#ซงมาเฟีย |Mino x You| Ft.Winner,iKON,Block B,Bigbang,AOMG

ตอนที่ 1 : SongMafia : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    23 ม.ค. 62

#ซงมาเฟีย



 

 

INTRO

 

***********


 

“พี่สัญญาว่าพี่จะเลิกทำงานแบบนี้...งานนี้จะเป็นงานสุดท้าย...แล้วเราจะหนีไปอยู่ต่างประเทศกันนะ....พี่สัญญาอาอิน”

“พี่ซึงยุนพูดแล้วนะคะ...พี่สัญญากับหนูแล้วนะ...ห้ามกับไปทำอีกนะคะ”



 

ซ่าาา...าาา!


 

“อะแค่ก!...อะแค่ก!!!!” ฉันสะดุ้งขึ้นจากภวังค์ของตัวเอง...ไม่ใช่เพราะเสียงฝกตก....แต่เป็นเสียงน้ำที่สาดกระทบกับใบหน้าของฉันต่างหาก.....


“ฟื้นแล้วหรอไอ้สัส!!!...” ภาพข้างหน้ามันพร่าไปหมด...จนมองไม่เห็นเจ้าของเสียงที่พูด...ฉันพยายามขยับปากเพื่อจะถามอะไรบางอย่าง....แต่มันกลับรู้สึกเจ็บไปหมด...แถมยังได้กลิ่นและรสชาติความเค็มและคาวของเลือดในปากอีก....พอก้มลงมองดูไปตามลำตัวของตัวเอง....ก็พบว่าตัวเองกำลังถูกมัดติดไว้กับเก้าเล็กๆพอดีกับตัว....ตามเนื้อตามตัวและเสื้อผ้าก็มีแต่เลือดและรอยแผล....แถมยังมอมแมมไปหมดอีก....สงสารร่างกายของตัวเองที่จะต้องมาเจออะไรแบบนี้.....


“โอ๊ย!” ฉันร้องเสียงหลงทันที...เพราะความรู้สึกเจ็บปวดที่บริเวณหนังศีรษะ....เนื่องจากถูกไอ้คนตัวขาวๆจิกผมฉันให้เงยหน้าสบตากับมัน.....


“ทำเป็นเสียงหลงไปได้!...เป็นผู้ชายประสาอะไรของมึงว่ะ!” คนตัวขาวซีดไม่พูดเปล่า..ยังเอามือมาบีบที่คางของฉัน....ที่มันมีรอยช้ำอยู่แล้วให้รู้สึกเจ็บกว่าเดิมอีก.....ว่าแต่....ทำไมถึงหาว่าฉันเป็นผู้ชาย....ฉันใช้เวลานึกเพียงเสี้ยววินาที...ก็เข้าใจเหตุผลว่าทำไม....คงเป็นเพราะฉันตัดผมสั้นสินะ (นึกภาพทรงผมพี่จินอู วง Winner ตอนเพลง Love me Love me) แถมฉันยังแต่งตัวคล้ายๆกับผู้ชายอยู่แล้วอีก....ไม่น่าแปลกที่ใครต่อใครจะนึกว่าฉันเป็นผู้ชาย.....


“มึงมาทำห่าอะไรที่นี่!” ไอ้คนตัวขาวซีดปล่อยมือออกจากผมของฉันก่อนจะเอามือมาจับตรงบริเวณหัวไหล่ด้านซ้ายที่ถูกไม้เกี่ยวตอนที่วิ่งหนีคนพวกนั้นจนเป็นแผลเวอะ.....


“...” ฉันยังเอาแต่จ้องหน้าคนตรงหน้าไม่ยอมพูดอะไร....


“ใครส่งมึงมา?” ไอ้คนตัวขาวซีดค่อยๆออกแรงบีบแผลตรงหัวไหล่ของฉันจนแผลที่เคยเกือบปิดสนิทเริ่มมีของเหลวสีแดงซึมออกมาตามซอกนิ้วของคนที่ออกแรง....


“เฮ้ยๆ!....ไอ้ยูควอน...มึงจะโหดเกินไปแล้วนะ..เดี๋ยวมันก็ตายหรอกไอ้เชี้ย!” คนมาใหม่ที่ตัวสูงเกือบๆถึงขอบประตูด้านบนเดินเข้ามาในห้องสีเหลี่ยมที่มีแสงไฟสลัวๆ...พร้อมกับในมือที่ถือขวดโชจูสีเขียวเอาไว้.....


