Engineering of Love - ขอโทษนะ แต่นายน่ารักว่ะ

ตอนที่ 9 : Engineering of Love (06) - New Feeling [100%] (RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 พ.ค. 59

 

[White's Part]

 

เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนผมได้ไปหา 1 ในแก๊งจุฑาเทพเพื่อให้ทำงานคณิตอันแสนวุ่นวายของลูกพี่ลูกน้องผม พร้อมกับของแถมคือโดนแป้งเย็นโบ๊ะใส่หัวเต็มๆ หลังจากตอนนั้นมาผมว่าหอพวกมันดูหรูดีนะ แถมยังน่านอนอีกตังหาก ก็เลยหาโอกาสไปหาพวกนั้นซะเลย

และก็วันนี้ตอนบ่ายผมว่างด้วย ผมเลยตัดสินใจมาหาไอ้เท็นที่เป็นเพื่อนสมัย ม.ปลาย ก็เจอกับมันหลายรอบอยู่นะ แต่ผมไม่เคยได้คุยกับมันจริงๆจังซักที ความจริงแล้วผมก็ชวนไอ้พีชมาด้วยนะ แต่มันดันขอตัวไปนอนที่ห้องซะงั้น

 

"ไอ้เท็น อยู่รึเปล่า กูไวท์เองนะ"

 

แกร๊ก!

 

"อือ... คิดยังไงมาหากูได้" อื้อหือ...ตอบได้งัวเงียมาก เพิ่งตื่นรึไงวะเนี่ย

 

"ก็มาเที่ยวหามึงไง"

"งั้นมึงเข้ามาก่อนละกัน เดี๋ยวกูเปลี่ยนเสื้อก่อนแป๊บ"

 

เออ...ก็ดีเหมือนกัน สารรูปมันจะได้พอดูได้บ้าง ไม่ใช่แบบกระดุมเสื้อเหลือแค่ 2 ตัวล่างที่ติดอย่างงี้ (ขนาดนี้มึงถอดเสื้อเลยเถอะ) กางเกงที่เชือดรัดห้อยไปห้อยมาจนแทบไม่เหลือมาด

ระหว่างที่รอมันเปลี่ยนเสื้อผ้าและเข้าห้องน้ำ ผมก็นั่งเล่นบนเตียงมันนี่ล่ะ นุ่มดี หลังจากนั้นมันก็ออกจากห้องน้ำมานั่งอยู่ข้างๆผม

 

"บอกตรงๆนะ ห้องมึงแม่งโคตรรก"

"ห้องชายโสดไง ไม่เคยได้ยินรึไง?"

"แต่ถ้ารกเว่อร์แบบนี้ กูว่าถ้าจะได้โสดจนขึ้นคานแน่ๆ"

"เออน่า ก็กูอยู่คนเดียวนี่ ขึ้เกียจจะตายชัก"

 

ตอนแรกๆ ผมก็นั่งคุยกับมันอยู่ พอเริ่มเมื่อย ผมก็เลยเอนตัวลงไปนอนบนเตียงมันเลย

 

"เท็น ช่วงนี้มึงได้กลับไปลำปางบ้างป่ะ?"

"คงไม่ล่ะ เพราะกูกลับไปตั้งแต่งานกีฬาสีของโรงเรียนละ"

"โห่ว...กลับไปเมื่อไหร่ก็ไม่บอกกู กูจะได้ไปด้วย"

"ก็กูไม่รู้ว่ามึงก็เรียนอยู่ที่นี่เหมือนกันนี่หว่า เลยไม่ได้บอก"

"เออโทษทีๆ ที่ไม่ได้มาบอกมึง แล้วมึงไม่มีเรียนหรอ?"

"วันนี้กูมีเรียนแค่เช้า แล้วมีงล่ะ?"

"กูเรียนตอนบ่ายโน่นล่ะ"

 

แต่ห้องมันก็ดูรกจริงๆนะ นอกจากเตียงมันที่ผมนอนอยู่แล้ว อีกเตียงที่ว่างก็มีแต่กองหนังสือกับชีทของมันล้วนๆ ตามพื้นห้องก็มีกองเสื้อมันบ้าง กางเกงมันบ้าง กระเป๋ามันอีก ไม่เว้นแม้แต่กางเกงบ็อกเซอร์

ผมเลยเสนอมันว่าตอนว่างๆแบบนี้ให้มันจัดห้องซะ มันก็บอกว่าจะจัดก็ได้ แต่ผมต้องช่วยมันจัดด้วย (อ่าว ไอ้นี้...) นับว่าเห็นแก่เพื่อนนะ ผมช่วยมันเก็บให้ก็ได้

 

"โห...ของอะไรเยอะแยะเต็มตู้เย็นวะ กลิ่นอีกแม่ง"

"ก็กูลืมทิ้งบ้างอะไรบ้าง"

"ขวดน้ำมึงก็เยอะจริง จะเอาไปทำพิพิธภัณฑ์หรอวะ?"

