[FIC-WJSN] From Spring to Autumn (Bona x Luda, Eunseo x Chengxiao)

ตอนที่ 6 : Who?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 626
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 ม.ค. 60

Episode 6

 

ประตูห้องเอกสารรายงานเกี่ยวกับคดีถูกเปิดออก ร่างสูงของผู้หมวดคิม จียอนพาตัวเองมาหยุดที่แฟ้มเอกสารของคดีค้ายาเสพติดที่เป็นที่พูดถึงกัน และเป็นคดีเดียวกับที่ทำให้คนตัวเล็กสูญเสียพ่อของเธอ มือบางค่อยๆเปิดเอกสารทีละหน้าและค่อยๆอย่างละเอียด เธอคิดว่าถ้าหากต้องการจะจับคนร้ายในคดีนี้ให้ได้ เธอคงต้องกลับมาทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใหม่อย่างละเอียด

 


เท่าที่เธอรู้มา สารวัตรลี ดงอุค ถูกยิงเสียชีวิตระหว่างดักจับกุมการซื้อขายยาเสพติดที่โกดังแห่งหนึ่ง จากการชันสูตรพบว่าสารวัตรลีถูกยิงที่ขาหนึ่งนัด และถูกยิงที่หน้าอกสองนัดเล็งจุดตาย จุดที่น่าสงสัยคือกระสุนที่ใช่ยิงที่ขาและกระสุนที่ใช่ยิงที่หน้าอกมาจากปืนคนละแบบกัน สารวัตรลียิงสวนคนร้ายเข้าจุดตายทันที และพบปืนที่ใช้ยิงที่ขาที่ศพของคนร้าย แล้วหลังจากนั้นใครเป็นคนยิงสารวัตรลี เพราะนอกจากสารวัตรลีกับคนร้ายแล้วในจุดนั้นไม่น่าจะมีใครอีก ผู้กองจาง ฮยอก ผู้พบศพคนแรกได้รับบาดเจ็บจากการถูกยิงถากๆที่แขน อ้างว่าเกิดจากการถูกคนร้ายยิงระหว่างเข้ามาช่วยสารวัตรลี.. และคดีก็ถูกปล่อยร้างหลังจากที่แก๊งค์ค้ายาเสพติดหลบหนีไปอย่างไร้ร่องรอย จนกระทั่งวันนี้...

 


“ผู้กองจาง ฮยอก..”

 


ร่างสูงค่อยๆวางเอกสารลง ก่อนจะหันไปพบกับใครอีกคนที่เพิ่งเข้ามา

 


“ลุงทำไมเหรอ..”

 


“อ..ลูดา เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่”

 


“ก่อนเธอจะอ่านแฟ้มคดีจบได้เดี๋ยวนึง ฉันได้ยินเธอเรียกชื่อลุงจาง มีอะไรอย่างนั้นเหรอ”

 


“อ เอ่อ..”

 


ร่างสูงไม่อยากจะบอกอีกฝ่ายเท่าไหร่ว่าเธอสงสัยจริงๆ เพราะถ้าหากตัดข้อสงสัยที่มีอยู่ทั้งหมดออกไปได้ เธอคาดว่ามีความเป็นไปได้ว่าผู้กองจาง ฮยอกจะเป็นหนอนบ่อนไส้ ถ้าหากจะมีใครรู้ความเคลื่อนไหวทั้งหมดของตำรวจที่นี้ก็มีแต่เขา และเกือบทุกครั้งที่มีการสกัดจับ พวกนั้นก็จะไหวตัวได้ทันและรู้ทางหนีทีไล่เสมอ และยังท่าทีน่าสงสัยตอนพบศพของสารวัตรลีอีก มันอดจะทำให้เธอสงสัยเขาไม่ได้

 


“อย่าบอกนะว่าเธอสงสัยลุงจาง”

 


“เธอไม่สงสัยบ้างเหรอว่าใครเป็นคนยิง”

 


“ม..เป็นไปไม่ได้ !

