Engineering of Love - ขอโทษนะ แต่นายน่ารักว่ะ

ตอนที่ 4 : Engineering of Love (02) - Daily Life

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 พ.ค. 60

 

[White's Part]

 

หาาาาาววววว....

 

ผมหาวยาวๆอีกครั้ง ระหว่างมานั่งรอบรรดาเพื่อนๆของผมที่หน้าคณะ ตอนนี้ก็ 7 โมงครึ่งซึ่งผมก็อยู่ในสภาพที่ยังไม่ค่อยจะตื่นดีก็เถอะ (ต้องตั้งนาฬิกาปลุกซ้อนกัน 4 รอบถึงจะตื่นได้) ผมก็งงๆอยู่ว่าถึงผมจะนอนเร็วแค่ไหน แต่สุดท้ายตื่นมาก็ยังง่วงอยู่ดี  พอพูดละก็หาวหนักขึ้นอีก

 

เดี๋ยวรอให้พวกมันมาปลุกผมละกัน ผมขอฟุบกับโต๊ะตรงนี้ก่อนละ...

.

.

.

 

"โอ้ย!!" ผมสปริงตัวขึ้นมาหลังจากรู้สึกเหมือนมีคนโบกหัวผม พร้อมกับหันหลังกลับไปมอง

 

"เอาแต่นอนนะ มึงอ่ะ"

"ก็กูง่วงนี่หว่าทำไงได้  ขนาดเมื่อวานว่านอนไวแล้วนะ"

"จะนอนไวหรือนอนช้า  สุดท้ายกูก็เห็นมึงก็ง่วงอยู่ดีล่ะ" หลังจากพูดจบไอ้พีชก็นั่งลงข้างๆผม พร้อมกับยกมือถือของมันขึ้นมาเล่นเกมส์

 

"เอ้า สวัสดี ชายไวท์ ชายพีช  หน้าตาดูไม่สดใสกันเลยนะครับ" ไอ้นิวนั่งลงตรงข้ามผม และยกกองหนังสือและสมุดของมันมาตั้งไว้โต๊ะ

 

"อ่าว  แล้วไอ้เพ้นท์ล่ะมันไปไหน?" ผมเอ่ยถามไอ้นิว ที่ปกติมันกับไอ้เพ้นท์ไปไหนมาไหนตัวติดกันตลอด จนสาวๆในคณะอักษรจะจิ้นให้มันสองคนได้กันอยู่แล้ว

 

"ก็ทำหน้าที่ของมันเหมือนทุกครั้งนั่นล่ะ นู้น" ผมกับไอ้พีชหันไปตามที่ไอ้นิวบอก ก็พบกับไอ้เพ้นท์กับบรรดาสาวๆคณะอื่นที่กำลังถ่ายรูปกันอยู่ ซึ่งเป็นปกติของพวกผมไปแล้ว ก็มันเป็นถึง Prince of Freshy ของคณะเลยไม่แปลกถึงได้มีสาวๆมาขอถ่ายรูปบ่อยมาก จำได้ว่าตอนจับสายรหัสกัน พี่ๆผู้หญิงต่างพยายามลุ้นว่าใครจะได้มันไปเป็นน้องรหัส บทสรุปกลายเป็นมันได้พี่รหัสเป็นพี่ผู้ชายจากเอกภูมิศาสตร์เป็นงั้นไป

หลังจากที่เสร็จจากภารกิจเดือนจรัสแสงของมันแล้ว ไอ้เพ้นท์ก็กลับมานั่งที่ข้างๆไอ้นิว

 

"ขอโทษนะครับที่ให้ต้องรอ เผอิญช่วงนี้อีเว้นต์เยอะ"

"โหยย รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาทันทีทันใด"

"เป็นอะไรไปวะ ไอ้พีช?" ผมถามมันกลับ

"สงสัยกูจะแพ้แมงโม้แถวๆนี้ล่ะ ฮ่าาาาา"