"ก็กูขี้เกียจหอบลงไปทิ้งข้างล่างนี่หว่า"

 

ตายละครับ คุณชายเท็น ว่าผมนี้ขี้เกียจแล้วนะ แต่อันนี้ออกแนวขี้เกียจตัวพ่อก็เลยจริงๆ

 

"คราวนี้ก็เหลือไอ้หนังสือตะลุยโจทย์ PAT 3 เล่มหนาๆนี่ดิ จะให้กูเอาไว้ไหน"

"เออ...เอาไว้บนตู้นั้นละกัน"

"กูเอื้อมไม่ถึง" หลังจากที่ผมลองเขย่งขึ้นไปดูแล้วมันไม่ถึงจริงๆ แต่ไม่ใช่ผมเตี้ยนะถ้าให้ถึงแค่ขอบตู้ข้างบนน่ะได้แต่อันนี้มันมีหนังสือกองซ้อนกันอีกก็เลยเอื้อมไม่ถึง

"งั้นเอาเก้าอี้ตรงนั้นปีนขึ้นละกัน" ห๊ะเก้าอี้พลาสติกนั่นเนี่ยนะ ถล่มขึ้นมาก้นผมไม่หักแย่เรอะ!?

"จับดีๆนะเว้ย อย่าแกล้งกู"

 

ผมบอกมันพร้อมกับเอื้อมมือเอาหนังสือที่ว่าวางซ้อนลงไปกับหนังสือที่มีอยู่แล้วข้างบน โห...หนังสือข้างบนนี้มีมาเป็นเซตตั้งแต่  Entrance  A-NET  PAT 1  PAT 2  ประมาณ 5-6 เล่ม หลังจากนั้นผมก็วางหนังสือ PAT 3 ลงไป แต่แล้ว...

 

"เชี่ย...หนังสือถล่ม ไอ้เท็น ว้ากกก..."

"หะ...อะไรนะมึง เชี่ยยย..."

 

โครม !!

 

 

- - - - -

 

[Ten's Part]

 

ผมเรียกสติคืนอีกครั้ง หลังจากหายนะกองหนังสือมหาภัยที่ถล่มลงมาทับใส่ผมและไวท์แบบเต็มๆ แถมแต่ละเล่มก็ไม่ใช่เบาๆซะด้วย หนาอย่างกับสมุดปกเหลือง

ลำพังหนังสือไม่เท่าไหร่หรอก แต่ไอ้คนที่ทับผมอยู่นี่ดิ โหย...น้ำหนักใช่ย่อย

 

"ไวท์ มึงลุกดิ๊ กูหนัก"

"ก็หนังสือทับกูอยู่อ่ะ จะให้กูลุกยังไงวะ"

ผมก็เลยได้ค่อยๆชันตัวขึ้นมา เพื่อไวท์กับกองหนังสือเลื่อนลงไปที่ขาผมแทน

 

"งั้นก็เคลียร์หนังสือเอาไปกองไว้ข้างๆก่อนละกัน เดี๋ยวกูค่อยเก็บเองก็ได้"

ผมก็ช่วยหยิบหนังสือที่ตกมาใกล้ๆผมออกไปไว้ข้างๆ มีอยู่เล่มนึงที่ทั้งผมและไวท์เอื้อมมือไปจับพร้อมกันพอดีและไวท์ก็เงยหน้าขึ้นมาที่ระดับสายตาของผมพอดี

 

ตอนที่อยู่ ม.ปลาย ไวท์ก็ดูเป็นเพื่อนผมปกติธรรมดาๆ แต่ตอนนี้เหมือนกับว่ามันมีออร่าขึ้นมายังไงยังงั้น ดวงตาสีดำกลมสวย ริมฝีปากเรียวชมพูออกแดงๆ ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นผู้ชายนะ เสร็จผมแน่ๆ

 

"นี่มึงจะเล่นเกมส์จ้องตากับกูอีกนานมั้ยเนี่ย?"

"หะ...เอ่อ โทษทีๆ กูลืมตัว"

"ทำเป็นละครไทยไปได้ จ้องตาแล้วจะสปาร์คกับกูงั้น?"

