หัวใจ (ไม่) ไร้ค่า - มี E-book แล้วค่ะ

ตอนที่ 8 : ถึงเวลาตัดสินใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    3 ก.ค. 63

ตอนที่ 8

ถึงเวลาตัดสินใจ

 

            หลายปีก่อนหน้านี้

 

            “อะไรนะครับ แต่งงาน”

            “ใช่จ้ะ ลูกเองก็ยังไม่มีแฟนไม่ใช่เหรอ”

            “ครับ ผมยังไม่มีแฟน”

            “งั้นก็ไม่น่าจะติดอะไรใช่ไหม ถ้าแม่จะขอ”

            “แต่ว่า...”

            “งั้นเรียนจบแล้วรีบบินกลับมาเลยนะ ได้คิวกลับวันไหนบอกแม่ด้วย แม่จะได้นัดอีกฝ่ายไว้ จะได้ไปดูตัวกัน”

            “ผมไม่อยากแต่งนะแม่”

            “แต่งเถอะ ถือว่าแม่ขอนะ แม่ไม่เคยขออะไรเจมส์เลยนะลูก”

            ชายหนุ่มยังตกใจกับคำบอกของมารดา มันยังไม่ใช่เวลาที่เขาอยากแต่งงานสักเท่าไหร่ เขายังมีความสุขกับการใช้ชีวิตโสดอยู่ ยังมีความฝันที่ยังอยากทำ

            เขายังไม่อยากแต่งงานตอนนี้ ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งอกหักกับแฟนคนเก่าไป เขายังเข็ดกับมันอยู่ เขายอมรับว่าเขาเกือบเสียศูนย์ โชคดีที่มีผู้หญิงคนหนึ่งช่วยดูแลเขาไว้ แม้จะไม่ได้เป็นแฟนกันแต่เขาก็รู้สึกดีกับเธอ เราต่างเป็นคนไทยที่ไปเรียนอยู่ต่างประเทศเหมือนกัน เราคุยภาษาเดียวกันได้ เข้าใจกันได้มากที่สุด

            เขาเผลอไปมีความสัมพันธ์ที่ไม่ควรมีไปกับเธอ เขาบอกได้เลยว่าถ้าใจไม่แข็งอย่าได้ริลอง เพราะความผูกพันมันจะมัดตัวคุณไว้ คุณจะเดินหน้าก็ยากเพราะตกลงกันไว้ว่าห้ามคิดเกินเลยกว่าเพื่อน เราได้แต่ตกลงกันไว้แค่นั้น เราไม่ได้ตกลงกันไว้ว่าถ้าเราใจตรงกันเราน่าจะลองมาเดตกัน เขากับเธอไม่ได้คิดข้อนี้ แล้วถ้าคุณจะถอยหลังคนที่เจ็บเองก็คือคุณ เผลอ ๆ คนคนนั้นก็เจ็บปวดเพราะคุณด้วย มันไม่มีผลดีกับฝ่ายไหนเลย มันไม่ควรเริ่มตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ

 

          เราไม่ควรรู้สึกอะไรกับความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน

 

            ตอนนั้นเขาไม่มีทางเลือกอะไรนอกจากถอย เขาต้องถอยให้ห่างเธอ

            เมื่อความสัมพันธ์ของเขากับเธอเริ่มไม่ค่อยเหมือนเดิม เธอพยายามติดต่อเขามาหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่ได้ตอบรับอะไร เขาทำเหมือนเธอไม่ตัวตน เขาพยายามลืมเธอ ไม่อยากเห็นหน้า เพราะยิ่งเห็นมันก็ยิ่งลืมไม่ได้

