รักนี้ให้'ฉุด' #ก็อตคริส

ตอนที่ 4 : 'ฉันมาฉุดนาย' 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 98
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    2 ก.ค. 62


EP.04 'ฉันมาฉุดนาย'


   คริสนั่งมองชายหนุ่มที่เข้าในห้องของเขาที่กำลังนั่งทำหน้าเหมือนกับว่าเขาไปฆ่าหมาสุดแสนที่น่ารักของตนซะ 

"คุณเข้ามาในห้องผมได้ไงกันครับ" คริสเป็นฝ่ายทนไม่ไหวกับบรรยากาศที่อึมครึมจึงเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาก่อนเพื่อทำลายบรรยากาศชวนอึดอัด

อีกฝ่ายไม่ตอบอะไรแต่กลับลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินมานั่งข้างกายคริส

แต่คริสขยับหนีอีกฝ่ายทันทีเมื่ออีกฝ่ายนั่งลงโซฟาที่ตนนั่งแถมยังนั่งใกล้เขาแทบจะนั่งตักเลยก็ได้ถ้าไม่ติดว่าอีกฝ่ายตัวใหญ่กว่าเขาคงนั่งตักเขาไปแล้ว

พึบ!!

"อ๊ะ นี่คุณ!!"

ก็อตดึงแขนคริสให้เข้าหาตนอย่างแรงจน
คริสปลิวไปตามแรงดึง

ตอนนี้คริสแทบจะนั่งตักอีกฝ่าย

ใบหน้าหวานอดที่จะแดงซ่าไม่ได้เพราะตอนนี้หน้าของเขาซกอกที่มีกล้ามเนื้อแน่นของอีกฝ่ายอยู่

หึ!..

เสียงหัวเราะในลำคอทำให้คริสได้สติผลักตัวเองออกจากอีกฝ่ายทันทีก่อนที่จะจัดแจงนั่งห่างๆจากอีกฝ่ายพร้อมกับมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

ก็อตมองท่าทีของคริสอย่างเอ็นดูแต่ก็ทำหน้านิ่งต่อไป....

ทั้งๆที่ในใจอยากจะกอดฟัดเต็มทน 

แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้

'นายครับ ถ้านายอยากได้เขามาเป็นนายหญิงจริงล่ะก็นายควรไม่ให้คนๆนั่นรู้ว่านายเป็นแฟนคลับของเขานะครับ ต้องทำหน้านิ่งๆไว้ ' เลขาหนุ่มพูดแนะนำเขาก่อนที่จะออกจากห้องของน้องคริสของเขา

ไม่รู้ว่าเขาจะทนทำหน้านิ่งได้นานเท่าไหร่

ก็ดูสิ...ตัวจริงน้องคริสน่ารักซะขนาดนี้

ถึงแม้เขาจะเคยเจอน้องคริสมานักต่อนัก

แต่เขาก็ไม่สามารถสร้างภูมิคุ้มกันความน่ารักของน้องคริสได้เลย

'คนอะไรน่ารักชะมัด ' ก็อตคิดในใจ 

"นี่คุณ!!!หยุดทำหน้าโรคจิตหื่นกามได้แล้ว!" 

"อะไรของเธอ ฉันทำหน้ายังไงเหรอ" ก็อตถามคริสด้วยน้ำเสียงเรียบที่เขาพยายามจะไม่ทำเสียงแปดกับคนข้างกายเขา

"ไม่รู้สิ..มันดูเหมือนโรคจิตยังไงไม่รู้ ผมรู้สึกไม่ไว้ใจคุณอะ "

เด็กน้อย...บอกไม่ไว้ใจแต่ทำตัวน่ารักใส่คนที่เพิ่งเจอกันแบบนี้มัน 
..น่านัก!!

ปกติคนอื่นควรหาทางขอความช่วยเหลือหรือไม่ก็สู้แล้วแต่นี่...พูดคุยเหมือนสนิทกันเป็นชาติ 

เฟรนลี่เกินไปแล้วนะน้อง!!!!

ก็อตจะไม่ทน!!!!

แต่ต้องทน...

"ไม่ไว้ใจฉันเหรอ"

"ใช่!!ผมไม่ไว้ใจคุณ!!!เออ..ว่าแต่!!คุณเข้าห้องผมมาได้ยังไงกัน" 

"อ๋อ..พอดีฉันเป็นหุ้นส่วนกับคอนโดนี้น่ะเลยได้กุญแจสำรองมา"

ก็อตพูดกับชูกุญแจสำรองให้คริสดู

"แล้วคุณเข้าห้องผมมาเพื่ออะไร"

"เพื่อมาฉุดนายไง"

"ห่ะ!!!ฉุด!!!"