"พูดมากน่า ลุกได้ละมึง ก่อนที่เหน็บจะเริ่มขึ้นขากูละ"

ผมกับไวท์ลุกขึ้นมานั่งคุยกันอีกครั้ง แต่คราวนี้นั่งบนพื้นห้องแทน

 

"ว่าแต่ พวกมึงทั้ง 5 คนรวมกลุ่มกันได้ยังไงวะแต่ละคนนี้เห็นเป๊ะๆทั้งนั้น"

"ก็ตอนนั้นวันปฐมนิเทศกูได้นั่งข้างไอ้เซฟพอดี ส่วนไอ้แฝดสองคนนั้นตอนนั้นโรงอาหารโต๊ะมันเต็มก็เลยได้ไปขอนั่งกับพวกมันสองคน ส่วนไอ้เจมส์นี้ ไอ้เซฟมันบอกกับกูว่ามันอยากหารูมเมทมาแชร์ค่าห้องกับมันและเห็นไอ้เจมส์ดูเหมือนยังไม่สนิทกับใครเลย ก็เลยเข้าไปหามันนี่ล่ะ"

"แล้วบังเอิญแม่งหน้าตาดีกันหมด ได้ข่าวว่ามีฐานะกันซะด้วย"

"แน่นอนโดยเฉพาะกู รวยและหล่อที่สุดในกลุ่ม"

"แหม่ กระจกหน่อยมั้ยครับเพื่อน?"

"อย่าเลย เดี๋ยวส่องเห็นคนหล่อว่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆ"

"มั่นหน้าจังเลยนะมึงเนี่ย"

 

"แล้วมึงล่ะ ดูเปลี่ยนไปจากตอน ม.ปลาย มากเลยนะมึง"

"ก็ตอน ม.ปลาย เรียน รด.งี้ ใช้ให้ไปยืนกลางแดด จนถ่านหินจะเรียกว่าเพื่อนได้แล้วมั้ง ไหนทรงผมเกรียนอีกให้กูไว้ตั้งแต่ ป.4 ยัน ม.6 น่าเบื่อจะแย่"

"อ่อ...เลยกะบำรุงเต็มที่ว่างั้น บำรุงจนมีคนทักผิดว่าเป็นผู้หญิง"

"กูเป็นผู้ชายเว้ย"

 

จริงๆนะ ในตอนแรกที่เจอกันถ้าไม่สังเกตดีๆ ผมก็นึกว่ามันเป็นผู้หญิงธรรมดาที่ไว้ผมสั้นแค่นั้น ไหนจะเรื่องที่ไอ้เซฟมาเล่าให้ฟังที่มีเด็กประถมฯมาทักมันผิดว่าพี่สาวอีก คิดแล้วยังแอบขำไม่หาย

 

"แล้วมึงยังไม่มีแฟนหรอเบ้าหน้าแบบมึงกูว่าน่าจะมีสาวๆมาติดบ้างล่ะ"

"มีมั้ยก็มีอยู่ แต่ก็อย่างว่า ไม่มีใครที่กูถูกใจซักคน แล้วมึงล่ะไวท์"

"ของกูนี่หนัก ไอ้ที่เข้ามาติดกูส่วนมากเป็นผู้ชายนี่ดิ แถมไอ้พีชกับไอ้นิวสองคนนั้นก็ไม่ต่างกับกูนักหรอก ดีนะแม่งที่ไอ้เพ้นท์ไม่โดน ไม่งั้นครบแก๊ง"

"ฮ่าๆๆๆ ก็ดูพวกมึงแต่ละคนในแก๊งนี่ดิเหมาะกับการปกป้องใครซะที่ไหน เหมาะกับให้ใครมาปกป้องซะมากกว่าแต่ยกเว้นไอ้เพ้นท์คนนึงนั่นล่ะ"

 

ให้ผมเดานะ ผมว่าไอ้นิวล่ะจะไปก่อนคนแรกเพราะเป็นคนที่บอบบางที่สุด แถมนิสัยค่อนข้างดูเงียบๆกว่าทุกคนในแก๊งด้วย ส่วนไอ้ไวท์กับไอ้พีชที่มีนิสัยเหมือนผู้ชายขึ้นมาหน่อยอันนี้เดายากว่าใครจะเป็นรายถัดไป แต่ที่แน่ๆ 3 คนนี้จะต้องไปตรงใจใส่ผู้ชายคนไหนซักคนนี่ล่ะ

 

"กูว่ากูไม่เหมือนผู้หญิงตรงไหนนะ สูงตั้ง 170 ปลายๆ กล้ามกูก็มี ถึงจะไม่เยอะก็เหอะ นิสัยกูก็ไม่คล้ายเลยสักนิด"