            ครั้งสุดท้ายก่อนที่จะเรียนจบ ก่อนกลับบ้าน เขาตัดสินใจไปหาเธอ เขาตั้งใจจะไปบอกเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขาทุกอย่าง อยากไปลาเธอสักครั้งก่อนที่จะไม่ได้เจอกันอีก แต่แล้วแค่เพียงเห็นหน้าเธอ ความรู้สึกต้องการ ความรู้สึกโหยหามันก็เกิดขึ้น เขากับเธอไม่ได้คุยกันเลยนอกจากทำกิจกรรมบนเตียงที่เคยทำร่วมกัน เขารู้สึกดีมากที่ได้ทำแบบนั้น เราปลอบโยนกันและกัน เราต่างมีความสุข

            ถ้าเป็นไปได้วันนั้นเขาก็อยากจะขอเดตกับเธอ

            แต่ว่าความจริงกับความฝันมันต่างกัน

            เขาต้องอยู่กับความเป็นจริง แม้มันจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม

            ก่อนจากกันเขาอยากบอกเธอทุกเรื่อง แต่ปากเจ้ากรรมมันก็ดันไปพูดว่า ต่อไป...อย่าคิดถึงอีก เขารู้ว่าเขาไม่ควรพูดทำร้ายจิตใจเธอแบบนั้น แต่เมื่อมันต้องตัดให้ขาด มันก็ต้องตัดเพื่อจะได้ไม่ได้เกิดปัญหาในอนาคต

            เขาบอกเธอว่า เขาต้องกลับไทยไปแต่งงาน แค่ประโยคสั้น ๆ มันก็เหมือนมีดที่แหลมคมมากรีดที่กลางใจของคนที่ต่างรู้สึกดีต่อกัน แต่เรารักกันไม่ได้ เราคบกันไม่ได้ เพราะข้อตกลงบ้า ๆ ที่เราเคยสัญญากันไว้ เราสองคนไม่กล้าก้าวข้ามผ่าน ไม่กล้าผิดสัญญานั้น ทั้งที่ในใจก็รู้ว่าอีกฝ่ายคิดเหมือนกัน

            ความรู้สึกแบบนี้มันงี่เง่าชะมัด

            เขารู้ว่าเธอนอนร้องไห้บนเตียงนั้น เขาเองก็เสียใจไม่แพ้กันหรอก เขาไม่อยากเห็นน้ำตาของเธอ เขาจึงออกจากห้องนั้นไปแล้วเขาก็ไม่ได้เจอเธออีกเลย

            ตั้งแต่ที่เขารู้ตัวเองว่าเขาต้องแต่งงานเพราะที่บ้านเป็นหนี้และโดนโกงไป อีกอย่างคือแม่ของเขาก็ยังป่วยเป็นโรคมะเร็งระยะสุดท้ายด้วย ที่ผ่านมาแม่เขาไม่เคยบอกเขาเลย เขาไม่เคยรู้เลยว่าการที่เขาได้มาเรียนและใช้ชีวิตอย่างสนุกแบบนี้ มันทำให้คนที่บ้านต้องทุกข์ระทมแค่ไหน

            ทำไมเขาต้องเป็นคนโชคร้ายขนาดนี้ก็ไม่รู้

            ทำไมเรื่องแย่ ๆ ต้องมาตกที่เขาคนเดียว

            ทำไมแม่ถึงต้องโดนโกง

            ทำไมแม่ถึงป่วย ทั้ง ๆ ที่แม่ดูเหมือนคนแข็งแรงดี ที่เขาได้มาเรียนที่นี่เป็นเพราะแม่ไม่อยากให้เขารู้ว่าท่านกำลังป่วยหรือเปล่า เขาคิดไปสารพัด

            ในหัวของเขามีแต่คำว่า ทำไมอย่างนั้น ทำไมอย่างนี้ เขาตอบคำถามตัวเองไม่ได้เลย

            แต้มบุญที่เขาเคยมีเคยสะสมไว้ มันหมดแล้วใช่ไหม

            มันคงเหลือแค่แต้มบาปที่เขาต้องชดใช้ใช่ไหม

            เขาต้องชดใช้ไปถึงเมื่อไหร่กัน

            คำขอร้องสุดท้ายของแม่คือแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อนแม่ ทางฝ่ายนั้นไม่ได้เรียกร้องสินสอดอะไรเลย แค่จัดงานเป็นพิธีตามธรรมเนียมก็พอ

