ON AIR l รัก ของ สามเสือ (ลายเสือ/ระกากล/กัลปพฤกษ์)

ตอนที่ 6 : รัก ของ ลายเสือ Chapter 1/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ธ.ค. 60



Continue...

               เช้านี้ลายเสืออารมณ์ดีเป็นพิเศษ อากาศตอนเช้าของหน้าหนาวก็เย็นสบาย ลมที่ปะทะเข้าใบหน้ามันทำให้แช่มชื่นจนบอกไม่ถูก ยิ่งตอนนี้เขายืนอยู่ท่ามกลางไร่สตรอเบอร์รี่ที่ไกลสุดลูกหูลูกตา มีผลสีแดงสดลูกน้อยใหญ่ต่างซุกตัวอยู่ใต้ใบสีเขียวที่แบ่งไว้เป็นแปลงมากมายไปหมด เขาจึงรู้ว่าไม่เคยคิดผิดที่ตัดสินใจเลือกเป็นชาวไร่ชาวสวนเกือบเต็มตัว เพราะเขาเองลงมือทุกขั้นตอน

                หลังจากเตรียมผสมดินเป็นอย่างดีแล้ว โดยยกแปลงสูงตามมาตรฐานราว 50 เซนติเมตร กว้าง 70 เซนติเมตร โดยทางไร่แห่งนี้ใช้ต้นพันธุ์ห้าถึงหกพันต้นต่อหนึ่งไร่ ในดินเขาก็ใส่พวกปุ๋ยคอก แกลบ ขุยมะพร้าว ปุ๋ยหมักผสมให้เข้ากันแล้วทับด้วยวัสดุคลุมแปลงอีกชั้น โดยเขามาเรียนรู้ทีหลังว่าถ้าใช้พวกใบตองตึงหรือฟางคลุม จะระบายความร้อนจากแสงอาทิตย์ได้ดีกว่า

                อีกทั้งขั้นตอนการดูแลให้ปุ๋ย การป้องกันแมลงศัตรูพืชล้วนเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่เขาต้องเรียนรู้ กว่าจะเกิดผลผลิตสตรอเบอร์รี่ยอดนิยมอย่างพันธุ์ 329 ที่มีรสชาติหอมหวานอมเปรี้ยวและกรอบนั้น เป็นสิ่งที่เขาต้องรู้จักต้นทุนของการรอคอย

                เช่นเดียวกับความรัก...เมื่อเขาเลือกจะใช้ชีวิตร่วมกับแป้งร่ำแล้ว เขาต้องระลึกไว้เสมอว่ากว่าที่เขากับเธอจะตกลงใจแต่งงานกัน มันเคยผ่านอุปสรรคมาหลายอย่าง ฉะนั้นเขาก็ต้องดูแลหัวใจของเธอให้ดีที่สุด อย่างที่เคยให้คำสัญญาต่อกันไว้

                เมื่อคึกคักอิ่มอกอิ่มใจ กวาดตามองเห็นคนงานยืนไกลห่างลับตา เขาก็เลยอยากร้องตะโกนขึ้นมาเสียดื้อๆ จึงยืดสุดแขนทั้งสองข้างแล้วเปล่งเสียงออกไปจนมันดังก้องทั่วไร่

                      “ฮิ้วววว!!

                แต่แล้วกลับมีเสียงตอบรับกลับมาเป็นเสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่ในกระเป๋ากางเกง เขาจึงหยิบมันมาดูหน้าจอ นึกแปลกใจอยู่ครามครันที่ระกากลต่อสายมาหาเขาแต่เช้าตรู่

                “ข่าวดีเว้ยไอ้เสือ!

                น้ำเสียงที่ตื่นเต้นเกินกว่าเหตุของปลายสายทำให้ลายเสือระแวงนิดๆ “ข่าวดีอะไรวะ อย่าบอกว่าเมียเอ็งท้องได้สามเดือนตัดหน้าข้า หลังจากเราเพิ่งพนันกันเรื่องลูกเมื่อวานนะเว้ย”

                “เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว เมื่อคืนข้าจัดชุดใหญ่ไปสามดอกก่อนจะไม่เจอหน้ากันตั้งสิบวัน รับรองอีกไม่นานเอ็งได้ยินข่าวดีจากเมียสุดที่รักข้าแน่ๆ”

                “อย่าขี้คุยหน่อยเลย โทร.มาแต่เช้าขนาดนี้มีเรื่องด่วนอะไรก็ว่ามา”

                “ข่าวดีของข้าก็คือ ทริปไปบวชชีพราหมณ์รอบนี้ คุณแป้งกับปิ่นก็ไปกับเมียข้าด้วยน่ะสิวะ ฉะนั้นเอ็งก็เป็นอิสระมาเป็นหนุ่มโสดกับข้าได้แล้วเว้ย”

                เขาขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัย “เมียข้าจะไปกับเมียเอ็ง ทำไมข้าไม่เห็นรู้เรื่องเลยวะ”

