Fiction:EXO - Your Highness [KaiDo or BaekDo] -The End-

ตอนที่ 3 : Chapter 03 :: Rainy Night

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 ก.พ. 58




Chapter 03 :: Rainy Night







 

 

แบคฮยอนอยากจะทึ้งหัวตัวเองแรงๆสักทีเมื่อตอนนี้พบว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เขานั่งขัดสมาธิบนพื้นห้องเช่าที่ขนาดไม่ได้ใหญ่มากจ้องมองคนที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหัวนอนปลายเท้าเป็นใครที่ไหนแต่เขาดันพากลับมาด้วย และปล่อยให้คนแปลกหน้านั่งจ้องหน้ายิ้มมองเขาอยู่แบบนี้

 

"โอเค ผมจะไม่ถามคุณว่าคุณเป็นใครเพราะคุณคงจะตอบแบบเดิมใช่หรือเปล่า"

 

"ฉันเป็นแฟนแบคฮยอน"

และเป็นอีกครั้งที่เขาอยากจะบ้าตาย ในใจก็คิดว่าน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ทำให้เขามีแฟนจริงๆ แต่อีกฝั่งในความรู้สึกกลับตะโกนเสียงดังว่าบนโลกนี้มันจะไปมีได้ยังไง

 

จ้อก~

 

เสียงท้องร้องของคนที่ได้ชื่อว่า แฟน ดังออกมา ดังพอที่แบคฮยอนจะได้ยิน และเขาคงไม่ใช่คนใจร้ายอะไรนักหนา ดังนั้นนมกล่องและแซนวิชที่ถูกแช่ไว้ในตู้เย็นจึงถูกยกมาให้คนตาโตจัดการ ก่อนที่แบคฮยอนจะนั่งลงที่เดิมอีกครั้ง

แปลกที่มารยาทการกินของคนตรงหน้าดูจะดีซะเหลือเกินและถ้าเขาสังเกตดีๆแล้วผิวนวนเนียนนั่นขาวละเอียดและดูอ่อนบางถึงแม้จะเพิ่งผ่านการเผาไหม้จากแสงอาทิตย์ ตากลมโตคู่นั้นก็ช่างดูใสซื่อซะเหลือเกิน

 

"ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณต้องการอะไรและ...มันคงไม่ดีหรอกที่ผมใจง่ายพาคุณมาที่ห้องนอนผมแบบนี้ และถ้าคุณจะปล้นผมก็ไม่มีอะไรที่มีค่าขนาดนั่น"

 

"เปล่า....ผมไม่ได้จะมาปล้นแต่ผม...หลงทาง"

 

"หลงทาง ??"

แบคฮยอนทวนคำมองดูกริยาการกินและดูดน้ำนมผ่านหลอดใสราวกับเด็กตัวน้อย เขาจดจ้องริมฝีปากสีชมพูนั่นเหมือนโดนสะกดทั้งๆที่คนตรงหน้ายังไม่ทันทำอะไร

 

"คือ...ขอโทษนะครับที่รบกวน ผมหลงทางและกลับบ้านไม่ถูก ผมเหนื่อยแล้วก็หิวมาก...พอเห็นคุณอยู่ตรงนั้นเลยคิดว่าถ้าบอกว่าเป็นแฟนแล้วคุณน่าจะช่วยผมได้บ้าง"

คำสารภาพบาปออกมาจากปากเล็กให้คนที่ยอมรับฟังเริ่มประติดประต่อเรื่อง แบคฮยอนถอนหายใจแล้วยกมือตบหัวตัวเองเสียงดังจนอีกคนตกใจสะดุ้งโหยง

 

โถ่ว นี่ก็คิดไปแล้วนะว่าได้แฟนมาจริงๆ

 

"โอเค สรุปคือคุณแค่หิวเลยหาคนที่จะเลี้ยงว่างั้น"

 

"ถ้าจะพูดประมาณนั้น...ก็ได้มั้งครับ ผม...ไม่มีเงินเลย"

เขาจะถือว่านี่เป็นอีกคำสารภาพของคนแปลกหน้า

 

"โอเคได้ ถ้าอย่างนั้นผมจะพาคุณไปส่งบ้าน ว่าแต่บ้านอยู่ไหนล่ะ"