            พอแต่งงานไปแล้วทางนั้นก็ช่วยเคลียร์หนี้ที่คงค้างไว้ให้ เขาเป็นอิสระจากหนี้สิน และไม่นานแม่เขาก็จากไปอย่างสงบ แม่เขาไปสบายแล้ว เขาทำตามทุกอย่างที่แม่ต้องการ

            แต่เขาไม่เหลือใครเลย นอกจากครอบครัวของภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกัน

            การแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักกันตั้งแต่เริ่มต้น มันเหมือนตกนรกทั้งเป็น เขาไม่รู้จักเธอเลย ทุกอย่างมันต้องเริ่มจากศูนย์ ภรรยาของเขาเองก็ไม่ได้ต้องการหรือเห็นด้วยกับการแต่งงานครั้งนี้สักเท่าไหร่ เธอก็โดนพ่อแม่บังคับให้แต่งงานเหมือนกัน

            พ่อแม่ของกรรณิการ์เห็นว่าลูกสาวยังไม่มีแฟนสักที ก็เลยอยากให้ลูกตัวเองเป็นฝั่งเป็นฝา อยากให้ลูกสาวมีคนดูแล เพราะท่านทั้งสองก็อายุมากแล้วจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้

            กรรณิการ์มีพี่ชายต่างสายเลือดชื่อทินกร ถึงจะมีพี่ชายอีกคนแต่พ่อแม่ของกรรณิการ์ก็ยังอดเป็นห่วงลูกสาวไม่ได้ เพราะถ้าในอนาคตพี่ชายมีครอบครัวแล้ว แล้วใครจะดูแลเธอ

 

          การแต่งงานที่เกิดขึ้นจากความเห็นของผู้ใหญ่ ไม่ได้แปลว่ามันจะดีต่อลูกหลาน

 

            เจมส์กับกรรณิการ์มักทะเลาะกันบ่อย แม้จะเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ มันก็ทำให้ทั้งคู่หงุดหงิดไปหมด พอเวลาผ่านไปถ้ามันยังเป็นอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่คนใดก็คนหนึ่งก็คงทนไม่ได้ ทั้งสองก็เลยตัดสินใจตกลงว่าจะสมานฉันท์กัน พยายามทำดีต่อกัน พูดดีต่อกัน มันได้ผล หลายอย่างเริ่มเปลี่ยนแปลงไปเป็นความผูกพัน เป็นมิตรภาพที่ดีขึ้น เขาแค่หวังว่าทำอย่างไรก็ได้แค่ไม่ต้องทะเลาะกันให้เหนื่อยใจก็พอแล้ว

            บางครั้งแม้เราจะพยายามแค่ไหน ถ้าเราไม่ได้ทำมันออกมาจากใจ มันก็สร้างปัญหาได้ ก็คือให้ทำแบบไหนก็ทำได้ แต่ไม่ได้รู้สึกออกมาอย่างที่เคยทำ ตัวตนมันก็เผยออกมาทีละนิดทีละหน่อย

            คนเราฝืนตัวเองได้ไม่นานหรอก

 

            ไม่ว่าเวลาจะผ่านมาแค่ไหน บางแวบ บางช่วงเวลา เขาก็ยังอดคิดถึงมายด์ไม่ได้ เขาเป็นฝ่ายเดินหนีออกมาจากหญิงสาวเอง จะกลับไปมันก็กลัวใจตัวเอง เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอทำอะไร อยู่ที่ไหน เบอร์ติดต่อเดิมที่เคยมีมันก็ติดต่อไม่ได้แล้ว เขาไม่รู้ว่าจะตามหาเธอยังไง ตอนนี้เขาเองก็ไม่ได้ตัวคนเดียวเหมือนแต่ก่อน เขาแต่งงานแล้ว จะไปหาผู้หญิงคนอื่นมันก็คงไม่ได้

