คัดลอกลิงก์เเล้ว

What Do I Do |Mino x You|

โดย Hyun-Soo

(อัพแล้ว) ฉันขอโทษ...เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมกันได้ไหม :)

ยอดวิวรวม

736

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


736

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


25
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 มิ.ย. 62 / 00:18 น.
What Do I Do |Mino x You| | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

WHAT DO I DO


 







다시 마주하고 다시 고백하고 

เพื่อพบเธออีกครั้ง เพ่ือบอกรักเธออีกครั้ง


다시 시작하고 다시 사랑하고

เพื่อเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เพื่อรักเธออีกครั้ง





Ready Read??????????



อัพสามทุ่มคืนนี้
11/06/2018
***
@mbi1888


เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 มิ.ย. 62 / 00:18


WHAT DO I DO

 



……………………………………………………………………..




 

 

 

“พรุ่งนี้เดทแรกของเรา...เธออยากไปไหนอ่า???” ผมคุยโทรศัพท์เสียงหวานกับคนปลายสาย....


“นายอยากไปที่ไหนล่ะ????”


“เค้าอยากไปกินติม...อยากไปปั่นจักรยาน...อยากไปเดินห้าง...อยากไปกินข้าว...หยักไปทุกที่ที่มีตัวเองอยู่อ่า....งื้อออออ...อออออ...หยักปายยยยยยย...หยักไปทุกที่เยยยยยยยยย” ผมอ้อนคนปลายสาย....


“555555...เสียงนายทำไมเป็นงั้นอ่ะ”


“เค้าหยักอ้อนแฟน....หยักอ้อนคูมแฟน....ขอจุ๊บเหม่งทีสิ๊....มว๊ากกกกกก”


“ทะลึ่ง!!!!!


“เค้าขอโทษ....ก็เค้ารักตัวเองอ่า...รักจนเก็บอาการไว้ม่าเว่ยแล้ว...งุ้ยยยยยยยยยยย...ยยยยยย”


“นายกินยาแล้วลืมเขย่าขวดรึเปล่าเนี๊ย??????”


“เค้าไม่ได้เป็นไข้สักหน่อย....เค้าอยากจับมือตัวเองแล้วเนี๊ย.....อยากจับมือแล้วอวดทุกคนจนใจจะอยากแบ๋วววววว” ผมกำลังใช้เสียงสองคุยกับแฟนตัวเองอยู่อย่างสนุกปนเขิน.....


“ไม่ให้จับหรอก....”


“ถ้าตัวเองไม่ให้เค้าจับมือ....เค้าต้องหลงทางแน่ๆเบย....” ผมพูดพร้อมกับหัวเราะ....


“ใครจะยอมกัน....นี่ดึกแล้ว....นายไปนอนเถอะ...เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ขอบตาดำหรอก”


“งื้อออออ...ออออออ...ขอบคุงคูมแฟนที่เปนหวงเค้านะ..พรุ่งนี้เจอกันที่หน้าบ้านตัวเองนะ...ซารังแฮ...และ..ชาจาครับ..จุ๊บๆๆๆๆๆ” ผมพูดพร้อมกับดิ้นไปมาบนเตียงก่อนที่สายจะตัดไป....มีความสุขโว้ย!!!!!!....

 



“เมื่อกี้พี่ทำอะไรอ่ะ??????” ดาน่าน้องสาวของผมถือวิสาสะเปิดประตูห้องของผมแล้วเดินเข้ามา....


“เปล่า” ผมตอบออกไปก็จะทำตัวเองให้เป็นปกติ.....


“ไม่จริงอ่ะ...แล้วทำไมต้องพูดว่า...คูมแฟนด้วยอ่ะ?????” น้องของผมเริ่มยิ้มและทำน้ำเสียงล้อๆผม....


“ไร?.....คุยกับเพื่อน...ไปนอนไป...พรุ่งนี้เดี๋ยวก็ไปเรียนสายหรอก”


“พรุ่งนี้วันเสาร์”


“เอ่อๆนั่นล่ะ...แกจะนอนกินบ้านกินเมืองไปทำไมล่ะ....ไปนอนไป๊”


“นี้ไล่น้อง?”


“เอ่อ...ไปๆๆๆๆๆๆ” ผมพูดพร้อมกับลุกจากเตียงและดันหลังของดาน่าให้ออกไปจากห้องผม....


“แม่!!!!!!!.....พี่จะมีแฟน!!!!!.....”


“ไอดาน่า!!!!” ผมรีบเอามือปิดปากน้องทันที....


“พ....พี่...เค้า...แม่....55555...พี่เค้าไป...เดทพรุ่งนี้!!!!!!!” แต่ว่าดาน่ายังคงพยายามที่จะพูดมันออกมา....บ้าเอ๊ย!!!....น่าอายชะมัด.....ดีนะที่แม่หลับไปแล้ว...ไม่งั้นล่ะก็ผมโดนหนักแน่!!!....เพราะพรุ่งนี้ผมจะโดดติวไปเดท!!!!!!....และแม่จะไม่มีทางรู้เรื่องนี้แน่!!!!!

 



........เช้าวันต่อมา......ผมแต่งตัวแบบปกติๆ...ชุดวอร์ม.....พร้อมกับสะพายกระเป๋าเป๋ใบใหญ่ไปด้วย......


“มินโฮลูก....ค้นอะไรไปติวบ้างน่ะ...ทำไมกระเป๋าถึงโตขนาดนั้น” แม่ผมถามพร้อมกับตักข้าวให้ผม.....