 


ลูดาปฏิเสธเสียงดังก่อนจะหันหลังหนี เธอไม่พอใจเท่าไหร่ที่โบนาจะสงสัยลุงของเธอ หลังจากที่พ่อเสียไป ลุงจางลูกพี่ลูกน้องของพ่อก็คอยดูแลเธอกับแม่มาตลอด แล้วจะเป็นไปได้ยังไง จะให้สงสัยลุงได้ยังไง คนตัวเล็กกอดอกจ้องหน้าอีกคนเขม็ง นี่มันไม่ใช่เรื่องที่จะมาพูดเล่นๆกันนะ

 


“ฉันก็แค่สงสัย..” เมื่อเห็นท่าไม่ค่อยดี โบนาจึงเดินเข้าไปหาคนตัวเล็ก ก่อนจะจับเข้าที่แขนสองต้นแขนทั้งสองข้างของอีกคนเพื่อทำให้เธอใจเย็นลง ถึงแม้จะเป็นไปได้ยากก็ยังมีความเป็นไปได้อยู่ในนั้น สารวัตรลีคือคนที่เข้าใกล้คดีนี้และเกือบจะจับพวกมันได้แล้ว ถ้าหากไขปริศนาที่ว่าใครเป็นคนฆ่าสารวัตรลีได้ เธอคิดว่ามันคงพาไปหาคำตอบของคดีนี้

 


“ไม่ ! ไม่มีทาง” มือเล็กค่อยผลักอีกคนออก ก่อนจะมองค้อนอีกฝ่าย

 


“ฉันไม่คุยเรื่องนี้กับเธอแล้ว” ร่างเล็กพูดก่อนจะเดินหนีออกจากห้องไป

 


“เดี๋ยวสิ ลูดา..”

 


มือบางคว้ามือคนตัวเล็กไว้ไม่ทัน พาให้เธอต้องเดินตามออกไปติดๆ แต่กลับมีใครบางคนมาดักหน้าเธอไว้ก่อน ใบหน้าสวยคมไม่แพ้กันส่งยิ้มมาให้เธอ ผมสีดำขลับเสริมใบหน้าขาวให้ดูมีพลังจนทำให้เธอไม่สามารถปฏิเสธการพูดคุยครั้งนี้ได้

 


“ค..คุณซอลอา”

 


“สวัสดีค่ะ ผู้หมวดจียอน”

 


โบนาชะเง้อมองคนตัวเล็กผ่านไหล่ของคนตรงหน้าไป ยังไม่คุยกันให้รู้เรื่องก่อนเลย แล้วเจ้าหน้าที่สาวสวยตรงหน้านี่อีก จะผ่านด่านเธอไปได้ยังไงกัน

 


“มีอะไรกันหรือเปล่าคะ หน้าตาซีเรียสเชียว”

 


“เอ่อ.... จริงสิคะ ฉันมีเรื่องอยากจะขอให้คุณช่วยอยู่พอดี”

 


เธอเลือกที่จะไม่ตอบ แต่กลับนึกได้ว่ามีเรื่องจะปรึกษาอีกคนอยู่พอดี

 


“อะไรเหรอคะ ฉันยินดีช่วยค่ะ”

 


ริมฝีปากแดงยกยิ้มหวานให้อีกฝ่ายก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ๆจนอีกคนจะอดสงสัยไม่ได้ว่าเธอคนนี้ทำไมถึงชอบเข้ามาใกล้อยู่ทุกครั้ง ทว่าตาดันเหลือบไปเห็นคนตัวเล็กที่เดินวกกลับมาด้วยสีหน้าที่เธอก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน

 


“คือว่า..”

 


“มานี่ !


 

ยังไม่ทันที่เธอจะพูดกับซอลอาให้ได้ความ ข้อมือบางก็ถูกคนตัวเล็กฉวยไปแล้วดึงให้มาด้วยกันก่อน คนตัวสูงหันไปก้มหน้าเล็กน้อยให้กับซอลอาเป็นเชิงขอตัว ทิ้งให้เจ้าตัวยืนงงไม่แพ้คนที่ถูกฉุดไปเหมือนกัน แบบนี้ก็ได้เหรอ

 


“ลูดา..จะรีบไปไหน”

 


“สารวัตรเรียก..”

