Engineering of Love - ขอโทษนะ แต่นายน่ารักว่ะ

ตอนที่ 15 : Arts of Love (03) - Peek (RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ต.ค. 59

 

[Paint's Part]

 

"เพ้นท์..."

 

ผมหยุดจากการนั่งติดกระดุมเสื้อนักศึกษาตัวเอง และหันไปตามเสียงเรียกซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากเพื่อนร่วมห้องของผมนี่เอง

 

"ทำไมวะมึง? มีอะไรรึเปล่า"

 

ไอ้นิวไม่ตอบแต่กลับเดินเข้ามาหาเรื่อยๆ และมาหยุดที่ตรงหน้าผมพอดี ผมว่ามันแปลกไปนะที่มาเงียบๆแบบนี้มันเป็นอะไรไปรึเปล่า? แต่ไม่ทันที่จะถามอะไร ไอ้นิวก็จับหน้าผมไว้และก้มลงจูบกับผม เฮ้ยเดี๋ยวๆ แบบนี้มันต้องมีอะไรไม่ปกติซักอย่างแล้วล่ะ เดี๋ยวก่อนนน....!!!

.

.

.

.

 

เฮือก !!!

 

"เป็นอะไรของมึงเนี่ย ไอ้เพ้นท์?"

"ไอ้นิว มึง..."

"เออ ก็กูไงแล้วไงวะ ฟุบหลับจนจำเพื่อนตัวเองแล้วไม่ได้รึไง?"

อ่าว สรุปเมื่อกี้นี้ผมฝันไปเองหรอ? เฮ้อ...ไอ้เราก็ตกใจหมด ก็อยู่ดีๆถ้าเพื่อนตัวเองโผล่เข้ามาจูบให้เป็นใครก็ต้องตกใจเหมือนกันล่ะน่า

 

"แล้วไอ้พีชกับไอ้ไวท์ล่ะ?" ผมเอ่ยถามไอ้นิวที่กำลังกินข้าวเช้าอยู่ตรงข้ามผม เพราะตั้งแต่สะดุ้งตื่นขึ้นมาผมก็ยังไม่เห็น 2 คนนั้นเลย

"ยืนอึ้งอยู่ข้างหลังมึงนั่นล่ะ"

 

"ไงครับชายเพ้นท์ ฝันร้ายรึยังไง?"

"เออนั่นดิ กูกับไอ้ไวท์ว่าจะย่องมาแกล้งมึงซะหน่อย แต่มึงแม่งสะดุ้งตื่นก่อนซะงั้น"

"เออ ประมาณนั้นล่ะมั้ง" ผมตอบกลับไป ก่อนที่ทั้ง 2 คนจะนั่งลงตาม โดยที่ไอ้ไวท์นั่งข้างผมและไอ้พีชนั่งข้างไอ้นิว

 

"เดี๋ยวนี้วารสารของมหาวิทยาลัยมีคอลัมน์ดูดวงด้วยแล้วหรอวะ?" ไอ้พีชพูดขึ้นระหว่างที่กำลังอ่านวารสารมหาวิทยาลัยในมือมันไปด้วย

"จริงดิ ไหนกูดูหน่อยๆ" ไอ้ไวท์ดูท่าทางจะสนใจเลยชะโงกหน้าเอื้อมไปดูกับไอ้พีช

"จะแม่นรึเปล่าก็ไม่รู้ ไหนมึงลองอ่านของแต่ละคนให้ฟังดูหน่อยดิ" ไอ้นิวพูดต่อ

"อือ ก็ได้ เรียงตามอายุละกัน ก็เป็นไอ้ไวท์ กู มึง และไอ้เพ้นท์" ไอ้พีชเลยกางวารสารบนโต๊ะและค่อยๆอ่านของแต่ละคนไป เชื่อมั้ยครับว่าคนที่ตัวใหญ่ที่สุดในกลุ่มอย่างผม เอาเข้าจริงๆอายุน้อยกว่าเพื่อนตัวเล็กทั้ง 3 คนซะอีก

 

"กูจะเริ่มจากมึงก่อนนะไอ้ไวท์..."

