คัดลอกลิงก์เเล้ว

[One-Shot] URGENT (Bona X Luda)

You've been saying that we've gotta quit doing this, so why you leaning in for one more kiss.

ยอดวิวรวม

473

ยอดวิวเดือนนี้

13

ยอดวิวรวม


473

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  13 ต.ค. 61 / 23:37 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
อาจารย์คิม โบนาศัลยแพทย์สาวสวยมือหนึ่งของโรงพยาบาล 
ที่กำลังมีความซับซ้อนหรือเปล่ากับคุณหมอสาวประจำคลินิคพนักงาน

ถ้าอาจารย์ไม่แสดงจุดยืนของตัวเอง อาจารย์ก็ไม่สิทธิ์จะไปหงุดหงิดอะไรอาจารย์คิมนะคะ..


I said "Hey hey baby do you wanna come over?"

You say "No way", then you move in closer


เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 13 ต.ค. 61 / 23:37

บันทึกเป็น Favorite



URGENT


I said "Hey hey baby do you wanna come over?"

You say "No way", then you move in closer

 

 

“แล้วเป็นยังไงบ้าง..” 

 

คิม ซอลอาเอ่ยถามคุณหมอผมแดงที่กำลังยกแก้วขึ้นดื่มกาแฟอยู่

 

“หืมม?

 

คุณหมอสาวผมแดงส่งเสียงเป็นเชิงถามถึงเรื่องอะไรในลำคอ

 

“กับคุณหมอลีน่ะ”

 

คิม โบนาวางแก้วกาแฟลง เอนตัวพิงเข้ากับโซฟาก่อนจะเผลอเลียริมฝีปากสีแดงของตน เสหน้ามองไปทางขวาทีก่อนจะหันกลับมามองคุณหมอสาวเพื่อนสนิท

 

“ขี้อ่อย..”

 

“ขี้อ่อยเป็นบ้าเลยน่ะสิ”

 


 

-

 


 

“รอซักครู่นะคะ อีกเดี๋ยวก็น่าจะเสร็จแล้ว”

 

ผู้ช่วยพยาบาลสาวบอกกับอาจารย์คิมที่มายืนยิ้มฟันขาวอยู่หน้าเคาท์เตอร์เกือบทุกวัน หลังจากที่ไม่ต้องทำเป็นแกล้งป่วยแล้ว หลังจากที่อีกคนเปิดโอกาศให้แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่สามารถชนะใจคุณหมอสาวตัวเล็กได้อยู่ดี

 

ก็คุณหมอลีน่ะ เดาใจยาก แถมยังขี้อ่อย แต่บางครั้งก็ขี้อ้อนเหมือนกัน


เหมือนแมวไม่มีผิด..


 

“เข้าไปได้แล้วค่ะ”

 

อาจารย์คิมยิ้มให้คุณผู้ช่วยก่อนจะเปิดประตูเข้าไป ยังไงซะก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก

 

“มาเร็วจังเลยค่ะ หิวแล้วเหรอคะ”

 

คุณหมอตัวเล็กเอ่ยถามอีกคนที่ทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ขณะที่เธอลุกขึ้นถอดเสื้อกาวน์ออกเผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีม่วงอ่อนโชว์ช่วงหไหล่ขาวกับกระโปรงสีดำ ให้คนมองอย่างคุณหมอผมแดงต้องขมวดคิ้วลงอย่างหนัก

 

“หิวมากขนาดนั้นเลยเหรอ”

 

คุณหมอตัวเล็กจัดแจงแขวนเสื้อกาวน์ไว้กับเก้าอี้แล้วเดินมาหาอีกคนที่ลุกขึ้นแล้ว

 

“หิว..”

