Engineering of Love - ขอโทษนะ แต่นายน่ารักว่ะ

ตอนที่ 13 : Engineering of Love (10) - Game of Vacillation (RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 มิ.ย. 59

 

[White's Part]

 

ฟู่ว...

 

หลังจากการสอบมิดเทอมครั้งแรกในรั้วมหาวิทยาลัยอันแสนโหดหินผ่านไป พร้อมกับสภาพแต่ละคนในคณะที่ไม่ต่างกับใบไม้ร่วงกันเป็นแถบๆ แหงละอ่านหนังสือกันหามรุ่งหามค่ำกันซะ ผมเองก็ไม่ต่างกันหรอกที่อ่านหนังสือเป็นบ้าเป็นหลังเพราะด้วยความที่ตัวเองไม่ค่อยจะเก่งกับเขาเท่าไหร่ เล่นเอาโทรมทั้งตัวโดยเฉพาะที่หน้าตัวเอง ส่องกระจกทีหมีแพนด้าน่าจะเรียกพี่ได้แล้วมั้ง คอยดูเถอะคืนนี้พี่จะนอนชดเชยให้หนำใจแล้วตื่นซักเที่ยงเลยล่ะ

 

ก๊วนผมเรามีความคิดกันว่าหลังจากที่สอบมิดเทอมเสร็จเรียบร้อยเราจะไปหาที่ปลดปล่อยกัน ปลดปล่อยที่ว่าคือออกไปเที่ยวคลายเครียดกันไม่ใกล้ไม่ไกลจากแถวนี้ แต่คงไม่ใช่เรื่องดื่มแน่นอนเพราะดูจากแต่ละคนในกลุ่มผมแล้ว คิดว่าคงยังไม่เคยแตะแอลกอฮอล์กันซักคนรวมทั้งตัวผมด้วย

 

"นานจังเลยนะคุณพี่ ไปเข้าห้องน้ำหรือไปหลับเนี่ยครับ" ผมถามไอ้นิวกับไอ้เพ้นท์หลังจากที่มันสองคนหายไปเข้าห้องน้ำเกือบ 20 นาทีเต็มๆ

"ก็คนแถวนี้ มัวแต่ถ่ายรูปกับสาวๆอยู่นี่ดิ ขนาดหน้ามันดูโทรมขนาดนั้นยังมีสาวมาถ่ายรูปซะด้วย"

"เพราะกูหน้าตาดีเองล่ะนะ โทรมแค่ไหนก็ยังออร่า"

"โหย คลื่นไส้"

"ฮ่าๆๆๆ แล้วไอ้ไวท์ มึงจะไปกันรึยัง?"

"อือ ไปตอนนี้ล่ะ ไอ้พีชตื่นได้แล้วโว้ย" ผมเขย่าไอ้พีชที่กำลังนอนหมดฤทธิ์แผ่ยาวอยู่บนม้านั่ง

"อือ...คนนั้นมาแล้วหรอวะไอ้ไวท์"

"เออดิ เหลือแต่รอมึงตื่นนี่ล่ะ" ผมยื่นขวดน้ำไปให้มันล้างหน้าล้างตา ก่อนที่เราจะเดินออกไปเที่ยว ซึ่งก็คือห้างแถวๆนี้นั่นเอง

พวกเราก็เดินดูอะไรต่างๆไปเรื่อยๆในห้าง พร้อมกับหาอะไรกินไปด้วย พวกเราเดินดูหลายอย่างก็มีของที่เราสนใจกันบ้าง แต่พอเห็นราคานี้คงต้องปรึกษากับกระเป๋าตังค์ตัวเองก่อนละกัน

 

"กูว่า...กูอยากไปดูหนังสือว่ะ มึงจะไปด้วยกันมั้ย?" ไอ้นิวเอ่ยถามกับพวกเราที่เหลือ

"ยังไงก็ได้ กูไปหมดล่ะ" ไอ้เพ้นท์ตอบไอ้นิวก่อน แหงละไอ้นิวอยู่ไหนมันก็จะอยู่นั่นตามตลอด

"คือกูกะจะไปธนาคารที่ชั้น 3 แป๊ปนึงน่ะ เดี๋ยวค่อยตามไปละกัน" ไอ้พีชบอกตามไปอีกคน

"แล้วมึงล่ะ ไอ้ไวท์?"