"ใช่...ฉันมาฉุดนายไง"

คริสมองคนข้างกายอย่างไม่ไว้ใจทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้นจากอีกฝ่าย

"และฉันก็หมดเวลาเล่นกับเธอแล้ว..."

"นี่คุณ...อุ๊บ!!"

ก่อนที่สติของเขาจะค่อยๆหมดลง


40%


  - อิตาลี่-
 
ที่นี่...

ที่นี่ที่ไหน...

คริสมองไปรอบไห้องสีเทาตอนนี้เขากำลังนอนอยู่บนเตียงสีเทาไซส์ใหญ่ที่นอนได้เป็นสิบคนก็ว่าได้

"เอ๊ะ...แล้วหมอนั่นล่ะ " 

"เรียกผมมีอะไรเหรอคุณดารา" คริสหันไปตามเสียงพูดที่ดูเรียบนิ่งของร่างสูงอย่างเคืองๆ 

"นี่คุณจับผมมาทำไมอะ!!" คริสพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ก็อต

"ฉุด"

"เออ!!นั่นแหละ!!!"

"อยากได้"

"แค่นี้?"

"เด็กไม่จำเป็นต้องรู้"

"ผมไม่ได้เด็กแล้วนะ!!!ไอ้บ้า!!" ก็อตที่ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะในลำคอก่อนที่จะก้าวไปที่เตียงที่คริสนอนอยู่ 

"นี่คุณ!!!ทำไมต้องมองด้วยสายตาแบบนี้ด้วย!!" คริสตวาดใส่อีกคนแต่ดูไม่สะทกสะท้านสักเท่าไหร่

เหมือนแมวมากกว่า

น่าเอ็นดูชะมัดน้องคริสของพี่.

ก็อตคิดในใจอย่างพร้ำเพ้อ 

"ฉันมองนายด้วยสายตาแบบไหนเหรอเด็กน้อย"

"ก็...ก็แบบ..แบบเหมือนเวลาที่เจอของกินอะ" คริสพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

"หน้าแดงนิ"

"ป่าวนะ!!!ใครหน้าแดง!!คุณตาบอดเหรอ"

"อืม สงสัยตาฉันบอด"

...เพราะตอนนี้มีแต่สีชมพูเต็มไปหมด

"ไปหาหมออบ้างนะ...อ่ะๆผมไม่ได้เป็นห่วงคุณนะ!!!!อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย"

"เด็กน้อยฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลย"

"ไมได้พูดแต่คิดใช่ไหม!!!"

"อืม"

"...."

"เด็กน้อยคิดว่าฉันคิดอะไรกับเธอรึไง"

"ก็...แล้ว..คุณจับผมมาทำไมอะ!!"

"อยากได้ไง"

ตอนนี้คริสแทบอยากจะกระโดดงับหัวอีกฝ่ายให้รู้แล้วรู้รอด

คนอะไรเย็นชาชะมัด

"คุณส่งผมกลับไทยเดี๋ยวนี้นะ!!!ผมมีงานต้องทำ" 

"นายว่างงานสองเดือนเต็ม" ก็อตพูดพร้อมกับนั่งลงข้างคริสพร้อมกับวางมือไว้ที่เอวบางอย่างเนียนๆ 

"คุณรู้...รู้ตารางงานผมได้ไงกัน...รึว่าคุณเป็นแฟนบอยโรคจิต!!!!"  

ก็อตสะดุ้งเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนั้นก็แต่ยังสามารถเก็กหน้าเข้มได้ปกติดี(ล่ะมั้ง) 

เลิ่กลั่กแล้วไงตรู(ก็อต)

"อืม เอาเป็นว่านายต้องอยู่กับฉันเป็นเวลาสองเดือน"

"สองเดือน?เพื่ออะไร?"

"500,000"

"นี่คุณ!!!ผมไม่ได้ขายตัวนะ!!!"

คริสเลือดขึ้นหน้าอีกครั้งก่อนที่จะตวาดด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นกว่าครั้งที่แล้ว

ทำเอาก็อตสะดุ้งเฮือก

นิ่งไว้..ไอ้ก็อตเอ้ย!

"ฉันไม่ได้บอกว่าเป็นอีตัวนิ...แค่ค่าเสียเวลาเดือนละห้าแสน พอไหม"

"ผมไม่ต้องการ" 

"ก็ดีนะ ถือว่าประหยัดเงินไปด้วย"

ก็อตพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

"นี่คุณ!!!!!"