 

“หิวงั้นก็รีบไปกันเถอะค่ะ”

 

“เดี๋ยวก่อนสิ เสื้ออ่ะ.. เอาขึ้นหน่อยได้ไหม”

 

“ไม่เห็นเป็นไรนี่คะ ก็เสื้อมันเป็นแบบนี้”

 

คุณหมอตัวเล็กจับมือทั้งสองข้างของอีกคนไว้หลวมๆ ยิ้มหวานให้คุณหมอตัวสูงกว่าที่ยืนทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

 

“หมอหวง..”

 

“งั้นก็เอาขึ้นให้หน่อยสิคะ..”

 

ลี ลูดาเขยิบเข้าไปกระซิบที่ข้างหูอีกคน มือที่ถูกคนตัวเล็กจับเอาไว้หลวมก็เลื่อนไปสัมผัสที่เอวเล็กของเธอ ลูบไล้ขึ้นมาที่แขนบางจนถึงหัวไหล่ คิม โบนารู้สึกเหมือนต้องใช้สมาธิพอๆกับการผ่าตัดอีก มือลูบไล้อยู่ที่หัวไหล่มนแต่ใบหน้าเริ่มขยับเข้าหาคนตัวเล็กอย่างอดใจไม่ไหว จมูกโด่งแตะสัมผัสที่ส่วนเดียวกันกับคุณหมอตัวเล็ก ยื่นจมูกคลอเคลียหยอกล้อก่อนที่คุณหมอตัวเล็กจะแตะนิ้วชี้ดันริมฝีปากของคุณหมอผมแดงออกไปเบาๆ แถมยังแตะลูบเล่นกับริมฝีปากแดงของคุณหมอด้วย..

 

“อาจารย์คะ ฉันแค่ให้เอาเสื้อขึ้นค่ะ”

 

“...”

 

อาจารย์คิมได้แต่กัดริมฝีปากอย่างเก็บกลั้นอารมณ์ เลื่อนมือขยับแขนเสื้อที่หมิ่นเหม่ให้ขึ้นมาเท่าที่จะทำได้จนไม่ทันได้เห็นว่าอีกคนก็กำลังเม้มปากด้วยสีหน้าซุกซนเหมือนกัน

 

“ไปกินข้าวกันค่ะ ^^

 

 

 


-

 

 



“อย่างแกนี่นะ จะทนไหว” คิม ซอลอาหัวเราะออกมาหลังจากได้ยินคำตอบ คนอย่างคิม โบนาเหรอจะยอมให้อีกฝ่ายมายั่วอยู่ฝ่ายเดียว

 

“ก็จะให้ทำยังไง ถ้าเขายังไม่เต็มใจ ฉันก็ไม่อยากจะไปเร่งรัดเขา”

 

“จริงจังเหรอคนนี้” คิม ซอลอายิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางเป็นกังวลอยู่นิดหน่อยของคุณหมอสาวผมแดง

 

“ก็ไม่ได้บอกว่าเล่นป่ะ” แถมยังคิ้วที่ตกอยู่นั่นอีก

 

“แล้วมึงรู้ได้ไงว่าเขาไม่เต็มใจ” คิ้วที่ตกอยู่กลับขมวดลงไปอีก คิม ซอลอาเอนตัวท้าวแขนกับพนักโซฟา

 

“ไม่รู้สิ ทำเป็นยั่ว แต่ก็ดักไว้ทุกที” คุณหมอผมแดงเม้มปากขณะที่นึกถึงใครอีกคน

 

“เอางี้นะ ถ้ามึงทำไม่ได้ มึงก็ต้องเป็นฝ่ายทำให้เขาอดใจไม่ไหวเอง” คิม ซอลอาขยับตัวขึ้นมาเมื่อนึกอะไรสนุกๆออก

 

“ยังไงวะ”

 

“ผู้หญิงอย่างเราๆน่ะ ขี้หึงจะตาย” คิม ซอลอายักคิ้วให้คุณหมอเพื่อนสนิท พูดแค่นี้คิม โบนาก็เผยยิ้มออกมาโดยที่อีกคนไม่ต้องพูดอะไรต่อ

 

 


-

 



