Engineering of Love - ขอโทษนะ แต่นายน่ารักว่ะ

ตอนที่ 32 : Political Science of Love (02) - Feel

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ม.ค. 61


[Peach's Part]

พอเข้าใกล้ฤดูหนาวบางครั้งอากาศก็ดูแปลกไปในบางวัน อย่างเช่นวันนี้ที่อยู่ๆฝนก็เทลงมาอย่างหนักต้อนรับแต่เช้าแถมดูเหมือนจะไม่หยุดง่ายๆ

และในความพีคยิ่งกว่าคือทำไมต้องมาตกตอนที่ผมไม่มีร่มด้วยวะ จนได้ติดฝนอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อในมหาวิทยาลัยตัวเองแบบนี้จนได้ เซ็งโว้ย

ตอนนี้ผมคิดว่าจะให้ใครสักคนมารับผมกลับหอ เริ่มต้นจากโทรหาเพื่อนรักตั้งแต่สมัยมัธยมอย่างไอ้ไวท์ก็แล้วกัน

"ฮัลโหลมึง มาหากูหน่อยดิ"
"ไอ้ไวท์มันยังไม่ตื่น" ปรากฏว่ากลายเป็นเสียงไอ้เท็นที่ตอบสายผมแทน

/Peach/ อ่าวหรอวะมึง
/Ten/ อือ จะให้กูปลุกมันมาคุยมั้ย
/Peach/ ไม่ต้องๆ กูไม่มีอะไรละ

จบข่าวครับคุณผู้ชม ว่าแต่ทำไมไอ้เท็นถึงรับโทรศัพท์แทนได้วะ ช่างเถอะแฟนกันจะรับโทรศัพท์กันก็ไม่ได้แปลกอะไร หลังจากนั้นผมจึงโทรไปหาเพื่อนร่วมแก๊งที่เหลืออีก 2 ชีวิตต่อ

/New/ ว่าไงมึง
/Peach/ อยู่ไหนวะ
/New/ บิ๊กซีพระราม 4
/Peach/ แล้วไอ้เพ้นท์ล่ะ
/New/ อยู่กับกูนี่ล่ะ

/Paint/ ว่าไง มีธุระอะไรกับกูหรอครับคุณพี่
/Peach/ เออไม่มีอะไรละคุณน้อง แค่นี้นะ

จบไปอีกสาย ลืมไปว่าไอ้สองตัวนี้ 90% มันต้องอยู่ด้วยกันเสมอ นึกว่าไอ้เพ้นท์จะอยู่ที่ห้องจะได้ใช้ให้มันมารับ จนเหลือสายสุดท้ายของผมละนั่นก็คือไอ้ไนท์เพื่อนร่วมคลาส ที่เวลามีงานกลุ่มพวกผมมักดึงมาอยู่ด้วยกันตลอด

/Night/ ไงพีช
/Peach/ กูติดฝนอยู่ร้านสะดวกซื้อตรงคณะรัฐศาสตร์ มารับกูหน่อยได้ป่ะ
/Night/ กูก็ติดฝนอยู่โรงอาหารคณะอักษรศาสตร์เหมือนกันล่ะว่ะ
/Peach/ อ่าวชิบ แล้วไอ้เพลิงล่ะมันพอมารับกูได้ป่ะ

/Ploeng/ กูก็ติดฝนอยู่ตรงนี้เหมือนกันครับ 
/Peach/ เออเอาเข้าไป แค่นี้ล่ะพวกมึง

สรุปเจ๊งเรียบ ทั้งไอ้ไนท์และไอ้เพลิงต่างก็ติดฝนอยู่เหมือนผมเป๊ะ สุดท้ายผมคงต้องรอให้ฝนซาลงไปเองสินะ เฮ้อ เพราะครั้นจะโทรไปหาเหล่าเดอะแก๊งวิศวะอันนี้ก็น่าจะเกินไปหน่อยสำหรับผมอ่ะนะ

