ON AIR l รัก ของ สามเสือ (ลายเสือ/ระกากล/กัลปพฤกษ์)

ตอนที่ 3 : รัก ของ ลายเสือ Chapter 1/1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 ธ.ค. 60


Chapter1

   “นมนะเว้ย! งานนี้มีเป็นสิบเต้า เอ็งจะไม่สนจริงๆเหรอวะ”


    เสียงปลายสายของระกากลทั้งยุแหย่ทั้งเชียร์เป็นระยะ แต่ก็ไม่ได้ผล เพราะคนอย่างลายเสือพูดคำไหนคำนั้น เขาตั้งใจแน่วแน่มาเกือบครบหนึ่งปีแล้วว่าจะเลิกเจ้าชู้เด็ดขาด เขาก็ต้องทำให้ได้ แม้ว่าสิ่งที่เพื่อนรักอย่างนายไก่เอามาหลอกล่อนั้นล้วนเป็นของโปรดปรานทั้งสิ้น


    ใช่!เขาชอบดื่มนมมากๆ ยิ่งเป็น นมจากเต้าทั้งสดและใหม่เสมอ มีหรือว่าคนเจ้าชู้อย่างเขาจะไม่กระหาย แต่เขาก็ไม่อยากทำให้คนรักเสียใจ ต่อให้ของล่อตาล่อใจนั้นมันช่างเย้ายวนเพียงใด แต่เขาต้องตัดทิ้งความมักมากกับผู้หญิงอื่นให้ได้เด็ดขาด


    เพราะตั้งแต่แต่งงานกับเธอมาได้ร่วมครึ่งปี เขาก็ไม่เคยนอกใจสักครั้ง เคยสัญญาว่าจะรักและสนใจแป้งร่ำเพียงคนเดียว เขาก็แสดงออกให้เห็นมาตลอดว่าไม่เคยเหลียวมองใครหรือนอกลู่นอกทางแต่อย่างใด ยิ่งนึกถึงวันที่เขาขอเธอแต่งงานกลางไร่สตรอเบอร์รี่ รอยยิ้มก็แต้มขึ้นที่มุมปากอย่างสุขใจ


    ‘คุณแป้งคิดว่าผมรักคุณแป้ง หรือว่าคุณแป้งรักผม


    ตอนนั้นแก้มทั้งสองข้างของคนถูกถามเรื่อสีชมพูหวาน ดวงตาของเธอหวิววับเป็นเงาของคนมีความสุข เธอเงียบอยู่นานจนเขาต้องทวงคำตอบ


    ‘เราแต่งงานกันนะครับคุณแป้ง


     ตอนนั้นจังหวะเสียงของหัวใจเธอเต้นไหววูบอยู่ภายในโอบแขน ก่อนที่เขาจะก้มหน้าลงจุมพิตริมฝีปากของเธออย่างอ้อยอิ่ง เธอได้แต่หลับตาพริ้มยามปล่อยให้เขาได้ชิมจูบอันหวานหอม แล้วจูบนั้นก็นำพาให้เวลาผ่านไปอีกหลายเดือน เขาก็เลยเลือกทำทั้งสองควบคู่กันไปตามที่เขาเคยถามเธอ


     ‘คุณแป้งจะให้ผมมาเป็นคนสวนช่วยงานที่นี่ หรือว่าจะไปเป็นเจ้าของธุรกิจที่ผมมีหุ้นส่วนอยู่


                ธุรกิจที่เขามีหุ้นส่วนมีอยู่หลายอย่างจนหาเวลาปลีกตัวยากก็จริง แต่เขาก็ไม่ทิ้งความฝันของครอบครัวคนรักที่ต้องการนำไร่สตรอเบอร์รี่ที่ดูแลอยู่นั้นต่อยอดไปเป็นธุรกิจขนาดใหญ่ขึ้น ซึ่งเขาก็เบาใจมากโขเมื่อปิ่นมุกน้องสาวของคนรักเริ่มสนใจการทำไร่สตรอเบอร์รี่อย่างจริงจัง ซึ่งเขาเองก็เริ่มหลงรักชีวิตในไร่แห่งนี้เสียแล้ว เพราะมันคือไร่สตรอเบอร์รี่ที่อบอุ่นอ่อนหวานเต็มไปด้วยความรักของเขากับเธอ