 


ร่างสูงถูกลากไปตามแรงดึงของคนตัวเล็กที่ไม่ยอมหันหน้ามาคุยกัน อยู่ดีๆก็เดินมาฉุดกันซะอย่างนั้น มันต้องมีอะไรสิ ถึงจะแอบรู้อยู่แล้วก็เถอะ

 


“แล้วทำไมต้องฉุดกันล่ะ..” โบนาแกล้งถามอีกฝ่าย

 


“ไม่ต้องมาพูด ! โกรธก็ส่วนโกรธ หึงก็ส่วนหึงสิ เธอคิดแบบนั้น แล้วลากคนตัวสูงให้เดินมาด้วยกัน อีกคนก็เดินตามมาโดยดีก่อนจะแอบอมยิ้มให้กับท่าทีของคนตัวเล็ก อะไรของเธอกันนะ

 


------------------------------------------------------------------------------------------

 


ขายาวที่ถูกหุ้มด้วยสนับยกขึ้นลงไปมาอย่างคนเบื่อหน่าย หลังจากทำกายภาพบำบัดได้สักระยะ อาการเจ็บที่เข่าของเธอก็ค่อยจะบรรเทาลง แต่ก็ยังเดินได้ไม่ถนัดนักและยังคงต้องระวังเรื่องการงอขา ทว่าสิ่งที่กังวลจริงๆดันเป็นอีกเรื่องน่ะสิ ถ้าเธออาการดีขึ้นแล้ว นั่นก็หมายความว่าเธออาจจะต้องออกโรงพยาบาลเร็วๆนี้น่ะสิ.. อึนซอคิดได้ก็กระเด้งตัวขึ้นมานั่งหงอยคนเดียวอยู่กลางเตียงผู้ป่วย  เงยหน้าขึ้นมองเพดานคิดแล้วก็พาลทำให้หัวใจห่อเหี่ยว อะไรกัน จะได้ออกจากโรงพยาบาลก็ต้องดีใจสิ..

 


“อ่า..อยากไม่อยากกลับเลยนี่หน่า” สายตรวจเอาแต่พูดกับเพดานงุบงิบจนไม่ได้สังเกตถึงใครอีกคนที่เข้ามา

 


“พูดแบบนั้นได้ยังไงล่ะคะ” ซองโซยิ้มให้คนที่นั่งหน้าละห้อยอยู่บนเตียงอย่างเอ็นดู เวลาคนไข้ตัวแสบของเธองอแงแบบนี้มันดูน่ารักเสมอ มือบางหยิบเครื่องไม้เครื่องมือก่อนจะเดินไปที่เตียงผู้ป่วย

 


“อ้าปากค่ะ” ปรอทวัดไข้ถูกยกขึ้นรอ เมื่อคนไข้ของเธอเริ่มจะแผลงฤทธ์อีกแล้ว ใบหน้าขาวใสเม้มปากแน่นก่อนจะส่ายหัวลอยหน้าลอยตา ยักคิ้วหลิ่วตาใส่เธอ.. นี่เป็นตำรวจจริงป่ะเนี่ย

 


“คุณอึนซอ..”

 


“ก็ฉันไม่ได้เป.. อุบ!” ปรอทวัดไข้ถูกส่งเข้าไปในปากของเธอทันทีทีเธอจะพูด ร่างสูงยอมปิดปากนั่งเฉยๆให้อีกคนวัดไข้ กอดอกไม่พอใจที่อีกฝ่ายเล่นทีเผลอ เล่นแบบนี้เหรอ ได้..

 


“ไม่มีไข้ค่ะ” มือบางดึงปรอทวัดไข้ออกมาดู หลังจากนั้นจึงนำเครื่องวัดความดันมาใกล้ๆ แล้วนำมาพันรอบแขนของคนไข้ของเธอที่ยังคงทำลอยหน้าลอยตาอยู่ได้

 


“นั่งดีๆสิคะ” ซองโซปลดที่ความดันออกจากแขนของอีกคนที่ไม่ให้ความร่วมมือเอาเสียเลย หันไปเก็บตัววัดความดันยังไม่เสร็จดีก็ถูกมือดีรวบลงไปนอนด้วยกันซะเลย

 


“คุณอึนซอ ! ซองโซกึ่งนั่นกึ่งนอนอยู่ในอ้อมกอดของคนไข้ของเธอ

 


“ฉันจะได้เจอคุณอีกไหม...” ร่างสูงวางใบหน้าบนไหล่ของนักกายภาพบำบัดของเธอพร้อมกับพองลมที่แก้ม ยู่ปากจนอีกคนต้องยอมให้กับความน่ารักน่าตีที่มีมากเหลือเกินของคนคนนี้

 


“คุณหมอยังไม่ได้บอกสักหน่อยว่าคุณต้องออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่”

 


“แต่ก็อีกไม่นาน ใช่ไหมล่ะ” ร่างสูงกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น เอาสิ ดูคนไข้ของเธอสิ ทำแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่านะ

 


