้ก็ตั้งใจให้สุดฝีมือล่ะ “ เท็ตสึยะ ” : ชายวัยกลางคนที่อายุไม่น่าจะเกิน 40 คาดว่าน่าจะเป็นนายใหญ่ของที่นี่ ซึ่งมีสถานะเป็นบิดาของหญิงสาวตัวเล็กน่ารักจิ้มลิ้มที่เพิ่งลงมาทานอาหารได้ไม่นาน ก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงอันอบอุ่น
ค่ะ คุณพ่อ หนูจะไม่เป็นเหมือนสมัยประถมแน่นอนค่ะคุณพ่อ : หญิงสาวผู้มีเรือนผมสีฟ้าอ่อนอความารีนที่ยาวสลวยจนถึงสะโพก นัยน์ตาสีฟ้าอความารีนผสมแซฟไฟร์ หน้าตาสวยใสน่ารักจิ้มลิ้ม ที่ใครเห็นเป็นอันว่าต้องหน้าแดงและแอบหลงรักเด็กคนนี้ไปตามๆกัน
เธอมีชื่อว่า “ คุโรโกะ เท็ตสึยะ ” มีสถานะเป็นคุณหนูของตระกูล “ คุโรโกะ ”
แม่เอาใจช่วยอยู่นะจ้ะ แม่รู้ว่าหนูผ่านมันไปได้เท็ตสึยะ : หญิงสาววัยกลางคนที่อายุไม่น่าจะเกิน 40 เช่นกัน คาดว่าน่าจะเป็นคุณหญิงของที่นี่เช่นกัน ซึ่งมีสถานะเป็นมารดาของกญิงสาวตัวเล็กน่ารักจิ้มลิ้ม และมีสถานะเป็นภรรยาของนายใหญ่ของตระกูลคุโรโกะ กล่าวบอกบุตรสาวของตนด้วยความรัก
ค่ะ : เท็ตสึยะกล่าวตอบ
ไปได้แล้วล่ะ เดี๋ยวไปสายตั้งแต่วันแรก พ่อจะให้ลูกคัดลายมือมาส่ง 5 จบ : นายใหญ่ของตระกูลกล่าวบอกบุตรสาวของตน เขามีชื่อว่า 
“ คุโรโกะ เท็ตสึกะนาสึมิ ”
ส่วนภรรยาของเขามีชื่อว่า “ คุโรโกะ นานามิ ”
ค…ค่ะ ไปก่อนนะคะ : เท็ตสึยะกล่าว ก่อนจะวิ่งออกไปขึ้นรถ MVP สีดำรุ่นใหม่ล่าสุด
( นี่...ตระกูลของเธอจะมีแต่ของใหม่รึไงคะเนี่ย : Stampcherry ) ( ก็...ไม่ใช่อย่างที่คิดหรอกค่ะ คุณ Stamp ) ( โหย!...บอกหน่อยก็ไม่ได้หรอคะ ชิ? : Stampcherry )
อ๊ะ!…ระวังสดุดล้มนะครับคุณหนูเท็ตสึยะ : คนขับรถกล่าวขึ้น แต่ไม่ทันพูดขาดคำ
ตุบ!?
โอ๊ย!?...เจ็บจังเลยค่ะ : เท็ตสึยะพูดออกมาอย่างแพ่วเบา เพราะเจ้าตัวเป็นคนไม่ค่อยชอบตะโกน
ตึกๆๆๆ!?
เป็นอะไรมากไหมคะ คุณหนูเท็ตสึยะ : หัวหน้าแม่บ้านถามด้วยความเป็นห่วง
ม...ไม่เป็นไรค่ะ ลุงเจตคะ ไปส่งหนู่ที่โรงเรียนด้วยนะคะ อูย?~  : เท็ตสึยะกล่าวก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นประคองตัวเอง แล้วนำมือข้างที่ไม่ได้ถืออะไรมาจับที่ก้นแล้วร้องออกมากด้วยความเจ็บปวด
……
เอ้ะ!... : เท็ตสึยะกล่าวขึ้นอย่างตกใจเมื่อรู้ว่าตนเองจะต้องรีบไปโรงเรียน จึงก้มลงมาดูนาฬิกาข้อมือเรือนสีขาวมุกสะอาด ปรากฏว่า อีก 10 นาที กำลังจะ 7 โมงตรง เท็ตสึยะจึงรีบเผ่น
เน้นนะคะ “ เผ่น ” ขึ้นรถ เพราะเหมือนเจ้าตัวจะรู้สึกว่ามีรังสีอันชั่วร้ายแผ่ออกมาจากทางด้านหน้าประตูของคฤหาสน์ เมื่อรู้ดังนั้นเธอจึงรีบเผ่นขึ้นรถและบอกให้ลุงเจตผู้มีหน้าที่ต้องไปส่งเท็ตสึยะที่โรงเรียน 
10 นาทีผ่านไป
กึก? ปึก!