"อืม...คือกูอยากไปเล่นที่ชั้น 4 ว่ะมึง แหะๆ" ผมยิ้มแห้งๆตอบมันไป ก็คือคนมันอยากเล่นนี่นา

"เออ งั้นโอเคๆ งั้นเดี๋ยวกูกับไอ้เพ้นท์ไปดูหนังสือก่อน เสร็จแล้วก็มาหาพวกกูนะ ห้ามหนีกลับหอก่อนนะโว้ย"

"ขอรับ คุณชายนิว!!"

 

หลังจากนั้นพวกเราก็แยกย้ายกันไปตามแต่ละที่กัน โดยผมขึ้นบันไดเลื่อนมาที่ชั้น 4 ที่เป็นชั้นรวมเครื่องเล่นต่างๆไว้ที่ไม่ได้มาเล่นเป็นเดือนแล้วมั้ง

 

ผมแลกบัตรที่เคาน์เตอร์ข้างหน้ามา 100 ซึ่งกะว่าวันนี้จะเล่นให้เต็มที่ให้สมกับที่ไม่ได้มานานมากกก

ระหว่างที่กำลังใช้ความคิดอยู่ว่าจะเล่นอะไรก่อนดี เหลือบไปเห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำกำลังควงพวงมาลัยรถอย่างสนุกสนานอยู่ตู้เกมข้างหน้า ผมเลยแอบไปยืนเกาะเบาะดูอยู่ข้างหลังซึ่งดูท่าจะยังไม่รู้ตัวซะด้วย

 

"อีกนิดเดียวเอง จะชนะละกู"

"โวยวายเหมือนเด็กไปได้นะมึงน่ะ"

"โอ๊ะ!! ไอ้ไวท์มึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ย"

"มาตั้งแต่มึงโดนแซงเมื่อกี้แล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆ"

"แล้วมึงมาคนเดียวหรอไอ้พีช ไอ้นิว ไอ้เพ้นท์ล่ะ?"

"อยู่ร้านหนังสือชั้น 2 กันนู้น แล้วมึงล่ะไอ้ไฟล์ท?"

"ที่เหลืออ่ะหรอ นอนสลบกันอยู่ที่ห้องหมดละ"

"อ่อ กูว่าจะไปเล่นชู้ตบาสตรงนู้น มึงจะไปเล่นด้วยป่ะ?"

"อือ โอเคไปดิ"

 

และแล้วเราก็มาถึงตรงแป้นบาส ผมก็ไม่ค่อยเก่งเรื่องชู้ทบาสเท่าไหร่หรอกลงมั่งไม่ลงมั่ง แตกต่างจากไอ้คนข้างๆที่ชู้ทลงแม่นเกือบทุกลูก แน่ล่ะก็ทั้งมันและแฝดพี่มันอยู่ชมรมบาสเกตบอลนี่นา และอีกอย่างหนึ่งมันก็หน้าตาค่อนข้างดีอยู่แล้ว ไม่แปลกตอนที่ยืนคุยกันเมื่อกี้มักจะสาวๆเหล่มองมันอยู่ตลอด

 

พลั่ก !!

 

"เฮ้ย ไอ้ไวท์มึงเป็นอะไรรึเปล่าวะ?"

"เจ็บอะดิ เล่นเอาซะมึน"

"ขอโทษนะเฮ้ย คือชู้ตแรงไปหน่อยไม่นึกว่ามันเด้งมาใส่หัวมึงพอดี"

"เออน่า ไม่เป็นไร มึงก็ไม่ตั้งใจซะหน่อย" ความจริงก็ไม่ใช่ความผิดของมันคนเดียวหรอก ความผิดผมด้วยนี่สิที่เอาแต่หันไปมองหน้ามัน จนไม่ได้คอยดูลูกบาสที่เด้งมาใส่หัวพอดี

 

"ต่อไปจะไปเล่นอะไรล่ะมึง?"

"กูว่าจะไปเล่นเกมที่เหยียบแป้นตรงนู้น"

"มันคือเกมอะไรวะ?"

