[FIC-WJSN] From Spring to Autumn (Bona x Luda, Eunseo x Chengxiao)

ตอนที่ 15 : I'm on your side

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 658
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    10 พ.ย. 60




Episode 15

 

 

ร่างสูงของสายตรวจสาวในชุดไปรเวทหลังจากออกเวรแล้วกำลังยืนพิงรถของตัวเองอยู่ในที่จอดรถในโรงพยาบาล สายจดจ้องไปที่ช่อดอกไม้ในมือแล้วอมยิ้มให้กับตัวเองเล็กน้อย มันถึงเวลาที่ต้องพูดอะไรสักอย่างแล้ว ก็เดี๋ยวนักกายภาพบำบัดสาวของเธอจะเปลี่ยนใจจริงๆเสียก่อน หลังจากวันนั้นที่เธอทั้งสองคนจูบกัน พวกเธอก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก เพราเจ้าสายตรวจที่อยู่ดีๆก็ขี้ป๊อดขึ้นมา เอาแต่เป็นกังวล เป็นกังวลว่าจะพูดไม่ถูกใจเธอ ถึงจะเหมือนรู้ก็เถอะว่าเธอคนนั้นก็รู้สึกเหมือนกันก็เถอะ แต่อยู่ดีๆจะให้มาพูด มันเกิดเขิลขึ้นมา แล้วทำไมสายตรวจผู้ที่ใครๆก็ต่างว่าเป็นคาสโนว่าจะต้องมาเขิลกัน ไม่ได้สิ เสียฟอร์มที่วางท่ารุกเธอเสียตั้งแต่แรกหมด

 

 

วันนี้จะต้องคุยกันให้รู้เรื่อง

 

 

“อ่ะ.. จะมาแล้วทำไมไม่บอกกันก่อนล่ะคะ”

 

 

ซองโซมีทีท่าชะงักนิดหน่อยเมื่อเห็นร่างสูงที่คุ้นเคยของผู้ป่วยตัวแสบที่ตอนนี้ไม่ป่วยแล้วของเธอด้วยท่าทางสบายๆก่อนจะเดินมาหาเธอพร้อมช่อดอกไม้ทันทีที่เธอเดินออกมาจากประตูอัตโนมัติของโรงพยาบาล

 

 

“ถ้าบอกก่อนคุณก็ไม่ตกใจน่ะสิ”

 

 

“ฉันไม่ได้ตกใจสักหน่อยค่ะ แล้วดอกไม้...”

 

 

“ของคุณไง”

 

 

อึนซอยื่นดอกไม้มาข้างหน้า มือบางรับมาก่อนจะทำหน้าสงสัยนิดหน่อยแต่ก็ยังส่งยิ้มให้กับสายตรวจที่ดูหน้าตาสดใสและพกความมั่นใจมามากกว่าทุกวัน

 

 

“เนื่องในโอกาสอะไรคะ..”

 

 

“เนื่องในโอกาส.. อยากให้”

 

 

ท่าทางสบายๆของสายตรวจตัวสูงทำให้เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย ดูท่าจะไม่ประหม่าเหมือนครั้งที่แล้วที่เจอกัน

 

 

“ไปเดินเล่นกันนะ.. เฉิงเซียว”

 

 

......................................................................

 

 

เสียงเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตคันสีแดงดับลง ผู้หมวดตัวเล็กที่เป็นคนขับรถแทนคนเจ็บทำทีว่าจะเดินนำไปก่อน แต่หากก็แอบมองคนตัวสูงกว่าเป็นระยะๆ ก่อนจะถึงห้องของคนตัวเล็กที่กลายเป็นที่นอนของอีกคนไปแล้ว ผู้หมวดตัวสูงกว่าได้แต่ย่นจมูกแล้วเดินตามคนตัวเล็กเข้าห้องแต่โดยดี ลูดาทำท่าว่าจะโกรธเธอจริงๆเข้าแล้ว ทั้งๆที่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากซักหน่อย คนตัวเล็กไม่ได้พูดอะไรเลยตั้งแต่ขึ้นรถจนเข้าห้องมา ทำให้คนเจ็บเริ่มจะหวั่นๆ เดินเลี่ยงเข้าไปในครัวก่อนจะหยิบขวดน้ำดื่มออกมา