“อาจารย์คิมยังไม่มาอีกเหรอคะ”

 

คุณหมอสาวตัวเล็กเอ่ยถามผู้ช่วยพยาบาลประจำแผนกที่อยู่หน้าเคาท์เตอร์หลังจากเปิดประตูออกมาจากห้องตรวจแล้วยังไม่เห็นคนที่มักจะมารอเธอไปทานข้างด้วยกันเกือบทุกวัน

 

“กำลังจะเข้าไปบอกพอดีเลยค่ะ อาจารย์คิมบอกว่าติดคุยเคสด่วนที่ศูนย์หัวใจ ให้อาจารย์ไปกินก่อนได้เลยค่ะ ไม่ต้องรอ”

 

“แล้วทำไมเขาไม่ส่งข้อความมาบอกหมอเองล่ะ”

 

อี ยอรึมส่ายหน้าอย่างไม่มีคำตอบเหมือนกัน คุณหมอลีนึกสงสัย ก็ทุกครั้งที่ติดธุระอะไรอีกฝ่ายจะเป็นฝ่ายส่งข้อความมาบอกเธอเองเสมอ คงจะเป็นเคสด่วนจริงๆ

 

“อาจารย์หิวหรือยังคะ ไปกับฉันก็ได้ค่ะ”

 

“งั้นรอหมอแปปนึงนะคะ”

 

 

เสียงจอแจภายในศูนย์อาหารของโรงพยาบาลนั้นไม่เอะอะมากนัก ผู้มาใช้บริการส่วนใหญ่ก็จะเป็นญาติของผู้ป่วยและบุคลากรของโรงพยาบาล วันนี้คุณหมอลีเลือกทานอาหารง่ายๆอย่างข้าวมันไก่ต้ม พร้อมสีหน้าที่ดูหงุดหงิดเล็กน้อย แถมยังดูเหม่อลอยจนคุณผู้ช่วยที่มาด้วยต้องเอ่ยทัก

 

“กินข้าวกับฉัน มันไม่อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

 

“อ่ะ..ป เปล่าซักหน่อย”

 

“งั้นก็ทานเยอะๆค่ะ เย็นนี้อาจารย์ต้องลงไปนั่งที่เมดถึงหกโมงเลยนะ เดี๋ยวก็หิวหรอกค่ะ”

 

“นั่นสินะ”

 

คุณหมอตัวเล็กพยายามไม่นึกถึงคนคนนั้นแล้วหันกลับมาสนใจจานข้าวตรงหน้า แต่ไม่ทันไรคนในความคิดก็โผล่มา คุณหมอสาวผมแดงประจำแผนกศัลยกรรมเดินเข้ามาในศูนย์อาหารพร้อมกับคุณหมอสาวที่สวยไม่แพ้กัน คุณหมอจอง แชยอน จากศูนย์หัวใจ

 


ไหนบอกว่าติดเคสด่วนไง..


 

นั่นคือความคิดแว้บแรกที่โผล่เข้ามาในหัวของเธอ และที่ชวนให้คุณหมอตัวเล็กกลับมาหงุดหงิดกว่าเดิมคงเป็นแขนของอาจารย์คิมที่ถูกคุณหมอสาวสวยจับจองไว้ แถมยังร่างกายที่แนบชิดสนิทกัน ดูเผินๆก็เหมือนเพื่อนสนิทกันปกติ แต่เธอดูออกว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น อาจารย์คิมไม่เคยบอกนี่ว่ารู้จักสนิทสนมกับคุณหมอแชยอน

 

“อาจารย์คะ ทานข้าวค่ะ”

 

ยอรึมเหลือบมองตามสายตาของอาจารย์ลีแล้วอดที่จะแอบยิ้มในใจไม่ได้ และพอจะเข้าใจสาเหตุที่อาจารย์คิมไม่ยอมบอกคุณหมอตัวเล็กด้วยตนเองว่าจะไม่มาทานข้าวด้วยกัน แถมยังกำชับเธออีกว่าถ้าไปทานข้าวที่ไหนให้บอกด้วยโดยที่ไม่ให้คุณหมอตัวเล็กรู้  