“อ๋อ....หนังสือฟิสิกส์....เคมี....ชีวะ...คณิตศาสตร์ครับ....แล้วก็วิชาอื่นๆครับ....พอดีวันนี้ต้องติวแบบเข้มข้นถึง 5 โมงเย็นเลย...แล้วก็ผมก็ว่าจะไปกินเนื้อย่างกับ.....ทูซึง...แล้วก็จินอูด้วยครับหลังติวเสร็จ....:)” ผมตอบออกไปยาวเหยียด.....


“งั้นแม่ไม่ทำอาหารเย็นเผื่อนะ”


“ครับคุณแม่สุดที่รัก....รักที่สุดเลย...แม่ใครทำไมสวยจัง...ใจดี๊ใจดี”


..........หลังจากที่ผมออกมาจากบ้านแล้ว.....ผมก็ขับมอเตอร์ไซค์คันใหญ่คู่กับ....พร้อมกับเบิ้ลรถมอเตอร์ไซค์เต็มที่เป็นการวอร์มเครื่อง.....


“มองไรลุง?....” ผมพูดขึ้นเมื่อเห็นตาลุงข้างบ้านจ้องผมเหมือนกับว่า...ถ้าเค้าเอากระถางต้นไม้หน้าบ้านของเค้ามาทุบหัวของผมได้คงทำไปแล้ว....แต่มันคงไม่มีวันนั้นหรอก!!!



........ผมขี่รถออกมาจนถึงปั้มน้ำมันใกล้บ้าน....จากนั้นก็จอดเติมน้ำมัน....พร้อมกับสะพายกระเป๋าเป๋ของตัวเองเข้าไปที่ห้องน้ำในปั้ม......ผมจะไม่ยอมแต่งตัวแบบนี้ไปเดทแน่......


......กางเกงยีนส์พร้อม....เสื้อยืดสีดำสุดเท่ห์พร้อม....ทรงผมถูกจัดแต่งแบบเข้าที่เข้าทางพร้อม....กระเป๋าตังพร้อม....มิโน...มึงนี่หล่อจนสาวหลงเหมือนกันนะเนี๊ย!!!!...ไอ้มิ...มึงหล่อมาก......


........ผมขี่มอเตอร์ไซค์ออกจากปั้มน้ำมันและมุ่งหน้าไปที่บ้านของยูจิน...สุดที่รักของผม....ผมแอบชอบเธอมาเป็นปีๆแต่ไม่กล้าพูดออกไป......ขอบคุณกามเทพพีโอและพ่อสื่อซึงฮุน.....ที่เป็นผู้สงสาร...เอ๊ย!!!...ส่งสารให้ผม......


..........ผมมาถึงที่หน้าบ้านของเธอ....พร้อมกับบีบแตรรถประกาศศักดิ์ดารัวๆ.....และเธอก็เดินออกมาหาผมที่รั้ว.....เธอมาในเสื้อสีฟ้าสดใสสวยสดงดงามและสวมกางเกงยีนส์.....พร้อมกับปล่อยผมพริ้วไหวไปกับลม.....เธอเลือกสวมรองเท้าผ้าใบแทนที่จะเป็นรองเท้าส้นสูงหุ้มส้น....หรือแบบผู้หญิงๆ.....นี่แหละสเปคผมเลย......ผมได้แต่ชูนิ้วโป้งให้เธอในความคิด....คนอะไรใส่อะไรก็น่ารัก.....


“สวัสดีคุณแฟน” ผมเอ่ยทักเธอออกไป...


“น้อยๆหน่อย....ใครแฟนนายกัน...ฉันแค่จะลองคุยกับนายเฉยๆหรอก....ยังไม่รับเป็นแฟน” เธอพูดเสียงนิ่งๆใส่ผม....แต่หน้าของเธอกลับแดงจนปิดไม่อยู่....ที่แท้ก็รู้สึกดีกับผมใช่ไหมล่ะ...ใช่ม๊า?????


“งื้อออออ...อออออออ..เดี๋ยวก็เป็นแล้วครับ....-3-” ผมพูดพร้อมกับส่งจุ๊บให้เธอเบาๆ.....


“นายนี่มัน........-/////////-”


“เขินอ่ะดิ....*3*....ซ้อนรถมอเตอร์ไซค์ฉันเร็ว” เมื่อผมพูดแบบนั้นเธอก็ขึ้นคร่อม....ฮื้ออออ....ขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์ของผมทันที......


“เกาะแน่นๆนะน้องนะ -3-” พอสิ้นชุดคำพูดผมก็รีบบิดมอเตอร์ไซค์ออกไปทันที.....


“มิโน!!!!!!!!!!!!!!!” เธอตะโกนเสียงดังและกอดเอวผมเอาไว้แน่น....ทำไงดี....ผมทั้งเขิน...ทั้งอบอุ่นเลย....รู้สึกเหมือนเสียผีให้ยูจินไปแล้ว.....>ww<



...........ผมขี่รถปัดไปปัดมาให้เธอรู้สึกกลัวและหวาดเสียววววววจะได้กอดผมแน่นๆ.......รับรู้ได้เลยว่า...เธอกลัวความเร็วมากจริงๆ.....ตอนนี้ตัวเธอสั่นไปหมด....ผมจึงค่อยๆเริ่มขี่รถให้เป็นปกติ......แต่เธอกลับจะคลายกอดผมส่ะงั้น....ไม่ได้การล่ะ....ต้องบิดอีก!!!!....เธอเกาะผมเอาไว้แน่นอีกครั้ง.....