 

"ผม...ไม่รู้"

 

"เฮ้ นั่นบ้านคุณนะคุณจะไม่รู้ได้ยังไงว่าบ้านอยู่ไหน"

แบคฮยอนมองตากลมโตที่เริ่มดูสับสนกับตัวเอง หรือว่าคนๆนี้จะความจำเสื่อม...ให้ตายเถอะ เขาไม่น่าไปที่น้ำพุนั่นตามคำยั่วยุของคนอย่างปาร์ค ชานยอลเลยด้วยซ้ำ

 

"ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตามนี่เป็นครั้งแรกที่ผมออกมาจากบ้าน"

 

อึ้ก...

แบคฮยอนกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากผ่านลำคอ มองคนตรงหน้าก็ไม่อยากจะเชื่อแต่สายตาคู่นั้นมันบริสุทธิ์จนไม่อาจปฏิเสธได้ นี่ไม่ใช่เรื่องหลอกลวง

 

เขาอยากจะเอามือตบหัวตัวเองแรงๆอีกสักสองสามครั้งถ้าทำได้ คนตรงหน้าเขาเป็นใครและทำอะไรผิด ทำไมถึงบอกว่าเพิ่งได้ออกจากบ้านแล้วไม่รู้ว่าบ้านตัวเองอยู่ที่ไหนอีก...

 

"แล้วชื่อ...มีชื่อไหม"

 

"มีสิ คยองซู...คยองซูคือชื่อของผม"

 

"คยองซู..."

 

"ครับ...คุณแบคฮยอน...ผมไม่รู้ว่าข้างนอกนี่จะอันตรายขนาดนี้ ผมไม่รูว่าควรจะทำตัวยังไงหลังจากที่อยู่นอกรั้วบ้าน ผมถึงต้องมารบกวนคุณแบบนี้ ขอโทษนะครับ"

พูดเสร็จก็ก้มหัวให้คุณเจ้าของห้อง จนแบคฮยอนต้องเข้าไปแตะตัวให้เลิกก้มหัว แต่พอเข้าไปใกล้คนที่ก้มอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมาในจังหวะที่พอดี ใบหน้าของสองคนจึงอยู่ใกล้กันจนได้กลิ่นนมรสหวานที่คยองซูเพิ่งดื่มจนหมด

 

"อะ...เอ่อ..เลิกก้มหัวเถอะครับ"

 

"คุณใจดีจัง ลู่หานบอกว่าข้างนอกไม่อันตรายอย่างที่คิดเพราะมีคนแบบคุณอยู่นี่เอง"

 

"ลู่หาน ???"

 

"ครับ นักจัดสวน ส่วนหนึ่งที่ผมออกมาจากบ้านเพราะคำพูดของเขา"

 

"โดนเขาไล่หรอครับ"

 

"เปล่าครับ แต่เพราะเขาทำให้ผมอยากออกมาดูโลกภายนอก คนที่จะไล่ผมออกจากบ้านหลังนั้นได้คงมีแค่จงอิน..."

 

"จงอิน ???"

เป็นอีกครั้งที่แบคฮยอนทวนคำ เขาเริ่มรู้สึกว่ามีตัวละครปรากฏในเรื่องจนต้องปะติดปะต่อให้เข้ากัน แน่นอนว่าเขาจะพาคนตัวเล็กกลับบ้าน หรือไม่ก็ควรปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตำรวจ แต่ถึงอย่างนั้นเรื่องราวของอีกคนก็ช่างน่าสนใจซะเหลือเกิน

 

"จงอิน...เป็นทุกอย่างของคยองซู เป็นทุกอย่างที่ผมจะให้เขาได้และเขาจะให้ผมได้เช่นกัน"

 

"พูดอย่างกับเป็นทาส"

 

"ไม่ใช่ทาสครับ แต่เขาเหมือนเป็นเจ้าชีวิต จงอินและคุณพ่อช่วยผม...ผมจำอะไรไม่ได้หรอก แต่ระยะเวลาต่อจากนั้นทุกเวลาผมมีจงอินอยู่ข้างๆเสมอ"

 

"จงอินก็ถูกขังอยู่ในนั้นหรอ"