                แล้วเสียงของระกากลก็ดังขัดภวังค์ความคิดขึ้นอีกครั้ง “ตกลงเอ็งจะทิ้งลายเสือจริงๆเหรอวะ”


                “ข้าแต่งงานแล้วนะเว้ย แล้วข้าก็อยากซื่อสัตย์กับคุณแป้งแค่คนเดียว”


                “โคตรพระเอก! เอ็งนี่เปลี่ยนไปมากเลยนะ”


                “ว่าแต่เอ็งเถอะ ไม่คิดจะเลิกนิสัยเจ้าชู้ไก่แจ้ กะล่อนแบบนี้จริงๆเหรอวะ”


                พอลายเสือท้วงถาม เสียงปลายสายก็ร้องโวย “พูดเกินไปไอ้เสือ ปกติข้าก็อยู่กับคุณโบทุกวันทุกคืน โอกาสที่ข้าจะได้ใช้ชีวิตโสดตั้งสิบวันแบบนี้มันมีมาบ่อยๆที่ไหนกันวะ”


                “แต่ข้าไม่อยากนอกใจคุณแป้ง”


                ปลายสายร้องเสียงหลง “เฮ้ย! ไอ้เสือบ้าน้ำลาย ข้าแค่ชวนเอ็งมาปาร์ตี้ ดื่มแก้เหงาสนุกสนานเป็นเพื่อนข้าสักสี่ห้าวัน ไม่ได้ชวนเอ็งไปหาเมียใหม่ เพื่อให้เอ็งนอกใจไปมีบ้านเล็กบ้านน้อยที่ไหนนะเว้ย”


                “ก็นั่นแหละ มีปาร์ตี้ ก็ต้องมีสาวๆใช่ไหมวะ ข้าไม่อยากตบะแตก”


                “หรือเอ็งอยากให้ปาร์ตี้มีแต่หนุ่มๆ เอาไหมละ ข้าจะได้ชวนแต่พวกหุ่นหมีตัวใหญ่ควายถึก นมแข็งเป็นมัด หน้าท้องหกแพ็ก กล้ามแขนขาแน่นๆ...”


                ระกากลยังไม่ทันสาธยายจนหมด ลายเสือก็รีบร้องห้ามเสียงหลง “พอๆเลยไอ้ขี้ไก่ พูดแล้วขนลุก แค่ตอนที่ข้านอนกะคุณโย ยังสำนึกผิดแทบไม่ทัน”


                พอพูดถึงโยธิกา ผู้เป็นพี่ชายกึ่งหญิงพี่สุดที่รักของบรรณรส ซึ่งเป็นเมียของระกากล นายไก่ผู้ยังกะล่อนไม่หายก็เอ่ยเสียงตื่นเต้นขึ้นมา


                “ตอนนี้คุณโยกำลังฮอทเชียวว่ะ ตั้งแต่ได้ไปเป็นนางแบบโกอินเตอร์ที่เมืองนอก ข่าวว่ามีหนุ่มๆตาน้ำข้าวควงเป็นว่าเล่น แต่ก็ไม่เห็นจะคบใคร คุณโบยังแอบหยอกอยู่เลยนะเว้ยว่าสงสัยจะยังไม่ลืมรักข้ามคืนกับเอ็ง”


                “ไอ้เพื่อนปากหมา! หยุดพูดเลยนะเว้ย เดี๋ยวเอ็งพูดเล่นไปเล่นมา เกิดคุณแป้งคิดมาก ข้าขี้เกียจไปง้อเมีย”


                ระกากลจึงหัวเราะสนุกปาก “ก็ง้อวิธีเดิมสิวะ เมียเอ็งก็หายงอนอยู่แล้ว เผื่อจะได้ของขวัญตัวน้อยๆสักที นี่พ่อตาเอ็งไม่บ่นแย่เหรอวะว่าอยากจะอุ้มหลาน”


                ลายเสือจึงหยุดคิด ตรึกตรองในคำพูดของเพื่อนสนิท...ปรัชญา ผู้เป็นพ่อของคนรักเคยบ่นหลายสิบครั้งว่าน้ำยาของเขายังใช้การได้อยู่ไหม ทำไมตั้งหลายเดือนแล้วยังไร้วี่แววว่าลูกสาวของเขาจะตั้งครรภ์สักที ทำให้เขามีความตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องเผด็จศึกปั๊มลูกกับแป้งร่ำได้เร็ววันนี้