"ก็...ยังไงอ่ะ เป็นเกมที่มีลูกศรเลื่อนขึ้นมา แล้วให้เราเหยียบแป้นตามลูกศรนั่นล่ะ"

 

"อืม...เอาเพลงอะไรดีวะ" ผมเอาเหยียบแป้นลูกศรไปๆมาๆ เพราะยังไม่รู้จะเอาเพลงไหนดี

"เอาเพลงนี่ล่ะ ถ้าจะมันส์ดี"

"แล้วมึงจะเล่นระดับไหนล่ะ?"

"Hard"

"Hard เลยหรอวะ"

"ลองดูไง มึงน่าจะลองเล่น Hard กับกูดูนะ"

"เออก็ได้ กูก็ยังไม่เคยเล่น Hard เหมือนกัน" ปกติผมเล่นแต่ Normal ซะมากกว่า จะให้โดดมาเล่น Hard ก็ยังไงๆอยู่ แต่ในเมื่อมันชวนผมเล่นก็ตามๆมันไปละกัน

'HER - Block B / HARD / 162 BPM'

 

พอเพลงมา โห...โคตรเร็วเลยอ่ะ สลับเท้ากันแทบไม่ทัน ส่วนไอ้คนข้างๆมันไม่ได้ต่างจากผมหรอก แต่ว่ามันขายาวกว่าผมไงมันเลยดูสบายกว่า มันแค่เอื้อมเท้าๆก็เปลี่ยนลูกศรได้แล้ว ส่วนผมต้องเขย่งกระโดดเอาเหนื่อยโคตร

โชคดีที่มีแค่ครึ่งเพลง เล่นเอาที่จับสีแดงข้างหลังแป้นชุ่มเหงื่อจากมือผม แถมยังทำเหงื่อโชกทั้งตัวเลยถ้าเต็มเพลงนี้ผมว่าถ้าจะได้ไปนั่งพับเพียบตรงพื้นแป้นแน่ๆ

 

 

[Flight's Part]

 

"ไหวมั้ยเนี่ย มึงอ่ะ?"

 

ผมยืนพิงราวจับสีแดงหลังแป้นเหยียบ พร้อมกับถามอีกคนที่กำลังเลื้อยเกาะราวจับในสภาพกึ่งลุกกึ่งนั่ง แถมเหงื่อโชกทั้งตัวแบบเหงื่อซึมเข้าไปจนเห็นแผ่นหลังของอีกคนลางๆขึ้นมา แถมยังหอบนิดๆอยู่ด้วย

"เกือบตายดิมึง ดีนะแม่งมีแค่ครึ่งเพลง"

ความจริงผมก็ไม่ต่างกับมันหรอก เพลงนี้ดันเป็นเพลงเร็วเล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน แต่คิดแล้วอดหัวเราะคนข้างๆไม่ได้ที่ดันโชคร้ายขาสั้นกว่า เลยทำให้ต้องเขย่งกระโดดเยอะกว่าผมอีก

 

"แล้วรอบนี้จะเอาเพลงอะไรล่ะ?"

"เพลงนี้แหละ ไม่เอา Hard แล้วนะเว้ย กูเหนื่อย"

"ฮ่าๆๆ เออ ไม่เอาหรอก"

'HATE, DON'T HATE - Dal Shabet / NORMAL / 123 BPM'

 

หลังจากที่เราเล่นกันมาซักพัก พวกเราสองคนก็เริ่มหาที่นั่งพักกันโดยผมลุกออกไปซื้อน้ำเปล่าตรงฟู้ดเซ็นเตอร์ที่อยู่ตรงข้ามมาให้ เพราะเห็นสภาพคนข้างๆท่าจะหิวน้ำหนัก ถึงเจ้าตัวจะปากแข็งบอกไม่เป็นไรก็เถอะ

"อยากเล่นอะไรอีกป่ะวะมึง?" ผมเอ่ยถามคนตัวเล็กที่กำลังสูบน้ำจากขวดน้ำผ่านหลอดอยู่

"กูอยากร้องคาราโอเกะนะแต่คนแม่งอย่างเยอะ กูเลยว่าเอาไว้วันหลังแล้วกัน"

"ไม่ยักกะรู้ว่ามึงชอบร้องเพลงด้วย?"