            เขารู้ว่ามันผิดที่เวลาเขามีเซ็กซ์กับภรรยาตัวเองแต่เขากลับคิดถึงสัมผัสของผู้หญิงอีกคน เขาคิดถึงเธอ คิดถึงกลิ่นกาย กลิ่นหอมจากเส้นผม ทรวดทรงองเอว ผิวพรรณที่เนียนสวยที่เคยลูบไล้ เขามักจินตนาการว่าภรรยาของเขาเป็นผู้หญิงคนนั้น

            ไม่ใช่ว่าภรรยาของเขาไม่สวย ภรรยาของเขาก็สวย แต่ว่าเธอไม่ใช่สเปคของเขา เธอไม่ใช่คนที่เขารู้สึกดีด้วยเหมือนกับมายด์

            มนุษย์จะมีเซ็กซ์ก็ต่อเมื่อ ข้อที่หนึ่ง รู้สึกต้องการระบายความใคร่ ข้อที่สอง ต้องการสืบพันธุ์ และข้อสาม ต้องการมอบความสุข มอบความรักให้กับคู่นอน เจมส์คิดว่าเขามีเซ็กซ์กับกรรณิการ์เพียงจุดประสงค์ข้อแรก

 

            เจมส์ย้ายมาอยู่ที่นี่กับเกล เขาทำงานกับบริษัทท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง แต่เหมือนเขาไม่ค่อยชอบงานบริษัท ก็เลยลาออกมาเล่นหุ้น เอาเงินมาลงทุนกับคนที่เกลรู้จักบ้าง แต่ผลตอบแทนมันก็ไม่ดีเท่าที่ควร เขาก็เลยเข้าไปเส้นทางสีเทา เขาติดการพนัน ไม่ว่าจะมีเท่าไหร่แค่ไหน ก็ทุ่มหมด จนมันเกิดปัญหาใหญ่ เขาเป็นหนี้ก้อนโต บ้านที่อาศัยอยู่ทุกวันนี้ก็ติดจำนอง ส่วนที่ดินพ่อแม่ของเกลก็ตกเป็นของเกลหลังจากที่ท่านทั้งสองจากไปโดยไม่ทันตั้งตัว เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในคืนฝนตกหนัก

            เขากับเกลจะแก้ปัญหานี้โดยจะขายที่ดินของพ่อตาแม่ยาย เขารู้ว่าเกลเองก็ไม่ได้เต็มใจเท่าไหร่ แต่จะให้ทำอย่างไร ก็มันไม่มีวิธีหาเงินให้ได้เร็วเหมือนขายที่ดินอีกแล้ว

            หลังจากที่ประกาศโพสต์ขายไปได้ไม่นานก็มีคนโทรมาคุยติดต่อสนใจจะซื้อที่ดินแปลงนั้นหลายเจ้า แต่บางเจ้ามาดูแล้วก็ไม่ได้ติดต่อกลับมาสักคน

            เช้าวันเสาร์วันหนึ่ง กรรณิการ์บอกกับเขาว่าวันนี้จะไปธุระให้เขาพาแขกไปดูที่ดินแทนเธอหน่อย เขาก็รับปาก และได้เบอร์โทรพร้อมชื่อของแขกท่านนั้นมา เขาไปรับเธอแถวท่าเรือแต่ท่าเรือคนเยอะ เขาเลยบอกให้เธอไปเจอกันแถวร้านอาหาร