                “เรื่องนั้นอีกไม่นานหรอก เอ็งรอฟังข่าวดีได้เลย ว่าแต่พวกเราสามคน ใครจะมีลูกก่อนกัน ลองมาแข่งกันดูไหมละ”


                ระกากลคุยฟุ้งรับคำท้าไม่รีรอ “ถ้างั้นใครมีลูกชายก่อน พอโตขึ้นต้องให้เป็นหัวหน้าก๊วนปลาไหลแทนพวกเรานะเว้ย...แล้วตกลงว่าไงวะ เอ็งจะมาโสดเป็นเพื่อนข้าสักสี่ห้าวันไหม”


                “เอ็งชวนไอ้ปลารึยัง”


                “ไอ้ปลามันไปฮันนีมูนกับเมียมันที่ยุโรปตั้งหนึ่งเดือนโน่น เห็นว่าเมียมันจะพาไปรู้จักกับพ่อแม่ทางฝ่ายโน้น เพิ่งจะไปเมื่อสามสี่วันที่แล้วเอง เอ็งลืมไปแล้วเหรอวะ”


                “ข้าก็ยุ่งๆกับงาน แล้วปาร์ตี้นี้มีแค่ข้ากับเอ็งสองคนเท่านั้นเหรอวะ ขาดไอ้ปลาไปสักคนมันก็หมดสนุก”


                ระกากลหัวเราะร่วนทีเดียวเมื่อเขาเริ่มมีทีท่าลังเล “ถามแบบนี้ แปลว่าเอ็งก็ไม่ปฏิเสธ...เดี๋ยวข้าจะแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จัก สาวๆในสต็อกมันเพียบ”


                “เดี๋ยวนะโว้ย! ข้ายังไม่ได้ตกลง แค่ถามเฉยๆ”


                “สรุปว่าเอ็งตกลงมาใช่รึเปล่าวะ”


                “เสียใจด้วย ข้าคงไม่ไปหรอกว่ะ”


                แล้วลายเสือกก็กดวางสายเพื่อน ตัดใจเด็ดขาดว่าอย่างไรเขาก็จะไม่กลับไปเจ้าชู้เป็นไอ้หนุ่มปลาไหลใครจับไม่อยู่แบบเดิมอีกแล้ว แม้ว่ามันจะระงับความต้องการโคนมตัวใหม่อย่างยากเย็นก็ตามที การที่บรรณรสจะไปบวชชีพราหมณ์ที่วัดไกลถึงภาคอีสานนานสิบวัน จนระกากลสบจังหวะอยากทำตัวโสดขึ้นมานั้น ไม่ได้หมายความเขาจะอยากโสดเป็นเพื่อนมัน เพราะแป้งร่ำนั้นก็ไม่ได้ไปไหนเสียหน่อย เธอยังคงอยู่กับเขาที่ไร่สตรอเบอร์รี่ที่สารภีของเมืองเชียงใหม่ ไม่ได้ไปทริปเดียวกับเมียของไอ้ไก่เสียหน่อย


     จึงเผลอถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อส่วนลึกมีความเสียดายขึ้นมา


                เพราะเสียงโปรแกมแชทไลน์ของระกากลที่ดังขึ้นจากเครื่องโทรศัพท์นั่นปะไร เมื่อเขาเปิดออกอ่าน สิบกว่าภาพที่ส่งรัวมาถี่ยิบ ล้วนเป็นภาพของหญิงสาวนุ่งน้อยห่มน้อย บางคนสวมบิกินีตัวจิ๋วอำพรางเต้าที่ล้นทะลัก บางคนก็อล่างฉ่างใช้แค่มือบังจุกจนดูวาบหวามรัญจวนใจ


                ทำให้เขาได้แต่บ่นพึมพำเบาๆ “ไอ้ไก่! ไอ้เพื่อนเวร”


/////////////////////////////////////////

Mini love Novel special
  
"ปลาไหลลายเสือ"
.
Down load FREE on Meb

Coming soon



B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น