 

อาจารย์คิมทำเป็นไม่เห็นพวกเธอก่อนจะนั่งทานข้าวกับคุณหมอสาวสวยของศูนย์หัวใจอย่างสนิทสนม นั่นยิ่งทำให้คุณหมอตัวเล็กดูจะหงุดหงิดมากขึ้นเป็นเท่าตัว เพราะตัวเธอเองก็ไม่รู้ว่าหงุดหงิดภาพตรงหน้าในฐานะอะไร และทำไมต้องหงุดหงิดมากขนาดนี้เมื่อเห็นคุณหมอจองช่างพูดช่างคุยไม่พอแถมยื่นมือไปลูบแขนลูบมือคนของเธออีก อยากจะลุกหนีออกไป แต่ก็อยากจะอยู่ดูต่อไปว่าจะคุยเคสด่วนกันไปถึงไหนกัน..

 

 


-

 


“แชยอน..เล่นใหญ่ไปแล้วนะ”

 

คุณหมอผมแดงถึงจะมั่นใจในแผนการยังไง แต่ก็รับรู้ได้ถึงสายตาน่ากลัวจากโต๊ะคุณหมอตัวเล็กที่เธอทำเป็นมองไม่เห็น คิดถูกหรือเปล่าที่เลือกทำแบบนี้

 

“กลัวหรือไง อยู่นิ่งๆน่า เดี๋ยวไม่เนียน”

 

จอง แชยอนไม่พูดเปล่ายื่นมือบางเข้าไปเช็ดริมฝีปากของคุณหมอผมแดงอีก

 

จ้างร้อยเล่นล้านไปแล้ว

 

คุณหมอจอง แชยอน เพื่อนสมัยเรียนอีกคนที่ซอลอาบอกมาว่าให้พาเธอมาอยู่ในแผนการด้วยก็เล่นซะเกินเบอร์เกินโควต้าจนเธออดไม่ได้ที่จะหวั่นใจ ถ้าเธอไม่หึงแล้วกลับโกรธขึ้นมาจริงๆล่ะ รู้สึกหนาวๆขึ้นมายังไงก็ไม่รู้แล้ว

 

 


-

 


 

แผนกอายุรกรรมหลังห้าโมงเย็นในวันธรรมดาเช่นวันนี้แทบจะไม่มีคนไข้เลย ในเวลาห้าโมงเย็นกว่าๆ คุณหมอตัวเล็กเดินออกมาที่หน้าเคาท์เตอร์พยาบาลเพื่อส่งแฟ้มประวัติคนไข้ให้กับพยาบาลเพื่อตรวจสอบเอกสารอีกครั้ง พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นคนที่ทำให้เธอหงุดหงิดมาตั้งแต่เที่ยงกำลังส่งยิ้มมาจากเคาท์เตอร์พยาบาลอีกฟากขณะที่เขากำลังยืนคุยกับเหล่าพยาบาลสาวอย่างออกรส

 

ว่างเหรอไง..

 

เมื่อถึงเวลาเลิกงานคุณหมอตัวเล็กจึงจัดการเก็บข้าวของ ถอดเสื้อกาวน์สีขาวออกเหลือแต่เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนกุดตัวสั้นเผยให้เห็นหน้าท้องขาวกับกางเกงยีนส์ขายาวสีน้ำเงินรัดรูป สะพายกระเป๋าถือสีดำไว้ที่ไหล่บางก่อนจะเดินออกไปที่เคาท์เตอร์พยาบาลด้านหน้า บอกลาพยาบาลและผู้ช่วยทุกคน ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปที่ฝั่งตรงข้าม ปกติถ้าวันไหนเธอลงมานั่งที่เมดก็จะมารออาจารย์คิมที่หน้าแผนก ถ้าเป็นวันก่อนๆน่ะนะ

 


-

 


ถ้าอาจารย์ไม่แสดงจุดยืนของตัวเอง อาจารย์ก็ไม่สิทธิ์จะไปหงุดหงิดอะไรอาจารย์คิมนะคะ..