ถ้าผมบอกมันไปจะโดนต่อยปากมั้ย เพราะว่ามันหน้าหวานไงจะบอกให้

 

"สงสัยมึงเสน่ห์แรงแน่ๆ"

"ตรงไหนวะ กูไม่เห็นว่ากูจะมีเสน่ห์ตรงไหนเล้ยยย... นี่ก็ใกล้จะตอนเย็นแล้ว มึงมีเรียนตอนบ่ายนี้ งั้นกูไม่รบกวนละ"

"เออๆ งั้นบ๊ายบาย"

 

หลังจากที่ผมไปส่งไวท์เสร็จแล้วก็หันกลับมาดูห้องตัวเอง อืม...น่าอยู่ขึ้นเยอะจริงๆ สรุปแล้วมันเป็นเพื่อนหรือแม่ผมวะเนี่ยทำซะเนี้ยบ ได้เพื่อนดีเป็นศรีแก่ตัวจริงๆ

 

ผมจะบอกให้อีกอย่างนึงว่าไอ้ไวท์นอกจากหน้ามันจะหวานแล้ว มันยังมีเสน่ห์ของมันซ่อนอยู่จริงๆนะ เพียงแต่มันยังไม่รู้ตัวเท่านั้นเอง ถ้าจับมันแต่งหน้าแต่งตัวดีๆนะ น่าฟัดมากเลยจะบอกให้

 

- - - - - - - - - -

 

ครบ 100% แล้ว สวัสดีอีกรอบนึงหลังจากหายหน้าหายตาไปนานเลย 5555

 

พออ่านมาถึงตอนนี้อาจจะมีหลายคนกำลังงงกับเรื่องที่กำลังดำเนินอยู่ว่าสรุปแล้วใครจะคู่กับใคร ไวท์จะลงเอยกับใคร เรื่องนี้มีกี่คนและมีกี่คู่ ก็เลยมาอธิบาย + สปอยล์เล็กน้อยว่าเรื่องนี้มีทั้งหมด 12 ตัวละคร กับ 4 เรื่องราว (หรือ 4 คู่นั่นเอง) คู่แรก (พาร์ท Engineering) จากที่แปะไว้หน้าเรื่องก็พออาจจะบอกเป็นนัยๆแล้วว่าไวท์จะคู่กับแก๊งวิศวะทั้ง 5 คนเลย (6P) แบบไวท์เหมาเรียบ ส่วนคู่สอง (พาร์ท Arts) ก็คือคู่ของเพ้นท์กับนิวซึ่งก็ได้ลงไปแล้วตอนนึง ส่วนคู่ที่ 3 กับคู่ที่ 4 ก็จะค่อยๆทยอยเปิดตัวออกมาตามพล็อตเรื่องแน่นอน แต่จะยังไม่ขอบอกว่าจะเป็นคู่ของใคร ให้รีดเดอร์ทายกันไปก่อน 5555

 

ส่วนจำนวนคนในเรื่องตั้งแต่เริ่มเรื่องมาถึงตอนนี้มีทั้งหมด 9 คน แบ่งเป็นแก๊งคณะวิศวะ 5 คน (เซฟ เจมส์ เท็น ฟาร์ม ไฟล์ท) แก๊งคณะอักษร 4 คน (ไวท์ พีช นิว เพ้นท์) และมีอีก 3 คนที่จะค่อยๆออกมาพอดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆ ซึ่งทั้ง 12 คนนี้มีคู่ลงตัวแน่นอน // สปอยล์อีกนิดนึงว่าใน 3 คนที่ว่านี้บางคนมีอยู่ในเนื้อเรื่องที่ผ่านมาแล้วด้วยน้า

 

WRITING (50%) : 1 NOV 2015
WRITING (100%) : 6 NOV 2015
EDIT : 23 MAY 2016

50 ความคิดเห็น

  1. #33 Tapnomak_Taehyung (@tm_12345) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 22:25
    เห้ยๆ อยู่ลำปางอ่อ อยู่เหมือนกันเลย //ผิดดดดดด
    #33
    0
  2. #15 Panita Thaweerat (@cream_thaweerat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 20:56
    กลับมาต่ออีกไวๆนะไรท์
    #15
    0
  3. #14 Panita Thaweerat (@cream_thaweerat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 20:44
    โอ่ววววว รอไรท์ฯค่ะรุสึกค้างๆอ่ะเเบบต่อไปหวังว่าจะมีอะไรฟินๆนะไรท์ฯอร้าย//มโน555
    #14
    0