Engineering of Love - ขอโทษนะ แต่นายน่ารักว่ะ

ตอนที่ 6 : Engineering of Love (04) - Open House Open Heart (RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ก.ค. 59

 

[White's Part]

 

ผ่านไปแล้ว 2 อาทิตย์ หลังจากที่ผมได้เจอกับไอ้เท็นและผองเพื่อนของมันอีก 4 คน จริงๆแล้วผมก็รู้อยู่นะว่าไอ้เท็นเรียนอยู่ที่มอนี้มาตั้งแต่แรก คงมีแต่มันที่ไม่รู้ว่าผมก็เรียนที่นี่ล่ะมั้ง เพราะว่าไอ้เท็นและไอ้พีชสอบติดที่นี่ในรอบรับตรง ส่วนผมแอดมิชชั่นตามมาทีหลังจากนั้นอีกที

 

หลังจากวันนั้นพวกเราทั้ง 9 คนก็สนิทกันขึ้นเรื่อยๆ ทั้งอัพเกรดประโยคคำพูดจากขั้นธรรมดามาเป็นยุคพ่อขุน และอีกอย่างหนึ่งก็คือแก๊งของพวกผมก็เป็นที่พูดถึงต่อใครหลายคนในมอมากขึ้น ซึ่งก็แน่นอนว่ากลุ่มดั้งเดิมของผมก็มีไอ้เพ้นท์อยู่แล้วและยิ่งได้อีก 5 คนนี้มาเติมอีก จนบางครั้งหน้าที่เสริมของผมคือเป็นไปรษณีย์ที่คอยมารับส่งของหรือแม้แต่มาขอไอดีไลน์ อินสตาแกรม ยันเฟซบุ๊คให้กับบรรดาสาวเล็ก สาวใหญ่ และสาวเทียมทั้งหลาย

 

และก็ในเดือนหน้านี้ทางมหาวิทยาลัยจะมีงาน Open House หรืองานเปิดบ้านประจำปีนั่นเอง โดยก็คือแต่ละคณะสาขาก็มีเปิดงาน จัดนิทรรศการ กิจกรรมต่างๆ ให้กับบุคคลทั่วไปรวมทั้งน้องๆในวัยเรียนตั้งแต่วัยอนุบาลจนถึงวัยมัธยมศึกษา และอีกอย่างหนึ่งช่วงนี้ก็เป็นช่วงใกล้สอบ GAT/PAT รอบแรกของปีแล้วด้วย จะได้ถือเป็นแรงผลักดันน้องๆละกันนะครับ

 

ด้านหน้ามหาวิทยาลัยก็มีป้ายนิเทศหรือบอร์ดขนาดใหญ่ที่แบ่งเป็นช่องๆไว้ ให้แต่ละคณะสาขาเอาไว้ประชาสัมพันธ์กิจกรรมต่างๆ ละก็แน่นอนว่างาน Open House ครั้งนี้ ทุกคณะก็ต้องใช้บอร์ดด้านหน้านี่ล่ะ 

พวกเราทั้ง 4 คน อย่างที่รู้ๆกันก็คือก็มาช่วยเขาจัดบอร์ดเหมือนกัน และตอนแบ่งหน้าที่พวกเราก็โชคดีที่ได้มาจัดบอร์ดข้างหน้ามหาวิทยาลัย (มอนี้มีบอร์ดอยู่ 4 ด้านตามประตูเข้า-ออกหลักๆ)

 

ความจริงแล้วก็ไม่ได้มีพวกผมแค่ 4 คนนะ ก็มีคนอื่นๆรวมแล้วประมาณ 20 กว่าคน ด้วยที่ว่าพวกเราก็จัดตกแต่งบอร์ดกันมาได้ซักพักจึงแยกย้ายกันไปพักกัน โดยไอ้พีช ไอ้นิว ไอ้เพ้นท์แยกย้ายไปหาของกิน ส่วนผมที่ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ก็นั่งเล่นและเดินดูบอร์ดของคณะอื่นๆไปก่อนละกัน โดยบอร์ดคณะอักษรศาสตร์ของผมจะอยู่ระหว่างของคณะวิทยาศาสตร์และคณะบริหารธุรกิจซึ่งตอนนี้ก็แยกย้ายไปพักกันหมดเหมือนกัน

 

ระหว่างที่ผมกำลังเดินดูบอร์ดของแต่ละคณะอยู่ ก็ถึงบอร์ดของคณะวิศวกรรมศาสตร์พร้อมคนที่ผมคุ้นๆหน้า คุ้นๆตาคนหนึ่งเข้าพอดี

 

'ไอ้เซฟมึงขยับมันขึ้นไปหน่อยดิ'

'ไหนตรงนี้ใช่ปะ?'