            เขาได้เจอกับคนคนหนึ่งที่เขาอยากเจอกับเธอมานาน

          มายด์

          ผู้หญิงที่เขาคิดถึงตลอด

            เขาเห็นเธอเดินทางมาเหนื่อย ๆ จึงพาไปที่ร้านอาหารกะว่าจะพาไปเลี้ยงข้าวก่อนแล้วค่อยไปดูที่ดินกัน เขาสังเกตว่าเธอผอมลงไปจากเดิมมาก เราคุยกันนิดหน่อยว่าทำไรอยู่ เป็นไงบ้าง ปกติเหมือนที่คนทั่วไปเขาคุยกัน เธอบอกว่าเธอมีลูกแล้ว เขาอึ้งมาก ไม่คิดว่าเธอจะมีลูก เธอเคยบอกผมว่าเธอไม่ค่อยชอบเด็ก แต่เธอกลับมีลูกไปแล้ว ขนาดผมแต่งงานมาหลายปียังไม่มีลูกเลย

            เธอบอกว่าลูกเธออายุสามขวบนิด ๆ แล้ว ทำให้เขาสะกิดใจนิดหน่อย เจมส์ไม่ได้เจอเธอมานานประมาณสี่ปี มันจะเป็นไปได้ไหมที่เธอจะท้องกับเขา ไม่สิเขาก็ป้องกันทุกครั้ง ไม่มีทางพลาดแน่นอน หรือว่าพอเรียนจบเธอก็กลับมาแต่งงานเหมือนผมแล้วก็มีลูกเลย

            ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เจมส์ขอดูรูปลูกของมายด์ เธอก็เปิดให้ดูแต่โดยดี ทันทีที่เขาเห็นรูปเด็กคนนั้น ใจของเขากลับหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เด็กคนนั้นหน้าตาเหมือนกับเขาตอนเด็ก ๆ เลย

            เขาไม่อยากจะเชื่อเลย เด็กคนนั้นเป็นลูกของเขา ก็หน้าตาเหมือนซะขนาดนี้จะเป็นลูกใครได้

            ลึก ๆ ในใจเขาเองก็ไม่ได้รักกับเกลผู้หญิงที่แม่อยากให้แต่งงานด้วย ถ้าเป็นไปได้เขาก็อยากทำตามหัวใจตัวเองมากกว่า เขาอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมกับมายด์ แต่เธอไม่ยอม เธอบอกว่าเขาแต่งงานแล้ว เขาไม่ควรทำแบบนี้ แม้เจมส์จะขอโทษ หรือขอโอกาสเธอก็ไม่รับฟัง เธอปฏิเสธทุกสิ่งเธอไม่ต้องการให้เจมส์เป็นพ่อของเด็ก แม้คนเป็นพ่อจริง ๆ จะเป็นเขาก็ตาม เขาจะขอตรวจดีเอ็นเอ เธอก็ไม่ยอม ไม่ว่าเขาจะพูดยังไงเธอก็ไม่ยอมให้เขารับผิดชอบใด ๆ เลย

            เราเถียงกันเสียงดังมาก ทำให้พนักงานต้องเข้ามาดู และเธอก็ออกไปจากร้านนั้นทันที 

            ฝนตั้งเค้ามาทำให้มายด์ไปหาที่พักซึ่งก็เป็นที่พักของพี่เขยของเขา หลังจากเคลียร์บิลที่ร้านอาหารแล้ว เจมส์กลับไปที่บ้าน เขาโดนภรรยาบ่นเรื่องที่ไม่พาแขกไปดูที่ดินแถมยังไปทะเลาะกับแขกที่ร้านอาหารอีก

            เกลกับเจมส์ตัดสินใจจะพามายด์ไปดูที่ดินให้ได้ เพราะทางเจ้าหนี้ก็เร่งรัดมาอีกแล้ว และก่อนกลับก็ไปส่งที่โรงแรมที่เธอพัก และเธอจะเดินทางกลับเช้าวันรุ่งขึ้น