"อื้อ แต่เสียงกูไม่เพราะหรอก ตอน ป.กูยังเป็นคนเดียวในชั้นที่เอื้อนเสียงอ่านบทร้อยกรองไม่ได้เลย"

"แล้วตอนนั้นมึงทำยังไงอ่ะนั่น"

"ครูก็แม่งกดดันกู ว่ากูด้วยไง แล้วกูก็ไม่อยากโดนตีด้วยไม้บรรทัดเหล็ก ก็เลยจากที่คุกเข่าอ่านอยู่ก็ลุกขึ้นแล้วก็บอกว่า 'ผมทำได้ดีที่สุดได้แค่เท่านี้จริงๆครับ ขอโทษครับแล้วกูก็เดินกลับห้องไปเลย"

"วีรกรรมมึงแสบสันต์ใช่ย่อยนะมึงเนี่ย ฮ่าๆๆๆ"

"จะให้กูทำยังไงได้เล่า กูอยู่ ป.จะให้กูร้องไห้งี้หรอแต่ตอนนั้นก็เกือบละนะ ปริ่มๆ"

 

ระหว่างที่เราสองคนนั่งคุยกันอยู่ก็มีเด็กผู้หญิง ม.ปลายกลุ่มนึง 3 คนเดินมาหาพวกเราพอดี

 

"เอ่อ...คือว่า พวกพี่ 2 คนพอจะว่างมั้ยคะ?"

"หืม...ทำไมหรอครับ?"

"คือว่าพวกเราจะเล่นเกมชิงรางวัลของโซนเครื่องเล่นนี้น่ะค่ะแล้วพอดีคนมันขาดไป 2 คนน่ะค่ะ ก็เลยจะมารบกวนพี่ๆหน่อยน่ะค่ะ"

"แล้วเป็นเกมยังไงหรอ?"

"ก็...ตามพิธีกรที่กำลังประกาศอยู่ตอนนี้อ่ะค่ะ แหะๆ"

 

'วันนี้โซนเครื่องเล่นเรามีกิจกรรมสนุกๆมาให้กับทุกคนนะคะกับกิจกรรม 1 ใจ 5 คน ก็คือว่าเราจะมีกระดาษลังให้ทีมละ 1 แผ่น ให้ทั้ง 5 คนในทีมต้องไปยืนอยู่ในพื้นที่กระดาษลังให้ได้ ทีมไหนยืนได้นานที่สุดทีมนั้นจะชนะไป พร้อมกับรางวัลบัตรส่วนลดเล่นเครื่องเล่น 50% เป็นเวลา 1 เดือนให้กับทั้ง 5 คนด้วย รอบสายเราแจกกันไปแล้วรอบหนึ่ง ตอนนี้จะเป็นของรอบเย็นนะค้า รับเพียง 10 ทีมเท่านั้น...'

 

"อืม...ว่าไงอ่ะมึง?" ผมถามอีกคนนึง ถึงพึ่งดูดน้ำจนหมดขวดไป

"อือน่าสนดี โอเคน้อง พี่ตกลง"

 

หลังจากนั้นพวกเราก็เดินตามพวกน้องๆเข้าไปบริเวณที่จัดกิจกรรม โดยที่พวกเราก็เข้าประจำจุดที่วางกระดาษลังต่างๆ โดยพวกเราเป็นทีมที่ 6

 

'มาถึงทีมที่ 6 นะคะทีมหนุ่มหล่อสาวสวยของเรา แนะนำตัวหน่อยค่า'

 

เราให้น้องๆ 3 คนแนะนำตัวก่อน ซึ่งพวกเธออยู่ ม.จากโรงเรียนแถวๆนี้นี่เอง

"สวัสดีครับชื่อไวท์ อยู่ปี 1 อักษรศาสตร์ สารนิเทศภาคกลางครับ" หลังจากคนข้างๆแนะนำเสร็จก็ยื่นไมค์มาให้ผม

"สวัสดีครับชื่อไฟล์ท วิศวะปี 1 สารนิเทศภาคกลางครับ"