หลังจากที่พวกเราพูดคุยอะไรกันซักพัก ก็ได้เวลาเข้าเรียนของพวกเรา ซึ่งตลอดเวลาที่ค่อยๆผ่านไปอย่างช้าๆ กับผมที่อยู่ในสภาพหลับใน ตายังมองอาจารย์สอนอยู่ แต่สมองผมช็อตไปเรียบร้อย  ก่อนที่ผมจะกลับฟื้นคืนสติของผมกลับมาก็ตอนที่ให้มีการจับกลุ่มทำงานกลุ่มละ 6 คน โดยขณะที่คนอื่นๆกำลังเขียนชื่อสมาชิกส่งกันอยู่นั้น ไอ้นิวก็ยื่นกระดาษมาให้ผมพร้อมกับรายชื่อทั้ง 6  อย่างเสร็จสรรพเรียบร้อย

 

- ธาราภัทร

- บุรินธร

- ณัฐกานต์

- รัฐศาสตร์

- จิระวัฒน์

- ภาสกร

 

"เหมือนเดิมนั่นล่ะ เอาไปส่งเลย" ไอ้นิววางให้บนโต๊ะก่อนที่ผมจะเอาไปส่ง

 

ปกติเวลาจับกลุ่มกันส่วนใหญ่พวกผมก็อยู่กัน 6 คนหน้าเดิมๆ นั่นล่ะครับ โดยไอ้นิวเขียนใส่กระดาษเตรียมไว้ จับกลุ่มเมื่อไหร่ก็ส่งเลย โดยในชื่อก็เรียงจากผม ไอ้พีช ไอ้นิว ไอ้เพ้นท์ ส่วนอีกสองคนสุดท้ายก็เป็นเพื่อนที่ไม่เชิงสนิทมากเท่าไหร่ จะมารวมกลุ่มก็เมื่อแบ่งกลุ่มทำงาน ส่วนเวลาอื่นผมก็ไม่รู้กับมันสองคนนะ

 

"ไอ้เพลิง ไอ้ไนท์ พวกมึงอยู่กลุ่มกับพวกกูนะ" ไอ้พีชบอกอีกสองคนนั้น

 

"โอเค ของอย่างนี้มันแน่อยู่แล้ว" ไอ้ไนท์หันกลับมาบอกพร้อมกับถอดแว่นตาออก โดยที่ไอ้เพลิงก็นั่งอยู่ข้างๆมันในสภาพใกล้จะหลับเต็มที

 

ผู้ชายในสาขาของผมไม่ใช่มีแค่พวกผม 4-6 คนนะ โดยรวมๆก็มี 12 คน เวลาจับกลุ่มส่วนใหญ่ก็ออกแนวกลุ่มชายล้วนกับกลุ่มหญิงล้วนตลอด ทายว่าอีกไม่นานอาจารย์คงจะได้เป็นคนแบ่งกลุ่มให้กับพวกเราเองแน่ๆ

 

พอเวลาพักกินข้าวก็ไม่มีอะไรมากมาย เราก็นั่งกัน 4 คนเหมือนเดิม

 

"สวัสดีทุกคน" เสียงใสดังขึ้นระหว่างพวกเรา 4 คนกำลังกินข้าวกันอยู่

"อ้าว ใหม่ สวัสดีๆ" ผมทักทายกับผู้หญิงตัวเล็ก ใส่เหล็กดัดฟันสีฟ้า ก็คือเพื่อนร่วมสาขาผมนั่นเอง

"จะมาจีบไวท์อีกแล้วหรอ?  ใหม่ ฮ่าาาาาๆๆ" ไอ้เพ้นท์พูดขึ้นจนเรียกเสียงหัวเราะจากอีก 2 คนที่กำลังกินข้าวอยู่

เรื่องล้อไม่ใช่อะไรหรอกคือผมกับใหม่เรารู้จักกันก่อนที่จะมาเรียนที่นี่โดยบังเอิญ และความบังเอิญก็พาทำให้ผมกับใหม่มาเรียนที่นี่เหมือนกันและสาขาเดียวกันด้วย พอไอ้พีชเล่าให้ไอ้พวกนี้ฟังเท่านั้นล่ะ พอผมกับใหม่เจอกันทีไรเป็นอันล้อทุกที

 

"ไม่ใช่ซักหน่อยน่าาา มาหาทั้ง 4 คนนั่นแหละ"

"ทั้ง 4 คนเลยงั้นรึ? เรื่องไรอ่ะ" ไอ้นิวเป็นคนถามต่อ

"คือเดือนหน้ารู้กันอยู่ใช่ป่ะ?  ว่า ม. ของเราจะมีงาน Open House ประจำปี แล้วทีนี้ทุกคณะต้องจัดป้ายประชาสัมพันธ์ตรงบอร์ดทั้ง 4 ทิศตามประตูทางเข้าหลักของ ม. โดยของเราได้บอร์ดตรงประตูทางเข้าด้านหน้า ม. เลย คือตอนนี้กลุ่มเรายังขาดคนอยู่น่ะ พวกแกสนใจมาจัดบอร์ดจัดป้ายรึเปล่า?"