“อย่าปล่อยมือออกจากเอวเค้านะ....เดี๋ยวตกมอเตอร์ไซค์”


“น...นายช่วยขี่รถดีดีได้ไหมล่ะ”


“ก็ได้เค้าจะขี่ดีดี...ตัวเองก็อย่าปล่อยล่ะ”


“อื้มๆๆๆๆๆๆ” เมื่อเป็นอย่างนั้นผมก็ค่อยๆขี่ทันที.......



 

.............ในที่สุดเราก็มาถึงสวนสาธารณะที่ที่จะเป็นเดทแรกของเราแล้ว....ผมจอดมอเตอร์เอาไว้ตรงที่สำหรับจอดรถ....พร้อมกับห้อยกระเป๋าเอาไว้ที่แฮนด์รถมอเตอร์....ก่อนจะเดินจูงมือของยูจินไปที่เช่ารถจักรยาน......


“นี่!!....อย่าจับมือฉันสิ” เธอพูดแต่ไม่ยอมสะบัดมือออก....


“ตัวเองเขินเอ่อ???”


“อื้มมมมม”


“เค้าก็เขินเหมือนกัน -///////3///////- แต่เค้าอยากจับ....จับมือกันเถอะนะนะนะ” ผมใช้ลูกอ้อนกับเธอก่อนจะเดินจูงมือของเธอไป.....


“เอาจักรยานคันที่มีที่ซ้อนครับ....” ผมพูดพร้อมกับยื่นเงินค่าเช่าให้ตามราคา....


“เดี๋ยวฉันช่วยออก” ยูจินพูดแล้วเปิดกระเป๋าสะพายของตัวเอง....


NoNO....ที่รัก...เดี๋ยวเค้าออกเอง....ตัวเองแค่กอดเค้าแน่นๆตอนปั่นจักรยานก็พอ...โอเค???” ผมพูดพร้อมกับทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเค.....


“-//////- ก....ก็ได้”

 



..........ในที่สุดผมก็ได้จักรยานมา.....เราสองคนปั่นจักรยานไปด้วยกัน...โดยมีผมเป็นคนปั่นและเธอก็ซ้อนผม.....เราสองคนทำทุกอย่างที่แพลนเอาไว้....ทั้งปั่นจักรยาน....กินไอติม....นั่งกินลมชมวิว....ผมมีความสุขมากๆเลย.....แต่ตอนนี้มันถึงเวลาที่จะต้องกลับแล้ว.....ไม่อยากกลับเลย....


..........ผมมาส่งเธอที่หน้าบ้าน....ตอนนี้ก็ปาไป 6 โมงเย็น...เกือบๆครึ่งแล้ว....พ่อแม่ของเธอจะว่าไหมเนี๊ย......


“หวังว่าพ่อแม่ตัวเองคงไม่ว่านะ....ที่ลูกเขยพาตัวเองออกไปเที่ยว...”

 



.....เพี๊ยะ!!!!!.......

 



“ตีเค้าทามมายยยยยยยย” ผมพูดพร้อมกับลูบแขนตัวเอง....


“ก็นาย...พูดอะไรก็ไม่รู้-3-....วันนี้พ่อแม่ไม่อยู่...”


“โอกาสทอง!!!!...ขอเข้าไปกินน้ำได้ป่ะ?????” ผมพูดพร้อมกับยิ้มที่ชั่วร้าย....


“ทะลึ่ง!!!!....กับบ้านไป” เธอไล่ผม T_T


“กลับก็ได้.....แต่ว่าตอนนี้....เค้ากับตัวเอง...เป็นแฟนกันแล้ว...ช่ะ?” ผมพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้าหายูจิน....

“อื้ออออออ”


“งั้นก็แสดงว่า......จูบได้ใช่ป่ะ.....เค้าจูบตัวเองได้ใช่ป่ะ?????” ผมยิ้มแป้นออกมา


“น..นาย.....อื้มมมมมมมมมม”  ผมทาบริมฝีปากของผมเข้ากับเธอเบาๆทันที...ก่อนจะค่อยๆแยกออก......ยูจินดูเหวอๆนิดหน่อย....ก่อนจะรีบวิ่งหนีเข้าไปในบ้านทันที....คนอะไร??....น่ารักชะมัด -3-


 

...........ผมขี่รถกลับบ้าน...แวะปั้มน้ำมันเปลี่ยนเสื้อผ้าและเติมน้ำมันจนเต็มถึงทันที...ก่อนที่จะขี่ไปจนถึงบ้าน......ตอนที่ผมจอดมอเตอร์ไซค์ที่หน้าบ้าน....ตาลุงคนนั้นมองผมพร้อมกับยิ้มแปลกๆให้ผม.....น่าขนลุกชะมัด....หรือว่าเค้าเป็นคิงส์หรือควีนส์อย่างที่พวกเด็กๆชอบพูด...สยองเกล้า!!!!


...........ผมเดินฮัมเพลงเข้ามาในบ้านอย่างสบายอารมณ์....ว่าแต่....ทำไมแม่ถึงมานั่งรอผมที่โซฟาแบบนี้ล่ะ......


“ติวเป็นไงบ้างมินโฮ????”