 

ยอรึมบอกเธอมาว่าอย่างนั้นแหละ

 

 

-

 

 

แกร็ก !

 

คุณหมอสาวผมแดงที่นั่งเก็บของอยู่ที่โต๊ะเงยหน้าขึ้นมองคนที่เพิ่งเข้ามา แถมยังล็อคประตูอีกด้วย

 

“ล็อคประตูทำไมคะ..”

 

อาจารย์คิมเอ่ยถามพร้อมกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อเห็นชุดโชว์หน้าท้องของอีกฝ่าย ก็เมื่อตอนเที่ยงเธอนั่งอยู่ แถมยังมีผ้าปิดอยู่ด้วยเขาเลยไม่เห็น ถ้ารู้ว่าแต่งตัวแบบนี้ เมื่อเที่ยงเขาคงไม่ยอมปล่อยให้คุณหมอตัวเล็กไปกินข้าวกับคนอื่นแน่

 

คุณหมอตัวเล็กเดินมาวางกระเป๋าลงที่เก้าอี้ข้างหน้า

 

“ฉันมาคุยเคสด่วนค่ะ”

 

“เคสด่วน?

 

โกรธจริงๆด้วยแฮะ อาจารย์คิมเอ่ยทวนคำพูดของคุณหมอตัวเล็กอย่างแกล้งทำเป็นสงสัยก่อนจะลุกขึ้นยืนแต่กลับถูกอีกคนผลักลงไปนั่งบนเก้าอี้เหมือนเดิมแถมยังขึ้นมานั่งบนตักแทนเก้าอี้อีกด้วย

 

“ทานข้าวอร่อยไหมคะ ไหนบอกว่าติดเคสด่วนไง”

 

เสียงหวานเย็นเอ่ยถามแถมยังลูบไปตามไปใบหน้าสวย

 

คุณหมอสาวผมแดงกลืนน้ำลายอึกใหญ่อีกครั้ง ยิ่งคนตัวเล็กนั่งเสื้อมันก็ยิ่งเลิกขึ้น แถมมือบางที่กำลังลูบไปตามใบหน้าและต้นคอของเขาอีก คิม โบนาอดที่จะเลียริมฝีปากไม่ได้พยายามคุมเสียงให้เป็นแกติ

 

“ก็คุยเสร็จเร็ว คุณหมอแชยอนเขาชวนไปทานข้าวพอดี”

 

“ทานข้าวต้องจับมือ ทานข้าวต้องลูบแขน ทานข้าว..ต้องลูบริมฝีปากกันด้วยเหรอคะ”

 

ลี ลูดาสัมผัสไปตามส่วนที่เธอพูดก่อนจะมาหยุดที่ริมฝีปากแดงคุณหมอสาวผมแดง คิม โบนากรอกสายตาอย่างไม่รู้จะหยุดอยู่ที่ตรงไหนก่อนจะกลับมาหยุดลงที่ริมฝีปากแดงของคนตรงหน้าเหมือนกัน อาจารย์คิมกลืนน้ำลายอึกใหญ่อีกครั้ง คุณหมอตัวเล็กแนบชิดลงมาจนแทบจะนอนลงมาบนตัวของเธอแล้ว

 

“ก็ๆๆ..”