            ไม่รู้ว่าอะไรดลใจ เจมส์เลยตัดสินใจไปหามายด์ในคืนนั้น เขาต้องการไปคุยกับเธอเรื่องลูก ขณะที่เขากำลังเดินหาห้องพักของเธอ เขาก็เห็นเธอกำลังเก็บกระเป๋าหนีเจ้าของโรงแรมซึ่งเป็นพี่เขยของเขา และเขาก็เพิ่งรู้จากพนักงานในนั้นว่าทั้งคู่ดูเหมือนสนิทกัน เป็นไปได้ว่าทั้งคู่ต้องรู้จักกันมาก่อน แต่เขาก็สงสัยว่าเธอจะหนีพี่เขยของเขาทำไม เขาจึงอาสาเข้าไปช่วยและพาเธอไปอีกที่หนึ่ง

            ทั้งสองได้มาพักอีกที่หนึ่ง เธอไล่เขากลับ แต่เขาก็ดื้อไม่ยอมกลับ เขาอยากเจอลูก แต่ก็ดูเหมือนเธอจะไม่ยอม และไล่เขากลับ

            เจมส์และมายด์เป็นคนคุ้นเคยที่รู้จักกันดีทุกซอกทุกมุม อาจจะด้วยบรรยากาศหรืออารมณ์พาไปก็ไม่รู้ เขาและเธอมีเซ็กซ์กัน ทั้งสองต้องการกันและกัน โหยหาสัมผัสที่เคยได้รับ เจมส์สารภาพความในใจที่เขาเคยมีกับเธอและจะขอโอกาสที่จะดูแลเธอกับลูกสักครั้งแต่มายด์ก็ให้เขาไม่ได้

            เช้าวันต่อมาเขาจะไปส่งมายด์ที่สนามบินแต่เมื่อลงมาที่ฟรอนท์เขากลับเจอพี่ทินที่พุ่งเข้ามาต่อยเขาทันทีที่ก้าวขาออกมาจากลิฟท์ เขารู้ตัวดีว่าสิ่งที่เขาทำมันผิด เขายังไม่ได้หย่ากับเกล เขามานอนกับผู้หญิงคนอื่นมันก็ไม่ต่างอะไรกับที่เขามีชู้ พี่ทินโทรตามเกลมาเขาจึงต้องกลับบ้านไปเคลียร์พร้อมกับภรรยา

            เมื่อมาถึงบ้านภรรยาก็รัวสารพัดคำถามใส่สามี เขาฟังบ้างไม่ฟังบ้าง ในใจของเขาตอนนี้ไม่มีอะไรนอกจากมายด์กับลูกที่เขาต้องรับผิดชอบ

            เขาบอกกับภรรยาว่าต้องการหย่า หลังจากที่ขายที่ดินได้ เงินที่เหลือเราจะแบ่งกันคนละครึ่งและต่างคนต่างแยกทางกัน

            เรื่องของเขากับเกล มันไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก ตอนจบมันก็คงจบแบบไม่ได้รัก

            เจมส์จะกลับไปหาลูก ลูกที่เขาไม่รู้ว่าเขาทำให้เกิดมา

            มันดูเลวมากเลยใช่ไหมที่เพิ่งรู้ตัวตอนที่สายไปแล้ว เขาปล่อยให้มายด์ลำบากมาตั้งหลายปี

            เขาต้องทำในสิ่งที่ควรทำ เขาอยากเป็นพ่อของลูก พ่อที่ทำหน้าที่พ่อ อยากมอบความรัก ความอบอุ่น อยากทำให้ลูกมีความสุขมากที่สุด เท่าที่พ่อคนหนึ่งจะทำได้

            เพราะเขาเองก็ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อเหมือนกัน

            พ่อของเขาก็ทิ้งแม่ไป ทิ้งให้เขาต้องอยู่กับแม่แค่สองคน

            เขารู้ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน ที่ตอนเด็ก ๆ เพื่อนชอบล้อว่า...

            ลูกไม่มีพ่อ...