“สนุกดีครับ....เข้าใจบ้าง...งงๆบ้าง...แต่ก็ดีกว่านั่งอ่านหนังสือที่บ้านคนเดียวอ่ะครับ”


“อ๋อ” แม่ของผมพูดพร้อมกับหยิบไม้อันเท่าแขนออกมาจากใต้โซฟา....นี่มัน....ไม้เรียวในตำนานที่ผมเคยถูกตีตอนที่มีเรื่องต่อยตีกับคนอื่น... OMG แม่เอาออกมาทำไม...นั่นมันอันตรายพอๆกับปืนเลยนะ....


“ม...แม่.....” ผมเรียกแม่เสียงอ่อน....


“แม่ถามซึงฮุน....ซึงยูนที่ตลาดวันนี้....เค้าบอกว่าไม่ได้นัดกินเนื้อย่างกับลูก....แถมจินอูเค้ายังบอกแม่ด้วยว่า.....วันนี้ลูกไม่ได้ไปติว.....แถมยังมีคนเห็นลูกไปเที่ยวกับผู้หญิงที่สวนสาธารณะอีก!!!!

 



(กล้องซูมไปที่รูปภาพครอบครัวตรงฝาผนัง)

 



“โอ๊ย!!!!....แม่ครับ.....อร๊ากกกกก....ม....มันเจ็บ....แม่ครับ!!!!!.....แม่อย่า!!!!!....ไม่!!!!!!!



 

 

..........หลังจากสำเร็จโทษเสร็จ...ผมก็เดินกลับมาที่ห้อง....และค่อยๆหย่อนตัวนั่งบนเตียง....


“โอ๊ย!!!!!!!” ระบมสิครับ...ออมม่าใจร้าย!!!.......เดี๋ยวนะ!.....มีคนเห็นผมกับยูจินเดทกันที่สวนสาธารณะ.....ย.....อย่าบอกนะว่า.....ตาแก่ที่ให้ขนมปังนกพิราบ....ที่ผมรู้สึกว่าเหมือนเคยเห็นที่ไหน....แถมยังพยายามหลบหน้าผม....แล้วผมไม่สนใจ.....คือตาลุงข้างบ้าน.....ตาแก่มหาภัย!!!!!!!!...........


 

............วันต่อมา.....แต่ผมไม่วิ่งนะครับ 55555......ผมเดินไปซื้อของที่มินิมาร์ทเล็กๆหน้าปากซอย... ทำไมผมถึงเดิน?....ก็ไม่มีอะไรมาก....แค่แม่ยึดมอเตอร์ไซค์คันโปรด...ตัดค่าขนม.....ห้ามกลับบ้านเกิน 5 โมงเย็น 1 อาทิตย์......ทำไม!!!!!!!!!!!!!!!....แค่ผมโกหกแม่แค่นิดหน่อย...โดดติวแค่นี้เอง....ทุกคนใจร้ายกับผม....T_T...โดยเฉพาะตาลุงข้างบ้าน....เค้าดูสะใจมาก....อย่าให้ผมได้รถคืนเถอะ....ผมจะเบิ้ลรถที่หน้าบ้านตานั่นให้น้ำมันหมดเลย....:)


............หลังจากที่ผมซื้อของที่มินิมาร์ทเสร็จ...ผมก็เดินกลับมาที่บ้านและทำงานบ้านแทนดาน่าน้องรักทุกอย่าง...ทั้งล้างจาน....กวาดบ้าน.....รีดผ้าให้ทุกคนในบ้าน....ส่วนน้องของผมหรอ?....ไปเที่ยวกับเพื่อนจ้า><




...........เมื่อทุกอย่างเสร็จ...ผมก็รีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องนอนของตัวเอง...จากนนั้นโทรหายูจินแฟนของผมทันที......งื้มมมมมมม...ที่รักจ๋า....ยาวิเศษของชุนนนน


“ฮัลโหล...ที่รัก....”


“ที่รักอะไรกัน!!!!!!


“อื้ออออออออ...ม...เมื่อวานยังจูบกันอยู่เลยนร้า” ผมรู้สึกหน้าร้อนทันทีเมื่อพูดประโยคนั้นออกไป....อายชะมัด......


“นายนี่มัน!!!!!!!!!!


“เขินอ่ะดิ.....อยากไปเที่ยวด้วยกันอีกว่ะ.....ออกมาเจอกันได้ไหม?” ผมพูดพร้อมกับเอามือจิกผ้าปูที่นอนรอฟังคำตอบของเธอ.....


“ก็ได้....ที่ไหนอ่ะ?”


“สนามเด็กเล่นใกล้ๆบ้านฉันเป็นไง.....ที่นั่นดีไหม?” ผมพูดพร้อมกับหัวเราะ


“ก็ได้.....ตอนนี้เลยไหม?”


“ครับ...คูมแฟน....-3-”


..........ผมรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าจากเด็กส่งแก๊สเป็นหนุ่มฮอตทันที.....ก่อนจะออกไปหาเธอ......



.........พอมาถึงสนามเด็กเล่น...ผมก็นั่งรอเธอและก็มีเด็กๆที่สนิทเข้ามาเล่นกับผม....เด็กพวกนี้นี่ใสซื่อจริงๆ....เมื่อก่อนผมก็เป็นแบบนี้ล่ะ....ผมหันไปเจอยูจินที่กำลังเดินมาพอพอดี.....


“เด็กๆกลับกันก่อนนะ...เดี๋ยวพี่มิคนหอมขออยู่กับแฟนตามลำพังก่อนนะครับ” ผมรีบเนรเทศเด็กๆทันที....