 

'...ราศีกรกฏ - CANCER

 

ในช่วงนี้อาจจะมีคนที่เริ่มตกหลุมรักคุณเข้าให้และพยายามจะเข้าหาคุณอย่างแนบเนียนโดยที่คุณยังไม่รู้ แต่คุณไม่ต้องกังวลไปเพราะเขาคงไม่กล้าทำอะไรมากนักระหว่างที่ยังไม่เปิดเผยตัว ไม่แน่ถ้าหากเขาเปิดเผยตัวออกมาแล้ว คุณอาจจะชอบเขาเหมือนกันก็ได้นะ...'

 

"ใครกันวะตกหลุมรักกู ไม่เห็นจะมี?"

"ไม่แน่หรอกมึง คราวก่อนๆก็มีรุ่นพี่ซุ่มมาเต๊าะมึงมาแล้วนี่"

"กูว่าคงไม่มีแล้วล่ะ กูก็ปฏิเสธหมดทุกกรณี"

"อืม เข้าหามึงแบบเนียนๆนี้...หรือจะเป็นไอ้พวกวิศวะ 5 คนนั้นวะ? ฮ่าๆๆๆๆๆ พวกมันก็หล่อดีเหมือนกันนะมึง"

"พอเลยไอ้พีชไม่มงไม่มีทั้งนั้นล่ะ อ่านของมึงต่อได้แล้ว"

 

'...ราศีตุลย์ - LIBRA

 

คุณอาจจะยังไม่เห็นคนที่คุณถูกใจหรือใครที่ถูกใจในช่วงนี้ แต่ถ้าเพิ่งเสียใจไปเพราะถึงจะมาช้าแต่ก็ดีกว่าไม่มา ดวงความรักของคุณเมื่อถึงเวลาก็จะมาแบบสายฟ้าแลบโดยคุณอาจจะไม่ทันตั้งตัวเลยก็ได้...'

 

"ของมึงนี้รักแบบสายฟ้าแลบเลยหรอวะไอ้พีช? ฮ่าๆๆๆๆ โหดจังวะ"

"แน่นอนอ่ะนะ เผอิญว่าหน้าตาแบบกูเนี่ยถ้าชอบก็ต้องรีบจีบ ไม่งั้นกูไม่มีคิวว่างให้"

"อ่อ...อย่างเช่นรุ่นพี่ที่คณะสถาปัตย์คนนั้นสินะ"

"เออน่า เงียบไปเลยไอ้ไวท์ มึงก็มีเหมือนกันล่ะน่า ต่อไปของไอ้นิวป่ะ?"

 

'...ราศีพิจิก - SCORPIO

 

ถ้าคุณกำลังชอบใครสักคนอยู่ แนะนำถ้าหากคุณกล้าที่จะบอกเขาไปมีโอกาส 60% ที่อย่างน้อยเขาจะไม่ตีจากคุณไปแน่นอน ถ้ายังไม่กล้าบอกตอนนี้ก็ไม่เป็นไร แต่ถ้านานเกินไประวังเขาจะหลุดมือไปนะ...'

 

"นั่นสิ ไอ้นิวตอนนี้มึงแอบชอบใครอยู่วะบอกพวกกูได้ยัง?"

"ไม่บอก ทายเอาเองละกันพวกมึง"

"นี่ล่ะน้าา....ไม่บอกพวกกูก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าไม่ไปบอกเขาระวังหลุดมือนะมึง"

"เออรู้อยู่น่า อีกไม่นานเดี๋ยวกูก็รวบรวมความกล้าไปบอกเองล่ะ เอ้า...อ่านต่อได้แล้ว"

 

'...ราศีกุมภ์ - AQUARIUS

 

ดวงความรักของคุณอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตัวคุณมากนัก และก็เชื่อว่าคุณน่าจะรู้แล้วล่ะถึงความรักของคุณคนนั้น ลองถามใจคุณว่าใช่รึเปล่า? ไม่แน่ใจก็ควรคิดดีๆ แต่ถ้าใช่แล้วก็แนะนำว่าให้ลุยเลย...'

 

"ใครกันนะ...ที่มาพิชิตใจ Prince of Freshman อย่างชายเพ้นท์ของเราได้"

"อือ...นั่นดิ กูก็อยากเห็นแล้วเหมือนกัน" ผมตอบไอ้ไวท์กลับไป

"แล้วบรรดาสาวๆที่เข้ามาหามึงบ่อยๆล่ะ?"