 


แต่พอหันกลับมาก็ถูกคนตัวเล็กกว่าสวมกอดแน่นพร้อมเอาศีรษะซุกลงไปที่ไหล่ของคนเจ็บ

 

 

อยู่ดีๆคำพูดของซอลอาก็ทำให้เธอกังวล  ขี้หึงแบบนี้ ระวังเขาจะเบื่อเอานะคะ

 

 

 

“เธอ..เบื่อฉันหรือเปล่า”

 

 

คำถามของคนตัวเล็กทำโบนาต้องเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยก่อนจะระบายยิ้มออกมาอ่อนๆ มือบางยกขึ้นปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตสีขาวออกก่อนจะกระชับอ้อมกอดของผู้หมวดตัวเล็ก

 

 

“ถามอะไรแบบนั้นล่ะ”

 

 

“ตอบมาสิ ! .. แล้วปลดกระดุมทำไม”

 

 

ผู้หมวดลูดาเลิกตามองอีกคนที่อยู่ๆก็ปลดกระดุมเสื้ออออกสองเม็ด ใบหน้าคมก้มลงมาใกล้ก่อนจะแกล้งทำเสียงกระซิบ

 

 

“ก็เธอรัดฉันแน่น ฉันหายใจไม่ออก”

 

 

ตอบไปตามความจริงก่อนผู้หมวดตัวเล็กจะส่งค้อนวงใหญ่ มือเล็กทุบเข้าที่อกของคนตัวสูงกว่าหนึ่งที แถมวงแขนที่รัดแน่นมากกว่าเดิม ซุกใบหน้าลงไปอีกครั้ง

 

 

“ตอบมาก่อน..”

 

 

รัดแน่นขนาดนี้จะให้ตอบอย่างอื่นได้ยังไง แล้วทำไมอยู่ดีๆก็มาถามแบบนี้กันนะ

 

 

“ไม่..ไม่เคยเลย”

 

 

“จริงๆนะ”

 

 

“อื้ม .”

 

 

โบนากระชับอ้อมกอดของคนตัวเล็กอีกครั้งพร้อมพยักหน้าหงึกๆให้อีกคนมั่นใจในคำตอบของเธอ ไม่รู้เหมือนกันว่าอยู่ๆเพราะเรื่องอะไรในวันนี้ที่ทำให้ลูดาดูเป็นกังวลขึ้นมา ปลายจมูกโด่งจึงกดเน้นเข้าไปที่แก้มใสของคนตัวเล็กหนักๆให้เจ้าตัวต้องร้องประท้วง

 

 

“งื้ออออ..โบนา ปล่อยนะ เดี๋ยวก็เจ็บแผลอีกหรอก”

 

 

“ไม่ปล่อยแล้ว เธอเข้ามากอดฉันก่อนเองนี่หน่า”

 

 

“ไม่ปล่อยใช่ไหม..”    คนตัวเล็กจ้องมองอย่างคาดโทษ เมื่อดูคนตัวสูงกว่าจะไม่ยอมปล่อยจริงๆ

 

 

“อ..โอ๊ยย ! หยิกฉันทำไมอ่ะ โอ๊ยๆ” มือเล็กบิดเข้าที่เอวจนโบนาร้องเสียงดัง แต่เรียวแขนกลับยิ่งโอบกระชับมากขึ้นไม่ยอมปล่อยให้คนตัวเล็กได้เป็นอิสระจนอีกคนต้องหยิกซ้ำอย่างหมั่นไส้

 

 

“ถ้าแผลหายแล้วจะทำมากกว่านี้อีก.. ยังไม่เคลียร์เรื่องเมื่อกลางวันเลยนะ” ว่าอย่างนั้นก็กลับไปยืนนิ่งๆให้เขากอด

 

 

“เมื่อกลางวันเธอไปกินข้าวกับมิกิ” โบนาพูดเสียงเรียบนิ่งก่อนจะฝังจมูกลงไปที่แก้มใสของผู้หมวดลูดาอีกครั้ง  “แล้วก็ป้อนเนื้อให้มิกิด้วย”

 


พูดอีกก็ฝังจมูกลงไปที่แก้มใสของคนตัวเล็กอีกข้าง

 

 