'ไม่ใช่ สูงไป'

'งั้นตรงนี้'

'ต่ำไป เอาขึ้นไปอีก'

'อ่ะ ตรงนี้'

'เบี้ยวว่ะ เขยิบไปทางซ้ายดิ๊'

'โห เยอะแยะจังวะไอ้ทิว'

'อย่าบ่น ทำไป ก็ใครใช้ให้มึงตัวสูงนี่หว่า ติดเสร็จก็พักได้ละมึง กูขอไปหาอะไรกินก่อนล่ะ'

 

หลังจากที่ดูไอ้เซฟมันวุ่นวายกับการติดรูปฟันเฟืองบนบอร์ดมาพักใหญ่ๆ ผมก็เลยเข้าไปทักมัน

 

"ว่าไงไอ้เซฟ มาจัดบอร์ดกับเขาด้วย?"

"อ้าว สวัสดีมึง แน่นอนเขาขอร้องมากูก็เลยมาทำให้นี่ล่ะ"

"แล้วอีก 4 คนนั่นล่ะ ไปไหนกันหมด"

"ไอ้เจมส์กับไอ้ฟาร์มได้บอร์ดด้านตะวันออก ไอ้เท็นได้บอร์ดด้านหลัง ส่วนไอ้ไฟล์ทนั้นสถิตอยู่ที่หอ"

 

ระหว่างที่เราสองคนคุยกันผมก็เหลือบมองไปดูบอร์ดอื่นบ้าง นอกจากบอร์ดคณะเกษตรศาสตร์กับนิติศาสตร์ที่ยังพอมีคนกำลังทำงานอยู่บ้างแล้วที่เหลือก็หายไปพักกันหมด ทำให้แถวๆนี้เหลือพวกผมก็อยู่แค่ 2 คนนี่ล่ะ

 

"แม่ครับ เค้ามีงานอะไรกันอ่ะ?"

"งานเยี่ยมชมมหาวิทยาลัยอะไรซักอย่างนี้ล่ะลูก ลองถามพี่ๆเขาดูสิ"

 

ผมหันไปตามเสียง ก็เห็นแม่ลูกคู่หนึ่งกำลังเดินมาหาพวกผมพอดี ผมก็เลยเป็นฝ่ายรับหน้าก่อน

 

"ว่าไงหนูน้อย มีอะไรอยากถามเอ่ย?"

"พี่สาวครับ เค้ามีงานอะไรกันน่ะ"

 

เอ่อ...เดี๋ยวนะครับน้อง พี่เป็นผู้ชายแล้วน้องดูยังไงจนเห็นพี่เป็นผู้หญิงไปได้เนี่ย ยังไม่รวมกับเจ้าบ้าข้างหลังที่กำลังยืนอั้นขำอยู่อีกด้วย ช่างมันเถอะ เด็กมันยังเล็กอยู่ก็งี้ล่ะ

 

"มหาวิทยาลัยที่นี่เค้ามีงานให้ทุกคนมาเที่ยวน่ะ แบบอยากเห็นอะไรในนี้ก็มีหมดเลย"

"จริงหรอ แล้วผมจะเห็นอะไรบ้างอ่ะ"

"ก็มีตั้งแต่เครื่องมือคุณหมอ-พยาบาล โมเดล ห้องทดลอง คอมพิวเตอร์ เกมต่างๆ เยอะแยะมากมาย รวมทั้งท้องฟ้าจำลองย่อมๆกับห้องโดยสารเครื่องบินจำลอง"

"ว้าวๆ ผมอยากขึ้นเครื่องบินๆ"

"แบบนี้รึเปล่าเอ่ย..."