"เฉยๆครับผม ไม่ได้สนใจใครเป็นพิเศษ"

"แน่นอนล่ะ ก็แฟนมันนั่งอยู่ข้างหน้าแล้วนี่นา เนอะไอ้พีช ฮ่าๆๆ"

"แฟนบ้าบออะไร ไม่มีๆๆ"

 

ระหว่างที่ผมกำลังหันไปคุยกับไอ้ไวท์ที่นั่งข้างๆ ไม่ทันไรไอ้พีชก็กระโดดเข้ากอดไอ้นิวเฉยเลย อะไรของมัน

 

"หรือว่าคนที่มึงแอบชอบอยู่นี้แล้วไม่กล้าบอกคือกูวะไอ้นิว แหม...แอบชอบกูก็บอกไม่ต้องเขินนะเว้ย"

"หะ? ไอ้พีชเล่นอะไรของมึงวะเนี่ย ปล่อยกู..."

 

"นั่นดิ หรือว่าดวงความรักใกล้ๆของมึงอาจจะเป็นกูก็ได้นะไอ้เพ้นท์ ไหนกอดหน่อยมาา..." ไม่ทันไรไอ้คนข้างๆผมก็ทำตามด้วยการพุ่งเข้ากอดผมเฉยเลย ไอ้ 2 คนนี้จะเล่นกันเนี่ย

 

"ไม่เอา ไอ้ไวท์เป็นอะไรไปอีกคนวะเนี่ยมึง"

 

หลังจากที่ทั้งผมและไอ้นิวต่างคนเอามือดันหัวไอ้ไวท์กับไอ้พีชไว้ไม่นานนัก ในที่สุด 2 คนก็หยุดและกลับไปนั่งตามปกติ

 

"แหม่ กูก็แค่แกล้งมึงเล่นๆเองน่าไอ้นิว ไม่มีทางที่กูจะเป็นคนที่มึงชอบได้หรอก เนอะ ฮ่าๆๆๆๆ"

"ก็เหมือนกันล่ะนะไอ้เพ้นท์ กูกับไอ้พีชก็แค่แกล้งพวกมึงสองคนเล่นๆเอง ทำเป็นเหวอไปได้ กลัวพวกกูรึไง?"

"กูไม่ได้กลัวอะไรหรอก คือกูจะต้องรักษาอ้อมกอดของกูให้กับใครคนนั้นของกูอ่ะนะ ไม่อยากจะพูดเลย"

"โหยย...จะอ้วกว่ะไอ้เพ้นท์ ป่ะได้เวลาขึ้นเรียนแล้วพวกมึง"

.

.

.

 

"เป็นอะไรไป?" ผมเอ่ยถามคนที่นั่งอยู่ข้างๆผม หลังจากที่เห็นมีอาการเหม่อลอยไปได้สักพักนึงแล้ว

"ก็รู้สึกเบื่อๆ"

"แล้วเบื่ออะไรล่ะ?"

"ไม่รู้ดิอธิบายไม่ถูก เอาเป็นว่ามันเบื่อละกัน" ไอ้นิวตอบผมเสร็จพร้อมกับละสายตาจากวิวข้างนอกหน้าต่างและกลับเข้ามาสู่บทเรียนอีกครั้ง ส่วนโต๊ะข้างหน้าผมไอ้ไวท์ก็กำลังเอนหลังติดพนักเก้าอี้ ส่วนไอ้พีชก็เอาหน้าฟุบกับแผ่นชีทไปแล้ว

 

คนตัวเล็กกว่าที่นั่งข้างผมก็ยังเป็นคนตัวเล็กคนเดิมเหมือนเมื่อ 3 ปีก่อน ที่คอยมีผมตามติดไปด้วยอยู่ตลอดจนถึง ณ ตอนนี้ ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะว่าเราสองคนไปทันสนิทกันตอนไหน ครั้นรู้ตัวอีกทีเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันมาตั้งแต่ ม.4 เทอม 2 กันแล้ว

.

.

.

.

 

"คิดยังไงถึงพามาที่นี่ได้มึง?" คนตัวเล็กเอ่ยถามผม เมื่อผมพามาหยุดที่หน้าสนามกีฬาของมหาวิทยาลัยพอดี

"ก็เห็นตอนเช้าบอกว่าเบื่อไม่ใช่รึไง?"