“คนนี่หรอครับพี่มิโน...แฟนพี่อ่ะ....ผมว่าคนที่แล้วยังสวยกว่านี้เลย...อื้อออออออ” ผมรีบเอามือปิดปากเด็กคนนั้นเอาไว้ทันที.......จริงๆอยากจะเอาหัวกระแทกกับม้าหมุนเลยด้วยซ้ำ...แต่มันคงดูรุนแรงเกินไป.....แก้ปัญหาแบบนี้ดีกว่า......


“แทโอ....เอาเงินนี้ไปแบ่งเพื่อนๆกินขนมนะครับ....แล้วเดินไปเล่นกันตรงนู่นนนนนนน...ตรงนู่นนนนนนเลยนะครับ......ไปเล่นให้ไกลสายตาพี่มิโนคนดีเลยนะครับ....นะครับแทโอ” ผมเอาเงินยัดใส่มือเด็กหัวโปกนั่นทันที.....


“ไปสิครับแทโอ....ยืนงงไรครับ....” ผมพูดพร้อมกับดันหลังเค้าให้ไปหาเพื่อนๆ....จากนั้นเด็กๆก็พากันวิ่งหายไปกันหมด....หายไปพร้อมกับเงินที่เอาติดกระเป๋าออกมาเลี้ยงสาวของพี่.......


“นาย...มีแฟนมากี่คนแล้วหรอ?????”  นั่นไง....เธอถามผมแล้ว....


“ก็......10 กว่าคนน่าจะได้...มั้ง” ที่จริงมากกว่านั้นแต่ผมไม่บอกหรอก J


“คบกันนานไหม?” ยูจินพูดพร้อมกับนั่งลงตรงม้าหมุนข้างๆผม....


“ก็....นานสุด...ที่เคยคบมา....1 เดือนอ่ะ....แล้วเธออ่ะเคยมีแฟนป่ะ????นอกจากฉันอ่ะ???” ผมถามด้วยความอยากรู้......


“ก็ต้องมีดิ”


“กี่คน??????????? 1....2....หรือ3”


“2 คน....รวมนายด้วย” ใครมันกล้ามาเป็นแฟนคนแรกกับที่รักของผม T_T

“5555555555” ผมหัวเราะกลบเกลื่อนความเศร้าทันที.....


“เลิกกันนานยัง?”


“สักพักอ่ะ...ก่อนจะมาคบกับนายอ่ะ”


“อ๋อ”


“นี่นายเป็นอะไรอ่ะ?...ทำไมเศร้าๆ?” เธอถามผมพร้อมกับเอียงคอเล็กน้อย....ทำไมทำตัวน่ารัก.....


“เปล่า...แค่อยากเป็นแฟนคนแรกของเธอ -333333-” ผมแบ๋วใส่เธอทันที.....


“ทีฉันยังไม่ได้เป็นแฟนคนแรกของนายเลยมิโน-_-”


“ขอจูบหน่อยได้ป่าวววว...เอาแบบที่เอาลิ้นเข้าไปในปากด้วยอ่ะ” ผมพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปหาเธอ....


“ทะลึ่ง!!!!!” เธอพูดพร้อมกับเอามือดันหน้าผากของผม.....


“ไม่ต้องมาหน้าแดง....แหน่!....รู้นะว่าจิตนาการตามสิ่งที่ฉันพูดอ่ะ5555...” ผมพูดแล้วอมยิ้มจนโหนกแก้มขึ้น......


“ฉันกลับดีกว่า....พูดบ้าอะไรก็ไม่รู้” ผมรีบคว้าแขนเธอเอาไว้ทันที....


“อย่าเพิ่งกลับดิ....ขอกอดหน่อย” ผมพูดพร้อมกับยืนขึ้นและดึงเธอเข้ามากอด......


“ทำไม?...ทำไมเวลาฉันอยู่กับนายแล้ว....เปลืองตัวจังอ่ะ....เมื่อวานก็จูบ....วันนี้ก็กอด....” เธอเองก็กอดผมตอบฉันกัน....


“พรุ่งนี้ก็จับมือกันเดินเข้าโรงเรียน...ดีไหม????”


“ก็ได้”


............ตอนนี้ผมรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงมาก....ทั้งผมและเธอ....หัวใจเต้นแรงเป็นจังหวะเดี๋ยวกันทั้งคู่.....เขินว่ะ......อยากหยุดเวลาเอาไว้......


“ป.....ปล่อยได้แล้ว....นานเกินไปแล้ว” เธอพูดพร้อมกับผละออกจากผม.....


“ขอจูบอีกครั้งได้ไหม?” ปากผมคงพูดได้แต่เรื่องแบบนี้สินะ......


“..........” ถ้าเธอไม่ตอบแสดงว่าตกลง.....


.........ผมค่อยๆจับใบหน้าของเธอให้อยู่ในองศาที่พอดี....ก่อนจะค่อยๆทาริมฝีปากลงไป......ผมเพียงแต่แตะเอาไว้เบาๆให้หัวใจเต้นแรงเท่านั้น.....ก่อนจะค่อยๆผละออก.....


“ฉันกลับบ้านก่อนนะ......”


“กลับไงอ่า....”


“รถเมล์อ่ะ”


“เดี๋ยวไปรอเป็นเพื่อน” ผมเดินจับมือกับเธอแล้วเดินไปที่ป้ายรถเมล์....ระหว่างทาง....ผมรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองเดินอยู่ในทุ่งดอกไม้สีชมพู....ทุกอย่าง....มันดูสดใสไปหมด....ทำไมผมถึง...ไม่ให้ไอ้ซึงฮุนเป็นพ่อสื่อตั้งแต่แรกว่ะ.....มัวแต่ไปคบกับผู้หญิงคนอื่นๆ.....