                                   

 

            วันนี้เป็นวันที่กรรณิการ์นัดลูกค้าไว้ว่าจะไปดูที่ดินกัน

            เธอออกไปจากบ้านตั้งแต่เช้าก่อนที่สามีจะตื่น เพราะหญิงสาวไม่อยากเจอหน้าสามีให้อารมณ์เสียก่อนไปหาลูกค้า เธอนัดพี่ทินไว้ว่าจะไปด้วยกัน ส่วนเจมส์เขาก็ขออยู่บ้าน รอคำตอบ

            เมื่อวานตั้งแต่ที่เขาเอ่ยปากบอกกับเธอว่าต้องการหย่า เธอก็ร้องไห้จนตาบวม ลึก ๆ ในใจ เธอไม่ต้องการหย่ากับเขา แม้ที่ผ่านมาการแต่งงานของเธอกับเขามันจะไม่ค่อยราบรื่น แต่เธอก็ผูกพันกับเขา คนเคยอยู่มาด้วยกันตั้งหลายปี เคยผ่านทุกข์ ผ่านสุขมาด้วยกัน จะให้เลิกกันมันก็ทำใจลำบาก

            เธอคิดว่าถ้าเขาตัดสินใจแล้วว่าต้องการหย่าจริง ๆ เธอก็เคารพการตัดสินใจของเขา เธอจะยอมหย่าให้

 

          การยื้อคนไม่มีใจ มันก็เหมือนเราล่ามโซ่เขาไว้ ล่ามได้แค่ตัว แต่หัวใจเขาไปให้คนอื่น

 

            “พี่เจมส์ เกลกลับมาแล้วนะ” เธอเดินเข้ามาในบ้าน พยายามจะพูดให้เสียงเป็นปกติที่สุด เธอจะไม่ร้องไห้ต่อหน้าเขา แม้คำว่าหย่ามันยังก้องอยู่ในหูเธอตลอดเวลา

            “อื้อ เป็นไงบ้าง ขายได้ไหม” เขาถามได้ตรงประเด็น เพราะเขามีจุดมุ่งหมายแค่นั้น แค่ต้องการให้ขายที่ได้แล้วเราก็แยกกัน

            “ขายได้แล้วค่ะ ทำสัญญาแล้ว อาทิตย์หน้าเขาจะโอนเงินให้ จากนั้นเราก็ไปโอนที่ดินกัน”

            “จริงเหรอ พระเจ้า ไม่อยากจะเชื่อเลย” เจมส์ตื่นเต้นดีใจเป็นที่สุด

            “จริงค่ะ เรากำลังจะเป็นอิสระแล้วนะ ต่อไปไอ้ปรีชามันจะไม่ต้องโทรหาเราแล้ว”

            “นั่นสิ พี่ดีใจที่สุดเลย”

            “แต่ก่อนที่เราจะหย่ากัน เกลอยากให้พี่อ่านเอกสารนี้ก่อนค่ะ” หญิงสาวเสียงสั่นเครือ เธอไม่อยากจะยอมรับความจริงที่มันใกล้มาถึงแล้วเลย เธอจะต้องกลายเป็นแม่หม้ายจริง ๆ ใช่ไหม

            “เอกสารอะไรเหรอ”

            “นี่ค่ะ” กรรณิการ์หยิบซองเอกสารสีขาวออกมาจากกระเป๋าส่งให้สามี “ลองอ่านดูสิคะ”

            คนเป็นสามี ค่อย ๆ เปิดซองออกแล้วกวาดสายตาอ่านข้อความในนั้น เขายืนตัวแข็ง ทำเอกสารล่วงหลุดมือโดยไม่รู้ตัว

            “นะ...นี่มันอะไรกันเกล อธิบายพี่มาหน่อย” เขาไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

            “ก็อย่างที่พี่เห็นนั่นแหละค่ะ”

            “หมายความว่า...”

            “ใช่ค่ะ เกลท้อง”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น