 

หลังจากนั้นพวกเราก็วางแผนการยืนกับน้องๆอีก 3 คนกัน ซึ่งน้อง 3 คนนั้นตัวก็ไม่ใหญ่มากก็เลยจะกอดกันแบบเขย่งไว้ ส่วนผมกับไอ้ไวท์วางไว้ว่าแต่ละคนจะยืนเขย่งขาข้างหนึ่งโดยผมอยู่ข้างในแล้วหันหน้าออกไป ส่วนไวท์หันหน้าเข้ามาและจับเสื้อผมไว้

 

'ปรี๊ด! เริ่มจับเวลาค่า...'

ในช่วง 10 วินาทีแรกพวกเราดูจะสั่นๆกันไปหน่อย แต่แป๊บเดียวก็พอเริ่มทรงตัวได้แล้ว

"พวกพี่ไหวมั้ยคะ?"

"ได้อยู่น้องๆ"

 

'20 วินาที'

สถานการณ์ก็ยังดูโอเคอยู่ แต่ยกเว้นไอ้คนที่จับเสื้อผมตอนนี้ที่เริ่มคล้ายๆดูเสียการทรงตัวยังไงไม่รู้

"ไอ้ไวท์ ไหวปะเนี่ยมึง?"

"กูว่า...กูเริ่มมีปัญหาแล้วว่ะ"

"เอาไงดีวะทีนี้ งั้น....มึงเปลี่ยนมากอดกูละกัน"

"กอดจะบ้าหรอวะมึง?"

"หรือว่ามึงอยากแพ้"

"เออ กอดก็ได้ว่ะ" ไอ้ไวท์เริ่มค่อยๆเปลี่ยนจากที่จับเสื้อผมมาเป็นกอดผมแทน ซึ่งก็ได้ผลเพราะมันก็หยุดสั่นไปแล้ว แต่ทีนี้ดันก้มหน้าก้มตาซบผมอย่างเดียวนี่สิ

 

"ก้มหน้าทำไม เขินกูหรอ?"

"เขินแป๊ะอะไรวะถ้าให้กูเงยหน้ากูก็หงายหลังดิ"

 

'ผ่านไป 40 วินาทีแล้วนะคะ ยังสูสีอยู่ 2 ทีมระหว่างทีมที่ 1 กับทีมที่ 6' เสียงประกาศจากพิธีกรบอกเวลาที่ผ่านไปซึ่งเมื่อไหร่มันจะเสร็จซักทีล่ะเนี่ย น้องๆข้างหลังผมก็เริ่มมีอาการสั่นแล้ว ส่วนตัวผมก็เริ่มเมื่อยเข้าไปเรื่อยๆ เลยได้แต่ภาวนาให้อีกทีมนึงล้มเร็วๆ

'ตอนนี้ทีมที่ 1 เริ่มเซจนตอนนี้เท้าล้นออกมาข้างนอกแล้วค่ะ ฉะนั้นทีมที่ชนะได้แก่ทีมที่ 6 ค่า ทรหดมากเลยกับเวลา 51 วินาที'

 

เฮ้อ...ในที่สุดก็สำเร็จซักที โดยน้องทั้ง 3 คนก็ต่างแท็กมือกันสนุกสนานจนลืมความเมื่อยเลยทีเดียว รวมทั้งไอ้ลูกหมาที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เข้าไปแจมด้วยประหนึ่งลืมไปว่าตัวเองอายุ 19 ปีแล้ว

 

"ขอบคุณมากนะคะพี่ๆทั้ง 2 คนเลย อันนี้เป็นบัตรส่วนลดของพี่ค่ะ"

"ปกติพี่ก็ไม่ค่อยมาทีนี่บ่อยนักหรอก น้องๆเอาไปเถอะ" ผมบอกปฏิเสธกับน้องๆไป

"พี่ก็เหมือนกัน อยู่มหาวิทยาลัยงานเยอะมากคงไม่ค่อยได้มาบ่อย และอีกอย่างนึงบัตรนี้หมดเขตเดือนหน้านี้ด้วยเอาไปแบ่งเพื่อนๆน้องดีกว่า" อีกคนนึงก็บอกในทำนองเดียวกับผม ซึ่งเหตุผลก็เหมือนกันนั่นล่ะ

"ขอบคุณนะคะ ว่าแต่พวกหนูขอถ่ายรูปด้วยได้มั้ยคะ?" ซึ่งพวกเราก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร พร้อมกับบอก IG ให้น้องเขาไปเผื่อน้องเขาจะแท็กรูปไป

 

"พี่ไฟล์ทคะ?"