“ฉันไปก่อนนะ” เธอโบกมือให้ผมก่อนจะเดินขึ้นไปบนรถเมล์.....ผมเองก็โบกมือจนรถเมล์เคลื่อนไปจนสุดสายตา......




.............ตั้งแต่วันนั้น....ผมก็เปิดตัวว่าคบกับเธอที่โรงเรียนด้วยการเดินจับมือไปไหนมาไหนด้วยกันในโรงเรียนทุกวัน....ย้ายโต๊ะเรียนมานั่งข้างๆกัน.....กินข้าวกลางวันด้วยกัน....ย้ายไปอยู่ชมรมเดียวกัน.....ทำทุกๆอย่างด้วยกัน.........และก็ถึงวันครบรอบ.... 3 เดือน......แต่วันครบรอบของเราเธอกลับไปต่างประเทศกับพ่อแม่นี่สิ.....แต่ว่าเธอก็ยังอุตส่าห์ซื้อของขวัญฝากไว้กับไอ้ซึงฮุนให้ผม.......

 



.............ผมและเธอเริ่มห่างๆกันไปเรื่อยๆ.....ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน.........ผมไม่ได้โทรหาเธอทุกวันเหมือนเมื่อก่อน.....ทั้งๆที่เมื่อก่อน....ต่อให้ยุ่งขนาดไหน....ผมก็โทร...แต่เดียวนี้.....ขึ้นอยู่กับอารมณ์......



...........เราไม่ค่อยได้ไปเที่ยวด้วยกันแล้ว.....ขนาดตอนที่ไปกินข้าวด้วยกัน....ผมก็เลือกที่จะไปกินข้าวกับเพื่อนมากกว่าจะไปกินข้าวกับเธอสองต่อสองเหมือนเมื่อก่อน......หรือแม้แต่กระทั่ง.....จับมือกันเวลาเดินไปไหนมาไหน....ผมกลับเริ่มรู้สึกอึดอัดขึ้นมาดื้อๆ.....ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวผมเองเป็นอะไรไป.....



...........ผมเริ่มคุยกับผู้หญิงคนอื่นๆ......จนกระทั่งยูจินจับได้.....แต่เธอก็ไม่ว่าอะไรผม....เธอแค่พูดว่า.... อยากคุยก็คุยไปเถอะ....ถ้านายมีความสุข



............ยูจินเธอเอง...ก็ไม่โทรมาหาผมเหมือนแต่ก่อนเหมือนกัน....ส่วนผมก็เอาแต่โทรหาคนอื่นแทนที่จะเป็นเธอ.....ผมเริ่มออกไปเที่ยวกับผู้หญิงคนอื่น.....ผมควรที่จะ.....ปล่อยยูจินไปใช่ไหม?....เมื่อผมเจอคนที่เข้ามาเติมเต็มสีสันในชีวิตคนใหม่?

 




“เราเลิกกันเถอะ” ผมพูดประโยคนี้กับเธอในห้องหลังจากที่หมดคาบเรียนคาบสุดท้าย.....เธอหันมาจ้องหน้าผมด้วยสายตาที่ว่างเปล่า......


“..........” เธอเงียบไม่พูดอะไรต่อ.....แต่กลับเก็บหนังสือใส่กระเป๋า.....


“เลิกกันเถอะ” ผมยังคงไม่หยุดพูด....แต่เธอก็ยังไม่ตอบอะไรผมเหมือนเดิม...เธอกลับรีบเก็บของเร็วกว่าเดิม....ก่อนจะสะพายกระเป๋าและเดินหนีผม.....


“ยูจิน!” ผมคว้าแขนของเธอเอาไว้จนเพื่อนๆในห้องต่างพากันมองมาที่ผมและเธอ.....


“ไอ้มิทำห่าอะไรของมึง!!!!” ซึงฮุนเดินเข้ามาหาผมและยูจิน....ตามด้วยซึงยูนและจินอูที่เดินตามมาติดๆ......


“พวกมึงอย่ายุ่ง” ผมตอบไปเรียบๆ.....


“ยูจิน....เธอยังไม่ได้ตอบฉันเลยนะ” ผมดึงเธอเข้ามาใกล้ๆตัว.....


“จะให้ฉันตอบนายว่าอะไรล่ะ!!!!!!” เธอสะบัดแขนออกจากผม.....


“...........” ผมถึงกลับหน้าซีดเมื่อเธอกระแทกเสียงใส่ผม....


“ก็รู้แล้วว่านายอยากเลิก....เลิกก็เลิกไปสิ....นายจะมาถามอะไรฉันนักหนาล่ะ...ฉันไม่ได้งี่เง่าขนาดที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร” เธอพูดพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น....


“ฉันทำอะไรผิด.....ทำไมนายถึงเลิกกับฉัน?”


“ไหนบอกว่ารักฉันมากไง”


“ถ้าฉันรู้ว่าคบกับนายแล้วต้องมาเป็นแบบนี้....”


“ฉันคง....ไม่ตกลงคบกับนายหรอก”


“ฉันก็รู้ว่านายน่ะเบื่อฉันมาได้สักพัก....ขอโทษด้วยนะที่ทำให้นายรู้สึกอึดอัด....” เธอตอบผมก่อนจะเดินออกไปจากห้อง......