 

“ก็อะไรคะ ตอบดีๆนะ”

 

“ก็คือแบบว่า..อ อืมมม”

 

คุณหมอสาวผมแดงยังไม่ได้ตอบดีก็เป็นคุณหมอตัวเล็กที่ประทับริมฝีปากนุ่มลงมา ขบเม้มเบาๆก่อนจะผละออกไป สายตาของคุณหมอผมแดงเริ่มจะหวานเยิ้ม เมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ความอดทนของเขามันเริ่มจะลดลงทุกทีจนลืมไปว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน

 

“นึกคำตอบออกหรือยังคะ”

 

“อ่า..ยังเลย คือว่าหมอ..อืมม” คุณหมอตัวเล็กไม่ปล่อยให้คุณหมอผมแดงที่ทำหน้าที่เป็นเก้าอี้ได้พูดต่อ ประทับริมฝีปากนุ่มลงไปอีก จูบรสหวานเชิญชวนอีกคนอย่างไม่ปิดบังอีกต่อไป โดยไม่รู้เลยว่ากระดุมเม็ดสุดท้ายได้หลุดออกไปเมื่อไหร่ ไม่แปลกที่ศัลยแพทย์สาวอันดับต้นของโรงพยาบาลจะจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของคุณหมอสาวตัวเล็กโดยที่อีกคนไม่รู้ตัว อาจารย์คิมน่ะมือนิ่งกว่าใครแถมยังมือไวไม่แพ้กัน

 

“แล้วตอนนี้ล่ะคะ..” คนตัวเล็กผละจูบออกมาถามเสียงหวาน คิม โบนามองภาพตรงหน้าก่อนจะเลียริมฝีปากแดงที่ยิ่งแดงเพราะจูบของคนตรงหน้า ลี ลูดายังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองถูกคุณหมอผ่าตัดตรงหน้าปลดออกไปหมดจนเผยให้เห็นบราสีขาวที่ดูมีอะไรมากกว่าที่คิดกับผิวขาวนวลเนียนชวนให้สัมผัส เชิ้ตสีขาวตรงหน้าดูน่าเกะกะทันที

 

“หมอ.. หมอไม่เกรงใจแล้วนะ”

 

พูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยอารมณ์และความอดทนที่ขาดผึง คิม โบนาฉวยริมฝีปากนุ่มของคนตรงหน้า และเป็นฝ่ายเริ่มจูบเองบ้าง บดครึงริมฝีปากหวานนุ่มอย่างกระหายจนคนตัวเล็กต้องครางออกมาในลำคอ แล้วยิ่งต้องสะดุ้งถอยหนีมือซุกซนเล็กน้อยเมื่อมือบางของคุณหมอสาวผมแดงสัมผัสแผ่วเบาที่หน้าท้องของเธอ

 

“อื้ออ อ..อาจารย์คะ คุณหมอสาวผมแดงผละจูบออกมาเมื่อคุณหมอตัวเล็กพยายามหนีจูบออกไป ส่งสายตาดุเมื่อพบว่ากระดุมถูกปลดออกโดยไม่ได้รับอนุญาติ

 

“โทษหมอไม่ได้นะ ม..มือมันไปเอง”

 

นั่งอยู่บนตักของเขาแบบนี้เธอคงหนีมือเขาไม่รอด เสื้อเชิ้ตตัวบางถูกร่นออกเผยหัวไหล่มน ผิวขาวนวลที่ถูกเปลี่ยนสีแดง ริมฝีปากแดงที่กดจูบไปตามลำคอขาว ลี ลูดาเชิดใบหน้าขึ้นเมื่อถูกรุกรานลำคอแต่กลับต้องก้มต่ำลงเมื่ออีกคนเริ่มรุกต่ำลงเรื่อยๆ

 

“อ..อาจารย์คะ ต..ตรงนี้ไม่ได้นะ”

 

“แล้วตรงไหนได้.. ที่เตียงเหรอ” คิม โบนาพูดขณะที่กำลังสูดความหอมหวานจากผิวขาวนวลตรงหน้า

 

“ม..ไม่ได้ !! หมายถึงในห้องนี้ไม่ได้ค่ะ..” คุณหมอตัวเล็กพยายามรั้งใบหน้าของเขาขึ้นมา ถ้าลงต่ำกว่านี้ไม่ดีแน่ แถมมือบางที่ยังลากวนอยู่ที่แผ่นหลังของเธออีก จริงๆถ้าหากเขาจะทำล่ะก็เธอคงไม่รู้ตัวหรอกดูจากสภาพที่แทบจะหลุดออกไปของคนตัวเล็กตอนนี้ ดีแค่ไหนที่เธอล็อคประตูเอาไว้