“อย่าเพิ่งเสือกตอนนี้ไอ้พโย!” ไอ้คนตัวขาวซีดจิ๊ปากเล็กน้อย...ก่อนที่จะเพิ่มแรงบีบขึ้นเรื่อยๆจนฉันดิ้นไปดิ้นมาบนเก้าอี้ด้วยความเจ็บปวด.....


“ย.....หยุดนะ!!!!” ฉันร้องออกไปด้วยความเจ็บปวด...


“ตกลงใครส่งมึงมา???” คนตรงหน้ายังคงคาดคั้นฉันไม่เลิก...ตอนนี้ฉันรู้สึกทั้งเจ็บและโมโห.....


“แม่แกไง!!!!!” ฉันตะโกนใส่คนตรงหน้า

 


ผลั๊วะ!

 


“ปากดีนะมึง!” คนตรงหน้าตะคอกใส่หน้าฉัน...ก่อนที่จะสยบความปากร้ายของฉันอีกสองหมัดข้างๆโหนกแก้มซ้าย...จนฉันถึงกับตัวอ่อนและฟุบหน้าลง.....


“เฮ้ย!...ไอ้ยูควอนพอเลยมึงอ่ะ” คนตัวสูงเดินเข้ามาลากไอ้คนตัวขาวซีดออกห่างฉัน....


“มึงดูมัน...จะตายแล้วยังมาปากดี...กูอดมือไม่ได้!” ไอ้คนตัวขาวซีดกระชากขวดโชจูสีเขียวในมือของคนตัวสูงไปก่อนจะเดินไปที่มุมห้องและยกมันขึ้นดื่มจนเกือบหมดขวด.....


“แกชื่ออะไร?” ไอ้คนตัวสูงถามฉัน.....


“...ชื่อเหมือนแม่แกไง” ทั้งๆที่ร่างกายแทบจะไม่ไหว...ฉันก็ยังปากร้ายอย่างแก้ไม่หาย....


“ก็บอกชื่อแกมาสิ...จะได้รู้ว่าชื่อเหมือนแม่ฉันไหม?” ไอ้คนตัวสูงพูดพร้อมกับเอาเท้ามาถีบเก้าอี้ของฉัน....


“อาอิน...ชื่อเหมือนแม่แกไหมล่ะ...เหอะ!” ฉันตอบออกไปพร้อมกับหอบเล็กน้อย....


“แล้วแกมาทำอะไรทีนี่?”


“มากินข้าวมั้ง...ถามโง่ๆ” ฉันพูดก่อนที่จะค่อยๆเลียเลือดแห้งๆที่ติดบริเวณขอบปากของตัวเองเบาๆ.....


“เป็นตำรวจ?” จริงๆแล้วฉันก็ไม่ได้เป็นตำรวจหรอกจะว่ายังไงดีล่ะ...สายลับ..ชื่อนี้น่าจะดูเหมาะกว่า...แล้วก็...ฉันก็มาที่นี่เพื่อมาตามหาพี่ซึงยุนด้วย...เพราะว่าตั้งแต่วันที่เค้าสัญญากับฉันว่าจะเลิกทำงานบ้าๆพวกนั้น...เค้าก็หายไปเลย....


“เป็นพ่อแก...ฮ่ะ..ฮ่า..ฮ่า...” ฉันพูดแล้วหัวเราะแห้งๆตรงท้ายประโยค...เหมือนกับจะยั่วโมโหคนตรงหน้า....ฉันก็เป็นแบบนี้กับทุกคนล่ะ....ยกเว้นพี่ชายของฉันกับคนที่สมควรจะได้รับคำพูดดีดีจากฉัน.....คนตรงหน้าสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่พร้อมกับค่อยๆหลับตาลงเหมือนพยายามอดกลั้นกับอะไรบางอย่าง....นั่นก็คือฉัน.....


“ไอ้พโย....กูรู้แล้วว่าจะทำยังไงให้ไอ้ห่านี่พูดความจริงดี” ไอ้คนตัวขาวซีดทำสีหน้าหน้าเจ้าเล่ห์พร้อมกับยิ้มมุมปาก....


“มึงเห็นเหล็กตรงนั้นไหม?”