ผมนั่งลงตรงเก้าอี้ยาวข้างร้านสะดวกซื้อและนั่งคิดเรื่อยเปื่อยไประหว่างที่รอให้ฝนหยุด ซึ่งนอกจากจะไม่หยุดง่ายๆแล้วแถมยังมีฟ้าแลบฟ้าร้องมาเต็ม ขออย่ามีฟ้าผ่าเพราะแค่นี้ก็เกินพอแล้ว ผมเป็นคนที่ไม่ถูกกับฟ้าผ่าเช่นเดียวกับไอ้ไวท์ สมัย ม.ปลาย เวลาเจอทีไรปิดหูปิดตาแทบไม่ทัน และก็ยังมีคนที่คอยหัวเราะผมกับไอ้ไวท์อย่างไอ้เท็นอีกด้วย

พูดถึงไอ้ไวท์กับไอ้เท็น ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เรื่องของมันกับแก๊งคุณชายวิศวะพวกนั้นไปถึงไหนแล้ว แต่จำได้ว่าอีกไม่นานมันก็คงต้องเลือกแล้วว่าใครคือมือวางอันดับ 1 ผมเองก็รู้สึกดีใจกับไอ้ไวท์นะว่าได้รับความรักดีๆจากทั้ง 5 คนนั้นมันจะได้มีเป็นตัวเป็นตนสักที

ส่วนไอ้นิวกับไอ้เพ้นท์ อันนี้ก็ลงเอยกันไปเรียบร้อยเป็นคู่ที่ทำให้คนในคณะอิจฉากันไป ทั้งที่จริงๆแล้วมันสองคนไม่ได้หวานเฟ้ออะไรกันขนาดนั้นนะ น่าจะเป็นเพราะองค์ประกอบต่างๆมันทำให้ลงตัวพอดีและตรงตามลักษณะที่ผู้หญิงชอบจิ้นผู้ชายกันเอง

ไอ้ไนท์กับไอ้เพลิงเพื่อนร่วมคลาส แทบจะคล้ายกับไอ้นิวกับไอ้เพ้นท์ทุกประการ เวลาไปไหนหรืออยู่ที่ไหนจะต้องมีอีกคนอยู่ด้วยเสมอ จะรอดูว่ามันจะสปาร์กเข้าหากันเหมือนคราวไอ้นิวกับไอ้เพ้นท์รึเปล่า

ตัดภาพไปที่ไอ้ปิงสมบัติคณะพยาบาลที่เป็นรูมเมทผม ไอ้นี่มันไปปิ๊ง Princess of Freshman ของคณะนิเทศศาสตร์แต่ดันไม่กล้าทำอะไรสักอย่างทั้งที่มันก็เป็น Prince of Freshman ของคณะพยาบาลศาสตร์ด้วยซ้ำ แถมอีกฝ่ายก็เป็นผู้หญิงด้วยไม่ต้องหนักใจอะไรเยอะแยะ

และปิดท้ายที่ผมผู้ซึ่งไม่มีเชี่ยอะไรสักอย่าง เคยมีผู้หญิงมาถามจีบผมบ้างอยู่นะแต่ก็ไม่ได้อะไรต่อ แล้ว 2 ครั้งหลังสุดที่มาจีบผมก็ดันเป็นผู้ชายด้วยกันซะอีก ทั้งครุศาสตร์ปี 1 ยันรุ่นพี่สถาปัตยกรรมศาสตร์ปี 3 จนผมคิดว่าโชคชะตาของผมน่าจะลงเอยเป็นผู้ชายด้วยกันจนแล้วจนรอดทั้ง 2 คนนั้นก็ไม่ใช่สำหรับผม โดยเฉพาะรุ่นพี่สถาปัตย์ปี 3 คนนั้นที่ผมลองเปิดใจคุยกันดูแต่ก็ยังไม่ใช่อยู่ดี