“พูดอย่างนั้นได้ไง คุณมีงานต้องทำนะ” ใบหน้าสวยราวกับตุ๊กตาหันกลับไปมองคนที่ยังยู่ปากอยู่ อดไม่ได้ที่จะเอามือบีบจมูกโด่งสวยของเขาอย่างหมั่นเขี้ยว อู้งานมาตั้งนานแล้วยังจะมานั่งงอแงแบบนี้ได้ยังไง

 


“ก็ฉันอยากเจอคุณทุกวัน..” พูดแล้วก็ย่นจมูกใส่อีกฝ่ายก่อนจะเอาหน้าไปหนุนหลังเขา

 


“ไว้คุณหายดีเมื่อไหร่ คุณจะมาหาฉันเมื่อไหร่ก็ได้นี่คะ” ซองโซพูดก่อนจะหันไปมองคนที่เอาหนุนหลังเธออยู่ คนอะไรจะขี้อ้อนได้ขนาดนี้ อดสงสัยไม่ได้ว่าคนไข้ของเธอคนนี้ไปขี้อ้อนกับคนอื่นแบบนี้บ้างหรือเปล่า ใครจะไปทนความรักแบบนี้ได้กันและเธอก็กลายเป็นคนที่ตกหลุมนั้นด้วย

 


“จริงเหรอ” พอได้ยินแบบนั้นก็ตาโตเป็นประกาย เงยหน้าขึ้นมารอคำตอบ

 


“มาให้จริงเถอะค่ะ.. ปล่อยได้แล้ว ยังไม่ได้กลับวันนี้สักหน่อย คุณยังต้องทำกายภาพอยู่นะ”

 


ซองโซขยับนิดหน่อย คนไข้ตัวแสบก็ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ทำเหมือนซะว่าจะได้กลับวันนี้นะคนไข้คนนี้ ถึงแม้จะเดินได้เก่งแล้ว แต่ถ้าไม่ได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดอาจจะทำให้กระทบกระเทือนแผลผ่าตัดได้ คงต้องอยู่ดูอาการอีกสักระยะสั้นๆ

 


“มาค่ะ ลุกเองได้แล้วใช่ไหม เก่งขนาดนี้” ซองโซเลื่อนรถเข็นมารออีกคน ที่ส่ายหน้าหงึกๆเป็นคำตอบ ใครจะไปเชื่อกันล่ะ

 


“ช่วยหน่อย” ร่างสูงยื่นมือออกมาข้างหน้า นี่เธอเป็นนักกายบำบัดหรือเป็นพี่เลี้ยงเด็กกัน

 


“คุณนี่น้า..” จะว่าไปแต่ก็ต้องยอม

 


“ถ้าวันนี้ฉันเดินได้เยอะกว่าเมื่อวาน คุณต้องพาฉันไปเดินที่สวนอีกนะ” ซองโซยื่นมือมาจับมือทั้งสองคนก่อนจะพยักหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเป็นการตกลง

 


“อย่าดื้อก็แล้วกันล่ะ”

 


-------------------------------------------------------------------------

 


“ได้รับแจ้งเหตุพบคนเสียชีวิตในอพาร์ทเมนต์แถวหมู่สาม ผมอยากให้คุณสองคนไปกับผมหน่อย” สารวัตรยุนโฮที่ยืนเตรียมพร้อมบอกกับผู้หมวดสาวสองคนที่เพิ่งเข้ามา

 


“รับทราบค่ะ” ทั้งสองตอบพร้อมกันก่อนจะรีบตรงไปยังที่เกิดเหตุ

 


อพาร์เมนต์ราคาแพงใจกลางเมือง พบร่างของหญิงสาวนอนแน่นิ่งอยู่ใจกลางห้องห้องหนึ่งบนชั้นสาม  ข้าวของกระจัดกระจาย ลักษณะเหมือนถูกรื้อค้น ประตูระเบียงถูกเปิดทิ้งไว้ สาเหตุที่เสียชีวิตคือศีรษะถูกกระแทกด้วยของแข็งอย่างแรง สันนิษฐานเวลาเสียชีวิตคือประมาณบ่ายสองโมงถึงบ่ายสามโมงหรือเมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว ผู้พบศพคนแรกคือเพื่อนของเธอที่นัดว่าจะมาเจอกันที่ห้องนี้ตอนบ่ายสี่โมง

 