 

"จัดบอร์ด  อืม...ก็น่าสนใจ" ไอ้พีชพูดพร้อมกับครุ่นคิดอยู่บ้าง

"โอเค งั้นตกลงทั้ง 4 คนนี่ล่ะ ว่าไงกัน?" ไอ้เพ้นท์บอกพร้อมถามกับพวกผมที่เหลือ ซึ่งพวกเราก็ตกลงเป็นอันเรียบร้อย

 

ตกเย็นพวกเราทั้ง 4 คนก็ออกมาอะไรกินข้างนอก โดยวันนี้พวกเราเลือกที่จะไปกินชาบูในห้างกัน  ซึ่งเราตกลงกันไว้ว่าพวกเราจะมาหาของกินกันในห้างประมาณซักเดือนละ 2-3 ครั้งพอ ไม่ใช่อะไรหรอก ก็เพราะประหยัดเงินกันนั่นแหละ (ยกเว้นว่าถ้าได้แฟนรวยนั่นก็โชคดีไป)

 

"หยิบจานเนื้อตรงนั้นมาให้หน่อยกูหน่อยดิ" ผมบอกไอ้พีชที่นั่งติดอยู่สายพานเลื่อนให้รอหยิบจานเนื้อที่กำลังจะเลื่อนมาตรงที่โต๊ะผมพอดี

แต่แล้วก็ยังช้ากว่าป้าที่ยังอยู่ฝั่งตรงข้ามเอื้อมมาฉกเอาไปเฉยเลย ได้ข่าวว่าฝั่งป้าก็มีไม่ใช่หรอ เอื้อมมือมาฉกจากฝั่งผมไปทำไมนั่น...


"มนุษย์ป้า พวกนี่แม่ง..." ไอ้พีชพูดขึ้นเบาๆ ก่อนที่จะหยิบจานลูกชิ้นมาให้ผมแทน

"ช่างป้าแกเหอะ  กูจะลุกไปเอาซูชิ มึงเอาอะไรป่ะ?" ผมบอกก่อนที่มันจะส่งสายตาพิฆาตมนุษย์ป้าเอาซะก่อน

"งั้นเติมน้ำให้กูหน่อยละกัน"

 

หลังจากนั้นผมก็เดินกลับมาที่โต๊ะพร้อมกับยื่นแก้วให้มัน พอผมวางจานซูชิเท่านั้นล่ะไอ้พีชมันก็คีบไปกินเฉย

 

"แหม่ คุณพีชครับ ไม่คิดจะออกไปเอาซูชิเองหน่อยหรอ?"

"ไม่ล่ะ แย่งมึงกินนี่แหละ อร่อยกว่าเยอะ"

 

ผมกับไอ้พีชก็คีบซูชิเข้าปากสลับกับการเล็งจานที่จะเลื่อนมาผ่านโต๊ะผม เพื่อจะได้ฉกทันก่อนมนุษย์ป้าจะเอื้อมมือหนวดปลาหมึกมาอีกรอบ

 

"ไอ้พีช จานสีส้มข้างหลังจานลูกชิ้นนั้นน่ะมึง"

"ได้เลย ไม่รอดกูหรอก หึ"

บางครั้งไอ้พีชก็แอบรุนแรงนะ ฉกระยะประชิดซึ่งหน้ากับมนุษย์ป้าเลย (โหดชิบ) ส่วนไอ้นิวกับไอ้เพ้นท์ก็บรรจงกับการตกแต่งวัตถุดิบบนหม้อชาบู แต่บางครั้งการคีบเนื้อ คีบลูกชิ้นใส่จาน มันก็ไม่ต้องนั่งใกล้กันขนาดนั้นหรอกมั้ง แบบถ้าเกิดพวกมันเงยหน้าเข้าหากันนี้จูบปากกันได้เลยนะนั่น

 

"แลดูมีแต่เนื้อๆยังไม่รู้อ่ะ ใส่ผักหน่อยมะ?"