 

“งั้นบนรถได้ใช่ไหม”

 

“หมอ !!!” คุณหมอลี ลูดาหน้าขึ้นสีเมื่ออีกคนดูจะแสดงออกว่าต้องการอะไรอย่างไม่ปิดบังเลย

 

“คุณหมอลีเริ่มก่อนเองนะ”

 

“ฉันอยากกลับบ้านแล้วค่ะ” คุณหมอผมแดงยิ้มออกมาเมื่อคุณหมอตัวเล็กออกอาการงอแงเหมือนทุกครั้งที่พอเขาจะทำอะไรๆ อีกคนก็จะแกล้งทำเป็นออดอ้อนขอความเห็นใจทุกครั้งไป ลูกแมวน้อยขนสีควันบุหรี่ที่หลุดรอดไปได้เสมอแต่วันนี้จะเหมือนวันก่อนๆหรือเปล่า..

 

“ถอดเสื้อก่อน หมอไม่ให้ใส่แล้วเสื้อตัวนี้”

 

“และฉันจะใส่อะไรล่ะคะ” ลี ลูดาทำค้อนใส่พยายามจะดึงเสื้อขึ้นแต่คุณหมอผมแดงกลับดึงลงจนมันพ้นตัวเธอออกไป ก่อนจะนำเสื้อกาวน์สีขาวของตนสวมทับไว้แทนแถมติดกระดุมให้อย่างรวดเร็วด้วย

 

“ใส่นี่ไว้ก่อน แล้วค่อยไปเปลี่ยนใส่เสื้อหมอบนรถ”

 

“อายเขา ใส่เสื้อกาวน์กลับบ้าน” คนตัวเล็กบึนปากอย่างคนโดนขัดใจ

 

“หรือจะให้หมอถอดอีกรอบ..” อาจารย์คิมรั้งมือค้างไว้ที่กระดุมก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาอีกครั้ง

 

“ม..ไม่เอาค่ะ ไปเปลี่ยนที่รถก็ได้” มือเล็กจับมือซุกซนของเขาออกก่อนจะรีบลุกออกจากตัวของเขา

 

“แต่ไปเปลี่ยนที่รถ หมอก็ไม่รับประกันความปลอดภัยนะ”

 

“หมอ !!!

 

“เรายังคุยเคสด่วนยังไม่เสร็จเลยนี่หน่า”

 

“อาจารย์คิม โบนา !

 

.

.

 

“หมอล้อเล่นน่า”




.........................................................


อดไม่ได้ ต้องแต่งคุณหมอคิมกับคุณหมอลีต่อค่ะ

แต่งค้างไว้ซักพักแล้ว พอเห็นน้องใส่ชุดหมอ เนื้อเรื่องมันก็มาค่ะ 


สั้นไปหน่อยเพราะเป็นเคสด่วนนะคะ 555555555

เผื่อใครยังไม่ได้อ่านช็อตก่อนหน้า คลิ๊กเลยค่ะ >< 

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1777560

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Unidentified_B จากทั้งหมด 16 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 21:41

    ไม่รู้จะเม้นอะไรดีแต่ขอกริ๊ดไว้ก่อน กริ๊ดดดดดดดดดด

    #2
    0
  2. #1 etoilesbrise
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 23:16

    คุณหมอลีขี้หึง พอโมโหหึงแล้วต้องนั่งตักสินะคะ5555 นี่ว่าคงไปต่อกันบนรถแน่นอน ดูหมอคิมจะค้างมากๆ /ขอบคุณที่แต่งมากนะคะ สองคนนี้เหมาะกับลุคคุณหมอมากจริงๆ

    #1
    0