“ถ้าเราเอามันมาร้นไฟสักนิด...ก่อนจะค่อยๆนาบลงไปที่กลางอกของไอ้ห่านี่...มึงว่ามันจะยอมบอกรึเปล่าว่ะ?” ไอ้คนตัวขาวพูดพร้อมกับเดินไปที่กองเหล็กเล็กๆที่อยู่ใกล้ๆกับเก้าอี้ของฉัน...พร้อมกับรังสีแห่งความชั่วร้ายที่แผ่ออกมา.....


“ก็ไม่เหลว” ไอ้คนตัวสูงพูดพร้อมกับค่อยๆเอื้อมมือมากระชากคอเสื้อของฉันแต่ฉันกลับดิ้นขัดขืนจนคนตรงหน้าทนไม่ไหวจึงออกแรงกระชาก...จนกระดุมมันหลุดออก.....หน้าตาของไอ้คนตัวสูงดูอึ้งไปชั่วขณะ....


“ไอ้สัสยูควอน!...ไอ้ห่านี่เป็นผู้หญิง!!!!!!!!!!” ไอ้คนตัวสูงตะโกนออกไปพร้อมกับดึงเสื้อสีดำของฉันให้กระชับและปกปิดบราสีดำที่โผล่ออกมาให้คนตรงหน้าเห็น.....

 

 

พรวดดด..ดดด!!!


 

.....คนตัวขาวซีดถึงกับสำลักและพ่นโชจูรสหวานออกมาทันทีอย่างตกใจ....


“มึงพูดว่าอะไรนะ!!!!!!” คนตัวขาวโยนขวดโชจูทิ้งและเดินเข้ามาใกล้ๆฉันทันที...พร้อมกับเอามือเชยคางของฉันให้หันไปทางซ้ายทีทางขวาที.....ก่อนจะมองต่ำไปที่เสื้อสีดำที่กระดุมหลุดจนเห็นเนินอกที่โผล่พ้นบราสีดำขึ้นมานิดๆ....


“ทำยังไงดีว่ะไอ้สัสพโย!!!!....”


“กูว่าเดี๋ยวกูจะดูเธออยู่ที่นี่เอง...ส่วนมึงก็ไปตามไอ้หมอหน้าโง่นั่นมาโอเคไหม?” คนที่ชื่อพโยบอกกับคนที่ชื่อยูควอนก่อนที่เค้าจะเข้ามาแก้มัดฉันออกจากเก้าอี้...


“เอ่อๆ...กูไปก่อนนะ” คนที่ชื่อยูควอนรีบเดินออกไปทันที....ซึ่งฉันก็คิดว่าน่าจะไปตามหมอมารักษาฉันล่ะมั้ง....ถ้าฉันไม่หวังสูงเกินไป......


“ผู้หญิงอะไรว่ะอึดชะมัด...” คนที่ชื่อพโยอุ้มช้อนขาฉันออกจากเก้าอี้ก่อนจะพาฉันออกไปจากห้อง.....


“โดนกระทืบ...โดนซ้อม...แม่งยังไม่ตายเลย”


“จะพาฉันไปไหน?” ฉันพูดด้วยลมหายใจที่แผ่วลงกว่าเดิม....


“ฉันคงไม่พาเธอไปข่มขื่นหรอก...แต่ถ้าหายก็ไม่แน่”


“นายไม่กล้าหรอก”


“อย่ามาปากดี...เอาตรงนี้เลยไหมล่ะ?” นายพโยพูดพร้อมกับทำท่าจะว่างฉันลง...ฉันจึงใช้แรงทั้งหมดดึงเสื้อของเค้าเอาไว้ทันที.....


.........เค้าพาฉันเดินออกจากห้องเรื่อยๆ....จนออกมาจากซอกตึก....ฉันถูกจับมาอยู่บนเรือหรอ?...แต่ตอนนั้นฉันจำได้ว่าฉํนถูกซ้อมอยู่ที่ท่าเรือนิ....ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว....แต่แสงแดดที่ส่องมามันจ้าจนฉันรู้สึกแสบตา...และในที่สุดฉันก็ค่อยๆหมดสติไป......



****

 


........ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาอีกครั้งอย่างยากลำบาก...รู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดและร่างกายจะแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆเหมือนกับแจกันที่ร่วงลงบนพื้น....ฉันรีบโฟกัสดวงตาไปที่แขนข้างซ้ายของตัวเอง...เพราะฉันรู้สึกเหมือนมีบางคนกำลังทำอะไรบางอย่างกับแขนของฉัน.....นี่ฉัน....ตายไปแล้วรึเปล่านะ....ทำไมถึงมีเทวดามานั่งทำแผลที่แขนให้ฉันด้วย......