"หืม...ว่ายังไง?"

"พี่หล่อจังเลยค่ะ เป็นเดือนคณะหรือเดือนโรงเรียนรึเปล่าคะเนี่ย?"

"ฮ่าๆๆ ไม่หรอกเป็นนิสิตธรรมดาๆคนหนึ่งนี่ล่ะ ส่วนเดือนโรงเรียนนั้นแค่ใกล้เคียง"

"ใกล้เคียง?"

"พี่เป็นรองเดือนโรงเรียนตอน ม.น่ะ"

"อ่อ ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งนึงนะคะ พวกหนูคงต้องขอตัวก่อน บ๊าย บายค่า"

 

"มึงเคยเป็นรองเดือนโรงเรียนจริงดิ?"

"แน่นอน เลื่อนลงไปดูรูปล่างๆ ก็จะเห็นอยู่รูปนึงล่ะ"

"อย่างมึงเนี่ยนะรอง? น่าจะเป็นเดือนมากกว่านะ แล้วใครเป็นเดือนวะ ใช่ไอ้ฟาร์มป่ะ?"

"เดือนรุ่นกูอยู่ห้องศิลป์ดัตช์เป็นลูกครึ่งเนเธอร์แลนด์ กูคงสู้ลูกครึ่งไม่ได้หรอกว่ะ ฮ่าๆๆๆ ส่วนไอ้ฟาร์มนั้นก็เป็นรองเหมือนกับกูนี่ล่ะ ห้องกูส่ง 2 คนดันได้รองทั้ง 2 คน"

"อ่อ...แหงล่ะ หล่อยังไงสุดท้ายแพ้ทางลูกครึ่งจริงๆ โรงเรียนกูก็มีรุ่นน้องแลกเปลี่ยนจากออสเตรียมาที่ห้องศิลป์เยอรมัน วันแรกที่มาถึงสาวๆตั้งแต่ ม.ยัน ม.กรี๊ดมากกกจะบอกให้เลย"

 

"อะแฮ่มๆ คุยกันสนุกเลยนะสองคนนี้" ผมและไอ้ไวท์หันหลังไปตามเสียงซึ่งก็คือไอ้นิวนี่เอง พร้อมกับไอ้เพ้นท์และไอ้พีชที่เดินตามกันมา

"พวกมึง...แหะๆ โทษทีกูลืมไปเลยว่ะ"

"ถ้าไม่ขึ้นมาตามคงอยู่ยันห้างปิดเลยมั้ง ไง...ไอ้ไฟล์ท สวัสดีๆ" ไอ้นิวทักผม ซึ่งผมทักตอบกลับไป

 

"ไอ้ไวท์ มึงเล่นเสร็จหมดรึยังเมื่อกี้เห็นมีสาวๆมัธยมแท็กรูปมึงซะด้วยนี่"

"เออน่า เดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง ไอ้ไฟล์ทกูขอตัวก่อนนะ บาย ~"

 

ผมโบกมือบ๊ายบายไอ้ไวท์ หลังจากที่ผมคืนบัตรเครื่องเล่นไปแล้ว ก็กลับไปที่ลานจอดรถชั้น 3 ก่อนที่ขับรถกลับหอไป

อาจจะงงว่าหออยู่ใกล้ห้างแค่นี้ทำไมถึงต้องขับรถมา ก็เพราะว่าก่อนหน้าผมกลับไปเอาของที่บ้านที่นนทบุรี แล้วค่อยแวะมาห้างที่นี้

 

ผมกลับมาที่ห้องพร้อมกับเอนตัวลงนอนบนเตียง หลังจากที่เมื่อยล้าจากการไปไหนมาไหนในช่วงบ่ายนี้

"ไง...ไปเที่ยวไหนบ้างมึง?" แฝดพี่ผมเอ่ยถาม หลังจากที่ตอนผมเข้ามาเห็นยังคุยโทรศัพท์อยู่ข้างนอก

"ก็กลับบ้าน แล้วก็ไปเที่ยวห้าง"

"อ่อ...เดี๋ยวนี้ฮ็อตฮิตไปถึงเด็กมัธยมแล้วหรอมึงอ่ะ?"