ความคิดของแบคฮยอนเริ่มนึกไปถึงคุกซี่กรงเหล็กอะไรเถือกนั้น แต่โชคดีที่มันไม่ใช่เพราะคยองซูส่ายหน้าปฏิเสธด้วยรอยยิ้ม

 

"จงอินไม่ได้ขัง ที่นั่นเป็นบ้านของเขาครับ ผมอาศัยอยู่ในบ้านหลังนั้นหลังกำแพงใหญ่แต่เล็กกว่ากำแพงเมืองจีน และจงอินออกไปทำงานใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นๆ แต่ผมแค่อยู่ในบ้าน แค่รั้วบ้านเท่านั้นที่ผมอยู่"

ยิ่งฟังแบคฮยอนก็ยิ่งปวดหัว นี่เรื่องจริงหรือคนตรงหน้าหลุดมาจากหนังสือวรรณกรรมสักเล่ม ใครมันจะไปอยู่ในบ้านตลอดชีวิต แต่ตัวละครที่ชื่อจงอินนั้นดูเหมือนว่าจะเป็นตัวสำคัญนะ

 

"แล้ว..คุณออกมาทำไมครับ"

 

"ผมแค่จะเอาเอกสารมาให้....เอกสาร!!!"

อาการสะดุ้งตกใจของคนตรงหน้าพาเอาแบคฮยอนตกใจตามไปด้วย คยองซูที่ตอนแรกก็นั่งเล่านิ่งๆเริ่มทำสีหน้าตื่นจนแบคฮยอนก็เริ่มร้อนรนตาม

 

"ผมลืมเอกสารสำคัญของจงอินไว้ที่ๆผมนั่งพัก คุณต้องพาผมไปเอานะแบคฮยอน !!! บนซองเอกสารนั่นมีที่อยู่ของจงอินนะ"

สีหน้าเป็นกังวลกำลังขอร้องอ้อนวอนเขา ซึ่งเขาอยากจะทำตามคำขอนั่นถ้าไม่ใช่ว่าด้านนอกจะมีสายฝนเทกระหน่ำลงมาห่าใหญ่อย่างหยุดไม่อยู่ และถ้าเอกสารพวกนั้นคือกระดาษพนันได้เลยว่ามันคงจะเละจนไม่เหลือสภาพ

 

"ฝนตกขนาดนี้ออกไปไม่ได้หรอก"

 

"แต่จงอิน..."

 

"ผมไม่เคยรู้หรอกนะว่าบนโลกนี้มันจะมีเรื่องแบบที่คุณเล่าเกิดขึ้นจริงๆ แต่ผมก็คงต้องเชื่อ"

แบคฮยอนถอดถอนหายใจออกอย่างสับสนกับความคิดหนักบนหัวของตัวเอง จ้องมองคนที่นั่งทำหน้าเศร้าที่มองอย่างขอความหวังแต่เขากลับตอบสนองไม่ได้

 

"ถึงไม่มีเอกสารพวกนั้นผมก็จะพาคุณกลับไปหาจงอิน"

 

จริงหรอแบคฮยอนจะทำแบบนั้นจริงๆใช่ไหม"

เหมือนร่มคันเล็กถูกยื่นมาให้คนที่ยืนท่ามกลางสายฝน แบคฮยอนจะปกป้องคยองซูได้ใช่ไหม จะให้คยองซูอยู่ในร่มเดียวกันแล้วไปส่งให้ถึงมือจงอินใช่หรือเปล่า คยองซูเกลียดตัวเองเหลือเกิน เกลียดที่ไม่เชื่อฟังคุณพ่อ เกลียดที่อ่อนแอและไม่สามารถกลับไปหาจงอินได้ แต่ถึงอย่างนั้นแบคฮยอนจะช่วยเขาใช่หรือเปล่า

 

"อื้ม...ผมจะช่วยคุณ แต่มันคงต้องพ้นคืนนี้ไปก่อนเพราะฝนตกขนาดนี้ผมก็ไม่รู้จะช่วยคุณได้ยังไง"

รอยยิ้มบนใบหน้าขาวสลดไปจนเห็นได้ชัดแต่แล้วแค่เพียงแบคฮยอนกระพริบตารอยยิ้มนั้นก็กลับมา

 

"ไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยแบคฮยอนก็บอกแล้วว่าจะช่วย ขอบคุณนะ"

แค่เพียงคำขอบคุณแต่ทำไมแบคฮยอนถึงรู้สึกหน้าแดงแบบนี้ ถ้าเป็นไปได้คำขอร้องอ้อนวอนต่อพระเจ้าในตอนนี้ แบคฮยอนอยากถามท่านจริงๆว่า เป็นคนนี้รึเปล่าที่จะส่งมาให้เขา เป็นคนนี้ได้หรือเปล่า

 

"คุณแบคฮยอนหน้าแดงไม่สบายอะไรรึเปล่า"

 

"เอ่อ ปะเปล่า"

 

"จริงหรอ...เหนื่อยรึเปล่า"

 

"กะ...ก็มีบ้าง"

เป็นตัวเจ้าของห้องเองที่ต้องคลานถอยหลังจนตัวติดกับขอบเตียงและเป็นผู้มาเยือนที่คลานเข้ามาใกล้จนเรียกว่าคร่อมตัวอีกคนไว้

 

"ทำ...ทำอะไรน่ะ"

 

"เวลาเหนื่อยๆหรือจงอินไม่สบายตัว จงอินจะชอบให้ทำแบบนี้"

การสาธิตดูจะเป็นหนทางที่ดีในการแสดงออกของคำว่า แบบนี้ เมื่อคยองซูก้มลงประกบริมฝีปากของตัวเองบนปากของอีกคนอย่างแผ่วเบา แต่ถึงจะเบาบางราวปุยนุ่นแต่แบคฮยอนก็ตกใจไม่ใช่น้อยกับการสัมผัส เรียวลิ้นเล็กค่อยๆสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของคนที่อยู่ด้านใต้

 

น่าแปลก ทั้งๆที่แบคฮยอนตกใจแต่กลับไม่คิดจะปฏิเสธสัมผัสละมุนนี้ด้วยซ้ำ

 

คนที่โดนจู่โจมค่อยๆเปิดรับสิ่งนุ่มหยุ่นนั้นเข้ามาในปากก่อนจะเริ่มตอบรับด้วยการกระหวัดปลายลิ้นหยอกล้อกับของอีกคน ดูดดึงกลีบปากของกันและกันอย่างแผ่วเบา จมลึกไปในรสของจุมพิตสีขาว จนกระทั่งมือบางของคยองซูเริ่มลูบไล้ไปตามใต้สาบเสื้อจนถึงหน้าท้องของแบคฮยอนเท่านั้นแหละ...คนที่อยู่ใต้ร่างจึงร้องครางอย่างตกใจก่อนจะผละริมฝีปากออกมา

 

"จะ...จะทำอะไร"

 

"ก็...แบคฮยอนบอกไม่สบายตัว ถ้าทำแบบนี้คุณจงอินบอกว่ามันเป็นการรักษาที่ดีนะ"

ในหัวของผู้ที่หายใจหอบถี่จินตนาการถึงบุคลที่สามที่คยองซูเอาแต่พร่ำเรียกชื่อ เป็นคนประเภทไหนกัน ถึงบอกว่าเรื่องพวกนี้จะทำให้หายเหนื่อย และแน่นอนภาพในหัวของแบคฮยอนคือตาแก่หัวล้านพุงพลุ้ยผู้มักมาก

 

มือเล็กๆยังคงไม่หยุดขยับลูบไล้ ลมหายใจกลิ่นนมนั้นกำลังรินรดต้นคอของแบคฮยอนพร้อมแรงขบกัดดูดดึงจนเขามั่นใจว่ามันจะต้องเป็นรอย และนั่นเองทำให้เกมถูกพลิก แบคฮยอนดันตัวคยองซูออกก่อนจะดึงขึ้นและพาไปนอนลงบนเตียงของตนเอง คร่อมทับร่างที่ตอนนี้มองเขาอย่างอ้อนวอน ผู้ชายด้วยกันทำไมจะไม่รู้ว่าต้องการอะไร

 

แบคฮยอนถลกเสื้อยืดที่ปกคลุ่มร่างกายของคนใต้ร่างออกก้มลงสูดดมหน้าท้องบาง ขบกัดจนเกิดรอยแดงพร้อมเสียงครวญครางของคนที่ยอมแต่โดยดี แน่นอนที่คยองซูอ่านหนังสือมามาก...แต่หนังสือพวกนั้นไม่เคยสอนว่าเรื่องบนเตียงควรจะมอบให้กับผู้เดียวในดวงใจ และเขาก็ไม่ได้คิดว่าผิดอะไรหากทำแบบนี้กับจงอินแล้วจงอินมีความสุข แบคฮยอนก็ควรจะได้รับความสุขในฐานะผู้ที่ช่วยเขาไว้เช่นกัน เพื่อเป็นการตอบแทน

 

"อื้อ..."