"อือ...ก็เบื่อไง แต่สงสัยอยู่ว่าทำไมถึงพามาสนามกีฬาได้"

 

"เออ นั่นดิ พวกกูสองคนก็สงสัยเหมือนกัน" ไอ้ไวท์กับไอ้พีชที่เดินตามหลังมาก็ถามอีกเหมือนกัน ความจริงแล้วผมก็เป็นคนชวน(กึ่งๆลาก)สองคนนี้มาที่สนามกีฬานี่ล่ะ คือไหนๆก็จะมาแล้วก็มาให้ครบแก๊งค์หน่อยแล้วกัน

 

"ก็พามาเดินเล่นไงพวกมึง เปลี่ยนบรรยากาศกันบ้าง"

"นานๆทีจะเห็นชวนมาเดินเล่นกัน แปลกจังเนอะมึงเนี่ย"

 

พวกเราเดินเข้าไปในสนามกีฬา ซึ่งช่วงเย็นๆก็จะมีนิสิตจากคณะต่างๆหรืออยู่ตามชมรมกีฬาต่างๆ ก็จะมาออกกำลังกายที่นี่ ผมคิดว่าคงจะเดินรอบๆสนามไปเรื่อยๆตามลู่วิ่งนี่ล่ะ ซึ่งในสนามก็มีรุ่นพี่มาซ้อมฟุตบอลกันอยู่ รวมทั้งบนอัฒจรรย์ที่มีการซ้อมเชียร์กันย่อมๆเพราะเทอมหน้าก็จะเป็นกีฬาประจำมหาวิทยาลัยกันแล้ว (อารมณ์คล้ายๆกับกีฬาสีในสมัยตอนอยู่โรงเรียน)

 

'น้องไวท์ อักษรปี 1 โสดจีบได้นะครับทุกคนน...'

'ไอ้พีชเงียบไปเลย มึงพูดอะไรของมึงเนี่ย'

'ก็กูอยากเพื่อนกูขายออกไง หวังดีนะมึง'

'หรอ งั้น...น้องพีช อักษรปี 1 ไม่ดื้อไม่ซนหัวใจยังว่างเหมือนกันนะคร้าบบ...'

'อ้าว พูดทำแป๊ะอะไรมึงเนี่ยไอ้ไวท์'

'กูก็หวังดีกับมึงไม่แพ้กันไง'

'เหอะ ครับคุณเพื่อน'

 

ผมมอง 2 คนนั้นที่กำลังเดินนำหน้าอยู่พร้อมกับกอดคอกันโยกไปโยกมา ทำให้ผมแอบขำถึงความบ้าๆบอๆของพวกมันไม่ได้เลย

 

"ไง หายเบื่อรึยัง?"

"อือ น่าจะเริ่มหายล่ะ...มั้ง"

"มั้ง?"

"ก็ดีขึ้นแล้ว แต่แค่กูยังไม่แน่ใจเฉยๆ"

 

"อือ" ผมยื่นมือไปหาคนตัวเล็กที่ยื่นข้างๆผม

"ยื่นมือมาทำไมวะมึง?"

"จับมือกูไว้ไง จะได้หายเบื่อ"

"เกี่ยวกันด้วย?"

"เถอะน่า เผื่อมันดีขึ้น" ไม่ทันที่เจ้าตัวจะบอกกล่าวอะไร ก็คว้ามือมาแล้วพาเดินไปด้วยกันซะเลย เผื่อว่าถ้าไอ้นิวมีเรื่องกังวลใจอยู่จะได้ทำให้มันเลิกกังวลลงไปบ้าง

 

"เดินชมวิวกันเสร็จรึยังครับคู่นี้?" เสียงจากไอ้ไวท์ทำให้ผมกับไอ้นิวหยุดเดินและเลี้ยวไปหาไอ้ไวท์กับไอ้พีช ถ้าพวกมันไม่เรียกไว้ผมก็เกือบเดินเลยไปแล้วเหมือนกัน

 

"เสร็จละครับพี่" ผมตอบไป

"มื้อเย็นนี้กินไหนดีวะ?" ไอ้พีชถามขึ้นมา

"ร้านหมูกระทะที่เปิดใหม่หลังมอมั้ยพวกมึง?" ไอ้ไวท์เป็นคนเสนอขึ้นมา

"แพงมั้ยล่ะมึง กูไม่ค่อยมีตังค์เยอะเท่าไหร่"

"ไม่ต้องห่วงกูมีบัตรสมาชิก ฮ่าๆๆ"

"โห...มึงนี่ไวจัง ไปทันมีตอนไหนวะเนี่ย?"