                ชายหนุ่มผู้อยู่ในชุดเสื้อยืดตัวหนาสีดำกับกางเกงยีนเดินกึ่งวิ่ง ก้าวขายาวๆออกจากแปลงสตรอเบอร์รี่ ถึงบันไดเรือนไม้ยกสูงก็ก้าวโหย่งๆอย่างไว ตั้งใจไปถามกับภรรยาว่าไอ้ไก่จอมกะล่อนมันอุตริสร้างเรื่องโกหกขึ้นมาหรือว่านั่นเป็นเรื่องจริงที่ว่าเธอกับน้องสาวจะไปออกทริปบวชชีพราหมณ์เป็นเพื่อนบรรณรสกันแน่

                     ทว่าเหยียบพ้นขั้นบันไดบนสุด ก็ทำให้เขาเบิกตากว้างเมื่อเห็นกระเป๋าใบใหญ่สองใบกองอยู่ใกล้ชุดรับแขก และแป้งร่ำกับปิ่นมุกต่างก้าวออกมาจากห้องนอนของตัวเองพอดี แถมทั้งคู่ยังสวมเสื้อผ้าสีขาวไปทั้งตัว ต่างยิ้มร่ามาทางเขา

                “ปิ่นกำลังตามหาตัวพี่เสืออยู่พอดีค่ะ”

                “นั่นปิ่นกำลังจะไปไหนกับแป้งเหรอ”

                “อ้าว” ปิ่นมุกหันไปทางพี่สาว “นี่พี่แป้งยังไม่ได้บอกพี่เสือเหรอคะ ว่าเราสองคนจะไปบวชชีพราหมณ์เป็นเพื่อนพี่โบน่ะค่ะ”

                แป้งร่ำจึงยิ้มแห้งๆ เดินเข้ามาปะเหลาะสามี บีบต้นแขนเบาๆ “พอดีคุณโบเพิ่งจะโทร.มาชวนแป้งเมื่อคืนตอนดึกแล้วน่ะ แป้งเห็นว่าคุณเสือหมดแรง...เอ้ย!” เธอหันไปมองทางน้องสาว นึกเขินที่เผลอหลุดปากออกไป “หมายถึงเพลียจนนอนหลับไปแล้ว แป้งก็เลยไม่อยากกวนน่ะค่ะ ตั้งใจว่าจะตื่นมาบอกแต่เช้า”

                “ผมก็นึกว่าไอ้ไก่มันโกหก ผมเพิ่งวางสายจากมันเมื่อกี้นี้เองครับ”

                “ไปไม่นานหรอกค่ะพี่เสือ แค่สิบวันเอง ยังไงปิ่นกับพี่แป้งก็ฝากพี่เสือช่วยดูแลไร่ที่นี่กับดูแลคุณพ่อแทนด้วยนะคะ อีกสองสามวันคุณพ่อน่าจะกลับจากแม่ฮ่องสอน ช่วงนี้พี่เสืออยู่บ้านคนเดียวก็อาจจะเหงาๆสักหน่อยนะคะ”

                สีหน้าของแป้งร่ำเหมือนรู้สึกผิดที่จะต้องอยู่ห่างกันตั้งสิบวัน จึงเอ่ยเสียงออดอ้อน “ขอโทษจริงๆนะคะที่มันกะทันหันไปหน่อย แต่แป้งก็ไม่รู้จะปฏิเสธคุณโบยังไง”

                “ผมไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย”

                “คุณเสือพูดจริงๆนะคะ ที่ไม่ได้โกรธ...ถ้ายังไงเดี๋ยวแป้งจะเอาบุญมาฝากนะ”

                       เขาก็เลยไปส่งสองพี่น้องที่สนามบินเชียงใหม่ ล่ำลากันเสร็จก็เดินกลับออกมาเตรียมขึ้นรถ ไม่รู้ว่าทำไมในใจมันหวิวโหวงชอบกล อาจเป็นเพราะตั้งแต่แต่งงานกับแป้งร่ำ เขากับเธอตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋ ห่างกันไม่เกินหนึ่งหรือสองวันในตอนที่เขาต้องไปดูแลธุรกิจที่กรุงเทพฯ แต่นี่เขาต้องห่างจากเธอตั้งเป็นสิบวัน

                แต่ยังไม่ทันฟุ้งซ่านไปมากกว่านั้น เสียงโทรศัพท์จากเพื่อนผู้อยากโสดใจจะขาดก็ดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อรับสายปุ๊บ ทางนั้นก็ร้องโห่ฮิ้วลิงโลดใจทันควัน

                “ดีใจใช่ไหมวะไอ้เสือ...ได้ข่าวว่าคุณแป้งกับน้องปิ่นขึ้นเครื่องมาแล้ว”

                “เอ็งนี่มันนกรู้จริงๆว่ะ”

                “แน่นอน...ว่าแต่เอ็งเถอะ ตกลงจะเปลี่ยนใจมั้ยวะ ข้ามีทริปเด็ดนะเว้ย นมทั้งนั้น!!

/////////////////////////////////////////

Mini love Novel special
  
"ปลาไหลลายเสือ"
.
Down load FREE on Meb

Coming soon



B
E
R
L
I
N
?

0 ความคิดเห็น