“ตื่นแล้วหรอครับ” เค้าพูดพร้อมยิ้มให้ฉันเล็กน้อยก่อนจะกลับไปให้ความสนใจกับแผลที่หัวไหล่ข้างซ้ายของฉันต่อ.....


“พักอีกซักวันสองวนร่างกายก็จะดีขึ้นนะครับ....แผลตามตัวไม่มีอะไรมาก...เป็นแค่รอยช้ำกับรอยแตกเท่านั้น....แต่แผลตรงไหล่ของคุณน่าเป็นห่วงมากๆ..มันลึกน่าดู....พยายามอย่าให้แผลโดนน้ำนะครับไม่อย่างนั้นมันจะเป็นหนอง...แล้วก็นี่ครับ” เค้าวางมือจากการพันแผลที่แขนของฉัน...ก่อนที่จะไปค้นอะไรบางอย่างจากกระเป๋ายา....เป็นหมอสินะ.....ฉันพยายามเพ่งไปที่ป้ายชื่อเล็กๆตรงกล่องยาของเค้า.....


“อี...อี...ซองฮวา” ฉันพึมพำออกมาเบาๆ.....


“ครับหมอชื่ออี ซองฮวา...เรียกหมอว่าเกรย์ก็ได้ครับถ้าคุณไม่รังเกียจ” เค้าพูดพร้อมกับหยิบห่อยาสามสี่ห่อออกมาจากกระเป๋ายา....


“นี่ครับ....อันนี้ยาแก้ปวด...ทานทุกๆ 4 ชั่วโมงนะครับ...อันนี้ยาแก้อักเสบ...ทานหลังอาหาร 3 เวลา...แล้วก็เอานี้เอาไว้ทาที่แผลนะครับแผลจะได้แห้งเร็วขึ้นและที่สำคัญไม่เป็นแผลเป็นด้วยครับ.....เดี๋ยวหมอจะจัดชุดทำความสะอาดแผลไว้ให้สักสี่ห้าชุดนะครับ...เผื่อว่า....หมออาจจะไม่ได้มา” เค้ายิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะจัดการพันแผลให้ฉันจนเสร็จ......


.......จริงสินะ...ฉันคิดว่าหมอเกรย์ต้องรู้แน่ๆว่าพี่ของฉันอยู่ที่ไหน.....อุตส่าห์บุกเข้ามาตามหาพี่ถึงในรังของพวกมันแล้ว....ยังไงฉันก็ต้องช่วยพี่ของฉันให้ได้......


“คุณหมอเกรย์ค่ะ”


“ครับ?....มีอะไรรึเปล่า?” เค้าทำตาโตเล็กน้อยเหมือนสงสัยอะไรบางอย่าง.....


“คุณหมอรู้จัก.....คัง ซึงยุน...ไหมค่ะ?”


“เอ่อ.....ค.....คือ” ทำไมคุณหมอถึงเริ่มอึกอักขึ้นมากัน....


“เธอจะถามถึงมันไปทำไมกัน!!” เสียงของคนมาใหม่เปิดประตูเข้ามาภายในห้องเล็กและตะโกนขึ้นมาอย่างเสียงดัง.....


“ค..คุณซง” คุณหมอเกรย์พูดอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆหันหลังไปหมอผู้ชายผิวสีน้ำผึ้งหน้าตาดุๆที่ยืนอยู่ที่ประตู....แถมสีหน้าของคุณหมอยังดูเหมือนกลัวๆอีกต่างหาก....และเค้าก็คนนั้นก็ค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ฉันขึ้นเรื่อยๆ.....ด้วยสีหน้าและท่าทางที่ดูจะไม่เป็นสักเท่าไหร่นัก......


“ฉันถามว่า....เธอถามถึงมันทำไม!!” คนที่คุณหมอเกรย์เรียกว่าคุณซงอะไรนั่น...จู่ๆเค้าก็เข้ามาคว้าแขนข้างขวาของฉันแถมยังออกแรงบีบอีก.....แล้วทำไมฉันถึงต้องรู้สึกตัวชาด้วยล่ะ....เค้าแค่ตะคอกใส่ฉันแล้วก็เข้ามาทำแบบนี้กับฉันเองนะ......