สุดท้ายแล้วความรักของผมมันจะเป็นแบบไหนก็ช่างเถอะหรือมันอาจจะไม่มีเลยก็ได้ วันๆหนึ่งผมก็ไม่ได้รู้จักใครมากหรอกอยู่กับแก๊งตัวเองบ้าง พูดคุยกับแก๊งคุณชายวิศวะของไอ้ไวท์ หรือเพื่อนคนอื่นๆบ้างนิดหน่อย

"สงสาร ติดฝนหรอครับ"

แล้วก็ไอ้เวรนี่อีกคน ดันมาตอนจังหวะชวนอารมณ์เสียพอดี

"เออ ขอบคุณ" ผมตอบสั้นๆไป ก่อนที่มันจะมานั่งข้างผมเฉยเลย

พูดถึงไอ้บ้านี่ ตั้งแต่ผมรู้จัก(แบบไม่ตั้งใจ)กับมันมาก็มีเรื่องให้ประสบพบเจอกันตลอดถึงแม้ไม่ค่อยอยากจะเจอก็เถอะ ไปไหนใน ม. ก็มีสาวๆเป็น FC ถึงจะไม่เยอะเท่าแก๊งคุณชายวิศวะพวกนั้นเท่าไหร่แต่ก็มีพอสมควร ก็ยอมรับว่ามันหน้าตาดี ขาว สูง แต่นิสัยนี้แบบ...

"หน้าหงอยจังวะ" ดูมันพูดกับผมแต่ละที
"ติดฝนจะให้กูร่าเริงหรือยังไง" ผมตอบกลับ

"นั่งดีๆดิ" ผมบอกมัน
"กูก็นั่งของกูอยู่ดีๆ อะไรของมึง" อยู่ดีๆแป๊ะอะไร ขยับมาเบียดกูทีละนิดเนี่ยนะ

"ให้ใครมารับสิ" มันบอกผม
"ถ้ามีและมาได้ก็ดีอยู่หรอก"
"หรือไม่ก็เรียกแฟนมึงมารับ"
"ไอ้ฟาย กูมีที่ไหนวะ"

"อ้าวหรอก็เห็นเพื่อนมึงมีกันหมดแล้ว แล้วมึงล่ะ? อยู่บนคานต่อ?" แต่ละประโยคนี้แบบ... น่าต่อยปากแม่งจริงๆ
"คนอย่างกูอยู่คนเดียวได้ว่ะ ไม่เห็นจะต้องมีแฟ..."

เปรี้ยง !

.
.
.

"ลืมตาได้แล้วมึงอ่ะ" เสียงจากไอ้เต๋าทำให้ผมลืมตาขึ้นมา

ก่อนจะพบว่าตอนนี้สภาพของผมคือกระโดดขึ้นกอดไอ้เต๋าเต็มตัว ชนิดทั้งมือทั้งขา

"เฮ้ย !!" ผมอุทานพร้อมรีบผละตัวออกจากมัน

"ฮ่าๆ ขี้กลัวขนาดนี้ จะอยู่คนเดียวได้หรอวะ" มันถามผม
"เออ กูตัวคนเดียวมาตั้งแต่ไหนแต่ไรละ"
"แน่ใจ?"
"เอออ่ะดิ ฟ้ามันก็ไม่ได้ผ่าบ่อยหรอกน่า กูไม่เป็..."

เปรี้ยง !

และแล้วก็เข้าลูปเดิมคือผมโผเข้ากอดไอ้เต๋าอีกจนได้ ฟ้าเวรนี้จะมาผ่าอะไรเยอะแยะคนยิ่งกลัวๆอยู่

"กลัวก็บอกมาเถอะ ไม่ต้องปากแข็ง"
"อือ มึงก็เห็นๆกันอยู่" ผมบอกไป

"แล้วอันนี้คืออะไร จะหลอกแต๊ะอั๋งกูหรือยังไง" ไอ้เต๋าพูดพร้อมกับจับแขนด้านซ้ายของผม ที่ปรากฏว่ามือผมล้วงผ่านช่องระหว่างกระดุมเข้าไปในเสื้อมันเรียบร้อย