“เธอก็ทำตามเหมือนกันนั่นแหละ” ลูดาว่าก่อนจะมองค้อนตอบกลับไป โบนาสิที่ต้องถูกคาดโทษเพราะกล้าลองดีมาทำตามเธอ

 

 

“อ่ะ..งั้นให้หอมคืน” คนตัวสูงกว่ายื่นแก้มใสของตัวเองมาบ้าง ลูดาทำเป็นเสมองไปทางอื่น เดี๋ยวนี้โบนาชักจะเอาใหญ่แล้วจริงๆ เจ้าของใบหน้าสวยคมจะแสดงออกเก่งกว่าเมื่อก่อน และมันทำให้เธอหวง หวงโบนาของเธอมากขึ้นทุกวัน

 

มือเล็กยกขึ้นหยิกแก้มใสที่ยื่นเข้ามา คนตัวสูงกว่าหยีตายู่หน้าแต่ก็ยอมให้เธอหยิกไม่ไปไหนจนเธออดยิ้มไม่ได้ มันทำให้เธอนึกถึงคำพูดของซอลอาอีกครั้ง เขาน่ะ รักคุณมากๆเลยนะคะ

 

ถึงแม้โบนาจะไม่ได้มาพูดให้เธอฟังทุกวัน อันที่จริงคนตัวสูงกว่าเคยพูดอยู่แค่ครั้งเดียว ตอนที่เขากำลังเมาเธอนั่นแหละ และถึงแม้เราสองคนจะไม่เคยพูดถึงสถานะของกันและกัน แต่ทุกการกระทำของโบนาก็ย้ำชัดคำพูดของซอลอาเป็นอย่างดีว่ามันคือเรื่องจริง และเธอก็รู้สึกแบบเดียวกัน

 

 

“พอใจหรือยัง ให้หอมไม่ใช่ให้หยิก” คนตัวสูงถามเสียงอ่อน ลืมตาขึ้นมามองคนที่กำลังยิ้มอยู่เมื่อแรงหยิกที่แก้มจางลงก่อนจะค่อยๆปล่อยให้เธอเป็นอิสระ คนตัวเล็กยืดตัวขึ้นหอมแก้มแดงๆเพราะรอยหยิกก่อนจะยกมือขึ้นดูความเรียบร้อยของผ้าพันแผลของเขา

 

 

“นี่..ฉันถามอะไรหน่อยสิ”

 

 

“อะไรเหรอ”

 

 

“เธอกำลังสืบเรื่องของพ่อฉันอยู่ใช่ไหม”

 

 

..........................................................

 

 

ดวงอาทิตย์สีส้มกลมโตกำลังจะลาลับขอบฟ้า สองร่างหยุดลงที่ใต้ต้นไม้ในสวนสาธารณะ ใบไม้สีส้มที่ถูกลมพัดร่วงหล่นลงมา ลอยคั่งค้างอยู่ในอากาศ สายตรวจตัวสูงคงจะต้องเสียดายมากแน่ๆ ถ้าไม่พูดมันออกมาตอนนี้ อึนซอจับมืออีกคนให้หยุดไว้

 


“เอ่อ..คือว่านะ”

 


“คะ? ซองโซยิ้มให้คนตรงหน้า

 


“คือ...” อึนซอกระพริบตาถี่อย่างคนใช้ความคิด

 


“คือ?

 


“คือเรื่องก็มีอยู่ว่า...”

 


“ว่า?

 


“คือว่างี้.. แปปนึงนะ”   ร่างสูงหันหลังให้อีกคนก่อนจะทึ้งหัวตัวเองแรงไปหนึ่งที 

 

 

อ๋า.. จะพูดอะไรกันเนี่ย ! ทำไมนึกไม่ออก  โอเค เอาใหม่..

 

 

“คือว่านะ... ฉันน่ะ ตอนนั้นก็ผ่าตัดที่ขา แล้วก็นะ...”

 


“ค่ะ..ฉันตกลง” ซองโซพูดขึ้นมาขณะที่อีกคนยังอ้ำๆอึ้งๆ

 


“อ๋า.. เดี๋ยวก่อนสิ ให้ฉันพูดก่อน”

 


“รอคุณพูดวันนี้ก็ไม่ได้ขอหรอกค่ะ”

 


“เดี๋ยวสิ.. เฉิงเซียว”

 


“คะ?