เสียงครางน้อยๆร้อง เมื่อแบคฮยอนยังคงสูดกลิ่นหอมหวานจากคยองซูไม่หยุด เสียงฝนภายนอกยังคงตกกระทบดังและลมพายุหวาดหวิวช่วยกลบเสียงร้องน่าอายได้ลงไปบ้าง

               

 

เปรี้ยง !!!

 

 

สายฟ้าฟาดลงมาเสียงดังลั่นเสมือนต้องการเตือนสติให้แก่ผู้ผิดบาป

 

แบคฮยอนหยุดยั้งการกระทำของตนไว้เพียงเท่านั้น ร่างกายหยุดนิ่งค้างจ้องมองใบหน้าแดงก่ำแสนยั่วยวนของคนใต้ร่าง  เสียงฝนภายนอกยังคงตบกระทบหลังคาและพื้นจนดังชัดในโสตประสาท แต่เขาก็กลับได้ยินเสียงลมหายใจและหัวใจของตนเองดังถี่รัว

 

แบคฮยอนผละออกจากตัวของคยองซู ถดตัวไปนั่งปลายเตียง ไม่กล้ามองคนแปลกหน้าที่เขาเกือบจะทำเกินเลยไปด้วยเมื่อครู่ จนอีกคนค่อยๆดันกายของตนขึ้นนั่งเช่นกัน

 

"เป็นอะไรรึเปล่าคุณแบคฮยอน"

 

"อะ...เอ่อ...เปล่า เปล่าครับ ผมคนต้องเจ้าห้องน้ำก่อน คุณก็ตรงนี้ บนเตียง ตามสบายนะครับ"

คยองซูไม่ค่อยเข้าใจหรอก แต่มารยาทที่ดีเขาไม่ควรจะรบเร้าแบคฮยอนใช่ไหม ในเมื่อสีหน้าของคนที่เพิ่งจะขอตัวเข้าห้องน้ำไปดูไม่ดีนัก แต่จะต้องทำยังไงกับร่างกายตัวเอง ในเมื่อทุกครั้งก็จะคอยมีจงอินที่อยู่เคียงข้างและไม่เคยปล่อยให้เขาต้องรู้สึกแบบนี้

 

"จงอิน...อื้อ...จง...อ๊ะ...คยองซู...คยองซูคิดถึง...อื้อ...จงอิน"

 

 

 

 

แบคฮยอนใช้เวลาอยู่นานเพื่อจัดการกับตัวเองภายในห้องน้ำและเมื่อเขาออกมาพบกับคนอีกคนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดนอนสลบอยู่บนเตียงก็ต้องถอนหายใจ

 

 

                แบคฮยอนจ้องหยดน้ำที่ไหลลงมาจากการสาดกระทบบานหน้าต่าง เขาค่อยห่มผ้าให้กับคนที่หลับสนิท คงจะเหนื่อยมากสินะ...แล้วเขาควรจะทำยังไงกับคนๆนี้ดี...

 

               

 

สายฝนยังคงกระหน่ำเพื่อคืนความเย็นให้กับพื้นดินหรือที่จริงเพื่อดับไฟในใจของใครคนหนึ่ง ผู้ที่ทำหัวใจของตัวเองหายไปอย่างไม่รู้ตัว ร้อนรุ่มจนพายุฝนก็ไม่สามารถที่จะหยุดได้ในค่ำคืนนี้  คนตัวเล็กที่นอนร่วมเตียงกับผู้อื่น ผู้ที่ไม่รับรู้ซึ่งความสำคัญของดวงใจผู้เป็นเหนือหัวคนทั้งบ้านที่หายไป แล้วคฤหาสน์กำแพงสูงจะสงบได้อย่างไรในค่ำคืนพายุกระหน่ำเช่นนี้ จนกว่าจะได้หัวใจกลับคืนมา พายุก็คงจะต้องโหมพัดต่อไป