"เอ้ย เปล่า กูไม่ได้ตั้งใจ" ผมรีบดึงมือกลับ

"แอบชอบกูอยู่ล่ะสิ" มันบอก
"เป็นเอามากนะมึงอ่ะ"
"ถ้าให้เทียบกูกับพี่เขตสถาปัตย์ปี 3 นั่นใครหล่อกว่า?" เอาอดีตมาย้ำอีกไอ้นี่
"ที่แน่ๆไม่ใช่มึงแน่นอน" ผมตอบพร้อมเลิกคิ้วใส่มันไป
"โห่...ใจร้ายจังวะ"

"เดี๋ยวดิ จะไปไหนวะ" ผมคว้ามือมันไว้หลังจากที่มันลุกขึ้น
"ก็ไปแล้วอ่ะดิ"
"เฮ้ยเดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไป" ผมลุกขึ้นพร้อมกับดึงแขนมันเอาไว้

"งอนเป็นเด็กไปได้ สรุปว่ามึงหล่อกว่าก็ได้อ่ะ" ผมพูด ก่อนที่ไอ้เต๋าจะกลับมานั่งกับผมต่อพร้อมทำหน้ากวนส้นเท้าใส่ผมอีก

ถ้าไม่ติดว่าฟ้าแม่งจะผ่าอีกตอนไหนไม่รู้ กูคงไม่ง้อมึงหรอก

- - - - -

"ฝนเริ่มหยุดละ ไปเหอะ" ไอ้เต๋าพูดพร้อมกับหยิบร่มออกมากาง

"เอ้า มึงมีร่มก็ไม่บอกกู"
"มีแล้ว แต่เมื่อกี้เสียงฟ้าร้องขนาดนั้นมึงคงไม่ไปหรอก" เออว่ะ ก็จริงของมัน

ผมกับไอ้เต๋าเดินกางร่มออกจากร้านสะดวกซื้อ ก่อนจะเดินมาถึงโรงรถใกล้ๆคณะนิติศาสตร์ซึ่งฝนหยุดตกพอดี

"ขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่ง" ไอ้เต๋าบอกกับผม ก่อนที่ผมจะขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์มัน ก็ดีเหมือนกันเพราะผมจะได้ไม่ต้องเดิน

"เดี๋ยว มึงจะพากูไปไหน" ผมถามมันระหว่างที่ติดไฟแดงอยู่ แต่เป็นคนละทางที่กลับหอ
"กูบอกมึงตอนไหนว่าจะกลับหอเลย"
"เอ้าไอ้เวรนี่ ทำอย่างกับกูมีเวลาเหลือเฟือไปไหนมาไหนกับมึงหรือยังไง"
"เออน่า แป๊บเดียว ไม่นานหรอก" หลังจากมันพูดจบ สัญญาณไฟเขียวก็ขึ้นพอดี

.
.
.

"คิดอะไรถึงพากูมาที่นี่ได้" ผมถามมันหลังจากจอดรถเป็นที่เรียบร้อย
"ก็ว่ามาหาอะไรกิน เลยพามึงมาด้วย"
"แล้วพากูทำไม มึงมาคนเดียวก็ได้"
"อย่าลืมว่ามึงยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง"
"แต่กูก็ยังไม่หิว" ผมบอกพร้อมกับคิดว่ามันรู้ได้ยังไงวะ ว่าผมยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง
"ทำไมชอบดื้อกับกูจังเลยวะ อย่างน้อยมาเดินเป็นเพื่อนกูก็ได้น่า" มันบอกก่อนจะคว้ามือผมเข้าไป

หลังจากนั้นข้อความจากมือถือผมเข้าพอดี ทำให้ผมหยุดเพื่อเปิดดู

ข้อความแรกจากไอ้เพลิงที่ส่งข้อความมาถามว่ายังจะให้ไปหาอยู่ไหม ซึ่งช้าไปละมึง ไอ้เต๋าลากกูมาอยู่โลตัส พระราม 4 เรียบร้อย