 


“เป็นแฟนกันนะ”

 


“ค่ะ..”

 


ซองโซตอบรับอีกครั้งพร้อมรอยยิ้ม มือบางหยิบเอาเศษใบไม้ที่ร่วงลงมาปิดหน้าปิดตาคนตัวสูงพร้อมกับที่เขาค่อยๆเผยยิ้มออกมา เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นนี้คืออะไร เธอเพิ่งจะรู้จักเขาเพียงแค่ไม่กี่เดือนเอง แต่รู้ตัวอีกทีก็คงหลงรักรอยยิ้มของเขาไปซะแล้ว และถ้าหากความรู้สึกของเราทั้งสองตรงกัน เธอก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฎิเสธคำขอของเขา ถึงแม้จะยังไม่รู้จักกันดีแต่เธอก็พร้อมจะเรียนรู้อีกคนไปพร้อมๆกัน..

 

 

“ตรงนี้ไม่ได้นะคะ” ซองโซเอ่ยปรามคนที่ดีใจแล้วเผลอคว้าเธอไปกอด

 


“แปปเดียวนะเฉิงเซียว ถ้าไม่กอดตอนนี้เดี๋ยวมันจะไม่โรแมนติค”

 

 

ทำอะไรตามใจตัวเองตามแบบฉบับของเขานั่นแหละ

 



คนไข้ตัวแสบ..

 


......................................................




“เธอกำลังสืบเรื่องของพ่อฉันอยู่ใช่ไหม”

 


ถึงแม้ว่าโบนาจะสนิทกับเธอมากแค่ไหนก็ตาม แต่เธอก็อยากจะสืบเรื่องนี้ตัวเอง นี้เป็นเรื่องภายในครอบครัวของเธอ และตอนนี้พวกที่เกี่ยวข้องก็กำลังเผยตัวออกมา ลูดาไม่อยากพลาดโอกาสที่จะแก้แค้นให้พ่อของเธอ อีกอย่างแผลที่หัวของโบนาก็ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นฝีมือของคนที่ระแคะระคายความเคลื่อนไหวของเขา

 

 

“...”  ผู้หมวดคิมโคลงหัวเล็กน้อย

 

 

“เราจะไม่คุยเรื่องนี้กัน แต่ฉันขอห้ามไม่ให้เธอเข้ามายุ่ง” ลูดาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนจะชี้นิ้วเป็นเชิงสั่งใส่คนตรงหน้า

 

 

“ฉันไม่รับปากหรอกนะ” ผู้หมวดตัวสูงกว่าย่นจมูก ลูดากันเธอออกจากเรื่องนี้ไม่ได้หรอก

 

 

“นี่มันเป็นเรื่องของฉันนะ พ่อของฉัน ความรู้สึกของฉัน เธอจะมารู้อะไร” คนตัวเล็กเริ่มจะฉุนขึ้นมานิดๆเมื่อโบนาทำเป็นเฉยเมยต่อคำสั่งของเธอ และเมื่อเริ่มรู้ตัวว่าเผลอขึ้นเสียงใส่เขาเธอก็หันหลังหนี อยู่ๆความแค้นลึกๆที่ถูกเก็บไว้มานานมันก็ปะทุขึ้น

 

 

“รู้สิ.. ไม่ใข่สิ ฉันอาจจะไม่รู้ก็ได้ พ่อของเธอ ความรู้สึกของเธอ ลูดายา แต่ฉันอยู่ข้างเดียวกับเธอนะ”

 

 

แขนเรียวดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดจากทางด้านหลังก่อนจะเอาหน้าเกยบนไหล่เล็ก โบนากระชับอ้อมกอดแน่น ไม่ว่ายังไงก็จะไม่ยอมให้คนตัวเล็กต้องต่อสู้เพียงคนเดียว ถึงตอนนี้ลูดาจะเก่งกาจแค่ไหน แต่โบนารู้ เธอต้องการคนช่วยเหลือ

 

 

“เธอมีฉันนะ”

 

 

“แต่ฉันไม่อยากให้เธอมายุ่ง” ผู้หมวดตัวเล็กเสียงอ่อนลง

 

 

“ฉันเก่งนะ” คนตัวสูงกว่าไม่ว่าอย่างเดียวกลับกดจมูกลงไปที่แก้มใสของคนในอ้อมกอด

 

 

“อื้อ..แล้วแผลที่หัวนี่คืออะไร”

 

 

“คือแผลสิ”

 

 

“อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะยอมนะ” มือเล็กพยายามดันใบหน้าซุกซนนั่นออกไป

 

 

“แล้วยอมหรือเปล่า” จูบที่ขมับของคนตัวเล็กเบาๆ

 

 

 

ได้ทีแล้วเอาใหญ่เลยนะ...