พูดจบผมก็อุ้มเจ้าเด็กนั่นขึ้นมาแล้วโยกไปมาแหม่ ดูท่าจะชอบด้วยนะ โชคดีที่เจ้าเด็กนี่ตัวเล็ก ไม่งั้นผมก็ไม่กล้าเล่นแบบนี้หรอก เรื่องเด็กๆนี่ถ้าให้ผมรับหน้าพอได้นะ แต่ถ้าให้ไปดูแลนี้คงไม่ไหวผมไม่ใช่คนที่ใจดี ใจเย็นขนาดนั้นหรอก

 

 

[Save's Part]

 

ตอนนี้ระหว่างที่ไอ้ไวท์กำลังเล่นเป็นเครื่องบินให้เจ้าเด็กนั่นอยู่ ผมก็ยืนคุยกับคุณแม่ไปบ้างอะไรบ้าง คุณแม่ก็บอกว่าเจ้าเด็กนั่นอยู่ชั้น ป.โรงเรียนอยู่ใกล้ๆมอนี่เอง ถึงว่าทำไมถึงทักไวท์เป็นพี่สาวไปได้ ฮ่าๆๆๆ และก็คนที่ปกติดูนิ่งๆเรียบๆอย่างไอ้ไวท์ ไม่รู้ว่าจะมีมุมน่ารักกับเด็กแบบนี้เหมือนกัน

 

"อยากบินสูงกว่านี้มั้ยเอ่ย??"

"อยากครับๆๆ"

"งั้นเราเปลี่ยนมาเป็น Jumbo Jet กันเถอะ" ไวท์ส่งเจ้าเด็กนั่นมาให้ผม ก่อนที่จะรับช่วงเป็นเครื่องบินให้เจ้าเด็กน้อยต่อสักพัก แล้วก็ค่อยส่งคืนให้คุณแม่ไป

 

"ยังไงก็อย่าลืมมางานของพวกเรา เดือนหน้านี้ด้วยนะครับ" ผมบอกกับคุณแม่

"จ้า ไม่ลืมแน่นอนเลย และดูเหมือนว่าเจ้านัทจะชอบมากซะด้วย"

"เป็นไงเด็กน้อย ชอบมั้ย?" ไวท์ถามเจ้าเด็กที่ชื่อนัทนั้นบ้าง

"สนุกมากเลยฮะ"

 

"ว่าแต่พี่สองคนเป็นแฟนกันหรอ?" หืมเจ้าเด็กนี่อยู่ๆดีก็ถามขึ้นมาซะอย่างนั้น

"แฟนที่ไหน ไม่ใช่หรอกน่าา เพื่อนกันเองน้อง" ไวท์บอกกับเจ้าเด็กนั่นไป

"อ่าว หรอ ผมว่าพวกพี่เหมาะสมกันนะ คนนึงหล่อ คนนึงน่ารักงี้"

"ฮ่าๆๆ เจ้าหนู พวกพี่ก็เป็นแค่เพื่อนกันนั่นล่ะ" ผมลูบหัวเจ้าเด็กนั่นพร้อมกับส่งคืนให้คุณแม่ไป

 

หลังจากที่เราโบกมือลาสองแม่ลูกนั่นแล้ว ไม่นานนักฝนที่ไม่เคยมีทีท่าว่าจะตกก็กระหน่ำมาจากไหนไม่รู้ เท่านั้นล่ะทุกคนบริเวณนั้นต่างวุ่นวายอลหม่านรีบเก็บของกันหมด ผมก็รีบเก็บอุปกรณ์ต่างๆใส่กล่องพลาสติก ส่วนไวท์ก็วิ่งไปที่บอร์ดคณะอักษรก่อนที่จะวิ่งกลับมาผมอีกทีหนึ่ง แต่ด้วยความที่ว่าพื้นมีตะไคร่น้ำอยู่หน่อยๆ ไวท์ก็เลยลื่นจนเกือบล้ม โชคดีที่ผมคว้าไว้ทัน หน้าของไวท์เลยชนกับอกของผมแทนที่จะหน้าทิ่มกับพื้น

 

"เป็นอะไรรึเปล่ามึง?"

"กูไม่เป็นอะไรหรอก ขอบคุณมึงมาก"

 

ละก็ที่บอร์ดพอมีหลังคายื่นออกมาให้พวกเราพอหลบฝนได้ ก็เลยไม่ต้องวิ่งตากฝนเข้าไปหลบในมอกัน

 

"ตกหนักแบบนี้ กว่าจะซาคงอีกนาน ไอ้เซฟมึงมีร่มป่ะ?"