“กระเป๋าเงินของผู้ตายล่ะคะ” โบนาพูดขึ้นระหว่างกำลังตรวจสอบที่เกิดเหตุ เพราะว่าห้องค่อนข้างรกเหมือนถูกอำพรางเสียมากกว่าทำให้การตรวจสอบเป็นไปได้ยาก

 


“ยังไม่พบค่ะ” เจ้าของเสียงตอบค่อยๆเดินมาใกล้ๆ ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นคุณซอลอานั่นเอง

 


“จากสภาพที่เกิดเหตุ ฉันคิดว่าผู้ตายน่าจะล้มลงศีระษะฟาดกับขอบโต๊ะที่อยู่กลางห้องระหว่างต่อสู้กับคนร้าย แต่แรงจูงใจยังไม่ชัดเจนว่าการบุกรุกครั้งนี้เกิดจากอะไร ประตูระเบียงที่เปิดไว้และสภาพห้องมันดูเป็นการตั้งใจเกินไป” ผู้หมวดคิมหันไปพูดกับอีกฝ่าย

 


“ของมีค่าอย่างอื่นก็หายไป อย่างเช่นนาฬิกาที่เหมือนจะถูกใส่ไว้ที่ข้อมือน่ะค่ะ โทรศัพท์มือถือก็ด้วย คุณคิดว่านี่จะเป็นการชิงทรัพย์อย่างนั้นหรือเปล่าคะ”

 


“อืมมม...ด่วนสรุปตอนนี้ยังเร็วไปน่ะค่ะ” ผู้หมวดคิมเม้มปากกอดอกและก้มหน้าอย่างคนใช้ความคิด คนที่เข้ามาก็อดที่จะแอบมองไม่ได้ ตอนเธอใช้ความคิดมันช่างดูน่าหลงใหลเหลือเกิน

 


“ไม่ !! ไม่ใช่ !! ไม่ใช่การปล้นแน่นอนค่ะ..” เสียงเล็กแหวกอากาศมา ทำให้ทั้งสองคนที่ยืนอยู่หลุดออกจากภวังค์ เห็นสองคนนี้คุยกันแล้วมันขัดหูขัดตาเธอ ผู้หมวดตัวเล็กกอดอกมองคนที่เอาแต่ทำหน้าจริงจังมองกลับมาที่เธอ รู้ตัวบ้างไหมเนี่ย

 


“จะไม่พูดเร็วไปหน่อยเหรอ..” ผู้หมวดตัวสูงกว่ายังคงทำหน้าซีเรียส เธอก็คิดว่ามันไม่น่าจะเป็นการปล้นชิงทรัพย์ธรรมดาๆหรอกแค่ถูกจัดฉากให้ดูเหมือนอย่างนั้นมากกว่า คนตัวเล็กยู่ปากอย่างไม่พอใจเมื่ออีกคนเหมือนจะไม่รู้ว่าเธอเข้ามาแทรกนี่เพราะอะไร ยังจะทำหน้าตาจริงจังใส่เธออีก ซื่อบื้อเอ๊ย

 


“ฉันจะไปสอบถามห้องข้างๆหน่อย เผื่อจะได้ยินอะไรบ้าง” คนตัวเล็กเห็นอีกคนดูจะไม่สนใจเธอเท่าไหร่ก็ขอตัวดีกว่า โบนาของเธอก็แบบนี่แหละ จริงจังกับงานเสมอ เก่งทุกเรื่องยกเว้นเรื่องเธอ ไม่ได้พาลหรอกนะเธอเป็นมืออาชีพพอที่จะแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้ เพียงแต่เธอก็ยังโกรธอีกคนอยู่จึงอยากให้เขาสนใจ ก็แค่นี้เอง

 


“เดี๋ยวสิ ฉันไปด้วย.. ฉันฝากหน่อยนะคะ ถ้าเจออะไรน่าสงสัยก็แจ้งฉันด้วย” โบนาให้ไปพูดกับซอลอาที่ยืนอยู่ข้างๆ ก่อนจะรีบตามคนตัวเล็กไป

 


“ค่ะ” เธอยิ้มให้เป็นการตอบรับ ก่อนจะมองดูเขาวิ่งออกไป ไม่ใช่เธอจะดูไม่ออกหรอกนะว่าสองคนนั้นเขารู้สึกต่อกันยังไงหลังจากได้พบกันเพียงสองสามครั้งเธอก็เริ่มจะเข้าใจ แต่เธอก็ทนแรงดึงดูดของผู้หมวดคิมไม่ไหว...

 


.


.


.