 





...........ตั้งแต่วันนั้น....ผมและเธอก็ไม่เคยคุยกันอีกเลย.....แม้แต่หน้า...เธอยังไม่มองผมเลยด้วยซ้ำ.....บ้าเอ๊ย!!!!.....เป็นคนบอกเลิกเค้าแท้ๆ.....ทำไมแม่งเจ็บจังว่ะ......ผมพยายามหาทางคุยกับเธอตลอดเวลา....แต่เธอกลับไม่สนใจ....ทำเมินและเดินหนีผม....วันๆหนึ่งผมได้แต่มองยูจินจากทางด้านหลังเท่านั้น......เธอทำเหมือนกับผมไม่มีตัวตน.......




..........จนกระทั่งวันนี้.........




“ยูจินมีคนมาหาอ่ะ” เพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งในห้องตะโกนเรียกเธอ.....เธอเงยหน้าจากโต๊ะเรียน....ก่อนจะค่อยๆยิ้มให้กับคนที่เดินเข้ามาในห้อง.....รอยยิ้มนั่น....ตอนที่ผมคบกับเธอ....ผมได้รับมันบ่อยมากๆ......แต่ตอนนี้.....ได้รับเพียงสีหน้านิ่งๆเท่านั้น.....ผมมองไปยังคนที่มาใหม่.... ไอ้จิ๊ (ซิโค่) ห้อง C ที่เคยตามจีบยูจินตั้งแต่เธอย้ายเข้ามาใหม่ๆ.....ทั้งคู่พากันเดินออกไปจากห้องเรียนด้วยความสุข......ผมเองได้แต่นั่งหลับตาเบาๆไม่ให้น้ำตามันไหลออกมา......มันจบลงแล้วไอ้มิ.....มึงเลิกคิดที่จะไปคืนดีกับยูจินได้แล้ว........


...........หัวใจของผมแทบแหลกสลายเมื่อรู้ว่าเธอกำลังคบอยู่กับคนอื่น....ทุกๆวันที่ผมไปโรงเรียน....ผมจะต้องได้เห็นยูจินกับไอ้จิ๊เดินไปไหนมาไหนด้วยกัน....กินข้าวด้วยกัน.....หรือแม้แต่วันหยุดที่ผมไปเดินห้างกับพวกเพื่อนๆ...ผมก็จะเห็นเธอโยนโบว์ลิ่ง...ร้องคาราโอเกะ..กินเค้กกับไอ้จิ๊เป็นประจำ.......ช่วยไม่ได้.....ทุกอย่างมันผิดที่ผม.....ผมงี่เง่านิสัยเสียเอง....

 

 





หลายปีต่อมา

 



..............ใครจะไปรู้ว่าลูกหลานเขตคยองกีอย่างผมจะได้เป็นไอดอลกับเค้า......ตอนนี้ผมเป็นเมมเบอร์ของวง WINNER .... โดยในทีมมีผม...ไอ้ซึงฮุน...ซึงยูน....และจินอู.....ไม่น่าเชื่อว่าความฝันในวัยเด็กที่เราสี่คนคุยกันเล่นๆจะเป็นจริงขึ้นมา.......




............ผมกลับมาที่โรงเรียนอีกครั้งในงานเลี้ยงรุ่นของโรงเรียน......เพื่อนของผมทุกคนดูดีกันมากๆ....บางคนก็รวยชิบหาย....บางคนก็เอาแฟนมาอวด.......เราทุกคนต่างคุยเรื่องสมัยมัธยมอย่างสนุกสนาน.....จนผมไปสะดุดตากับผู้หญิงในชุดเดรสสีขาว....ปล่อยผมยาวตามธรรมชาติ....กำลังเดินเข้ามาในงาน....ไม่ใช่ใครที่ไหน....เธอคือยูจิน......ผมเอาแต่หลบเลี่ยงไม่เจอเธอ....ผมกลัวว่าเธอจะเกลียดผมจนไม่คุยกับผม.....ผมขอยืนอยู่ที่มุมมืดๆเฝ้ามองเธอดีกว่า.....ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอจะยังคบกับไอ้จิ๊อยู่ไหม?.....ตั้งแต่ที่ผมเลิกกับเธอไป.....ผมก็ไม่เคยคบกับใครอีกเลย....คุยก็มีบ้าง...แต่แค่ผ่านๆ.....เพราะเวลาผมคุยกับคนอื่น...ผมมักจะคิดถึงภาพตอนที่คุยกับเธอเสมอ....แม่งโคตรเจ็บปวดเลยล่ะ.....ผมอยากเข้าไปคุยกับเธอแต่ผมไม่กล้า....




“ไอ้มิ...ยืนทำเชี้ยอะไรตรงนี้?????” ไอ้ซึงฮุนคนป่วนเดินเข้ามาหาผม.....


“เปล่า...ยืนตรงนี้วิวสวยดี”


“อย่ามามึงอ่ะ....คิดถึงเค้าก็เดินไปคุยกับเค้าดิ”


“เค้าคงไม่อยากคุยกับกูหรอก”


“อื้อใช่....เป็นกูกูก็ไม่คุยอ่ะ.....แต่มึงก็น่าจะลองป่ะ.....ไปดิ....หรือจะให้กูจูงมึงไป???”


“ไม่ต้องๆ....”


.........ผมเดินหนีไอ้ซึงฮุนไปที่จุดบริการเครื่องดื่ม....ผมหยิบน้ำสตอเบอรี่ขึ้นมาหนึ่งแก้ว.....แล้วก็น้ำส้มที่ยูจินชอบดื่มใส่ในถาด....ก่อนจะเดินไปหยิบขนมอย่างสองอย่างใส่จาน....ก่อนจะยกไปที่โต๊ะที่ยูจินนั่งอยู่.......