"อะงั้นเอานี่ไป" ไอ้เพ้นท์ยื่นตะกร้าผักให้ไอ้นิว

"แค่นี้พอรึยัง หรือเอาอีก?"  ไอ้นิวหันหน้ามาหาไอ้เพ้นท์ แต่แล้ว...


นั่นไงอย่างที่ผมบอกนั่งใกล้กันแบบนั้น  เงยหน้าหันมามาปากไอ้นิวก็ชนกับปากไอ้เพ้นท์พอดี ก่อนที่ไอ้นิวจะรีบผละปากออกและหันหน้าหลบไปอีกทาง

 

"โทษทีๆ ไอ้เพ้นท์ กูไม่ได้ตั้งใจนะมึง"

"ไม่เป็นไรน่า กูก็ไม่ได้ระวังเหมือนกัน"

 

หลังจากโต๊ะมนุษย์ป้าหนวดปลาหมึกนั่นลุกกันไปหมดแล้ว พวกผมก็ได้นั่งกินกันอย่างปกติสุขจนได้

 

"ไอ้นิว มึงเป็นอะไรรึเปล่าวะ?" ไอ้พีชเอ่ยถามมันขึ้นมา ทำให้ผมหันไปหาไอ้นิว และผมพบว่าหน้ามันกำลังแดงมาก เหมือนคนไม่สบายหนัก


"นั่นดิ หน้ามึงโคตรแดงมาก" ผมพูดพร้อมกับมองหน้าแดงระเรื่อของมัน

"กูไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย พวกมึงไม่ต้องเป็นห่วงหรอก"

"ไม่สบายก็บอกนะเว้ย กูจะได้พามึงกลับหอ" ไอ้พีชบอกกับมันอีกครั้ง

"ขอบคุณๆ แต่กูไม่เป็นอะไรหรอก"

"ไม่เป็นอะไรแน่นะ" ไอ้เพ้นท์พูดพร้อมกับเอามือทาบหน้าผากไอ้นิว

"เออแหละ กูสบายดีละน่า"

 

ผมก็ว่ามันคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง เพราะพอผ่านไปเรื่อยๆ มันก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรที่เหมือนว่ามันไม่สบายและหน้ามันก็ค่อยๆ หายแดงลง หลังจากนั้นพวกเราก็เช็คบิลและแยกย้ายกันกลับห้องเป็นอันว่าจบภารกิจกินอิ่ม นอนสบายไปอีก 1 วัน


- - - - - - - - - -
กลับมาพบกันอีกครั้งทุกสุดสัปดาห์ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์เช่นเคย 555555 มาอัพให้ซะดึก พาร์ทนี้ออกแนวการเล่าถึงชีวิตประจำวันของไวท์และผองเพื่อนอีก 3 คน ในรั้วมหาวิทยาลัย เช่นเดียวกับแก๊งของหนุ่มๆวิศวะทั้ง 5 คนในพาร์ทก่อนๆ

อย่างที่บอกว่าช่วงนี้มีแต่กิจกรรมๆเยอะแยะเต็มหมด โดยเฉพาะมหกรรมการสร้างความแตกแยกอย่างกีฬาสี 555555 จะปฏิเสธก็ไม่ได้จะโดนแอนตี้เอา ถ้าหมดภารกิจอันแสนวุ่นวายเมื่อไหร่ไรต์อาจจะมาอัพในวันธรรมดาสลับกับช่วงศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ให้นะทุกคน

WRITING : 29 AUG 2015
EDIT 1 : 30 AUG 2015 (แก้คำผิด และแก้ช่องไฟที่ไม่สมบูรณ์ใน app)
EDIT 2 : 12 MAY 2017
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #37 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 23:11
    ทำไมนิวหน้าแดงกันนะ
    #37
    0
  2. #4 ไนติงเกลสีดำ (@kingpai1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 23:02
    น่ะ....น่ารักกกกกก!!~~~~~มาต่อไวๆนะค่ะฟินนนนนนง่า~~~~
    #4
    0