อีกข้อความหนึ่งเป็นของไอ้ไวท์ที่ถามผมว่ามีอะไรรึเปล่า อันนี้ผมก็บอกว่าไม่มีอะไรแล้วอยู่กับผัวมึงไปเถอะ

จะว่าไปโลตัสพระราม 4 ก็อยู่ตรงข้ามกับบิ๊กซีพระราม 4 ไอ้นิวกับไอ้เพ้นท์จะเห็นผมรึเปล่าวะ มันสองคนคงกลับไปก่อนหน้าแล้วมั้ง

"อ่ะ ของมึง" ไอ้เต๋ายื่นบัตรสีเขียวๆบางๆมาให้ผม
"ถ้าหิวก็กิน แต่ถ้าไม่พอเติมเองนะ" มันพูดจบก่อนจะเดินเข้าฟู้ดคอร์ทไป

ด้วยความที่ผมยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงด้วย แน่นอนว่าสุดท้ายไม่เหลือ

"แหมไม่หิวจริงๆ กูล่ะเชื่อเลย" มันพูดแซะผมหน่อยๆ แต่ช่างมันเถอะก็มันเริ่มหิวจริงๆ
"เออน่า แล้วรู้ได้ยังไงว่ากูยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง" ผมถาม
"ตอน 10 โมงครึ่งกูลงหอตามหลังมึงมา เห็นมึงนั่งอยู่ร้านข้าวข้างหน้าหอ เลยเดาว่าหลังจากนั้นคงไม่ได้กินอะไรต่อ"

"อือตามนั้นล่ะ เก่งจังวะตอนนี้ที่คณะมึงวิชาเรียนสืบคดีอยู่หรอ?"
"ฮ่าๆๆ คนหล่ออย่างกูก็งี้ล่ะนะ" ไอ้ตี๋เวรนี้ตอบได้แบบน่าเอาน้ำซุปราดหน้ามึงจริงๆ


"กูใช้ไป 55 บาท" ผมบอก ก่อนที่กำลังนับเงินตัวเองในมือ
"เก็บเงินมึงเถอะ ออกให้" มันบอกผม
"เออแปลกว่ะ โดนฝนจนกลายเป็นโหมดพ่อพระไปแล้วหรอวะ"

"มึง กูขอเวลาสักหน่อยได้ไหมวะ" ผมถามไอ้เต๋า หลังจากนึกอะไรบางอย่างได้
"เออได้ๆ"

ที่ผมนึกขึ้นได้ก็คือยังไม่ได้ซื้อของเข้าห้องตัวเองเลยไหนๆก็ไหนๆละ โทษทีนะเพื่อนมึงพากูมาที่นี่เอง ฮ่าๆๆ

"เลือกนานจังเลยวะ" มันบอกผม หลังจากที่ผมยืนพิจารณาอยู่ตรงชั้นผงซักฟอกมาซักระยะ
"เดี๋ยวดิ กูกำลังนึกว่าจะใช้อันไหนอยู่"
"กูเลือกให้ ใช้แบบนี้" ไอ้เต๋าเดินไปชั้นใกล้เคียงกัน ก่อนจะหยิบน้ำยาซักผ้าสูตรน้ำมาให้ผม 2 ถุง
"เฮ้ย ได้หรอวะ" ผมถามหลังจากเห็นมันเอามาวางในตะกร้าแบบงงๆ
"ได้ดิ กูก็ใช้แบบนี้"
"แต่มันแพงกว่ารึเปล่าวะ"
"ตอนนี้ 1 แถม 1 คุ้ม เชื่อกู" มันบอกผม