 

______________________________________________________________________________

ฟู่วววววว~ เกือบแล้วคยองซูเอ๋ยยยยย


สวัสดีค่าาาาาาาาาา ตอนนี้น่าเบื่อไปไหม สั้นไปรึเปล่า ฝากตืชมได้เลยน้า อยากให้เป็นแบบไหน

ฝากเม้น + #ฟิคยัวไฮเนส นะคะ ^^

ขอบคุณทุกเม้น ทุกเฟบเลยนะ

จงเรียกบู

 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

186 ความคิดเห็น

  1. #172 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 21:16
    คยองซูชั่งไร้เดียงสา ถึงว่าจงอินหวง แต่เราโกดนะที่เซฮุนมาทำแบบนี้! เป็นแค่ลูกน้องอย่ามาทำอะไรแบบนี้สิ -.-
    #172
    0
  2. #162 PlaifonIsHappy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 00:06
    #ทีมพี่แบค กรี๊ดดดดดดด
    #162
    0
  3. #105 LLpp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 15:42
    แบคจะทำอะไรคยองง ไม่ใช่สิ คยองจะทำอะไรแบค!!!
    #105
    0
  4. #78 Getgotgot7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 12:37
    แบคโชคดีจัง อยู่เฉยๆก็ได้แฟน 5555555555555

    คยองเป็นคนน่ารักอ่ะ อยู่ใกล้ใครก็ต้องมีคนหลงรัก เราอ่ะคนนึง 


    ตอนฟ้าผ่านี่โล่งใจเลยนะ อย่าให้เป็นแบบนั้นเลยสงสารจงอิน 
    #78
    0
  5. วันที่ 6 เมษายน 2558 / 12:59
    คยองงงงงงผุ้ใสสสส
    #61
    0
  6. #26 pupi x2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:07
    คยองไร้เดียงสาแบบนิ่่งๆโอ้ยคือชอบค่ะะะะะะะะะะะะ
    คือไร้เดียงสาแบบไม่ไร้เดียงสาเกินไป(?) ฮาาาาาาาาา
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    ฮือ ฟิคนี้ช่างเลอค่ายิ่งนัก TT
    #26
    0
  7. #14 MayD'astra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:52
    ดูพล็อตเรื่องแปลกดีค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ
    #14
    0
  8. #13 bee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 21:52
    คยองอ่าา ไร้เดียงสาเกินไปแล้วว

    ดีนะที่แบคยังห้ามใจตัวเองได้ TT

    แต่ก้แอบเชียร์แบคโด้เหมือนกันนะ

    มาต่อเร็วๆนะค่ะ^^
    #13
    0
  9. #12 Arale lele (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 07:28
    จัดไปคยองซู เสียดายแทนแบคเบาๆ55555
    #12
    0
  10. #10 maomakkkk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 02:43
    โหยยยยยคยองเอ้ยอย่าไปทำแบบนี้กับใครนะ ไม่ใช่บยอนนี่แย่เลย
    #10
    0
  11. #6 소 연화 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 22:36
    ไม่เบื่อค่ะไม่เบื่อออ ชอบตอนนี้ น่ารักมากๆ รู้เลยว่าจงอินสอนคยองมายังไง55 และ...แบคกากมากจริงๆ แต่เราชอบอะชอบฟิคที่แบคกากๆแบบนี้ล่ะ ดูจากแววแล้วเหมือนจุงงินจะเป็นพระเอกเลยTT แต่ไม่เป็นไรเราจะเชียร์แบค บักแบคคนกาก หนุ่มมหาลัยผู้ไม่มีอะไรดีกว่าจงอินเลย สู้ๆๆๆ!!YOY ติดตามเรื่องนี้นะคะ อ่านแล้วปวดใจแน่ๆอะ ฮือออ #ทีมแบคฮยอน //ไรท์ก็สู้ๆงัฟ^____^
    #6
    0
  12. #5 MinGKwaN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 22:12
    คยองซูน่ารักมากกก
    #5
    0