.............ผมสูดหายใจลึกๆก่อนจะตัดสินใจนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆเธอ....และวางถาดลงบนโต๊ะตรงหน้า........


“อ....เอ่อ......เธอ..สบาย” ผมจะพูดอะไรกับเธอดี.....


“ฉันสบายดี....นายก็คง.....สบายดีเหมือนกันใช่ไหม?” เธอตอบผมพร้อมกับยิ้มให้เล็กน้อย....


“ฉันสบายดี....แล้ว.....” ผมกำลังจะถามถึงไอ้จิ๊แต่ว่าไม่รู้ว่าจะถามแบบไหนดี....


“เค้าไม่ได้มาหรอก....ตอนนี้เค้ากำลังเลี้ยงลูกของเค้าอยู่”


“ลูกของเธอกับไอ้จิ๊หรอ?” หัวใจของผมกระตุกวูบทันที.....


“ไม่ใช่......ฉันกับเค้าเลิกกันตั้งนานแล้ว....แต่ก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่...ฉันกินได้ใช่ไหม?” ยูจินพูดพร้อมกับชี้ไปที่ขนมในถาด....


“ด...ได้สิ...อ่ะ...แล้วก็...น้ำส้มก็ของเธอ....ฉันเอามาให้” ผมพูดพร้อมกับหยิบน้ำส้มจากถาดยื่นให้เธอ......


“ยูจิน......ฉ....ฉัน....ฉันคิดถึงเธอ....ทุกวัน” ผมพูดออกไปในสิ่งที่ผมอยากจะพูด....


“ฉันก็.....คิดถึงนายเหมือนกัน” เธอยิ้มให้ผม....แต่กลับมีน้ำตาเอ่อออกมาจากดวงตาคู่สวย......


“แล้วตอนนี้....เธอมีใครรึยัง?” ผมถามพร้อมกับเอามือจิกขอบโต๊ะเอาไว้แน่น.....


“แล้วนายล่ะ”


“ฉันไม่เคยมีใครตั้งแต่วันนั้น....” ผมกลืนน้ำลายเสียงดัง....


“ตอนนี้ฉันก็ไม่มีใคร” ยูจินยกน้ำส้มขึ้นมาดื่ม.....หลังจากคำตอบนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกเลย.....เอาแต่นั่งเงียบๆ......ขนมที่หยิบมาเธอก็กินไปจนหมดแล้ว......พูดดิว่ะไอ้มิ...พูดในสิ่งที่มึงคิดตอนนี้.......




..........ผมค่อยๆเลื่อนมือของตัวเองไปจับไว้กับมือของเธอ......เธอหันมามองหน้าผม.....ผมเองก็มองหน้าเธอ......

 



ฉันขอโทษ...เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมกันได้ไหมผมพูดพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มปริ่มออกมา....จนกระทั่งผมกลั้นมันเอาไว้ไม่ไหว.....


“............”


“เธอจะปฏิเสธก็ได้....แต่ฉันจะรอเธอ” ผมพูดพร้อมกับใช้มืออีกข้างเช็ดน้ำตาออก.....


“นายจะไม่บอกเลิกฉันอีกใช่ไหม?” เธอพูดพร้อมกับยิ้มออกมา....


“แน่นอน....” ผมเองก็ยิ้มออกมาเช่นกัน......


“เลิกร้องไห้ได้แล้ว....นายนี้มัน.....” ยูจินล้วงผ้าเช็ดหน้าจากกระเป๋าของเธอขึ้นมาซับน้ำตาที่เปื้อนไปทั่วหน้าของผม......


“ยูจิน.....” ผมเรียกชื่อเธอเบาๆ


“ฮื้ม?”


"ฉันรักเธอนะ" ผมพูดพร้อมกับจับมือของเธอเอาไว้แน่น...และยิ้มออกมาอย่างมีความสุข....ผมไม่คิดด้วยซ้ำว่าผมจะได้กลับมาเป็นแบบนี้กับเธออีกครั้ง....(แฟน).....จริงๆแล้ว....แค่เธอยอมคุยกับผมก็มากพอแล้วด้วยซ้ำ....


"ฉันก็...รักนาย....." 


“ตอนนี้ก็กลับมาเป็นแฟนกันแล้ว......ขอจูบหน่อยได้ไหม?” ผมพูดพร้อมกับเลื่อนมือไปจับที่ไหล่ทั้งสองข้างของเธอ.....


“ทะลึ่ง!” ยูจินพูดพร้อมกับเอามือตีแขนผม......


"อีกสัก 5 ปี เรามาแต่งงานกันนะ -3- แล้วก็มีลูกชายสักสามคน" ผมพูดพร้อมกับดึงยูจินเข้ามากอด......









END







@myhearttomino

***********************




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Hyun-Soo จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 I'm Inner
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 22:07

    มิโน!!!!!!!!!!!...นายกล้าเบื่อเราหรอ!!!!!

    #3
    0
  2. วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 23:54
    รอติดตามค่าาา อยากอ่านทุกเรื่องเยย ไรท์แต่งดีมากๆค่าา รอมาต่อนะคะ สู้ๆค่าา<3
    #2
    0
  3. วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 00:50
    จะมาไหมคะเรื่องนี้ อยากสัมผัสความพอร์นของคุณซง 55555
    #1
    0