ขอบคุณที่มาส่งที่โรงเรียนนะคะ ลุงเจต : เท็ตสึยะกล่าวขึ้น
555 ไม่เป็นไรหรอกครับคุณหนูเท็ตสึยะ มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วล่ะครับ : ลุงเจตบอก
ขอบคุณจริงๆนะคะลุงเจต : เท็ตสึยะกล่าวขอบคุณอีกครั้ง
ไม่เป็นไรครับๆ วันนี้ขอให้สนุกกับเพื่อนใหม่และโรงเรียนใหม่นะครับ คุณหนูเท็ตสึยะ : ลุงเจตบอกพร้อมเคลื่อนรถออกไปจากหน้าโรงเรียนแล้วมุ่งสู่ทางกลับคฤหาสน์
“ ตื่นเต้นจังเลยค่ะ จะได้เจอเพื่อนใหม่บ้างไหมนะหรือจะได้เจอเพื่อนสมัยเด็กรึปล่าว ”
ในใจของเท็ตสึยะได้แต่คร่ำครวญกับคำถามวกไปวกมาจนกระทั่งนึกขึ้นได้ว่าต้องไปดูรายชื่อที่บอร์ด เท็ตสึยะจึงเบิ่งหน้าไปที่บอร์ดแล้วควานหารายชื่อของตน แต่ความแปลกประหลาดก็ต้องเกิดขึ้นเมื่อไล่ชื่อตั้งแต่เลขที่ 1 ถึงเลขที่ 30 ทีละคน ปรากฏว่า
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ห้อง A
เลขที่ 1 : อาคาชิ เซย์จูโร่
เลขที่ 4 : มิโดริมะ ชินทาโร่
เลขที่ 6 : คิเสะ เรียวตะ
เลขที่ 13 :มุราซากิบาระ อาซึชิ
เลขที่ 15 : อาโอมิเนะ ไดกิ
เลขที่ 26 : คุโรโกะ เท็ตสึยะ
เลขที่ 27 : โมโมอิ ซัทซึกิ
แต่เท็ตสึยะก็ค้องตกใจ เหล่าเพื่อนพ้องที่เคยเป็นเพื่อนกันตอนสมัยที่เธอนั้นย้ายโรงเรียนจากคันโตมาอยู่ที่เกียวโต ตอนชั้นอนุบาล 3 
แต่เธอก็เอะใจอยู่น้อยเพราะผู้หญิงคนที่ชื่อ
โมโมอิ ซัทซิกิ เป็นใครกัน เธอสงสัยสักพักก่อนจะลืมมันไป เพราะไม่นึกว่าเธอและพวกเขาจะได้มาอยู่ห้องเดียวกัน เธอยืนมองอยู่นานจนไม่รู้เลยว่าเธอจ้องบอร์ดนี่หมดไปกี่นาทีแล้ว จนกระทั่งมีชายคนหนึ่งเข้ามาเรียกชื่อเธอ
เท็ตสึยะ…เท็ตสึยะ…คุโรโกะ เท็ตสึยะ : ชายหนุ่มหน้าหล่อ เจ้าของเรือนผมสีแดงเพลิงทมิฬ นัยน์ตา 2 สี ข้างซ้ายสีเพลิงทับทิม ข้างขวาสีเพลิงอำพัน หน้าตาหล่อเหลาเอาการ ที่สาวๆคนไหนเห็นเป็นอันว่าต้องหันหน้าหนีแอบกริ๊ดอยู่ในใจไปตามๆกัน 
เขามีชื่อว่า “ อาคาชิ เซย์จูโร่ ” ที่มีสถานะเป็นคุณหนูตระกูล “ อาคาชิ ”
คะ? : เท็ตสึยะกล่าวตอบก่อนจะหันกลับมาอย่างช้าๆ เพื่อหันไปมองคนตรงหน้าที่เรียกชื่อขอตนอยู่ 2-3 รอบ
ไง...ไม่เจอกันนานเลยนะ เท็ตสึยะ : เซย์จูโร่กล่าวถามขึ้น
" LIGHT UP THE SKY " - SYDNEY THEME | 060957 | ใส่เนื้อหาก่อนธีมจะดีที่สุด - CODE THEME 。SYDNEY♔ FREE CODE MOUSE 
Tiny Grey Pointer
。SYDNEY♔ Select AllCopy To Clipboard

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น