"เปล่า ไม่ใช่ของกูหรอก กูขอยืมมาจากไอ้เจมส์มา"

"แหม่ ช่วงนี้มึงกับพวก 5 คนนั้นดูท่าจะสนิทจังเลยนะ มียืมบัตรกันได้ด้วย"

"เออน่า ไม่มีอะไรมากหรอก มันก็เพื่อนกูเหมือนกับพวกมึงนี่แหละ"

 

 

"ตักน้ำแข็งให้หน่อย" ผมยื่นแก้วไปหาไอ้นิวที่กำลังนั่งพลิกเนื้ออยู่ข้างๆผม

"ลุกไปเอาเองดิ กูกำลังพลิกเนื้ออยู่"

"แหม มึงอยู่ใกล้นี่นา แก้วเดียวเองน่านะ"

"เฮ้อ...มึงนี่ก็เนอะ" บ่นไปงั้นล่ะ สุดท้ายก็ยอมทำให้ผมอยู่ดี ฮ่าๆๆ

 

"แหม่ มีตักน้ำแข็งให้กันด้วย"

"แปลกตรงวะไอ้ไวท์ ถ้ามึงใช้กูก็ตักให้เหมือนกับไอ้เพ้นท์แหละ"

"หรอ...งั้นดีเลยไอ้นิวตักให้กูอีกแก้วหน่อยนะ แหะๆ"

"เหอะ ครับคุณพี่"

 

ระหว่างที่นั่งกินไปเรื่อยๆ ผมก็อดที่จะแอบมองคนตัวเล็กที่นั่งข้างๆผมไม่ได้ เพราะเหมือนจะเป็นคนดูแลจัดการให้ผมทุกอย่างเลยตั้งแต่ตักน้ำแข็งยันคีบเนื้อให้ อย่างที่เคยบอกว่าคนตัวเล็กก็ยังเป็นคนเดิมที่เหมือนเดิมทั้งรูปร่าง หน้าตาลักษณะนิสัยที่ถึงแม้จะน่ารักไม่มากนัก แต่สำหรับผมแล้วถือว่าโอเคแล้วล่ะ

 

 

และด้วยความน่ารักเล็กๆน้อยๆนี่ล่ะ ที่ทำให้ผมพลั้งเผลอคิดไม่ซื่อกับอีกคนไปซะแล้ว ในช่วงตลอดเกือบ 3 ปีเต็มๆ



- - - - - - - - - -

HAPPY NEW YEAR ~~~ ไรต์กลับมาแล้วครับทุกคน ~

หลังจากมหกรรมการสอบ 9 วิชาสามัญฯที่เพิ่งเสร็จสิ้นไป อยากบอกว่าไรต์จะร้องไห้เบาๆ 5555 พาร์ทนี้ก็คงยังเป็นซีนต่อเนื่องของคู่รองจากตอนที่แล้วนะครับ ส่วนตอนหน้าจะเป็นการ Comeback ของคู่หลักทั้ง 6 คนแล้วครับผม


WRITING : 2 JAN 2016
EDIT : 26 OCT 2016


- //////////พื้นที่โฆษณา////////// -

ประกาศขาย :

- อัลบั้ม Overdose (การ์ดเทา)
- BEAST Fiction & Fact Special Thailand (B2S)

*รายละเอียดเพิ่มเติมบนหน้าหลักฟิค // สนใจติดต่อ LINE ID : pyys5824

50 ความคิดเห็น

  1. #25 Panita Thaweerat (@cream_thaweerat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 11:32
    อยากอ่านคู่หลักอ่ะไรท์ พลีสสสส
    #25
    0
  2. #24 blackdevilvinus (@lar0649) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 08:11
    รีบๆๆ มาต่อเร็วๆ น้าาา ??? ไรท์
    #24
    0