"หะทำไมหรอวะ?"

"ก็มีน้องคนนึงแท็กรูปมึงใน IG นี้นา"

"อ๋อ น้องเขามาขอให้กูไปช่วยเล่นเกมให้เฉยๆเอง คนมันขาด"

"แล้วไปเล่นเกมอีกท่าไหนมา ถึงมานอนหมดแรงที่ห้องได้วะนั่น?"

"ก็ไปเจอกับไอ้ลูกหมาตัวนึงเข้าพอดีชวนกูเล่นเกมเต้นเหยียบแป้น ไอ้เรานึกว่าไม่ยากเลยเล่น Hard เล่นเอากูแทบปวดขาปวดเอว"

"ไอ้ลูกหมาคนไหนวะ?"

"ยืนอยู่ข้างกูในรูปนั่นล่ะ"

"อ้อ...ไอ้ลูกหมาตัวสีขาวนี่เอง ทำไมมึงถึงเรียกว่าลูกหมาได้วะ?"

"ไม่รู้ดิ ดูดื้อๆซนๆ เหมือนลูกหมาตัวน้อยๆมั้ง"

"แต่ลูกหมาพันธุ์นี้น่ารักนะเว้ย"

"เออ กูก็คิดงั้น ทำไมมึงสนใจไอ้ไวท์อ่อ?"

"ไม่รู้กูก็พูดไปงั้นล่ะ แค่บางมุมมันดูน่ารักดีหน่อยๆ"

"อ่อ...งั้นขอนอนแป๊บนึงล่ะ จะกินข้าวเมื่อไหร่ปลุกด้วยนะไอ้พี่ฟาร์ม"

"เหอะๆ ครับไอ้น้องไฟล์ท"

 

อืม...ลูกหมาหรอ ก็มันเหมือนลูกหมาตัวเล็กๆจริงๆนะ อาจจะดูดื้อๆร้ายๆหน่อยแต่สุดท้ายก็ไม่มีพิษสงอะไร แถมน่ารักดีด้วย น่าเอามาเลี้ยง และน่าเอามาฟัด!เดี๋ยวนะ ฟัดหรอไม่น่าจะใช่ล่ะมั้ง...

 

- - - - - - - - - -

ก่อนอื่นเลย มาสารภาพบาปที่ผิดนัดลงฟิค 5555555 ขอโทษน้า ~~~ ครั้งหน้าจะพยายามมาลงให้ตรงเวลาจริงๆนะ

 

แล้วก็เสาร์-อาทิตย์หน้านี้ ไรต์ต้องสอบโควต้าภาคเหนือของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่แล้ว ซึ่งช่วงนี้ไรต์อาจจะต้องหายไปเตรียมตัวสอบก่อนเป็นเวลาพอสมควร หากเสร็จจากภารกิจต่างๆแล้วจะกลับมาลงเรื่องต่อแน่นอนครับ

Fan Page :  Archery Writers

Hashtag :  #รักวุ่นวายของผู้ชายปีหนึ่ง

* ส่วนเครื่องเล่นแป้นเหยียบลูกศรตามเพลง ที่ไวท์กับไฟล์ทเล่นนั้นชื่อว่า Pump It Up! Prime 2015 นะครับ

 

WRITING : 7 DEC 2015
EDIT : 13 JUN 2016

50 ความคิดเห็น

  1. #22 lar0649 (@lar0649) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 04:47
    รออยู่นะไรต์ สู้ๆ^-^v
    #22
    0
  2. #21 Panita Thaweerat (@cream_thaweerat) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 23:00
    รอค่ะ รอ สู้ๆค่ะไรท์ฯ
    #21
    0
  3. #20 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 22:31
    รอเธออยู่นะไร
    #20
    0