.......................................................

พิหมวดกลับมาแล้วค่ะ แต่สั้นได้อีก T__T

คิดถึงไหมคะ ฮืออ ไม่ เพราะขนาดคนแต่งยังลืม 555555555


ต่อไปก็จะพยายามมาอัพเรื่อยๆนะคะ เพราะจริงๆก็จะจบแล้ว

ตั้งใจจะบู๊ ก็ไม่บู๊เลย มีแต่อะไร ><




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

140 ความคิดเห็น

  1. #140 hanata11 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 11:36
    ฮือออ น่ารัก กลับมาต่อได้ไหมคะ 😅
    #140
    0
  2. #139 Amsofine (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 13:55
    แงงงงงคิดถึงแล้วคับบบ ยังกางเต้นท์รอเสมอนะ ;——;
    #139
    0
  3. #131 nhisbear (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 08:11
    ยังรออยู่นะคะ TT
    #131
    0
  4. #118 Sydsydsydsydsyd (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 18:37
    อยากกอ่านนอ่าา 
    รักคู่่่่่่นี้มากกกกก55555 อึนเซียว โบนาลูดา
    โอ้ยยฟินนค่่ะ
    #118
    0
  5. #117 Kimwat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 23:39
    เย้ๆกลับมาแล้ววว รีดยังรอไรท์ที่ท่าน้ำทุกวันค่ะ กลับมาทีก็ฟินเลยค่ะ เขินจนไส้บิดยิ้มจนแก้มแตก ติดตามทั้งในเด็กดี และในจอยเลยค่ะ ชอบการเขียนของไรท์มาก แอร้ยยยนึกแล้วก็เขิน ขอตัวไปรับยาช่องสองเพราะรีดเป็นบ้าไปแล้ว5555555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2560 / 23:40
    #117
    0
  6. #116 Note Jts (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 03:31
    ในที่สุดไรต์ก็กลับมาเเล้ววว ชอบเรื่องนี้มากๆ จะรออ่านตอนต่อไปน่ะ อย่าลืมมาเเต่งให้จนจบน่ะไรต์ อยากอ่านมากๆ
    #116
    0
  7. #115 blackway (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 18:44
    มาอ่านรวดเดียวเลยค่าาาสนุกมากกก
    อัพบ่อยๆเด้อ-//////-
    นี่มันแบบน่ารักจริงๆโบลูแบบในฝันเลยหหกสสิยัใบ้ัลดวดาแ
    #115
    0
  8. #113 loveyouYuri (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 15:58
    คิดถึงหมวด แต่คิดถึงไรท์มากกว่า -//- /โดนตบ กี๊สๆๆๆ กลับมาพร้อมความหวานนนนนนทั้งสองคู่เลย ตอชักช้าอ่ะต้องให้โตออกตัวแรงอีกละ ส่วนพิโบข่นบ้า เขินแทนลดา เอะอะหอมเอะอะกอด -//////-
    #113
    0
  9. #112 xxxx (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 15:57
    ไรท์กลับมาอัพแล้ว ดีใจจจจจ

    กลับมาพร้อมความน่ารักๆ
    #112
    0
  10. #111 merkin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 10:20
    กรี๊ดดดดด ไร้ท์เตอร์กลับมาแล้ว กลับมาด้วยความสวีทหวานสุดๆ น่ารักมากค่ะ ดีกันแล้ว รักกันเว่อร์วังมาก
    #111
    0
  11. #110 fasaiwrpc (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 07:29
    รอติดตามมานานเลยล่ะค่ะะ เย้ๆๆๆ
    #110
    0
  12. #109 eif2103apk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 06:17
    รอนะคะ
    #109
    0