ผมเลือกซื้อของอีกไม่นานก่อนจะจ่ายเงินแล้วกลับ เพราะใจหนึ่งก็เกรงใจไอ้เวรนี่เหมือนกันที่มันต้องพาผมกลับด้วย แถมวันนี้เป็นอะไรของมันไม่รู้ดูมันดีกับผมแบบแปลกๆ พอถามมันว่าเป็นอะไรก็ตอบมาว่าเบื่อเถียงกับผมแล้วแค่นั้น

สัญญาณไฟแดงยังคงนับถอยหลังตามปกติ พร้อมกับบรรยากาศตอนเย็นครึ้มๆหลังจากฝนหยุดตก แต่ผมกับรู้สึกมีความสุขขึ้นมาแบบแปลกๆไม่เข้าเหมือนกัน

"วางไว้ตรงนี้แหละ เดี๋ยวกูไลน์เรียกไอ้ปิงลงมาช่วย" ผมบอกมันหลังจากนั้นเดินเข้าหอมาแล้ว
"ไม่ต้องเรียกมันมาขึ้นๆลงๆหรอก กูนี่แหละจะช่วย"
"หรอ เออตามใจ"

"โอเค ขอบคุณที่มาส่งกู" ผมบอกมันหลังจากถึงหน้าห้องแล้ว
"อือ โอเคๆ" มันบอกก่อนเดินกลับห้องไป พร้อมกับโบกมือให้

แต่มันยิ้มส่งท้ายให้ผม แล้วผมก็เสือกยิ้มไปกับมันอีก เออแปลกดีเป็นบ้าอะไรกัน

"หูย ช้อปใหญ่หรอครับ" เสียงต้อนรับจากรูมเมทผมที่กำลังนั่งเล่นมือถืออยู่
"เออ มึงบอกกูเมื่อเช้าเองไม่ใช่หรือยังไง" ผมตอบไอ้ปิงกลับไป
"แม่งถุงอย่างเยอะ แล้วมึงไปยังไงวะ"
"กูไปกับเพื่อนพอดี มันก็เลยมาส่ง"

"เหรอ นึกว่าไปกับไอ้เต๋าซะอีก"
"หะ? อะไรของมึง" ผมบอกกลับไป ถึงแม้ผมจะไปกับมันมาจริงๆก็เถอะ
"ไม่รู้หรือยังไง เขาจิ้นมึงสองคนให้ได้กันอีกคู่นะเว้ย"
"เหอะ ฝันทั้งนั้น" ผมพูดก่อนทิ้งตัวลงบนเตียง พร้อมกับเปิดมือถือก่อนจะดูว่ามีข้อความที่ค้างไว้ไม่ได้อ่าน

LINE Group : เราสองสามสี่คน [4]

NatthaNew send a photo...

/NatthaNew/ มีคนแอบนัดเดทกัน
/PaintingKung/ คู่รักใหม่แอบคบกัน แต่โดนสื่อจับได้นะครับ 5555
/WorldWide_White/ 55555 เอาแล้วๆ
/NatthaNew/ ว่าละ ไอ้ที่เกลียดกันส่วนใหญ่มันจะต้องลงเอยด้วยกันหมด
/WorldWide_White/ รอเจ้าตัวชี้แจงครับ @PeachPlay
/PaintingKung/ 5555

รูปที่ว่านั้นก็คือรูปที่ผมกำลังซ้อนมอเตอร์ไซค์มันอยู่ ระหว่างที่กำลังรอกลับรถเลี้ยวเข้าห้าง

ชิบหายเพื่อนรักเล่นกูเข้าให้แล้วไง แม่งเอ้ยยยย สรุปคือตอนผมไปนั้นไอ้นิวกับไอ้เพ้นท์ยังไม่กลับหรอกหรอวะเนี่ย

- - - - - - - - - -
ส่งพีชมารับไม้ต่อจากไวท์นิดนึง ช่วงนี้ให้ไวท์ได้พักเบรกกันหน่อยๆนะครับ 555

WRITE : 22 JAN 2018

50 ความคิดเห็น