 


ก็อกๆๆ

 


เสียงเคาะประตูดังขึ้น ใครกันนะที่มาในเวลานี้ เธอไม่ได้นัดใครไว้นี่หน่า สาวผมทองผมสั้นประบ่าที่กำลังนอนอ่านหนังสือบนโซฟาตัวใหญ่ลุกขึ้น ก่อนจะจัดทรงผมและเสื้อผ้าให้ดีก่อนจะเดินไปที่ประตู

 


ก็อกๆๆ

 


“มาแล้วค่า..”

 


ประตูถูกเปิดออกก่อนจะพบผู้หญิงใส่สูทสีเข้มสองคนยืนอยู่หน้าประตู

 


“สวัสดีค่ะ นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ขอความร่วมมือด้วยนะคะ” คนตัวเล็กกว่าโชว์ตราตำรวจให้เธอดูทำให้เธอตกใจเล็กน้อย เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ แต่รู้สึกเหมือนว่าเธอจะตกใจยิ่กว่านั้นเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างหลังตำรวจหญิงตัวเล็กนี่อีกคน เธอกระพริบตาสองสามครั้งเพื่อดูให้แน่ใจ

 



“โบนา..”    



เธอพูดออกมาอย่างตกใจ และดูเหมือนผู้หมวดตัวสูงกว่าที่ยืนอยู่ข้างหลังจะตกใจไม่แพ้กัน

 


 

“ช..ชอนยี !!

 

.

 

.

 

.

   
-------------------------------------------------------------------------------------------


กลับมาแล้วค่า หลังจากที่หายไปนาน 5555555


วันนี้มาเปิดเผยตัวละครลับที่ปกปิดไว้ อาซวนนั่นเอง เป็นใครกันต้องติดตาม 


น้องลดาหัวร้อนนะคะ ยิ่งแต่งยิ่งขี้หึง เดี๋ยวได้หึงกว่านี้แน่ แอบหัวเราะในมุมมืด

อย่าเพิ่งตบเค้า 55555


อึนเสี่ยวมดขึ้นโรงบาลแล้วแน่ๆ อิจฉาคู่นี้เหลือเกิน 


คัมแบคนี้โบลูแอบมีโมเมนท์เยอะอ่ะค่ะ ปลื้มปริ่ม ชื่นฉ่ำหัวใจ ><

ช่วงนี้งานยุ่งมากแต่ก็จะมาต่อให้เรื่อยๆนะคะ อย่าเพิ่งหนีเค้าไป สาดโมเม้นเยอะจะได้มีแรงฮึด 555


สุดท้ายนี้ แฮปปี้เบิร์ธเดย์น้องยอรึมนะคะ !! ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

140 ความคิดเห็น

  1. #26 LoveToon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 21:01
    ไม่รู้ความสัมพันธ์ของโบนากะซอนยีหรอก แค่ซอลอาคนเดียวลูดาก็หึงจะแย่อยู่แล้ว
    #26
    0
  2. #25 TOON_B (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 23:26
    ตายๆๆๆๆ ในขณะที่อึนเสี่ยวกำลังมดขึ้นโรงพยาบาล โบลูก็ดูจะมีเรื่องเพิ่ม555555555 เจอหลายๆคนแบบนี้ ถ้าไม่มีสถานะแบบชัดเจนได้มีเขวแน่ๆอะ
    #25
    0
  3. #24 อูจูลูกรัก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 21:47
    4p แน่ๆเลยงานนี้ 555555555555
    #24
    0
  4. #23 DeeTheDay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 19:58
    หึงเข้าไปค่ะ หึงเยอะๆ รีดเดอร์ชอบ55555 คุณคิมจียอนเสน่ห์แรงเหลือเกินนะคะ อาซวนเป็นใครอยากรู้มาก ส่วนอึนเซียวหมั่นไส้ค่ะ ตะซอไม่เท่าไหร่ อาเฉิงดูจะให้ความร่วมมือด้วย ไม่อยากให้เขาไปก็บอก 555555
    #23
    0
  5. #22 Helen_sn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 17:44
    ลดาหัวร้อน 555555 อห. พิโบเนื้อหอมจังเลยค่ะคุณ แค่โบซอล ลดาก็หึงแรงแล้ว นี่พี่ซวนอีกกก //มีตัวละครลับอีกสักคนได้มั้ยคะ เป็นเอ็กซี่ไว้ให้คู่กับพิซอลอะไรงี้ 5555555
    #22
    0