"ไม่อ่ะ กูไม่ได้พกมาด้วย"

"โหย...งั้นกูคงต้องรออีกนานจนฝนซาสิเนี่ย" ไอ้ไวท์ยื่นมือออกไปรับฝน ที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดซักที

 

/...ฉันอ่อนแอทุกครั้งที่เราพบ ที่เราได้พบเจอ หัวใจฉันมันก็เพ้อ.../

 

/White/ ฮัลโหล

/Peach/ เออ...ตอนนี้มึงอยู่ไหน

/White/ ติดฝนอยู่กับไอ้เซฟที่บอร์ดหน้ามอแล้วพวกมึงล่ะ?

/Peach/ กู ไอ้นิว และไอ้เพ้นท์ ติดฝนอยู่หอนี่ล่ะ ว่าจะกลับเอามาของซะหน่อย

/White/ อืมๆ พวกมึงไม่ต้องกลับมาแล้วล่ะ อุปกรณ์พวกผู้หญิงเขามาเก็บไปละ ค่อยมาทำต่อพรุ่งนี้

/Peach/ โอเค ระวังนะมึง อยู่กลางสายฝน 2 คนแบบนี้จะสปาร์คกันเข้าให้

/White/  ตบปากมึงดีมั้ยแบบนี้ เออๆ แค่นี้ล่ะ ฝนซาเมื่อไหร่เดี๋ยวกูก็กลับละ

 

อาจจะสงสัยว่าทำไมผมได้ยิน 2 คนนี้คุยกัน เพราะเสียงโทรศัพท์ของไอ้ไวท์ดังมาก อย่างกับเปิดลำโพงพูด

 

พวกเรา 2 คนเริ่มค่อยๆหาที่นั่งรอระหว่างที่ฝนยังตกอยู่ ยืนนานๆพวกเราก็เริ่มเมื่อยกันบ้างแล้ว

 

"ง่วงจริง" ไอ้ไวท์หาวขึ้นมา และทำตาปรือๆ

"ไปทำอะไรมาล่ะนั่นถึงได้ง่วง"

"ก็เมื่อเช้ารูมเมทกูมันจะไปมาเก๊ากับญาติมัน และญาติมันก็ขึ้นมารับถึงห้องเลย"

"อ่อ แล้วรูมเมทล่ะเป็นไงมั่ง?"

"ก็ดีอยู่นะ ถึงแม้จะไม่ค่อยชอบอยู่ห้องบ่อยๆก็เถอะ"

 

ผ่านไปไม่นาน ผมก็รู้สึกถึงอะไรนุ่มๆบางอย่างมาหนุนที่ไหล่ผม หัวของไอ้ไวท์นั่นเอง ถ้าจะง่วงมากจริงๆ และไม่ทันไรไอ้ไวท์ซึ่งนอนอีท่าไหนไม่รู้จะนอนหนุนไหล่ผมอยู่ดีๆไหลตกลงมาที่ตักผมแทน และที่สำคัญเจ้าตัวยังไม่รู้สึกตัวด้วยนะ (ไหลลงมาชนใส่ตักผมขนาดนั้นแล้วนะ)

 

ดูๆไปแล้วไวท์ในบางมุมก็เหมือนผู้ชายที่บอบบาง อีกมุมก็เหมือนผู้หญิงหน้าหวานเล็กน้อย ไม่แปลกที่จะมีเข้าใจผิดไป รวมทั้งผมในตอนแรกและเจ้าเด็กนั่นด้วย ฮ่าๆๆๆ พอเริ่มมองก็ดูน่ารักดี แต่ยิ่งมองๆไปก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ

 

'น่ารักเป็นบ้า ถ้ามีแฟนได้น่ารักแบบนี้ก็น่าจะดีนะ'

 

เดี๋ยวนะ !! ไอ้เซฟมึงคิดอะไรอยู่เนี่ย จะกินเพื่อนตัวเองเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว...

 

 

"ไอ้เซฟฟฟ... กูมารับมึงแล้ว" เสียงเรียกมาจากทางหน้าประตูทางเข้ามอ ไอ้เจมส์กางร่มเดินมานี่เอง พร้อมกับถือร่มมาอีก 1 คัน

 

"ไอ้ไวท์ๆๆ ตื่นได้ละ ได้เวลากลับแล้ว" ผมปลุกไอ้ไวท์หลังจากที่นอนสลบบนตักผมไปเกือบ 20 นาที

 

"ทำไมพวกมึง 2 คนถึงได้มาติดฝนตรงนี้ได้วะ?"