"ฉันชื่อก็อตนะคุณน้อง..เอ่อ...คุณคริส" 

"อืม"

"ครับสิ"

"เพื่อ?"

"ผมแก่กว่าคุณนะ"

คริสมองอีกฝ่ายอย่าง

"ลุง"

"พี่สิ!"

"ลุง!!"

"ฉันแก่กว่าเธอแค่ห้าปีเองนะ!!!"

"ลุงงงง"

"อยากโดนทำโทษรึไง ห่ะ เด็กดื้อ"

"ละลุ--อื้ออื้มมม~~"

ก่อนที่คริสจะได้แหกปากก็อตก็ใช้ปากหนาปิดริมฝีปากบางทันที 

"อ่ะ..อื้ม~~แฮ่กๆพอแล้ว" คริสผลักอกของอีกฝ่านก่อนที่จะหอบหายใจอย่างเหนื่อยๆ

"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้ว?"

"นี่!!!"

"เรียกพี่สิ "

"ลุง"

"พี่"

"ลุงงงง"

"พี่สิ!!!!"

  - 21:00 -

"กินสิ" 

ก็อตวางถ้วยโจ๊กที่ตนตั้งใจทำให้อีกคนอย่างสุดฝีมือ

นี่เขาไม่เคยทำให้ใครกินเลยนะ

"ขอบคุณ"

"อืม กินให้หมดด้วย เสียดายของ"

"เข้าใจแล้ว"

"อือ"

อึดอัดชะมัด...คริสคิดในใจ

"นี่คุณ...."

"อะไร"

"....ทำไมต้องพาผมมานี่ด้วย" คริสถามอีกฝ่ายอีกครั้งเขาอยากรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงว่าอีกฝ่ายจับเขามาทำไม 

"เดี๋ยวก็รู้เอง"

"อือ"

"แล้วก็หัดทำตัวให้มันน่ารักๆหน่อยถ้าดื้อผมจะทำโทษแบบตอนนั้นอีก" 

"เออ"

"คริส"

"ครับ"

"ดีมาก "

"อิ่มแล้ว"

"ไปอาบน้ำ"

"ครับบบบ"

"...หึ"

คนเผด็จการ(คริส)

  - 30นาทีผ่านไป -
  
"ถ้าเธอนั้นมีจริง ฉันจะไปหา---เห้ย!!!คุณ!!ออกไปนะ!" คริสที่เสร็จจากการอาบน้ำเดินออกจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็คตัวผืนเดียว 

"อะไรนี่ห้องใคร ห้องผมนะ" ก็อตที่นั่งอยู่เตียงพูดพร้อมกับหน้าเบื่อหน่ายทั้งที่ในใจแทบจะบ้าคลั่งกับความขาวของอีกคน

ไม่คิดว่าจะเซ็กซี่ขนาดนี้-////-

ก็อตน้อยลูกใจเย็นๆนะลูกเอ้ย!อย่าลุก


"ก็...."

"หลบไปฉันจะไปอาบน้ำ"

"อือ..เอ่อ..ครับ"

ฟอดดดด

"อ่ะ!นี่คุณ"

"หอมดีนะ"

ก็อตพูดหน้าตายก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำปล่อยให้คริสยื่นหน้าแดงอยู่คนเดียว

คนบ้า!!!!!

.

.

.
.

คริสมองไปที่จอมือถืออย่างเบื่อๆ

ไม่รู้จะทำอะไรมันน่าเบื่อไปหมดเลย

เฮ้อ.....

แอ็ด....

คริสหันไปมองตามเสียงเปิดประตู

แต่ก็ต้องตกตะลึง

ซิกแพค...

เขาก้มลงดูหน้าท้องของตนเองแต่ก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างปลงๆ 

ทำไมเขาไม่มีแบบนั้นบ้างอะ

อุตส่าห์ออกกำลังทุกวันแต่กลับเหมือนเดิม

อยากได้แบบเน้!!!!

"เช็คน้ำลายด้วย"

"ห่ะๆอะไรนะ"

"หึ!"

เวลาน้องคริสหน้าแดงเนี่ย...น่ารักชะมัด ก็อตคิดเขาเลือกติ่งคนไม่ผิดจริงๆคนอะไรน่ารักได้ตลอดเวลา 

นับวันเขายิ่งเหมือนแฟนคลับโรคจิตขึ้นไปทุกวัน

แต่คงเป็นแฟนคลับโรคจิตที่หน้าตาดีที่สุดแล้วล่ะมั้ง 


100%
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #2 ยูยู่คนหนึ่ง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 01:21

    ชอบมาก รออ่านตอนต่อไปนะคะ

    #2
    0