“คุณซงครับ..เธอกำลังบาดเจ็บ...ผมว่า....” คุณหมอเกรย์ที่กำลังจะพูดห้ามคนที่กำลังออกแรงบีบแขนของฉันถึงกลับหน้าถอดสีทันที....เมื่อเค้าคนนั้นหันมาสบตากับคุณหมอเกรย์......


“ออกได้แล้ว” เค้าพูดสั่งคุณหมอเสียงเรียบๆก่อนจะมองด้วยหางตา...จนคุณหมอเกรย์รีบเก็บของและเดินออกไปทันที........

 


..........ไม่มีคำพูดใดๆถูกเอ่ยออกมาจากปากของฉันและคนตรงหน้า.....มีเพียงแรงบีบที่แขนที่เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ....จนเหมือนกับกระดูกมันจะแตกออกจากกัน....นี่เค้าจะบีบจนแขนของฉันหักเลยรึไง?........


“เธอหูหนวก....หรือว่าเธอเป็นใบ้กัน?....ถึงได้ไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันถาม?” อะไรของผู้ชายคนนี้กัน....อยู่ดีดีเค้าก็มาโมโหใส่ฉัน.....


“เปล่า” ฉันตอบออกไปสั้นๆพร้อมๆกับค่อยๆเอามือซ้ายไปแกะมือของเค้าออกเพราะว่ามันรู้สึกเจ็บเกินไป......ตอนแรกก็ว่าจะปากหมาใส่อยู่หรอก.....แต่พอเหลือบไปเห็นปืนที่เหน็บอยู่บริเวณขอบกางเกงของเค้า...มันทำให้ฉันยกเลิกความคิดบ้าๆนั่นในทันที.......


“แล้วทำไมฉันถามถึงไม่ตอบ!!!!!!.....เดี๋ยวนะ....สร้อยนั่นมัน......” คนผิวสีน้ำผึ้งเดินเข้ามาใกล้ฉันมากยิ่งขึ้นก่อนที่จะจ้องไปที่สร้อยรูปกุญแจที่พี่ซึงยุนให้เป็นของขวัญเมื่อสองสามเดือนก่อน..แถมเค้ายังยื่นมือเข้ามาเพื่อที่จะจับสร้อยอีก....เมื่อเห็นอย่างนั้นฉันจึงขยับถอยหนีขึ้นไปทางหัวเตียงทันที......แต่เค้าก็ยังตามฉันมา.....แถมยัง....เค้ามาคร่อมตัวของฉันเอาไว้ด้วย!.....ท่าทางของเราสองคนมันดูล่อแหลมเอามากๆ.....


“จะทำอะไรอ่ะ!” ฉันตะโกนออกมาจากตกใจทันที...เพราะว่าเค้าใช้มือของเค้าลูบไปที่ต้นแขนของฉันทั้งสองข้าง......


“นิ!!!” ฉันพยายามดิ้นเพื่อให้เค้าออกไปจากตัว....และใช้มือทั้งสองข้างผลักเค้าออก....แต่ว่าเค้ากลับล็อกแขนทั้งสองข้างของฉันลงบนเตียงสีขาว......


“ไอ้โรคจิต!....จะทำบ้าอะไร!!!!!...ฉันไม่ใช่เมียของแกนะที่แกจะมาทำอะไรบ้าๆแบบนี้!!!” ฉันว่าฉันเริ่มทนไม่ไหวแล้วนะ.....คำด่าของฉันมันมาถึงลำคอแล้ว....แต่ก็ต้องกลืนมันลงไปเพราะเจอประโยคบ้าๆนี้ของเค้า......


“ตอนแรกกะว่าจะขอดูแค่สร้อย.....แต่ว่าตอนนี้ขอดูอย่างอื่นด้วยก็แล้วกัน!”  

 

 

 



มินิอินโทร:)




ยูควอน




พโย



คุณหมอเกรย์





#ซงมาเฟีย



@mbi1888

*************************







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #3 Polo Piano (@kk_piano) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 01:52
    รอนะคไรท์ ชอบเลยโหดๆ5555
    #3
    0
  2. #2 shxxja (@shxxja) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 06:47
    สนุกอ่าาาาาา จะเอาๆๆๆ
    #2
    0
  3. #1 peejun234 (@peejun234) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 04:26
    สนุกค่ะไรท์ต่ออีกน่ะ
    #1
    0