"ก็กูกับไอ้ไวท์ไม่มีร่มนี่หว่า"

"งั้นก็ไอ้ไวท์เอาร่มนี้ไป ส่วนมึงกลับกับกูละกัน"

"อือๆ ขอบคุณ เดี๋ยวพรุ่งนี้ กูจะเอาคืนให้ตอนกินข้าวนะ" ไอ้ไวท์ตอบแบบงัวเงียเล็กน้อย ก่อนที่จะหอบของเดินกลับหอไป

 

"ทำไมถึงเหลือพวกมึงแค่ 2 คนได้ล่ะ?"

"ก็คนอื่นไปพักกันหมด เลยเหลือกัน 2 คนนี่ล่ะ และก็กูก็เริ่มหิวแล้วว่ะ"

"พอดีเลย พวกกูก็กำลังจะล้อมวงกินข้าวกันที่ห้องไอ้เท็นนี่ล่ะ พวกมันรอมึงอยู่ กูก็เลยบอกว่ามึงติดฝนและออกมารับมึงไงล่ะ"

.

.

.

 

"สิ้นสุดการรอคอยแล้วครับพี่น้องชาวไทย ชายเซฟของพวกเรามาแล้วว" พอผมเปิดประตูเข้าห้องไอ้เท็นไป ไอ้ฟาร์มก็ตะโกนแสดงความดีใจอย่างใหญ่หลวง (ขนาดนั้นเชียว)

 

"ตอนแรกนี่กูนึกว่าคงต้องรอให้ฝนหยุดก่อนล่ะมั้ง กูถึงจะได้กินหมูกระทะ" ไอ้ไฟล์ทพูดขึ้นต่อ ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้นจริงผมว่าพวกมันทั้ง 4 คนคงจะต้องรออีกนานเลยล่ะ (จนตอนนี้ฝนก็ยังไม่หยุดตก)

 

"ว่าแต่มึงไปติดฝนกับสาวที่ไหนมาวะนานจริง" ไอ้เท็นถามผมพร้อมคีบน้ำแข็งใส่แก้วให้ทีละคน

"สาวที่ไหน ผู้ชายด้วยกันนี่ล่ะ"

"เดี๋ยวนี้เปลี่ยนสเป็คมึงแล้วหรอไอ้เซฟ"

"กูหมายถึงว่าติดฝนอยู่กับไอ้ไวท์ตังหากเล่า..."

 

"อ่อ...งั้นหรอ ระวังนะ อยู่กลางสายฝนสองคนนานๆ เคมีเข้ากันนะมึง"

"บ้าละมึงไอ้ไฟล์ท คนบ้าอะไรจะสปาร์คกันภายใน 10-20 นาที"

"หรอ...อันนี้กูก็ไม่รู้สินะ ฮ่าๆๆๆ"

 

ถึงแม้มันจะพูดเล่นก็เถอะ ผมก็ยังอดสงสัยถึงความรู้สึกแปลกๆที่ก่อตัวขึ้นเมื่อกี้ไม่ได้เหมือนกัน มันคืออะไรกันแน่นะ ผมเองก็ยังไม่เคยเจอเหมือนกัน

 

- - - - - - - - - -

กราบสวัสดีทุกคนอีกครั้ง... หลังจากที่ห่างหายกันไปนานเป็นเวลาครึ่งเดือน เนื่องจากภารกิจเข้าค่ายอันแสนยาวนาน ถามว่าสบายมั้ยก็ไม่ ส่วนโหดมั้ยก็ไม่เชิง

 

ในแต่ละพาร์ทของช่วงนี้จะเริ่มติดตามเรื่องราวระหว่างไวท์กับแก๊งวิศวะแต่ละคน ถามว่าใครจะคู่กับใคร เรื่องราวจะลงเอยกันแบบไหน รอติดตามกันได้ในตอนต่อๆไปนะครับ....

 

WRITING : 20 SEP 2015
EDIT : 17 JUL 2016

50 ความคิดเห็น

  1. #39 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 23:21
    ลุ้นจังใครเป็นพระเอก
    #39
    0
  2. #9 ไนติงเกลสีดำ (@kingpai1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 17:22
    พักเยอะๆเน้อ และรอติดตามอยู่นะ*^*
    #9
    0
  3. #7 น่ารัก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 21:32
    ชอบมากค่ะน่ารักดี
    #7
    0